장음표시 사용
491쪽
DE VERO CVLT Vrebpone uersintibus, cuius assequendae gratia uistis appetenda est,m qincquid η loris acciderit, perfurendum est,maximi erit no edis nitres obsequi ueἱti uirtutibus, quae fustra homini cuia reter age rue,
labores.Nam si uirtus est, aestitem,exiti Molarem , nu=rtem φ,quae ninentura caeteris , pati fortiter,
ae subire, quid tandem boni in se habet, cur e; philosephi propter seipsim dicunt expetendam fNimirusuper asis, re manibus poenis deIemntur, quibus linet aure tranquille. Si enm mortules sunt an imae, si uirtus displum corpore nihil futura est, quid Adimur attribum nobis bona, quasi MumPan, findigni,qui diumst muneribus perfruamur Quae bona ut habeamus, scelerate, pie sullienim est,sa uirtutem,ide Hushtiam paupertas sequitur Sanus intur non est,qκi nulla ste maiori propositπ,ῆς bonis, qui baseaeteri utuntur in te Tra abores, cruciatus, et ferias anteponat si autem uirtus ut ab hure fissime dicitur mpescenda est, quia conget ad eam nase ho nem, subes debet hes aliqua maior,quae malo-vum, laborum,quos perfrre uirtutis efmagnum afferat,praeclaram sβIanum. Nec aliter uirtus,cum
per se dura sit, haberi pro bono postst,qui si acerbi
retem Aiam maximo bono pesit. Aeque non aliter biς bonis praesennbus ab hnendum est, qui si sim taliqua maiora, propter q ae tanti sit m uoluptutes omis&ve,σ mala omnia suginere Ea uero nulla sunt bona alia sue in tertio docui) nisi perpetuae uitae. Hic aurem praesere quis post', Deus,Ρi uirtutem ipsam Iroposuit EV m Dei agnition is in tu reru lum
492쪽
ma uero urbis hoc ster omnis,et alas hominis his est IViennae Padus primus,stmatms quis sit nobis uerus pater,eunup solu pietnae debita, siqua si huic pareat s.fuie deuotissime seruia1ms,in eo pro
mrod relino Deo, sirimrdia bomim debetur .Esquas musas aedificari ciuituter,et conuiuedi serialiae et tuentionis uerborsi sitsῖco non Ant. Cap. X. I xi quid debeatur Deo,diam nune quid
do homini tribuendum sit, quans idipsῖm,
quod homini tribueris,Deo tribuitur,quia homo Dei simulac u est. sed dimen or um Ostiat i litiae est coni, cum Deo,siam um cum homM .sed illudnit m relino dicitur, hoc sicundum/Frioor B vel humanitας nominatur uirtus propria est iugoru , et cultorum Dei,p ea sela uitae cό-ns m si continet rationem Deus ensen,qui caeteris animalibus sapientiam non dedit,raturalibus ea vinnimentir ab incus, periculo turiora uner it-H o nem uero quia nudum, rantem Κformalii ut eum sapientia potius instrueret, dedit ei praeter eaeae 'ra hune pieretis asyctum,ut homo hominem tueaturassiliri, ea contra s omnia pericula π acvryat, o praeset auxilium.summum intur inter se homι- num uinculum est humanitu quod qui disruperi nefarius, σparicida existimandus est. Nam si ab ura homine, quem Deus finxit, omnes orimur, certe consam iΡ 6σ-mxm; scelus pumniam
493쪽
DE VERO CULTU est odisse hominem uel nocentem .Propte rea Deus decepit inimicitias per nos nunquam sectendos . semper esse tollendas cilicet ut eos qui sine nobis inimici,necesstumiue ad rims minumus.Item si ab uno Deo mustirati semus omnes,et animati quid aliud quam fratres Amusset stim coni mores s animis,quim qin corporibus. Ires uon errat Lucretius,cum dicit, Denis, coelesh Amus omnes simine oriundi: iomnibus ille idem pater e l. ' , Erypro belluis inmambus Anthabendi, qui hominibu6 nocent, g contra im humanitutis, fis omne hyoliant, cruciant, occidunt, exterminant. ob hanc necessitudinem urmuniretis docet nos Deus, mala nunquaε secere, bonum autem semper Id autem imm bene seirere quid sit, idem ipse praescribit.Praestare auxilium depressis, laborantibus, inpertiri ut tam non hinbennb-.Deus enim,quomam pius es animal nos M.
Ivit esse Νciale Ims in aliis hominibus nos ipses onyrere debemur,non meremur in periculo liberari,si non μccurrimuS, n m Temvir auxilium s mPmur. Ad.
hanc partem philosephorum nulla prae tu μηt, pipe qui selse uirtutis sterie capri, siriodrdiam deho, mine Riruserunt dum uolunt sanare,vitia aux runt Et cum ijdem plerunque Areantur, sedemtis his manae communionem es rennendam,ab ea pia sit , inhumanae uirtutis μα rime disciant Commandus ery etiam bie error illorum est,qui nihil cui-- :quam impertiendu purent. Vrbis cundeLeor nem, atque causam non unam intulerunt, sed alii eos homnes,qui simi ex terra primitus nati,cum per olua ς'
494쪽
rumpor errastram dement litrem, nec ligo intersi sermotus,aut linis uinculo cohaererem, sed stonderherbam pro cubilibus,stelinuruire antra pro domi. bis baberent vestiis,et sisnoribus animalibus praedae suis commemorant T- eos,qui aut lamati estuvrant,aut laniari proximos uiderant admonitos perias
It siui,ad alios homines decurrispe, praesidii p,-rasse, primo nutibus uolum utem suam signis is, deinde sermoni; initia renoese, ac sinPlu quibussvebus nomina imponendo , paulatim loquendi per=-- p rationem. Cum autem nec multitudinem ipsam uiderent contra be bases tutum, oppida critam coepis munire ues ut quietem nosis tutum sibi facerent,uel ut in ursiones,atq; impetus bestiaris non pugnando ,sid obiectis aggeribus arcerent. o'inuma hominibus indigna,quae bab ineptias protulcri , miseros, atq; serabiles, s stultinam suam literis 'memoriae ; mundauerunt. tui mm uiderent mutis quos animalibus in unitam esse rationem uel conueniendi, ues inviam appetendi, uel perivili AIendi, uel mali muendi,uel cubicula sibi, re Iaribula paradi, homines autem ipsῖσexi h mauerint non nisi exemptu admoneri,ae discere potuisse , quid metuere sibi quid ciuere,quid ficere deberent,aut nunqliam oenuenturos inter se suis nec Ioqliendi rationemrxperturos,nisi eos bestiae conredissent. Haec alijs delira uisa sint ut fuerunt dixerratos, non Frarum laniatur musiam suis meuηdi , sed ipsam potius humanitutem. Ires inter se congretior, quod natura hominum solitudinis fugens, e7 cvmmunionis, ac staetatis appetens est , non magna
495쪽
LIB. Vrinae bolem debet agnoscere.Quodsi fecerine illi rudes, et adhuc fri boser et fecerimi non du onnytuste loquent ratione,3d putemus bomimbus expolitis,σfermone,reTu omnia comertio inter si copulans,esse
In quos praeisue sit humumας exerrenda, miribus liberalituribus i Inariis pereant opera,σmpensi praestantis. Cap. XI. Onsimunda est intum humaniturasibo e mes res dia uelimus. Idautem ipsiιm cosimare humammtem,quid aliud est,s Aligere hominem quia homo sit, et idem quod nos sumus Discordia igitur,atq; disynsio non est secundu hominu ratione. Verum s est illud Ciceronis,quod ait hominem naturae obedientem homini nocere non posse erv si nocere homini cόtranataers est,prodesse iptur homini secundu naturam sit mors eg, Mod qui non fiat,bo niue si appellatione distolidi,quia huis iniretis offidum est,necessituri bo niue, ae periculo subnemre. Maero intur ab iis, qui flebi, ac misereri non putum es sipientis,si homo ab aliqua bestia
comprehen*s auxiliis sibi armati hominis inplo-νet,uir 'ne Accurrendim putene an minimet Non sunt rem imprudentes, ut meum feri oportere,quod flanae quod exposcit humanitas Irem si aliquis avcumueniatur igni,ruina opprimatur,merPtur mari, flumine rapiatur, num purent hominis es non --xiliarisnon μnt ipsi homines,si putens Nemo enim postst ei modipericulis non eo Abiet bis,mmo um
496쪽
DE VERO CVLT Vro re homirus, fortis uiri esse dicens, ire perim
. quid musae est, ii homo esuritat, sinat,alva mr su
inrrendunn ese raon putem' vae cum De paria rusmtura cum illis casibus 'rtuitis,et ung,eandem s humanitutem de6derene, tumen illa discernunt,quiano reipsa Mera,sed utilitum praesenti omnia nun tur. IIIos enm,quos periculo purripiunt,si mratui sibi gran; NIaturos EIntes autem, qVia non sterant, perire arbitranvir quicquid hominibus partiant. Hine est illa Plauri ci testandasentenna. Male meretur, qui mendico dat,qsod edat. Nam re istud,quod dat,perit, Et illi producti uitum ad miseriam . . t
At enim poetae 'rmse pro perseris Iocutus est. Quid Marcus Tullius m μυ officialibus libris,non ne hoc idemsuadet , non esse omnino larnendum Sie enim dixit. Larptio quaest ex re fi liari, remi ιm. benignitutis exhaurit, iste benignidis benignistere tollitur- Qua quo in plures uses sis, eo Gnosin multor uti possis. et idem paulo post. Ru id autem est InM,Pam quod libenter facias,curare ut id diutius fio re non possist V idelicet profissor septenae restenat homines ab hκmanitate, moneis, ut rem βω-harem diliunter custodiant,nistinis arram ,3 ivsh tiam conseruare. Quod cum infestiuret inhum messi, ac serium,mox ex alio capite,quasi aμις po nitentia sic art. Nonη-nquam tamen est largendu, nee hoe bcnigniretis genus omnino repudiandum,'π
saepe idoneis hominibus evntibus de re Amiliari -
497쪽
pernendaria. Resid est idoneis nenipeiis, qui res
fuere, ae referre granam possint. Si nunc Cicero ut, ueret,exclatrarem nosivi. Hiebre M Tulli aberrash Pueratu bna, eamq; uno uerbosi struit b,cum pietatis, huminitatis officia utilitate mentus es. Non enm idoneu hominibus iarnendum est, sed quantum potest non idoneis. Id en- insis, id pie, id b mam fit, qκοd sine ste recipiendi feceris . Haec est uera illa, muminam Ana,mius solidam,m expressam spem nullam tenere uos dicitis. Ipse pluribus locis elamas, mercenariam non esse uirtutem fieri, sin libris legum tuarum liberalitatem gratuitam est his uerbis, nec est dubium , quin is, s liberalis,benignusq; dicitur,ofasi non fruchιm sequatur. .Cur ergo idoneu potius tirnris, nisi ut postea mercedem recipiras Te σν authore, ac praeceptore i bnae, qμφες
idoneus non erit inradiditte fit,i,favus conficietur, nec homines copiose, usq; ad delinas abundantissubuenient ultimae necessitati. Si uirtus mercedem non exint, si propaer se ut dicitis)expetenda est, erviusti
principem, mitremos uirtutum suo pretio,non tuo cou
498쪽
DE VERO CULTU succurrere perituro poststsi non sic erit, ercidit. Veru ish,quia nes naturam rennent, espr trium in eo,quod sit scium, dum perdere ninen perdim et in id,qsod maxime cauen inadmnt,lit quie d LTimtur,cut pereat omnino, t ad tempus brevisimu prosit, ni qui exjP; bpemi ris negat, qui moer re humanitatem sine dάmo suo nolint, patrimonia stia effandumt,ut aut peritura,et rapha sibi comparens,diat certe sui, maximου dinis nihil colemusntur. 21id enim dicenda est de iis,qui populavi leuitate dum,uel misgnis urbibM VFLras Oper
exhibendis ninneribus inpendunt iusti eos dementer.
atq; furiosios, qui praesens idpopulo, ql et ipsi per 'dant, et nemo eorum,quibus praesetur,acripiat.I res ut est omnis uoluptus mdum,et breuis,omloru maxim et aurι u,aut obliuiscutur hose et alterius damna lpro ingrans habens, tena offenduntur,si non est li
bi malo comparatiering aut si adeo placuerint,mhil amplius, s mane fauore, paviων- φ dieru fibuIasassequuntur Sic quondie leuissimoru bosum patrimonia in res superuacuas prodivntur. Num ergo illi sapientius, qui utiliora,et diuturniora ciuibus μου exhibens munerarii scilicet, qui publicis operibus exmum memoriam nomini Ao quaerunt,ne illi qdcm rem bona sua in terram sepeliunt, quia nec memoria quicqui mortuis consert,nec optra eorum sempiterna Am,siquide aut uno tremore terrae dissipantur,et corr-nt, aut fortuito consumuntur incendio, avit hoshli
499쪽
LIB. Vr et Isse labiistur.Nihil est ensen ut ait orator opere,et - β stam , cIsod non dat con 2 si uetus ς. Ad haec iushtia,et lenirer florescit quotidie magis. Illi ery melius,qui tribulibus suis aut clientibus larnutur. Aliquid en praestant hoibus, ct pro*nt sidnon eg illa uera iugulargino.Benescentia.n nulla est, ubicua; meres res non est Perit ergo quicqd gratiae musa tribuitur non intivntibus ιint cum De re viait beneficentia non erit. χιod etsi gratum est ῆς,quibus datur, iustum remen non est, quia si non far, nihil mali siquitur. V m intur certum,et ueris liberalituris olfaxm est,evntre, ais mutiles alere . A' quo sit steranda,et expetenda, quae,et q ausit uerae liber ablutis mercer,et qui inanis, et nulla βιμ, et et i simi gradus humanitatiς. Cap. XIT Aec est illa persim iustina, quae custodith humanam, de qua philosephi loquutur, 3
cieretem. H te diuitiarum max muri et ue
ris i fiui Hrest,non uti opibus ad propnά wnius uoluptutem fid ad multorum salutem,non ad praesentemssum Immm, sed ad iustinam, quae μlano m
erit. Tenendis φ iptur omnivo , ut ab osvo nisvicordiis stes recipiendi absit ommno. Huius enim operis merces a Deo expetenda est solo, nam F ab homine expetes,i; non humariis; erit ista, edbeneficii faenerano, nec potest uideri bene meruisse, qui Pod frit , non alteri,sed sibi praesint, re tamen eo redit, ut quod alteri quil praestiterit, nihil ab eo cό-Gsteram,ueresibi praestet, lamercedem a piet
500쪽
non rareat misericvrdiae nisi re, Nec tamen
interdictaim sibi putet aut comunione mm amicis,aut charitaetem cum proximu sed notumbis Deus scit, quodsiluerim, iustum opus,ire nos oportere cum roximis uiuer dumodosciamus,illud ad hominem, hoc ad Deum prenuere. Praecipua intur uirtus est bo
quent ae uera iushna,et ad comodu rapiunt. Redis
inquit cicero,ae Theophrasis est laudata hostitnutus. Est enim ut hi quide uidetur ualde decorum patere domos hominet; illustri u bos'inbus illustribus. Eodem modo rusus erravit,quo tum cum idoneu ese diu ceret tirpendu .mnin iush,etsapienns uiridomarillustribus debet patere, ed humilibus,et abiems.Nἄillustres isti ae potenter nulla re possu indivre,quor opuletia sua munit,et honorat Nihil autem P uiro iusti faendum est nisi ql sit beneficium Benem Eu, si referatu sterit,at sinitur,nec enim possumus id habere integram,aesus pretiu uobis per blutu est. In hi; ires beneficiis iustitiae rano verytur,quae sau
,et incurrupta permanserint. Permanent autem nἴ
aliter, qui si praesentur iis hominibus, qui prodes nullo modo possunt. At ille in recipiendu illustribus nihil stemuit altu nisi utilitu te,nec dissimulatiit homo inum ιr,quid ex eo comodi steraret. Ait enhnquid sectat potentem apud exteros uturum per gratiam principumquos sibi hostitit,et amicinae iure am