L. Cslii Lactantii Firmiani Diuinarum institutionum libri septem. De ira Dei, liber 1 De opificio Dei, liber 1 Epitome in libros suos liber acephalos. Phoenix. Carmen de dominica resurrectione

발행: 1515년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

LIB. VI m

maxime ad sesu comodum referat quaecus agri, im nime ese utr- bonum . Idem etiam nent simplicis aperti hominu esse,ambire simulare aliquitet praetendere abud avreuideri, cum aliud ari,praestare se alteri mure, quod sibi praestrisd malitiose potius, alturi,σβllacis, re Abdoli Momodo e definderet quo minus ambitiosa illa hostitulitas malitia essetf ru mihi per omnes portas circunmrsis,ut aduenientes populor , atq; urbium principes domum tuam insites, ut per eos apud ciues eorum potentiam

cosequare,uelus te iustum, humanum, re hostitutem uideri,cum Iliadeas utilituti tuae ervim hoc iIle non potius inclute, id enim minus in Ciceronem OonuenitfSed ignorantia ueri iuris prudens, aesciens in hos se laqueor induxit - Oa ut ei possis ignosii, tesUcutus est, non ad ueram iu*riam, qu;

non teneat, praecepta se dare,sed ad wmbram, ast nemis tu briae. IgnoscendaemestiItur wmbrarim,ee imagnario praeceptori meo ab eo ueristas exigedas, qui se nescire fleatur . Capriuorrum redemptio ma gnum,nis praeclaraem inhriae munus est, quod idem ipsi Tuilius approbauit. Ais haec benignitas inqui etiam reipublicae est urilis, redi, Pstruitute mptos, locupletari tenuiores . Hanc ev consueturinem benigridifir Iarnrioni muneris longe antepono. Haec est grauium bot tuom, ais magnor-

502쪽

nae laudis est bem fariere,quos memo sterauit essem

vos.Nam qui bonum fies ueI ωnμης eo ueἱ proximo uel amim,aut milam, uel certe non magnam laudem meretur,quia facere debet. si inpius,ac det . stibilis, istarit id,quod abeo π natura ipsa,et necessitudo exint, i facit, num gIoriae asseque O,s reprehensionis uirendae orasserit. Qui autem sirit alieno , et ignoto,iue uere dignus est Iaude, quoniam ut faceret fla D Us est humaniture. I bi σπiu lina est,ubi ad bene faciendum restitis uinculsi nullum est. Hoc inturbenumereris olyidum non anteponere quidem lamtioni munerum debuit, ql scvmparantis, ἐ duobus boni; i quod sit melius,euvntis. I sia uero tarptio hominum patrimonia βιa in mare abjῶnnwm,mari ,σ leuis,mab omni iustina remo si est. Ires ne dici quidem munera oporret, in qηibus nemo accipit,nisi qui acnpσe raon in retur Non minus magnum iu linae opus est, pμpillos, uiduas de litumsist xilio indivntes tueri,ais

defendere,ql adeo uniuersis diuina illa lex praescribi quandoquidem boni quis iudices ad Uprium fusi iudiatae pertinere , ut eos humanitate naturali ' veant, ac iisdem prodes nitantur. verum haec ope ra propria nostra Ant, qui Ieum, qui uerba ipsissDei praeripiennς acoepimus. illi quidem senα-- natura esst iustum,tueri eo qui tutela creent,sed cur ista sit, non pessiciunt. Deus enm, cuius perpem clementia est, irino uiduas,pupillos s defindi,ae

tueri

503쪽

niretis,et Pae operatiorus est. Aod quisicerit,bie uiuambo ham Deo acquiret,et quod almi dederit ad tempus,ipsi a ' Deo acipiet in aeternum. Vltimam il-Iud, maximum pieretis officium est,peregrinora, o pauperum sepultura, quod illi uirtutis, iustitias

doElares prorμr no altivruns Nee enim poterant id urdere,qui utilisute omnia ol asea metiebantur. In caetrarιό enm, quae,Brassim μris,quamus uerum limitem non tenuerint, tamen quoniam cum di aliqd in his deprehenderunt,quasi odore quodi ueriretis retenti propius aberrauerunt. Hoc autem, qa nihil uide Te m eo cum di poterans eliquerunt. Minens non desserunt,qui μperuac ne; Moerenesipulturam, ni-biIs dicerent eo mali,ia ne inhumatum, atq; abie- Elam, quor m impiam sepientiam cum omne humanu unus restui tum diuinae uoces,quae id feri iubet. verum isti non audent dicere d non es faendum, sed si 'rae non fat,mbit es incommodi. Ires in ea re uoniam praecipiensium,3 -βIanti Anguntur Osdo,us βrte id sepienti evenerit,ne se ob hoc mi , sirum putet Nor autem non quid Bienti frendu sit dirimur,sed 3dficere ipsi debeat. Imq; no quaerisnust Uutrum ne fore sepeliendi ratio sit utilis,nec me, si

ret haec eris si sit manu ut illi Umons umen fiden

504쪽

DE VERO CULTU

da est,uel ob hoc apud homines bene

mane fieri uidetur, Mums enm quaeritur, et propositum ponderatur. Non enm patiemur Drs,ctfgmetum Dei feris ac uolucribus in praedam iacere sid reddemus id terrae,unde ortum est. Et quamuis inho

ne ignoto necessariorum sepulturam nulli GPndi munus plebmus,in quor- Iocum, qgia desunt, secredat humanitas,et ubicunq; homo deisderabitur, ibi exiv olfau nostris purubmus. In quo autem many iushnae ratio consisht,3 meo, ut q/p bimus moi'ru per affectum, praestimus alienis per humanitα-tem, quae est mulio certior,iushorcs Cum iam non homini praeibitur,qui nihil senti sed Deo,cui charissimusacrificium est opus iustum. Dicet alis; βrfuse . si haeeoia fiam,rihil habebo .ca nid n si magnus holum numerus eybit,alybit,capietur, morietur, ut haec facientem uel uno che patrimonio exuisit necesse, perdam ne rem familiare meo,aut meoru labore quaesitam,ut iam ipsi inibi aliena Glericordia uiuendum sit id tu rumpissisio animo paupertatem tinus, qui eris uestri philostphi laudant rubii hac tutius, nihils hac tranquillius esst telliintur. Hoc,qltimes, μbcitudinuportus est. A n ignoras quot periculu,quot cusibM cum his misis opibus subiaceas' aetecum bene avnt,si sinatuo cruore mansierint.Tu uero praeda onustius incedis, et stollaseris,quae irritent aior etiam morsi. Quid ergo dubitrer,bene Oollorere id, quod tibi 'stun eripiet

aut unwm latrocinιum,aut existens repente noscriptio, ut hostilis aliqua direptioΤQuid uerere, sexu,

505쪽

LIB. VI 118ntor cu'di Deo credere, ubi non furem,praedonem n is reon rubiInem, non tyrannu cani apud desidiues est, pauper ese nun poterit. si iu*tiam tanti

purus, equere abiems oneribus,quae te premant . Libera te ip*m cum pedibus,et asthenis,ut expeditur ad dem curras Mam,re excelsi animι est delicere,et florere mortulia. sed si hanc uirtutem non capis, ut diuitia3 tuas in arcum Dei conferas,ut stantibus tibicvmpares firmiora,liberabo te a metu. omnma illa praereptae non βoli nbi dantur, sed omni popuIo,3 tibi memte cumum hις est, cohaeret sicut imus homo si solas magnis operibus non sufficiς, pro uirili parte operare

tu litiam, sic tamen, ut quantum diuitiis inter caeteras,rentum opere praecellas. Nes nunc suaderi tibi putes, ut rem familiare tuam min aquei exhaurias, sed quae in superuacua fueras pensiurus,ad meliora eo uertas. Vnde se has emir, hinc cupios redime, de se vas pascis,hinc pauperes ale, de homines ad gladio m cumparas,hinc in anter mortuos sepeli, Quid

prodest perditae nequitiae be harios facere locupletes, in truere ad staptias Transfer ad magnis μοι.

sicium male peritura, ut probis ueris muneribus,habeas P Deo manus aeternum.Magna est sericordiae meras, cui deus polliatur,pecindi se omnia remissuru.

Si audieris, inquit,preas supplies tui, audiam vivas, si sertur laborantium fueris eu in tuo

labore serebor si autem non restexeris,nec adiuueris, re ego animum contra tegeram,misq; te Iegbus iudiculo. E et

506쪽

DE VERO CULTU

d in nem te et necibus paupeTum quissim ritur ae Deo,et tribus gradibus uirtutis. Caput XIII Voties intur rotiris, tenturi te a deo cre-q de in sis dignus exaudiri. Circunstice coicientiam tuam, quantum potes, mederem ineribus, nec tamen quia peram lamnone tolluntur, dari tibi licentiam perandi putes. A bolentur enι,

si Deo Iarpare,quia peraueras Nam si fiducia Iam

endi pecnes,non abolentur. Deus enm purgiri bo-nes P peratis maxime cupit , ideo o; an poemtentiam iubet. Aure autem poenitentiam mhil aliud est,3 Ποπfieri, affirmare, si uberius non peratura . I gnoscitur itus iisiqui ad pectatum ignorante imprudenter,inctute, labuntur, ueniam non habet, qui sciens pecvnt. Nec tamen si aliquis purificatus fuerit ab omni labe pecvnti,temperandusibi ab opere largilom; existimet quia non habeat pectare, quae deleat. Immo uero tum mans iu*riam debet operari,cum seritas est iupus,ut quod ante in medelam uulaerum starat,po' dum faciat in gloriam Jaudem s uirtutis. Eo acri-δt, quod nemo esse sine delicto potest, quandiu indumento curris oneratus est. Cuius infirmitus triplici modo subradet dominis pecvnti, fissis, diffis,aolmfο- tubus. Per hos gradus ad summum culmen tu hilaprocedit . Primus est uirtutis gradus, malis operiabus ab hnere,ficundus ina malis uerbis,tertius erigoonditione rerum malarum. Qui primm gradum

507쪽

LIB. VI et 12 tufir, siquidem nes sermon nes fi lis delinquat, quiterti: ,is uere similitudinem Dei asemius uidetur.έ erum pene' siιpra huma-m modum, nec ovilmno quidem ad redire, quod sit uelβει mistum uel -- probis dic H. Ires etiam tu b homines, qui frenare si possunt ab omni opere missis, nonnunquam mmen ipsa staIlimae uinruntur, ut uel in ira malis dirunt , uel aste hι reris dele bilivim,rerim a P. frenone mcupis ne C Aod si mortαIs a nditio non patitur, bo nem es ab omni miscussa purvim,debemery perpetua lar Irione pecrasta carnis aboleri . unum est enim sapientis, iush,murruliue uiri opus, diutatius *as in sola iustitia collocare, ei a prosim qui M. Θt,licet ille Croesum, aut Crasιm diuitiis superet, nic pauper, hic nudus,hic mendicus in undus est.D; da intur opera est,ut indumento iustifiὸ piereris s uelemur,quo nos nemo exuat,qsod uobis sempiternum praebet ornatum . Nam si Deorum cultores si I

chra insensibilia excolune, re quicquid pretiosi habens,in ea confimns, quibus nec un possum iee gratias avre, qui acreperint, quanto i ius eg, uerius, uiuentra Dei simulachra exculcre, ut promereareisuemre uiuentem QEe sicut ussi habent quicquid acoeperins, re gratias aPme ire Deus,in mius consterita bonum faris,σprobabit mercedem pieta

od philosephi uera curuerunt humanitat qui . cum sistas eam inter morbos ani, possemne-CapAt XIIII.

508쪽

DE UERO CULTU I e m homine n clarinthm excellens bomm est sericordia, id cp druinis testimoniis , π bonor-r,malorum cI; consen*eptimum iudicitur,apparet philosophos lonu abfuisse ab humavist bouo,sιi neci e praeceperunt eiusmodi quicqμam,nes sicerunt,sed hanc uirtutem,quae propemodum homine spinPlaris,pro uitio simper habuerunt. Libet hic interponere inmm de philosophia lacum,ut illorum plenius coamamus errores,qui mi friaordiam,mpi Amsem, metum, morbos animi appeIlane. Conantur illi quidem uirtutes Puttiis disiuyre,

quod est sine' facilliniam. u enim non possit uberalim prodrvseparare ut illi friunt t parcum

do, quod haec,quae sunt bona ,sines sitos habean quos s ex oesrint,in uina lassitur ire ut constantia,nisi pro ueritust sit Ascepre,ft m prudentia I tem 'rtitudo, si nulla necessitatemvnte, aut non pro culiue honesiarcertum periculuM subierit,in temerirerem conue fitur.

tibus resissa contumacia est. seueritas etiam,visistira sungruentes uocentium poenas onerorat, fit se crudelitur. Ires dicunt eos,qui mali uideantur,nό siuastonte pestre, nec mala potius ebure, sid bonorum sterie lapses madere in mala, dum bonorum,ac -- lorum discrimen ignorant . Haec quidem fisa non sint d ad corpus cuncta re' tur.Nam parcum esse,aut consentem,aut murum,aut quietum,aut Artem,autfueris uirtutes simi quidem,sed huius tempora. uitae Nos autem,qui hanc uidim contemni halin

509쪽

G uobis uirtutes proposires habe fide quibus philolaphi ne sustiniri quidem ulla ratione potuerunt. I res: virtutes quasdam pro uitiis, uiria quadam pro

uortutibus habuerunt. Nam Micias εις omnes,quo-r- -pusu animas cum mouetur,ex homine tollunt, cupiditatem, atq; laetitiam, metum, moesh fiam,quorsiduo priora ex bonis fiunt aut summis avit proentibu posteriora ex malis. Eode modo haec quatuor morbor ut dixi)uocunt, non rem natura insitos, qκam praua opinione sus epres Et trirco censent,eos extirpari posse radicitus,si bonorum malorum s Opinis fise reli tur. si .n nihiIcenseat sapiens bonum, nihils malum, nee cupiditate ardesert,nec laesita iet, nec tu terrebitur,mec aePitudine contrahetur. Mox videbimus,

an efficiat,quod uelant,aut quid esciant . interm,propositum arrorns,ac pene furiosium, qui se putent mederi, eniti pos contra um,rarionem s nriturae. Quomodo peripatefici uisicunt 'iaος, doceant affectuu naturaliwm Amulos euelli non possi, sed Otirri. Et quod ea, quae brutis animalibus dare sunt, sinPlu hominibus insita siuntumuersa. Et quomodo pota mentis assessiones definiant- Cap XU. Aee enim naturalia es non κοImmria,Oh mni mutuentium rario demonstrat , quae iisdem omnibus quatitur astessibus.Peripatefici προ remus,3 haec Omma detrahi posse nePnt,ga nobiscusi ιl nare,et annantur operire,s proliiderer,

510쪽

DE VERO C WLTU Deo. Item Deus praecepit,ut siquando coetu:mpis evinuss, eos in innui madhibearms,qui reuocare ns uicem reddere,ut omnis aestas uitae nostrae non rareat misericvrdiae munere . Nec humen quisquἄinterdi rem sibi putet aut comunione cum amicis,aue charitatem cum proximis sed notu.nobis Deus fiat, quodsiit uerum, iustiam opus,im uos oporte re cum, roximis uiuere,duinodosaamus,illud ad hominem, hoc ad Deum pertinere. Praecipua intur uirtus est bo

inquit cicero,ae Theophrasis est laudam. hostimulus. Est en sui mihi quide uidetur ualde decorum pate=e domos hominu illustri u hostilibus illustribus. Eodem modo rursus erravit,quo tum cum idoneu es dirureret timendum. Non in iugi,etsapientis uiri domuς illa tribus debet patere,sed humilibus,et abiems.NIgillustrer illi ac potenter nulla re possunt indiyre,quos opuletia sua σmuni et honorat Nihil autem Putro iugo faendum est nisi ql sit beneficium Bene' Eu, si restratur terit,at piatur nec enm possumuς id habere integris, cuius pretiu uobis pestutu est. In his itus beneficiis iustitiae ratio uersatur,quae sau

aliter, qui si praestentur iis hominibus, qui prodes nullo modo possunt. At illem recipiendu illustribus nihil stemuit altu nisi utilistite,nec dissimulauit homo mymosus,quid ex eo comodi steraret. Ait en

quid sedat potentem apud exteros futuris per gratiam prinopis,quos sibi bollitii,eta citiae iure am

SEARCH

MENU NAVIGATION