장음표시 사용
651쪽
DE IRA DEI viter detrahendi . Aut ira demenda est,qua tribuenda, t neutris tribuendum. Aliud amplius praefer haec nihil potest avere natus , ut malle sit, in uno istor m aliquo,uerum quod quaeritur Aenim ri, ConsderemurpnPIa ut nos ad latebras uerituris ' ratio, ordo deducit. QMd nullus aspruit Deum iras,o' grana non uerti Caput III.
Rimum istud nemo de Deo dixit unquap irasci eum rentummodo , er gratia non moueri Est enim inficionueniensDeo, ut eiusmodi ρο- te te' praeritur,q noceat, σobsit,prodespuero,ae beneficere nequeat. intur ratio,quae stessalutis hominibG proposita est, si malorum rentummodo ι-tbor est DeusZ Mod si si iam malesias illa umnerabilis. Ion ad iussicis potestatem, cui licet seruare, ac liberare,sed ad stortoris,m renisicis offa de...
ducetur. Cum autem uideamus, non modo mala essem rebus humaniue,sed etiam bona, uti si deus no est, authorem es altern neces est,qsi contraria D eo riat,et det nobiue bona.Si est,quo nomine appellandus se AMt cur nobis qui male seriat notior est, qua ille, qui benessi autem nihil potestes praeter deum,absurdsi est,et uanum diuina purere potestate,qua nihil
et ideo nemo exnn qui auderet id dicere,quia nee rationem habet, nec ullo modo potest credi.Qu od Fia comen transtauris et ueritntem alibi requirat s.
652쪽
Vod sequitis de schola Epicuri est, simiq iram in deo non es ire me Patiam quidem. Nam cum Preret Epicurus, alienuesse P deo malam ficere at nocere,quod ex astu fh iracundiae plerumφ nascitur, ademit ei etiam benesirentiam,quoniam uidebat conseques esse ut si habeat iram Deus,habeat gratiam. Ires ne illi uitium consederet,etiam uirtuns scit expertem .Ex hoe,mαquit,beatus, incorruptus est, quia nihil cura neq; habet ipsi neutiam, nes alteri exhibet'. deus intur non est,si me mo etur, quod est proprium uiuentis,
nee sint aliquid inpossibile homini, quod est propriudet,siomnino nullam habet uoluntretem, nullum a-EUm,nullam denis ad ni ationem, quae deo digna sit Et qsae maior, quae dignior admini' alio deo assignari potest qua mundi Pbernatio,qua cura uiuentium,maxime meriue humari,cui omria fera,
vena Abiem suns insae intur in deo potest esse beatitudo semper quietur, er immobiIu torpet preruntibus sertas si colentibus caecust Quid tum di-mm,rem proprium deo, quam prouidentiae sedsi nihil curat, nihil prouidet, a sit oem diuinitatem. Qui ergo fodimuim,sorem deo Absentiam tollit, 3d aliud dicit visi deum omnino non essetDenis Polydonis didiam resin, id Epicurum sensis, Ius deor esesd ea,quae de diis Iocutus sit, depellendae mulsae musa dixis. I tu uerbi; illum deos relinque
653쪽
TIBER. et gon ut ad ita quod mirebat, ne Fris eviret Vides intur quo' perueniatur ira Fabiadit, deo adeptu.Denis aut nullus id credi aut admodum pauo, re quidem scelerati,ac mali,qui steratu pectaris suis impunitatem. uod si ex hoc falsam inuetutur, nec iram in deo esse, nec gratiam.V eniamus ad illud quod terrio laco positum est. Contra Stoicus dicentes in Deo esse gradam , sed
Xistimantur stoici, O alii nonnulli, aue quanto melius de diuinitute sensisse,quii t,grariam in Deo esse, iram Non esse. Fauorabiliue,aepopulariue oratio , non cadere in deum
hane animi pusillistitem, ut ab ullo se laesum pure qui laedi non potest, ut quiere illa, san maiems concitetur ,perturbetur, insemat,quod est temrenae stamitreris. Iram enim comorionem mentis ese,ac perturbarionem,quae sit 2 deo aliena. odsi hominem quovi,qui modo sit sapiens,et grauis,irano deceat si quide,cum in arimum cuiusqui incidit uelut saeua tepesta suntos excitet fructis,ut 'tum mentis imust ardescunt oculi,ostremat, I a titube dentes cuncrepent, alterais uultum maculet, nunc suo us rubor, nunc pallor albescens quilo nisIs deum non deceat
rem foeda murioisit si homo,qui habet i peri si,ac post late,late noceat per iri, anPine fundat,urbes Abuertat,populos deleat,prouincias ad solitudinem rediquito magis Deum,qui habeat torius uneris hu-
654쪽
eo rem magnum, rem pernitiosum malum oportere.
er si absit ab eo ira, se a)ncimtio,quiam defia is, o noxia est, nee cuiquam maleficit, rubii aliud si perest, risi ut sit lenis , tranquieus,propitius, benef-
um pater, opnmus,σ uere maximus dici poterit,
quod expetit diuina, coelestiss natura Ni; si inter homines laudabile uidetur prodesse potius, a s - umsic re,qui occiderestuare,qui perdere nee immerim in ocentia inter uirtutes numeratur et qui bae Foerit,d lintur, praefertur, honoratu bene dims omnibus, uotisos celebratu denis ob merit re benefria deo 'mill us iudicitur,quanto magis ip*m deupar est diuinis,persissis suirmiabus praecellerem,at ab omnii terrena labe μmmorum,diuinis,er coelissibus beneficiis omne unus hominum promereri r Speciose se populariters dicuntur,et multos issici t ad credendum sed quibaeesinfiunt,adueritatem quidepropius acredunt ,sed in parte labimtur,naturam rei parum conl=derantes.Nam si deus non irascitur --
ns tollunt. I n rebus enm diuersis,aut in utrans parem moueri neclese est,aut in neutri. Ires qui bonordilint,m malos odit, qui malos non odit nec bonos AIiet, quia Ahure bonos ex odio malorum uenit, malos odis ex bonorum chari rete descendit Nemo est,qui aras uitum De odio mortis,nec apreret
655쪽
LIBER et rnest Iucm,nisi qui tenebris Iupi.Adeo natura illa onluxa suns, ut altera De altero feri nequeat. siquiue dominus habens in semilia feruor bonum, aematum , non utis aut ambos odit , aut ambos benef-
o0.in honore serosiquitur, quod si fidet,et iniquus,
O stulture'. sed bonum alloquitur amice, se ornat,et domui,ac similiae, βουφ omnibus rebuό praescit.Malum uero male diiεις uerberibus nuditure, semesti,compedibus punit, ut σhicere emplo castris sit ad non pecrandum,et ure ad promerendis , ut otior metus a errea alios honor prouocet msi crudi
Iint,s' odit, re qui odit,ct dilipt=ns enim qui di debeam, uni qui odio haberi . Et si mi is, qui dilin constra bonam eos, quos dilint, ita qui odit,irrove mala iis, quos odio habet. QIod ammentu,quia uerum est, dissolui nullo paEla potest Vana ergo, fisassenstnna eoru , qui alterum Deo tribuunt, alteram detrabunt,non minus quam illorum qui uerum .sed illi ut ostendinins ex parte non enara ,sted i quod ni lius est ex duobus,retinet. I i uero,quos ratio, is ueritus ammenti huius induri fisa omnά- no sententia ρsaprum maximum errorem credunt. Non sic oportebat eos am nturi,quia deus no irascitur, erPnec grana cummouetur, sed ire, qκia Deus gratia moκetur, erP ere irascitur si enim a Prum,s' indubiretum fui e non irasci Deum, tunc et ad illud alterum ueniri est neces , Cum aurem magis sit ambiPam de ira pene' manifestum de gratia, absurdum δ,ex incerto certum uelle βι-ertere, Amsit promptius de certis incertu firmare,
656쪽
Ae βεκ de Deo philosophori sententiae-h Aliud praeterea nihil l isquam dixit Quodsi haec,quae di siutis,filsa esse deprehendimus, unis illud extremu superest, in q stlo possit ueri rus inuenm,quod ae phil phu,nec sis
sceptum est suam,nec aliquando des Am , ωὐequens esse, ut irascatur deus,quoniam Pana como uetur. Haec tuenda uobis, agerenda sentensa est. In eo n.μm omnis rano, et redo religonis,piemeisla uersatur. Na nes homos ullus deberi potest deo, si nihil praesint colenti, aec ullus metus, si non irascit
in are phil phi errant,et quod homines ab liis arimantibus maxime disrut religon quae hominis est propria- Caput VII.
um sepe philosephi per inrorantiam ue
e virenς ἀ ratione desciverint, atq; m errores inciderint inextricibiles . I d enim Alce his euenire,quod uiatori γiam nescienn, nonfremti si ignorare, ut Ortur, dum percunturi obuios Grubescit I llud tumen nullus philoμphus asseruit usti quam non nihil inter hominem, pecudem interes, nec omnino quisqμά, do qui sepies uideri uellet, rationale animal cu muti et irrationabilibus cnaequauevit, quodβaunt quidam imperiti,atq; ipsis pecudibus similes,qui cum uentri,ae uoluptati si uelim tradere, alans eadem ratioe si nares,qua uniuersa,qμα stir l,
657쪽
vbddici ab homine nefῆς e. st Num indo Hrut nesciat qsu tum imprudens,ut nonsinnat aliquid inese m homine diuiniison dum uenio ad uirtutes aninu,et mynil,quibus homini cum Deo marinis augnatio est.Non' ipsius corporis stilus et o =Pra decia Fat no esse uos cum mutis pecudibus aequales t I llarum natura in humum pabulumq; prostratu est,nec habet
quicqμά mmmune cum coelo, quod non intuetur. H omo audem resis 'tu,oresubli Ad contemplationem muni exciditus cosert cum Deo uultum, rationem
ratio a gnoscit.Propterea nullu est animal ut ait Cicevo)praeter hominem, quod habeat aliquam norinum Dei. solus enm sapientia instrumis est, ut rebν-nem flus intestini π haec est hominis,atque mutorer m uel praecipua, uel Ala cssentia. Nam cael Fa,quae uidentur hominis es propria, si non sine talia in nintiς, remensimilia uideri possunt.'oniurbo vi sermo est, tumen in illis quaedams lj-tudo sermonis. Nam ω- dignoscunt inuiom si uocia. bus, er irascuntur,edunt ρnum turno μι- Iem,er cum se exinteruallo uiderit, gratuland μfriwm uoce declarane. Nobis quidem uoces eorum
uidentur inconditae,sicut illis Arres nostraesed fisi qui se intelliPns, uerba sent, denique in omni agedia certας uocis noris exprimum, quibus habitum
mentis ostendans. Risiis quoque est homini propriisus, men videmus in alijsi animalibus quaedam signa laetitiae, cum ad lusum Dianae, res demutacent,ri tam cuntrabunt, stontem strenant, oculos in
Iasiiuiam resoluunt. id rem proprium homini,
658쪽
DE IRA DEIrano,re prouidentia Νturis Atqui iure ammis Ita, quae latibuliue suis diuersῖς, π plures exitur pandant, ut si quod periculum inriderit m pateat obsessir,quod non facerens . nisi messet illis intelliuntia ,
TonPm est exequi uelm,quae a sinPlis gener bus animalium feri soleant humanae μlertiae sit lIima. Quod si horum omnium,quae ascribi homini μIen in multis quos deprehenditur similitudo, appaket solam ese relinonem, cuius m mutis nec uestinualiquod, nec ulla βlido inueniri potest. Relinonis enim est propria iustitia,qua nullwm aliud animal alisti t Homo enm Alus imperat, Getera sibi concialiare sunt. Iustitiae autem Dei cultus ascribitur, que qui non susscipit hic ae natura hominis alienus nitum pecudu sit, humana sterie uiuet, cum uero ὀ caeteris animalibus hoc pene 'selo differamur, Ali omnium diuinam uim,potestatem s sentimus,m illis autem nullus sit intellesias dei, certe illud fieri non potest,μim hoc uel mure plus sapian uel humana natura desipiat,cum homini ob sapientiam re cuncta, qμα rans, m omnis rerum natura μbiem sit. Gare si varios ius hominis hoc praecelli et βperat Oeteras animantes, e βlGnoririam dei cupit, apparet reb-
659쪽
LIBERContra Epimrum rebronemsubgerrentem, πrebrosit habenda. Caput VIII. Issoluitur autem rehos credams Epicud is illa dioenn, O mnis enm p si diuum natura Morse est
Immortali aeuosumma Gm pare fruat , Semoreis nostru rebus si mos Ion Iam priuare dolore omni, priuare periclis, i
Ipse suu pollens opibus,nil mῶν nostri,
bene pro meritis crepitur: nec MnItur ira. tuae,cum dicit utrum aliquem cultum Deo puretes.se tribuendum, an euertit omnem relijonem e Sr enim deus nihil unquam boni tribuit, si colentis Obβαquio nullam grana refri,quid rem uanum, rem pultum,quam templa aedifrare,sicrificia ficere, dona cofrrhrem semiliarem minuere,ut nihil assequamur' ,
At enim natura excellentem honorari oportet, in is
honos deberi potest nihil curanti, ingrato An aliqua ratione obstricti esse possvnins ei, qui rubii habeat cummune nobiscum e Deus sinquit Cicero si tulis est, ut nulla Patia, nulla hominum charitate tineatur, ualeat. QUMd enim dicum propitius sitiese en propitius potest nemini. Mid contemptius dici potuit in Deum Z v aleat inquit,idest abeat, recedat, quando prodesse nulli potest. Mod si nevnum deus nec habet,nec exhibet,cur non ery delinqviamus,qPoties hominum conmentis sestere Iiabit , ac leus publicres cirranscriberet ubicunq; nobis latendi dariis arriserit, moti s rei, austramus aliena, uel e
660쪽
DE IRA DEIemore,vel etiam cum a ne,si praeterlavr nihiI epiam pliM,quod veredi sit Haec dum senm Epicurus, relinonem Anditur delit,qua subtare,confusio,ac preturbatio uitae sistitur. M od si relino tolli non ut sapientiam,qua distimus a bellus, iushnam
Tenmeamus,s a cummunis uita sit tunor,quomodo reli
non metuitur,a naemnitur,quod remmtur utiq; non relitur. Isti sit ut religo,is maiestas,o honor, tu cun lat. Metus autem non est,ubi nullus irascitur, me intur granam Deo , De iram, siue utrisque detraxeris velinonem tolli necesse est, sine qua uim hominum stultitia, selere . mmmte onmplatur. Multum erum restemit homines cunscien ,si eredamus nosm*ns estis Dei uiuere,si non ι tu quaerer usuideri desuper,sed etiam quaecuImmus, et oquimur audiri a Deo putemur. A t enim prodest id credere ut quidam purens non uerituris gratia,fid utiliretis. quoniam leus conscientiam punire non possunt, nisi aliquis δεβιper rerror impendat ad Oohibe da peeci M. Falsa est intur omias religo,et diuinitus nulla eis sed ae uiriue prudentibus uniuersa oonsim An quo re
quam propossimus,aliena quaestio est sed quia necessario incidit,debet quambreuiter attinI Varius opiniones de mandi opificio,σPbernario