장음표시 사용
681쪽
ut es et necesse conymi legem , qua possent uitia prohiberi, re uirtutis ossicia mperari. Cum iptur sins myebus humanis bona,et mala,quoris rationem declaraui, necesse est ad utrans partem moueri De , et ad grafiam,cum iusta feri uidet, ad iram,cum cernit iniusti. sed occurrit bis Epicurus,ac dicit. Si esὶ
in Deo latitiae astellas ad gratiam, oe' odii ad iram necesse est habeat timorem, Iibidinem, π cupiditatem,eaeteros q; affectους, qui sunt imbecilliretis humanae. Non est neorse ut nmea qui irascitur, t moereat, qMi Psdet, denis iracundi minus timidi pans, er natura laeti minus moerens .m id opus est de humanis affectibus dioeretquibus stantires nostra succumbit,oenbderemus diuinam nec pretem. Nolo ensnaturam dioere, quia Deus noster nuns creditur natus. Timoru egeritas babet in homine materis in Deo non habet. Homo ga imbis cupibus, periculusq; siubieμις est, metuit, qua uis maior existat,quae istu uerberet, stoli e lacere a linit,interimat. Deus aut,in que mece as, nec inifria, nec dolor, nec mors cadit, timere
nullo pariis pol,quia nihil est,quod ei uim possit infir
re,item libidini; ratio in homine manisse est, Nams
682쪽
DE IRA DEI x Mn Auersum scon litui, cuius peremi bone fialitestia posset,ad continendam vneris perpemirerem.
Haec autem libido in Deo locum non habet, quia et stambας,σmteritur ab eo alienus est,nec ulla est
pud eum semina, cuius possit copulatione Wdere, esurressione indivi, qui jemper futurus est. Eadede inuidia,σ cupiditate dici possunt, quae αγtis, m e hsq; de musis in hominem creduint,in Deum nutato modo. At uero σIratia, ira,, serano habene in Deo materiam, res silis utitur summa illa, O si laris pote bis ad reY- aonstruationem. Qesae materia sit in Deo moeranonis granae, uel
V aerit quis iam,quae sit isti materia .priisq mum accidisus malis a lim hominex ad deum pleros confuIunt, minPns,o secrans credentes eum pose ab his urq; propulso
re. Η abet intur musam miserandi. Nec enim rem numitis est hominum contemptor ut auxillum labora
nbus de vi. Ite plurimi , quibus persuasem est deo
placere iotiam,mms,qui sit dominus,ac parens o- mnium uenerantur cum precibus assiduis,ac frequennbus uotis, donare sacrificia serunt , nomen eius laudibus proseq-ntur, in bsiae bong operibus demereri eum laborantes. E est,propter quod Deus σpossit, debeat grati curi Nam si nihil est rem conueniens deo,qui benescentia, rubii aratem tam alienum, qμs ut sit ingratus,necesse est ut osciis optimori sanct s MAendii praestet altriae uicm red--
683쪽
LIBER dat te subeat ingran culpam, quae est etiam ho iacriminose. Contra autem sitias alii fanorosi, nefirii qui libidinibus omnia polluant, caedibus uexent, fraudens, pians, peremens,nec cosan eis, nec paventibus par int, levs,et ipsum etiam deum negli-Pne . Η abet intur ira in deo materiam .non est enim fis eram,cum relia feri uideat,non moueri, in furgere ad ultionem sceleTam , o' pestistros, nocentes cl; delere, ut bonu omnibus co utat. Adeo et in inῖ ira est,m gratifcretio I nania ery,et fila reperiuntur arPmenm uel corum,qui, cum irasci deum nolui,
gratifcuri uolunt, quia ne hoc quidem feri sine ira
potest, uel eor-, qui nullum animι motum esse in Deo putrem Et quia sunt liqui assectus,qui non attane in Deum ut libido,timor, auaritia,moeror, inlii 'dia, omni prorsiis af eum uacare d2xems t.Ηis enim Morer, quia uitioru affimissisne eos autem,qui sunt uirtuti; idest ira in malos, charitus in bonos,
Fratio in a diris,quoniam diuina potestate sunt digna, proprios, iustos,et ueros habet in aeno e-- nisi habeat humana uim turbabitur, atq; ad tan- rem confusionem deueniet flatus reTu,ut oontemptis , superans ste bus, sola regnet audacia,ut nemo denis tutus es possit,nisi qui uiribus praeualeat . ita quasi communi latrocinio terra omnis depopulabitur. N ueuero,qsoniam o moli poenam, boni gratiam , o
Mytisi opem sterans,suirtutibus Iocus et sceler arariora sunt. At enim plerus; et Delirati feliciores sunt, em bovi m seriores, σiu θ ήb iniushr impune uex; tur. Conoderabimus postea,cur illa fans. Interm de
684쪽
DE IRA DE I ira expliams, an sit aliqua in deo,utri nihil ret omnino, c moueatur ad ea,quae ιpie inuntur. QSod Deus adirinigrat niandi , Ο rent bominum aEliis Et per consequens irascitur. Caput XUII.
Em inquit Epicurus,nihil curat,nulli ivd tur habet potestutem. Curare enm necesse' est eum,qui habet potestite,uelsi habet, et nuntκΠqssae runm est Ggligendi musa, ut ei no Mimm uostru unus,sed eris mundus ipse sit uiliuet Ideo inqui incurruptus est,ac beatus,quia semper qκietus. Cui ergo ministratio Mnruru rerum res si haecὰdeo neglirntur,quae videmus ratione summa Pbernari Aut quietus eje quomodo potest qui uini resentit Nisq ies, aut βmni res est,aut mortis,sed nec βmnus habet quierem. Nam cumΡporati sumus,cur pus quidem
quiescit, animus autem irrequietus astretur . aynes
sibi,Pas cernat,elsingit,ut naturalem sinum motu exerceat uarierete uisiorum, auomsq; sta fit is, dum membra saturentur, aeuiurem cupiam de quiete. moles intur sempite a solius mortis est. Si autem morς deum non attinIt, deus iItur nunquam qui
tus est Dei uero actio quae potest es,msi mundi admi
rit,eoss sapienter, ae bonos ese de6derat. Haec est uolum ας Dei, haec diuina lex, qui qui siquitur, qui obseruat,veocharus est. Neces est iItur,ut ιτα -
685쪽
LIBERueatur aduersiις eum, qui hane aeterrarum,diuinam Iegem aut uiolauerit, aut sἶreuerit. si nocet alicui deus,iam bo-s non est. Non exiguo selluntur errore, qui rensi ram siue humanam,sive diuinam acerbi ει- tis norisne mane,putatntes uocentem dici oportere,
qui nocentes alpat poena. Quod si est, nocentes inmτleges habemus,quae pecrantibus μpplicia finxerunt. nocentes iudices, qui scelere conui s poena capitis affluunt in od si Iex iusti est, quae nccenti tribuit quod meretur iudex mur, ae bonuς driatur, cum malectim uindicit. Bonorum rem salutem culladit, qui malos p it) ergo re Deus cum malu obest , nocens non sapsi autem est nccens, qui aut innocenti uocet,aut nocenti parcit, ut pluribus noceat.Lιcet quaerere ab is, qua Deum sediunt semmobilem. siluis habeat rem doniam,' Iiam , frui ius cunaemnentes patientiam domini omnia inuale
rint,ipsi bonis eius βωntur,inῖς semiba eius bono
Tet, dominus autem avntemnatur ab omnιbus,derideatur,relinquatur, utrum ne sapiens esse post, qui oontumelia3 non uindicet, Dys rebuό eos perm patiatur, in quos babeat potvssumme Mae dandam quo-qηam potest patientia reperiri, si tumen patientia mominanda est, non stupor quidem infensibilus sed soles ferre contemptum. Quid si fantilla , quae α'
ese videatur inod si eiusnodiscinoribus ignoscere
686쪽
nsm Deo,ad ea,quae uste funt,non comoueri. Nim das tanquam Dei domus est, et homines inqua
fruti bis si ludibrio sit no n eius, qualis,aut quanm patientia est,ut honoribus βιου ordat,praua,se iniqua feri uideat, non indignemr,quod propri- , naturale est ei, cui peακα non plaoeant. Irasci er rationis est .auferuntur,n- deli et rurenaturbantia,quoduris iusse,sapienteris sit sed 'pici non uiderunt ese discrimen rem praui, esse iram iu-sbim, iniustim,et quia medita rei non inuemebat, uoluerunt ea penitus excidere. Peripatefici uero, non excidendam sed temperandam ese dixerint, quibus infixho libro in litutionum sitis restrondimus. Nesressi autem philosephos,quae rario est irae, apparet ex definirionibus eorum, quas senem munurauit in bru,quos de ira coposuit . Ira est, igi,cupiditur utascedae iniuriae. Alii ut ait Posianius) cupiditur puniendi tirus,ae quo te inique putes iaβm- Gidam ire definierunt. Ira est inciturio antis ad nocendum ei, qui aut uocidi, aut mare uoluit. AHA telis definirio non multum ae nostra abest. Ait enm iram ese cupidi . tutem doloris repedendi. Haec est ira de qua superius diximus,quae etiam muris inest. In homine uero cubibenda est,ne ad aliquod maximum prosiliat per Ν- rorem. Haec in Deo esse non potest, quia illaesibilis est, in homine avi rem,quia stantis est, iueritur. Irridit ensen laesito dolorem, dolor ficit ultionis cupidirete. v bi est ergo illa ira iusta, qua mouetur aduersi/s d linquentes,quae uris non est cupidires ultionis,quia
687쪽
1 LIBER . η praesessit iniuria non dioe de is,m aduersi livs pectastu, qηibus et iudex sine cri ne irasci potest.
dum. Necese est enim bono, ac iusto disti uere, qμα pr a sume, cui misim disturet, moueri, cum id fieri uideat Er summus ad uindiEhim,nό quia laesi fumus,sed ut disiciplimsseruetur vires ω'Untu licetia comprinatur Haec est ira iusti, quaesto imhomine Massaria est ad nauiretis curre nem, Mutis in Deo,a' qso ad hominem peruenis exeplum. Namsirutinos potessati nostrae μbie scoercere debemus,imetis peram mi ueUmm deus mercere debet, quod ut ficiat, ira astur necessie est.quia naturale est bono,ia alterius pectarium moueri, maturi, em definire debuerint. Ira est motus anilis ad cn-ercenda pectare Muruntis, nam desinino Cic. Ira est libido ulciscendi, non multum P superioribus di- sint. Iram autem,qui possumus uel urorem, uel iracundiam nominare , haec ne in homine quidem debet esse,quae tota uitiosa est. Ira uero, quae ad corressione uinoriam perrimet, nec homini adimi debet, nee Deo potest quia et utilis est rebus humanis, et necessaria. Ouia sine ira perare non curri tur. Caput XVIII.
688쪽
μb oculis eius ad tritur,sed debrtur aliunde laqua dubi-,nec unquam poteli esse s Marem claris,Mdefensiom locus non sit ideo potest iudex non moueri aduersus eum,qui potest innocenς inueniri. Curidere tam ficinus in lucem uenerit,iam non sua, sed tum sentenna utitur sed potest cooedi,ut sine ira ficiat quodficit.habet en quod sequatur. Nos certe, cum domi pectatur ae nostru iue id cernimus,siuesentimus,sdignari necesse est. Ipse enim perenti astems indignus est Nam qui non mouetur omnivo,aut nobat deliriti,quod est turpius,et miushus,aut moleμάαstisdi βptiqua sedatus animus,et quiem mens aspernatur,ac renuit,nisi ira 'mulauerit. Qui autem
comouetur,remen Itempe hua leuirere uel sepius qu1 ineorse est, uel etiam simp ignosiit,iue plata, illο-
τμm uirum perdit,quorum audaciam nutrit ad nora maiora re sibi ipsi aeternam mole harum materi triam subministrat. Vinosae' er perentis irae sae lcohibitio. Laudatur Arcistu Tarentinus,scum agro
corrupta es omnia comperisse utilici sui culpam re- ldar Pens,Misierum re,inquit, quem iam uerberibus nec pem,tusi iratus essim Vmcum hoc exemplum rem
perantiae purens, sed authoridite dum non uident, γὰm ineptu π locutus fuerit, fecerit - Nam sicut ait Plato nemo prudens punit, quia perinium est, sed ne remetur apparet quam malum uir sapiens propo-
689쪽
reire cum non irascitur,tum parare,oem irascitur,uonpectatbumt-l te re uerberentur sed quantum paserunt gr- Ii machum eius malent, atque impune di sedaue . Ego uero laudarem I mm fuisti tussedistirae seae statium,ut residente per interualli temporis animι tumor aberet modum m*νtio - Non ergo proprer irae magnitudinem donanda erat poena, siwdifferenda,ne aut pec inti maiorem iusti dolarem murere aut mihi nil Iurorem .nune uero quae tandem aequitas, aut aptentia est,ut aliqς ob
exiP m deut iam puniatur aut ob maximum no puniatur Quod si naturam reris,cuusas s dbdi sit nucquam rem mportunam cunnnennam fi teretur, uenequam struus iratum sibi fuisse domnuo gratularetur.Nam simi corpus humanum Deus multis,u νῆς si bus ad usum uitae necessariis inpruxit sc σaiamo uarior attribuit allec his,quibus uitae ratio amflaret .ut ubidinem producendae gratia sobolu dedit, sic iram onbibendor musa deliGru . Vemum ij, qui nesciuntfines bonorum, ac malorum cui libidine utuntur ad curruptelis,oe ad uoluptutes sic iram et affiribim ad moendum,tam tu, quos odio habet, irascuntur,aut paribus,aut etiam superioribus . Hinc quotidie ad maxima βauora prosilitur hinc tragoe-Hae saepe suntur. Est intur laudandus Archytres,scum alicui avi. pari sciennsibi iniuriam fuis- sit iratus , repressi si remen patientia furoruim eum militiset Haec sui cohibitio gloriose est,
690쪽
DE TRA DEI seruor autem,siliori os pectatre non mercere premtum est Euadent ensen ad maius malum per impumtatem, hic non cohibenda ira, sed etiam , iacet,excirenda est. Mod autem de horrira diri s id etiam de Deo , qsibo trem si Iem μι fiat. o isto des Pra Dei dicere,quia sista nune'habere ullammam De U, misyns alia maeria nascitur, si eormarPere u limus. de animo rentum loquor. Si Deo subiacet cuprere, apere,intellivre,prouidere, praesis re, ex dmnibus autem animistibus somo stlus boe habet. Ervad Dei si lirudine βμους est sed ideo procedιt in uirium, quia de terrena stantirete permissus, non potest id,qs a' deo μmpsitscorruptum,pur 'ns seruare,nisi ab eode deo tu briae praereptis imbuatur.' t quod homo ex corpore uiria,et ex anima uirtutes habeat. Et e cum uelit dem homines bonos es,eoruuinis irasiitur. Caput XIX.
f e duobus homo,animo, oorpor in aliero uirtutes,m altero uiri a corinentur,et im
pugnant se inuicem Ani, enim bona, quae sint moentinendis ubidinibus contraria μnt corpora,recurporis bona,quae μα in omni unere uoluptxtu,ini une animo sed si uirtus animi repugnauerit cupidumfibuqeassaompresarit,erit vere Deo siti tu unde apparet,animam hominis, quae uirtutem diuinam. cupit, non esse mortule .sed discrimen illud est, quod cum uirtus habeat amaritudine,et sit dulcis illerebra uoluptaris, uincutur plurimi et abstrabutur ad se