장음표시 사용
121쪽
1 ς. Orientalis Ecclesiae institutis minime subscribimus, quae aegrotis per Quadragesimam carnes interdixit, licet in extremo vi tae discrimine versarentur: Non permittitur ait Balsamon apud Thomassinum euiquam, etiamsi extremum agat spiritum, in magηa Hadragesima earnibus v/sei ; viamus enim hoc dive temporibus Synodice petitum sise , non esseeoncessis. Nos octavi Concilii Toletani Decretum sequimur ', in quo
facultas edendi carnes illis tribuitur , quos aut aetas incurvat, aut languor extentiat, aut neestras arctat. Et ad Decretalem Innocentii III. accedimus ubi Mee traduntur : De illis . qui in Vuadragesina , vel in aliis jeju-1iiusAmribiis infirmantur, is petuntMi esum earnium indulgeri, respondemus, quia, eum non subjacear legi necessias , desiderium infirmorum . eum virgens necessitas exigit, supportare potes , or debes, ut majus in eis periculum
16 S. Thomas satis esse declarat δ, si quis in periculum contrahendae infirmae valetudinis proxime adducatur , aegritudine imminente, de quo soli Medici rem judicare possunt. Quamobrem . cum S. Gregorius Pontifex Marinianum Ravennae Episcopum pro frequenti sanguinis eruptione , qua plurimum laborabat, a Gadragesimae legibus ab lueret. Medicorum testimonio ad duetus suit. ut ex eius epistola clare deprehendititur ': Gmniam eruptionem sanguinis patientibus jejunia Medici dicunt essὲ
II. Itaque Medici ad aegritudines cognoscendas Iudices constituti , S. Caroli verba sedulo Wrrpendant : MEdici meminerinr, ita suarum esse
parrium corporis incolumitati pro picere , ut ne obIiυiscantur potiorem haberi debere animarum salutem . ut propter ea Mant d ibenter , ne aliena eulpa participent nimia facilitate sua in me facienda necessitatis urendi cibis vetitis. Hinc priusquam litteras ullas suo testimonio confirment, an satis probetur mortius, qui ipsis indicatur , diligenter advertant. Si illius indicia satis appareant, tunc Observent, an aegritudo , nisi dapes vetitae permit tantur, aliquo alio pacto curari possit. Quippe ex Medicorum etiam doctrina certum est uti Zacchias ostendit j aliquibus morbis Quadragesimae observationem non obesse. Si vero de praesenti morbo minime agatur , sed tantum de ipsus periculo , videant Medici ne fictum sit. sed roximum certumque, vel saltem dubium . ita tamen, ut dubitandi us Prudenter occurrat; in quo sententiam etiam Pasqualigi , licet benigniorem , non improbamus : Si autem dubium sit, an adsit caiisa , adhuc poterit concedi licentia, quia in dubio tutior pars es iligenda, ct μυο biIior , nee ille, de quo dubium es, an indigeat earnibus, sti periculo expone das . Postremo cavere debent. si de aegritudine, vel ejus periculo dubi-
122쪽
tari nequeat, an adhibitis lacticiniis remedium satis aptum asteratur;
tunc enim carnium esus omnino interdicitur . Si autem carnes necessariae ducuntur, tunc expendant, utrum, sine gravi incommodo . ad quosdam solum dies hanc facultatem concedere debeant. Quippe in ampliores terminos producenda non est, si cum eadem utilitate coaretari pos. sit. Denique eas solum carnes permittant Medici, quae sanitati conserant.
I 8. Haec omnia Romanorum Pontiscum auctoritatibus ad duehi proponimus. Ac primum Sanctus Gregorius Magnus, cum Ravennatem Episcopum a praecepto Quadragesimae liberavit ob eam causam , quam paulo ante diximus, his quoque verbis utitur : Si autem Deo miserame adeo melioratum se e se , ac virtvtem sitam Di icere posse eo noscit, semel, aut bis iuhel d ma Ia jejunare permittimus. Insuper. Cum ences laus consuetas in
Quadragesima dapes sibi pro valetudinis imbecillitate non convenire Bonifacio Vli I. declarasset, Pontifex in sua epistola ad Praesides ordinis Citierciensis, quam Sistridus, & Riynaldus ' fuse commemorant, in hunc modum respondit: Nos initis Regis supplicationib/ιs inclinati distensiandi eum et dem 'Rege . ut a d Me ali tempore , praterquam in diebus Veneris . ct Sabbati, ac fessi υitatis Beati Mat bia Ambivi υiuilia , post vesci earnibus . ovis . ct Ianiciniis , nisi ex Dou emisso ne ad non isscendum frsitan sit
virictiιs , lis ram vobis coqcedimus auctoritate praesentium facultatem , provis , quod idem Rex his in occulto, o modera e υescatur . Si igitur in ticiniis infirmae valetudini satis consulatur . a carnibus abit inendum ; easque nonnisi salubres in mensam afferendas satis probant edi la de observatione Quadragesimae, quae in Pontificatu Clementis XI promulg1ta, & a Cardinali Coetra fideliter exposita suerunt. 19. Facilius procul dubio ea disputatio componeretur , videlicet, an qui carnes edendi facultatem in Quadragesima propter aegritudinem obtinuit, jejunii lege teneatur, facilius , inquam , lis componeretur , si haec causa cum Medicis solum transigenda esset; nam ipsorum effata , quae a Lessio , & Cornaro' reseruntur, cum illa ecclesiae precatione satis apte conveniunt, ubi jejunii fructus his verbis complectitur : hoe f. lemne jejunium animabus corporibusque curandis salubriter institutum os; sed cum Theologis agendum est, nec ita facile res poterit expediri.
ao. Plurimi sane inter ipsos eam opinionem tuentur, duabus necessariis partibus integram jejunii naturam contineri; nempe, unica come .sione , se absinentia ab esu carnium ; quarum altera sublata, primam quoque penitus auferri necesse est. a I. Alii vero contrarium sentiunt. Sexaginta hujus sententiae nominantur a P. Marchetto tunc temporis Romani collegii Rectore in ea dis
a Lι b. 3. viILyri anno ricti I 29 . num. a. h Eodem loco de ieiunioe Insuo libro de vera ratione valetudinis conservandae . d In trassi de vitae sobriae
123쪽
sertatione, quam ni per hac re coniectam Cleme. iii XI. exhibuit. cui Con Iultores Sancti Oificii, Ac Cardinalis vicarii fixa in initores Syno lales unanimes assenserunt. Si quihmajorem eorum numerum exquir it , id
facili negotio praeitari posse nos ipsi pollicemur .aa. Hujus sententi .e firmamentum in eo potissimum collocatur quod de physico corpore non agitur , Cujus partes ita necessario vinculo copulantur , ut totum penitus corruat, si una tantum praecipua sejungatur . De morali composito res eii, a quo li una pars separetur, aut aliqua de causa cuipiam non convenire judicetur, salva tamen , & incolumis pars altera superest, qu se nequit sine ratione contemni. Inter hujus
modi composita divinum officium numeratur ; & si quis Matutinum , &Laudes ob aliquod necessarium impedimentum recitare non valeat , reliquas tamen partes ex lolvere debet, uti Innocentii XI. auctoritate satis apparet, qui contrariam sententiam omnino proscripsit '. Compositum ejusdem generis appellatur legitimum mandatum , quo in judicium certa die venire quis jubetur; si tamen per eam diem impeditus parere nequeat , alia die vadimonium.obeundum a jure decernitur: Traureactim mandatur aliciιi , ut ad certit in terminum se Iudici repraesentet, duo sub hae forma mandantur . ut ad Iudicem ueniat, edi ad diem sibi praefixam accedat, tinde , si venire non possi ad diem a figua tam , tenetur nih/lominus se Iudici praesentare. Fel horum dierum observatio ea indem habet compositi moralis conditionem , in quibus adesie Missae Sacrificio, & ab operibus servili-btas abstinere praecipitur; si quis autem mortis discrimine , aut alio impedimento detentus ad Ecclesiam accedere non possit, non ideo tamen ab operum servilium Cessatione liberatur .a 3. Posseemo compositum morale jejunium dicitur, per quod semel tantum in die cibus sumendus , & a carnibus abstinendum ; quae partes inter se non adeo cohaerent. dc implicitae sunt, ut si una praecidatur, alteram quoque corruere necesse sit; dc sicut ab unica cibatione aliquam ob causam immunes , a carnium tamen abi inentia liberi non judicantur: ita e contrario statuendum est. Neque haec duo simul conciliari posse ita dissicile , atque arduum videbitur , ut omnem superet cogitationem . Id
sane Pontificum Sixti IV., & Eugenii IU. Decretis clare ostenditur, qui Carmelitis edendi carnes potellate facta per septem menses , quibus ex ipsorum instituto jejunare debent, jejunium tamen tunc temporis obser vandum praescripserunt. Alexander VII. extincta teterrima peste in Edicto de Quadragesima , dies quatuor Romae per hebdomadam edendis carnibus permisit. ea tamen conditione , ut iisdem diebus jejunium servaretur. Clemens XI. in suo Elicto pro Quadragesimae observatione an no I o 3. sententiam suam ita declarat: Objustam valitudinis causam eibos Gadra smatis adhibere nequeunt, s linum loco lacticinia . er masa- iii pro necessitate si 1scere poni, non debent illis Medici earnes , licet salubres , pti
a Proposit. 14. b cap. eam dilecti is deis,'continnacia.
124쪽
permittere ; nec isdem ii s vesci fas es, sed otis solum . ct Iactieiniis ιιή, θjejunium colere ; quia pariter ab iis observandum est, quibus edendi carnes s
24. Sed in Edieto anni IIo4. . aliisque ad finem usque praeclari siti
Pontificatus, cum pro verbo tenentur , quo usus antea fuerat, teneamur
subrogaverit, palam indicavit , se Pontificia auctoritate non declarare. illis omnino jejunandum . quibus eius carnium permittitur ; sed Epi se pum Romanum agens, universos admonuit, qui suis Decretis seriem essent, eam facultatem se nemini impertire , nisi simul cum carnibus je-Junium conjungeret. Nos prosecto hanc secundam opinionem complectimur; controveRiam certo judicio dirimendam Caeteris relinquemus. Comtineri tamen haud possumus, quin a cibis Quadragesimalibus immunes hortemur plurimum , ut jejunium minime Praetermittant, si praesertim crimen aliquod unquam patraverint, ut S. Gregorii verbis admonentur ': Selendum es, quia quisquis illicita nulla commisit, huic jure raraeditur. ut Iicitis utatur M. A s quis in fornicationis culpam , vel frtasse. quod est vitis, in adulterium lapsus es, tanto a se licita debet abscindere, quanto se meminit m iIlicita perpetrasse. ας. Quod si Confessarii, ac pietatis magistri sorte intelligant, aut ipsi pereipiant filios, ac domesticos Quadragesimae praecepto non parere ob eam causim, quod eorum parentes, seu domini, facultate sibi ad carnes edendas comparata, duas mensas diversis dapibus instruere non posse dictitent, vehementer, ac libere hoc malum improbent ; quod iane perniciosum est, & nullo modo serendum . Etenim dubitari non potest ad alendos filios naturae legibus parentes obstringi; quod etiam de dominis erga famulos dicendum est, si ita convenerint, isque vietus praestandus est, qui Christianorum institutis omnino congruat. Quare nullius ponderis haberi debet excusatio , quae a gravioribus sumptibus, vel a census tenuitate deducitur. Nam si frugi mensa, di salubri earnium genere selum utantur, uti fas est; si liberis, ac domesticis non raros, ac pretiosos pistes ad gulam irritandam , sed mediocris pretii ad pellem dam esuriem inquirant , tunc praecepto facile satisfacient, sumptusque minores emgabunt, si cum illis, quos subire debent, dum praeceptura
negligunt, conserantur . 26. In mentem quoque revocent Confessarii. quod in hae Dioreesi illud crimen nobis tantummodo Condonandum reservatur, nempe , Scan.
da a flutio Gadragesima siue licentia in scriptis , necnon duelsa fides, seu dο- Issa licentia solisndi auadragesimam per Medicor, aliosique Deputatos facta ,
e concessa; ex quo sequitur, ut hoc reservλto crimine teneantur non
modo qui sicultatem ejusmodi postulant, neque obtinent squod ita se habet, ac si ipsam cons uuti non fuerint ). sed illi pariter . qui temere
eas permissiones suo testimonio confirmant, nec antea prudenter adve
125쪽
tunt , utrum honestae, & probabiles causae satis adducantur. Theologicas lectiones consulto perpendimus . & praesertim de casibus reservatistra statum , quem Theologus noster tradidit, & Clero explicavit; ibi- re hanc doctrinam , quam modo exposuimus, sapienter , & inconcus. 's argumentis corroboratam invenimus.
a T. Postremo, qui Quadragesimalem abstinentiam sequentur, &qui legitima causa impediti. ab ipsa liberabuntur . meminerint hoc tempus ad agendam poenitentiam proponi; ideoque peccati labes maj xi studio evitandas, pii sque operibus curam magis impendendam: Ieju- ait S. Ioannes Chrysostomus in demonsra mihi per ipsa opera. G tia, inquis , Fera Si pauperem videris , miserere; si iηimicum videris . conciliare; se amicum laudabiliter agentem videris, ne invideas '. si mulierem videris speciosam . praetereas. Idem monet S. Leo M: Non enim in sola absi--ntia cibi sat nostris majejunii. aut fructu e eorpori esca subtrahitur , nisi mens ab iniquitate revocetur, est ab obtrectationibus lingua cohibeatur. S. Gregorius Nyssenus haec subjicit': his necessiria tactui su; edita tu, qui jejurias : erga starres ealamitoses benignus UO: quia uretri subtrahis, tribue esserienti. Haec Sanctorum testimonia ad illos pertinent , qui ab instituto Quadragesimae non discedunt; pro illis vero, qui Iegitime hoc praecepto soluti sunt. S. Caesarius. Archiepiscopus Arelateias his verbis utitur Α : Pro eo, quia non potest quis jejunare, amplius debet erogare pauperibus , us cc t , qua non potes jejunanda eurare, posset elimo Inas dando redimere. Em pariter sic alloquitur S. Leo Magnus': Nam, cum ii, qui nihil mittunt o humiliatione jemnii, subseriti fatigatione doudent, nisi se ede mρθη rum, qua possunt, eruatione sanctificent, dignum es, ut in alim πιών pauperum abundastior sit eorum laetitis, quorum ad ablinendum minor
126쪽
PROSPERI CARD. LAMBERTINI IN sTITUTIO XVI.
Te facultate , qua Summus Pontifx lacticiniis uti per oιadrastesimam p/rmitast: id Gadragesima tempore ut cum stu carnium interdici; ex qtio fonte ab ουis. er lacticiniis ab inentia dimanaverit; quam ob causam pluribus in Iocis minime servetur ; quo pacto concessa facultate uti debeamus.
st gesimae tempore prohib tur , quod S. Thomae, aliorumque Theologorum doctrina comprobatur' : Inter alia jejunia δε- lamnus est Gadragesimale jejunivm , tum quia observatur ad imitationem Chrisi, tum etiam q&ia per ipsum disponimur ad redemptionis nostram, eria devote celebranda . se ideo in quolibet j unio interdicitur estis tu nium ;in jejunio autem auadragesimali interdicuntur universaliter etiam Ova , ct Iacti ei nia . Circa quorum ab inentiam in aliis jejuniis diverse consuetudines ex sunt apud diserses, quas quisque observare debet fecundum morem eorum, inter quos
a. Inter caeteras calumnias , quibus nefarius Photius orientalis schismatis auetor Latinam Ecclesiam labefactare contendit . illud impudenter evulgavit . quod ova, & laeticinia per Quadragesimae jejunium permitteret, uti ex Epistola το. Nicolai I. ad Hinc marum Rhemensem Archiepiscopum . aliosque Galliarum F piscopos plane cognoscitur: Reprehendere nos moliuntur Graeci, eo quod septem ante Pascha hebdoma/ibus a ca- . si , ct ουοrum esu , more suo non cessemus. 3. Itaque certa lege per Quadragesimae dies non modo carnes . sed ova pariter, ac Iaeticinia interdicuntur : In eo solum omnis disputatio constituitur , utrum ad veterem consuetudinem , an ad jus positivum id reseratur . Iuri tribuendum nonnulli existimant, adducti responsio hes. Gregorii ad S. Augustinum Angliae Apostolum , quam Canon deniquedis. . commemorat : Par autem es , ut nos , qui his diebus a carne anim itum abstinemus , ab omnibus quoque , qua sementinam carnis trahunt originem , jejunemtis, a lacte videlicet, caseo , ter ουir. Insuper Trullani Concilii in medium proserunt a uetoritatem , quod anno OSI. coactum Canone s6. ita decernit: Visum es ergo , ni omnis Dei Ecclesia , qtra est in tiniverso terrarum Orbe , unum ordinem sequens . jejunium persistat, er abstineat, Iis1ιt ab . cinni mactabili, se ab ovis . , caseo , qtiae quidem sunt fructus , ter fetus eorum , a quibus abstinemus . Quamvis autem illud Concilium Ecclesia Romana legitimum nunquam habuerit , afferunt tamen universam doctrinam , quae in ipso continetur, improbatam non suisse , sed partem aliquam , & eam praesertim , de qua sermo est, integram, fidei consentaneam , solidamque judicari; non quod tradita sit ab illis spiscopis haud
127쪽
rite eongregatis, sed quod a vetustioribus Ecclesiae Patribus , dc Coneio
itis ad nos eadem do strina di manaverit. 4. Alii vero arbitrantur ejusmodi absinentiam non posse alia ratione , quam diuturna consuetudine confirmari. Nam S. Gregorii verbi consilii vim solum concedunt, non praecepti; Trullano autem Concilio nullam fidem habendam assirmant. Cum tamen lanc abstinentiam consuetudini acceptam retulissent, ae deinde perscrutari coeptum esset . auipsa legem induceret , vel saltem utrum cognita satis lex ejusmodi perspectaque foret; Alexander VII. inter caeteras hanc sententiam proinscripsit': Non es evidens, quod eοWuetudo non comedendi ova, O IMMiniata suadragesima obliget. ιNon ignoramus. regiones quasdam in Septentrione positas ovis.& laeticiniis uti , quod crebris assiduisque immunitatibus Romanorum Pontificum liberalitate concessis tribuendum est : illas deinde populi. pluribus annis interjectis, cum Pontifices rem dissimularent, vel scienter paterentur, in privilegium , ut ait Baillet, perpetuamque iacuit
tem converterunt V. Haec autem immunitas iis potissimum causis innitiatur, coeli intemperie, diversa corporum habitudine , earumque regionum indigentia. ita tamen , ut medium quoddam iter insistant, &abstinentiam , qua possunt ratione , sequantur . Non aliter, cum Imperator H melius pro victoria, quam deinde de Choseoa consequutus est , votum
Deo nuncupasset indicendi abstinentiam populis sibi subjectis die dominico Sexagesimae , totaque illa hebdomada. in Graecam Ecclesiam morem induxit, ut per illud tempus interdictis carnibus, ovis, ac lacticiniis solum uteretur se se habetur in Triodio Graecorum , ubi de abstinentia illius hebdomadae sermo fit roferunt Inperatorem
Heraclium , cum prius carnes in ea comederentur , absinentiae diebus auregasse .
sesius casei in ea degusandi licentiam feeisse . Continuis quippe sex annis cumGUroa dimicans Deo vovit, ut, s adυersus eum praevaleret, Iicentiam carnes in hac hebdomada comedendi mutaret, eamque mediam inter jejunium , ct d liciosas epulas eonstitueret,
6. Non semel Romani Pontifices 'legitimis causis adducti suae auet ruatis beneficium in nostrae Italiae populos benigne contulerunt, . liberaliter assentientes, ut ovis, ac laeticiniis per Quadrages mam vescerentur. Caeteris omissis, in mentem quilibet revocare potest , nostrae Civitati, ac Dioecesi id contigisse Benedicti XIII. beneficio , cum hujus Ecelesiae administratio a Cardinati Jacobo Boncompagno gereretur . . Simili incitatus exemplo, qui publicae saluti conservandae praepositus est , sapienter expendit, non mediocre detrimentum per Quadragesimae tempas ex piscibus, oleoque futurum, eum diuturnis epiph rae incommodis, ac tussi corpora jampridem debilitata suerint, iisdem rim .XI. N mos
128쪽
morbis adhuc conflietentur. cum nondum coeli corrupta temperies sati expurgata st. Igitur pro illorum etiam consilio , qui in hac Civitat5 medendi laude magis commendantur, nobis etiam probantibus, qui universa , quae vel ipsi vidimus, vel auditu deprehendimus , aperte declatravimus, Pontificem feliciter regnantem idem magistratus rogavit, ut eadem facultate , quae anno I73o. tradita fuit, haec Civitas frueretur. Qim vero Pontifex in proximos Quadragesimae dies ipsam benigne imperti verit certis quibusdam terminis circumscriptam , ut in serius explicabimus , utque litteris continetur Eminentissimi Cardinalis Pontificiae ditionis Ministri. & sanctioris Consilii a Secretis, quas die γ. labentis mensis ad nos scripsit; hinc auctoritate Apostolica , quae nobis demandata est, hoc Decretum promulgamus. 8. Quamobrem eadem auctoritate fulti universis in hac Dioeces, vel Civitate degentibus facultatem concedimus, ut in futura Quadragesima ovis, ac laeticiniis vescantur ; exceptis quatuor Temporum , ac majoris Hebdomadae diebus, nempe a Dominica Palmarum usque ad Sabbatum
ejusdem hebdomadae. Illud tamen declaramus , neminem per hanc f. cultatem a jejunii legibus absolvi.9. Idque mitremum in epistola Cardinalis ejusdem , cujus supra m
minimus, aperte praecipitur. Reliqua vero clare explicantur in Pontificiis Iitteris . quae pro facultate anno 373 o. concessa a Benedicto XIII. date fuerunt. 8c a Cardinali Boncompagno promulgatae . Io. Tantam aequitatem praeseserunt hujusmodi declarationes , ut nihil addi posse videatur. Cum enim de laeticiniis, atque ovis agitur omnis aditus illi disputationi occluditur, quam a nonnullis propositam nos superius indicavimus, nempe jejunii legibus solutum esse, qui edendi carnes potestatem obtinuerit; cum jejunium ipsorum sententia tinitam
C mestionem , edi a complectatur. Ita recte Pater Vi-Va , cum propositionem trigesimam secundam ab Alexandro VII. damnatam accurate perpendit. Insuper in alio nostro Decreto de quatuor Temporum jejunio satis superque sermonem instituimus. Nihil igitur superest, nisi pauca afferre de illo Di io, quod per Majoris Hebdomadae dies
oleo. ac piscibus agendum praescribitur. II. Satis autem es , si mentem, animumque convertamus ad eam severitatem, qua majores nostri per hoc tempus jejunium colebant, licet numero, & gravitate minores culpas admiserint. Nos nihil asseremus, nisi quae Sanctissimi Patres memoriae tradiderunt, cum inusitata prorsus, fidemque omnem excedere videantur : QDindoquidem S. Dionysius Alexandrinus' γ nec. sex jejuniorum dies aqtιali, aut simili tolerantia omne preserunt: sed alii quidain teI Omnes transmittunt jejuni permanentes , aIii duos, alia Ires, alii quatuor, aIii nullum. Idem fere scriptum reliquit Sanctus
Epiphanius ': Praeterea sex illos Taschatis dies Xer hagiis , lue es arido vi
129쪽
Bu trainire omnis populus solit, hoc es panem dumtaxat eum aqua sub et speram adhibere, & paulo post: Iam sera nonnulli ad biduam , vel triduum. vel quatriduum usque jejunia prorogant, alii totam bebdomadam ad usque Domini- ea sequentii gallicinium me cibo transmittunt M.
De νε ιηdi Iege illis indicta , qui Beneficium pGdent eum animarum evraia conjunctnm ; utrum jure Diυino id rieernatur ἔ quid senserint, ct tuerint Saesta Tridentina Synodus, SS. Pontifices, edi plurra Episeopi : hoc non iu- relligi de materialι solummodo rementia: cujus natura fit hoe praeseptum; ear se vera , ae sabiles, ut quis rementia lege liberetur ; Sae. Cougregationis C eilii judicium da absentibus , se de illis , quibus bEe facestas immerito δε- ueretur, licet jampo hιIamerint, vel legitimis de causis posulare non potu riηι : Auid ira agere debeaut, ut suo muneri satisfaciant: quom da Parochi fuis admini siris . Er Tridentini On illi aequitate titi debeant. . id a Par chis tum Civitatis , tum Draecem perficiendum sit, si forte discedere cogantur. De Parρchis prope Civitatem degeutibus; de frequentibus, ct 1incongruis fa cultatibus , quas mi usurpare flent . quo pacto Paracbus vir triari debeat; pu absque facultate exi a Parochiam deprehendatur . De diebus , quibus ilias nunquam es recedendum ..1- IRo rasitum fuit , dc magnopere disputatum in Tridentina Syn do sub Pauli, III. ., ac doinde sub Ilio IV. , ut ruin qui Beneficia curata coosequuti essent, ad residentiam iure Divino tenerentur . uti Cardinalis Mortia Palla vicinus in sua historia aperte coname
I. Uaec autem controversia ad finem perduci non potuit .sed usque in hanc diem vehementer agitatur. Et quamquam praeliantissimi Theologi , & Canonissae partes assi r-mantium gravissime tueamur ea de causa , quod adjum t λ eorum, quae ad finem aliquem obtinendum necessario requiruntur , eadem lege praγ.scribi dicenda sint, qua finis ipse praescribit ud':3. NO. tamen , ad quos minime pertinet hanc litem diri inere, sum rumdam Patrum ejuklem Concilii sententiam summopere probamus nempe omni studio, ac diligentia curandum esse, ne Me rares animarum aluis longe sedibus se detineant, imite utilius est quam so utem perserutari, ex quo necessitas ejusmodi di manaverit.
4. Tridentina Synodus Paulo III. Pontifice decrevit, ut Episcopi N a. suis
130쪽
suis sedibus morarentur. Deinde Pio IV. Pontifice ' poenas in Episcopos . rui longe a suis sedibus abessent, in pristinum restituit. & magis ampliacavit, eosque lethali culpa devinctos pronunciavit. Insuper hanc legem imposuit, ut fructus absentiae tempore perceptos pro Ecclesiae utilitate, aut egenis sublevandis impenderent, licet nulla Iudicis sententia in te cesserit. Parochos, qui in ejusmodi crimen taberentur . iisdem poenis complestitur: Eadem omnino etiam quoad cujam , amissionem fructuum, ermenas de Curatis inferioribus. Θ aIiis quibussumque, qui Beneficium aIiquod Ecclesiasicum curam animarum habens obtinent. Tandem quodlibet stat tum , privilegium, ec consuetudinem huic Decreto adversantem penitus abrogat, uisa tini corruptela censenda est. s. Idem Pontifex Pius I v. , postquam Tridentinam Synodum conis firmavit . ut studium, ac voluntatem palam ostenderet, qua hujusce legis observationem ab Episcopis, & Parochis expetebat, constituit se ut qui testamentum condere , dc Ecclesiastica bona in alios conferre possunt. hac facultate omnino careant, si extra suas sedes , quas incolere debent. ex hac vita migraverint, eaque bona Camerae Apostolicae tribuantur . S. Pius V. decrevit a Parochia excedere non posse , qui simul Canonici titulum, ac dignitatem obtineat '. NuIlum modum haberet oratio, si Romanorum Pontificum , vel etiam Episcoporum universas pro hac re sanetiones enumerare velimus. Itaque plurimis omissis, satis erit epistolam afferre, quae ad omnes Patriarchas, Archiepiscopos, dc Episcopos a Sac. Congregatione Concilii jussu Clementis XI. scripta est, ac in ejusdem Pontificis Bullario excusa continetur. Ea sane Praesulum animos vehementer instammat, ut ad commorandum suis in sedibus illos inducant , qui curam animarum susceperunt. Neque praeterire fas est, quae in Concilio Romano a Benedi isto XIII. praescripta fuerint, & quae De- cetares nostri in suis Synodis observanda prcvosuerint; ac postremo quae in conventione inter Capitulum, dc Clerum hujus Civitatis, &Apost Iicam Cameram anno I Io. habita aperte leguntur . Quamvis enim pro immunitate spoliorum, ut aiunt, pecuniae sumina, quae superioribus temporibus decreta, ac deinde aucta fuit, quotannis solvatur ; tamen nihil aliud impetratum est, quam ut a spoliis censeantur immunes, qui residentiae vinculo obstricti, longe a suis sedibus vitam absol vant, dummodo a s. Congregatione Concilii, vel ab Episcopo facultatem obtinue-xint , priusquam locum suum desererent, vel repentino mortis casu Pe culsi eamdem veniam consequi non potuerint. 6. Praeterea advertendum hic est, ut quis residentiae legem impleat,quam Tridentinum Concilium , ac Sumini Pontifices tantopere commendant satque praecipiunt, haudquaquam satis esse , si corpore solum intersit, in desidia tamen versetur , vel tantum leviora munera sibi desumat, reliqua vero ministris committat. Residentiam quippe non cum inertia, sed