장음표시 사용
131쪽
eum laboribus conjungendam esse Tridentina Synodus jubet, ut a Patribus Aquil ejensis Concilii anno Is 96. coacti recte perpenditur: 'Odde
residentia a Saero Tridentino Concilis, ct Summorum Pontificum ansit titionibus eautum es, Ne non es intelligendum, ut praesentia videant, nihiI praeterea aσant, cum ex neris Canonibus rementia sit accipienda in eum sensum , ut st Iadonisa . non otiosa. Quidquid sit de ea quaestione, utrum poenar stituendi frumis in eos, qui longe a suis sedibus morantur, constituta, illos quoque Parochos complectatur , qui praesentia solum assident, nullaque causa impediti otio marcescunt, cum eos nonnulli ab eadem poena liberos existiment; illud tamen certum est, desides ejusmodi Parochos lethali crimini obnoxios esse, & a praes de pro culpae gravitate plectem dos , uti Anactetus optime perpendit'. τ. Fatemur sane residentiae praeceptum inter assirmativa, non autem negativa. ut ajunt, numerari. Hinc sive a Divino . sive a Pontificio jure di manet. legitimae causae offerri possunt, quibus adducti Ecclesiae Praesdes ab onere residentiae Parochos immunes declarare, ac reddere valeant. Quin etiam contingere potest, ut aliquando nullatenus ipsi hoe praecepto teneantur . Hae potissimum causae asseruntur a Tridentina synodo M. quae immunitatem ejusmodi permittunt, videlicet Christianacharitas, urgens necessitas, obedientia , &postremo, si certa utilitas ex eadem absentia vel in Ecclesiam , vel in Rempublicam derivetur. Cum vero de Episcopis agitur, licet nulla ex his causis, sed alia honesta ratio aciducatur, ipsis tamen, ut quotannis per duos, aut tres menses longe ab Episcopali sede se detineant , facultas conceditur. Quoad Parochos vero, ut a suis sedibus absentes similiter esse possint, iacultas ab Episcopo prius obtinenda est, sicut ab eodem Concilio praecipitur, ex quo ia-ter Par hos , dc Episcopos hoc discrimen constituitur. ut ipsi nempe de aequitate causae, per quam trium mensium absentiam sibi tribuunt. cognoscant, ae judicent. De Parochis autem haec Concilium decernit: Ita tamen , ut quandocunque eos, causa prius per Episcopum cognita . θ pr bara . abessi contigerit. Uicarium idoneum ab ipso Orainario approbandum eum debita mercedis ainnatione relinquant. Discedendi autem licentiam in scriptis, gratisque concedendam ultra bimestre tempus, nisi ex gravi causa, non obtru
S. Quamquam haec verba perspicue satis intelligantur, siquis tamen accuratam explicationem expeteret, ad praeclarissimum Fagnanum con-λqiat '. mod si Sae. Concilii Congregationis sententiam aliquis exquirat . quae sola idem Concilium interpretari potest, suae penitus cupidistati satisfaciet, si Decreta percurrat . quae subjiciuntur. 9. Primum contigit anno Is 73.,& libro primo Decretorum pag. I 3I.
C CAEP. filiai. num. I s. in seqq. de Clericis non residentibus.
132쪽
eratia Dissopi Facit, q)ιοd nditu Paris de Puteo intra T. Sindieartis in cap. Licentiam mim. I. I a. tract. IOI. 394. S. Congregario censuit, non posse .ro. Aliud Decretum ejusdem anni lib. I. Decretorum pag. acia. habetur his verbis.
Illusnissimi, O R Uerendisssvri Tomini. Sunt multi Remrιs in Diaecesi Distana , qui pratandunt juxta smnam Queilii Tridentinis s. a 3. cap i. de Re format. p a per aliquod tempus me ulis
annis a suis Parecbiis abse absque stiorum Sup/riorum licentia , dummodo lερ tima absentia causa rationem pr ponant, ct ira . qxia quamplurimi gravissmi Doctores tam Theologi , quam Canonisη sentiunt, aliqui ex praedictis Rectoribus ausi sunt absque Superiorum licen ri4 pro suis negotiis gerendis p/r al qiιcd tempus.
rum tamen ultra duas mensas . svas Parochias relinquere, tradita tamen quoque prius alicui idoneo Sacerdoti cura animarum , ct iamini rationis Sacramentarum , quibus non cbstanti bris praedicti Rariores , quoties id faciunt, a Uicariis severepuniuntur. Gapropter, ne aliqua injusta consuetudo introducatur , supplicant humiliter ab Illustrissmis D D. UT Rectores praesa ii, quatenus praedictum diati m in Saera Congregatione Concilii Tridentini proponere alneutvr, ut, quod in premim tenendum sit, patefiat, ne amplius tu praefata dubitatione versentur.
Sacra Congregatio censuit, non potiιisse , nisi caris cognita, ct probata ab Ordinario, ct ab eodem in scriptis obtenta licentia. II. sed quoniam evenire potest, ut quis improvisa necessitate adductus . discedendi veniam expoicere nequeat, vel cliam facultatem a Rio Praeside consequi dissicile sit, quamvis antea petita fuerit, idi ea simul causa producta, qtre probanda omnino videatur, ideo Sac. Congregatio decrςvit, ut . . qui festinanter excessit, quam primum poterit Episcopum de suo discessu certiorem iaciat, & discedendi necessariam causam de laxet. Qui vero ratione nulla facultatem ejusmodi ab Episcopo valeat ΟΣ-primere . ad eos se convertat, ad quos pro negotio expellendo confu- iendum est . illud cavendum innuit Sac. Concilii Congregatio non sus cere facultatem tuitam, sed expressam requiri . sicut ex Decreto die γ. Octobris anni I 6o . plene confirm tur ': Sacra Cougregatio censeruet, suam diglantiam Ioel etiam cum aqua causa disicedendi non excusare Paroebum ,.ut posist abesse a. sua Ecclesia sine lice iria tu scriptis obtenta , nisi talis necessi as rσente se osserat, quη non patiatur d lationem bullusmodi licentiam petenL . Fco ca'su quamprimum de discessu, ex de neceptate Ordinarium tertior in Iacienduruasse, ut de causa cognoscere possit. Nee Tarochum habentem j nsam calsam alvundi extra Parochiam per duas menses , aut tres Daisfacere sua couscientia, s petat licentiam jurans grave n se habere eausam, quam non expediat manifesare, ut 'petita licentia abesse possit , Iicet Episcopus non concedat. Similiter abesse non psse in casu, quo causam
133쪽
nir silpicione , quod ficta sit, cum tamen sit vera , sed habere posse recursum a
Me posse per hebdomadam abesse non petita . vel non bbtenta licentia, etiam e licto Vicario idoneo ab ipse Ordinario approbato . Me esse liberum a eu*a , ct a poena amissionis fructuum, qui velati prequatuor mensium spatium exurgenti admodum causa ad curandam suam valetudinem morbo gravi insante recessit, s ad hujusmodi absentiam non petiit Iicentiam ab Episcopo , quia bona fide putavit elidentiam causae satis esse, nisi periculum fuisset in mora petenc licentiam , ut supra dictum es. De JJcere lucentiam tacitam , sed oportere esse expressam juxta formam ejusdem Concilii fess.
ia. Ex hac postrema sententia illud consequitur. quod in superioribus responsis minime constitutum fuerat, & quod his verbis a Fagnano' explicatur': Hinc Sacra Congregatio censuit, non posse Parochos etiam per Enos menses, immo nec per hebdomadam abesse absque licentia Episcopi, quaeausa cognita , ct in scriptis concedenda es. Idem praeclarus Auctor , qui plurium annorum spatio ejusdem Sac. Congregationis a Secretis fuit te. statur, quod non semel Etiam Sacra Congregatio permisit, ut in casibus re pentinis pro absentia modici temporis se ceret lisentia mearii Aranei . Idem Thomassinus advertit, qui in iis libris . quos de nova, ac veteri disciplina conscripsit. Fagnanum veluti Magistrum sequutus est . Diverta opiniones asseruntur de illis Parochis. qui per duos, aut tres profestos 'dies absint, si tamen aliquem pro animarum cura suffecerint; aut etiam de illis , qui nemine in suum locum subrogato per unum diem ab Ecclesia discedant. Quare, ut sibi tutius unusquisque consulat, eorum consitum probandum prae caeteris videtur,qui rem ex peculiaribus cujuscum que Dioecesis institutis definiendam arbitrantur; Ita Anactetus ' , de
Schmair grueber' unanimes Consentiunt.
13. Ut id assequamur , quod decernere proposuimus, alias ejusdem Sac. Congregationis sententias in medium proferre opus est, quae peculiares causas complectuntur, quibus adducti nonnulli existimant facultatem discedendi se exposcere, di obtinere merito posse. 14. Aliqui, ut Parochiae stationem deserant, parum salubrem coeli temperiem, alii senectutis incommoda, nonnulli denique exiguum Parochianorum numerum, quibus proximus Parochus satis consulere potest, sufficere pro certo habent. Quoad primum die T. Iulii anno 16 6. Gera Congregatis respondit aerii intemperiem non excusare Parochum ars-
134쪽
residentia . Episcopo tamen permisit discedendi veniam Parocho impe
tiri. si ingravem morbum inciderit, nec ullus in eo loco medendi poritus adsit, cujus ope pristinam sanitatem recuperet. Regiensis Epist pus ad Sac. Congregationem prolixam dedit epistolam , qua praeter caetera illud postulat , utrum , si aliqua Parochia sub tanta coeli inclementia constituta si, ut nemo, nisi indigena in eadem sede absque vitae diis scrimine immorari possit, utrum, inquam , alibi degere Rectori liceat, anno Is 73. : Sacra Con 'regatio censuit non posΤΡ. Si tamen 'ctor infirmus esset, ct in Ideo Parochiati curari non posset defectu Medicorum , υel medicinarum , tunc posse ab Ordinario dari dilationem trium , aut quatuor mensium , ut in locis vicinioribus maneat recuperanda sanitatis causa, posito interea ab ioso ordinario in Parochias idoneo ricario cum congrua portione ex redditibus effuse dem Parochiae. Iς. Imo, cum nonnulli anno I 674. palam improbarent facultatem
ejusmodi, quam Archiepiscopus Aventonensis tribuerat, Sac. Congregatio die a4. Novembris ejusdem anni causam Archiepiscopi sustinuit. &confirmavit: Ioannes Francissus Maria Rou sset untis ex duobus Canonicis Curatis, febricula edi livi identidem recurrentibus aliisque laborans habuit a duobus
Medicis attesationem , quod ei erat pernecessarirm per aliquot menses . vel annum aeris Aventonensis inclementiam deserere, ac talis attestationis vigore obtinuit ab Archiepiscopo licentiam non remendi ad quatuor menses . relicto idoneo Vicario per eumdem Archiepiscopum approbato ς sed, quia impugnat alter Concuratus, alii Canonici, qui ad hane Sacram cineregationem appellarunt, ora-ur citato Promotore adisssariorum supplicat declarari. an talis licentia susineatur, ter si confirmanda : Sacra Congregatio respondit sustineri. 'Io. Neque senilis aetas. neque exiguus Parochiano ium numerus Re-etores ab onere residentiae valent eximere, sicut die 6. Aprilis anno I 6 7. ' fuit consti tutum : Sacra Congregatio restondit nec aetatem senilem , nec malam valetudinem excusare Parochum a residentia personali. Insuper cliea. Octobris anno I 6 r. idem decretum suit: Bernardus Monveei Parochus Funani petit eximi a residentia, lante parvo numero familiarum, cui vicinus Parochus fgplebit. Sacra Congregatio censuit non esse annuendum. Idem Fagnanus confirmat Saera Congregatio consulta, an Parochus teneatur residere, uiam si essent in illa Parochia tres tantum , vel quatuor incola , restondit teneri.
II. Insuper, cum nonnulli Parochi Urbis vicinitate illecti majorem anni partem in illa traducerent, eam rem Sacra Congregatio improbavit, licet Sacerdos subrogaretur, qui, si sorte aliquid contingeret. praesto esset, operamque suam impenderet. Ita responsum fuit die I 6. Januarii
anno I 638. , atque iterum die a 4. M i anno I 6TO. ε.
135쪽
. 18. Sed magis perspicue die Io. Maii anno 1687. decretum id fuit, cum Sacra Congregatio ad Episcopum Fulginatem respondit iis potissi mum verbis : Ad eliminandos plures abusus, quos circa residentiam Paraebo
rum iu sua Diores irrepsi se resert Episcopus , s Flicar ab hac Sacra Congrega
Primo an Rectores Eessiarum Parachialium a Civitate disantiumper duo, tria, aut quatuor milliaria circiter possint ne expressis Disopi lie,ntia ab Ist a suis fecisis Parachialibus . relicto ibidem Subsituto ab eis deptitato . o.
in Civitate tam diurno . quam nocturno tempore ju iter commorari, exceptis
solis diebus fisis , in quibus ad dictas Ecclesias se conferunt, revertentes illica
Secundo, an Parachi, qui nocturno caeteroqviu tempore resident apud fitas Eeelsas, possint , celebratas mino mane Missa in dictis Ecclesiis, se conserre ad Guitatem , ct in ea diuturno tempore totius , vel majorispartis anni comm rari, licet apud dictasicclesius adsint eorum Substituti. a i iTertio , an dicti Parochi. Di caeterequis diurno tempore resident apudsi asFccisas, po Jnt nocturno tempore totius . vel majoris partis anni commorari H υitate , licet apud dictas Ecclesias adsint eorum subfirtiti. . Sacra Congregatio respondit adprimi , secundum, ct tertium negarite I9. His veluti sundamentis inniti volumus,quae in serius decernemui: maximi vero facienda illa sunt, cum ex Sacra Tridentina synodo , uti cognosci facile potest, vel ex Sac. Congregationis sententiis deducantur , ad Quam unice speetat juxta Pontificum diplomata , 'eamdem Synodum interpretari, tradita quoque facultate, ut optimam morum disciplinam per universum Catholicum orbem excitet, ac tueatur. Hae vero sententiae , quas commemoravimus, ex illis minime libris decerptae sunt ; quorum Scriptores ne viderunt quidem volumina, in quibus Sac. Congregationis acta continentur. Nos ipsi eas collegimus, qui eadem acta per tot annos versavimus, cum pro nostra imbecillitate Secretarii munere
ao. Ut ad rem veniamus, primum omnium vehementer 'edicimus Parochis, iisque omnibus, qui curae animarum praepositi sunt, Saceρ- dotibus nempe, qui Ecclesiis subsidialibus addicti sunt , ut suis assiduo sedibus immorentur, nec praesentiam tantum , sed operam strenuam pro Domini vineae utilitate praestent. Qui, Adjutorem habent, meminerintillum esse ministrum , quo uti possinta, 'non ita tamen , ut omnem populi curam . & custodiam in ipsum rejiciant . ut a nonnullis in more positum non sine magno animi nostri dolore percepimus. Bon homus Vercellensis
Episcopus, ac Sedis Apostolicae apud Imperatorem Legatus qui Pontificum jussu plurimas Dioeceses perlustravit, libellum in lucem edidit, qui varia Decreta super Ecclesiastica Resormatione complectitur. Inter ipsa hoc numeratur': Ieeum ipsi recogiteηt, partiui esse personaliter residere
136쪽
tra triduum velint, ipsam a Nobis, aut a Vicario nost ro Generali impetrare debeant, priusquam triduum absolvatur. Quoniam vero Vicarii Foranei Rectores animarum plerumque sunt , absentiam vel unius diei ipsis quoque interdicimus . nisi Sacerdotem ad Consessiones audiendas saltem approbatum suo loco statuerint . qui. si occasio ferat, apte decenterve Sacramenta administret . Insuper si discedentes a Parochia Bononiam minime veniant. longe ab eorum Sede tridui spatium praeterire non liceat, nisi facultatem a Parocho seniore Pleba natus antea acceperint, quae deinde a Nobis , aut a Vicario nostro, si legitima causa afferatur scripto. prorogabitur . Si vero Bononiam advenerint, nos illico . aut Vicarium nostrum adire teneantur , ut discedendi rationem patefaciant, & necessariam facultatem a Nobis obsignatam consequantur. Vicarios lamen Foraneos , eosque Parochos hac sanctione minime
complectimur , quibus aliquod negotium a Nobis demandatum fuerit, quod perfici nullo modo pollit. nisi a Sede Parochiali longe immorentur. Tunc enim se cultas cum ipso mandato conjungitur ; satisque erit, si animarum regimini per idoneum Sacerdotem consulant , qui pro audiendis Consessionibus probatus sit. a . Postremo Dioecesiani Parochi , qui prope Urbem sedem habent,
vel adeo parum distant, ut Bononiam piathus , vel equo ventitare commode queant , ac deinde sub vesperam redire . superius allata Sac. CO gregationis Decreta diligenter expenda ut . videantque , utrum ipsis liceat summo mane rem Divinam iacere , tum Bononiam petere , in eaque ad vesperam , vel ad multam diem libere versari , ac demum reverti, idque non semel. aut iterum per mensem . sed in hebdomada sepius instituere. uti nonnullis quidem accidisse, & nunc etiam in more positum esse plane cognoscimus, quos tamen haud opus eth nominare . Hoc autem eo gravius. ac periculosius est, quod plerique eorum Adjutore careant ; dc quidquam eam causam excusationis proserunt, se quidem nunquam abMe, nisi certo sciant neminem in Parochia morbo detineri. Illos itaque monemus, praeceptoque oblhringimus, ne sedes unquam suas deserant , nisi alius Sacerdos ipsorum loco relinquatur , qui munia paulo superuas enumerata obire possit, neve ita frequenter Urbem repetant, ubi de eorum vitae ratione diligenter inquiremus, ut quid iacto opus sit, it
as. Cardinalis Gabriel Paleotius primus hujus Urbis Archiepiscopus vagantes Parochos libere aperteque compescuit , qui postquam residendi
necessitatem graviter commendavit, his verbis sermonem absolvit : Tandem noverim Omnes , Curatos, ceterosque, qui residendi Sinculo tenentur . si
extra sedes suas a satellitibus deprehendantur . in carcerem trudendos , nullisque . excusatransitu locum superesse. Nos uti hoc remedio nolumus , nisi in eos . qui prius objurgati monitique in eadem voluntate , & culpa perflare non vereantur . . Interim ad poenas arbitrio nostro instigendu
137쪽
deveniemus., si quis violaverit, quae supra Coi iti tuta suerunt. 26. In Synodo Cardinalis Iacobi Boncompagni lib. 3. cap. 3. praecipitur, ut Parochi sedes suas impensius incolant Kalendis Ianuariis. die Epiphaniae. majori Hebdomada usque ad Do ninicam in Albis , Rogationum diebus , Ascensionis Domini, Pentecostes , & biduo insequenti. in celebriti te Corporis Chri iti, Ss. Petri, ac Pauli, Assumptionis B. Virginis, omnium Sanctorum , Natalis Domini cum insequentibus Festis . die tandem solemni sanctorum , quorum titulis , ac nominibus Ecelesiae nuncupantur. Cum de aliis Feitis agitur: illud memorata Syn dux indicit, ut si Parochus sacrum facere velit in Oratorio intra fines suos posito, praecedenti Festo de ea re populum admoneat. Si vero Parochiae finibus excedere debeat, & Ecclesiam adire, in qua solemne aliquod Festum celebretur, alium Sacerdotem substituat, qui populo rem divitanam peragat, eique Festo praecedenti id ipsum patefaciat. a . Haee sane Constitutio equitatis plena tunc solum habere Ioeum potest . cum Christianae doctrinae tradendae non adversatur , quae in ipsas V nolo, aliisque ejusdem Cardinalis edictis tantopere commendatur . Verum . cum ad Dioece sanos Pλrochos illa pertineat, & cum Dioeee sim obeuntes ab ipsis perceperimus in hyeme propter asperitatem . coelique inclementiam , viasque impedit s paucos ad Christianam institutionem convenire, si illud etiam liceat, ut per aestatem Parochi extra fines suos alias Ecclesias frequenter adeant, Sacerdote , qui sacrum faciat, tantum relicto , Christiana doctrina parum sane , ac fere nihil populo tradetur ;eum praesertim hac nostra aetate anni tempestates ita immutatae sint, ut ver, autumnusque sublati esse videantur ; & hyemem solum , atque aestatem dignoscamus . Quare, ut huic malo remedium afferatur . praecipimus etiam , ut si Parochi sacrum facturi ad Oratorium intra suos terminos constitutum die Festo se conserant, eo ipso die populum in Ecclesia Paroe hiali Christi legem . ac disciplinam edoceant. .od si ad Ecclesiam extra Parochiam pergere velint, squod quidem fieri perraro decet in curent diligenter , ut Sacerdos in Parochia relictus de more Catechismum tradat. V. ia8. Ac ut magis commoditati prospiciatur γ litterae ad sa Itatem discedendi necessariae a nostro Archiepiscopali Typographo excudentur . quas Nos deinde, seu vicarius noster Generalis gratis obsignabimus .
138쪽
De Obligatione,qua singulis Fidelis ob ringit ut se rum Eveharissa1n die Pascha. tis sitia in Parochia percipiant: Abset e evressa facultate sui Ordinarii, friParochi h e praeceptum ab illis non admirieri, qui alia in Ecclesia , licet Q. thedrali aut Metropolitana , Sacram Eti. harisiam si ceperint.
qui in jure communi continetur ', id praecipit cuilibet Fideli, ut . Omnia sua flus peccata saltem semel in anno Meliter confiteatur proprio Sacerdoti. a. Hoc autem inter Divinum , di Ecclesiasticum de Poenitentiae Sacramento praeceptum discrimen intercedit, quod primum ad ill0s tantum pertinet, qui post Baptismum lethalem culpam contraxerunt, alterum vero universos complectitur; videlicet. ut omnes se peccatis obnoxios intelligant. ut majori pietate . ac religione ad Sacram Eucharistiam accedant, di quaeque oves sitis Ecclesiasticis Rectoribus magis inni
3. Ad Confessionem sait Sanctus Thomas ): dupliciter obligamur, uno modo ex jure Disino ex hoc . quod es metetna . er secAndum hoc non omnes tenentur ad Confessionem , sed illi tantum , qui peccatum mortale incurrunt pia Baptismum; alio modo ex praecepto juris positivi, est sic tenentur omnes ex ins tutione Ecclesiae edita in Concilio generali sub Ianoeentio III., tum ut quil/bet se peccatorem recognoscat, quia omnes peccaverunt, ct egent gloria Dei; tum vicum majori reverentia ad Eucharistiam accedant, tum ut Ecclesiarum Rectori- bus sui subditi innotescant, ne lupus intra gregem latea . N . Itaque, cum Ecclesia lingulis Fidelibus edixerit eodem Canone ψ. Concilii Lateranensis , ut Paschate saltem sacram Synaxim percipianti, uti mox dicetur . hinc necessario sequitur , ut adventante jam Paschatis solemnitate quisque confiteri sua crimina debeat, & ad sumendam E charistiam se paratiorem exhibeat, se ut idem . Sanctus Doctor admonet ': er quia ex praecepto Ecclesia omnes Fideles teuentur saltem in anno , a prἀ-cipue in Feso Paschae Sacramenti Communionem accipere, ideo Ecclesia oratua Uit, ni semeI in anno, quando imminet tempus accipiendi Eucharisiam . Omnes Fidelis
Nos quidem Ioannis Launpii opus illud de intelligentia memorati Canonis Lateranensis perlegimus . qui proprii Sacerdotis nomine Parin chum designari contendit. Attamen dissertationem quoque Patris Natalis Alexandri expendimus de historia Ecclesiaitica XIII. , ac XIV. iaculi , in qu
139쪽
in qua Launoli sententia sapienter refellitur. Revera si Ioannes XXII. proscripsit Ioannis Poliaci Parisiensis opinionem, qui Cinonem Lateranensis Concilii male interpretatus, palam assirmaverat saeculares, qui Regularibus Sacerdotibus sua crimina consessi essent . ad consessionesi iterandam prorsus obstringi. Parochumque adeundum, ut rite expia-tentur, sicut aperte comprobatur in Extravaganti ' ejusdem Pontificis,& ex praeclaro monumento deducto ex Actis Vaticanis. allatoque a Raynaldo ; si sinquam haec i ta se haben t, veterem damnatumque Ioannis Pollaci errorem iterum in lucem revocaret, uti Raynaldus expendit ' .
qui Paschali precepto de Consessione haud satisfieri assereret, nisi Parochus . aut alius Sacerdos, ipsius facultate prius obtenta , seligatur. 6. Jubet igitur Lateranense Concilium, ut proprius Sacerdos, vel alter quispiam illius facultate pro Sacramento Poenitentiae adhibeatur . Illud solum perpendendum est, utrum Parochus tantum sacerdotis pro prii nomine intelligatur. Cum tamen inficiari nemo possit Summo Pontisci , di Episcopis, praeter Parochos, Sacerdotis proprii titulum convenire, hinc si quis sua crimina vel ipsis, vel etiam Presbyteris ab eisdem sine ulla limitatione designatis confiteatur , Concilii Lateranensis praecepto satis obsequitur . Ut reliquos omnes. qui gravissime super hac reis scripserunt, omittamus, S. Thomam', & S. Bonaventuram tantum asserimus, ac nominamus. Qui contrariam sententiam audacter tueri voluit, eo paulatim adductus est, ut rem in medium proferret , quae nulla ratione inniteretur, Episcopum nempe haud posse suorum dioece sanorum Sacerdotem nuncupari, nisi cum Sacramentum Confirmationis . atque ordinis administraret. vel a calibus reservatis absolveret. Sic porro
deprehenditur ex epistola Encyclica a Clem Gallicano pro generalibus comitiis coacto ad Episcopos Galliae milia. in qua communem sentenistiam , quam docuit Pater Bagot Societatis Iesu , complectitur , & eum vehementer improbat, qui eumdem auctorem audaci scripto lacessere non
7. Hinc Pontifex Clemens UIII. anno Iso a. in quosdam Galliae P rochos ita decrevit: Pras mi Decreto nostro sancimtιs m. dictis Fratribus. ' Presbteris dime Societatis . quam aliis priUIegiatis pradictis. quibus id a Sede Aminlisa indultum es, idoneis tameη , ct ab Ordinario approbatis , pece ta sua etiam 'adragesimali, O Paschali, di quovis aris tempore confiteri incite posse, dummodo tamen iidem seculares Chri si etis Sacramentum fuch risia die Festo Paschalis TratiprocIunis i propria Paracheta ab eorum Parocho
s. Idem conficinat Clemens X. in ea Constitutione . quae incipit: Smprema: oc eos , qui dictis Religiosis simpliciter Umbatis Paschatis
140쪽
tempore consessi fuerint, Constitutione . que incipit: Omnis utriviis
sexus e quoad Consessiones dumtaxat o nnes satisfecisse censendos . 9. Ex iis, quae hucusque commemoravimus , satis apparet . ut impleatur mandatum Lateranensis Concilii saepius at Iatum, atque a Sacra
Tridentina Synodo renovatum, quae pariter jubet semel saltem in anno sumendam esse ab omnibus Paschali tempore Eucharistiam , apparet cin- quam Consessionis praecepto satis sacere , qui peccata sua cuilibet probato Sacerdoti confiteatur, tamen pro Communionis praecepto satis haud esse Eucharistiam qualibet in Ecclesia percipere , sed in Parochiali id necessario gerendum Pasichali tempore , videlicet intra majorem Hebdomadam . aut intra Paschatis oetiduum, quemadmodum Eugenius IV. declaravit .
Io. Licet haec Constitutio apertissima sit; alias tamen varia impedimenta proposita suerunt, ut Ecclesiae Parochiales hoc jure syoliarentur . Nonnulli se praecepto parere arbitrabantur , si in sua Ecclesia, licet non Parochiali, Sacramentum Communionis acciperent, & inane quoddam privilegium ad id praeseserebant. Verum Sacra Congregatio hanc opini nem penitus evertit, uti ex declaratione, quae apud Dianam typis tradita suit. liquido probatur '. II. Hac proscripta sententia illud novum contra Parochiales Ecclesias excogitatum fuit, idest Paschale mandatum satis impleri, si quis pro
sumenda Communione Metropolitanam , vel Cathedralem Ecclesiam adiret. Sed omissis iis omnibus . quae in hanc rem scripta fuerunt, certum
quidem est post Innocentii XI. decisionem ', in qua Ponti sex hujusmodi praecepto minime satisfieri declarat, si qui Romae in Ecclesiis etiam Patriarchalibus S. Ioannis Lateranensis . aut S. Petri in vaticano Sacram Eucharistiam sumant certum, inquam, est, sententiam , quae superius allata est, omnino corruere, nisi sorte Episcopus, vel Parochus consentiant, ac id permittant. Ita pariter tradit P Giribaldus, qui innoistra Metropolitana Poenitentiarii munus per tot annos exercuit .
I a. Sed prae caeteris Cardinalis de Lugo super hac re luculenter disseruit, qui Tiaologicae scientiae, quam in Cathedris societatis Iesu professus fuerat, rerum quoque experientiam adiunxit, quam ex sacri Congregationibus, quibus Cardinalis intersuit, conseqitutus est L Rem, de qua nunc agimus, proponit. dc coram Pontifice diligenter examinatam suisse asserit, clecretumque Paschali praecepto illum non satis sacere, qui in sua Parochia ad Sacram Eucharis iam minime accedat, licet illam in Metropolitana , seu Cathedrali percipiat: cum unaquaeque P/rochi certis quibusdam terminis concludatur, quos ultra nequit excurrere Me-