장음표시 사용
151쪽
I 22 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
primam opinionem tuentur; Nicolaus autem Alemannus irridet eos, qui aliter sentire non dubitant, ea potissimum ratione adductus, quod tunc Apostoli in summa egestate versarentur . Ab illo tamen dissentiunt xl densis, Demochares. Raronius; Stapletonus. S1unjus. Bona . Ray- naudus. qui pari eruditione celebrantur. Quidam etiam ex illis nimia Alemanni confidentia graviter commoventur. Ac primum ii concedunt Christum Dominum usitatis vestibus in lutum divinum Sacramentum instituisse ; contendunt tamen Apostolos peculiaribus indumentis usos fuisse , cum primum Sacrificium . ac deinceps caetera peregerunt. Id enim
rei dignitati maxime convenit, quod etiam Iudaeorum , Eliu icorumque exemplis ante oculos propositis suadebMur. Et quem ad inodum . qui Christi fidem suseipiebant, uti ex Apostolicis actibus deprehendimus , honis omnibus divenditis, pretium Apostolis offerebant, hinc a veritate ditanum non videtur, quod Apostoli egenorum calamitatibus sicile con- sulere possent, vestesque idoneas. & alia ad Sacrificium pro ejus majestate celebrandum sibi compararent. s. Sanctus Paulus Apostolus. uti ex Sacris Litteris coniicimus Troade Asiae civitate , quam decennalis Graecorum obsidio celebrem effecit . ter substitit. De primo in illam adventu acta Apostolica capite I 6.; de secundo Paulus ipse epistola a. ad Corinthios; de ultimo tandem eadem
acta Apostolorum capite aci. palam commemorant. Carpus, cujus nomen die I 3. Octobris in Mar rologiis commendatur, Apostolum hospi- tio recepit, cum novissime ad illam Urbem venisset; discedens Paulus Penulam sorte apud eum reliquit. anni spatio interjecto , cum secundam ad Timotheum epistolam scriberet, haec habet: Penulam , quam reliqui
Troade apud Carpum, veniens Uer tecum .
- 6. Quod si probanda videretur eorum opinio, qui Penulam idem, ac Sacerdotis casulam arbitrantur, satis constaret Apostolos sacris indumentis , cum rem Divinam facerent, usos fuisse . Praeclarus Doetor Guillelmus Fibus in commentariis ad eamdem Pauli epistolam Penulae nomine libros veteris Testamenti intelligi assirmat. non vero casulam , qua nunc Sacerdotes utuntur: vero quidam Penulam interpretantur myum Sacram , quam Latini Planetam vocant , non es, unde selide probetur . Ioseph Vicecomes e contrario casulam sub eadem Penula significari contendit. Cardinalis Baronius ingenio, ac virtute magnus, cum utramque sen tentiam in medium protulisset, haec tradit: Verum ea his duabus recitatis sententiis , Ter de volumine , vel de sacra Veste , alterutram , quam velit, Iector sequatur , sed magis placet, ut volumen sacra Legis intelligi debeat. Maximae diligentiae vir Cardinalis Bona eorum opinionem amplecthi videtur, qui Peaulam pro quodam vestis genere interpretantur . Idem sentit Catinet 8c Se
152쪽
& senator Philippus Bonaroti'. Cum ipse peculiare vitrum accurato studio explanaret. in quo essigies Sanctorum Petri , Pauli. & Laurentii expressae conspiciuntur , Penulam vulgarem . & brevem pro veste in itineribus adhibitam fuisse comprobat; quae deinde a viris illustribus ad se ita formam quoque mutavit , lautioremque suscepit ; ita ut ad talos usque deflueret: casulas autem Ecclesiasticas ab iis postremis Penulis tantum originem desumpssse.
T. Nos hanc dissiellem controversiam praetermittimus, illudque libere assirmamus Apostolos super Altare rem Divinam secisse, uti ex verbis S. Pauli Apostoli colligitur ': hiaemus Ahare , de quo edere non habent potesatem , qui tabernaevio deserviunt ; quae sane juxta Doetores Catholicos reserenda sunt ad Altare , in quo Sacramentum Eucharistiae conficitur . &Fidelibus administratur. Illud quoque asserimus neminem , qui Evangelii legem sequatur, inficiari posse , quin Christus Dominus in novissima coena Calicem accipiens Apostolis praeceperit, ut omnes ex eo suum sanguinem biberent, qui paulo post in remissionem peccatorum pro ipsis , &pro multis effundi debebat; quae a Domino stercepta Fidelibus inde se tradidissie Apostolus testatur i. ad Corinth. Cap. XI. v. 23. : niam Dρmianus Iesus, in qua nocte tradebatur, accepit panem , er gratias agens fregit. θ άιxit: accipite , ct manducate , hoc es corpus meum , quod pro vobis tradetur : hoc facite in meam commemorationem . AmiIiter oe calicem .poiquam eaenavit, dicens: hie calix novum Tesamentum es in meo sanguine .
Ob eam causam seria v. majoris Hebdomadae , quae ejusdem Sacrificii institutioni celebrandae praeposita est , ab antiquis Patribus Natalis Cilicis nuncupatur. Tunc enim calix profanus in Sacrum usum Christi Domini potestate conversus fuit. En verba Sancti Eligit Episcopi, qui saeculo VII . scripsit Vocatur hae dies Caena Domini, vocatur er Natalis calicis, quia hae, eademque die in sicum Pascha Dominus eum Discipulis celebrans Sacra menta corporis, ct sanguiuis sui illis, arque per itur nobis tradidit, ct ipse
celebrationis initium fecit. Dicemus etiam nullo Evangelistarum testim nio Panem consecratum in Patena a Christo Domino fuisse positum , de qua, cum S. Iacobus in Liturgia meminerit . ipsius usus ad Apostolorum tempora commode reserendus est, uti tradit Cardinalis Bona : An cir sius consecratum panem in disco, seu patena postverit, non exprimunt Evangeliissa, ejus tamen usum aetes Aposolici esse Lirurgia Iacili osendit. Dicemus veritati omnino consentaneum , quod Apostoli Sacrum facientes indumentis a communi usu remotis uterentur : Habet religio Diυina sinquit S. Hieronymus alterum habitum im miniserio Altaris, aIterum usu, vitaque
153쪽
Cedendam earum vestium consuetudinem, quae in Sacrificio Misse adhibentur, pro quibus sere singulis ex quarto saeculo argumenta suppetunt. Tenenda quippe est doctrina , quae a S. Augustino praeclare traditur ' : universa tenet Ecelasia, nee a Conciliis in situlum , sed semper retentum es , non nisi auctorita e Apostolica , traditum rectissime ereditur.
8. Maxime autem decet, ut Altare , vasa , vellesque ad Sacrifieium necessariae consecratione, ac benedictione prius in usum sacrum convertantur , uti docet S. Thomas : Consecrationes adhibentur his rebus, qme veniunt in intim hujus Sacramenti, tum propter Sacramenti reverentiam , tum
ad repraesentandum ejectum Sacramenti , qui ex Passione Garisi provenit. Secundum illud Hebr. vlt. Iesus , ut sanctificaret per suum sanguinem popuIumere. Hinc in Ordine Romano conjecrationem Calicis . & patenae cum unctione Clarismatis, certisque precibus descriptam videmus; legimusque injure canonico Decretum . quod Hormisdae Pontifici adscribitur , ubido Altaris consecratione sermo agitur . De patena , & calice consecrando Innocentius III. ; de Sacrarum vestium benedictione Canon Vestinenta de Consecratione dis. I. aperte mentionem . ac testimonium faciunt; &Iicet haereticus Hospinianus ' hunc Sacrum benedictionis ritum saeculo
tantum IX. invectum asserere non dubitaverit; tamen ex saeculo IV. cer- tillima hujusce rei monumenta proseruntur . Nam , uti refert Sozomenus, cum Imperanor Constantinus regali ininificentia Templum Hiero.
t ymis condidisset: Discopi Hiero Obmam delati Ecclesiam conbecrarunt, mmiιque ornamenta , ct donaria ab Imperatore transmissa . Quae sane pia consuetudo ex veteri Testamento in novam Ecclesiam prioribus saeculis di- manavit, uti asserit idem Cardinalis Bona per haec verba ': Qem ritum e veteri Tesamento ad novum pro isse reor. Id pariter Innocentius III. Ioco superius allato palam indicavit: tam eonsecra ur AIrare . cum dedi. eatur Templum , cum beη dicitur Calix , non solum ex mandato Legis Divina , Serum etiam exempIO Beati Silvestri, qui, eum consecrabat Alrare . illud Chrismate pertingebat. Praecepit enim Nominus . Musi, ut faceret Oleum uncti ηis , de quo ungeret Tesimonii Tabernaculum , ct Arcam Tesamenti, mensamqrie cum Uos. 9 . De vetustate hujusmodi consecrationum . ac benedi stionum erudite disserit Dominicus Georgius ε. Vestis cujuslibet significatum Sotus plene complectitur ' . Accedunt alii plurimi sacrorum Rituum Interpretes, qui unanimi consensione ad Episcoporum ditionem pertinere affirmant non modo Templa dedicare, Altaria, & vasa, quae Sacram unctionem requirunt, sed etiam vestium benedictionem, in qua Sacrum Chrisma praetermittitur . Hinc ad solum Episcopum pertinere haec in sua dioe-
154쪽
si perficere . Nam testimonia ex jure prolata id satis clare comprobant, ac fusius auctoritate Anacleti', finget , Schmal Egrueber Pasciua-lig. - , Cardinalis de Lugo confirmatur . Illud solum in controveruam vocatur , an Episcopus pro benedictione vestium . licet Sacrum Chrisma non adhibeatur, simplici Sacerdoti sacultatem impertiri possit , quam nonnulli a Summo tantum Pontifice. alii vero etiam ab Episcopo tradi posse contendunt, uti Pasquali g.& Quartus aperte declarant . Io. Ut omnem dubitationem exuamus ἔ dc cum amplius viginti annis Sacrae Rituum Congregationi interfuerimus, ac supplices Episcoporum libellos audiverimus, ut simplices Sacerdotes pro hujusmodi vestium benedictione deligere sibi fas esset, die r7. Ianuarii hujus anni nos quoque ad ipsam confugimus, ac delegandi facultatem satis amplam obtinuimus, quae ad quinquennium protrahitur, novoque privilegio diutius prorogari potest.
II. Quamobrem juxta acceptam facultatem eorum benedictionem , & consecrationem nobis reservamus, quae Sacram unctionem exigunt, uti Sacra Congregatio praecipit, quae facultatem tantum elargita est subrogandi alium Sacerdotem pro benedictione illius supellectilis, quae sacro Chrismate non oblinitur . Ac ut ritus ejusmodi integre servetur non Ium in Urbe , sed in dioeceli, ubi eum neglectum non sine magno dolore percepimus, Vicario nostro Generali, quatuor Dignitatibus, & senioribus Canonicis Ecclesiae nostrae Meliopolitanae potestatem facimus consecrandi eam supellectilem, pro qua sacrum Chrisma necessarium non habeatur. Idem per nos liceat quinque Dignitatibus, tribusque etiam Canonicis senioribus Collegiatae S. Petronii. Item Priori , & quatuor Canonicis S. Mariae Majoris; qui omnes non suis tantum Ecclesiis , sed aliis quoque urbanis, & luburbanis prospicere pollini, dummodo nulli Vicario Foraneo subjiciantur . Idem concedimus Archipresby teris . ac duobus Canonicis senioribus trium Collegiatarum nostrae Dioecesis pro suis Ecelesiis illorum locorum .in quibus Collegiatae ipsae sitae sunt. Tandem hane facultatem concedimus Commissario nostro Centensi Nicario Foraneo
pro Ecclesiis Centens bus,caeterisque,quae ipsius ditioni adscribuntur; item cuilibet vicario Foraneo , qui in Dioecesi versatur pro Ecclesiis sibi sub- .jectis; omnibus postremo urbanis Parochis pro suis Ecclesiis .
I a. Hoc pacto satis consultum putamus, ne desint ullo tempore , qui in Urbe , ac Dioecesi vasa consecrent, & indumentis ad rem Divinam necessariis benedictionem rite impertiant. Praeterea . licet magnus lapidum numerus a nobis consecratiis j fuerit; tamen si novi afferantur, ad eorum consecrationem nos paratos fatemur . Idem quoque praestabimus ,
155쪽
si pro campanis benedicendis, sacrandisque occasio nobis offeratur. singulis autem notum iacimus , si in pervigilio cujuslibet Fes i. calicem, aut patenam deserant, consecrationem in sequenti die non esse delat ram . Cum igitur tot delegati numerentur pro earum rerum benedicti ne , quae Sacro Chrismate non indigent, nullus excusationis locus dioecesinis superest, si ea supellectili ad Sacrificium utantur, quae benedictionem antea non acceperit. Ritus , dc preces pro his benedictionibus adhibendae, in Rituali. ac Missali Romano continentur; alias autem preces, aliumque ritum inducere penitus interdicitur. Insuper Doet res opinionum varietate inter se disputant, utrum Cingulum, Pluviale.& Pyxis etiam benedictione indigeant. Pro cingulo eam minime necesi riam quidam judicant, cum Can. Ve menta de consecratione dis. I. de v stibus loquatur, & Cingulo nomen vestis tribui non debeat. Aliqui pro Pluviali consuetudinem nullam benedictionis esse testantur, uti ex Ga-vanto ' satis deprehenditur. Nonnulli quoque inter recentiores tradiderunt non opus esse , ut pro Pyxide benedictio adhibeatur, sed vasculum ligneum intus aptandum ea benedictione sacratum , quae Corporali convenit. Attamen Cingulum sacris vestibus omnino necessarium est , de cujus etiam benedictione in Pontificali Romano mentionem habemus h. Illud solum interest discrimen , quod in Pontificalibus ante Clementem VIII. Cinctorium, in aliis vero, qui posteriori tempore excusi sunt, Cingulum nuncupatur . Item Pluviale inter vestes sacras adnumeratur, quod in profanos usus converti nefas est; quod etiam Romae sacrari consuevit. In Rituali, ac Missali Romano benedictio Tabernaculi, seu Vaseuli pro Sacra Eucharisia conserυanda expresse continetur. Cardinalis autem de Lugo acerrime contra P. VasqueΣ disserit, qui ritum innuit consecrandi lignei vasculi, de quo superius dictum est: Pater risqueet dicit, ex consuetudine esse necessarium , ut intra Pyxidem . in qua Sacramentum serzatur , fit vas aliquod ex Iluo , quod benedictione Corporalis benedictumst. Rerum hoc es vitium e mune Scholassicis . ut consuetudine judicent ox eo , quod in illa Civitate aut μουincia , tibi versantur , feri viderunt. Scimus quippe consuetudinem esse eontrarium, quam ego non solum de Roma , sed de aliis Ecclesia Provinciis resari possum . Hinc nos ut magis probabilem , ideoque tenendam eorum sententiam proponimus, qui pro Cingulo, Pluviali, ac Pyxide benedictionem non omittendam fatentur, inter quos Bissius , Quartus', Pasiqualigus aliique numerantur. Illud quoque advertendum est, quod non modo pro novis indumentis benedictio necessariorequiritur, sed tunc etiam, cum detrita pristinam formam amittunt, &ad suos usus apta non ducuntur, ideoque ex iis vestibus antea sacratis no-
156쪽
va aliqua perficitur alterius generis; veluti, si ex pluribus Manipulis Stola. sive Alba ex multis Amictibus, aut e contrario plures Amietus ex Alba conficiantur. Ita Scriptores, qui seper hac re monimenta alia
I 3. Priusquam hanc declarationem nostram absolvamus, pauca di- 'cenda sunt de iis , qui praeter delegatos a nobis pro rerum Sacrarum benedictione se iacultate praeditos jure suo arbitrantur. Hujusmodi sunt Episcopi Titulares, qui sorte in hac civitate versentur , seu per illam . transeant, Praesides ordinum Regularium, iique Abbates Regulares, quibus i ignia Pontificalia permissa sunt, quive Sacerdotio initiati, postquam a nobis benedictionem acceperint . vel etiam sine ulla Episcopi
benedictione tali privilegio decorantur, ut Pontificalibus ornamentis uti , primamque Tonsuram , & Ordines minores consene possint '. I . Itaque, cum illud certum teneamus, injussu Sedis Apostolicae benedictionem vestium , & vasorum consecrationem simplici Sacerdoti committi non posse; Ac cum in responsione Sacrae Congregationis nonnisi ii nominentur, quos superius declaravimus, hinc nullum inter Delegatos nostini eonstituimus ex Praesidibus Regularibus, neque ex Abbatibus, quibus insignia Pontificalia, aliaque ornamenta conveniunt. Et quamvis aliqui contendant, posse Abbates ad hujusmodi benedictionem, de Consecrationem ab Episcopo jure suo delegari quod etiam exemplo 'confirmant, nempe posse Abbates etiam Clericis saecularibus primam Tonsuram, & Ordines minores tradere , si litterae Episcopi accedant. quibus id permittatur: id tamen nos minime probamus. .ippe , cum tridentinum Concilium ' facultatem Abbatum pro conferendis prima Tonsura . Ac minoribus ordinibus certis limitibus concluserit, & ad Regulares i psis subjectos unice definiverit; hinc sequitur eam nullo modo proferri posse, vel ad Regularem alterius ordinis, vel ad Clericum Episcopo su et tum , licet per litteras suorum Praesidum id Abbatibus
mandaretur . Ita statuit Congregatio Concilii, ejusque Decreta a Fagnano suse memorantur. Ita pariter Alexander VII. die a T. SeptembrisI6ς 9. constituit, qui Pontificalium usum Abbatibus decernens : RADqua Pontificatia s inquit) extra loca ipsis Abbatibus si Hecta , veI pro servisio
alleua Ecclesia . aut in subditos pariter alienos , etiam de licentia O, dinarurum, exercere non valeant, puta Campanarum benedicitiones, Calicum , ersmilium , in quibus Sacra adhibetur tinctio, necnon minorum ordinum collationes .
is. Aliter de Episcopis Titularibus dicendum est. Licet enim aeger- .rime defendi possit ipsis licere in aliena Dioeces benedictionem vellibus impertiri, Altaria, ac Vasa sacrare, pro quibus Chrismatis unetionecessa
157쪽
eessaria est, eoquod pro re gerenda Pontificiis insignibus uti debeant , Baculo scilicet, ac Mitra , quod quidem Tridentina Synotus ' apertissime cuilibet Episcopo interdicit, cum in aliena Dioecesi versatur , nisi Ordinarii facultas accesserit; tamen cum ipsi Episcopali dignitate praediti sint, Vasa, ac Altaria dedicare. & Sacris indumentis benedi. ionem elargiri poterunt, si ordinarius id permittat , eodem pacto . quo, de ejusdem licentia ordines conferre possunt . Ita disserit praeclare P. Hieronymus Andreuccius societatis Iesu '. 16. Quare praestantibus his sententiis adducti . ratione etiam dignitatis , quam in ipsis Titularibus Episcopis omni veneratione prosequimur , nos paratos declaramus, si aliqua occasio serat, potestatem sacere , quoties eam requirant, ut indumenta, Vasa, & Altaria dedicent,& insignibus Pontificiis libere utantur. II. Novimus etiam quosdam Regularium ordinum Praesides id sibi
tribuere. ut non modo pro suis Eccle his, verum etiam pro alienis supellectilem benedictione consecrent; Abbates autem nonnulli Altaria , Calices . ac Patenas dedicare se posse praedicant cum in suis Ecclesiis . tum in aliis, quae ad ipsos nulla ratione pertineant. Fuse de hac re agunt Pasqualigus , & Quartus', & alii, qui contrarias sententias tuentur, uti solet contingere , cum Scriptores rerum sontes , & originem minime
I 8. Si Regulares Praesedit pro hu)usmodi benedictionibus Apostolicae Sed is privilegia certo obtinuerint, nostro etiam patrocinio eadem
confirmabimus. Verum in Synodo praeclarissimi Deces loris nosti i Cardinalis Jacobi Boncompagni cum de Abbatibus Regularibus agitur , h ecffatuuntur : Pontificalia extra propriam Eecissam non exerceant, nec para V.e It a bened/cant , neque ca=npanas , aut calices consecr/nt, nis pro sua Ecclesia .
I9. In Decreto Alexandri VII. , quem supra memoravimus , Regularibus Abbatibus pro suis tantum Eccleuis campanas, & calices consecrare permittitur. Idem paragrapho superiori nempe i8. pro benedictione sacrarum vestium a Pontifice praecipitur e scel6iolicam se vellectialem pro servitio dumtavat suamιm Ecclesiarum , et et M naferiortim benedicant. Cum vero Monachi Congregationis Caslinensis ad eumdem Pontificem confugisse tu , iis privilegiis se praeditos affirmantes, quibus eas benedictiones tam pro suis , quam pro aliorum Ecclesiis se exercere polse fatebantur . Sacra Congregatio habita coram eodem Alexandro Ull. die a o. Julii anno I 66 o. hoc responsum dedit: Ad para rapbuva decimum novum, quo vetita es Abbatibus benedictio Sacra suppellemiis pro Uti alienarum Eccles Irum, asserentibus Monachis etiam pro aliena Ecclam ex Aposolico Indulto eis lici
158쪽
Iieitum ess Eessiasicam suppelli tilim benedicere, Sacra Congregatio manda vit exhiberi Indultum authenticum ex Arctivo Anytilico desumptum, ae interim ablineri. Ignoramus, an tale indultum in lucem unquam produetum fuerit; si id constaret, huic nostrae declarationi ad jungeretur.
De obligatione , qua Medici debent agrotos ante omnia monere , di inducere, ut Pornitentia Sacramentum suscipiant. De veteri Eretigia disciplina pro abs vendis in mortis articula , qui gravibus delictis tenentur. Utrum Medietis aegrotum per se , vel per alium innere debeat. Utrum phst ad illos infirmos accedere, qui intra con tutum tempus delicta eo teri recusaυerint. Ob quam morbi speciem Medietis agratantem monitum facere teneatur. I. π Nter caeteras controversias . quae a studiosis Sac. antiquitatis pro- ponuntur, illa praesertim adnumeratur: Concederetur ne abseIutis inquit P. Mabillon. ') profvulispeccatorum generibus 8 negaretur ne alicui, heu in articuli mortis 3 Dissiplina Ecclesiasica est ne quoad hoc libri
a. Cum autem in disquisitione rerum , quae ad veterem Ecclesiae historiam pertinent. ab exiguo monumentorum numero dissicultas plerumque oriatur, pro disceptatione, quam modo exposuimus, tot, ac tanta monumenta ante oculos perpendenda obversantur, ut magis periti scriptores in duas partes contrarias abierint. Aliqui, nempe Albaspi neu . Petavius, Lupus, Iuvenin , ac Martene eam sententiam tuentur,ut sacram non modo communionem, sed etiam sacramentalem absolutionem scelestissimis hominibus . cum animam agerent, denegatam fuisse fateantur. licet verae poenitentiae signa palam ostenderent, cujus judicium , & con*ssionis votum divino Iudici relinquebatur . Alii vero, inter quos Morinus , & Natalis Alexander , id numquam accidisse contendund. Postremus locus inter eos, qui in hac opinione versantur , tribuendus est Tournely & P. Iosepho Augustino orsi ex ordine Praedicatorum, non quidem eruditionis, doctrinaeque ratione habita , sed quod postremi omnitim monumenta mgenii sui in lucem protulerint. Orsi praesertim in dissertatione historica i quam super hac re consecit, quaeque Mediolani anno I so. exeusaesiit, argumenta satis accurato studio refellit . quae ab Albaspinaeo contrariae sententiae principe. ac duce lucu
- 3. Verum', ut omittamin quae olim contigerint, de quae ad peculi res solum Ecclesias referuntur uti Carolus mitassius expendit', num
159쪽
quam Sedra Apostolica . unitatis centrum . & omnium Ecclesiarum magistra tinprobavit, si cuivis nefario homini, qui inam poenitentiam apeditis indiciis testetur . abistum concedatur. Coelestia quidem Ponti sex initio saeculi quinti pravam consuetudinem vehementer objurgat, quae in Provincias Viennensem, ac Narbonensem irrepserat ' : Agno υimus sinquit in paenitentiam marientibus denegari, nee iIlcrum δε aertis annui, qui ibitus sui tempore hoe anima sua cupiunt remedio subveniri . Horremus , fateor , tanta implatatis aistum reperiri. - δε Dei pietate risperet, quasi naops ad
ρ quinis tempore concurrenti Dccirerere hoc . rogo. aliud est, quam mortem morienti addere , ejusque animam sua erudelitate . ne absoluta essem m. ω eia re si sem erga bamini adimit prassuis aerariis terit resperatam muten tram ianuarit. Si ad posteriora tempora deveniamus, ex jure Canonieci legimus constitutionem Clementis V. in Concilio generali Viennens, in qua saecularium quorumdam Iudicum audacia graviter comprimitur, qui capite damnatos impediebant, ne sua prius seelera sacerdoti commode confiterentur: Cum sereundam sumta e antea netimo deputandis psycis ηι-gari , si perant, in debeat Poenitentia Meramentum , alusum damnabilam in quibusdam partibus contra hoc introductam aboleri omni ο volantes, juintrarisOmnes , di dominos temporales , ut ab hujusmodi desisanr abusu . bortamur in Domino, o obsecramus per instero miserisordia Iesu Christ. Destrum ordinariis nihilominus injurigentes, ut en ad Me, eum primum ein ade paterum, d Iigenter monere, ct A necesse fuerit, Belsastiea eriora eo euere non mi tant. Tridentina quoque Synodus '. miliquam de reservatione delici
rum a summo Pontifice, & quolibet Episeopo pro sua dioecesi statuenda
sermonenti habuit, his deinde verbis utitur: Hane orem delictorum reservarionem cotonum es divina auctoritati mon totum in externa litia . sed etiam coram Deo vim hasere. Verumtamen pie admodum, ne hae ipsa ne ne aliqui pereat . in eadem Ecclesia cis tum semperfuit, ut nulla fit reservatio in arα- cvis mortis, atque ideo omnes Sacerdotes quoslibet paenitenses aqvibusvis peccatis , ct cessuris absolvere sunt. 4. Et prosecto nullum est peccatum tam grave , tamque acerbum quod vera poenitentia non deleatur, ut hibetur capite Firmiter : desumma Trinitate, o Fide Catholica : Et fi pose sese plumem Baptismi quisq-m
prolapsus fuerit in peccatum , per veram potes semper poenitentiam reparari. Deus ipse in gratiam , & amicitiam se peccatores recepturum satetur, si ad meliorem frugem traducantur: Tu itaque. fili hominis. die ad f- hos populi tui: nsilia jusi non liberabit eum is quas inque die peccaverit, mimpietas impii non nocebit ei in quactimque die conversus fuerit ab impietate sua . Insuper ut tradit S. Augustinus ): porro tam impie desipiat, ut di-
ωι , DeAm malas ham in volun tes , qηas υ luerit, quando voluerit, in bonum
160쪽
bοηtim non possὸ eonvertere Θ sed, cum fuit, per miserisordiis fuit 1, eum noufuit, per judicium non μου.
Unanimes Theologi conveniunt ad confiterula peccata nos es stringi. quoties mortis periculum impendat: ea, quasvivia nere Mesu,tu ait s. Thomas 'ὶ , tenet. bomo in hM vita m-re, ideo, si perieu iam mortis immineu , eta per se loquendo, obligatur adjquis ad confisonem
scipienda. Constans etiam, ac perpetua Ecclesiae consuetudo, quae vim legis obtinuit, sumulam diligentiam indicit, ne aegroti ex hac vita deis cedant , quin prius Sacram Eucharistiam, tamquam viaticum susceperint h. De Sacramento extremae Unctionis , ut Graecorum morem Praetereamus, qui illud etiam sanis hominibus administrant ' ita S. Iactania Apostolus ' scriptum reliquit: Infirmatur quis in vobis p Iudaeat Presbteros Ecclesia, ct orent super eum angentes eum oleo in nomine L,num. Hinc ab Innocentio III. postrema Unctio Oisum infirmorum nuncupatur ; & Eugenius IV. in suo decreto is nervinantum non nis Urma . de cujus mortat et tir . dari debere constituit . . Praeterea Tridentina Synodus d larat . se Maee Unctioηem infirmis adhibendam, His vero praesertim , qui tam periculose decumbunt, ut in exitu vita consumi videantur , unde ct SMramentum exeuntium nuncupatur . Si quis autem de linc re Theologorum more disputare velit, facile id persuadebit. Sicut enim potestas inest Ecclesiae . ut Sacramenta illis neget . qui ad ea suscipienda prorsus indigni judicentur, ita nulla facultate permittitur, ut iisdem sacramentis illi carere de-heant , qui paratum ad ipsa percipienda animum pateticiant, & ea, qua fas esh, demissione iupplices eadem Sacramenta deposcant ε. Ex his, quae di sta sunt, haec duo aperte consequuntur; primo prolare usu receptum esse ne in mortis diseri nune abistutio sacramentalis, item Eucharistiae, & postremae Unctionis Sacramentum ulli denegentur . licet gravissimis criminibus teneatur ; secundo, ut eadem S cramenta iis sellam conserantur, qui ad illa suscipienda sitis idonei existimentur, vel saltem externis signis paratum animum praeseserant. cum intimi sensus a Deo selum dignosci possint, uti recte S. Cyprianus Per- Pendit': Si autem, quia Dominus avertat a Fratribus nostris, aliquiis ipse
rum fefellerit, utre subdoli petat M. se sumsitiis. ct decipit, qui aitu.
Me κcultat, ct aliud ore pronunciat . Nos . in quantum nobis ct videre, jμήuare conceditur , faciem Angulorum videmus, ear 'inari. O mentem p r spitare non possumus . De his judicar Oecultorum 'urator, ct cognitar cito venturus , ct de arcanis eordis, atque abditis judieaturus. R ar