장음표시 사용
161쪽
6. Eam mentem non habemus, ut universa ea signa complectamur,
quibus aegroti pro Sacramentis Poenitentiae, Eucharistiae, di extremae Unctionis rite sumendis idonei satis judicentur. Illud solum nobis proposuimus, ut tempus pro aegrotis ad Consessionem admonendis constitutuma jure Canonico, & Apostolicis Decretis in mentem iis , ad quos pertinet, revocemus, cum hoc plurimum sane conserat, ut eadem Sacramenta majori cum fruetia percipiantur. Siquidem a piis Sacerdotibus, qui pro muneris sui ratione morientibus intersunt, nobis non sine magno animi nostri moerore delatum est, non semel id aegrotis tune solum de- nunciari, cum jam mentis impotes videntur ob metum vicinae mortis, vel morbi gravitate omni pene sensu destituuntur; atque ita locum esse dubitandi, num Poenitentiae Sacramentum frustra ipsis administretur,cum non modo ad Sacramenta Poenitentiae, & Eucharistiae necessario requiratur , ut quis integra mente, ac ratione praeditus sit sed illi etiam x nivissime peccent '. qui illud tempus aegroti ungendi Observare solent, cum jam omni saliutis spe amissa , . vita . o sensibus carere incipiat. G sat enim , ad uberiorem Sacramenti gratiam percipiendam plurimum valere , si agratus, cum in ea adhuc integra mens , ct ratio viget, fidemque , est religiosam animi voluntatem asserre potes, Sacro oleo liniatur. Nam qui vel lεviter Ecclesiae historiam adspexerint, plane norunt pravam consuetudinem tradendae extremae Unctionis illis , qui proxime morituri sunt, ex falsa opinione defluxisse, quae saeculo XIII. in omnem Britanniam majorem pervaserat , dc quae tunc temporis in Conciliis proscripta fuit, nempe aegrotum , qui uxorem duxisset, si post extremam Uninionem convalesceret, nullum deinceps commercium cum illa habere posse . caeteris autem , qui post
extremam Unctionem ad sanitatem restituerentur , carnes omnino per
reliquum vitae tempus interdici. 7. Praeclarum sane esset, si Conciliorum sanctiones, Ac Pontificum Decreta universi percurrerent; praeclarius autem , atque utilius . si quae in illis praecipiuntur, exequutioni demandarent. Hinc plurima alia bona dimanarent. Quippe nec Episcopi saepius eorum memoriam in aliis
excitare cogerentur, neque Plures ea , qu e ignorant, temere objurgarent .
Itaque Summi Pontifices, sanctaque Concilia non solum monuerunt Sac. Eucharistiam , & postremam Unctionem non esse conserendas . cum aegrotus in eo discrimine positus est, ut rationis expers Sacramenti virtutem minime intelligat, sed tempus etiam . quo Poenitentiae Sacramentum administrari oporteat, indixerunt, cum ipsum ad duo reliqia a Sacramenta velut aditum patefaciat.
8. Galenus ipse tradit, sine ulla dissimulatione morbi gravitatem . ac periculum aegrotis a Medico detegendum : , A prudentem homi
nem sa In Caree bis r8.-extrem. unctione.
b De morbis et u arabus in o. com. a. text.
162쪽
nem . praterea non timidum essὲ cognoveris, vera ipsi dicere conaberis ,.nil eο-rum , qtis in morbo futura sunt, subtrahens, nec dissimulans. At , si saltiim , atque timidum, omnia ea, quibus i se meliori animo futurus sit, dicito, nee tamen magnopere mentiaris . Sia si interdum ob extrema in laborantis formidinem ipsi certam salutem polliceri coactus fueris . egressus saltem ejus curam gerentibus vera dicito ; ita enim nec ille animum despondebit, edi ru plerumque
9. Sed neque hoc consilium ab Augenio probatur , qui vitae amittemdae periculum nullis aegrotis declarandum putat, licet prudentes, ac minime timidi habeantur di Imaginari sinquit non possum hominem tam
composito fugurum animo, qui non contrisetur ex mortis certo nimiio,erim omnium
terribilium missit mors . Θud enim magis exasperare possit morte ipsa non video . Me es . quod qui1piam dicat, Philosophos uiusmodι esse ; quondam , hac falsum esse convincitur, quod ille, qui mortis Dominus erat, Patri dixit : Pater, se Feri pores transtar a me calix se . Verum haec omittamus, quae pagano potius , quam Fideli apte conveniunt; & quid Ezechiae Regi. cum
gravi morbo decumberet, Isaias libere denuntiaverit, animo repute mus : Hae dicit Dominus Deus : praecipe domui tua . morieris enim in , Οηontives. Hinc ad ea quae constituit Ecclesia, deveniemus. Ipsa quidem pro animarum salute magnopere sollicita , quid a Medicis gerendum sit,iapienter edixit, ut sibi commode aegroti consulere possint, di ad mortem sorti animo subeundam praeparari. io. In Concilio Lateranensi sub Innocentio III. haec liabentur' . ινιι infirmitas ereporalis nonnumquam ex peccato proveniat. dicente Domino Ianguido , quem sanaverat: vade, ct amplius noli peccare . 1ie deterini aliqui Itibi contingat: prasenti decretosatvimus , ct disricte praesim ιs Mιdiris est porum , ut, cum eos ad infirmos vocari contigerit, ipsos ante omnia maneaut . O in eant, quod medicos advocent animarum ; .ur. post fherit de δε- lute animarum provisum , ad corporale meicina remedium salubrius pro ουι- tur, cum cessante causa, cesset eo itιs. Deinde Concilii Patres causam aD ' ferunt, quae ad illa statuenda maxime impulerit: 'e quid in inter alia huic causam dedit Edicto , quod quidam in aegritudinis lem jacentes , cum eis a Medicis suadetur , ut de animarum salute disponant, in desperationis articulum incidant, unde facilius periculum mortis incurrunt. Postremo delinquentes hac poena mulctantur : Si quis autem Medicorum nos a consiturionis , po quam per Praelatos fuerit publicata, transgressor extiterit, tam itu ab i grcsu Ecclesia arceatur, donec pro transgressione hujusmodi satisfecerit com- .
II. Anno I 3II. in secundo Concilio Ravennate eam dem Constitutionem Clemens V. renovavit': Monemus inquit .omnes insuper αἰ cos, quod, quando vocati fuerint ad infirmos, non ulterius redire habeant , ' euro
163쪽
curare eosdem, nisipritis eis tansiterit . quia ipsi in umi praedicti moum ad vocaverint animarum, is eis fuerit de animarum DdMιι mulsum ; θ, s Dis Medicorum eontemptis hujus monitionis extiterit, ravi Au ob ingressu Heli arceatur, disti de transgrUmne hujumodi ad arbitrium Ordinarii satisfectu
I a. Sanehus autem Pius V. non modo radensi confirmat, quae in Concilio Lateranensi sub Innocentio III. proposita suerunt, & ad illa observanda vehementer hortatur, sed alia quoque decernit; ae primum: s. 3. Qia omnes Medici, cum ad infirmos in Iesu jacentes verati fuerisi, ipsos ante omnia moneant, ut idoneo Confessori omnia peccata sua juxta ritum Sacia Romanae Eeclesia re reantur; neque tertio die uiserius res visunt nisi huius tempus infirmo Confessor ob aliqvam rati abilem causam, super quo ejus com scientiam oneramus, concessrit, ct eis per fidem GUUDrii inscriptis factam eonfiteris , quod infirmi, ut praemistitur , peccata ipse confessus fuerit. Et g. g. : md ustra poenas in dicta constititione comentas, quas incurrere declaramtis perpetuosnt infames, ct gradu Medicina, quo imsigniti erant, omnino pri-
ventur , ct a collegio , seu iniversitate Medicorum ejiciaηrur, ae mena etiam pectiniaria arbitris Ordinariorum, tibi deliquerint, mulctentur . g. 6. den, que : Praecipimus, ct mandamvs . ni nullas postac ubique Iocorum in Medi-eina doctorettir . aut et qucmodiabet medendi facultas a quovis collegis. o vn, vestate concedatur, ns omnia impraesenti nosra eοημιutione eontenta. medis eorum juramento , coram Drario pubbest , ter resibus observare in eorum maniabus , mes Ordinarii juraverint ; o de hujusmodi juramento in Privilegis, seu licentia medendi specialis mentio fiat. α d, si Collegia, universitates pr
sata, non recepto a promoveηdisjuramento hujusmei. eosrim ad gradum pradictum promoverint, aut eisdem medendi licentiam prasiteritu . poenam privationis saevisatis alios ulterius doctorandi incurrant.
13. Gregorius XlII. insua 68. confli tutione , ubi infidelibus, atque Hebraeis facultatem medendi Christi fidelibus interdicit; omnia, quae a Concilio Lateranens . & S. Pio V. praecipiuntur. iterum confirmat. Easdem leges sed uis observandas plura Concilia provincialia . ac dioec sana indixerunt, inter quae illud Cardinalis Iacobi Boncompagni D
cessoris nostri merito est adnumerandum . 14. Veteres Theologi omnia, quae in Lateranensi Decreto continentur , unice tradiderunt, & cum nihil dubium, aut Obscurum in eo viderent, nullo pacto interpretandum censuerunt M. Silvester autem 'ea verba Constitutionis disricte praecipimus expendens o dem legis violationem cum lethali culpa conjunctam arbitratur ἔ neque ulla consuetudine, aut temporis diuturnitate ipsim abrogari posse, cum ad animarum salutem pertineat.
164쪽
Is. Sed postquam s. Pii U. constitutio in lucem prodiit . lieet inde
Lateranense Concilium magis firmandum videretur , aliae tamen a Theo- is disputationes excitatae silerunt; ac ea praesertim, utrum Conte rio usu debilitari, frangique posset. cum legis tantum humanae rationem. Praeseterret; quod aliqua asirmabant. Nonnulli vero eo devenerunt , ut contraria consuetudine eam legem jam obsolevisse libere senta int . Alii demum hanc sententiam tuebantur. diplomata Pontificia. & jusjurandum eam vim solum habere . quam ab usu communi reciperent '. Aristamen . qui hanc legem jam obsoletam praedicant , cum jusjurandum a Medicis. qui medendi ficultatem poscunt. semper requiratur , res contrarias simul copulare nituntur . eonsuetudinem nempe jurisiurandi, quam memoravimus, & legitimam pariter consuetudinem ; qua ab ipsiua
jurisjurandi religione immunes se praedicant . Insuper luis observa iam ex consuetudine dijudicare. cum haee juratae aotea legi ia versetur, idem
Prorsus est , ac consuetudinem convertere in pravum usum, quem
sane detestandum, & animarum saluti pemiciosum nemo non uitelligit 16. Alia quoque a Seriptorium disceptantur. utrum Medicus ipse de imminenti vi periculo aegrotum admonere debeat, an uti posset familiaris opera, vel Religiosi viri, qui has partes sibi tribuat . Zacchias medendi laude praeclarus ad Medicum id unice spe stare tradit, quem Sae Constitutiones obstringunt; eum p ertim aegroti majorem Medico. quam caeteris fidem praestare consueverint. Eam sententiam Baptista Codronchius Philosophus, ac Medicvs Imolenss antea susceperat. Ali,
vero Theologi illo communi essito ducti . . Di per alium facis , perseipsum facere videtur sitis esse contendunt, si Medicus praeuantem ali-. quem virum adhibeat, ut imus monitu Poenitentiae Sacramento aegrotus expietur. Tunc etiam magis consultum erit, si ille Medici jussionem intercedere aegroto significaverit M., a7. In dubium etiam vocatur, utrum Medicus aegrotum deserer' teneatur, si post tertium diem a S. Pio v. constitutum , confiteri recuset; quam disputationem ea verba Pontificiae sanctionis induxeruat, neque tertio die eos inrent . Itaque si morbus adeo gravis est, ut sine ope Me- diei mortis periculum immineat , lupe Pontificis Decretum ita explicari posse Theologi , Canonum interpretes . ac Medici unanimes fatentur , ut tunc vim non habeat; videlicet, ut aegroto,i si sorte convaluerit, ad . meliorem frugem redeundi jocus relinquatur. Inter . Theologos hi praeq. cipue
165쪽
Cipue numerantur Suareet ' , Diana . Sanchez , Soto, Cardinalis de Lugo in iis libris, quos superius innuimus, quibus etiam Castrop Iaus ac Thesaurus' adjici possitnt. Inter Canonum interpretes Pir-hinglitus , Schmalet grueber a nominantur: Codronchius ' vero, qui aliter, ac reliqui Medici sensit, his verbis a Zacchia plurimum improbatur: Ego quidem , ut libere sensium meum patefaciam, nimis rigo sam , ac flaram existino Codronchii sententiam , ct omnino , s quid mihi in hoe pronun-riare licet, dixerim, quod, quandocumqrse immineat evidens vita periculum, A Medicus deserat infirmum , non debeat illum deserere : immo puto, quia peccaret , deserendo: in illis autem casibus , quando videret pertinaciam infirmi. eredo , quod omnino teneretur illum deserere . ct maxime,s adsit eo pia aliorum
Medicorum.18. Illud tamen diisellius est iudieare, quae morbi conditio, & gravitas Medicum obstringat, ut aegrotum de suscipiendo Poenitentiae S, cramento commonefaciat . Si mortis discrimen impendeat, tunc proculdubio Ius naturale, ac Divinum Medicos adigunt aegrotum hortari, ut animae saluti prospiciat, idque a Poenitentiae Sacramento potissimum auspicetur. Sin autem periculum evidens non sit, tunc cum Suarea reliqui Theologi conveniunt f. qui ita habet : Itaque eissimo, obligare hane legem in morbo gravi, vel qui prudenter judicatur a Medico in principio periculam morale esse , ne mortalis fiat. Zacchias ab hoc onere Medicos vindicat, cum morbi leves habentur . nempe, si nullum mortis periculum objiciatur . neque morbi causa diu lectulo aegroti detineantur. Aliter vero est, si graviori morbo vexentur . nempe, si ipse , licet initio levis videatur, tamen externis fgnis, apparatu, causisque morbi laethalem evasurum non inani conjectura Medicus deprehenderit, licet remediis periculum depelli posse confidat. Tandem gravem morbum existimat, qui cum febri, licet intermittenti. conjungatur: Gia , tametsi morbus eum tali febri Iecis videatur , rationabiliter tamen semper timendum , ne gravis fiat, eum febris quaevmque . ut alias ex Gatino Qxi ., si cavsa , m signum perniciosissinum, ut videri potest . Codronchius his verbis suam opinionem
declarat . Auamobrem ego arbitror , multo tutius esse , i ut non solum in moria
bis periculosis Chrisiana charitatis sicium praset M .iem . sed etiam in aliis Pqvos ebasuros esse rapitales non inaηi conjectura judicaverit , pi Uertim , s aeerin cubili recumbit. Placetque mihis in ere, quod monet Cfetanus , Media:
cum non ita obligari, tit ad omnes morbos. debeat eamdem adhortationem inculcare , ne ea res ludibrio .- spiritii habea nimia sed ne morbum quidem dilre expectari periculiseum. Nam neque aegrotantis saluti Calde consultum esset, neque
166쪽
starentia sancti Decreti satisfieret, midicam quamdam rationem teneisam esse , in itine de Ces e ne verbasant, quaηdo morbus ejusmodi est, ut nerassario lectum requirat, non tamen intelligatur , quando ager i nimium intagens ovet podagra , vel tam ili assecta laborans in lectulis libenter eonquiescat: idquoeonsentit cum verbis ransitutionis Di V., in qua es aliud aperte seripium : adagratos in lecto jacentes omnes' tamen Noctores admonet, salusee covirum .' atque in primis tutum esse . in omni morbo eadem adhortatione uti. ilI9. Quando cum Medicis res agi tur, ipsorum testimoniis uti malui mus; sed cum id Theologis. & Canonum interpretibus magis apte conveniat, aliam viam ingrediemur. Itaque si Lateranense Concilium . quod s. Pii U. . aliorumque Pontificum auetoritate confirmatum fuit. Medicis praecipit ut do si scipiendoPoenitentiaeSacramento aegrotos moneant. que animarum , corporumque saluti opportune consulant . eamque
causam Patres asserunt, quod aegroti ad confitendum adacti prorsus ani mo concidunt, & morbἱ grmitatem augent; cum . inquam , haec ita sint, necessario sequitur hujusmodi desperationi magis aditum .patefieri. si Medi eorum admonitio tunc fiat . cum morbus pene ad extremum redigitur, vel redigi potest. Hoc tamen malum evitabitur, si juxta Sacras constitutiones aegroti moneantur, cum discrimen vitae nondum impendeat, nee ullum suturi discriminis indicium videatur. ao. Haec a S. Antonino didicimus, qui sic habet: Et nota, quia aliqui Mediei observant circa infirmos , eum vident infirmitatem mortalim, ct non alias ; licet Uti non adimplent Gηsitutionem , quod patet ex ipse textu De eretatis. Dicitur ibi pol superius in principio paragraphinsita . Hoc inter alia causam dedit edicto . quod quidam in agritudinis Iem jacentes , cum eis a Me dicis suadetur , ut de animarum salute dispmant . in desperatisinis artisvium incidunt, ct facilitis mortis pericvlum incurrunt : tibi dicit Bannes Andrμι ex quo vere scient infirmi, in omni infirmitate mortali Me Medicos dicere, ct non mortaIi ex praecepto, cessabit timor , ct perieulum . Silvel ter eamdem sententiam amplectitur Summa autem sinquit Angelica, ct Summa sella non intelligunt isam eonditionem quantum ad omnem infirmitatem , sed δε- Ium quantum ad perietilisas, er dubias secundum se, id es, qua possunt pra-babiliter inducere periculam mortis, in quo ipse infirmus confiteri tenetur, sed
isam Finionem expresse Archidiaconus per textum videtur evertere dicens , quod Medici bste observantes flum , cum aegritudinem mortatim viderint, non adimplent Gnsitutionem, qua subdit . inter eatera hujus edicti causam Des , quod
quidam in agritudinis lecto jacentes, eum eis a Medicis suadetur , ut de animarum salute disponant, in desperationis articulum incidunt, unde facilius mortis periculum incurrunt: tibi dicit Ioannes Andreas, quia , ex quo infirmsciant, hoe Meditas dicere in omni infirmitate mortali , ct non mortali ex pra-
167쪽
dsincte disia in est eum terius resad hoc teneri se eum eos ad iη aras 'mari conringit; maxime quia . se infirmitar Ieses aggravareram tantum, in in mauneretis confiteri. 3 tune Medicus Dariret Confestanem . infirmus rimare qua, teretur ut Murimum, quod iη textu cavetur . Nee Oportet disere. Hi diis
t φ . Praeclarus Medicus Gaspar a Reyes ' hanc opinionem cum aegrotis perutilem , tum Medicis tutissimam fatetur ; quam juri Canonico magis congruere inter Canonum interpretes Scharitagrueber, ac Pirhinghius testantur. Sed hoc praecipue experientia magistra comprobatur. Cum enim in Nos omiis etiam,qui periculoso morbo non laborant. excipiantur. & singulis indicatur, ut Sacramento Poenitentiae prius animam expurgent, tamen cognitum satis eth in desperationem eos minime pr. Tumpere . ob eam sane causam , quod legem hujusmodi im Nos comi is constitutam intelligunt , licet nullum vitae periculum ex morbo deprehendatur.
ai. Confidimus hac nostra declaratione pro eo, quod gerimus, munere voluntati eorum satisfecisse , ac morem gessisse . qui magno studio nobiscum egerunt, ut pro rei magnitudine, & gravitate aegrotantium saluti consuleretur. Nam perspectam habemus Medicorum, qui in hac ei vitate versantur, dominae praestantiam, ac probitatem, ex quibus etiam singularis gloriae ornamentum in patriam ipsam dimanare satis cognoscimus, cum illi per universam Italiam, aliasque Europae regiones plurimum celebrentur. Hinc Pontificum sanctionibus quin ultro. ac sedulo pareant non dubitamus. iisque eonsiliis, quae pro animarum, corporumque salute tutius comparanda paulo superius explicavimus.
168쪽
De Dieris ReFuriam Oretinviimitas: statrum Regulares privilegio fuscipiena Ordines extra: tempora generatim gaudeant, ita ni 'guIi Beg lares Ordinandi peculiarem a Sancta Se e facultatem obtinere minime dobeant. Roma in praesentia nullum aliud priviligium, nisi illud M. Societatis 'Iesu admittitur : gulares ab Epimpis, in quorum Dia surarantur, ordinibus esse ini indas. α nam causa Mulares , ab hae
i. quam Archiepiscopalis hujus Eeclesiae curam suscepimus usque
ad hanc diem , gravissimo muneri, cum de conserendis Ordinibus ageretur, pro nostrarum virium tenuitate satisfacere comtendimus. Quippe nos ipsi Congregationi intersutinus. quae pro exam, nandis eorum meritis, qui Ordines postillant , a nobis instituta suit, vel eum ipsi ad examen pro cognoscenda eorum do strina vocarentur. Neque praestitutis ab Ecclesia temporibus Sacramentum ordinis conferre u quam praetermisimus; fc coetibus praesertim Regularibus paternam benevolentiam . 8c de virtute ipsorum opinionem nostriun declaravimus. Nam , cum opus suit, faciliori examicie ipses. quam saeculares Clericos eXcepimus, uti Patres Salmanti censes monuerunt eorumque Praefectis
rogantibus Interstitiorem lege liberavimus. quod ad nos unice pertinet, ut suse Marchinus ostendit, Decretoque Sacrae Congregationis Concilii clare deprehenditur, ubi 'constituitur posse Episcopum animi sui sente tiam , cum Regularibus immunitatem ab Intersutiis elargitur, i cum Praesectis Regularium conformare. qui de honesta causa ad hujusmodi Privilegium obtinendum litteris suis testantur. Postremo non sine gravi incommodo, quod in civitate Regularium copia affluenti necessarium est , non modo per dies festos Regularibus universis nimis sertasse indulgenter ordines administravimus, sed praeter ea tempora. quae a jure Pomtificio pro sacris ordinationibus indicendis statuuntur. Cum haec ita sincitamen aliquid contra auetoritatem nostram super hac re contigisse acce Pimus, oc nos ipsi vidimus, quod non sane pluribus. sed nonnullis Rhgularibus tribuendum est . Quare .dducti sumus. ut hanc declarati nem promulgaremus. in qua auctorum nomina. ne Christianae charita tis leges violentur. silentio praeteribimus. ut sibi consulere occulte PORsint; ac ne caeteri in eamdem culpam tam pernicioso exemplo trahan tur. Tunc enim ea remedia, licet inviti, adhiberi cogemur, a qui 3 libenter abstinuimus.
169쪽
a. Itaque ordines Regularibus per dies Festos , licet extra tempora pro Ordinationibus obeundis proposita, fortaste nimia facilitate , atque inguigentia nos contulisse superius ostendimus. Nam etiam inter Regulares aliqui, tanquam tutiorem sententiam defendunt, nullo privilegio ad ordines recipi extra tempora Regulares posse, sed omnino requiri , ut singularem a Sede Apostolica pro ea re facultatem consequan-
3. Huc accedit , quod Tridentina Synodus decrevit, Sacras ordinatione salutis a jure temporibus faciendas esse ; atque ita privilegia penitus abrogavit . quibus antea Regularium coetus huebantur, ut nempe Regulares ipsi extra tempora ad ordines suscipiendos admitterentur. Pius autem IV. in eo Decreto , ubi Tridentinam Synodum confirmat, universa privilegia . quae illius sanctionibus adversentur, penitus abrogata .ae deleta declarat, eaque illis solum terminis concludit, quae a Sacra Synodo perscribuntur. In hanc sententiam unanimes conveniunt ex O
dine Carmelitariim Lerana Pirhinghius Societatis Iesu ', & Mattheuccius Franciscanus te
Postremo, cum per plures annos Sacrae Congregationi Concilii a secretis suerimus . nullum aliud privilegium extra tempora pirabari advertimus, nisi illud quod Patribus societatis Iesu concessum fuit, non quidem a Paulo III. , quod Synodum Tridentinam antecesserat, verum a Gregorio XIII. . qui post eamdem Synodum Pontificatum obtinuit . Idem privilegium deinde a Paulo V., di ab Innocentio XII. confirmatum
fuit, qui cum certos limites peculiaribus immunitatibus extra tempora statueret. & Regulares etiam nominaret u Societatis gratia palam edixit illaesum velle illud privilegium , quod ipsa a Gregorio XlII. prius acceperat . i Ita clare deprehenditur e scheda, quae Romae sub eodem Pontifice divulgata . ac postea in Theologiam Moralem Patris La Croix ex ipsa Societate inserta fuit . Insuper cautum est in Decreto Gregorii XIII. non posse idem privilegium ad alios Ordines diffundi, qui sunt ,
vel aliquando participes erunt omnium immunitatum, quae in Societatem Jesu conseruntur : Praesentis autem gratia, communicationem omnibus
aliis , etiam qui sua priuilegia cum ipsa Societate copiose participant, erparticipare poterunt, quomodolibet in futurum Feri. Omnivo prohibemus: Illud vero certum est juxta Suare et ex Societate Iesu nos; posse hujusmodi privi- Iegii in partem admitti, nisi in communicatione, quae petitur, ejusdem
170쪽
privilegii expressia mentio contineatur, vel o nnino declaretur tribui participationem earum quoque immunitatum, quae antea interdice
s. In Concilio sane. quod Benedictus XIII. Romae celebravit, uia Pontificis beneficio inter Iuris Canonici interpretes adnumerati suimus ', haec habentur: aua vero ad Regulares Privilegia a Summis Pontificibus ba bentersive expresse , fise per viam communicationis concessa , Sacros videlices ordines extra tempora suscipiendi, eum privilegia ipsa in suo robore persi M. Me iis derogatum fuisse eonset, decernimus proinde , Ragulares estim absque novo Indulio Apostolico tuto po se extra tempora ordinari. Cum ' tamen eo i
non caveatur blate expro, Me per viam communicationis ante cincilium Tridentinum estneessa: hinc non sequitur auctoritate ejusdem Romani Concilii finem minime impositum esse controversiae. Nam ea semper ratio in medium producitur, per Tridentinam Synodum abrogata suisse sing la privilegia, quae antea ferebantur. Neque id vanum , aut ingenio fetum dici potest, cum ob eam causam Romae privilegium extra tempora pro Patribus Societatis Iesu solum probetur, qui post Tridentinum Concilium id ipsum assequuti sunt. Caeteri autem Regulares ad ordines extra tempora suscipiendos minime accedunt, nisi peculiarem antea facultatem sibi eomparaverint. 6. Haec diximus non eo quidem animo, ut quae olim Regularium
gratia perfecimus, nos improbemus, vel diversam rationem deinceps ineundam cupiamus . Ipsis in posterum ordines extra tempora conferre non desinemus, u caetera, quae necessario requiruntur, essiciant; ac praeseristim spiritualibus exercitiis de more operam se dedisse scriptum deserant
testimonium . Neque sine ullum incommodum ab hac voluntate nos retardabit , donec Sedis Apostolicae auctoritate contrarium statuatur; idque nobis debita ratione declaretur. Fatemur solum omnia singillatim. quae ad disciplinam pertinent, nos exequuturos, statim atque ab ipsa Sede Apostolica perscribentur. Siquidem in dubium vocari nequit, quod a Patre Pelli aetario Societitis Iesu traditur in Manuali Regularium, ubi haec pariter subdit: Tonum es hab re Iudicem propitium . Haec igitur me- 'moravimus, ut palam notum sit, quantum ossicio erga nos, gratoque animo perpauci Regulares desuerint . . cum de sacris ordinationibus res haberetur. Illi quippe cum ordinem Diaconatus a nobis accepissent. vel statutis a jure temporibus, vel etiam extra illa tempora juxta privilegium , quod ordini suo traditum asserebant, ad Sacerdotium ascendere statim contenderunt. Frustra admoniti sunt id fieri non posse, nisi
aliquod temporis spatium intercederet, ordinisque sui privilegio Episco
pum non oblitingi, ut O dines extra tempora conserret. Scribam nostrum adixerunt, ut Sacras Ordinationes a nobis praetermitti testaretur. Cum vero