장음표시 사용
201쪽
consuetudinem vehementer improbamus, ob quam Concionatores ad tabernas divertere, ibique subsistere permittuntur . quod caeteris omnibus Ecclesiasticis , nisi itineris causa , interdicitur: Tabernas prorsus e Dirent, nisi forte eausa necessitatis in itinere consitvti'. Idem Canone 4. dist. - . sancitur : Clerici edendi, vel bibendi causa tabernas non ingrediantur,nsperegrinationis necessitate conrpus. 4. Igitur uti S. Carolus Borromaeus decernit ): In proprio Monasterio, qui Regti Iaris es, habitet, aut in adibus Parochialis , collegiatave EccIsa , tibi contionatur , aut saltem in aliis Ecclesiasticis domiciliis, s HIO modo potest, ac disineIis Omnino a locali habitatione. Quoniam vero singulis annis dissidium excitatur, quisnam equo deducere Concionatores debeat, praecipimus pristinum morem servari, ita ut , qui superiori tempore equum tradere consueverit, quo facilius ad Iocum , ubi sacrum ministerium exerceri debet, Conesonator perveniat, idem praestare deinceps omnino teneatur. Sin autem Concionatores suis expensis, vel alterius beneficio, & gratia iter consecerint, sibi ipsi ita posterum eodem modo consulant. 6. Satis constat statis diebus conciones haberi in aliquo loco, ac deinde in alium locum Concionatores migrare , ut per alios dies sacra eloquia populo tradant ; atque iterum in pristinum locum se restituere, ut
7. Si id contigerit, praecipimus Parocho, seu populi conventui, ad quem Concionatores alere pertineat, ut pro commodiori itinere prospi- Ciant, cum ipsi de uno in alium locum transferuntur. Quippe sub alimenti nomine illa etiam continentur, quae necessaria sunt, ut ipsi in eum locum se conferant, ubi populum piis sermonibus imbuere debent. Idem statuendum est, cum in eum locum Concionatores revertuntur, ex quo prius discesserant, & ubi incaeptum concionum cursum prosequi fas est. 8. Sed jam ad Concionatores deveniamus. Nemo juxta Tridentinum Concilium saecularis conciones habere potest ', qui prius ab Episcopo sa- cultatem non impetraverit. Idem pro Regularibus decernitur, si Ecclesia concionibus destinata ad ipsorum ordinem minime spectet. Sed , ut id clarius explicetur , cum Clemens X. - Regularibus, qui in suis Ecclesiis concionari volunt, indixerit, ut benedictionem ab Episcopo postulent, hinc magnopere commendamus, ut ejusmodi Decreta sedulo o serventur; non modo, ut jurisdietionem , quae nobis concredita est, integre tueamur, sed ut eos, qui nostra auctoritate per Dioecesim pro sacris eloquiis enunciandis se conserunt, prius alloquamur, ipsisque nostri animi sensus declaremus .i ' 9. Singu
a Cap. Cleriei de vii. , bone t. clericor. h D sua dissitutione pro costionatoribus in actis Eeel. Mediolanen. patri pa . 3Oy. c Scis . cv.2. In Conmtat. st uae incipit : Superna.
202쪽
9. Singulis autem Concionatoribus in memoriam adducimus, ut optimis vitae moribus se praeditos exhibeant, ne inter eos adnumerentur, quos Deus his verbis objurgat: Peccatori autem dixit Deus: a re tu enarras justitias meas, ct assumis testamentum meum per os tuum p tu vero odisi disciplinam ' . Io. Virtus, atque integritas morum , quibus Concionatores exornantur, maximum sermoni pondus adjiciunt: inquit S. Augustinus λ, ut Obedienter audiatur quantacumque granditate dictionis , magnum, pondus vita dicentis. Venerabilis Beda ea verba , quae apud S. Matthaeum habentur, Loquebatur, tanquam testatem habens, sic interpretatur: Sermo docentis in potestate D, quando, qua docet, operatur. Contra vero morum licentiam, quae in Concionatoribus apparet, omnino perniciosam S. Gregorius testatur. Tunc enim Giarer linguam praedicamvs , per exempla destruimus, dum iniqua docemus operibus, edi sola voce, quae jusa sunt, pratendimus. Tandem in Canone multi haec sententia continetur: Bene Sivendo , ct bene docendo populum inservis, quomodo debeat vivere; bene autem docendo, G male vivendo Deum instruit, quomodo te debeat con
II. Hinc meminerint Concionatores a conventibus, hominumque frequentia longius abesse . Nam majorem gratiam, & virtutia opinionem sibi conciliabunt, si minus cum multitudine velsentur. Item si vanis hominum negotiis non implicabitur Concionator, iis omnem curam impendet, quae ad Dei gloriam , cultumque augendum conserunt. , Ut Salvator suos Discipulos ad hoc sacrum ministerium informaret, in Iudaeam eos misit, ut sacram doctrinam praedicarent.. Inter caetera illud etiam monuit, ut modesto vultu , compositoque per viam incederent, &ne praetereuntes quidem salutarent: 'minem per viam salutaveritis '; quae verba Sanctus Ambrosius ita declarat: Ipsis neminem in υia salutare prascriptum es, non quia beneυolentia displiceret obicium , sed quia perseqitenda deυο- tiοηis intentio plus placeret. Ia. Si, qui hominum consortium , 8c similiaritatem evitant, vix satis muneri suo satisfaciunt, quid de illis statuendum videbitur, qui per Quadragesimae tempus, dum Concionatorem agunt, ludis, venationibus , ventrique nimium indulgeant, nec a mulierum congressibus, pipar est, abhorreant In quibusdam opusculis in lucem editis a Benedi-eto XIII., quae iterum excusa suerunt Romae anno Ira 6. cum ipse Pontificatum gereret, epistola S. Francisci Salesii inseritur, quae ad imbuendos Concionatores plurimum consert. In ipsa haec praesertim leguntur: neularis quidem Iudis tempui conterere potes, veηationitas animum relaxara, nocturnos catus celebrare ; qua omnia minime possunt exprobrari et nam s remissionis gratia fant, divinis legibus non interdicuntur . Hac tamen A Episcopula
203쪽
pus, veI Concmaator exerceat. graυissimam ossensionem Uerunt populi, nisi legis senis cum cavsis , pili imis ue rationibus conjungantur, quod non ita facili contingere potest. Sanctus autem Carolvs Borromaeus inter caetera, haec quoque in Concionatore desiderat, ut sit In victu temperatus, s parcus, ac ciborum varietatem fugiens . frugalitatis . absinentiaque studiosissimus. se vero prae Concionum laboribus , aliaque causa , nisi necessaria , id Didium remittat ; tantum abes, ut a satis jejuniis se eximat: timns vero illa religiose colat, ut cateros exemplo suo accendat ad leges absinentia , jejuniique recte servandas . Si quo autem in loco , ubi contionatur , moris es cibum a fidelibur Concionatori opipare , praeterque modum apparari, ct ipsa frugalirme, qua perpetuo utetur, omnique alia ratione ab eo apparatu eos re Docares ιdebit; ac paulo post : famiIiaritates , ct eonsuetudines laicorum valde mitabit erc. seminas ad colloquium secum ineuηdum ne introducat. Clemens XI. , qui nunquam satis commendari poterit, in Epistola Encyclica pietatis, ac doctrinae plena , quam ad Episcopos dedit, de Concionatoribus haec habet: Nimis erebro evenit, in oppidis praesertim , ac vicis parum frequentibus , ut Iirantia cincio natoris, pravum exemplum , vel etiam criminis umbra non modo
fructum uni Dersum impediant, quem Sacris eloquiis colligere poterat , sed re ipsa plurimis scandatis . ae maIis occasionem sibminisrent. 13. Si sorte Concionator , quod Deus longe avertat, gravi labe inquinatum animum . Deique amicitia destitutum habeat, ad conesonandum non accedat, priusquam se Poenitentiae Sacramento expiaverit; vel f id commode fieri nequit. per contritionem peccatum detestetur, &ruam primum confiteri secum deliberet. Id a S. Carolo Borromaeo deum pumus, qui loco superius allato inquit': Sed conficientiam ante ab
omni peccatorum impuritate Paenitentia Sacramento expurgabit, quam ad verbi Dei tractationem accedat. Sanctus autem Franciscus Salesius haec pariter
addit: cincio habenda non es , nisi prius Missa Sacrificium celebrarit cinesω nator , vel celebrare saluerit: Incredibile es, ait S. Gregorius , quantam Damoni formidinem injiciar, qui Sanctissmum Chrisi Orpus pereeperit. Retera iIItid ad mari s videtur , quod Sanctus Paulus usurpabat: An experimenta n quaritis ejus, qui in me loquitur Chrsus ne sane major libertas , pietatis ardor , ae doctrina lumen sermonibus adjungittir : quamdiu sum in mundos ait Salvator Iux sum mundi: Certum quidem quamdam in nos charitatem
dimanare, dum Christis qui luminis fons ψ , animis nosris immoratur: Ita Discipuli, qui ad Oppidum Emmaus profecti fuerant , pos Sacram Eucbarisiam
mentis tenebras depulerunt. Inter Theologos quaeritur. an novam contrahat peccati labem , qui culpae lethalis conscius Sacras conciones aggreditur ; Sanctus autem Thomas, dum psalmum 49. explicat. & illa praesertim verba peccatori autem dixit Deus, rem ua proponit: Nunquid, qui in satu peccati mortalis es , peccat mortaliter, quando praedicat, vel docet phoc vero pacto respondet: fvs peccartim aut es publicum, Tel Occtilium ; θ
204쪽
s Oeetilium. vel evm contemptu . ct fine paenitentia, aut eum paenitentia . Dicendum ergo , quod si aliquis es in peccato publico, non debet publici praedicare. I docere Si vero es in peccato occulto, edi me paenitentia, tunc Πουο cat Deum , quia simulat Si vero .peccatum es ocruitum, ct dolet, non peccat praedicando, vel docendo , etiams publice isqvatur contra peccatum . quia , sic detesando aliorum peccata, detesatur etiam suum . Dominicus Soto S. Thomae praeclarus assecla eamdem sententiam ample stitur, & magnopere illustrat '. 34. Priusquam sermonem ad populum ordiatur, divinam opem Con-esonator imploret, quemadmodum Esdras de Neemia commemorat 'ror, vi Deum Caeli, er dixi ad Regem. Si copiosum assequi fructum velit, non solum oret, sed ea . quae populo tradenda sunt, prius animo, seriaque meditatione perpendat, uti docet S. Hieronymus ': Saepius meditando, populum doceat ri sed illa doceat, qua a Deo stye didicerit, 'non ex pr prio corde . vel humano Ibisu , sed qua Spiritus Sanctus docet. Iς. Nonnulli summa virtute, ac doctrina praeditos Concionatores expetunt, alii mediocres aequo animo serunt, quos nos magnopere probamus, cum id iacilius sit , & major etiam utilitas derivetur. Haec habet Cardinalis Pallavicinus in historia, qua res gestas in Tridentina Synodo complectitur : auid satius judicatur , Concionatoris munus illis interdicere , qui in hae sublimi pietatis , ae sapientia gradu non versantur, ct Me pacto ad exigvtim numerum eos redigere, vel hanc facultatem iis omnibus elargiri , qui mediocri sane ingenio conciones exercent Θ me sane idem esset, ac perere , utrum inter milites adscribendi non sint, qui maximam in subeundis p riculis virtutem non praeseserunt, sed aliquando terga hosibus vertunt, utrum ex foro eliminandi, qui singulari jurisprudentia laude minime praedicantur, sed ineptas quandoque ferunt sententias ; utrum post emo arcendi fini omnes opifices , qui alicvivs artis peritissiani non habentur. Id enim , quia imperfectum videtur , A copiosum , ac redundans Calde sterit, Reipublica prodasse magis eertum
es, quam id , quia praestantissimum habetur, si exigua tantum ejus copia supinpetat. Melius es, si in omni oppido , omnique templo aliquem de Deo , de Caeli
felicitato, de Inferorum eruciatibus disserentem populvs audiar, a quo pietatis Iatides , peccati gravitas declarentur oc. id, inquam , melios es, quam si Paulus, ct cir Uiomus tinice verba facerent, iaque tam raro contingeret, tithomines vanis, acperniciosis hujus vita ciuitationibus iniplicarentvr ; atque adeo rari me semen in animos deciderer, ex quo immortalis vita cogitatio aliqua gigneretur. Sed cum magnum discrimen inter mediocres, di prorsus imp xitos Concionatores intercedat, nostri muneris partes esse ducimus, ut
legibus, & praestantium virorum auctoritate innixi pauca subjiciamus. ει quae perficienda sunt, ne Concionator mediocris in deteriorem conditionem dilabatur . Sacra Congregatio super Regularium, & Episcoporum
205쪽
mim causis constituta . jussu Clementis X. per litteras encyclicas' praecepit Episcopis, omnem curam, atque solicitudinem impendere. ut pravam consuetudinem jam pridem invectam penitus extinguerent, ob quam nonnulli Concio natores non sacram docti rnam, ac virtutem populos edocebant, ut Sanistissimi Patres hortantur, sed auditorum mentes paradoxis. Poetarum sabulis , vanisque Rhetoricorum ornamentis oblectabant. Illud tamen magis deplorandum est, quod non modo inanibus verbis Concionatores utuntur , sed etiam ridiculam . ac mimicam dicendi rationem imitantur, quae theatris potius accommodata videtur; ecillud studiose curant, ut Auditores hilares, jucundique detineantur. Quamobrem , ut morem hunc sacrilegum melius arguamus, verba Patris Olivae Societatis Iesu Praepositi Generalis afferemus, quae in concio isne coram Pontifice , & Cardinalium coetu habita continentur, quae sic latine redduntur ': stat pesis tam perniciosa omnino extinguatur , fateor mesepius ευοIoisse Sacras Litteras , Concilia, ct Doctores ἔ θ neminem sane reperire potui, qui in ram praUam consuetudinem vel unum verbum protulerit, vel Blluimum confecerit . Ni Ilus Catholicvs Doctor. nullum Oecvmenisum Concilium excogitare . vel suspicari unquam posuit Concionatores adeo impudentes , qui Dei Ecclesiam in theatrum, sacrumque suggestum in ei culatoriam sedem converterent . Hinc nemo morbo incredibili aptum remedium attulit, o
hac duo maxime repugnantia, quaque in unum e pulari nequenηr, semper judicavit, CONCIONATOREM , ac M MUM, 'Ututim , , Scurram, Templum , ae Theatrum . aemnquaginta ab hine annis haec Erinnys ab irfris emer-st, utque plures animas in tormentorum sedem abriperet, religiose indumento adoperta, is plerumque magno honore habita ob aliquod cingulum ad paenitentiam indicaniam , templa cachinnis immoderatis implevis. er Conciona orum linguam
vana scurrilitate conspersit. Quo tempore hic vir egregius haec scripsit nihil contra exitiale malum, quod modo memoravimus , lege sancitum fuerat; sed latius cum serperet, Opus suit non modo legem serre , sed poenas etiam in ipsum indicere. Id contigit Pontifice Innocentio XI., cum Sacra Concilii Congregatio die 6. Iulii I 68 o. epistolam encyclicam dedit, in qua , cum de Concionatoribus agitur, haec leguntur: Porro sciant, non levem esse culpam , sed graude piaculum ; graυi aq- ρκηa mu/tandi sunt videlicet Concio natores j ubi per Rurrilitatem υerbum Dei veluti in sienam adsueunt, aut Auditoribus deradendum traduxerint.16. Iam satis de iis, quae vitanda sunt a Concionatoribus . nunc alea sermo convertatur , quibus ipsi satisfacere pro munere suo debeant . Ac primum sit . quod Capite i a. 8. quae ILI. habetur: Oportet, eum, qtii docet, ct inseruit animas rudes . esse talem, qui pro ingenis dissentis semetipsum psit aptare, ct Uerbi ordinem pro audientis capacitate dirigere. Seiscundo advertant, ex allata sententia illud quoque n oneri; nempe. ut explanantes ea, quae credenda necessario sunt, vel Sanctae Religionis
206쪽
mysteria s ne Iabor irritus sit) earum rerum similitudines adhibeant, quae
Auditorum captui accommodatae videantur. Sibi ante oculos ponant Salvatoris exemplum , qui coram populi multitudine verba faciens para-Mis utebatur: er me parabolis non loquebatur ejν. Nunc serpentis exemplum , modo Pastoris, modo Piscatoris, modo vitis allatum fuit, quae
omnia sensibus subjiciuntur. Εjusmodi exemplis pleni sunt libri, qui
circumseruntur. Tertio, cum ἡe imbuendis nimis, moribusque immutandis sermo est, ut fructus colligatur , in ipsis peculiariter enumerandis oratio versetur. Quae secundo, ac tertio loco proposuimus ex libro Patris Segneri, qui Parochus infructus inscribitur, desumpta fuerunt, ubi tertiam rem ita declarat; si quis contra occasionem , & illecebram peccandi id solum generatim admoneat; videlicet, ejusmodi pericula vitanda esse, populus nihil omnino hac sententia commovebitur. Sin
autem duplex periculum asseratur, remotum nempe, ac proximum; deinde rem sic explicet, eum in remota occasione versari, qui domum
aliquam frequenter invisens, rarissime lethale crimen admittit , ideoque non obstringi, ut ex eo loco se proripiat; si vero saepius in peccatum
labatur, tunc periculum proximum existimari, quod penitus aufugere divino mandato teneatur ; si haec fiant, tunc animus permovetur , & veritas ipsa tanquam granum synapis non modo contusum , sed minutissime Contritum, oculorum aciem vehementer perstringit. Quarto Concio nator ejus loci, ubi verbum Dei praedicat, morum corruptelas diligenter exquirat: quod ita docuit Sanctus Carolus Borromaeus ': Cum vero ad contionandum aliquo Onesonator venerit, Uel ab Discopo, vel a Paracho . aliove Ecclesia Rectore accurate illius sies morum corruptelas conquiret, quas , ut occasio feret, verborum vi , ct sententiarum pondere , ct in primis Sacrarum Litterarum tessenoniis, exemplisque consantesine usque adeo exagitabit, ut funditus , quantum instes, extirpet, Deo juvante ia Quinto non solum impro- hos mores reprehendere Orator debet, sed causas etiam , quae pro illorum excusatione in medium proferri solent. & nimis prosecto invalescunt. Ita juvenes peccandi licentiam aetati tribuendam putant; homines adulti plura pietatis opera contemnunt, quae mulieribus tantum accommodata censent; nonnulli a Sacramentis suscipiendis abstinent, aliosque inducunt, ne ad ipsa tam frequenter accedant, di palam asserere non dubitant, immortalem gloriam comparari posse, licet Sacramenta tam crebra non percipiantur: senes tandem cumulandae pecuniae,
sordidaeque divitiarum cupiditati se penitus mancipant, ut familiae commodis prospiciant. Haec a Sancto Carolo suse indicantur . Concionator autem has detegere insidias , & quo potest maximo studio, longe pro
II. Inter sacros interpretes quaeritur curiosius sane, quam utilius,
207쪽
rentur, & etiam infantes, qui sere onuies per Baptismum aeternam vitam assequuntur , cum perpauci sine ipso decedant, utrum , inquam , major si eorum copia . qui perpetuis cruciatibus addicuntur . Contrariam sententiam aliqui tuentur, illo regni coelestis exemplo adducti, quod in Evangelio S. Matthaei proponitur: Unus quippe ex omni numero, qui ad eas nuptias convenerat, istum excluditur, quod veste nuptiali careret. Alii vero eoa, qui ad beatissimam coeli sedem perveniunt , dc eos, qui ab illa longe arcentur . numero exaequant; cujus rei conjecturam ex decem Virginum exemplo desumunt', quarum quinque prudentes, quinque autem fatuae memorantur. Reliqui vero majorem Reproborum numerum existimant, si cum conserantur. Legimus enim non sine terrore in sacris litteris : Muhi sunt vocati, pauci tero Hecti; & alio loco :Fer a tisam portam ; quia lata porta ter spatiosa via es, qua ducit ad perdi-rmem , ct multi sunt, qui intrant per eam . illam angusa porta , ct arctavia es, qua ducit ad Oram: pauci sunt, qui inveniunt eam . I 8. De hac controversia plures agunt, ac praeserti in Pater Cornelius a Lapide rem saxis erudite pertractat, & multorum Patrum auctoritate duetus sententiam tertio loco expositam defendit. Onissa hac disputatione , quae dirimenda nostro judicio non est, illud affirmamus, magnam eorum partem . qui aeternis suppliciis damnantur, eam calamitatem perpetuo subire ob ignorantiam mysteriorum fici ei, quae scire, &credere necessario debent, ut inter Electos cooptentur : Multi enim . inquit Cornelius 3 laborant ignorantia erassa articulorum Fidei, quos explicite scire , er credere tenentur, aque ac Sacramentorum . Itaque Conesonator haec mylteria , & alia , quae ad salutem necessario requiruntur, populo e X- planare ne praetermittat. Moneat etiam summopere Parochos, quosludio pro muneris sui ratione eumdem populum per dies festos Christi doctrina instituere teneantur. Item Parentibus. & domorum Praefectis in mentem adducant gravissimum mandatum . quo curare debent, ut liberi , caeterique sibi commendati templum adeant, & Christianam legem addiscant, quos etiam ipsi comitari ad templum fas est, ut suos liberos ad Fidei mysteria percipienda frequenter convenire certo dignoscant, utque intelligant ea fortasse , quae antea ignoraverant, vel quae diuturnitate temporis, uti solet accidere, penitus ipsorum animo deciderant, ocrursus in memoriam sunt revocanda. I9. Idem Cornelius a Lapide aliam rationem subdit, qua supplicio aeteruo homines puniuntur, live numerus Electorum major, vel minor , vel aequalis cum Reproborum plebe judicetur : cincionatores inquit communem tramitem explicandi Evangelia sequuntur , peccatoribus commendant Passionem Christ, misericordiam Dei, largitionem eIemgrnarum, 'ex custum Beata Virginis , quod illa sui eutiores non sinat perire; nee descendunt ad υitio , huic illive loco propria , ut contra ea tonent, es fulminor, eaque extirpem:
unde a S. Marab. eod. loco. b In commeat. Uin . Inrobi cap. M
208쪽
tinde urbes, est pesi manent in ei em mala . legibus . confvetr dinibus, propositis, vitiis , nec ullum . vet exiguum, ex Concionibus omnibus fructum refernas . Mutant erga modum concienandi, s Deo. tasse tia . Eeessa, ct Au-
ao. Tandem non ignoramus rationi consentaneum esse , ut Conesonator aliquod stipendium pro vitae sustentat ne consequatur : erit benec ait S. Paullus ) prasum Presbiori dolic, bariare digni habeantur, maxime
qui laborant in verbo , ct doctrina, dicit enim Scriptura : Non asilabis os boottrituranti. Et '.Dignus es operarius mercede sua. illud solum cavendum est, quod monet Sanctus Gregorius ': Verus ergo quisqvo Praedicater non ideo predicare debet, ut in hoc tempore mortaLm recipiat, sed ideo mercedem recipere, ut, praedicando, sub at. Sanctus Thomas Quodlib.2.art. a. quaerit: Utrum fit peccatvm Praedicatori habere Oevium ad terrena ; & controversam ita dirimit: res mare, disendum, q-d habere oculam ad terreno contingit di pliciter : uno modo, scut ad mareedem. vel ramdum , ct se Treduatori non liset habere ocultim ad terrena. ptia se faceret Eva gessium venali: alio meri ,
sicut adsipendia pro necemate susentationis vita; ct c licet habere Priauato ri oculum ad terrena. Quamobrem stipendium , quod fidelium pietas elargiri istet. Concionatoribus in nostra Dioecesi non interdicimus; sed ab soli1 in Quadragesimae cursu. cum de more i Ilud postulantes circumibunt, praecipimus, ne vestigium ab eo loco discedant , ubi conciones habuerunt et humano modestoque animo accipiant, quae ipsis a piis Auditoribus tribuuntur.
ai. Ex illis verbis S. Thomae: habere oculum ad terrena; opportunum aditum nobis apertum conspicimus , ut improbemus increditatem cupiditatem , occulta consilia, & calliditatem, quibus Nobiles Matronae . ac Magnates civitatis per Concion tores adiguntur, ut. Auditorum frequentiam , ac numerum sibi concilient , utque Geteri Coocionatores populi concursu destituantur . Cum tamen urbanis Concinnatoribus id se-lum convenire videatur, ideo cum de illis sermo erit, ea, quae necessaria sunt, libere enunciabimus .aa. Concionatores suo perfuncti m stre, si saeculares fuerint, ad domos suas, si Regulares , ad coenobium quamprimum revertantur.
209쪽
18O PROSPERI CARD. LAMBERTINI IN sTITUTIO XXVIII.
De Processione , qtia feri tansiueuit in festi S. Marci . auidnam decreverit Sacrorum Rituum Con restatio , si forte in diem Dominicum Paschatis eadem supplicatio inciderit. De Missa Sacrificio, quod eadem die celebratur .
verunt, hoc anno II 34. cum die Solemni Paschatis concura. Non semel id evenit, actumque suit in S. Rituum Congregatione, utrum die Paschatis , an alio die processio indici deberet. Primum quidem haud consentaneum visum est, cum die Paschatis Episcopi Mis Iae Sacrificium solemni ritu peragere soleant, & populus magna frequentia
ad Eucharistiam percipiendam convenire. Hinc sancitum fuit, ut eadem in diem tertium Paschatis differretur; nec magni momenti negotium Patres censuerunt , quod eo die Concionatores ad populum verba faciant, di eorum cursus absolvatur: quippe responsum fuit, ut ipsa concio post Processionem , vel ante haberetur, 'vel etiam post prandium , sicut primo die Paschatis fieri mos obtinuit. 3. Id die as. Septembris anno I 6a7. promulgatum suit. Scriptores autem Sacrorum Rituum periti juxta hanc sententiam , Missalis etiam , di Breviarii Rubrica , & auctoritate ducti, processionem , quam supra memoravimus , in diem tertium Paschatis prorogandam statuerunt, si celebritas S. Marci primo die Paschalis ' occurrat . . Itaque id ipsum die a . Aprilis nos observabimus, cum hoc anno solemnitas Paseliatis, & sestum S. Marci eodem die concurrant. Cum tamen eo die, quo prbeessio indicetur , communionem pueris nonnullarum Parochiarum tradere consueverimus , quibus Corporis Christi percipiendi primo facultas conceditur, re illis pariter idem Sacramentum ministra re, qui praecedenti die festo aceedere ad Sacram mensam non potuerunt;
cum etiam , ut dictum est, conciones tunc agantur , ideo tempus indicare
necesIe est , quod pro his omnibus essiciendis constituitur . Illud sane deesse non potest , si recte , atque utiliter impendatur . q. Tertio igitur die Paschatis hora 11. Ecclesiam Metropolitanam S. Petri adibimus, Missiam celebrabimus, pueiosque ad Eucharistiam sumendam excipiemus.
6. Hora i 3. ejusdem diei initium fiet processioni. quae duarum horam im spatium requirit. si solemnis Missae tempus adnumeretur , quae in Ecclesia S. Iacobi Regularium S. Augustini de more celebratur . Hinc commode locus concionibus relinquitur. quae poli horam is .inchoantur. 7. Illud monendum est , quod hoc anno , aliisque insequentibus Mi Lis Ro-
210쪽
si Rogationum tempore constituta celebrabitur , licet superiori tempore in Ecclesia S. Jacobi die Rogationum Missa solemnis S. Marci pera et afuerit. Nam juxta Ecclesiae ritus, non ex libera cujusvis voluntate res decernenda est . In Rituali autem Episcoporum , ubi de Processione sermo est , quae die festo S. Marci quotannis habetur , haec apertissime continentur ': Eo Oratne ibit procelso usque ad Ecclesiam , ad qtta ρα juxta consuettidinem Civitatis dirigetur ere. Cum autem Episcopus , est proceissio pervenerit ad dictam Ecclesiam , celebretur ibi Missi Solemnis Rogationum , non S. Marci, nisi fuerit titulus Ecclesia.
De Sacra Visitatione γοηialium Caenobiis indicenda . De avolaritate Episcoporum in Monaseria, er Sanctimoniales Regularibus subjectas , cr in illas, quae aut simul commorantur absq1 e vlia Clauseri lege , aut disjunctim in 'ο-priis aedibus vitam traducunt. De vetustate , atque origiηe Monialium, aede Claustri insituro . Utrum Episcopiis invisurus Coenobia Monialium Regu- laribus sιbjecta, diem certam prius indicere debeat. An teneatur Vicarium Generalem , Monialium Confessi tum , ae Priorem secum adducere. An Te-ro Monaserium ingredi possit eum illis tantum, quos ad Visitationem peragendam sibi comites elegit. De pia . teterique consuetudine educandi Puel las in Coenobiis Sanctimonialitim . De usu censuum , qui Mοηialibus permit-ιuntur. De Dote , quae a Parentibus flυitur , cum vota solemnia nuncupantur a Monialibus . An hujus pecunia sItitio Simoniam praeseserat. De immoderatis sumptibus, qui a Monialibus feri flent, cum Caenobii munera ipsis demandantur . I. Ostquam Deo juvante Dioecesim nostram magna ex parte perlustravimus, dc ς 4. Parochias, quae in Civitate constitutae sunt, , invisimus, nunc Monasteriis Sinistimonialium Sacram Visitatio-Dem indicere proposuimus.
a. Plures ex ipsis ad nostram iurisdictionem pertinent, & Claustris perpetuo includuntur; aliae autem sub eadem Claustri lege in Regularium potestate versantur; aliquae vero nullis Claustri vinculis tenentur, licet sub eodem tecto congregentur; postremo nonnullae sacrum indu mentum gerunt, sed vitam cum reliquis communem minime agunt, &domi suae degunt, vel apud illos, quibuscum aliquo cognationis vinc
3. De primis, quae nobis subjiciuntur , verba facere superva caneum ducimus, cum nullum impedimentum offerri posse videatur . Si de illis agatur, quibus Regulares praesunt, nihil ad pacem labefactandam excitari poteli, si Ecclesiae sanctiones sedulo perpendantur. Quamvis enim tueri