장음표시 사용
251쪽
aeta PROSPERI CARD. LAMBERTINI
quae causae intercedant, ob quas allata superius norma prie termitti ponsit , ob facultatem . quae , ut dictum est, in Episcopos a Tridentina Synodo consertur : ob eamdem rationem praemonendi sumus, si advena inclusus carcere aliquam ex hac civitate, vel dioecesi mulierem in matrimonium deposcat.1 Quarto, in Xenodochiis aliquando matrimonia ineunda sunt ab iis, qui in gravi vitae periculo versantur, ut aeternae saluti prospiciant. Cum haec contingunt sive intra, sive extra publica hujusmodi hospitia . temporis spatium non suppetit, ut libera ipsorum conditio dignoscatur, quemadmodum S. Ossicii Congregatio palam declaravit. Liceat nobis tamen asserere, matrimonium in hoc discrimine perfici posse , licet tradita per Sanctum Osscium institutio locum habere nequeat; modo tamen aegrotus ad sanitatem restitutus ad uxorem non accedat, priusquam paruerit iis omnibus, quae a s. Ossicio ptaescribuntur. Id per epistolam ab eodem Tribunali datam indieatur, quae Corradi libris addita fuit η, eamque in medium profert Monacellus. At vero quisnam eligi debeat, quo praesente matrimonia in Xenodochiis peragantur, inter Capellanos, de Parochos, in quorum ditione sita sunt Xenodochia, magno studio comtenditur . Itaque praecipimus, ut quoties haec eveniant, statim nos de
more certiores secunt, ut statuamus, qui matrimonio celebrando inter- sit, ac diligenter caveamus, ut necessarium hujus rei monumentum in actis descriptum conservetur is
I . Quinto, matrimonia pertractantur cum expositis puellis , quae in Hospitio Spuriorum detinentur . vel eum aliis puellis, quae caeteris hujus urbis Hospitiis includuntur. Si de primis agatur, is Parochus adhibendus est, cujus Parochiae illud publicum Hospitium subjicitur, idque servandum omnino in posterum decernimus. Id enim non consuetudo solum , sed etiam ratio apertissime post uni, quam Sacra Congregati die II. Aprilis anno I 6ς I. his verbis ostendit : Gubernatores Hospitalis Expositorum Civitatis Eugubina asserentes, Sacerdotem ibi in Confessamum d putatum cum appregatione Episcopi hucus uepveliis expostis adminfrasse matrimonia , praciis dentinctationibus , in Ecclesia ipsius Hospitalis , I plicant pro
declaratione, hujusmodi matrimonia coram eodem Sacerdote celebranda esse , ct non coram Rectore Ecelsa Parochiatis. intra cujus limites a Ttum Hospitala exi t. Sacra cte. censuit matrimonia dictariιm puellartim esse eelebranda e ram proprio Paracto, non avum coram dicto Capellano Hospitalis et Aliae vero
puellae, quae in aliis Hospitiis servantur juxta veterem consuetudinem , quam firmam perpetuamque volumus, matrimonium laibunt coram Parocho , cujus ditioni Bospitium cooptatur et Hospitii enim proventibus aluntur, dotemque accipiunt; ob quam causam paterno domicilio re
licto, tanquam ipsius Hospitii filiae haberi possunt, ex quo si aliquando
252쪽
discedant suos domesticos invisurae . exiguum tempus his oSciis impe ditur, nec unquam nisi depositi, ac custodiae nomine per Hospitii Rei ho-
I ς Sexto, de virginum matrimoniis sermo est, quae in septis Μonialium educantur. De illis prose sto nulla haberetur controversia, si quivis pareret Decreto Sacrae Congregationis causis Episcoporum , ac Regularium praepolitae , quod Iacobo Cardinali Boncompagno Decesseri nostro transmissum his verbis continetur ': Expositum fuit in Sacra Congregatione nomine Monialitis istiιs ciυitatis praυos usus indusos esse contra Regularem disciplinam . ct Montalium quietem ob virgines educandas , qua data fide , smiro jam destinata per consanguineos invita Monaseriis detinentur, Eminentis fini Cardinales juxta Decreta generalia. iaque super hae re per neram Congrega tionem edita,ae praesertim die I 3. Ianuarii anno 163 ., ct die quoque 9. V. membris anno 163s., aliisqtie deinceps temporibus, Eminentia Vesra has litteras scribendus jusseraιηt, ut virgines omnes, qua futuras nuptias data fide promiserint, jussu Eminentia Vesra, interposita etiam Gera Congregationis auctorit te , ex Monaseriis abeant, licet ordinario minime subjectis, ct ad parentum domos revertantur. Tunc enim in loco proprii domicilii constitutae , procul dubio ad matrimonium ineundum Parocho uti debent, cujus ditioni paterna aedes adscita judicabitur. 16 Magno studio curabimus, ut, quae per Sacram Congregationem praescripta sunt , observentur. Cum tamen id aliquando dissicile sit , ideo inquiri debet, utrum in matrimoniis ejusinodi proprius Parochus is nuncupetur , in cujus Parochia est monaserium , an Parochus , in cujus ditione puellae domicilium collocatur Z Itaque si puella, quae matrimonii fidem praestitit, in alia Parochia domicilium non habeat, tunc Parochus quem primo loco nominavimus , puellam in matrimonium conjunget: sin autem paternum , maternum, Vel fraternum domicilium habebit, tune Parochus, cui domicilium idem subjicitur, pro conficiendo matrim io praesens assiliet. In utraque vero Parochia, ubi nempe domicilium, Bemonasterium posita sunt.. juxta Ecclesiae consuetudinem matrimonium antea denunciabitur h. Huc discrimen etiam probat P. Giribaldus, qui hujus Metropolitanae per tot annos Poenitentiarii munus exercuit, & matrimoniorum causis examinandis praesectus suit' . Non exigui quoque momenti statutum ' Romani Cleri aestimandum est, quo de juvenibus, qui in Seminariis. & Collegiis educantur, sermo instituitur . Nam si vita de . cedant in iis locis, pecunia pro laneribus ducendis Parocho domicilii persolvitur, si domicilium habeant; sin minus, is fructus in eum Paroelium consertur, in cujus ditione seminarium , vel Collegium constituitur. Nonnulla huic saluto superaddita sunt, quae deinde in peculiari
253쪽
eta PROSPERI CARD. LAMBERTINI .
Congregatione per Clementem XI. delecta die II. Ianuarii anno r7oa. unanimi consensu probata, di ipsius Pontificis oraculi vivae meis confirma ta suerunt. Inter caetera illud praecipitur, ut non solum in juvenum su-noribus , qui in Seminario, vel Collegio degunt, sed etiam pro esserendis puellis, quae in monasteriis educantur, di in matrimoniis ipsarum conficiendis eadem ratio, ac norma servetur : rion solum in funeralibus, sed eijam in xonrabendo matrimonio cte. Publicationes autem matrimoniales fantiam in Parochia domicilii, quam Collegii, Monesterii, aut Onservatorii, in quo
a . Postremo de famulis, & ancillis agendum superest , quae penes
Dominos vitam traducunt, de quibus idem, ac de puellis, quae in Monasteriis pro educatione servantur, omnino statuendum judicamus. Nam idem Romani Cleri statutum, in quo de seneribus res est, matrimonia simul complectitur, ac de funere servorum haec decernit Familiares , crifamuli Cardinalium, seu aliorum Principum, ae Praelatorum, necnon aborum quorumcumque, qui habent domum, is famiIiam in alia Parochia, ad illam pertineresatuimus, licet apud Dominor infirmentur, is occumbant.18 Hanc normam in civitate, ac dioecesi, cum de matrimoniis agitur, omnino servantam jubemus. Poenae autem in delinquentes arbitrio nostro statuentur, edictum quoque pro celebrando matrimonio die 31. Ma iii anno 173 a. promulgatum renovamus. Illius vero Decreti, Ac hujus nostrae institutionis exempla cuilibet sacrario cum in civitate , tum in dioecesi jussu nostro defixa conserventur . Qui id facere praetermiselint, vel ea, quae in his Decretis continςntur, non observaverint, nobis obitas poenas exsolvent,
- . INSTITUTIO XXXIV. De Sacra Missa Sacrificio. Gid agendum sit erga Sacerdotes exteros, ct in- .cognitos, qui in hac civitate, vel Diaeces Missam celebrare deposeunt; quid.
ve erga Presburos, non quidem luminibus captos , sed tantum caecutientes.
De hora, ct loco, quibus Sacrificium Missa indici debet. De Saeris Indumentis , quibus uti debent Sacerdotes ad Altare rem divinam facturi, ae illis , qua in Sacra agendo prohibentur. De celibratione quarumdam Missarum W-culiarium . De pietate , ae religione . quibus Sacrum confici necesse es. Aliqua demum proponuntur circa rempus pro Missa Sacrrficio insumendum.
r. ν η Ridentina Synodus praecipit Episcopis, ut in sacrificio Missae
diligenter accurateque omnem irreverentiam impediant , quae ab impietate vix sejuncta esse potes '. a. Clemens quoque XI. in iis litteris,quas die 16. Martii anno I 6 3. ad uni
a cap. I. u. M. f. l. xo. b aa. de sacrificio Misse , in decreto de observandis, evitandis in celebratione Missis.
254쪽
ad universes Episcopos dedit, eamdem rem plurimum his verbis commendavit ': majori super omnem dicendi modum diligentia, acsudio curare debes. is Missa Sacrificium, quo nihiIsanctius , nihil divinius excogitari potes, per
flos Presbteros celebretur, non tantum ea morum puritate, qua ipsos decet, qui
Fngulis diebus Deo Patri caeleste holocausum erunt unigeniti Filii, qui no-sram mortalitatem induit, verum etiam, ut sacras caremonias in rubricis
perscriptas seduli , pieque Observent. Id enim necessaris requiritur . ne Sacerdos inter homines , Deumque positus ad ipsius iracundiam sedandam, si negligenter , immodesteque suo munere fungatur, Deum magis irritet. s Mens non est de Missae Sacrificio dissertationem conficere; verum , ut Tridentino Concilio, Summoque Pontifici pareamus, quaedam indecora de medio tollere constituimus , quae nos ipsi , dum Sacrificium ejus. modi peragitur , deprehendimus, aut viri pietate insisnes in hac civitate, ac dioecesi non semel evenire nobis detulerunt. g. I. De Sacerdotibus ex ris, atque ignoti1.4 Halcedonensis Synodus Decretum edidit, quod jure Canonico pariter continetur ne Sacrum facere illi liceret, qui se Sacerdotem assirmaret, nisi litteras commendat itias Episcopi proferret: Extrane, Clerico , ct Lectori extra Ovitatem suam me commendatitiis litteris proprii Episcopi nusquam penitus liceat minisrare. Illud cavendum est in graecis exemplaribus non Lectori, sed ignoto scriptum occurrere. vii Criacius reis ete perpendit . Eamdem sententiam Tridentina Synodus loco superius allato complectitur: Deinde, ut irreverentia viretur, finguli in suis dioecembus interdicant, ne evi vago , ct ignoto Sacerdoti Missam ceIebrare liceat. Insuper alio loco ' se habet: Nullus praeterea Gericus peregrinus sine commendaritiis stii ordinarii litteris ab ullo Episcopo ad Divina celebranda , ct Sacramenta ministanda admittatur. Haec sane ad Regulares pariter, & saeculares Presbyteros reseruntur. SiquHem nulli Regulari Sacerdoti permitti debet, ut Misse Sacrifieium celebret sine documentis, quibus ipsius Praeses Sacerdotium ab eodem susceptum , nullaque suspensione . aut irregularitate impeditum testetur, quemadmodum Sancti Ossicii Congregatio decrevit encyclicis suis litteris, quas die a o. Februarii an . I 6 9., dc die 26. Ianuarii anno I 69 a. scripsit, in quibus admonentur Episcopi, Vicarii Generales , ac Foranei. ne facultatem celebrandi Presbyteris advenis impertiantur , sive inter Regularem . sive secularem Clerum adnumerenture
s litteras Disson, ae Praefreti Regularis prius sendant, quibus Sacerdotestia probentur, ut nulla fastatis umbra, Sellusticio relinquatur . Idem de R Ioin. XI. F f ges
255쪽
gularium Ecclesiis statuendum , qui saecularibus Presbyteris concedere nequeunt , ut Sicrum peragant , nisi prius ipsorum commendatitiae litterae per ordinarium cognoscantur, dc approbentur . Id sancitum fuit in Sacra Concilii Congregatione die I7. Novembris anno Is 94. ': An Episcopus loci ordinarius prisiberem , ne Regulares in eorum Messis Saeem dotes faculares exteros divina Osscia celebrare permittant, nisinius- se Epis . vim Iineris eommendatitiis, ipsi Sacerdotes admissi fuerint. Sacra M. eensuit posse. Nostri quoque Decetares praeclara super hac re coniti tu
runt. Itaque juxta commune jus, Tridentinam Synodum . Sacrarum Congregationum, nostrorumque Decessorum edicta scum rei pia evenerit non quidem impune, in hac Civitate, ac Dioecesi, ut aliquis irregularis, ae suspensus divinum hoc sacrificium celebraverit praecipimus universis, ad quos spectat , cum in Civitate, tum in Dioecesi , ut documenta, quae a Sacerdotibus exteris proserantur, diligenter expendant, seduloque invigilent , ne quis ignotus, & advena sacrum sacere audeat, qui necessarias litteras, ac testimonia ab omni suspicione penitus aliena antea non produxerit; ne sorte , quod Deus avertat . aliquis Sacerdotii ordine minime praeditus , vel irregularis, ac suspensus ad celebrandum Missae saerificium accedat.
Presbteris solam eae tientibus.s Ognitum est omnibus coecos etiam sine culpa irregulares esse, quo sane impedimento neminem solvere Ap olica Sedes unquam consuevit. Nonnulli contendunt hanc immunitatem Roberto Scoto Armacano Archi Oiscopo in Hibernia collatam fuisse, qui variis Legationibus jussu Pontificis Iulii III. pro Sede Apostolica susceptis celebre sibi nomen comparavit. Reliqui tamen Scriptores, quibus major fides habenda est, Robertum non oculis captum, sed infirmum fuisse testantur . Iblud certissimum est, coecum neque ad primam Tonsuram admitti, ut per
illam Beneficia Ecclesiastica conisaui possit, quemadmodum post sedulum
examen Sacra Concilii Congregatio decrevit. Frequentius tamen con tingit, ut plures, qui sanis oculis ordines acceperunt , deinde lumine oculorum lic debilitentur, ut non omnino coeci, sed coecutientes evadant ἔ quibus eadem sacra Congregatio tribuere solet , ut diebus sestis, ac duplicibus votivam in honorem Beatae virginis Missam. diebus autem
proseilis pro Defunetis celebrent . Multa tamen caventur, atque inter caetera, qu/d non si omnino caecus. memoriter non recitet. Illud quoque Episcopis
256쪽
scopis praecipitur, ne quos amita penitus oculorum lumine ad celebra
Quare, ut bene omnia contingant, qui privilegium ejusmodi obtinuerint , sacrum facere non audeant cum in Civitate, tum in Dioecesi. nisi prius nobis. aut vicario nostro generali idem privilegium ostende rint. Cum deinde privilegii tempus absolutum fuerit , a celebrandis divinis abstineant .' nili caeremoniarum Magister, qui de ipsorum creeitate judicare debebit, eamdem iacultatem prorogandam, vel 3dimendam censuerit. De iis non agimus , qui post ordinationem luminibus capti, litteras Apostolicas assequuti sunt, ob quas rem divinam sacere possunt adhibito alterius Sacerdotis minillario, licet omni oculorum luce destituantur. Id vero perraro solet accidere . Nam longo temporis spatio, quo in Sacra Concilii Congregatione Secretarii munus exercuimus, Parocho Florentino id unice permissum fuit, qui ad extremam paupertatem redactus ita fuerat, ut ipsi nihil aliud pro vita sustentanda . nisi Missae stipendium superesset. Insuper Florentinus Archiepiscopus ipsum in Sacrificio peragendo diligentissimum testabatur, nullamque fore suspicionem . ne aliquid contra ipsius Sacrificii dignitatem committeretur. Petitum id fuit die a. Augusti anno II a T. , responsumque his verbis die a3. Augusti ejusdem anni οῦ Pro gratia, cum assisentia alterius Sacerdotis. g. III. De hora, ae de loco celebrandi.ε. H F hora Sacrum faciendi nihil addendum videtur iis, quae Institutione XIII. continentur, quae post Kalendarium excuditur . In ipsa enim juris Pontificii, & Rubricarum auctoritate sancitum fuit, Minsis celebrandis initium fieri non posse. nisi ante auroram tertia pars horae iam defluxerit . finemque ipsis post meridiem tertia quoque horae parte
jam emensa statuendum esse. Quare Magnates solum . qui privato Sacello in suis aedibus utuntur, admonebimus, horarum legem , quam modo explicavimus, ipsis omnino observandam. Paupertate , ac patientia domestici Sacerdotis minime abutantur, ita ut paratus jam ad Sacrificium diu expectare debeat, & ipsum quoque conficere . cum tempus ad rem divinam agendam constitutum praeterierit. Agobardus Lugdunensis Archiepiscopus id vehementer improbavit, cum ad Bernardum Coepineopum de Priviligis, ct Bre Sacerdotum scriberet : Increbuit consuetudo impia. ut pene nullus inveniatur anhelans, quantulameumaue '
sciens ad honores, est gliriam remporalem, qui non timeficum harat Ma-eerdotem . non eui obediat , sed a quo incessanter exigat Iicitam fimul. atque Ilieitam obedientiam non solam in divinis ossieris . verum etiam inhumanis. Id quoque indignum adeo visum fuit , ut in Gallia Regum edi-
257쪽
etis vetitum Franciscus Amatus Pouget , & Boquilloth fateantur. . Ut ad locum, ubi Sacrum fieri debet, veniamus, Decetarum
nostrorum edicta renovamus , quibus cavetur, ne ullus Sacerdos Regulatis in Ecclesiis Montalium, quae nostrae curae subjectae sunt, rem divinam faciat; quod Presbyteris saecularibus etiam interdicitur in Ecclesiis Montalium, quae in Regularium potestate collocantur. Id etiam in secundo Concilio Provinciali , quod Sanctus Carolus Borromaeus Mediola ni coegit , sancitum his verbis suit : in monialium Ecclesiis , ae ne iis quidem, qua Episcopi eura subjecta non sunt , seculari cuiquam Sacerdoti, etiamsi tibique celebrandi facultas generatim , nisi a Sede lassica , ei data esset . Misese Sacrum facere liceat, praeterquam cui nominaim id ab Episcopo concessum es. aut contra admiserit, a Missa celebratione suspensus sit ejusdem arbitratu. Quoniam vero in iisdem Montalium templis Altaria quaedam privilegiata per Sedem Apostolicam his verbis aliquando declarantur: Ut quan erim rue addictam Altare per quemcumque Sacerdotem saecularem . vel Regularem Missaeelebrata fuerit; hinc sine ulla Episcopi iacultate ad illa Altaria Sacrum confici pol Ie nonnulli contendebant; sed Sacra Rituum Congregatio ad
Regulares , & saeculares Presbyteros ea verba referenda explicavit, quibus jam per Episcopum in illis Ecclesiis Milum celebrare permittere
8. In privatis, ac domesticis Sacellis aliquid contra instituta commillam non ignoramus. Nam Regulares aliqui duas Missas celebrarunt, cum per litteras Apostolicas una tantummodo tribueretur; vel si jussa Pontificum secerunt, celebrare tamen ausi sunt, iis absentibus, quorum gratia privilegium datum fuit. Tandem ad Altare post meridiem non semel accesserunt, & iis quoque diebus, quibus Sacra in privatis Sacellis interdicuntur , quemadmodum ex Sacrarum Congregationum , & Synodorum Decretis aperte deprehenditur . 9 Id quidem non consulto, vel ob contemptum accidisse putamus, sed ob quaedam peculiaria privilegia, quibus tamen uti minime deberent, antequam vel ipsi per se , vel per alium perpenderint, utrum ejusmodi privilegia concessa unquam fuerint, dc an posteriori tempore abrogata ,
quod sane opportunum , ac necessarium videtur .
Io Cum haec ita sint, ut omnis in posterum salsa species dimoveatur, singulis notum iacimus aras portatiles, quae permissae antea suerant, Concilii Tridentini Decreto sublatas penitus suisse, quod etiam Sacra Congregatio, unica ejusdem interpres, non semel abjudicavit sciant universi illa,quae superius memoravimus, contra instituta ab ipsis temere perpetrata esse;
258쪽
esse; quae si in posterum contingent, censuris etiam punientur. Clementis XI. Decretum subjicimus die I ς. Decembris anno IIo 3. promulgatum, nequis sine ullo consilio haec a nobis coniti tui arbitretur: Ac pari modo in Oratoriis ni tis. qua per Sanctam Selem concessi fuerint, non licere Iaribus e uois Ordinis . aut institiret, seu Congregarionis , etiam Societatis Iesu , aut etiam cujuscumque ordinis Militaris , et lavi ya'cti hannis fueroselymitant, aut aliis quibuscumque Sacerdotibus , etiam si esse ut Episcopi, in iis celebrare in diebus Paschatis , Pentecoses . Nati Ditatis Chesi Domini, aliisque anni spis flemnioribus , ae diebus in Indulia exceptis . in reliquis vero d ebus praedιciis Retularibus, ct Sacerdotibus quibuscumque . etiam Episcopis , in pra-
fatis Oratoriis celebrare non Iicere , ubi etiam unica M Ja , qua in Indulta covceditur , fuerit celebrata. super quo celebraturus teneatur dileenter iuquirere , ct de eo se optime informare ; a que illa etia n in casi 'ius praemissis , celebrari nequeat pos meridiem : demandand uIterius . est declaranda, in omnibus hujusmodi casibus personas quascumque dietas Missas audientes nulla tenui precepto Ecclesia satι acere . . O Uero ad Ahare portatile . iterum inharendo declarationibus supradictis .censi t. Ircentias , fetu pri Dileria concessa nonnullis Regularibus in cap. in his de privilegiis ex per aliquos Summos Pontifices aliis Regularibus communicata utendi dιcto Altari portatili. tu eaqt e celebraudi absq se Ordinariorum Iieentia in locis, tu quibus derunt, omnino reυocala esse per idem Onc Iitim Tria dentinum , atque idcirco eosdem Regulares prohibendos . ne illis utantur, ac man dandum , prout prasentis tenore mandat, Episcopis , a Iiisque ordinariis locorum,
ut contra q/ιψcrimque contra Venientes , q3ι Mnυis Reeulares, procedant, emam
tamquam Sedis Apostulea Delegati. ad paenas prascriptas per idem Sacrum Oncilium in Decreto se is a a. cap. unico ti 'te ad Censuras lata sententia, tributa etiam ii e n factistare per hoc Decretum ita procede di. perinde ac si per Sanctam
Sedem specialiter concessa fuisset: ct ita Sanctitas fi a declarat, ct serviri
at Postremo , cum inter scriptores ea disputatio versetur, an Sacramenta in privatis Sacellis accipere possint . qui nominantur in litteris Apostolicis, quibus eadem Sacella in domesticis aedibus permittuntur, ideo monendos singulos ducimus, Poenitentiae Sacramentum in Sacellis ejusmodi ad minastrari non posse . Nam in Rituali ita praescribitur ': In Ecclesia. non autem in priυa is adib3ιs Iust mnes audiat, nisi ex causa rationabili , qua cum inciderit, Dideat tamen id decenti, ac patenti liaco praesare . De
Eucharistia solum agitur , ad quam non modo spirituali asseetu, sed re ipsa percipiendam Tridentina Synodus s deles hortatur, cum Missae sacrificio praesentes assallunt : Optaret quidem Sacrosancta bnodus, ut in singulis Missmeles adpantes non solum spirituali assiectu . sed sacramentali etiam Ffιebarisia
percepuone Ommunicarent, quo ad edis sancisismi hujus Sacrifieii fructus ube serproveηiret. Clericatus assii mantium partes suis tuetur . Reliqui vero
259쪽
necessariani Episcopi ficultatem pro re gerenda contendunt, sive Regu- Iaris , sive saecularis Sacerdos Sacrum Deo conficiat '. Ia Hanc sententiam , ac normam in Urbe servari nos ipsi testamur , qui jussu Saerae Congregationis Concilii , cujus Secretarium agebamus , Innocentium XIII. adivimus , ut iacultatem percipiendae Eucharistiae in privato domus sacello, quod Apostolico beneficio de more concessum fuerat, nobili Matronae ipse Pontifex impertiret,quae ob infirmam valetudinem ad Ecelesam se conferre non poterat. Verum praeclarissimus Ponti sex eamdem facultatem tradere recusavit,nisi cum morbo Matrona detineretur, juxta Medicorum testimonia, quae ipsorum jurejurando firmari. di diligenter examinari praecepit . Quare , ne publica templa ad illos tantum pertinere videantur , qui privatis Sacellis carent , ob alias item causas , jubemus, ne in Sacellis ejusmodi , quamvis sacrum fieri liceat . Eucharistiae Sacramentum per Regularem , aut Saecularem Presbyterum administretur, nisi prius per Noa , aut Vicarium nostrum G neralem id permittatur. g. Ι V. D. Vestibus, quibus uti debeant Sacerdotes , eum ad Ecclesiam pro Missa Sacrificio eelebrando se conserunt; ae de usu multarum rerum, qua in Mesc celebratione prohibentur. i 3 TN alia nostra Institutione juxta plurima Decetarum nostrorum L edicta praecepimus singulis sacerdotibus , quocumque gradu, aut conditione pria itis, ne Sacrum facturi ad Ecclesiam sine veste talari ac
cederent , neque sacrarium ingrederentur . Togam quoque, vel clamydem, quae in Sacrariis praesto sunt, ab illis adhiberi vetuimus. Nunc idem Decretum renovamus , & quas in eo poenas indiximus, sane instigemus, si quis parere recusaverit. Institutione S. Caroli, cum agitur de externo corporis habitu. quem sacerdotes praeseserre debent. haec traduntur μοῦ sibus ηοn sordidis, aut inquinatis, nec dilaceratis. sed mundis. est ad tas 3 que dessendentibus, ordinique suo juxta Provincialia nstra Decreta cingruersetibus indna ur. Profecto quis animo non commoveatur, cum videat Sace dotes togam sumere, ut viros principes alloquantur. qui sane hominis conditionem non superant, grave autem. ac molestum ducere eamdem vestem superinduere, cum domo egrediuntur. ut tremendum Deo sacri cium offerant, Divinumque Verbum in terras e coelo deducant Inter caeteras poenas, quae eodem Decreto continentur, & quae nunc iterum
proponuntur, suspensionem minati sumus cum Presbyteris celebrantibus,
260쪽
tum sacrarii Praesectis , qui tam divinum Sacrificium celebrari permittant sine talari veste , quae ad ipsum Sacerdotem, non autem ad sacrarium Iemineat. Si custos inter Clericos non adnumeretur, munei e suo spolianum edixi s. Hoc quoque tempore, quo Pastoralem visitationem prosequimur, nonnullos Sacerdotes ruri degentes, vel ex Urbe in agrum migrantes sacrum conficere accepimus in Ecclesia . sive in publicis, aut privatis sacellis brevi indutos veste, quae cineritium, aut caeruleum , seu vi iaceum colorem praeseserat. Itaque sub eadem suspensionis poena nullus in tota hae dioecesi Sacerdos sine collari, quod Presbyteris convenit. ac sine veste nigri coloris Missae Sacrificium peragat. Nullus item custos ad Sacrum faciendum quempiam admittae, qui his Sacerdotum insignibus careat; aliter eamdem suspensionis poenam subibit; aut alias, si Clericus non sit, arbitrio nostro statuendas. Nam licet vestis, uti seri proverbium, Monachum haud essiciat, nec vitae integritas in externo habitu posita sit; cum tamen Ecclesia de Clericorum indumentis sedula uram semper ostenderit, ut per decentiam Libitus extrinstet morum honesarem intrinsecam esendant '; hinc colorem nigrum Ecclesiasticis aptissime convenire nemo
dubitet: In omni vestru ita in Mediolanensi primo Concilio per Sanctum
Carolum Borromaeum coacto decernitur in eοIor tantum niger adhibeatur,
nisi fortasse alium colorem requirat dignitatis gradus ; eruditus quoque Th massinus k ita scriptum reliquit: P0ὶ Θnodos Tridentinam, er Mediolanenses, rata prohibitio rubet colaris, viridisque, quod absolatissime jam ct praciperetur nigra vesst, ct in mores induceretur.
I . In Synodo postremi Decessoris nostri de comis fietis agitur , de
quibus nihil novi decernendum existimamus. Singulos tantum monemus, ne in Civitate, aut Dioecesi cum hisce capillis adscititiis, seu cum pileolo ad celebrandum accedant, nisi privilegium , quod per solum Pontificem Conceditur, super hac re consequuti antea fuerint. Usus quidem pileoli legitimas ob causas tribuitur, comae vero fictae nusquam permittuntur. Id semel praeclarissimo Cardinali per Litteras Apostolicas concessum meminimus . In Canone Nullus de Consecratione disinet. I. haec leguntur: Nutilas Episcopus . Presbter. Diaeonus ad summa M sarum celebranda praesumat eum baculo introire, aut velato capite Astari Dei assisere, quoniam ct Apostobuprohibet, viros velato eapite orare in Ecclesia. ct qui temere presumpserit. eo munione privetur : ex his comae fictae . ac pileolus, ut Petrus Le-Brun S pienter expendit . in celebrando Misi e sacrificio prohibentur In Misi Ii Romano julla Urbani VIII. ad meliorem Armam redacto Decretum ejusmodi continetur: Nemo audeat uti pileolo in relibratione Missame expressa licentia Sedis Ansestea. ποη obsante quacumque eontraria consuetudine. No nulli sane Scriptores haec ignorantes, vel dissimulantes, eam facultatem
