장음표시 사용
281쪽
re Uerato remn et certus, ct taxatus gradus satissa tionis; er ideo, quanto magis huer plures illud disribtiit, tanto minussingulis obvenit: Et paulo post: Uectus oblationis , o precem , quem libere ' , ut Ilinifer Ecclesia , potes DiguIaribus personis applicare, es certus; atque adeo, si diυidatur inter plures, mincis tinusquisque recipit. II Quare, cum Hugo Etherianus contendit Sacrificia , quae pro De senetis opulentis ex ipsorum bonis , ac voluntate fiunt, animabus quoque distribui, quae in summa egestate e vita decesserunt, id singulari , & extraordinaria Dei providentia contingere putandum est, non vero, si communem ordinem sequatur , quem Deus ipse constituit: Dicendum vero es. ait P. Τheophilus Raynaudus haec, veluti extra ordinem facta a Deo de poteutia quasi absoluta , non ocere ii1, qua juxta communem ordinem a Deo pra-
Acriptum feri diximus: Dc aliud frtasse Soluit Hugo Rherianus.1 a Insuper sententia Praepositivi Theologi , quam superius exposuimus, omni caret fundamento, si sublato tedae, ac lectionis , quae in mensa fieri solet , exemplo , tanquam minus apto, aliud subrogetur , liberalis nempe viri, qui pecunia sua ab aere alieno aliquem dictivat. Hic enim levamen percipit, non autem relictui debitores, pro quibus nulla pecunia erogatu ; quemadmodum docet S. Thomas 4. sententiarum . idemquaalio loco repetit his verbis ': Ad primum, in quantum fusa ta sunt quadam satisfactio per intentionem facientis transeata in alterum , non sunt similia lumini, sed magis solutioni alicujus debiti; ηοη autem es necesse, ut, si debitum pro uno. semitae , ex lac er debitum aliorum solvatur. Idem sanctus Doctor, cum
aliorum opiniones mitius interpretari consueverit, Praepositivi sententiam hoc modo declarat, Animas eXimia charitate praeditas alterius selicitate ita gaudere, velut sibi ipsis contingeret. Hinc voluptatem quamdam in illas obiter deri vari,cum pro caeteris in Purgatorio detentis Sacrificia deseruntur: non tamen ex eo consequitur , commune omnibus levamen afferri,
di sine ullo discrimine recreari ob Sacrificium illas a imas , pro quibus agitur , dc reliciuas etiam , pro quibus minime indicitur, quemadmodum articulo Ia . . aliisque insequentibus continetur. Solus pariter & Venerabilis Cardinalis Bellarminus ' in eam dem rem unanimes consentiunt.13 Cum haec ita sint, aditus nobis apertissime patet ad fideles excitandos, ut pro uno saltem sacrificio pecuniam conserant, quo illorum animae subleventur, qui Ob summam rerum omnium inopiam a Parochis sine ullo stipendio sepulcro mandantur. Neque tamen omittendum est, quod secundo loco proposuimus, canendos per viam Psalmos, cum ege
tium cadavera ad tumulum deieruntur , 14 Siquidem hic ritus cum vetustate, tum jure canonico comprob tur, uti mox ostendemus. At vero,si Parochus tantum, aut ejus loco Sacerdos ad sepulcrum Defuncti corpus comitetur, preces utique, vel etiam
282쪽
2 s O PROSPERI CARD. LAMBERTINI
Psalmos recitare potest, nunquam tamen alta voce rem perficiet, nisi pariter alii comites ad rem gerendam adjungantur. Rituale Romanum Psalmos in via canendos indicit ', & alios simul cum Parocho, qui vicissim respondeant . his verbis existimat: ciero alternatim prosequente. Itaque , ut in efferendis egenorum corporibus decentius id fiat, hortamur magnopere Parochos omnes, ut aliquem , cum res pollulabit, sibi socium concilient , vel Sacerdotem, vel Sacris initiatum , vel etiam minoribus ordinibus, aut prima Tonsura praeditum , quibus juvantibus alta voce Psalmi Concinantur. suspicari certe non pomimus eos Sacerdotes . & Clericos in Parochia degere, qui ejusmodi pietatis opus suscipere , suoque Parocho hoc ossicium persolvere recusent. Neque illud suspicamur , si parochia Sacerdotibus , di Clericis careat, a Parocho alium Sacerdotem , aut Clericum extra Parochiam sibi non posse comparari, qui secum Defuncti cadaver ad tumulum prosequatur. Clerici praesertim , ne insigne pietatis opus negligant, ipsis olim demandatum munus suisse sciant . ut cadavera non solum ad templum in funebri pompa sequerentur , & Psalmos canerent, sed tumulum pariter effoderent . in quem illa inferrentur . Id ex
Sancto Hieronymo colligitur, cum mortem illius seeminae commemorat, quae septies carnificis manu percussa , confici tamen haud potuit e Gerici q/ιib1ι id sicra erat, cruentum linteo cadaver ob υρIDunt, er 'sin humum lapidibus cnnstri enter ex in ore tumnium parant cte. 'cens a clericιs cespes osenditur se. Haec autem Thomaisinus super eadem re scripta reliquit': Si haec autem Cler/ci pietatis munia iisprasabant, qui carnificis gladio Obtruncabantur , quid de fidelibus censendum 3 Sanctus quoque Gregorius NysIenus seretrum , in quo S. Macrinae corpus jacebat, una simul cum alio Episcopo . ac duobus Clericis humeris suis detulisse testatur, quod perpendens ra massinus haec iterum tradit Indubita issmum ergo es, quod Epiphanius .er Hierουmus dixere, fuisse Oericos , quibus ex osscio incumbebat, ut mortuo rum corpora terra conderent ; quod enim ab his Episcopis Beata Macrina praJ- tum es, id non ex osscio, sed eximia quadam isse porum pietate , ct veneratjο- .
ne in feminam longe sanctissimam prasitum est. Is In Rituali Romano, cum de exequiis agitur, haec Ieguntur : uod auiiquissimi es insitati, illud , quantum feri poterit, retineatur , ut Missa praesente corpore Defuncti pro eo celebretur, antequam septihura tradatur. M
rito quidem vetustissmus hic ritus nuncupatur, cum in codice Abbatis Ra tolli, ubi sepultur ae ossicium describitur, haec habeantur : In Ecclesia autem requiescet corpus Defuncti, quousque pro ejus anima Missa canatur, ct Omeratur ab omnibus, quibus fuerit visum . Idem codex saeculo decimo exaratus suit, quem Hugo Menardus adducit in Commentariis , quibus Sancti Gregorii Sacramentarium illustravit ' is vero Ritus tanti a pluribus aes i-
matur, a Ti. Exequiarum orgo. b De veteri nova Eeelsae disciplina par. r. lib. 2. e .icia. c Loco superius allato. d Editionis Par siensis aano a 6 a.
283쪽
matur, ut, post Decretum Innocentii III., in quo statuitur ', Excepto die Potivita is Dominicae , nisi causi necesitatis sedeat , fisscit Sacerdoti semel in die unam Alissam solummodo celebrare, Interpretes illud verbum necessetatis explicantes, ita declaraverint: Sed quam dicit necesseratem p respondeo, scelebravit de die . s posea etiam moriatur aliquis ere. Unde potes unam celabrare de die, ct aliam pro Defm to. Huic vero opinioni certos limites , modumque imponendum alii censuerunt, quemadmodum auctoritate Benedicti XIII. de nobis optime meriti deprehendimus h : Obsistam quidem inquit) hanc opinionem erisimo , habita tamen ratione , scadaυer die ο δε- pr Intra tradendum sit, in aliqua Parochia , qua per unicum Sacerdotem admin fretur: Tune enim Ghohe dij cytis Innocentii III., ct illis praesertim Terbis , nisi causia necessitatis luadeat audacter sensio dηο Sacrificia per Sacerdotem celebranda. unum nempe de Feso ejusdem diei, alterum vero pro Defunctis pro expiatione praesentis Defιn2i,eum praesertim in mea dioeces in usum converterim ritum Tetvsissemum , ne cadaver tillum me Alissa Sacrificio tumulo mandetur. I 6 Prudentibus quorumdam Parochorum consiliis admoniti minime praecipimus, ne cadavera tumulo inserantur, nisi prius res divina coram ipsis peracta suerit: monemus tamen, ne id praetermittatur, ne, quae a Rituali Romano , veterique Ecclesiae consuetudine praescripta sunt , contemni videantur. Ut res divina semel pro egenis, dum gratuito sepeliuntur , saltem conficiatur, varias rationes Parochis subjicimus, quibus uti debent, ut rem consequantur. Quippe ad hoc Parochos ipsos obstringere nolumus, quἱ singulis diebus sellis sacrum pro populo osserre tenentur . quemadmodum ex saetris sanctionibus constituitur . Primum diligenter inquirant, an in Parochia sacerdotes versentur, qui pietate ducti Missae Sacrificium pro egeno Defuncto celebrare velint. Id nos libenter pollice mur Parocho nostro S. Petri, quoties egenum aliquem gratis sepulturae tradendum admonebit, modo tamen die festo id minime contingat, quo Sacrum pro nostro populo facere nos etiam consuevimus; sed tunc alium Sacerdotem , qui idem praellet, loco nostro sussciemus . Insuper videant. si forte aliquis in Parochia magis opulentus, expetens, ut Oratio sua iη βι-
num suum convertatur, stipendium conserre non recuset, Quo eadem pro
egenis Sacrificia peragantur . Tandem cum in quibusdam templis capsu lae ad excipiendas pro Defunctis eleemosynas . in aliis vero ad augendos
S. Eucharistiae honores positae sint, quas libenter si sortasse desint in nostra auctoritate permittimus. in iis capsulis inscribent, desumendum esse eae ea pecunia stipendium . quo Sacrum pro quolibet egeno gratis in Parochia sepeliendo indicatur. Quae cum ita se habeant, Parochus sine ullo incommodo per se, vel per alium Sacerdotem rem divinam persolvet. Inno comi is etiam non uulli in tanta inopia decedunt. ut gratis est erri debeant ; quare Praefectos hortamur magnopere , ut idem, quod modo e X-
a Cap. consuluisti de eelebrarione Missarum . la Serm. 6. Seeundi triqesimi δε
284쪽
servetur , hnperat Parechis omnibus , Praefectis Ecclesiarum Saecularitim , a Regularium , licet quocumque privilegio praedita sint; itemque Saerarii CusOIibus , aliisque omnibus , ad quos spe tat, imperat, inquam, ut Ecclesia sicο-rum Saeviarium cadaUera , ac praesertim , si Sacerdotes, Diaconi, vel Subdiaconi fuerint, a propriis domibus in templum deportentur , veI ibidem non aliis induta vesibus , quamvis Sodalitii, vel Regularis caetus , sed Sacri ipsoruiu Ordinis insignibus ornata exponantur , quemadmodum in Miuuli rimano Gntinetur . si non paruerint, funerum emolumentis carebunt, aliisque poenis Ob-ndixit erunt nosro arbitrio insigendis.
De BacchanaIibus , ae Larvis . Nulli unquam licuisse eas larvas induere , qua Sacrum aliquod indumentum , aut speciem Ecclesiasticam proferrent. Nulla unquam contraria consuetudine abrogatos fuisse eos Canones , qui id vetant. Nullis Oericis esumis ordinis permitti, ut larvati incedant .ste ιιι choreis, ludisque indulgeant, vel ipsspraesentes intersnt. I. Epius Decetares nostri, ac nos ipsi edicta promulgavimus, cum Bacchanalia , & personarum usus concessa sunt, ne Sacerdotes unquam , aut Clerici personati per Urbem vagarentur . vel in ea loca se conserrent, ubi choreae instituuntur, aut ibidem ludis operam darent. Vetitum quoque semper suit universis , qui larvas gererent, ne Sacerdotis, vel Regularis, aut Solitarii alicujus lamulata indumenta sibi desumerent. neque Monialium vestibus , lineis tunicis, superpelliceis. hirretis, aliisve rebus uterentur, quae Sacrum aliquid , vel Ecclesiam- cum referrent. Quamvis autem Decreta ejusmodi consecta fuerint, ut in hac Bononiensi Civitate, totaque Dioecesi observarentur . tamen accepi .mus in nostro Centensi oppido neglecta fuisse, quae in iisdem edictis continentur . Quare ea plurimum commendanda existimavimus , si fortasse
Cardinalis Legatus Ferrariensis, in cujus ditione idem Oppidum positum est , Bacchanalia celebrari, larvasque induci patiatur .
a. Contra ejusmodi corruptelas verba facere non statuimus, quod tamen facillimum nobis esset, si ea solum commemorare velimus, quae S. Carolus Borromaeus super hac re pie sapienterque scripta reliquit h. Cum tamen his omnibus per Sacros Canones, Sacrasque Congregationes abun de consultum fuerit, nobis satagendum est , ut ipsa omni studio serven-pur, ne muneri nostro deesse videamur: Ideo permittente Domino sinquit Canon Quod vero ας. quaesta.) 'stores laminum us ejecti, ut, quod Patres nosni e in Sanctis Canonibus , sive in mundanis vicere legibus , excedere minime debeamus; contra eorum quippe DIuberrima agimus insituta, F,
285쪽
as 8 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
ipsi di υino instituerunt consilio , tu tacitam non conserCain s. 3. Ac primo qui sem Monacellus omnia Decreta cotia plectitur , quae a Sacris Congregationibus super eadem re promulgata sunt '. In Canone autem: Hic igitur ': ita lancitur: 'N'u spectaculis , non pompis intersi't r. In luper in Canone : Tresbteri : haec mandantur : Nec las coetibus missantur , tibi amatoria cantantur , edi turpia , aut obsceni in tus corporum choreis ct saltationibus G cuntur . Tandem in cipite , clerici devira, bouestate Cericorum haec habentur: Ad aleas , ct taxillos non ludant, nee huismodi Iudis tu ei sint: Interpretes vero superaddunt: Iuc prohibetur Oericis non taurum ludere , sed ne interunt ludo . 4. Ut omnes vero intelligant nefas esse uti vestibus, quas supra onumeravimus , cum Bacchanalia aguntur, illud Deuteronomii praeceptum in medium afferre liceat: P n induetur mulier vese virili , nec Lir litetur
Sese foeminea , abominabilis enim es , qui facit haec . Cum hanc sententiam
nempe , ut Idolorum cultus longe arceretur : Ad vitandum Idolatria enItum ; hujismodi enim variis vesibus cte. Gentiles utebantur θα s etiam in
cultu AIartis mulieres utebantur armis tirorum, in cultu autem Veneris e con-Ters viri utebantur tesibus mulierum secundo. ne cupiditati, ac libidini illecebra suppeditaretur : Θιod autem mulier induatur vese virili, aut econ Uerse , incenti Dum es concupiscentia , s occasionem libidini praefat. Cum haec ita sint, legitimo sundamento satis innitimur, ut Regularium indumentorum usum tempore Bacchanalium , penitus interdicamus, cum gravissimum ex ipso malum di manet, licet valde illis dissimile, quae S. Thomas enumerat. Siquidem contemptus in Regulare, ordines excitatur , & in eos prie sertim , qui arctiori disciplina Deo consecrati virtu.tibus excolendis omnem curam, studiumque impendunt. g. At vero supervacaneum est dicere , Canonum vim , quos paulo ante exposuimus, contraria consuetudine jam penitus sublatam esse. Cum enim Ecclesiasticus Galliae, qui aleis tulerat, suae regionis usum pro excusatione attulisset, Innocentius III. his verbis eam graviter improbavit': Excusationem praedictam , qtta per pra Uam consuetudinem . quae corruptela dicenda es, palliatur, frivolam reputantes, eum in illis magis plectibilis sit sensa , per quos ad excusandas excusationes in culpis delinquendi aricto ritas risurpatur ste. Interpretes etiam adjungunt. Gi peccatum suum de- senati auctoritate, seu consuetudine, magis peccat, s ideo magis puniri debet . 6. At prae caeteris, cum Ecclesiastici ad virtutem alios allicere sui et exemplis debeant, Tridentina Synodus jussit in usum revocari omnia , quae
286쪽
quae per Summos Pontifices ,& Sacra Concilia de vitae disciplina , atq0e honestate Clericorum constituta suerunt, ac praesertim de evitandis. Iu-xu. conressamnibus, choreis, aleis, ex lustιs . Insuper imposita culpae lethalis poena Episcopis indixit, ut quae diuturnitate temporis ex his collapsa essent, in pristinum restituerent. Si q1ω ex his in desuetudinem abiisse compererint, ea quamprimum in usum revocari, ct ab omnibus accurate cu-yodiri sudeant, non obtantibus consuetudinibus quibuscumque, ne subditorum neglecta emendationis ipsi condignas paenas persu Daut . Samstus quoque Carolus Borromaeus in primo Provinciali Concilio haec praecepit': Oe Dipem senari non incedent, choreas privatas , aut publicas non agent, nec spectabuntere. Claricalis Ordinis hominibus omni generi saltationis , ct Iudi, praesertim vero alea , ct tesserarum , ae talorum , interdicimus ore. Non sitim ludere tetamus , sed eos ludorum speciatores esse nolumus , aut quemquam Iusse item iuadibus suis permittere . Haec vero omnia Decessores nostri suis Decretis, ac Synodis plurimum commendarunt. Quare , nisi quis communi sensu
careat, facile agnoscet contrariae consuetudinis excusationem prorsus inanem esse, & contumaciam potius , ac corruptelam nuncupandam .
. Verum his omnibus omissis , Centensis oppidi Sacerdotes hortamur, ut serio perpendant, num ipsorum dignitati conveniat; utrum nos ipsi di famulare possimus ; postremo, an Laici ipsorum exemplis moveantur, cum publicis choreis Sacerdos aliquis intersit, pro sanis coetibus misceatur, aliorum saltationes spe fiet; ac paesertim, si personatam mulierem secum adducat, vel adeat publica loca, in quibus alearum lit sus agitantur, ibique tempus diu conterat, vel etiam ipte ludos per integram noctem exerceat, deinde vanis saltem cogitationibus discentus ad Sacrum faciendum properet, eoque confecto ludum repetat 3 De ejusmodi sacrificiis haec Alvarus Pelagius scribit ': Multa dicuntur hodie Mi se, qιιasi vel consuetudinariae , vel ad complacentiam, vel ad scelera cooperienda , vel ad propriam jusjicationem erc. nempe , ut pietatis opinionem sibi comparent) vel ad qrtaesum . Posterorum memoria dignissimum eIl, quod
B. Petrus In miani commemorat . Ipse cum Episcopo Florentino iter habebat, quem nonnulli Petrum Meetetabarbam ex illimant , alii Gherar diam , qui Pontifex renunciatus Nicolai II. nomen accepit. Cum ab itinere paululum quiescere cogerentur , B. Petrus in domum Sacerdotis divertit, Episcopus vero in spatiosa domo cum commeantium rurba resedit. Episcopum nocte latrunculis lusisse B. Petrus percepit, quem mane ita allocutus est : Recte ne, inquam , tuique erat scit Uespere in Schaccbor m vanitate colludere, er manum Dominici corporis oblatricem , linguam inter Deum , ct populum mediatricem sacrilegi ludibrii contaminatione foedare Θ Deinde , ne quidem audita exculatione , qua Episcopus discrimen inter latrunculos, & aleas intercedere contendebat, ipsi hanc poenam impo-
287쪽
suit: Cui mox praecepi, ut ter Psalterium meditando percurreret, ae duodecim pauperum pedes sib totidem numismatum erogatinae , eorumque recreatIο- ne lavaret; quam rem Dissopus integre perfecit. Cardinalis autem Baronius id perpendens ita scriptit': Qem de B. Petro Damiani sermo est sciolus qui spiam redarguat hullucinatum , dum sub aleis redigit schaccias . quos,
non ut aleas , dubia fortuna volvit, sed humani ingenii acumen exercet. Sit, victimque Selit, ad Pauli sententiam redigendi procul dubio sunt Sacerdotes, qua ait, non licere, qua non expediunt; non licere , quae non adificant . 8. Quae de Presbyteris hucusque dicta sunt, de Subdiaconis etiam , ac Diaconis intelligi debent, qui ad Sacerdotium proxime accedunt, ac Deo peculiari quadam ratione devoventur. Itaque praecipimus, ne ipsi Iarvati unquam incedant, ne ad publicas choreas conveniant. aut ullos in ipsis, vel alio publico loco ludos initituant, vel ludentibus assistant. Qui non paruerint, pecunia mulctabuntur, Sacerdos viginti scutata Romana, Diaconus quindecim , Subdiaconus vero duodecim
persolvet; quae pecunia piis operibus, vel egenis Centensis oppidi sublevandis statim elogabitur. Ex Petro Ble lenii duodecimi saeculi praecla i issimo Scriptore hoc consilium . & exemplum desumpsimus': Getiysinam emendationem Tobis promatio in ablatione pecunia : Sensibilis est illa sente,
9. Neque sane Clericos praeteribimus prima Tonsura , vel minoribus ordinibus initiatos . si Mi quod praesertim Beneficium obtineant . Siquidem eadem i piis, quae Sacerdotibus , Diaconis, ac Subdiaconis, inter . dicimus. Beneficium habentes, licet prima Tonsura , seu minoribus Ordinibus praediti, decem scutatis, reliqui vero Clerici tribus omnino plectentur, quae in eum usum , quem modo declaravimus, convertemus, si Decreto huic nostro parere recusaverint. Item pro Certo habeant eorum modes liam tempore Bacchanalium pro quadam norma futuram nobis esse, cum per Quadragesimam, aut aliud tempus sacras Ordinationes indicemus. Postremo , quicumque Sacris vestibus, ut supra dictum est , personatus utetur , decem scutatis poenas luet, quae eodem modo . quem paulo ante exposuimus, jussu nostro impendentur S c.
288쪽
De Sacra Eucharisia a Ciero percipienda Feria V. majoris hebdomadae; non licere ullum priDatum Sacrum conficere Ferra V., Ferra UI., ac Sabbato majoris hebdomadae. Antiqquin haberi ritum , quo Clarus universus Feria V.
ejusdem hebdomada Di Dinam Eucharisiam sumit, quem plures Ecclesia in Lgnes adhuc retinent.
' Sacrificium convenerat, Feria V. majoris hebdomadae Sacram Eucharistiam percipiebat. Id ex Sacramentario Sancti Gregorii colligitur, quod Hugo Menardus anno I 6a .' in lucem protulit, ubi haec leguntur: ct communicat omnis populus Ordine suo. Neque solum pietate , sed praecepto Fideles ducebantur , quemadmodum testimonio antiqui Canonis In Coena Domini de Consecrat. dis. a. aperte Comprobatur. Si quis praeterea assirmaret in more positum suisse , ut sexta Feria ejusdem hebdomadae Fideles iterum ad Sacram Eucharistiam accςderent, hanc sententiam perspicuis documentis tueri posset, quae P. Mabillonius M, &Narte ne ς fuse commemorant .
a. Si fides Amato Pougeto β habeatur , eadem consuetudo in quibundam Ecclesiis adhuc a Clericis retinetur: Hodieque υiget sinquit ille in quibusllam Ecclesiis , in quibus Clerici omnes duobus hisce diebus communicant. Nos tamen universm obtinuit, ut in Metropolitanis , Cathedralibus , Collegiatis, aliisque Regularium Ecclesiis Clerus uni versus illi templo addictus . Eucharistiam sumat, dum res divina celebratur '; Sacerdotes quidem collo pendentem , Diaconi vero a dextro ad sinistrum hume- rum stolam fluentem deserunt, quemadmodum Gavantus Sacrorum rituum Magister tradit L3. Ritus ejusmodi documentum nongentis abhinc annis ex ordine Romano deprehenditur, ubi sic legitur 3: Fractis aurem oblatis, communicent Presbyteri primo , postea Diaconi, se cateri omnes , ct ita perficiatur . Romani sane Pontifices omnem curam semper contulerunt, ut hunc ritum conservarent, ut mox subjiciemus ; ac reliquis omissis S. Carolus Bormmaeus ria constituit: Feria quinta in Caena Domini ri singuli, qui in Cathedrali, Collegiata υe Ecclesia Dei Dignitatem , Tel Canonicatum obtinent,
etiam qui Sacerdotal1s Ordiuis sunt, ct reliqui item singuli ejusdem Ecclesia Gerici Orpus Domini in solemni disse Sacro, quod illo die in ea Ecclesia fiet,
289쪽
suma=it; Caeremoniale quoque Episcoporum Clementis VIII. . Innocentii X. ac Benedi ni XIII. auctoritate probatum haec habet ' : Deinde , antequam septiri et de Episcopo res eli) communicat primum Diaconum,
Si, bdiaconum , deinde smnes Cavonicos paratos , alios Sacerdotes de Fcclesia . qui sciam, a collo pendentem sigra eo Iam habere debent, denique omnes de Ciero. . Nos autem , qui sere per quadraginta annos Romae versati sumus,& in Basilica Vaticana Canonici Theologi titulum plurimis annis obtinuimus , testes sumus de communi insignium Urbis Basilicarum usu , in quibus universii Canonici, etiam Sacerdotio in ligniti, item Beneficio praediti, omnesque Clerici Ecclesiae, Christi Corpus celebrantis manu
suscipiunt. Qui vero Episcopali honore fulgent, & ad Chorum suis in .sgnibus ornati conveniunt, habita dignitatis ratione , in domesticis, &privatis . vel in clausis Sacrarii Sacellis eo die rem divinam conficiunt .s Si quis hujus instituti causam scire velit, statim ipsam explicabimus . Eadem seria v. Sacrae Eucharistiae solemne Festum celebratur, quam postrema Coena Christus Dominus instituit; quo tempore juxta Concilii Tridentini sententiam , Sacerdotium quoque Apostolis contulit . Qua re , sicut Divinus Salvator sibi primum , ac deinde Apostolis Sacrosancta Mysteria tradidit, ita consentaneum fuit, ut Sacerdos Feria v. majoris hebdomadae suscepta Divina Eucharistia , ipsam post universo Ciero distribueret, qui scelesiae adscribitur, ubi Sacrum peragitur. 6 In Evangelio quidem non habetur, Sacram Eucharistiam a Domino susceptam, antequam Apostolis tribueretur, uti modo dictum eth, id
tamen contigisse communi omnium Patrum opinione declaratur. Sanehus Hieronymus ad Hedibiam ita scribit': Dominus Iesus ipse eonviva, er convivium , ipse comedens, ct qui comeditur. Sanctus etiam Thomas fusius rem comprobat', & Dominum nihil docuisse contendit, quod prius exemplo non indicaverit. Interpretes vero Canonis 87. dist. a. sic asserunt:
Comedit ergo Chrisus se ipsum , sed non quoad ejectum , quia non indigebat.
Postremo Sanctus Thomas loco superius allato , cum ad tertium argumentum respondet, Christum Dominum , dum suum corpus comederet, nullo gratiae argumento cumulatum affirmat, sed quadam spirituali suavitate perfusum pro nova illa Sacramenti institutione , quemadmodum
Sancti Lucae verbis deprehenditur : Desiderio desideraυi hoc Pascha mandu
7 Haec nostra Metropolitana , aliaeque duae Civitatis Collegiatae ritum , quem paulo ante exposuimus, omnino sequuntur . Idem tribus Collegiatis nostrae Dioecesis praecipimus, si sorte aliam consuetudinem induxerint. Nobis enim delatum fuit in una ex iisdem Collegiatis Feria v. in Coena Domini Sacrum perfici, Clerum celebrantis manu Divinam Eu
290쪽
charistiam accipere, aliquos vero Sacerdotes, praesertim Canonicos cum reliquis minime ad coelellem mensam accedere , cum rem Divinam jam antea coniecerint, vel conficere postea deliberaverint. Id omnino ipsis interdicimus: omnesque, dum solemne Sacrum peragitur, ea ratione ,
quae superius exposita est, Divinum Christi Corpus aecipiant.
8 Profecto satis erat, nequis Sacerdos, aut Canonicus hunc ritum negligeret, Decessoris nostri Cardinalis Boncompagni Decretum die 7. Aprilis anno IIa 4. promulgatum , praeter Sacrum Parochiale , vel Conventuale, quemadmodum a Sac. Rituum Congregatione constitutum
fuit, privatim Missae Sacrificium celebrare vetitum fuit Feria v. , & sexta , ac Sabbato majoris hebdomadae, non modo in privatis Sacellis, sed etiam in Regularium, ac Saecularium Ecclesiis; omnibus quoque privilegiis, & contraria consuetudine penitus abrogata. Quod si Decreti ejulde in memoria penitus ex ipsorum animis exciderit, haec pauca verba , quae Feria v. in Coena Domini oculis subjiciuntur , facile percurrere
potuissent: Hodie, ct duobus sequentibiιι diebus prohibentur tibique smissa
ς Sed quoniam una ex Collegiatis nos ne Dioecesis etiam post haec tam perspicua ediet 1 frequenter jus a detrectavit, ideo significamus,
eam mentem Summis Pontificibas inesse , ut nulla sacra Feria v. , sexta, & Sabbato majoris hebdomadae privatim fiant. Id Clementis XI. Decreto continetur , ubi quodcumque solemne , aut privatum Missae Sacrificium prohibet Feria sexta majoris hebdomadae, licet Festuat Annunciationis Beatae virginis celebrandum in ea contingat, jubetque ea plene servari, quae in eum diem a Romano Rituali praescribuntur , post haec ita subdit: Psremo Sanctitas Sua declarat hae interdimoue , quae Festia sexta ratione facta est, haud permittere . ut Feria quinta , ac Sabbato ejusdem majο ris hebdomada sacra privatim instruantur , sed Conventuale sitimmodo juxta ritum Sancta Ecclesiae, O plura Decreta Sacrorum Rituum Congregationis. Die vero 3. prilis ann. I 719.jussu ejusdem Pontificis Cardinalis Parraecianus Urbis vicarius hoc monitum promulgavit: Sanctitas Sua juxta ea . qua pluries a S. Miuum Congreg. sancita sunt, praecipit omnibus Sacerdotibus, tita Missis celebraudis privatim ab ineant non modo Feria vi. sed etiam Feria v. . de Sabbato majoris hebdomada tum in pritatis Sacellis, tum publicis Regularium , vel Saecularium templis , quibuscumque prizilegiis praedita sint, qua
Omnia , ct qtiam libet contrariam eonsuetudinem penitus abrogat.1o Illud quoque notum facimus, Presbyteros omnes , etiam Canonicos Capituli, Dignitates. & reliquos Clericos huic Metropolitanae , vel Collegiatis cum Urbis, tum dioecesis adscriptos ea lege obstringi, ut Feria v. in Cinna Domini Sacram Eucharistiam celebrantis manu suseipiant. Satis id probant, quae superius adduximus, & alia Sacrorum Ri-