장음표시 사용
301쪽
2 76 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
sentes litteras de fibreptionis, vel obreptionis . seu nullitatis vitio . avt intentis-nis msira , vel allo quocumque desectu, praetextu , ratione , Tel causa , e iam ex eo , quod Regulares hujusmodi, seu eorum Procuratores auditi , Dei cause , propter quas praesentes emanarunt, examinata non fuerint, notari , impuσnari .
rescindr, seu revocari, in jus , vel controuersiam adduci, easque sub similium . et ei dissimilium gratiarum , ct concessionum reweationibus, suspensionibus , Iimitationibus , vel Legatorum , aut Gubernatorum facultatibus , aut aliis contrariis dispositionibus eum quibus is clausulis, etiam derogatoriarum derogatoriis, ae irritantibus, ex aliis Decretis impetrandis, seu etiam motu proprio concedend/s . DIlo unquam tempore minime comprehendi, sed semper vilitas , firmas , socacei existere , o fore , ac perpetuo ab illis exemptas, ct , quoties illa emanabunt , toties in prisinum, o validissimum satum. est sub poseriori data per eumdem pro tempore exsentem Archiepiscopum eligenda , ct resilutas , ct de novo concessas esse , ct censeri, neque, quod idem Ludovictu Cardinalis faculi tibiis per praesent sibi concessis . etiams pluries casus evenerit, usus non fuerit, opponi pc spe ; Sicque ab omnibus censeri, s ita per quoscumque Iudices Ordin rios , o Delegatos, etiam cavsarum Palatii Apsolici Aussitores . ae Sancta Romana Ecclesia Cardinales. etiam de Latere Legatos ; sublata eis, ct eorum cuilibet qhatis aliter judicandi. ct interpretandi facultate , ct auctoritate , judicari . er definiri debere. ac irritum .ct inane,quicquid secus super his a quoquam
quavis auditoritate scienter . vel ignoranter tantigerit attentari. Mu Obsantibus , quatenus cpus sit, regula nosra de jure quaesito non tollendo , ae quibustis Consitutionibus, ct Ordina ionibus Apsolicis , nec non Ovitatis . , Diae-cem Bononiensis hujusmodi , etiam juramento . confirmatione Aps Iica, SeIqva vis firmitate alia roboratis, salutis , er usibus , sitis , er eonsuetudinibus etiam immeinorabilibus, nec non quibusvis Conservatoriis , PriDilegiis quoque pro electione Conservatorum , Indultis , ct Litteris Apostolicis , nee non quibusvis Conservatoriis,quibus Dis ordinibus, ct Personis sub quibuscumque tenoribus, ct formis, ae eum quibus is derogatoriarum derogatoriis , aliisque Ocacioribus, ct insebiis clausulis, irritantibusque, er aliis Decretis in genere , vel in specie, ac alias incontrarium praemissorum quomodolibet concessis, eonfirmatis, is approbatis ; quibus omnibus etiamsi pro findienti illorum derogatione de iliis . εο-rumque totis tenoribus specialis . specifica . expressa, ct indiυidua . non autemper clausulas generatis idem importantes mentio, seu quavis alia expressio habenda esset, eorum renores praesentibus pro plene , , susscienter expressi habentes . illis alias in suo robore permansuris, hae vice dumtaxat spectialiter , ct expresse
derogamus, caeterisque contrariis quibuscumque .
Datum Roma apud Sanctam mariam Platorem sub Annulo Pisatoris die a 8. Aprilis I 6aa. Pontificatus Nosti Auno Secundo .
302쪽
Instruuntur Paroelii Urbani ae Druesani δε Deest prelisian mmunitate. meausa , ct occaone hujus institutionis promustanda . De lis , seu immunitate Iocali Ecclesiarum . ct saerarum locorum . De criminibus, ob qua hae
immunitate minime gaudent rei juxta eommune Jus , veteres Pontificum Consituriones. De aliis eriminibus . Ob qua rei earent eadem immunitate juxta constitutionem Gregorii XIV. Item de aliis criminibus, qua reis adimunt hane immunitatem juxta Consitutiones Benedim XIII. er Clementis XII. De suasionibus , quas de merunt iidem Pontifices. eirca immunitatem Iocalem
EecIsarum , ac Iocorum sacrorum. De extrahendis reis a Iocis immunibus , cum ea crimina patraverunt, quibus Iocalis immunitas non permittitur. De poenis , qua irrogantur reis ob crimina immunitate carentia. De reis , quibtis
jus afli in sacris heis eomeditur. PUtremo qua ratione uti debeant Parochi hae prasenti Insitutione. g. I.
De eausa , ct occasione hujus Insistitionis. I. Lemens XII., qui Pontificiam sedem feliciter obtinet . post- u quam per seipsum , ac per Congregationem peculiarem Cardinalium , ac Praesulum virtute praestantium serio perpendit, qua ratione impediri queant tot homicidia , quae Romae, atque in tota ditione Ecclesiastica perpetrantur, Constitutionem promulgavit , quMincipit: In supremo: cujus exemplum , & vernacula lingua descriptum compendium transmisit, sc per Sacram immunitatis Congregationem die I9. Martii proxime elapsi nobis demandavit , ut ipsius Decreti capita summatim complectentes, singulis Parochis Urbis , ac Dioecesis distribuamus. Cum tamen multa in eadem Constitutione occurrant, quae intelligi nequeunt , nisi plurima ante percipiantur , quae per Sacros Cano nes , aliosque Summos Pontifices praescripta suerunt , hanc I nstitutionem loco compendii sussiciendam potius existimavimus. Accedit etiam , quod variis Congregationibus , cum inter Praesules Romae versaremur, regnantibus tum Clemente XI. , tum Benedicto XIII. intersuimus, ubi de plurimis rebus actum fuit, quae modo in hisce Pontificis litteris continentur. Insuper jussu ejusdem Pontificis Clementis XI. aliqua tunc descripsimus , & in lucem etiam pro nostri ingenii tenuitate protulimus , ut nonnullae dissicultates, quae tunc propositae fuerant , clarius explica
303쪽
a. Frtissimum-ex ipso Iure Canonico, reos omnes, qui ad Ecclesiam, & loca. Sacra confugiunt, asyli beneficio gaudere , nec sine summo piaculo invitos abduci posse, nisi ea crimina per illos patrata fuerint, quibus asyli privilegium ob rei magnitudinem , & gravitatem
a Sacris Canonibus, Summisque Pontificibus denegatur. Conciliorum , & Patrum testimonia , quibus asyli jus comprobatur, Gratianus ' complectitur . Idem jus Civile confirmat: cum enim salvi, & incolumes evaderent , qui simulacris Principum protegerentur ' ; saetum est, ut Christiani Principes idem privilegium Sacris aedibus concesserint. & poenas illis severissimas decreverint, qui reos a Sacris locis per vim divellere conarentur . Saeculo quarto Eutropius, qui Imperatorem Arcadium ad jus asyli penitus abrogandum impulerat lata lege , quae in Theodosiano codice tertia adnumeratur , poli annum omni honoris titulo destitutus , in Fidelium Ecclesiam restituto jam asyli beneficio aufugere debuit, ut vitam tueretur, quod quidem , rnterposita Sancti Ioannis Chrysostomi
auctoritate, obtinui dies . Attamen asyli institutionem magis approbant Sacrae litterae, & simul crimina exponunt, quibus asyli securitas recusatur. Nam constitutae fuerunt refugii civitates, quae salvos eos praestarent, qui fortuito , non autem consulto aliquem necaverant' . Exodi vero capite a I. v. 14. ita decernitur: Si quis per indi friam ceciderit proximum suum, er per insidias ; ab altari meo etelles eum, ut moriatur. Id misero
Joabo contigit, qui Abner. &Amasa per dolum intersectis , licet sacrum altare complecteretur, tamen jussu Salomonis ibi percussus fuit a B an Ma Jojadae filio, cum a templo exire renuisset, quemaci modum Imadas ipse praeceperat L. g. III.
304쪽
ss. . I Ι I. Ob qitalia erimina ex jure tam muni , ct antiquis Pontificum Decretis rei minime gaudeant Ecclesia. er sacrorum hcorum asylo.
o Ecclesia seeuritatem reciperent, qui modo perpetratis quibusdam criminibus ad sacras aedes tuto confugiunt '. Thomastinus a Balsamone scriptum fatetur juxta Imperatorum leges : Immunitate frui non permissos semicidas, adulteros, ct raptores. Cum tamen ex Jure Canonico ,& Pontificum Decretis agendum sit, primo nullam a sacris aedibus immunitatem consequuntur . qui publice , & impudenter aliena bona diripiunt : nisi publicus latro fuerit: haec habet Canon : sciit antiquitus , eadem verba continentur in decretali: Inter alia, de immunitate Ecclesiarum. . Secundo , qui nocturno tempore agros depopulatur , 8c ira esses , se uetusque igne devastat , ut in eadem decretali his verbis ostenditur; is Inocturnus depopulator agrorum. s. Tertio , qui hominem in Ecclesia interficit, vel ita percutit, ut aliqua parte corporis ineptum efficiat e re nicidia , L inquit Gregorius IX. 'J er mutilationes membrorum in ipsis Ecclesiis , vel earum caem
aeriis committere non verentur .
6. Quarto, qui sicario utitur, vel in domum suam excipit, ut alicui mortem inserat. Hoc hominum genus in Syria versab tur , qui alterius jussu quemlibet necabant, testibus Raphaele Volaterrano atque Amilio, qui Arsacem sicariorum Principem , accepta magna pecunia, nonnullos ex ipsis misi se testatur, qui Sanctum Ludovicum Galliarum Regem obtruncarent . Illorum operam Fideles etiam adhibuerunt. ut de inimicis ulciscerentur ; atque de ipsis agit Innocentius IV. cap. pro humani, dὸ homicidio in sexto, ubi cum his verbis usus fuerit : Sit etiam eum suis bρnis mundanis omnibus, tamquam Chrisiana Religionis auristus , a toto risian populo perpetita dubdatus 1, per hanc sententiam asylum recusari Interpretes declararunt, factumque est, ut quarto loco sicarii immunes
7. Quinto , qui aliquem per insilias vita spoliaverit, in qua re ius Pontificium Exodi praeceptum sequitur . ubi haec statuuntur ': Si quis' per induseriam Occiderit proximum suum , ct per insidias ; ab altari nuo evellas eum, ut moriatur. Docent namque Theologi, quod mandata judiciaria
ut berri. de mandatis Prineisum . Sed ne ae r Item interpret. ad Canon. Mue antiquitus , in ea verba in pablicus t . quae L . b De veteri, nova Minclesiae disciplina pari. 1. lib. I. cap. 98. sub num. Ir. e Cv. Immunitat m , de
munit. Ecclesiarum. 4 Lib. io . e cas. I. de uomici io.
305쪽
antiquae legis sunt mortua, sed non mortifera. Hoc autem alio testimonio comprobatur; nam capite : Si rixati . de injuriis, Exodi praeceptum renovatur , ubi reparanda damna , & iis omnibus a percussere satisfaciendum praecipitur , quae pro Chirurgi opera persolvuntur. 8. Sexto , Haereticus, vel de haeresi suspectus; item Iudaeus, qui susceptam antea Christianam Religionem deseruit. licet ad sacras aedes confugiant, Joannis XXII. Decreto , nulla gaudent immunitate '. g. IV. Lurvam saerarum ad um Immunitate primantur juxta Consitutiρnem
Gregorii XI Hs. ι Ui Pontificum sanctiones interpretati sunt, varias controversias Ede illis criminibus excitarunt, quibus sacrum asylum minime conceditur. Primo, utrum hac immunitate careant, qui aliis sceleribus inquinati sunt, quoties id publica tranquillitas exigere videatur,
vel majus rationis fundamentum , aut saltem aequale pro immunitate Ecclesiae deneganda cognoscatur. Secundo , cum Pius V. decreverit , ut more latronum extremo supplicio ple statur, qui non fortuito , sed ob socordiam , profusionem , aut luxuriam bona omnia dissipaverit, aut se decoctorem simulans, occultatis ipsis bonis, creditores fefellerit, vel ipsorum pecuniam in suam utilitatem converterit; hinc disputari coepit , utrum ipsi immunitatem sibi a sacris aedibus compararent. Contra rium non pauci assirmarunt, inter quos Anastasius Germonius haec tradit ': Purarem enim Iudicibus facularibus libere hujusmodi homines , quos vulgo fallitos vocamus, edi proprie C fallunt enim J , extrahendos concedero debere ; siquide in Pitis Papa V. decrevit. decoctores ultimi supplicii, ct ea , qua furer ias jure , veI consuetudine , vel particulari , veI municipali satura plecti flent, paena puniendos esse. Postremo, cum Romani Pontifices, ac praesertim S. Plus v. , & Sixtus V. petentibus Principibus indulserint, ab Ecclesia eos quoque divelli, qui criminibus per leges minime cautis
tenebantur, & cum maxima rerum perturbatio ex hoc dimanaverit;
Gregorius XI v. litteras Apostolicas promulgavit , quibus concessio nes Principum gratia per Decestares suos , vel per seipsum obsignat
antea , penitus abrogavit, vetuitque, nequis eamdem criminum natu-
Tam , Vel etiam majorem gravitatem pro tribuenda, vel recusanda Eccle-sae immunitate perpenderet, sed ea tantummodo probaret, quae iisdem litteris proponeret, ob quae scelesti homines sacro asylo carere debe rent. Itaque partim veteres Canones sequutus , partim ipsorum termi nos extendens , haec quae subjicimus, sua auctoritate declaravit, &consti tui t. Io. Pri-
306쪽
Io. Primo , fures publicos ab Ecclesiae immunitate prohibuit , uti jus commune antea caverat; qui vero sub illo nomine contineantur. his verbis explicavit : Si fuerint publici latronet, viarumqtie grassatores, quι itinera frequentata , vel publicas stratar obsident , ae Uatores ex in m
II. Secundo, illos quoque ab Ecclesiastica immunitate prohibuit . qui agros populantur , uti jus Canonicum antea praeceperat; illudque solum discrimen es inter jus Canonicum , & Gregorii Constitutionem, quod in illo legitur : Nocturnus depopulator agrorum . In hac vero generatim Depopulatores agrorum nominantur. Quae verba Gregorius XIV. adhibuit, ut sortasse indicaret illorum opinionem se minime probare, qui nocturnum, non vero diurnum Depopulatorem immunitate Eccleuae spoliabant. ia. Confirmavit idem Pontifex veterum Canonum Decreta, quae superius numeravimus: nempe contrae eos, qui homicidia, di mutilationes membrorum in ipsis Ecclesiis, vel earum coemeteriis committere non verentur , qui insidiose aliquem obtruncat, vel publice grassatur . Advertendum tamen eis , cum Gregorius Pontificatum administraret, e Syria magno pretio acciri non Consuevisse, qui necem inferrent, sed inter ipsos Christianos tanta inhumanitate aliquos versari coepit Ie , qui Syrorum partes ultro sibi desumerent; hinc ipsius Apostolicae Litterae non eo modo explicari possunt , quo paulo ante illas Innocentii IV. explicandas innuimus; sed necesse est eos Ecclesiae securitate destitutos intelligere, qui alieno jussu, mercede ducti, aliquem interficiant, cujuscumque nationis sint, & quamlibet Religionem sequantur.. Insuper Haereticum inter caeteros, qui immunitate carent, Pontifex adnumeravit. Postremo, illud novum decrevit: nempe illis immunitatem nullam concedi. qui aliquid contra vitam ipsius Principis molirentur : autias Majesiali inpresona ipsiusnet Principis.
De aliis criminibus, quibus immanitas denegatur pos Benedicti XIII. .er Clementis XII. Consituriones.
lera magis in dies augerentur, a sede Apostolica supplicitet petitum fuit, ut criminum numerum , quibus sacrum asylum. minime permittitur , latius amplificaret. Cum Pontifices Clemens IX. , di Clemens X. supremam sedem obtinerent, de his actam fuit: sed nihil novi constitutum . Iterum proposita fuerunt, cum universam Ecclesiam Clemens XI. administraret: tunc jussu ipsius Pontificis iis Congregationubus intersuimus, in quibus in examen haec vocabantur. Post diuturin
307쪽
nas , gravesque disceptationes Gregorianum Decretum magis extendendum omnes unanimes assenserunt. & quaedam peculiaria crimina notata
sunt, quae eidem Decreto adjungi posse videbantur . Cum haec tamen in lucem haud prolata fuerint, ob eas causas, quas inserius memorabimus, iterum Pontifice Benedicto XIII. necesse suit diligenter expendere, utrum Gregorii Constitutio proserri, quidve addi deberet 3 Coactis novis coetibus , quibus nos quoque adscripti suimus, omnia , quae in Pontificatu Clementis XI. statuta jam suerant , unanimi voluntate confirmata sunt. Quare Benedictus XIII. Litteras Apostolicas, quae incipiunt : Ex quo Divina cte. promulgavit. I . In his praeter septem crimina , quae Gregorius Ecclesiae immunitate prorsus indigna judicavit, haec , quae sequuntur , addita fuerunt. Iς. Primo , confiigientibus vim inserunt, atque ipsos ab Ecclesia ,
aliove Iaco immuni violenter extrahunt, er abducunt.
I 6. Secundo, Interficientes proximum suum animo praemeditato , ac deli
I . Tertio, Fal cantes Litteras Apsclicas.
I 8. Quarto, Contra eos, qui Montem Pietatis, aut ejusdem generis alia loca administrant: furtum , aut falsitatem in praedictis locis committentes,
cujus ratione area pecuniaria ita minuatur , ut poena ordinaria Ioeus sit. 19. Quinto, Onfantes , adulterantes , vel tondentes quastumque monetas aureas, vel argenteas, etiam Privcipum exterorum , quotiescumque in Deo , aut provincia , tibi crimen admittitur, liberum habeant usum , ct commercium , ves ipsas monetas consatas , adulteratas, aut detonsas scienter ita expendere, serogare prasumentes, ut fraudis conscii, atque particpes censeri possint. ao. Sexto . Ilus denique , qui stib nomine Curiae se se introducunt in alis
nas domos animo ibidem perpetrandi rapinas , easque re a committunt cum homicidio , aut mutilatione membrorum alicujus ex domesicis earumdem adiIιm , vel etiam extranei, quem ibi forte reperiri contigerit, dummodo homicidium , zel membrorum mutilatio sequatur .a I. Septimo , Irem declaramus omnes. ct singulos praedictos tam Laicos , quam Ecclesiasticοι, qui in urbe , ac ditione praefatis ex causa , s occa*ηe homicidii , etiam in rixa commiss, cum armis , seu in frumentis suapte natura apris ad occidendum inquisiti, ct processati, vel in coniti maciam banniti, o condemnati fuerint, dummodo homiciditim non f erit casuale , Cel ad propriam defensionem, immunitatis praefata benefeis minime etiam gaudere. Id vero in ditione solum Ecclesiastica locum obtinet. Ex jure communi, & Gregorii Decreto per universum Orbem istum homicidium ex proditione commissum immunitatis beneficio carebat. Deinde Benedi eius XIII. , uti nuper ostendimus, homicidii deliberati reos a sacris aedibus arcendos
indixit. Postremo Clemens XII. in Litteris Apostolicis , quae incipiunt: In supremo , & quae nos ipses ad hanc Institutionem proterendam impule-Iunt , per omnem Ecclesiasticam ditionem immunes esse noluit, qui ho micidium Diuili do by Coral
308쪽
micidium per rixam patraverint, modo tamen sortuito, vel ad propriam de sensionem illud non contigerit g. VI. De quasionibus eirea localem sacrarum adium immunitatem per eosdem Pontifices Benedictum XIII. , ct O mentem XII. demitis. adi. Ut Bibliothecam habent, & libros aliquando evolvunt. ne pulis
vere, tinei'tie abrodantur, in admirationem procul dubio adducentur, cum advertent ingenium , conatusque omnes eo Scriptores
acutissime contulisse, ut rei, licet notorii criminis, ab immunitate sacrarum aedium minime rejiciantur. Inter ipsos , uti superius dictum est . numerantur, qui homicidia, & mutilationes membrorum , in Ecclesiis aut coemeteriis commiserint; hinc disputatio inter Scriptores agitari coepit, an immunitate careat, qui ex loco sacro interficiat. aut mutilet aliquem in profano loco constitutum Z Item , an Ecesesiae beneficium concedi debeat, si reus extra locum immunem positus necem afferat, aut mutilationem illi, qui in Loco Sacro versatur postremo , si immunitas neganda utrisque videatur , utrum Ecclesia solum , quae nefario scelere violata suit, immunitatem reo praestare nequeat, an reliquae omnes eamdem rationem praeseserant p .are Benedictus XIII. in ea Constitutione, quae incipit: Ex quo oc. sacrarum aedium immunitatem illis omnibus recusandam decernit: Gi sanies in Ecclesia, vel caemeterio inter uni sanies extra Ecclesiam , vel caemeterium . aut ipsis membrum mutilant;
necnon eos , qui sanies extra Ecclesiam , vel caemeterium occidunt sanies intra Ecclesiam, vel caemeterium . aut iis membrum mutilant. Insuper non modoreos ejusmodi, sed impedientes quoque , ne quis in locum immunem se recipiat, vel per vim a sacris aedibus aliquem abripientes, cujuscumque Ecclesiae beneficio gaudere minime posse constituit: Declarantes, in quatuor praemissi casibus ejusmodi reos non illivs tantum Ecclesia, quam violarunt . sed cujuscumque etiam alterius Ecclesia immunitate gaudere neqvaqvam posse,
a 3. Gregorius XIV., uti jam dictum est, Harum grassatores , qui itinera frequentata , vel publicas fratas obsident, sacro asylo prorsus excludit. Cum itaque Pontifex plurali numero utatur, & cum de publicis viis sermo sit, quidam putarunt, hac Pontificis sententia eum non contineri, qui semel tantum grassatus fuerit, vel crimen ejusmodi in viciualibus admiserit. Contra vero Benedictus XIII. ita sanxit: Unicam tantum traffationem in tia publica, atit vicinali admissam si icere ad hoc, ut quis pubi cusLatro . er grassator dici valeat, dummodo tamen grassati mors . aut membrorum mutilatio sequuta fuerit, tenore praesentium desinimus , ct declaramus .a . item. Rei assumit locali immunitate destituti per eumdem Grerim. XI. N n gorium XIV. Disit Zod by Cooste
309쪽
gorium XIV. declarantur. Cum igitur, uti nonnulli satis ingeniose perpenderunt , sicarii nomen illis tribuatur , qui jussu alterius aliquem occidunt , non autem, qui tam nefarium scelus proposita mercede imperaverint, istos quidem immunes esse arbitrantur. Polt haec , ut suam beneficentiam in sicarios etiam exercerent, &. si fieri posset, incolumes vindicarent, ab illis quandoque merces aliquas pro crimine , non pecuniam ullam accipi, aliquando etiam paeta pecunia, vel mercibus fraudari , advertentes . tunc sicarios ipsos immunitate frui debere pronunciarunt. At Benedictus XIII. his verbis eorum opinionem penitus improbavit : Ad hae in erimine assassinii non modo mandatarios, qui in ipsemet Gregoriana Consiliitisne aperte excipiuntur , sed etiam mandantes , qui certum pra-mium , aut mercedem sis in pecunia , βυe in aliis rebus tradiderint, aut promiserint, quamvis promispo nullum habuerit ejectum , dummodo a sessinium rei a patratum fuerit, ab Ecclesiastea immunitatis beneficio excludιmus, ae praexclusis perpetuo haberi Solamus, G inaudamus. as. Pol tremo, cum idem Benedictus a sacris asylis eos depulerit, qui homicidium deliberato animo patraverint, nullam tamen de Ecclesiasticis mentionem secerit, nec illud explicaverit, an aliqua aetatis ratio habenda sit; postremo, an eadem poena eos comple statur. qui consiliuin , vel opem homicidae attulerint, Clemens XII. ,qui seliciter regnat, in ea Constitutione, quae incipit : In Dpremo; Ecclesiasticos homicidii reos ab immunitate secludit: Ad ipsos Ecclesiasicos , cujuscumque gradus , er ordinis exsant, in Urbe, ae uni issa ditione Nobis, er Sedi Apostolica mediate. tel imnaediate subjecta homicidium animo similiter praemeditato,ae deliberato patrantes extendimus quoque , ct ampliamvs. De aetate vero , ac de iis, qui consilium, vel operam homicidis praebeant, haec statuit: Deesa ramus homicidii reos natu minores viginti quinque, majores vero viginti annis tam Laicos , quam Oericos, atque omnes, ct singulos e Laitas , e Gericos . qui mandatum , consilium, iningationem , auxilium cooperativum , aut aliam operam eccisori praebuerint, ex quorum singulis pravis actibus homicidium evenerit in dicta Benedicti Praedecessuris Confirmione comprehenses esse, ae deinceps censeri debere, eamque, quatenus opus sit, ad ipsos pariter extendimus. g. VII. De ratisne extrahendi a Sacris AEdibus eos, qui ob scelira superius exposita nulla immunitate gaudent. a 6. π Taque, si ad Ecclesiam confugiant, qui ejusmodi criminibus sese inquinaverint ,& omnem immunitatem amiserint, a sacris aedibus deducendi sunt, & Iudici tradendi, ut debitas poenas exsolvant. Qua de re jussu Clementis XI. coetus habiti sunt, &in medium prolata omnia, quae Pontificibus Clemente IL, & Clemente X. tum per Ecclesiasticos, tum per Laicos scripta suerant. Tum facile constitutum sale,
310쪽
ut Iudicis ordinarii Eeclesiastici auctoritate interposita, criminosi homines ab asylis removeantur; ut aliquis Mesesiasticus ab eodem designatus intersit; demum ut per solum Judicem Ecclesiasticum cognoscatur .an reus ea crimina perpetraverit, ob quae immunitate promis indignus habeatur, cum agatur de reo, Pi in Ecclesiastica ditione . scilicti immuni loco versabatur , ex quo solum abripitur, quia jure Pontificio permissum id habetur. Illud magnopere implicatum visum fuit; videlicet quae argumenta criminis proferri deberent, ut Iudex Ecclesiasticus reum asylo sacro frui non posse, proprioque Iudici committendum decemneret. In Gregoriano decreto haec leguntur: isque Delinquentes se. Curia Saeculari e re. censignari, nee tradi possint, nisi cognito privs per Episcopum, seu ab eo deputatum, an ipsi Cere erimina superius expressa commiserint. Praeclarissmi Jurisperiti Farinacius ', & Falconius, cum eadem verba interpretarentur, reos ejusmodi Sacrarum AEdium beneficio spoliari non posse assirmarunt, si dum causa per Iudicem Ecclesiasticum cognoscitur, indicia solum, Acconjecturae producantur : sed certissimis ,& perspicuis rationibus agendum putaverunt. Sed tamen veritati parum consentaneum caeteris visum fuit, quos Antonius de Possentibus commemorat & sane ad veram . rectamque probationem necesse est, ut reus crimen suum sateatur . aut de illo convincatur . Η postremum non ita facile evenire solet . Illus vero primum vix potest excogitari. Siquidem, cum nequeat Ecclesiasticus judex a reo veritatem tormentis extorquere . idem erat propriam ejusdem consessionem exquirere, ac putare illum ultro, & conscientiae iii mulis adactum ad manifestalidam veritatem paratum esse. Quare, si reus ipse de crimine suo convinci, aut illud confiteri deberet, ut a Sacris Udibus avulsus Sae lari Curiae committi possit, nullus unquam quolibet scelere inquinatus eidem Curiae traderetur, uti prius Carolus a Basilica Petri Novariensis Episcopus expendit': Si plenam probationem requirimus , hoc es. ut reus eo effvssit, vel aliorum resimonio convictus, paucissimos trademus Iudisibus Laicis ;quod cum Roma dixissem Farinacio. nihil refrudit , nis*mlia fere verba iliis . quod scripsi, scripsi. Cum haec ita sint, coetus jussu Clementis XI., uti jam dictum est , coacti, habita plurium suffragiorum ratione decreverunt non quidem certi isma , & plana argumenta requiri iti cognitione causae, quae per Ecclesiasticum instituitur . ut reus aliquis saeculari Curiae tradatur, sed satis esse , ut veritati consentanea probentur . & vehemens aliquod sceleris indicium , & conjecturae in medium serantur. Iudex autem Saecularis causam iis omnibus corroboriabit, quae ab Ecclesiast ico praetermissa sunt, ut reum sibi traditum . adhibitis etiam tormentis . vel ad criminis consessionem impellat, vel necessariis testibus convincat. a 8. Hae dissicultate expedita. alia proposita fuit. an, si reus eo N n a modo ,
a Cons. 76. n. 3. , O se . b SinguLeent. 1. n. a. e In Commene subeas. Biter atia de Immunitate Ecessast.