장음표시 사용
391쪽
6. Ex his corruptelis aliae quoque non levis momenti dimanare B. lent. Aliqui inter Parochos futimodi convivia suis expensis instituunt . quod molestum , ingratumque plurimis est, qui licet rei familiaris angustia premantur , tamen sibi propositum exemplum sequi coguntur. Ια- super aliqui Praefecti, seu Custodes magno sumptu, atque opulentia mensam paraverunt; hinc sequitur, ut caeteri non ita facile eamdem provinciam sucipiant. . Aliqui vero Parochi, & Custodes quoque consilium ineunt plenum
utilitatis, ne privatae ipsorum res capiant detrimentum . Scilicet ut mensam splendidius extruant. & convivas lautius excipiant, partem ejus pecuniae retinent, quae pro expiatione Defunctorum impendi deberet. vel in Sacris Deo persolvendis ut praesentes calamitates longe depellat . Quamobrem Fideles aliqui subsidium Defunctis reddere praetermittunt , liuensi per Urbem sermones serun ur , veteresque, ac recentes querimoniae excitantur. Sacerdotes laute vivere iis stipendiis, quae pro Missarum Sacrificiis . vel Defunctis sublevandis conseruntur. 8. Librum primum Regum, & alios qui sequuntur percurrentes ' , exemplo Summi Sacerdotis Heli vehementer commoti sumus. Ipse quidem pietatem excolebat, sed ejus liberi pravis adeo moribus imbuti erant.
ut in Sacris Litteris Filii Belial nuncupentur: Porro mi isti filii Belial
nescientes Dominum, neque ocium Sacerdotum Mi populum. Inter caetera illud maximum crimen commemoratur, quod lautiores . ac magis deliineatas victimae partes sibi deligebant, priusquam Deo offerretur, licet cap. 7. Levitici designatae essent victimae partes, quae ad Sacerdotem pertinerent . sive de Sacrificio pro peccato ageretur, live de sacrificio, quod Hosta pacifica vocabatur '. 9. Heli quidem liberos suos redarguit: mare saei is res hujusmodi,q uas ego aridio, res pomas , as Omni popuIορ Ν lite, filii mei; non enimes bona fama, quam ego audio, ut transiredi faciatis populum Domini. Sed quia nulla emendatio secuta est, nec sermone Prophetae super hac re, ut debuerant, permoti sunt, universus Israel, & ipse pariter Heli maximis calamitatibus oppressi fuerunt, quae in sac. Litteris ita recensentur :Fugit IsraeI eorum Philishiim , ct ruina magna facta es in popuIO ; insupιr θώο Filii tui mortui sunt, Ophni, ct Phinees; ct Area Dei eapta es. Cumque isse nominasset Arcam Dei, eecidit de sella retrorsum juxta Osium , ct fractiseervicibus, mortuus es: senex enim erat vir, di grandaυus , ct ipse judica vit Israel quadraginta annis .
Io. Itaque , si liberi Heli tam gravi poena affecti fuerunt, qui aliquid
auferre non dubitarunt ad legis antiquae sacrificium pertinens, quod sacrificia nostra, tanquam figura, solum praeseserebat; Si parens quoque ipsorum , qui non adeo severe filiorum impudentiam arguit, repentinae
392쪽
mortis supplicio poenas dedit, quid de sacerdotibus nostris statuendum videbitur . qui partem stipendiorum pro sacris faciendis in conviviis apparandis insumunt 8 Quid timendum nobis erit, si hujus improbitatis
conscii, eos tantum leviter corrigamus ; nec eo deveniamus, , ut gravi Dsimo malo satis idoneum remedium afferatur , II. Quare, ut supremi Numinis indignationem longe a nobis . no. strisque sacerdotibus areeamus , illud solum opportunum remedium invenimus , si ejusmodi convivia penitus interdicantur, & ratio stipendi rum exposcatur, quae, pro indicendis per Dioecesim Olficiis tradun
Ia. Ideo convivia haec prohibenda statuimus, quia hac poena abrogantur consuetudines, quae initio videbantur innocentes , ac deinde cursu temporis mali alicujus perieulum . aut suspicionem inducunt. P. Suarer hac re diligenter examinata ita subdit ': Unde concludo consuetudinem posse esse irrationabilem. etiamsi ex materia mala non fit, ut patet, si contingat, materiam ejus esse inderentem . vel habere aliquid periculi, vel incomm
di , A publice , ct communiter intriaueatur . is nihilomistus nee per se mala sit, neeprohibita jure aliquop tivo. I 3. Hic sas est in memoriam remeare ab ipsis Apostolis institutum fuisse , ut, percepta Divina Euchariltia , Fideles ad modestam simul
mensam accumberent . S. Paulus eam disciplinam commemorat, digr viter queritur egenos ab eo conventu seeludi': Convenientibita vobis intinum , jam non es Tovcnieam eaenam manducare . Unusquisque enim suam caenam praesumit ad manducandum : s alius quidem esurit, alius autem ebrius es. Numquid domos non habetis ad mandueaudum , ct bibendum p aut Ecclesiam Dei contemnitis, er eoufundjtis eos, qui non haben Ea consuetudo pluribus saeculis permansit, ita ut in Gangrensi Concilio' contra Eusthatia - nos anathema sancitum fuerit, qui in privatas domos conveniebant, spernentes templum adire, ut eum reliquis Fidelibus Agapas celebrarent. : Si quis eontemnar eos , qui Agapas ex Fide faciunt, ct propter Dei honorem Fratres conLocant, o nolit vocationibus communicare, parvipendens , quia geritur , anastimast. Attamen paulo post graves corruptelae cum his coenis admixtae fuerunt, ut eas penitus auserendas Ecclesia censuerit, uti ex
Laodiceno Concilio deprehenditur Pis oportet in Basiricis, seu Ecetiis fit se dictar facere Arapas, ct in domo Dei manducare , ct accubitusser
I . Similes Agapas Fideles instaurabant, eum dies festos Martyrum celebrari, vel Ecclesias dedicari contingeret. & etiam cum senera ducerentur '. Verum S. Ambrosus illas Mediolani gravissimis de causis prohibuit , & S. Augustinus epistola 64. Aurelium Carthaginensem Episcopum
393쪽
mis , eos solum monentes , ut accepti, expc asique rationem paratam habeant eo modo . quem superius ostendimus. Siquidem deliberavimus , Conventus , qui in hac Dioecesi instituti quondam suerunt , restaurare,
quos in Civit te Vicarii Foranei celebrahant. In illis decerneintuetiqui libellos expensi , & accepti , uti dictum est , cognossant , aperui n- stabit , an Vicarii Foranea reliquis muneris sui partibus satisfacia, t. 8. Confidimus, Parochos omnes haec nostr juδε libeMissime factu-rm, quibus' etiam Deitcultus contiqetur Ut iacilius' parea Opi i si inplum Sanctae Monicae Matris s. Augustini ipsorum oculis Dbvii s .. S. Ambrosius convivia prohibuerat . quae diebus festis Martyrum , ct inducendis laneribus Mediolani proponebantur; sed ejusmo, Decreturpin Africam adhuc delatum non fuerat. Quare Sanctissimae mulieri , Icum Mediolani versaretur, haec accidisse Dactus Augustinus mem tiae prodidit ': itaqM. eum ad m. notias Sanctorum . sicut in Africa fisset, tes , o panem , ct mertim arrubor, atque ab Ossario prohiberetur , ai. h
Episcopum vetuisse e rapit, tam pie, ac obedienter amplexa es , ut ipse. nir rer , quia tam facile aecusatrixpotius consuetudinis sua, quam disceptatrix il-tius prohjbiriori ectasii. Expendant secum Parochi ea lege teneri . ut non solum in hoc negotio, ted in caeteris etiam nobis pareant. Id pollic, ti sunt , cum ordines de Parochiam.a nobis, aut Decessoribus nostris acceperunt , quibus omnibus cultum , & obedientiam promiserunt. Postremo ipsis notum iacimus , Episcopum non esse cum aliquo Conci Miore , vel sacrarum expeditiotium Ministro conserendum, ita ut solum arguere, monere, *tque hortari jussa detrectantes possit, nec alias r tiones inire, ut eorum pervicaciam expugnet; facultatem coercendi a Sede Apostolica obtinet Episcopus, qua nos uti statu imps, dςcernenteu, decem argentea scutata ab illis persolvenda, qui parere recusaverint iis omnibus , quae praescripsimus , seu de conviviis agatur , seu de illis , qui accepti, expensique rationem non reserant, vel fraudem aliquam in te misceant. Dimidium solvendae pecuniae delator consequetur, Pars aliq-ra Parochiae egenis in subsidium erogabitur. i. ra ii , l
394쪽
3 68 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
De Paschali praeepto in propria 'Parochia adimpliηdo . Eidem praecepto minime illum satisfacere . qui Sacratis Eucharisiam percipit extra suam Parochiam. Gidsoluendum fit de iis . qui in Monaseriis Regularium inserotant; quid judieandum etiam de incerdotibus, Qa ratio tenenda fit cum pervicacibus. eum monentur obtemperare Paschali pracepto. De renis, 3 3 Dbmηt itu,
cetar noster celebravit, sancitum suit. Paschalis Communionis praeceptum a Dominica Palararum usque ad Dominicam in , Ibis concludi'; ad celebritatem usque Ascensionis Domini monendos a Parochis pervicaces, ut juisa faciant; postea denunciandos, qui parete detrectaverint, vel quos sacra Eucharistia indignos deprehenderint. 2. Nos autem alio loco' ediximus in eos, qui in Paschace sumere Eucharistiam praetermiserint, ut die I 8. mensis Septembris in porticu nostrae Metropolitanae publice exponerentur , uti factum est , illorum nomina, qui saltem Eucharistiam percipere omiserint octava die Septem Bris . cum Festum Nativitatis Beatae Virginis peragitur: eodem decreto admonuimus. aliud consilium super hac re, aliamque ratiotem a nobis in posterum suscipiendam : Itaque rursum indicimus ea , quae in ipso Decreto , ct omnia . quae in allata Synodo Cardinalis Boncoinpagni continentur . uti superius indicavimus: Nomina quoque illorum , qui Paschali mandato non patuerint, in Dioecesi Parochiae soribus assigi decernimus, in Civitate autem soribus Metropolitanae, vel lub ejus porticu die s s. Augusti, cum Felium Assumptionis Beatae virginis celebratur; quos etiam ab Ecclesiae ingressu interdictos eodem die declarari co istituimus, nisi sorte triduo ante ipsam celubricatem teitimonium de percepta Sacra Eucharistia protulerint. 3. Sed quoniam plura negligenter, plura etiam magna cum dissicultate perfici cognovimus vel a Parochis, vel ab iis , qui Paroch ae praecepto satisfacete debent , aut pro iis denunciationibus, quae ficri ante interdictum in pervicaces consueverunt, ideo in eam necessitatem adducti sumus , ut perpauca alia subjiciamus. Φ. Ac primum aliqui Rectores Ecclesiarum facile negligunt, illorum nomina Patri Poenitentiario siclipta reserre, qui ad divinam Eucharistiam in Paschate non accesserunt .vel ea prorsus indigni judicati sunt. Quare ne gravissimum hoc malum invalescat, singulis Parochis tum Civitatis , tum Dioecesis praecipimus, ut intra designatum tempolis spatium Patrem
Poenitentiarium admoneant, si sorte aliquis in Paschate Eucharistiae S
395쪽
eramentum haud sutri sirit , aut ob singularem Dei misericordiam praeceptum ejusmodi nemo violaverit: ipsius Poenitentiarii jussu ad pronunciandum in contumaces interdictum devenient. Qui haec sacere contem Pserint, poenas ncsro arbitrio statuendas persolvent. s. Sed jam sermone in ad eos convertamus, qui hoc praecepto adstringuntur. Institutionem e vulgavimus I 8. loco limus libri positam , quapro jure Parochiali contra plurimarum opiniones statuimus, Paschalem communionem in pio pria cujuscumque Parochia peragendam , nec impleri praeceptum . si in noltra Metropolitana Sacra Eucharistia sumatur. Porro jus Parochorum, quod nos tuendum suscepimus, eorum negligentia ita imminutum est, ut nihil pene superesse videatur; nam illos tantum ex populo , qui velint , ad Sacram Communionem in Parochia excipiunt, caeteris in agrum commigrandi potestatem . etiam in hebdomada majori facile concedunt , satisque habent , si in Urbem redeuntes aliquod testimonium peractae Commuuionis asserant ab ejusdem agri Pa-xocho obsignatum ; ita ut plures inveniantur, qui consueta Parochi indulgentia perducti per plures annos ad Parochiam , nequidem in Paschate , accesserint , & alibi divinam Eucharistiam perceperint. 6. Id quidem in aliquibus Conciliis Provincialibus, & Dioece sanis alias permissum fuisse non ignoramus. In Burdigalensi anno millesimo
quingentesimo octogesimo tertio haec ita decernitur cap. II.: Nemo extra,
suam Parochiam absque Rectoris sui facultate alio se conferat hoc Sacramentiam percepturuι. In Aquensi vero, quod celebratum fuit anno Is 8 s. ' Nee uIIi liceat illud sumere ab alis, quam a proprio Paracha, vel de ejus licentia. Idem in plurimis Conciliis in Italia coactis decretum fuit , ac praesertim
in secundo Provinciali , quod Mediolani Sanctus Carolus habuit: Nisi
item , qui ab Episcopo, propriουe Paroebo facultatem scripto concessam exhibuerint alio loco communicandi. Quoniam vero Parochi nimia sacilitate in his facultatibus tribuendis utebantur, idem Sanctus Carolus in undecima Dice celana Synodo relatis iis , quae in secunda provinciali sanxerat, eam facultatem alternatim concedi vetuit, videlicet a Parocho , di ab Episcoso, sed illam sibi tantum leservavit': Cui Decreto hac praeterea cautio adhi-eatur, ne cuiqvam , eadem proposita poena . alibi Ommunionem Sacra in accipere liceat, etiam concessu , permissuque Parochi, ns id scripto nos probaserimus . Urbanos itaque Parochos serio monemus , ne ejusmodi facultatem ita facile elargiantur, caveantque diligentius , ne aliquis ex suo populo sibi de illorum facultate nimium eonfidens, alio commigret Sanctis limam Eucharistiam percepturus. Si aliter fiat, S. Caroli propositum eXemplum , consiliumque sequemur.
a Πι. de his , quae ad Saeramentum Encha νι sine pertinent.b Decreto 4ri διι. I. e Tit. monita executionis Decretorum , quae ad Sacrames talia, im Sacramenta pertinent.
396쪽
qui Monialibus , aut Regularibus inserviunt, ad Parochiam pro sumenda Paschali Communione se conferre debeant, an vero in Ecclesiis ipsorum Regularium, aut Montalium praecepto satisfacere judicentur. Pro quo
Tii dentinum Concilium tres necessarias conditiones enumerat, ut nempe
actu inserviant; intra eorum septa , ac Domos resideant; ac sub eorum obedientia vizant '. Quare Parochiam adire debet in Paschate, qui aliqua ex his conditionibus careat, licet in aede versetur , quae pertineat ad Monasterium , eique conjungatur , ipsusque circuitu per muros exteriores inclu datur: Qilippe per Monasteria , per Septa vero Claustra a Tridentina Synodo intelliguntur. Quod Scriptores unanimes assirmant'. 8. Idque Sacrae Concilii Congregationis pluribus sententiis comprobatur . quarum nos ipsi exemplaria cognovimus '. Cum autem ejusdem Congregationis Secretarii munere fungeremur die a a. Novembris anno 1723. proposi tum fuit : An fumuIi,'famula Monialitim saeculares degentes in mansionibus sitis in Atriis Monaseriorum muro eircumvallatis , ssunt cintigva Monaseriis , o habent portam, qua clauditur, teneantur recipere Sacrameniti in Euchari a tempore Paschali a Parochis . in quorum Parochiis Monaserium , is mansiones sita sint. Die I9. Septembris anno II 22. responsum fuit: irmative. , amplius: quo vocabulo Amplius Cardinales omnes fuisse unanimes declaratur, nullamque in posterum de eadem re satis clara quaestionem habendam . 9. Non ignoramus pariter, Sacerdotes in Paschate ea lege non o stringi , ut a suis Parochis Communionem accipiant, vel in Parochiarem divinam faciant, ut Rosignotius asserit ' plurium scriptorum auet ritatibus confirmatus. Sed etiam cognitum habemus, Sacerdotes aliquos raro per annum in hac Dioecesi Sacro peragendo vacare , eam Opinionem re ipsa probantes, quam S. Pius V. ex libris Cardinalis CMetani deleri jussit, nempe levi culpae solum obnoxios esse, qui nulla animarum cura praediti , nunquam per anni cursum sacrificium Missae celebraverint . Siquidem Sanctus Thomas , ac deinde reliqui Theologi sere omnes docent a Presbytero, licet nulli Ecclesiae praepolito , lethale crimen admitti , nisi solemnioribus Festis Sacrum conficiat, quod etiam Tridentina Synodus indicat, & Juveni nus in quinta dissertatione de Sacramentis commemorat h. Quare si Sacerdotes ejusmodi ne quidem in Paschate Sacrificium Misse agere velint, aut impediantur, Eucharistiam ex manibus Parochi suscipiendam ipss declaramus, ut praecepto satisfaciant r
397쪽
tune enim ipsos velut inter laicos adnumeramus, uti Rosignotius idem
Io. Postremo de citatione verba iacienda sunt , quae evulgari debet . antequam Interdictum pronuncietur. Illa igitur, ne contrarium aliquid contingat, per Scribam designatum Cursori commendabitur, eamque Cursor pervicacibus ipsis tradet, ac deinde rem persectam reseret. Quod si impedimentum aliquod obvenerit, veluti si contumaees e pristinis aedibus in aliam partem migraverint , quae prorsus ignoretur , vel in aliquem locum secesserint , quem non audeat Cursor contingere , id statim per Cursorem ad Scribam eumdem deseratur; dc tunc soribus Ecclesiae Parochialis figatur citatio, ubi pervicaces ipsi Paschali tempore divinam Eucharistiam sumere tenebantur ; dc hac ratione satis huic negotio consul tum judicamus. Si hanc propositam normam Cursor minime servaverit , ipse sum munere suo spoliatum illum edicimus. II. Porro die I 8. Septembris anno jam praeterito nostrae Metropolitanae foribus illorum nomina fuerunt exposita , qui intra constitutum temporis spatium Paschalem Communionem omiserunt , iidemque ab ingressu Ecclesiae declarati sunt interdicti, dc sine Ecclesiastica sepultura , si sorte in tam misera conditione vita decederent juxta Lateranense Concilium , ac Decretum postremae Synodi per Cardinalem Iacobum Boncompagnum habitae '. Nihilominus ex ipsis aliqui non acesserunt, ut Interdicto liberentur : ideoque tanquam appendicem hujus nostrae institutionis subjicimus, Ecclesiam ipsis ingredi non licere , ut rei sacrae, divinisque ossiciis intersint. Id totum a Τheologis in dubium revocatur,
an templum adire possint, ut preces tantum Deo persolvant, uti ex Canone Latorem cap. 33. quaest. a. deprehenditur : Ita ut per annum integrum
Ecclesiam non ingrediatur , sed ante fores Basiliea orans, ct deprecans Deum perseυeret. De hoc fusius agit Nogue ira. Monendum pariter est , rem divinam confici non posse . si unus ex iis interdictis in Ecclesia versetur , quos etiam per Ecclesiae ' Ministros depellendos Canones decernunt: his adductus Suareet haec scripta reliquit Ad Eeclisia Mini ros spectat ex proprio octo expellere indignos a participatione Divinorum . ct remo Tere eos, quos Ecclesia removet, ac denique procvrare , vi censurae Ecclesiasica observentur ;m ideo merito peculiaris obligatio eis imponitur excludendi interdictos , quando celebrant. Solum ambigitur , an id fieri debeat, cum vis haud susticere, vel aliquis tumultus excitari posse videatur: tunc enim idem Suare Z haec tradit β: arando locus non es interdictus , sed tantum ades persma interdicta , di per vim cui non potes, probabile mihi videtur , non debere Sacerdotem ob eam causam omittere Missam : quod non aspero me formidine, quia non video Aa a a casum
a Iocosuperius allato. b cap. Omnis utriusquesexus de paenitentiis, θ' remissiombus.c Loco allato. d Insuis quaeuionibus liso utaribus di*ur.3. quae Rao. de Interdicto n. s. O seqq. e Cap. Permittimus desententia excommunicationis, On cap MLma , eod. Di. in 6. In tractatu AEe Censuris dispulsi .seel. a. n. 6.g Num. Io. Deo allato .
398쪽
easum expresse tractatum , ct definitum ab Authoribus: censeo tamen practice probabile . Insuper praecipimus, ut proxime ineunte Paschatis tempore ad Eucharistiam sumendam , si sorte accesserint, minime admittantur . sed palam amoveantur, nisi prius ostenderint Interdicto contras ipsos evulgato per nos, aut Delegatum nostrum fuisse absolutos. Nam omissa controversia , an caput nuper, de sententia Exeommtinicationis , quo statuitur , censuram a Consessario, vel Parocho solvi posse , cum illam Episcopus sbi tantum absolvendam non edixit, an , inquam , pro Consessariis, re Parochis haec sententia abrogata fuerit, certum illud est , quod post latam excommunicationem , suspensionem, vel interdictum ab Episcopo in aliquem peculiarem reum , eam relaxare nemo alius potest, nisi qui sententiam ejusmodi pron claverit. aut ipsius Delegatus . vel aliquis majori potestate praeditus , postquam eamdem sententiam injullam cognoverit . Quare Sylvester post Canonicas sanctiones diligenter examin tas haec docet ': Si sententia interdicti . vel suspensi, nis lata es ab homine ,
absiluere. stu re avarem es ille . qui eam tulit . vel ejus Superior , non autem alius, nisi de editis mandato. Idem P. Thesaurus ' confirmat; P. vero Sy-xus ' eamdem sententiam his verbis testatur : Major Paenitentiarius, ordinarie loquendo , non solet abselsere a siententiis, ct censiurit ab homine contraatiquem nominatim latis ere. θ h e . ne turbe tir jurisdictio ord/nariorum . Acensura enim speciali nominatim L a ab homine nou potest abfuvere . nisi qui eam Itilit , ejusque Successor, aut S perior , aut Delegatus ab illis . Postremo Episcopus juxta Synodum jam toties allatam , & jus Pariter commune post Interdictum ad excommunicationem devenire Potest, per quam pervicaces a coetu Fidelium sejungantur . uti a Sacra Congregatione Concilii non semel statutum Fagnanus , ac Monacellus rei erunt φ . Hoc adhibere remedium nos constituimus, nisi contumaces resipuerint . ideoque Parochis magnopere commendamus , ut illos de hac re certiores faciant, moneantque, si excommunicationem quoque neglexerint, majores in ipsos poenas decernendas , quae per Tridentinam Synodum indicuntur : Excommunicatus vero quicumque . Aps legitimas mani'iones non respuerit, ηcn fIum ad Saeramenta , ct communionem Fidelinin , ac familiaritatem non recipiatur, sed, si obdurato aηimo Gnsiuris a nexus in illis per
Onnum instauerit, etiam contra eum tanquam de hares suspectum procedi
399쪽
De Mese ipendis; de parte pecti via , qua retineri potes pro utensilibus , ae de Altaribus privilegiaris. sam ob causam stipendium pro Mise sacrificio Sa.eerdotibus conferatur. De corruptelis , qua ex hac veluti fonte in Eeelsum dimanaverant; qua ratione , er quo auctore illa penitur sublata fuerint. Non Iicere recenti Sacerdoti sititiones ex Altari fiscipere . . inam tenean tur ad celebrationem tantum, non vero ad applicationem Missa . Desipe diis pro M/ssis perpetuis , atque adυentitiis . De iliis , qui tribuunt , aut
capiunt si pendium consueto majus . Gibus de causis Sacrarii Cusodes elicere queant partem stipendii pro utensilibita. Utrum nova sipendia pro Missis ce- Iebrandis recipi potat. eum multis ahis satisfaciendum adhue supersit. Suo pacto Defunctis prosit Indulgentia in saerificiis Missarum , qua ad Aras priviligiatas sunt. An pro Aris priυilegiatis obtinendis satis si intra statium totius hebdomada implere numerum Missarum, qua in Angulis dieisa
I. π Llud stipendium , quod ex eommuni Ecclesiae disciplina sacerdo- tibus traditur pro comparando fructu medio Sacrificii .& loco
panis, ac Vini, quae antiquitus offerebantur, suffeetum fuit, quodque saeculo instavo propagari coepit, si Thomastino', ac Mabili nio rerum sacrarum viris peritissimis fidem praestamus, licet Pater Franei scus Beriandus ex ordine Theatinorum altius repetendam hanc COnsuetudinem plurimis documentis, ac rationibus contendat'; illud , inquam , stipendium multas duras, ac sollicitudines in Ecclesia concitavit, vel ad coercendam Sacerdotum avaritiam, vel ad aliquam normam statuendam , ne ipsi detrimentum caperent ob aliorum libidinem , & ne hoc necessario iubsidio destituerentur; vel denique, ne Fidelium voluntas fraudetur , qui stipendium offerunt. ut res divina pro ipsis, vel pro aliis adhuc vitam agentibus, aut pro Desunctis conficiatur. Qua inobrem S. Franciscus, uti Alvarus Pelagius testatur, pro his corruptelis evitandis constituit, ut sui ordinis Alumni quocumque loco degerent, semel tantum in die celebrarent. Sanctus quoque Ignatius Societatis Iesu Fumdator parte sexta suarum Consti tutionum cavit, ne aliquis ex suis Sacerdotibus stipendium pro Missae Sacrificio perciperet. a. Ac primum , licet animus maximo disciplinae Ecclesiasticae studio non inflammetur . si religione tamen aliqua praeditus sit, horrore sane incredibili commovebitur . si perpendat quo Sacerdotum avaritia superioribus temporibus progressa fuerit, cum de stipendiis Missarum ager
tur a De veteri, is nova Melesiae . inlina tom r. sib. I. cap. I. num. 18.b is Praefati ad pari. t. feeu L Benedictin. n . εχ. e In Dissertatione Hiliorieo- Deoisaica de Oblationibus Altaris part.2. q. a.
400쪽
tur. Plura Sacra uno die sacere coeperunt, ut majorem pecuniam eo gererent. Cum vero id contrarium Ecclesiae institutis agnoscerent, eodem Sacrificio plures hostias offerebant, quarum numerus acceptas eleemosynas exaequabat; qui mos etiam a Graecis retinetur, quos idcirco Areudius ' vehementer improbat. Post haec, Missae , quas Bisaciatas, vel Trifaciatas nuncupabant, subrogatae fuerunt, cum nempe Sacerdotes his, ter , & quater rem divinam inchoabant, & usque ad Oblationem prosequebantur; deinde toties secretas orationes repetebant, quoties Missam inchoaverant, Canonem vero semel percurrebant, ac postrem totidem addebant Collectas , quot initio recitaverant ; quae omnia Pro pter nefariam augendae pecuniae cupiditatem fieri consueverunt. 3. Petrus Cantor in Ecclesia Parisiensi , qui Saeculo XII. inter mortales agebat, has corruptelas gravissime redarguit , & Sacerdotes ejusmodi Iuda deteriores assirmavit: Turpius Christim tendimus, quam Iudas, eo quoa deteriores sumus: Ille enim , inquit, quem purum hominem eredebat, eum familia etiam ejus indigeret, vendidit; nos Cero, quem scimus veram Deum, is hominem tendimus: Postea superaddit: ille pro triginta argenteis , nos pro denario, o pretio vilissimo. Ignoramus quod nam pretium tri ginta denariis , quos proditor Iudas accepit , Petrus Cantor tribuerit. Nam discrimen inter sies os Sanctuarii, & argenteos communes intercedit; hi enim novem scutata Romana pretio adaequabant; illi vero summam duplo majorem continebant, uti praestantes eruditione viri tradiderunt : esto tamen de minoribus sies is res intelligenda sit, Petri Cantoris argumentum aptissimum semper judicabitur . quod etiam his verbis magis confirmat: Ille paenitens, licet non vere retulit, ct rejecit triginta argenteos: in Ecclesia autem inter nos non es qui turpiter acquisira reji
4. Supervacaneum est Decreta recensere Conciliorum . ac Pontificum , quibus hae corruptelae vehementer improbantur . Qui tamen ea cupiant intueri. Christianum Lupum , Cardinalem Bonam ), Thiersum ', ac Patrem Beriandum percurrant, qui eadem Decreta suis commemorant : satis erit innuere receptam quidem ab universa Ecclesia consuetudinem , ut pro Sacro dentur , & accipiantur stipendia , cum eae
Altari vitae sustentationem merito desumere MinisterΑltaris debeat; ideoque non sine imprudentia mos ejusmodi damnari potest: Silcere debet, inquit Gerson , ad consensum hujus veritatis usus totius communis Ecclesia ,
qui sic haber, O reeipit ; eui si quis detrahit, imprud/nter se decipit θc. mbiI
aquius secundum omnem legem esse deducit Apsolus I. ad Corinth. 9. quam, qui
a Lib. de Coneorosa. b In opere, eui Titulus : Uerbum abbreviatum c In notis conril. 'man. habiti sub MIexandro II. rom. . novae editionis suorum ope
e Tom. 3. superctitionum eap. II. f Dissertati oves erius allata hisorieo Neois gica de oblation. Aharis par t. a. s In suo traffatu de solitussiua Eecla νμ ra