장음표시 사용
401쪽
Altari sertit, de Altari Uυat: tamen proculdubio avaritiae crimen , &speciem quamdam simoniae admitteret, qui pro Milia stipendio pactiones
aliquas , aut conditiones faceret, quemadmodum ex Tridentina Synodo deprehenditur': Atq/ e , ut multa paucis comprehendantur , in primis, quod ad avaritiam pertinet. cujusvis generis mercedum conditiones , pacta , er quidquid pro Missis novis celebrandis datur i, nec non importunas, atque illibera Ieseleemosynarum exactiones potius , quam postulationer, aliaque hujusmodi , quaa sminiaca labe , vel certe a turpi qua su non Ionge absunt, omnino prohibeat. Nam, uti docet S. Thomas: Sacerdos non accipit pecuniam quasi pretium Consecrationis Eucharisia , aut Missa decantanda, hoe enim esset simoniacum .
sed quasistipendiuin sua sustentationis. Insuper alio loco' eamdem confirmat sententiam his verbis: Facere pactionem de Missa celebranda es simonia cte. Atamen non habet alios sumptus , se non tenetur ex scio Missam cantare, potes accipere denarios sicuti conducti Sacerdotes faciunt, non quasi pretium Missa. sed quasi susentamentum vita . Sacerdos , uti superius dii tum fuit . partem aliquam suae sustentationis ex stipendio tantum desumit, quod Iuveni nus hoc paeto declarat q: Sed monitum velim Lectorem , rationi cons nam non esse consuetudinem,
qua illudstipendium definit ex summa , qua se trist Sacerdotis in unam diem sufentationi. Ratio est, quiasipendia non conseruntur ad integram Presbterisusentationem , sed ad illius adminiculum. Nec mirum : quippe quod saeulares
Sacerdotes fruantur aut Titulis Patrimonialibus, aut Beneficiis, qua teneant eorum locum : vetant nempe Canones , ne saeculares ordinentur , quin su Iti admitam tituli. Mendicantes vero a populo melisu ponuntur recipere eleemosynas. quibus vescantur: nec enim ad Monasterium admitti debent plures , quam eonis vela eleemosyna fugientare vaIeant. Sublatis ob legum severi ratem his corruptelis, aliae rationes excogitatae sunt, ut aditus liber pateret avaritiae, ac turpi lucro ; quo
juxta Concilium Tridentinum a simoniaca labe parum abesse videtur. Incredibilis librorum copia in vulgus emanavit, quibus variae de Theologia Morali quaestiones in examen adducebantur; in illis autem dirimendis causa potissima omissa suir , ob quam S. Mater Ecclesia pro Missae Sacrificio stipendium permittit. nempe, ut Sacerdotes ad vitam sustendandam aliquod ex ipso stipendio levamen suscipiant, non vero, ut divitiis cumulentur, quod nos paulo ante explicavimus; ideoque sordidos quaestus augeri Ecclesia semper improbavit. Itaque disputari coepit, an Sacerdos , qui eleemosynam accepit minorem illa , quae in Dioecesi constituta fuit, Sacrum tamen sacere pro illo debeat, qui stipendium largitus
est. Insuper, an Sacerdos collatis sibi per diversos fideles pluribus exiguis
a Sessa M in Decreto de observandis, ἐθη evitandis in Celebratione Missae.
quinctiune. I. ad quartum. d De Sacramentis dissertat. quaest. 7. de Sacrificio Eucharistiae arti S.
402쪽
guis stipendis, rem divinam conficere , illisque fructum attribuere t neatur ; nec sane desuerunt Theologi, qui Sacerdotem in utraque quaestione ab onere celebrandi prorsus immunem judicarunt . Falso pariter existimatum fuit , Sacerdotem , qui stipendium consueto majus invenerit, posse alium Sacerdotem ad Sacrum faciendum subrogare. ipsque solitam tantum eleemosynam imperiiri, ac reliquum , quod superest , sibi retinere. Nonnulli etiam perpendentes medium Sacrificii, qui in sacerdotis potestate, atque arbitrio relinquitur , in satisfactorium , atque impetratorium distingui, plures eleemosynas pro eodem
Sacrificio comparari posse censuerunt , si videlicet Sacerdos fructum satissaetorium , exempli causa pro aliquo defuncto, & simul pro aegroto impetratorium fructum attribuat, Sed alia quoque pro congerenda P cunia proposita suerunt. Fructum specialissimum . qui Sacerdoti solum convenit: in Missa contineri excogitatum fuit, ideoque plures inquisi . runt, an Sacerdos, qui pro fructu medio jam stipendium accepit, fru- m specialis imum alteri pariter attribuere possit, ac pro illo novum stipendium exigere , quod sacile satis assirmarunt. Illud solum cavem dum monuerunt, fructum specialissimum trium Missarum fructui medio unius Sacrificii tantum udaequari ; quamobrem suscepto jam stii pendio ob fructum medium, tertiam quoque partem alterius stipendii pro fructu specialissimo percipi posse docuerunt. Cognitum perspectum que omnibus est, quod capite Ani'atum de conceditur, nem, Pe ut Sacerdos, qui Sacrum lacere quotidie per se ipsum debet, illud ali quando praetermittere possit, vel quia voluntate Fundatoris id minime
alienum putatur , qui adeo rudis judicandus non est, ut Sacerdoti ad c lebrandum designato tam grave onus constituere voluerit; vel quia ad Sacrum majori pietate , ac religione peragendum plurimum confert, si Sacerdos a re Divina aliquando abstinuerit. Nam evenire potest, ut ipse non semel eo pietatis studio minime incendatur, quod necessario requiritur, ut Sacrum Deo rite operetur . Hinc nova quaellio excitata suit, stasacerdos quo die immunis a re Divina conficienda censetur, si tamen Sacrum perficiat, ipsusque fruetum alicui attribuat, an , in quam , st, pendium ab eo sumendum videatur ; idque Scriptores aliqui ratio ni consentaneum putaverunt . Insuper, interposito discrimine inter Missae celebrationem . ejusque applicationem , inquirendi locus oblatus suit, an Sacerdos, qui in aliquo peculiari templo , atque Altari peculiariter expressis rem Divinam facere , non tamen applicare debeat , duo simul stipendia percipere possit, videlicet unum pro celebratione , alte rum Pro applicatione , quod aliqui pariter non improbarunt. Postremo eam consuetudinem in aliquas Dioeceses invectam , qua novi Sacerdotes,
cum primo Sacrum conficiunt, Ecclesiam circumeunt, ut eleemosynas congerant, omnino probandam nonnulli censuerunt.
6. His sententiis ad Apostolicam Sedem delatis, quid statuendnm eGset
403쪽
set , ipsa indicavit per Sacram Concilii Congregationem , quae non m do ad explicandam Tridentinam Synodum initituta fuit, sed etiam . ut Ecclesiae disciplinam per universum orbem integre sancteque tueretur. Plura igitur Decreta promulgata fuerunt , cum Urbanus VIII. Pontificatum gereret, qui primus Apostolica Constitutione ', ae deinde Inno centius XII. peculiaribus litteris eadem Decreta confirmarunt. Ipse quidem variis locis edita fiant, ac praesertim post synodum dioecesanam Cardinalis Iacobi Boncompagni Decessoris nostri praeclarissimi. In his sancitum suit, ut, qui eleemosynam pro Sacro acceperit, licet stipen dium in Dioecesi constitutum non exaequet. ad ipsum Sacrum conficiendum teneatur, fructumque illi attribuere debeat, qui eleemosynam impertivit. Qui vero plura exigua stipendia a diversis Fidelibus con gessiserit, tot Missas celebret, quot pro ratione susceptae pecuniae celebrari queant. Qui stipendium solito majus consequutus fuerit, si alium Sacerdotem suo loco ad celebrandum sufficiat, integram pecuniam in illum conserat, sibique nihil omnino retineat. Id quoque servandum Sacra Congregatio ' decrevit, licet Sacerdos ad faciendum Sacrum subrogatus rem totam plane noverit, & tamen se minori stipendio content mfateatur. Alexander VII. ad eamdem Sacram Congregationem dijudicandum rejecit , an duplex stipendium pro fructu satisfactorio, atque impetratorio sumi liceret; Quare die I 3. Decembris anno I 6s9. responsum suit. id minime permitti posse . Ita Fagnanus, qui tunc Secretarii munere fungebatur . Idem Pontifex has duas sententias per sancti Ofiscit Congregationem inter proscriptas adnumeravit: Duplicatum stipendium potest Sacerdos pro ea m Missa Iieite accipere, applicando petenti partem etiam speciaIissimam fluctus iis et Celebraηti eo respondentem. idque ps deer tiam urbani VIII. ': POs duretum Urbani potes Sacerdos, cui Missa celibrandae traduntur , per alium satisfacem, coIlatosti minori stipendio . alia partesipem diisibi retenta. In Pontificatu Innocentii XI. Collensis Episcopus haec a Sacra Congregatione Concilii postulavit: Primo an Saeerdotes obligaticione Beneficii, Capellaniae, Iegati, aut sipendii celebrare quotidie Missam par sti os . possint aliquando a celebratione Uaeare ; Ο, quatenus Urmative ; See-do , quando , ct quoties a dicta celabratione vacare poni; Tertis. an diebus licita vacationii poni Μ sam pro se ipsis, vel aliis , praeterquam pro Fundatoribus eelebrare: quatenus assi malim; Garto . an pro aliis ellebrando.
quibus licite vacant a celebratione . teneantur Missam ab aliis celebrari facere sexta intentionem Fundatorum ; Sexto, an Sacerdotes , ut supra. Obligati cel
brare M am quotidie, absque tamen onere eclebrandi per se Us . poni aliquando a celebratione vacare; Sacra vero Congregatio die I 8. Septembris
ib. 24. Decretori pari 246. e In Commensari ad cap. Fraternitaιem num. 97. de
404쪽
anno I 68a. hoc pacto respondit: Ad primum, o mundum Urmative,
emcurrente aliqua rationabili eatisa; ad tertium, quartum , ct sextum negative, ad quintum disiau reflationem '. 7. Insuper, cum Tridentina Synodus' juxta superius allata verba nihil accipiendum sanxerit, cum novi sacerdotes primo Sacrficium offerunt, disputari coepit , an novus Sacerdos in medio Altari se ad populum convertere posset , & oblata munera sescipere ; di utrum caveretur solum a Concilio, ne ob hanc causam Ecclesiam circumiret hinc GregoriusXIII. anno Is 73. audita prius S. Congregationis Concilii opinione . ita statuit: Sanctissmus mininus 2 ster, aridita relatione Congregationis Concilii, decrevit, licere se vertere in medio Altaris ad populum , ct accipere oblationes, non aut em circumire Ecclesiam. Itaqne illud solum examinandum superest, an possit duplex stipendium accipere , unum nempe pro celebratione , alterum pro Missae applicatione , qui ad ipsam celebrationem solum adstringitur . 8. Passerinus' quidem ordinis S. Dominici Procurator olim Generalis , qui Romae plures annos exegit , duplex ibi pendium probavit; Cardinalis etiam de Lugo ', qui post Urbani VIII. Decreta scripsit, eamdem sequitur opinionem; eam pariter amplectitur Auctor praeclari libelli pro novis Consessariis instituendis Romae nuper editi'. Bartholomaeus autem Gavantus, qui S. Rituum Congregationis munere Consultoris egregie iunctus , Decretum S. Congregationis Concilii die 13. Iulii anno I 63 o. promulgatum affert, cujus haec sunt verba: ..d, quando infundatione Beneficii, seu Capella expresse eautum es, non leueri celebrantem ad applicationem Sacrificii. eo casu poterit ceIebrans accipere novum stipendit ,
ex unica Missa satisfacere obligationi Beneficii, seu Capella , ct item danri novum sipendium . Attamen contrariam sententiam P. Diana magis approbavit ; pro qua aliud S. Congregationis Concilii Decretum in medium profertur his verbis consectum die 9. Ianuarii ,&6. Februarii anno I 637. An Sacerdotes, qui nulla alia obtigatione in Constaremitatibus, Dei Monasteriis Nonialium celebrant, quam pro ornatu Ecclesia . vel ut Confratres , vel Moni
ιes satisfaciant pracepto audiendi Missam . psint ultra sinηdium , quod recipiunt a Constaremitatibus, vel Monialibus aliud sipendium recipere, Sacra ConeiIii Congregatio 9. Ianuarii. θ 6. Februarii I 6a7. in Tragvriensi respondit: non posse. Decretum ejusmodi litteris etiam Senioris Cardinalis Paululii ad Episcopum Comacli magis confirmatur ': Abruata non fuit sententia probata in causa Traguriensi; squidem Capellani duplix sipendium accipere nequeunt pro Missarum celabratisne, quamvis ad anticationem Sacrificii minime teneantvr : auare iisdem signfcare poteris M.
9. Decretum , ac litterae, quas modo commemoravimus, a multis Script
405쪽
Scriptoribus asseruntur , ac potissimum in appendice Synodi Dioecesinae, quam Batti stelius Fulginas Episcopus ' celebravit, ubi virorum quoque
praestantium auctoritates congeruntur. Attamen experientia comperistum habemus, in errorem non semel eos adduci, qui sacrarum Congregationum sententias usurpant; eos pariter Plane novimus. qui in hoc negotio periti satis existimari debent. Quamobrem . cum tot annis, quihus S. Con regationis Concilii Secretarium egimus , nulla unquam nobis occurrerit lententia ex iis, quae ab utraque parte seruntur; ut pateat, an Sacerdoti ad celebrandum unice addicto liceat duplex stipendium percipere pro celebratione atque applicatione ἔ cum nullum pariter hujus rei documentum habeatur in notis, ac Decretis , quae nos maximo studio , diligentia, & incredibili labore collegimus , hanc quaestionem non diremptam relinquemus, donec magis tuta monumenta deprehendantur . Neque enim res ita sicilis ad judicandum videri potest: nam pro Sacrificii applicatione obtinenda satis est, ut ipsius celebratio indicatur. Si quis autem se applicationis onere prorsus immunem esse contendat, aper tisssime docere debet, a pio Testatore Missis celebrationem unice requiri, se Sacerdotis arbitrio permitti, ut fruetum Sacrificii. cui libuerit, at tribuat. Hoc pacto constituit S. Congregatio Concilii die i8. Martii anno I 668. , eamdemque sententiam perpetuo sequuta fuit, cuin simile aliquid eveniti Ex dispositione tefamentaria antiquitus facta a pio Tesa ore reperitur fundata quadam Capellania eum onere Capellano pro tempore Sacrum sistendimσulis Dominicis , Hiisquefesivis diebus , nulla adjecta declara ione, ad cujus sto agium applieandum esset Sacrificium: ideo Episcopui Atinen .s upplicat per Sacram Congrerationem declarari, an hujusemodi Sacrificium applicandum sit pro anima ipsius Te toris , an vero ad libitum Capella ii, uti hactenus factum esse, eo inperit. Sacra Congregatio Oncilii restandis, applicandum esse Sacrificium
pro anima Tes toris . Io, Sublatis iis corruptelis, quae ex sacerdotibus dimanabant, alia plurima sancita sunt. ut detrimentum reparetur, quod ratione legitimi stipendii, i iis Sacerdotibus inferri consuevit . Nemo ignorat perpetuas alias, alias vero adventitias Milsas nuncupari. Primae quidem quotidie, vel certis quibusdam diebus ratione Beneficii, aut Fundatoris initituto, vel Testatoris voluntate celebrantur; adventitiae vocantur . pro quibus stipendium a Fidelibus traditur, ita tamen , ut nullus iandus , nullumque onus in suturum tempus constituatur. Itaque , ne fraus ulla admittatur, Scriptorcs unanimes consentiunt, stipendii summam ex consuetudine,
institutis Synodalibus , vel arbitrio Episcopi statuendam ; idque Sacra Congregatio Concilii sua auctoritate confirmavit. Interamnensis Episco. Pus die as. Novembris anno I 698. ab eadem Sacra Congregatione haec petiit : Primo quanta esse debeat eleemosFna Missaram manualium ; Secunia , B bb a qua ἐ-
406쪽
quanta es debeat pro perpetuis non taxatis a Fundatorma; Sacra vero Comgregatio hoc pacto respondit 'r Ad primum. θ ρωηdum e/Uuit, atten-δεηdam esse eonsuetudinem Ioci. vel Ierem Syaodalem, quatenus iam ἔβn minus, satuendam esse per Episcopum eleemo 'nam competentem ejasarbitrio. Porro id Presbyteris saecularibus aeque , ac Regularibus observandum indicitur; nam die I s. Ianuarii anno I 639. eadem Congregatio hoc responsum edidit : Elaemonam pro qualibet Missa per Rutilares relebra dam in eorum Ecessis esse taxandam arbitrio Ordinarii juxta morem regionis. I. His peractis plures quaestiones excitatae suerunt , ut si fieri poς set Deereta ejusmodi labefactarentur. Ac primum , an haeres praeseri here posset eleemosynam , cum Testator nullum certum stipendium pro centum Missis celebrandis explicavit; verum in Decretis generalibus Urbani , quae superius commemoravimus, ita decernitur : Censuit . ubi nuIIam tartam Eue Onam Te ur reliquit, esse ab Episcopo praescribendam Eιω- ο γηam congruam, qua respondeat oneribus Missarum celebraudarum secundum morem ciLitatis, veI prmincia. Aliqui falso quodam studio Ecclesiasticae disciplinae , & observantia erga Episcopos ducti libere asseruerunt, nullum stipendium a laicis tribui posse, quod summam ab Episcopo praescriptam excedat, nec illud jure a Sacerdotibus accipi posse , licet nulla conventione interposita, sed ultro concedatur. Aliquis etiam Episcopus hanc sententiam amplexus est, & censuras in eos minatus est, qui stipendia ejusmodi conserrent ; verum id eommuni omnium opinione improbatum fuit; quippe nihil mali proficiscitur, si stipendium a Synodo, vel consuetudine, vel etiam Decretis Episcoporum designatum superetur, cum nulla pactio , seu conditio intercedat '. Sacra Congregatio Concilii non semel, at praesertim die I 6. Ianuarii anno 1649. ita 'respondit: Proponitur dubium, annisi Dissopus prohibere sub poena eensurarum laicis , ne pinguiussipendium taxa fisant Sacerdotibus tam saecularibus, quam Regularibus Missam celebrantibus , s quod iidem sacerdotes illud aereptare non possuetiam a sponte dantibus : Post haec ita decernit: Prohiberi non posse, ideoque m derandum Decretum. Episcopus Septempedanus haec proposuit S. Co gregationi examinanda: Discopus narrat, sacrosanctum Missa Sacrificium quodammodo vilescere, dum Sacerdotes quotidie se inrunt eelebrare ad rationem
renuis Elumqγna dimidii Julii pro qualibet Missa; unde supplicat, declarari . an ipse fatuererisset Eleembonam manualem unius integri jubi pro qualibet Misesa , imponendo poenam eelebrantibus pro minori quantitate . Cui S. Congregatio ita responsum secit: Sacra see. respondit a matiis quoad elimurnam ma
I a. Accessit alia quoque eontroversia. quam Loeorum Piorum Curatores, & qui Custodes Saerariis praepositi stat, publica sere auctori
a Lib. 48. Deeret ori pari sar. b Lib. IL Decretor. pag. 2 8.e Cardinatis de Luσo in Responsenibus Moralibus lib. s. dub. I 8.d In causa Pinorien. hb. I 8. Decretorum pag. 7 . a tergo.
407쪽
tate concitaveriint, cum adhuc Urbanus VIII. Pontificatum obtineret . in cujus Decretis tota quaestio his verbis exprimitur : permittendi Ar Adminis foribus Ecelisiarum, ut retineant aliquam mem6 arum portionem pro expensis manulentionis Ecclesia, Altarium insertaientium, paramentorum, luminum, Uini, hostia , se similium ; quibus ita sejunctim respondetur: Fem ruittendum non esse, ut Ecessa aut Loca Pia, seu illorum Admini aures ex eleemssynis Missarum celebrandarum ollam , utcumque innimam portionem retianeant ratione expensartim. quas subeunt in Missarum relebratione. Ac paulo post: Nisi eum Ecessa, er Iora Pia alios non habeant reditus, quos in usum earumdem expensarum erogare licite posmi; ct tunc, quam portionem retinebunt, nullatenus debere excedere valorem expensarum , qua pro ipsemet tantum Missa
Sacrificia necessaris sunt sub unda. Tertito loco ita subjicitur: Et nihilominus ea etiam casu curandum esse, ut ex peeuntis , qua supersunt, expensis ut supra δε- ductis . Obselare tot Missa e librentur, quot praescripta fuerint ab sterentibus
13. Edictum in eamdem prorsus sententiam evulgari jussit Cimmens XI. die a 3. Decembris anno I o6. . Cum deinde eadem Causa expensarum, quae pro Missis Sacrificio fieri necessario debent ab Eccleuis, Piisque Locis . quibus ob inopiam ea saeuitas non suppetit, cum , inquam, causa ejusmodi in examen iterum adduceretur in Sac. Congre- atione Concilii . eum nos ipsi Secretarii munus gereremus, haec Petita fuerunt ': An Archipresbων Eeessa Collegiata oppidi Montis Curoni fuerit, ct su obligatus submisse rare vinum, renam.θ hVlias Capellanis, aliisque Pre10- reris de clero celebrare volentibus, mel obligatis e librare Missas in eadem Ecclem: Reponsum his verbis datum filii: Archipresuterium non teneri ad minis Ma utensita, de quibus agitur, iis, qui relebrant in seva Ecclesia ex oblisa Μαηe Bensu, sue Capellania r quoad Missas admηtitias te e 'i ad dictam bibnii- ηνrrationem , quatenus permittat, eas in sua Gessa eelebrari, ηα teneri ad har Missas adυistitias admittendas , nisi flatis utensilibus per celebrastra. Insuper die I . M i anno. 1 ay, dum causia Maceratensis ageretur, vetustius Sae. Congregationis Decretum quod anno I 68ς. consectum cierat, confirmatum est. Illud quidem Patribus Minoribus Conventualibus permittebat,ut aliquid retinerent pro expensis Missarum,quas Presbyteri Saeculares in ipsorum Eeesesia celebrare ex ossicio tenebantur; non autem , reliqui Sacerdotes pietate solum ducti Sacrum in eadem Ecesesia conficerent: ex his satis aperte conjicitur , primum , si Ecclesiae pauperras interveniat, aliquid retineri posse pro necessariis Missarum expensis , cum perpetuae sunt; etenim consuetum stipendium non minuitur, Cum Teitatores perpetuas Missas instituentes integro sacerdotes stipendio, omnibusque expensis pro Sacrifieio peragendo necessariis consulere debuerint . Quod si aliquid deesse videatur , vel quia per Testatorem prae scriptum
a Habetur in a. parte Buliari; pam a ty. b Iη cisus, Dertonensi proposita die ἐ'Iunii restura die 6. Iulii,stconfirmata die a8. Sept. I 16.
408쪽
scriptum non fuerit, aut quia cursu temporis constituti proventus ad MiΩsas agendas imminuti habiantur, aliquis inter haeredes fortassem derit, quisere tuo expensis omnibus satisfacere debeat. Postremo , si nulla ex parte subsidium desumi potest, semper aditus patet ad petendum, ut Misse ejusi modi ad minorem numerum redigantur . Secundo, si , uti superius dictum est, Ecclesiae paupertas intersit , aliquid retineri potest pro Missa Tum expensis quae in ipsa Ecclesia per aliquem pium Testatorem institutae fuerunt, vel cum Sacrarii Custodes plurimis congestis eleemosrnis Missas celebrandas indicunt. Tunc enim ex consileto stipendio aliquid plerumque detrahitur, quod tamen permitti nequit, cum Ecclesia privilegium a Sede Apostolica obtinuerit, ut pro expensis in Sacrificio necessariis Misi
rum numerus minuatur ἔ quo sane privilegio aliquas Romae Ecclesias gaudere non ignoramus. Tertio, etsi Sacrarium Ecclesiae prematur inopia .
nihil pro expensis Missarum neces artis exigi potest a Sacerdotibus; qui
ad eamdem Ecclesiam accedunt rem divinam facturi, aut pietatis causa.
aut certe nullo ducti iii pendio per Ecclesiae Ministros, quamvis ipsi nullo jure adstringantur illis Sacerdotibus permittere , ut Sacrum ibidem perficiant . Quarto, si Sacerdos ipse celebrare in eo templo omnino postulat de cujus paupertate conitat. tunc aliquid pro expensis deposcere licet. vel a Presbytero, qui ob pietatem sacrum facit, vel ab eo, qui collato stipendio Sacrificium indixit, si forte Sacerdoti aliquid superaddere velit pro consuetae eleemosynae detrimento, quod ratione expensarum subeundum est; vel tandem , si aditus Hul modi praecludatur . ex ipso com sueto stipendici aliquid expetere Conceditur . I . Non minorem sane diligenti im Sedes Apostolica contulit, ut Missarum Sacrificia praescripto tempore. ac loco, integroque numero persolvantur. Decreta Urbani VIII. prohibent adventitias Missas accipere , nisi reliquae omnes, pro quibus antea itipendium collatum fuit, penitus absolvantur. Hinc orta quaellio fuit, an Decretum ejusmodi nullam pateretur interpretationem , responsumque eli novas eleemosynas ad mitti posse dummodo infra mod cum re u possent omnibus satisfacere. Porro hujus modici temporis spatium ad duos, vel tres menses protrahebatur . At Sacra Concilii Congregatio die i7. Iulii anno I7ς ς. ita respondit: Cum in declaratione nηdecimi impressa super Decretis da celebratione Mi
rum permittatur receptio aliorum onerum Missarum eelibrandarum dummodo
infra modicum tempus p t omnιbus satisfieri, hodie nonntilli Superiores Regula-
reapro conscentiarum , ut inquiunt, quiete denuo qua ηt, an dicivm madicum tempus eelebrandi Arsas reputetur temptis duorum, vel trium mensium. Sacra
dic. respondit, modicum tempus intelligi infra misem '. Quod pertinet ad uumerum Missarum satis explicatur in Decretis innocen ii XII. litteris Apostolicis ejusdem Pontificis insertis, quibus Urbani VIII. Decreta con firmantur . In his praecipitur, ut figatur in Sacrario Tabella, in qua
409쪽
Missae perpetuo celebrandae describantur; ut duo libelli serventur, iaquorum altero perpetuae Missae jam peractae, in altero adventitiae notem tur ; ut Fabrica S. Petri nullam compositionem elargiatur pro Missis, quae praetermissae fuerint, nisi ea conditio intercesserit: Dummodo maliti se non omiserint , animo habendi compositionem; alias, gratia nullo modo sus fetur: praeter alias poenas, quae ejusmodi delinquentibus iusti guntur . Quod si tanta pecunia pro Missis celebrandis in dies congeratur, ut infra praescriptum tempus absolvi nequeant in illa Ecc Iesia , vel Altari, quemadmodum stipendium conserentes expostulant, per Sac Congregati nem Concilii praecipi let, ut palam in templo Tabella exponatur, quae declaret, in ea Ecclesia, seu Altari infra certum tempus sacra . quae fieri poterunt, conficienda esse ; quae supererint . in alia Ecclesiu, seu in diverso Altari ejusdem Ecclesiae celebranda. Hoc pacto, qui eleemosynas tribuunt , universa per spei ta habebunt, & pietati facilius obsecundare poterunt , prout ipsis libuerit. Is . Id plerumque evenit. cum de aris privilegiatis agitur ; de quibus illud certum , & commune est apud Theologos, Indulgentias Defunctis prodesse , non tanquam ex potesate judiciaria . uti contingit, cum Indulgentiae degentibus adhuc inter vivos conceduntur, sed modo tan tum sussragii, quemadmodum Gabriel Biel fuse demonstrat '. Hoc sundamento innititur Summus Pontifex , cum privilegiatas aras declarat, ac pro Missae celabratione, quae in illis indicitur ad expiandam Desuncti alicujus animam, Thesauri Ecclesiastici eam partem attribuit per modum sussi agit, quae satis est , ut eadem anima , si Deo placitum sic suerit , e Purgatorii cruciatibus eripiatur . uti Gregorius XIII. explicat, cum privilegia tum Altare Metropolitanae nostrae Sancti Petri largitus est: Eam a poenis Purgatorii, quantum Dicina bonitati placuerit, per modum si ragii liberare possit. Extant monumenta , quibus ejusmodi Altaria in Ecclesia suisse comprobatur, cum Paschalis I. Pontificatum obtineret: Pasi is I. inquit Bellarminus Indutientiam ita concessi . uti, qui pro Anima Patris. υ I alterius particularis Persona defuncta tot Missas celebrauerit in Capella Sancti enonis , qua es in Delim Sancta Praxedis . Animas illas de Purgatorii poenis eripiat. Eadem privilegia polletiori tempore perstiterunt; quin aliud magis amplum a Gregorio XIII. concessum fuit. Quamobrem clim Paulus v. Sedem Apostolicam teneret. visum suit aliquam no mam super hac re consti tuere'. Congregatio itaque indicta suit,ad quam celeberrimi Cardinales Baronius, Bellarminus. Da Perron , & Asculanus convenerunt. In ea sancitum est , ut Altaria privilegiata iis tantum Ecclesiis permitterentur , quae migis insignes essent, & in quibus quotidie przescriptus ab eadem Congreg. Missarum numerus haberetur. Vel um, ut pro his Indulgentiis, caeterasque omnibus ratio quaedam , ac meth do
a De canone Missae lect. sq. b In Go Tract. de Indust. Γb. I. cap. I c Bellarm. epist. 48. de titti familiaribus.
410쪽
dus servarentur . in Pontificatu Clementis IX., ac deinde Clementis XI. Congregatio designata suit. nosque ipsi inter Consultores ejusdem cooptati . Decretum in ipsa fuit , ut eae solum Ecclesiae Altari privilegiato semel in hebdomada seuerentur, in quibus quotidie salte in Musae quinque
agerentur . quae certae essent , non adventitiae: Si vero decem sacra quotidie certo fierent, eodem privilegio bis in hebdomada; Si quindecim Mi Dis certo conficerentur, ter in hebdomada privilegiam Altari uti possent: quadraginta postremo Missas necessario requiri, ut idem privilegium esset quotidianum. Ea Congregatio nihil de illis Altaribus privilegiatis constituit . quae Fidelibus adscitis in sacra sodalitia .i aliisque peculiaris Initituti viris a Pontifice tribuuntur. Porro licet ex his privilegiis plura
nuncupentur perpetua , certo tame0 temporis spatio definiuntur , ut illa
praesertim, quae posteriori tempore per Sedem Apostolicam concedi solent. Ostendit Thiers ' qua severitate quidam Galliae Episcopi in eos Reetores Ecclesiarum usi fuerint, qui stipendia pro Missis ad Altare privilegia tum celebrandis acceperant, cum Privilegii tempus absolutum jam fuisset. i 6. Nonnulli pariter asierere ausi sunt nullo modo necessarium e se . ut praescriptus Missarum numerus singulis diebus conficiatur, sed sussicere , ut Missae pro privilegiatis Aris obtinedis de lignatae pluribus cujuslibet hebdomadae diebus celebrentur . Verum Innocentius XII. hoc Decretum Sacrae Congregationis Concilii sua alictoritate approbavit : Cum juxta Iblum Secretaria Brevium Aposvicorann in Indultis Altarium pro Animabus Fidelium Defunctorum a poenis Purgatorii Iiberandis ut vocant . priυilegiaroram prae iri soleat certus numerus Misesartim in Ecclesiis, in quibus Altaria hujusmodi sitastini, quotidie celebraudarum, adjecta nimirum elatisfila : Dummoda in diecta Ecctim tot Miffse quotidie rati-brentur ; frequenter vero contingat, ese odi conditionem non ita extae adimpleri,
di nihilominus nonniati sum Iliter illam interpretautes asserant, susscere, quod Missa in iisdem Indultis, sicut prae utitur, prae ira , pluribus salte m diebus eujuslibet hebdomadae relabrentur . me necessess, illas singulis dιebus celebrari ; ideirta exortum fuit Dubium de mandato Sancti imi Domini Nos, i tu haenera Congregatione discutiendum. An, attenta ela'sula supra dicta , necessaria omnino βι singulis diebus celebratio Missari in in Indiιtris huj/ι Oga praefinita rum . vel potius posteriat aliquibus , licet non omnιbus , diebus cibi stibet hebdo--Lecte. Die s. Iunii I 694. Sacra dcc. respondit assi attae quoad primam partem, negative quoad serandam , ae proinde celebrationem Missum m Indultis praefatis , ut praefertur , prae irarum omnino necessariam esse singulis diebus id eadem Eccle . Et, facta de praemos relatione Santhisino die II. Bilii ejusdem anni, Sanctitas Sua nera cingregationis sententiam benigne approbavit; ct publicari maindavin Die II. Septembris i 69 . lib. , Dec Iorvmpag. 67