장음표시 사용
481쪽
ro id conceditur , quod pulvis. ac coenum nigro colori plurimum adversantur . Quod si ruri Sacrum sacere velint, nigri coloris vestitum induant
necesse eIt ', ut alias ostendimus.
II. Dum conficimus has Institutiones, non modo indicamus quid sa-ciendum existimemus . sed rationes etiam , ac fundamenta disciplinae, quam in nostris Ecclesiasticis vehementer expetimus, ante oculos ponere Contendimus. Quoniam vero hujusmodi Institutiones etiam in volumina rediguntur, optamus, ut de hac nostra agendi ratione universi judicium serant. Iam prosecto facili conjectura perspicimus patientiam nostram in iis rebus, quas superius enumeravimus, vehementer improbandam ab illis , qui Religionis ardenti studio ducuntur, & injure Canonico, ac Pontificum Decretis plene versantur , tamen hanc maculam a non exiguo h minum numero nobis in serri patiemur, ne parum humani a Ciero nostrocharissimo judicemur; sic etiam fiet, ut rationi omnino consentaneum videatur, si inviti quidem haec nostra jussa detrectantes puniamus . I a. At vero cognitae omnibus sunt poenae, quae in illos decernuntur. Tridentina Synodus '' Clementinam Secundam De Sira, ct honestate ClericorΠm , renovat, & post monitionem edicto peractim , siqui adhuc parere recusent, illos obnoxios suspensioni ordinum, ossicii, ac Beneficii & proventuum doctarat; si: vero indies pervicacia augeatur, tunc ossicia , ac Beneficia ipsis adimenda constituit. Sixtus V. eosdem cunctis Dignitatibus. Canonicatibus, Beneficiis simplicibus, ac pensionibus ipse facto privatos decernit': Sine ulla monitione, eitatione, Iudicis decreto , aut miniserio,
ipse facto privatos declaramus . Deinde suos quidem Familiares hac poena
liberavit, a caeteros, quorum pensiones aureos sexaginta non excederent, & ob hanc causam quaestio instituta fuit, utrum hec secunda Constitutio , quae primam temperabat, eos piri ter complecteretur, qui ex suis Beneficiis proventum sexaginta aureis minorem Perciperent, --men Sacra Congregatio Concilii respondit, de pensionibus tantum rem haberi, non autem de Beneficiis, quae primae Conili tutioni subjecta v luit , quamvis aureos sexaginta non afferrent. Ita sancitum fuit die 4. Septembris anno I 677. ; quod Decretum integre commemorat SynodiconLcclesiae Beneventanae, typis editum anno 1693. jussu Benedicti XIlI., cum illam Ecclesiam administraret. Hanc sententiam Romana Tribunalia in serendis judiciis semper secuta sunt.
re , si praesertim executioni facilius demandari queant, salvis tamen. & integris iis poenis, quas superius explicavimus, cum pro illis quoque subeundis non una solum violatio lassiciat, sed temporis aliquod spatium inter- Cedere debeat juxta Doctorum opiniones, ideo normam , quam subjici
482쪽
mus, statuendam intelligimus. Nonnulli Clericalem habitum exposcunt, ut ad primam Tonsuram sibi aditum patefaciant; alii vero prima Tonsura, ae minoribus ordinibus jam initiati sunt, sed nullum obtinent Benefi-eium : si aliquis ex ipsis mandatum saerfregerit, primam Tonsuram non accipiet, nec ad reliquos ordines admittetur. Pro certo habeant universi nos haud delaturos huic promissioni, datamque fidem constantius servaturos, si aliorum commendationes interponant. Item alii minoribus ordinibus, simulque Beneficio praediti sunt, alii vero majores Ordines &Sacerdotium cum Beneficio , vel sine Beneficio assecuti jam sunt, qui si mandatum violaverint, toties ad peribi venda decem sititata Romana teneantur: sex quidem ex ipss, Locis Piis conserri volumus, quatuor reliqua scutata lic tores sibi comparabunt, qui ejusmodi Ecclesiasticos vestibus indutos, quae Decreto nostro adversentur, libere comprehendent. eo Rque cogent manu sua rem Obsignare: non tamen in carcerem trudant, nisi
obsignare recusaverint . aut insolenter impetum facere in lictores ipsos
contenderint.14. Sed quoniam vestitum haud nigri coloris, sed modesti permisimus Ecclesiasticis, eum rus se conserunt, hinc facile suspicamur . eam causam excusationis proserendam ab omnibus . qui in lictores incident, nempe tunc iter sibi rus constitutum suisse : ideo, si id continget, conditionem Ecclesiastici expendemus, δc locum, ubi comprehensus fuit, quibus peradiis, si exteri inveniantur, in suas regiones, si Dioecesiani in sua oppida discedere praecipiemus ; si vero fuerint Bononienses, Civitatis am-hi tum ipsis pro carcere designabimus, quo pacto nostrum animum qualibet sollicitudine, illos vero a proserendis mendaciis vindicabimus.1 Hoc Decretum in tota Dioecesi observandum jubemus, ac praesertim in Oppidis Centi, Plebis, S. Joannis in Persiceto, S. Agathae , Βλ-2ani, Butrii, Medicinae, Vergati, Balneorum , Castellucii, Treppii, Castilionis, Minerbii, Bari cellae , in Castris Francorum , sanisti Petri,&Guelphi: in illis omnino serventur, quae superius ediximus, nempe ut Sacrum iactitri Sacerdotes oblongam vestem suscipiant, decentem vestitum nigri coloris, sive oblongum, sue brevem habeant, cum Oppi dum circumeunt, cum in iis locis portae non multum distent a domici-
Iiis ; id autem in illis oppidis statuendum magis est , ubi domicilia portae
16. Finem sermoni facim ut oculis nostris subjicientes Sancti Berna di verba quibus Eugenium III. objurgavit '. Pontifex in Rhemensi Concilio poenam privationis ossicii, ac Beneficii in illos decreverat, qui vestem Clericis consentaneam non induerent, sed nulli haec poena infligebatur . Hinc Sanctus Bernardus ad Pontificem, qui olim inter suos Monachos adscriptus fuerat, Apostolica libertate haec scripsit: Luxus vesium
interdictus, sed non resti ictus; poena addictata , sed minimesecuta est. Qua
483쪽
re omnem operam, studiumque impendemus, ne nobis etiam ejusmodi
objurgatio fieri possit. 1NsTITUTIO LXXII.
Disola.Ene sica universu euram animarum habentibus in hae Diaeces . AtellarendAm actum fidei necessarium ad salutem , non satis esse fidem prolare iis omnibus , qua S. Mater Ecclesia credit, tanquam a Deo revelata . De lege, qua tenentur Fidelis repetere actus virtutum Theologalium. De norma , qua Divina eloquia tradenda sunt per explicationem Catechismi. De testimoniis . qua feri solant pro Clericis ordinandis . initis Ecclesia hac tesimonia redderet. Plune munus hujusmodi Parochis tribui. Te veritate , qua inesse debet his tesimoniis . De eleemos)nis, atque oblationibus impendendis juxta intentionem Osserentium . De summa cura , oesudio, quo perpetuo Ninis i Ecclesia oblationes, est eis bonas elisodire soliti fuerunt. De quibusdam eorruptelis circa ipsarum tisum inducti . Proponuntur certa leges pro his corruptelis in poserum evitandis.
tus nuper habitus suit nobis praesentibus juxta piam consuetu- dinem, & institutum , quod jampridem inductum plures ex Decetaribus nostris integre servaverunt. Decreta quoque in ipso coetu 'consecta Parochis ejus dein Dioecesis communicari quidem debent, quod
per has litteras essicimus, tamen hanc pariter epistolam ad Parochos omnes scribendam existinaavimus, qua non solum hortamur eos vehemen inter , ut ipsa Decreta diligenter perfici curent, sed etiam ipsbrum oculis quasdam res gravissimas subjicimus , de quibus in eodem coetu verba fecimus, tum ut cognita fiant illis, qui coetui non interfuerunt, tum ut caeterorum , qui adluerunt, animis altius defigantur . . a. Ac primum sermonem instituimus de Parochorum munere , quo sacra eloquia dilucide suo populo explanare tenentur , & ea potissimum . quae necessario credi debent, ut salus aeterna comparetur. De utilitate, ac necessitate ctuum Fidei, Spei, & Charitatis plura disseruimus . De testimoniis etiam , quae tum Vicarii Foranei, tum Parochi obsignare solent, ut nobis approbent morum integritatem , & certa vocationis indicia in illis ostendant,qui minores,aut majores Ordines exposcunt, loquuti sum v s. Egimus quoque de fide,ac religione, qua impendi fas est eleemosynas,quae a Fidelibus congeruntur ;& facinus indignissimum coram Deo, de hominibus ostendimus, si in alium usum, quam onerentes postulant,
3. At vero causas singulorum capitum percurramus. Populum de rebus ad salutem necessariis sedulo instituendum diximus, quia plures de- P ehendimus , qui ad examen venerant pro Tonsura, vel pro minoribus. Am.XI. M m m seu Diuitiam by Cooste
484쪽
seu majoribus ordinibus accipiendis, Ac cum de actu Fidei interrogarem tur , hoc responsum dederunt: Satis esse, si Fide teneantur omnia . quaeredit Sancta Romana Ecclesia . eui Deus revelavit totum id, quod 'ecessario er/di d bet. Ipsa vero Ecclisia Fidelibus My bria tanquam a Deo revelata proponit , ct alia , qua ad salutem necessaria habentur . 4. Item necessitatem , atque utilitatem actuum Fidei, Spei, & Chaiaritatis exposuimus; nam in examen vocati non semel responderunt: δε-
ii, εδ . si actus Fidei, Spei, ct Charitatii semeI intra quinquennium fis
De Testimoniis pariter agendum duximus, quae dare nobis consueverunt Vicarii Foranei, & Parochi de virtute , moribus . atque indole ordinandorum ῆ nam non pauca ex illis veritati parum consentanea reipsa cognovimus: dc profecto omittimus vitae rationem parum honestam , quam Clerici aliquando post acceptos ordines instituunt non se mel deprehendimus ex litteris Vicarii Foranei, qui testimonium probitatis consecit, invito animo illud oblignatum suisse , nempe ut aliorum voluntati morem gereret , & interpositis commendationibus obsecundaret. Id autem nobis Vicarius patefecit, postquam ordines Clerico collati suerant, videlicet cum de ejusdem Clerici improbitate , corruptisque moribus quereremur . Contigit etiam , ut duo diversa inter se pugnantia testimonia ab eodem Parocho oblata nobis suerint . primum quidem ante sacram ordinationem , quo necessariam illam pro Ecclesiae suae utilitatetes abatur, alterum vero , quo assirmabat facultatem impertiri posse , ut Clericus alio migraret, cujus opera nullo modo Ecclesia indigeret. 6. Postremo de eleemosynis non aliter impendendis, quam voluntas offerentium postulaverit, agere coacti suimus, eo quod assiduae querimoniae ad aures nostras pervenerunt, illas non Ecclesiae tribui, sed a Parochis in proprios usus converti . Illud quoque magnopere expetimus , ne ulla disdia inter Parochos. & populum intercedant, ac ne sacerdotum
dignitas, uti solet accidere, immerito proscindatur : sed de singulis his
rebus seorsim verba faciamus .
. Exploratum in primis omnibus esse debet a Gregorio XI. tanquam ' haeresim damnatam fuisse hanc sententiam, quam P. Nicolaus Emericus ex ordine Sancti Dominici ira commemorat : Octava haresis es . quod uicus non tenetur ad aliquem Fidei articuIum explieite eredendum , sed susscit sil j isa estnelam in genere, quod eredat omne illud, quod credit Sancta Nater Ecclesia Dei. Porro Clarissimus Penia haec advertit: Non excusare
pravam consuetudinem in contrarium, eam pauci fint, qui explicite articulos sciant. Idem celeberrimi doctrina Scriptores confirmant .
485쪽
8. Sed ut ostendatur nequaquam susticere aliquando intra quinquennium actus Fidei . Spei, dc Charitatis elicere , satis esse fortasse poterit, si asseratur . errorem hujusmodi duxisse originem a quinta, sexta , septima , decima septima , ac sexagesima quinta sententia , quas omnes Innocentius XI. proscripsit. quarum prima his verbis exponitur: An peccet mortuIiter , qui acti d lectionis Dei semel tantum in vita eliceret, condemnare non audemus. Altera vero : Probabile es ne singulis quidem rigorse quinquenniis obligare praeceptam Charitatis erga Deum. Tunc flum obligat, quando
tenemur jus cari, ct non habemus aliam viam , qua jusjkari possmus: δε- tis esse aistim Fideis et in vita elicere : susscit Maseria Trinitatis, Inea nationis semel eredidisse ; Enim vero si damnata est illa assertio toto vita tempore susscere aram Fidei, si reprobati sunt, qui lethalis culpae
reum pronunciare non audent illum , a quo unius tantum dilictionis actus in
Deum per integrum vivendi tempus eliciatur 1, si proscripti quoque sunt ii, qui probabile censent neminem praecepto charitatis in Teum , etiam intra quinquennium obstivi: si demum illorum opinio rejecta est , qtui putant eodem charitatis praecepto tunc sitim nos ad ringi, cum tenemur j0tificari; nee alius suppetit modus , quo jusscationis gratiam assequamur di, ex his profecto confici nullo modo potest latis esse , aut bis in vitae cursu actus Fidei. ac dilectionis in Deum , aut ejusdem dile stionis aetum intra quinquennium emittere, ut charitatis praeceptum impleatur. De his agit funus Pater Viva , quem libenter nominamus ob eximiam ipsius sapientiam . singularemque amicitiam , quae nos invicem conjunxit . cum adhuc vita sungeretur. Hanc ille quaestionem instituit ' : Ubi damnatur aliqua propos io . attendenda es ratio condemnationis. qua si aque militer pro pr-stione amni. hae pariter implicite declaratur falsa , ct omnino improbabilis . Enis autem non videat, dissonantiam fere eamdem contineri, quod quis semel. ac quia quis bis tantum in visa actum Fidei eliciat virlinuue irrationabile , ct absnum . Od in ilibus proscriptis thesibus es adisplendum ; dum enim ex. gr. damna. tur as Alexandro HI. propstio 3 . dicens. In die Palmarum recitans O inm schale satisfacit praecepto, male quis inferret, quod satisfaciet pracepto , qui recitat Osseium Paschale in Dominica P sonis, quando ratio condemnationis eadem , aut Iere eadem es pro utroque castu. 9. Insuper satis esse videtur, ut querimonias nostras esse iustas ostendamus in Parochos, ac Vicarios Foraneos . qui testimonia pro Clericis ordinandis obsignant, si palam faciamus ipsorum culpae nequaquam tribui , si plures susceptis Ordinibus vitae rationem ingrediantur eorum di gnitati parum accommodatam . Id quidem nobis molestissimum est, sed Vicarios , ac Parochos accusare nullo modo potamus. si habita ratione Praeteriti. ac praesentis temporis post sedulam indolis morumque disqui-litionem nulla hominum commendatione perdueti de innocentia alicujus Ordinandi scriptum testimonium concedant, eumque fore utilem Eccle-
a D notis ad primampropositisnem inter damnatas ab Alexandro VII. num. 6.
486쪽
siae testentur, licet poli ordinationem fato ipsorum . nostroque misero corruptis moribus imbuantur. Cum nos ab Archidiacono petimus, utrum ordinandos satis idoneos agnoscat, id quidem assirmat his verbis interpositis: quantum humana fragilitas nossesinit: ex quibus constat evenire revera posse iniquos homines sub specie probitatis non semel latere, nec il- los certo dignosci, quamvis omnis diligentia conseratur ; illud autem facilius contingere, ut qui virtutem usque ad Ordines excoluit. vitio deinde corrumpatur. Nos ipsi , priusquam manus imponamus super eos, qui ad Diaconatum assumuntur, his verbis Divinam opem exposcimus :Et nos quidem tanquam hornines Divini sensus I ct fumina rationis ignari horum
Titam, quantum psistimiis , aestimamus . Te autem , Domine, qua nobis sunt ignota , non transeunt, te occulta non fallunt. Tu cognitor es sereretoris , tu scrutator es cordium . Tu horum Silam calesi poteris examinare judicio , quo semper praedales , Er admissa purgare , G ea, quae sunt agenda , concedere. Illos tantum Vicarios, ac Parochos arguimus, qui temere , & inconsulto scribunt ejusmodi testimonia, assirmantes ea, quae ignorant; aut nullam impendunt operam , ne se ipsos , & nos quoque decipiant. De illis praesertim querimur, qui rem opinioni suae contrariam testantur ob hanc nefariam causam , quae in hac Dioecesi jam pridem nimis invaluit, ne scilicet populi sui benevolentiam amittant, ac ne molestiam cuipiam inserant; quo pacto obsequium Deo praestandum hominum gratiae indignissime postponunt. Singularis fuit Abulensis opinio '. qui Iudam improbum jam tum existimavit, cum inter Apostolos cooptatus fuit. Sanctus vero Ioannes Chrysostomus, ac Sanctus Cyrillus Alexandrinus aliter Putaverunt. Sanetus quoque Hieronymus haec ' tradit: Interroga eum s nempe Chrisum in , cur Iuda in elegerit , cur ei loculos commiserit, quem furem esse non ignorabat Vis audire rationem p Deus praesentia judicat, non futura , nec condemnat expraesentia, quem novit, talem fore, quisbinsea dissi erat; sed tanta bonitatis est, ct in Milis elementia, ut eligat eum , quem interim bonum cernit, discit malum futurum, dans etpotesatem conversionis. Opaenitentia. δio. Τandem satis haberi debent, quae in quinquagesimam quartam
hujus libri Institutionem luculenter congessimus, ut universi cognoscRnt eleemosynas pro voluntate offerentium impendendas, ac nefas esse, si in rivatum commodum, aut apparandas epul as conserantur. Egregiamertulliani sententiam, de ad hanc rem valde accommodatam pariter
subjicimus'. qui eapsulam in templis adhibitam ab ipso Ecclesiae exordio pro congerendis Fidelium eleemosynis fatetur , nec illarum usum pQ- steris explicare praetermittit: Psdieam unusquisque sipem mens a Qe, vel eum velit . si modo velit, ctsi inodo possi, apponit. Nam nemo compellitur , sed ston re confert. Hae quasi deposita sunt pietatis . Nam inde non epulis,
487쪽
.potaculis, nec ingratis voratrinis disspensat: ιr , sed egenis alendis , humandi 1, , o pueris , ac puellis re , ac parentibus desistitis, jamque domesscis senibus, it/m
naufraeis, ct si qui in metallis, ct si qui in insulis . vel in cusodiis dumtaxat ex ea sa Dei secta alumni confessonis sunt.
Ir. At enim, quae hiic usque dii ta sunt, altius investigare constituimus. Itaque nona, decima, & quadragesima quarta institutiones hujus libri satis patefaciunt gravissimum munus, quo Parochi explanare debent divina eloquia , populumque docere mysteria ad comparandam animae salutem necessaria, atque adeo actum Fidei, qui cunctis suis partibus constet; eumdem denique populum monere haud satis esse, si quis generatim credat omnia , tanquam a Deo revelata, quae Sancta Romana Ecclesia Fide tenet. Singulos obtestamur , ut easdem Institutiones diligenter percurrant, & in memoriam quoque revocent, quae ipsis olim Theologiae Prosetares tradiderunt, aut ejusdem Divinae facultatis Scriptores evolvant. Tunc enim aliquis procul dubio se muneri suo defuisse deprehendet, & ex eo sonte perniciem omnem , ac detrimentum, de quo agimus, di manasse. Ia. Institutio nona satis aperte comprobat a Parochis omnino per dies Festos explicandam populo Christian Doctrinam . iisdemque diebus pias conciones ad populum habendas Institutione decima demonstravimus. Cum vero de ruralibus Sacellis ageremus quae plusquam mille passus a Parochia distant, sacrum in illis fieri permisimus hora , quae vicinis ruricolis apte conveniret. Sacerdoti vero praecepimus, etiam sub poena suspensionis a Divinis, de suturis proxime diebus Festis populum monere, Evangelium ab Altari declarare, necessaria ad aeterna in salutem tradere, & Christianae legis explanationem nunquam omittere pro iis omnibus, qui ad sacrum Convenerint. Porro haec omnia Sacrorum Canonum auctoritate, ac Sedis Apotholicae Decretis confirmavimus; nam summopere optamus perspecta Omnibus esse fundamenta, quibus
13. Si vero Theologos consulant, facile intelligent omnes, utile quidem esse, si quis omnia generatim credat, tanquam a Deo prose cta , quae credenda proponit Sancta Romana Ecclesia, haud tamen Fidei praecepto satisfacere , qui peculiaria quaedam distincte non credat . Fides prosecto salutis humanae exordium , di veluti radix justificationis nuncupatur , sine qua fieri nequit, ut Deo placeamus, & consortium filiorum Dei consequamur. Dum Fidem exercemus, animos ad accipiendam jussitiam comparamus. ac per Divinam gratiam excitati, & corroborati, Fidem auditu concipientes erga Deum libere movemur , Fide tenentes omnia, quae ipse manifestavit, & pollicitus est, ut Synodus Tridentina docuit .a . Quamobrem Theologi unanimes sentiunt nonnulla cre
488쪽
di oportere , nempe Deum existere absque ullo principio, immensum . omnipotentem , incomprehensibilem . qui sempiterno praemio, vel poena probos, improbosque assicit: Sine Fide autem sinquit Sanetus Paulus ' in Obile es placere T eo ; credere enim oportet accedensem ad Deum , quia es, er inquirentibus se remunerator fit. Hinc vige lima secunda inter proscriptas ab Innocentio XI. sententias his verbis recensetur : Pisus Fides anilis Dei necessaria videtur necessitate medii, non aretem explicita remune
1 f. Porro id Fide tenendum est necesstate medii, ut inquiunt Theolo- 'gi, nec ulla causa excusationis afferri potes . Eadem necessitate credendum proponitur Mysterium Sanctissimae Trinitatis, unum nempe natura Deum , Trinum vero personis; item Mysterium Incarnationis. Passi nis, Mortis, & Resurrectionis Divini Salvatoris. Ita docent communiori, tutiorique sententia Theologi: Sanctus Thomas inquirit : Utrum explicite credere Maserim Incarnationis Chrisist de necessetate salutis apud omnes deinde articulo octavo: Utrum explicite credere Trinitatem sit de necestare salutis . Utrumque Sanctus Doctor assirmat, primum quidem ea sacrarum litterarum auctoritate : Non eis aliud nomen s de Christi nomine sermo est hominibuo. in quo oporteat nossIυos feri; alterum vero Sancti Matthaei testimonio comprobat: Euntes d cete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, est Filii, ct Spiritus Sancti. Insuper Sanctus Thomas ' expendit Incarnationis Mysterium explicite credi non posse, nisi Sanctissimae Trinitatis Mysterium eadem fide teneatur: Gia in Maserio Incarnationis Christi hoc eratinetur , quod Filius Dei carnem assumpserit, quod per gratiam Spiritus Sancti mundum renovaverit, edi iterum . quod de Spiritu San, eoneeptus fuerit. Theologi Salmanti censes eamdem super
hac re opinionem tuentur': Cardinalis autem Gottus quem superius nominavimus , hanc sententiam magis probabilem , magisque tutam esse
contendit; fusius quoque id sustinet Pater Maurus societatis Iesu , qui
Romae per plures annos eximia cum laude Sac. Theologiae facultatem tradidit . I 6. Post haec Mysteria, quae necesstate medii Fide explicite tenenda sunt, alia proponuntur, quae pariter explicite nectiptate praecepti prosteri debemus; nisi sorte interveniat ignorantia , quae nulla diligentia vinci potuerit. Haec autem sunt . quae in D mbolo Apostolico cominentur, tria sacramenta, Baptismus, Poenitentia, di Eucharistia , & reliqua alia . cum percipienda sunt . Item oratio Dominica, quae omnia vel speranda. veI a Deo petenda complectitur; postremo Decalogi praecepta ,
489쪽
gloriam assequamur . Haec universa Cardinalis Lauraea& ante illum P. Suareet ' sapienter exponunt De Symbolo Apostolorum mentionem fecimus, quod illi Spiritu Sancto amati consecerunt, antequam in diversas orbis partes iter susciperent pro disseminando Christi Evangelio, ut eadem unanimes sentirent , certumque indicium, ac testimonium dareis tur , ut veri a salsis fidelibus distinguerentur'. Quilibet autem Apostolorum peculiarem Symboli articulum pronunciavit, uti Sanctus Leo seribens ad Pulcher iam Augustam his verbis testatur Siquidem inius Catho. Iiei Θmboli brevis , se perfecta confessio , qua duodecim Apos olorum totidem es signata sententiis , tam inserti ta sit munitione caelesti , ut omnes Haeretisorum opinionessolo ipsius possint gladio obtruncari. Eamdem sequuntur sententiam Venantius Fortunatus, Albinus Flaccus, & Rabanus, quem miminat Baronius . Omittimus duos sermones Sancto Augustino adscriptos , quibus ad id probandum veteres scriptores utebantur , & quos Sancto Augustino tribuendos recentiores minime existimant . De eodem Apostolico Symbolo haec habentur in Canone , Vis ante, de Consecratione Ante omnia SImbuum , ct orationem Dominicam ct vos ipsi tenete, ct illis, quos suscepisti de sacro fonte . Ostendite . 17. Haec omnia Scriptores sere omnes aperte commemorant, & praesertim Christianae Doctrinae libello indicantur, quam si Parochi explanarent , nisi coeli intemperies pro excusatione adduceretur, aut alia causa solemnis Festi, ut Sacrum in aliis Ecclesiis conficiant, atque ita Chris lanae legis explicandae munus praetermittant, si Catechesis de m re institueretur , si quoque Parochi sibi ante oculos ponerent non modo primarium munus Supra Corpus Chrisi verum ; sed alterum paritersim cirpus Chrisi Usicum ; si animo perpenderent populum ab ore ipserum legem requirere, uti docet Sanctus Thomas : Alii avrem promoventur ad alium aisum , qui es Dpra Corpus Chrisi mrficum , a talium ore popuIus Iegem requirit; unde scientia legis in eis esse debet, non quidem , ut sciant omnes disseius quasiones Iegis , quia in his debet ad Superiores recursus haberi, sed, ut sciant ea , qua populus debet credere , O Observare de lege , si , inquam . haec fierent diligenter, ea tristitia careremus, quam percipimus intelligentes in quibusdam Parochiis earum rerum populum imperitum esse , quae ad aeternam salutem necessario requiruntur. Neque illud generale responsum datum nobis fuisset , quod superius indicavimus, cum ordi- . nandi de actu Fidei interrogati suerunt; quorum aliqui Deum revelantem exprimere non semel omiserunt. & ob ignorantiam lapsi sunt in sententiam, quae inter proscriptas ab Innocentio XI. vigesimum tertium locum
490쪽
obtinet: Fides Iate dicta ex tesimonio creaturarum . Amiliυe inama adjus eamnem silicir. 18. Aliqui revera Dioecesis Parochi , cum de his rebus sermonem haberemus, nobis testati sunt, neque Catechesim, neque pias ab Altari conciones, neque Christianae legis explicationem praetermitti, sed inter agricolas plures ingenio tardos, adeoque rudes versari, qui nihil omnino percipere , & animo defigere possunt ; alios, licet vehemen ter admonitos , ad Parochum audiendum cum reliquis haud convenire , alios demum, qui prius ad salutem necessaria bene didicerant, post aliquod tempus Parochum docentem audire negligentes, omnia dediscere. lilos vero commendamus primum , & gratias illis agimus, qui suo munere perfunguntur ; deinde optimo jure respondere ipsis possumus in medium prolatas rationes ordinandis nullo pacto suffragari . Nam si crassi. rudesque deprehenduntur, si raro interfuerunt, dum Christianae legis doctrina explicaretur, si ipsam bene addiscere non potuerunt, testim nium . quod a Parochis exquirimus ante ordinationem, illis obsignate non debebant. Item si declarantes populo actum Fidei pro aeterna saluto necessiarium , populum in hoc errore versari deprelaendissent, nempe satis esse,si quis profiteatur omnia,quae docet Sancta Romana Ecclesia, tanquam a Deo manifestata; hanc sane erroris maculam detergere oportebat, actumque Fidei tradere, qui Mysteria , aliosque articulos, quos nuper enumeravimus, explicite comprehenderet, ac postremo clausulam subjicere, Fidem nempe praestare reliquis omnibus, quae Sancta Romana Ecclesia tenet, & nobis Fide tenenda Proponit ob eam causam, quod illa Deus patefecerit, qui summa veritas est, quive nec ipse deci .pi, nec alios in errorem ducere potest . I9. Verum, ut omnem de medio tollamus Oppositionem , quae spe. ciem aliquam praeseserre videtur , assirmari potest explicite percipiendae se omnibus ea . quae necessitate rnedii, is nece ate praecepti credenda pro ponuntur; sed non eamdem in sngulis, paxemque earum rerum cognitionem postulari . Nam Ecclesiastici Laicis magis excellere debent, adulti pueris, ac *uellis; & qui mentis praestantiam , ac celeritatem majo rem obtinent, iis anteire debent, qui tardiores sunt ingenio . Id sapienter expendit gravissimus Uir in cura animarum probe versatus, qui libellum anno I I9. Typis edidit Florentiis hoc titulo inscriptum : me doce ': Dico ultimo inquit ipse non omnes Meles teneri aqualiter ad explicitam notitiam eorum , quae hactenus memoraNimus , sed attendendum satum . munus, necnon aetatem , ac capacitatem uniuscujusque. Idem clare docet S. Thomas ' , qui ait : Post tempus gratia revelata tam majores, quam minores tenentur habere Fidem explicitum de Mnteriis Chrisi, praecipue quantum ad ea , qua communiter in Ecclesia memnieantur , ptiblice proponuntur , Aetι-ti sunt articuli Incarnationis . Alias autem. subtiles considerationes circa Inca
natio ' as . I7. b 2.2. qaση. a. art.6. per totam , rart. p. in corpore .