장음표시 사용
491쪽
narimis articulis tenentur aliqui magis , vel minus explicite credere, seeundiιm
quod convenit satui, oe of io uniuscujusque . Illud etiam accedit, non
litis esse Parochis, ut certo asserant se omnem operam contulisse , ut necessaria ad salutem populus doceretur, dc si aliter contigerit , non sibi . sed populi 4 vitio tribuendum . non, inquam, satis esse , si statis diebus Christi doctrinam, ac legem explicaverint, sed etiam requiri, ut importune, vel opportune illos graviter objurgaverint, qui Parochum audire negligerent, &t parentes etiam, qui lit ros suos haud cogerene in Ecesesiam convenire, dum Parochus populum institueret ; opus esse ut piis consionibus frequenter ante'oculos populi subjeeeri ni quae potis.'simum credenda snt, &quae ficienda , ut ad beatam vitam fideles perveniant; oportere etiam , ut prius imbuerit rerum necessaria cognitio-Τne pueros, ac puellas, quae ad sacram Eucharistiam primum accederedetant , nec ullos ad Corpus Christi sumendum accedere passus fuerit, quos .aatea plane idoneos non cognoverit: opus esse, ut sponsos diligenti examine probaverit, an Christi legem , & doctrinam bene intellige-'rent , dum ipseram mutuum consensum pro si Mnsaliis ineundis exploravit, antequam illos matrim io conjungeret, quod nos alio loco demo instravimus'; postremo o pus esse, dum Poenitentiae Sacramentum administravit illis, quos jure merito suspicari potuit, aut nunquam didicisse, quae necessitate medii, re necessitare pracepti credenda explicite sunt,
aut illorum penitus oblitos fuisse , opus, inquam . esse, ut eorum saluti, ae hono prudentdi consuluerit . Innocentius XI. hane sententiam sexagesimo quarto loco proscripsit : Absolutionis capax es homo, quam tum-ltis laboret ignorantia inferiorvm Fidei , ct etiamsi per negligentiam , etiam culpabilem , nesciat My senium Santissima Trinitatis , Inearnationis Domini Distri Ausu Christi. Hine patet illicite, & invalide criminum absolutionem: illi impertiri, qui Deum ignorat re-edem bonis, atque improbis supplicium illaturum, quod ηιecstate medii Fue tenenciam es V Invalidam , vel saltem illicitam quoque constat esse absolutio m , quae t conceditur Mysteria Sarastissimae Trinitatis, atque Incarnationis Domini ignorantibus .. Primum quid i ,' si magis probabilem ι magisque tutam et eorum opinionem sequi velim usi: uti nos taciendum putamus, ibi eadem bina Mysteria merisitaremedit profitenda necessario existimant ui Seeundo saltem illicitam abselutrahemassismavimus; nam si amplectamur horum senem iam , , tanquam: tin sota speculatione probabilem , qui asserunt di
eadem Mysteria solum, tau j r.essiti necessario credenda , in voto t. imen necostate medii. ι si, inquam , Consessarius hane sententiam admittat , .lamo illam: sequi nequid, dum reipsa confert ab idtionem ign Tanaibu i cadem inserta per oscitantem , ac vincibilem negligentiam , inuti plerumque contingit, aut ignorantiam habentibus eorumdem Mysteriorum ι quae vincp, ao depelli nequaquam potuit. Nam Innocentius
492쪽
XI. hanc sententiam primo loco damnavit: P in es illicitum ti saerariistis conferendis sequi opinionem probabilem de vatio Sacramenti, relicta tutione. nisi id Ceut lex . aut consentio. Mu periculum gra=s darim incurrendi. Hiae . sententia probabili tantum ruendum es in collatione Baptistii . ordinis Satred talis , aut Episcopalis . De his Cardenas ', P.Viva .ae P. Zuccherius 'e piose differunt. De his quoque sermonem habet P. Semeri in eo libello, qui Parceris Infructus Φ, dc in alio, qui Confessariiu Infractus inscribitur . Tandem omnes Scriptores unanimes assimant nullo modo abis. lutionem rite concedi posse impe itis earum rerum , quae norasstato medii necessariae propoRuntur , e ue prius edocendos, quam a eriminibus dissolvantur. Item protrahendam illis absolutionem , qui necessaria noeotaleprac ii non sine culpet ignorant , quibus tamen impertiri absolu tionem aliquando permittunt, si tamen necessaria Meestate miari calleant, ac de pristina socordia, in addiscendis Meetariis nec atanae ii dolorem testentur, illisque percipiendis se operam Mulam da turos polliceantur . Haec universa, quae exposui us. Re res ammarum iterato perficere debent. ut se culpa vaeuos omnino probent eamque in populum conserant. Quod si muneri suo plene satiricerint . nec tamen ignorantiae tenebras ab omnibus depulerint. nihil aliud se a. rest, nisi ut a Deo requirant sontem lacrymarum . quem Ieremias exposcebat: oras dabit capiti meo aquam, er oculis meis fatem lacrymarum, plorabo die, ac nocte interfectos Ilios populi mei. .n H. iii au M. Haec monenda necessario duximus de iis, quae proposita primosuerunt in coetu, quem in Civitate habitum superius memoravimus. Nunc ad e veniamus , de quibus secundo loco tune a stum fuit; nempede necessitate, atque utilitate actuum Fidei. Spei. &Charitatis quos intra quinquennium intum elicere nefas ostendimus. Ac primum illud certi sumum est, diviqo, naturalique praemato nos impelli, ut in vitae
curriculo actus Fidei, , ἰ Miritatis siquando proferam ha . Alia quoque praecep in eoi actus iterare, nempe cum Daemo. nis insciit o M. - effugere nullo modo possimus, nisi eosdem, id aperte colligitur ex prima sententia, quam Ale-
isto proscriptat adnumeravit: Homo rudis unquam Ura tense pure t suur elisere estum Fid i , Spei, ct ciaritatis ex vi Praceptorum nimnorum Mi eas virtutes pera ulim. Hine constat haud satis esse virtutem charitatis erga Deum , quae in observandis ipsiuspraeceptis continetu ἰ- juxta testimonium sancti Joannis : βtii habet maidata mea , ter servat ea. ilis es qui diligit - . Idem comprobatur ex sententia, quam Alexander V m. tanquam haereticam proscripsit Bonifas si sectiva em ut in eonvenie, ti4 a besti cum natura rationali; formalis vero in confarmitate actus eum ν uia
a nil 4r. de Prodio t. tuter proscriptas ab Insor. XI. eQ. T. . 5 Eodem tiro Num. 4. seq. c Iu Decisionibus Morat. Cleri Patav. casu I. Mensis Febr. num. 13.d Cap. 22. g. I. e cap. 7. f Sa antieenses Theol. tom. s. de cursu Morali tra'.
493쪽
moralis. Porro huc sententia non de inruati, sed de formali dilectione intellisi debet. etiam reserri merito p tost illa sententia, qu1m In. nocentivi M. decimo sexto loco impro vit: Fides non censetur eadere pubpra pium spectaee, di secundum se,ai. Cum iam ita se habeant, Dissertationem Theologicam conflae. re animus non est, neque decernere quoti es actus fidei, spei, 8 ha-xitatis emitxere peneamur, aut per accide s , ut inquiunt τheologi , atque ob alia praecepta peculiaria , quae eosdem pistus Melibus indi eunt. Quippe nulla in Theologia Morali disputatio tam diversis scriptorum opinionibps implicatur. Nos solum afleremus quaedam sacrarum littera. rum testimonia; ac primum de actu Fidei illud bancti Ioannis p ieitur
Sie Deus dilexit mundum, ut Filium simm unigenitam daret, ut emuis, qui eredit in eum , non pereat, sed habeat vitam aeteream . Pro Spe autem
illud Psalmi aptissime convenit:. acrificate saer um A sitia , m ste
rate in Domino . Pro actu dilectionis nihil accommodatius excogitari potest, quam illud Deuteronomii': Diliges Dominum Deum tuum ex rota corde tuo. G ex tota anima tua, ct ex tota fortitudine tua: eruntque verba hac, qua ego praecipio tibi hodie, in corde tuo . o narrabis ea filiis tuis , smeditaberis in eis sedens in domo tua, s ambulans in itinere, dormiens , atque consurgens, ct ligabis ea , quasi signum in manu tua, eruntque, ermo Debuntur inter oculos tuos , scribesque ea in limine, er Osiis domus tua . Porro hoc testimonium aliis auctoritatibus Sanetorum Matthaei, Marci, ac Lucae confirmatur. Quamobrem , arie stis sententiis, quas Summi Pontifices improbarunt, uti superius dictum est, omissis pariter omnibus , quae in disputationem vocantur, illud pro certo asseremus, magno indiscrimine amittendae salutis versari, qui diutius hos aetus elicere prae-iprmittit. De actibus Fidei Cardenas copiose verba facit', De actu Charitatis haec tradit Cardinalis Gottus ' : Per se obligat praestum actus maritatis in Peum Jper Omnia, non semeI ia anno , sed frequererer infra annum: νω tutius, is probabilius. Praeceptrum enim maximum, o primum,
Iatum eum tanta , ex parte Dei, cautione, quia , ut ex Deuter nomis cap.6.
superius allato, homisum oculis, ct cordibus semper βυersari, ae insertum esse debet, nee res 'e piamis per laurem tempus negligi. Im,mo ingratum se exhiberet homo, qui, cum continuis a Deo beneficiis cumuletur , diu saret. quin ad suum henefactorem per amorem sese eonverteret. De singulis vero acti. bus Fidei, Spei, di Charitatis haec habet P. Viva ν: Propterea adhοι prasantissmos actus eliciendos saepe conari debemus. Qua de causa, cum salus animarum, qua: nobi4 tradi , nos N n n a Veh
R Cap. I. b c. . G e De Propositionibus proseriptis differt. a. propositione 6s. eap. 2. d Lib. Io. dub. I. ρι est. 3. de Garitate a . e De prima Propositiose ab Alexanseo proseripta πηm 7.
494쪽
vehementer , uti decet, sollicitet , ac potissimum cogitantes in ea conditione Dioeceianos versari , ut eorum institutio a solo Parocho dependeat , ideo in coetu sancitum suit, & nunc idem repetitur , Decretisque adjungitur . ut Parochi omnes , ac reliqui Sacerdotes, qui subfidiarias Ecclesiis praesunt. aut Sacellis per mille passus a Parochia sejunctis, &explicare omnino debent populo Christianae legis disciplinam , atque instituta, ut. inquam, singulis diebus Festis, priusquam rem divinam incipiant, actus Fidei, Spei, & Charitatis alta voce pronuncient, eosque populus ad verbum repetat: iidem actus libello adduntur Christianae doctrinae, quae Typis edita fuit anno. I 33. Confidimus autem Dei bonitatem , ac clementiam non delaturam , ut illos animis populi defigat, eumque permoveat , ut diebus etiam prosestis eosdem actus renovet , ac potisumum in extrema vitae periodo , cum de salute aeternae dimicatur .
Monendum. pariter censemus in libello Christianae, doctrinae his verbis actum Fidei explicari: Ego eredo quidquid in Smboli Apsolom continetur.er quidquid Sancta Ecclesia credendum proponit M. Ses, prius in eodem libello agitur de duobus Mysteriis Trinitatis , atque Incamationis , aliisque,
quae necessitate medii, ac necessitate praecepti cognoscenda, ac Fide tenenda necessario sunt. aa. Tertio loco aetiim fuit in eadem Congregatione de testimoniis . quae Vicarii Foranei, vel Parochi ordinandis obsignant. Cum memoria repetimus veterem Ecclesiae disciplinam . eadem lege obstrictos intuemur
Episcopos, ne temere manus imponerent,magnumque studium eos contulisse , ne ad Ordines majores , dc minores aliquem , nisi idoneum, reciperent , aliosque omnes secluderent, qui parum digni hoc honore viderentur : illi tamen quibusdam subsidiis praediti fuerunt, quibus nos omnino caremus. Archidiaconi partes, ac munus suit eorum doctrinam . &indolem explorare, qui Ordines ab Episcopo poscebant; omissis aliis documentis id potissimum comprobatur duabus Innocentii III. Decretalibus'. Nunc autem petitur quidem ab Archidiacono , dum Sacra Ordinatio peragitur , utrum ordinandos satis idoneos arbitretur, quod ipse assirmat; sed haec fiunt, ut Ritus antiquitatis servetur , ac ne sormulae, quae a majoribus induetae suerunt, labefaetentur. Etenim neminem latet Ordinandorum ingenia, ac mores ab Archidiacono nullo paeta cognosci; olim Fideles alicujus meritis , ac virtute ducti sere per vim Episcopo illum proponebant, ut ordinibus initiaretur . Id S. Augustino contigisse narratur. Eum ergo tenuerunt, ct ut in talibus consuetum est, Episcopo ordinandum intulerunt, omnibus id uno consensu. θ desideris ri, permeique petentibus, magnoque studio , ct clamore flagitantibus , uberrim εο sente se. oe eorum , ut voluerunt, compIetum es deguerium ; quod sapienter interpretatur post clarissimum Virum Cardinalem Noris Pater Joannes Salinas
495쪽
linas Canonicus Regularis , qui non sine magno Ecclesiasticae eruditionis detrimento, ac pernicie paucis abhinc annis e vita decessit: Sessus es sin- qnitin, invitum , ae per populi rumultum evectum fuisse ad Clericatum . At mero reum non facile sait Thomassinus regeretur , sed ultra rem limitas
quandoque eveheretur populi tumultuantis impetus , eo tandem deventum eis, ut dominarentur Canones, nec plebi quidquam permitteretur, quam ut de cita, moribus eligendorum tesimonium diceret. Eamdem consuetudinem invita
olekandri Severi Lampridius commemorat: Ubi aliquos vMusset vel Rectores Provinctis dare, ves Praepositos facere , vel Procuratores, id es Ratis- 'nales ; ordinare, nomina eorum proponebat, hortans populum , ut si quis quia haberet criminis , probaret manifestis rebus, si non probasset, subiret paenam cspitis . Dicebatque, grave. esse, cum id O ristiani, o Iudaei Deerant in praedicandis Sacerdotibus , qui ordinandi sunt, non feri in Provinciarum Rectoribus, quibus er fortuna hominum committerentur , ct capita . Nunc quidem in ordinandis Diaconis , ac Sacerdotibus Episcopus populum interrogat, an aliquid contra illos in medium proferre possit, sed nullus omnino responsum' reddit, aut quia latinum sermonem , quo Episcopus utitur, populus ignorat, vel quia cognitum , perspectumque habent univerit hac solum ratione id fieri, ne vestigia Ritus antiqui obliterentur .a3. Tridentina synodus id perpendit, tervatoque veteri ritu novam disciplinam invexit M , jussitque promulgari in Ecclesia illorum nomina , qui Ordines exquirunt, ipsorumque conditionem , aetatem . familiam . ac mores a probatissimis viris investigari. Deinde praecipit Episcopis ut eadem ipsi diligenter expendant. adhibito consilio Sacerdotum , virorumque praestantium , qui scientia divinarum legum . & sanctionum Eces esue plurimum commendentur. Plura alia decreverunt Patres ejusdem
synodi, quae A bell1 in eum librum congessit, qui inscribitur : Dis
palis sollicitudinis Enchiridion '. Ibi praesertim haec monentur: Cum autem , tu amplis praesertim Dioecesibus, selus Difrutis eorum omnium , quae ad ordi, natione praerequirunttir, pondus susinere nequeat, tales sibi hoc in negotio coadjρι- tores, ct eooperatores adhibere debet , quibus plane considere queat, bac es, pro-bρα , peritos, expertos , ac prudentes, nee , qua sua sunt, quarentes , sed qua Iesu chrisi . Romiae anno a I9. 'probus Eccleuasticus praeclarum opus in
lucem dedit, cui titulus: De vita. atque scio Episcopi ': Quoniam sinquit ipse Episcopus fidem praestare aliis debet, nempe Ludi magistris,
ac Parochis, cum ordines conserendi sunt, ideo cognitum faciat omnibus nullam se in hoc negotio diligentiam , studium , operamque omittere velle; graviter objurget, qui negligenter se gesserint, gravius etiam illos puniae, qui fraudem aliquam moliuntur, nempe telii monia falsa. Proserunt, aut titulos Patrimonii simulant, ut Episcopum, si D: sint . in
496쪽
in errorem adduc iit. Μagnopere commendat idem auctor Episeopos , qui coetum virorum instituerint Fide , ac probitate praestantium , ut m rita ordinandorum accurato studio ea minent. Illud postremo an erit
haud talis esse , ut de ordinandis Episcopus recte judieet, quod ipsi ad
breve . ac perfunctorium ex men de more vocentur, & de ingenio , ac
doctrina periculum faciant, cum sortas' illos nec Episcopus, neque
Examinatores unquam viderint .a . Coetum ejusmodi virorum statuimus, ςum primum hanc Ecele. sam administrare coepimus. & nos ipsi semper interfuimus; neque profecto desumus, cum ordinandi de peractis studii , as doctrina examen subeunt. Plures super hac re Institutiones qdidimus : Ac primum de Cieri eis Ecclesiae addicendis , dc de ordinibus exercendis , priusquam ad reliquot gradus aditus pateat, multa disseruimus ': de studiis suscipiendis ab iis, qui Ordines expetunt , ac de Interstitiis pariter egimus . Pagellas imprimi jussim , quibus Clerici Ecclesiae adscripti, peractumque exercitium ordinum certo pro tur ; aliam quoque iunximus de ratione interrogandi ordinandos, cum ipsorum ingenium , ac doctrina
in examen revocantur. Die octava Aptilis anno I73 a. ad omnes Vicarios raneos litteras Encyclicas dedimus, certamque normam , ut merita ordinandorum tuto nobis indicarent. Nunquam eos nominavimus, qui circa mores Ordinandorum aliquid nobis aperuerunt, nec illis unquam ordines contulimus , quos nec graviter . nec honeste vitam agere deprehendimus : Vierum sinquit Vanespepius quid o bis testimoniis securisa is ordinarie halere poterunt Episcopi pprime noverint, Prasides, aut Parochos esse talet , qui ejus sint eruditiosis , prudentia, ct pietati , ut merito con dant , quia nullis hujusmodi tesimonialassint aturi, nisi iis , quoi sciunt qualitates Ordinibus Sacris necessarias habere . Ideo maximo , quo possumus , studio Vicarios Foraneos , ac Parochoi hortamur, ne temmonia Ordinandis temere imperti ni; ut Deum solum , non hominum gratiam , ac benevolentiam sibi ante oculos ponant, cum de virtute illorum testan. tur, ut eamdem sintentum ante , dc post Ordinationem constanter M'beant a atque , ut uno verbo complectamur omnia , ab illis summopere petimus, ne ullam fraudem nobis inferre velint. Rei gravitas, ac magnitudo, sacerdotis dignitas, qua ipsi praediti sunt , munus, quo funguntur, de jusjurandum . quo fidem polliciti sunt Episcopo ordinanti, ,
ae caeteris in ejus iopum subrogandis , id postulare omnino videntur; ac postremo id maxime consenxaneum est voluntati nolir , qui Dioecesimas fluere imperitis Sacerdotibus nunquam seremus. -d si hanc diligentiam adhibitam nullus fructus consequeturaed prava consuetudo magis in dies propagabitur , Ordinationes haud sine moerore animi nostri intermittemus , dc Summo Pontifici declarabimus fieri vix posse, ut fraudulenti
497쪽
lenti in externo sero jure plectantur; nam dolus aperte ostendendus, qui Deo quidem manifestus, hominibus tamen ignotus plerumque essicitur ;nullamque aliam rationem nobis exhiberi, ut mores Ordinandorum , &Ecclesiae necessitatem percipiamus, nisi ejusmodi testimonia adhibeantur . Quamobrem . nisi aliud nobis praecipiatur, ad Ordines tantum illos se scipiemus, qui in Civitate versantur . quos bene Cognoscere possumus , 3c Regulares , qui nullam in statuendo Patrimonio fraudem intermistere possunt. Si de ipsorum Interstitiis agatur, non semel Sacri Con-eilii Congregatio respondit debere Episcopum ad sententiam , & fidem Praesidum Regularium conserinari, uti nos alio loco demonstravimus '. Insuper eadem Congregatio die a . Aprilis anno I sys. illud etiam si tuit : Saera M. eosuit, Rutilanes non comprelendi cap. s. s .aς. δε--βrmatione tam tu Truentini, sed se fiere tolimonium ab eorum Regularibus Superio bus allatum. Neque pro examinandis Regularibus adeo Bllicitissimus, uti susus probavimus Institutione a 3., nam certum sere habemus etiam post Ordines studiis operam daturos, quod assirmari nequit de Clericis saecularibus, qui vix Altaris gradus contigerupi , studiis omnibus nuncium perpetuum mittunt.
as Ultimo loco agendum superest de eleemosynis, quae impendi debent juxta voluntatem offerentiues; & quoniam non deest , qui fuit Iaborem in praecepis . aliqua superaddenda necessario existimamus. Consilia nostra super hac re probanda ab omnibus pro certo habemus quae rati ni prorsus confinianea videbuntur. Metum deponent, ne virtutis opinionem apud populum amittant, quae prosecto nunquam magis concitari in animis solet, quam si de congestis eleemosynis aperta fronte ratio persolvatur , ut palam constet eas Parochorum commodo nequaquam tribui , sed piis operibus insumi, quemadmodum offerentes exigunt. 26. Neque sane novum, aut inusitatum videri debet, si queratur populus male impendi eleemosynas, si aditus his corruptelis occludi velit, salva tamen, di integra probitatis laude , quae Sacerdotibus convenit . Dimidiam siesi partem a singulta Iudaeis persolvi Deus imperaverat, quae pretium animae nuncupabatur, ut diuturnum , beatumque vitae cursum obtinerent Megia pars FHi disseretur Nomino cte. ut sit munimentum eorum eordi Domino, er propitietur animabus eorum ἰ tota haec pecunia pro restaurando Templo conserri debebat. Cum Jojada Pontificatum gereret , cujus voce lalutatus in Templo Rex suit Ioas , qui unice supererat ex Regali stirpe ; jussu , ae scelere Attaliae penitus extineta , sermo inter populum divulgari coepit eamdem pecuniam haud impertiri Templo, uti fuerat institutum , novum consilium , quod inserius explicabimus, in i itum fuit, ne locus in posterum his querimoniis daretur. Intenim Pontifex Iriada haud se lacessitum , offensumque questus est , dum Fides Levitarum , quibus ipse praeerat, in dubium revocaretur. Initio novae Legis Apo-
498쪽
stoli distribuendis eleemosynis Iudaeos praefecerant, qui veteres ritus , ac disciplinam abiecerant, ut Christum Dominum sequerentur . erius discupulis sortasse adscripti fuerant, eique semper adhaeserant, dum adhuc vita sungeretur. Quare sapientius hi Miniuri designari non potuerant. Post celebrem illam concionem , qua Sanctus Petrus Iudaeos plures convertit in iis provinciti natos , ubi Graeca lingua solum colebatur, graviter ipsi conquesti sunt, parce suis viduis . largius vero caeteris eleem synaa dividi, qui Hebraice loquerentur. Tunc Apostoli partes, causam que discipulorum tuendam non susceperunt, neque ullam sibi injuriam fieri arbitrati sunt, si munus distribuendae inter Fideles pecuniae aliis demandarent 22 Opportunum consilium excogitarunt, quod Acta Apostolorum commemorant '. Ibas non quidem Vicarius Foraneus , aut Parochus
aliquit , sed Edesta Metropolitanus in judicium adductus suit, tanquam infidus administer pecuniae, & supellectilis, quae ad Ecclesiam pertine- at, uti ex Actis Concilii Calchedonensis deprehenditur, in quibus etiam remedium huic corruptelae adhibitum continetur , & occasionem inde sumptam intelligimus, ut lex generalis indiceretur , de qua paulo post sermonem habebimus. Sed nemo colligere potest ex historia ejusdem Concilii reliquos Metropolitanos . aut Episcopos id aegre tulisse , suamque dignitatem contemptam existimasse . Nullus ex ipsis Ibam solum puniendum proposuit, caeteris autem rationem habendam . qui tam ne sarium crimen non admiserant, sed eleemosynas, & Ecclesiae supelle stilem
magna eum fide administraverant. biv , ia . Si sacerdotes minime laedunt querimoniae, quas populus ob col- . latas ipsis eleemosynas disseminavit, eos minime laedet, si certo constet easdem eleemosynas fideliter asservatas , ac deinde erogatas, uti offerentes statuerunt, neque hoc negotium in sola fide eorumdem Sacerdotum,
esse collocatum . Sed consilium Iriada 'sti fieis in medium proferamus, quo finem querimoniis impossit γ uti superius indicavimus : Et tulit
τyiiii Ponit sei Giα blMi nn lixitii f. 'ape et itilite foramen desuper, stposuit illud juxta Aliare is dexteram fingredientium domum Domini, mittebantque in eo Saceres,in , pii Ἀ-diebant ossa, omnem pecuniam , qua deserebatur ad templam 2χ-vi: estisque viderent nimiam pecuniam esse in Gazophylacio ascend bor Scriba Regis, ct Pontifex , ejundebantque . s numerabant pec mniam . qua inveniebatur in Domo Domiηi, ct dabant eam juxta n merum , a qtie menstiram in manti eorum, qui praeerant eaementariis Domus Domini, qui ii ' pendebant eam in fabris lignorum , ct in coementariis iis , qui operabantur inimmo Domini. Consilium hoc pariter initum fuit a Synodo Calchedonensi, ut ciuerimonias in Ibam concitatas sedaret: Ut Ecclesia sub antiam deinceps i roeconomos regeret '. Hinc dimanavit Canon .a6. ejusdem Concilii,quem 1
499쪽
memorat etiam Gratianus ', quo decernitur, ut Episcopi bona Ecelesiae nullo tunc discrimine sejungerentur: Ut nec sine testibus sit Belsa mini-sratis, nee ideo reι ejus di entur, ct probrum, ac dedecus Sacerdotio inu.
a 8. Tunc igitur dignitas Sacerdotum in eo sita non fuit, ut bona Fe clesiae , eleemosynas, & oblationes soli administrarent, sed ut bona Ee-elesse tradita . illibata fide custodirent, aliosque testes adhiberent, ae Ministros, cum Ecclesiastici redditus insumerentur : quidem de OEconomo loquitur Zonaras , ea Episcopi tamen sententia. bona procurante , ct quos in usus Ecelimsici redditus insumantur , facile a parebit; nec erit,
mr quispiam, in Eccissa patrimonio dissolatum Episcopum Disse susticari quiae cte. Ga quidem ex re eum Episcopi sis mustitudinis pecta esse consuevit, tum
ensiones quos e populi, velut ex odio male gesa potesatis excitantur . Haec omnia consilium , quod inivimus , plene confirmant: nam iterato nobis querimoniae delatae fuerunt, & aliqui Parochi ingenue consessi sunt
pecuniam pro Sacris iaciendis , cum Defunctorum ossicia indicerentur. aut pro conservandis messibus congestam, in apparandis epulis absumi conlaevisse . Quamobrem interdiximus ejusmodi convivia ; jussimus deponi in Capsulis eleemosynas . easque duabus clavibus custodiri. nec ullam desumi pecuniam . nisi praesentes adsint, qui claves easdem servandas acceperunt. Praecepimus etiam adnotari desumptam pecuniam, Gu que usum alio libello describi, rationemque accepti, & expensi nobis quotannis exhiberi. Haec omnia fusius exponuntur Institutione s ., cui Pauca adjungimus, quae in calce Decretorum significabuntur.
a9. Quae huc usque diximus satis haberi possunt. ut perspectum fiat, Sacerdotum dignitati nullas tenebras offundi, licet plura Decreta pro servandis integre, & fideliter impendendis eleemosynis , atque oblationi hus promulgentur, nec ullum laicis aditum praeberi, ut de fide Sacerdotum suspicentur. Sed quoniam nonnulli recentioris aevi magis, quam antiquitatis exemplis delectantur, illorum voluntati libentissime morem geremus. Tridentina Synodus mulctas irrogare Episcopo permittit - ea conditione, ut piis operibus insumantur; illas tamen Episcopo tribui concedit, quae jam sanci tae sunt a jure , vel a statuto, non autem eas, quas Episcopus judicio suo imponit, ne sorte ipsas augere magno studio cupiat, ut divitiis cumuletur . Procul dubio Episcopi Vicariis Foraneis, & Parochis fama honestatis. & publicae existimationis se praeserendos merito censebunt. Attamen nullus inter probos Episcopos invenietur, qui mulctam irrogans, Decretum ob eam rem non
cocificiat, in Acta Cancellariae reserendum , qui mulctarum Custod. mnon habeat, qui postremo depositam pecuniam erogare pie constitue ns,
nova Melesiae diFiptina pari. I. lib. a. cap. H. num. Io. nanus cap. Fre
500쪽
niandatum non obsignet, quo mulctarum Custos pecuniam depromat Dquae revera fieri magna diligentia consueverunt, ut dati, acceptique omnis ratio palam oculis subjiciatur . Item Capitula in Metropolitanis,& Cathedralibus magna se honestatis laude praedita existimant: tamen in illis Dioecesibus, ubi post mortem Episcopi bona vacantis Sed is administrant. rationem de acceptis. & expensis novo Episcopo reddere juxta Tridentinam Synodum tenentur '. Custodes Regulares Sacrarii probitatem praeseserunt: tamen Urbanus VIII. haec constituit in Decretis Generalibus , quae deinde Innocentius XII. confirmavit: Debeant uiserius Regulares praedicti omnes , ct quascumque elimosynas tum manualium, tum perpetuarum , ct temporalium Missarum reponere in capsa particulari sub duabus
clacibus, quarum una penes superiorem Iocalem , altera vero penes alium a Cainpitulo Conventuali deputandum retineatur, ac de eisdem eleem bonis , ct ceu
bratione Missurum coram Patribus Discretis . se ι Conciliariis , -I alio simili mori nuncupatis , fingulis mensebus distinam rationem exigere , ct respectris reddere . Insuper Par hos , qui Ecclesiis in hac Dioecesi praeiverunt, cum Cardinalis Palaemtus , & Cardinalis Iacobus Boncompagnus hanc Sedem obtinebant, probos. & innocentes fuisse nullo modo eis dubitan dum : tamen Cardinalis Palaeotius haec statuit ': Elee bonam in eapsula Societatis Sanctissimi Sacramenti, quam Parachus ad id pararam esse populum
monear, rσonent, quae duabus clavibus occludatur , quarum unam Massarius, aliam Curatus teneat M. Iustumpretium in eadem capsula reponent &c. Elee Onas e capsulaParochus extralet coram popuIO. ct pecuniam totam numerabit,numerum in LibraSocietatis annotabit. Eisdem legibus adminis ratur Sodalitium Divini Sacramenti cum in hac Civitate, tum in Dioecesi universa . quas Cardinalis Boncompagnus promulgavit;easque nos approbavimus,& anno a 3 i. Typis imprimi curavimus φ.3o. Dum nostras has litteras ad finem perducebamus , supplex libellus redditus nobis est, quo nonnulli Parochi, qui neque nomina tur , neque obsignantur in eodem libello , fatentur se ob magnam in nos observantiam in coetu nuper habito sententiam suam minime dixisse; nunc autem libere sensus animi sui patefacere. Itaque declarant agric larum naturam non ita nobis, sicuti Parochis cognitam , exploratamque esse. Quamobrem , ut propositum finem assequamur . satis esse exitii-mant, si, dum piae conciones ab Altari peraguntur, populo nota fiat Omnis pecunia , quae in . capsulis continetur, si demum Par hi jurejurando testentur, quoties id postulabimus . eam pecuniam fideliter administratam, & eleemosynas, atque oblationes eo modo insumptas, quo
3I. Ne sine responsione illos dimittamus, in usum receptum fuisse dicimus jusjurandum , cum Iojada, Apostoli, Patres Concilii Calched