장음표시 사용
501쪽
ensis, ac Tridentini, Cardinales Palaeotius, ct Boncompagnus, te Pontifiees Urbanus VIII. , di Innocentius XII. inter mortales agerent,& rerum potirentur ι eum tamen ipsi jusjurandum interponi noluerint ab eorum exemplis recedendum nobis non est, ut hoc novum amplecta mur ι Fatemur sane mores agrestium haud multum nobis esse perspectos: hominum tamen indolem , dc naturam diuturna experientia satis cognovisse, inter quos Vicarii poranei, Par hi, di Agrestes etiam adnumerantur. Fatebimur etiam majorem, ac meliorem vitae partem Romae traduxisse in exercendis judiciis, quae primariis Tribunalibus adseribuntur, atque illud cum Plinio usurpare merito posse; Nos, qui in F , Intibusque trivimus aetatem , multum n lim, quamvis niluerimur, didicimus. Baec habuimus, quae vobis significaremus occ.
De Erile S. Crucis , asne Sancto rum, qua in muris D Orim pingi stet . Hoe instruitim ess commendandum , ct probari ab Ereti . Non licere jti. xta Sae. Canones, ct leges Civiles , sic potissmum statuta peculiaria hujus Urbis Crucem, vel Sa ictorum Imagines coloribus exprimere in Iocis immundis Civitatis. Orma praeserabiτur , ob quam decenter Sacra Imagines
de accommodatum, si non solum in Templis, sed etiam in Compitis, Beatae Virginis Efigies, vel Sanctorum, aut Samstissimae Crucis exponantur; tamen haud serendum , ac verae pietati, ae Religioni contrarium prorsus est, si vilissimis in locis, di sordibus hominum palam designatis eaedem ingies proponantur. a. Pater Franciscus Amatus Pouget hanc quaestionem exhibet rProbatne Ecclesia, an tolerat flum usum hune mitis in Deis eclebrem, min vicorum angulis, ct Urbium eo itis sicut a Beata Maria Virginis, rete rorumque Sanctorum Imagines reliorentur Θ3. Deinde hoc pacto respondet : Hune Whm Eessa vis praeeipit qui dem , sed ηee reprehendit: immo probat, utpote nihil hae, alienum a mei, is morum regula. 4. Sanctus Carolus floromaeus disciplinae Ecclesiasticae restaurator Episeopos hortatur , ut hoc pium institutum promoveant ': IIIud evret, at hoc ne ancta crucis Insigne vel Iigno, veI lapide, veI, ubi eommode per facultates feri potes, marmore expressum in Urbe . s Disees sua, ubi trivia frequentlam sunt, publice proponatur, utque erigatur, quo crebrius prespecta
502쪽
ex Gera Guris Arbore, FideIes sese erigant tum ad Summi MUMI ἰη ea priracti gratam memoriam , tum ad veram illam gIOriam , ad quam, Chriso Dueo, Populus fidelis, qui Populus es acquisitionis, tantendere debet. s. Haec monenda fuerant de Sacris Imaginibus , quae in compitis Civi tatis collocari solent; nunc de injuria , & contemptu agendum sup xest, quo Sacrae Imagines immundissimis locis statuuntur. Itaque certissimum est id gravissime prohiberi humanis legibus, quas jus Pontificium
magnopere probat, ic ample stitur, exemplis etiam virorum dignitate praestantium , Conciliis , & omnium Theologorum sententiis, qui de hac re scripserunt, ac tandem peculiaribus hujus Urbis statutis . 6. Et quidem inter humanas leges celeberrima est, quam Theod sus , ac Valentinianus promulgarunt, ac deinde Iuttinianus Imperator in suum Codicem retulit, ubi sub hoc tituIo unica proponitur: Nemini licere signum Salmatoris Chrisi; sic autem decernitur: Cum sit nobis evra dia Ilens , per Omnia Superni Numinis Religionem tueri, signum SaIυatoris Chri- si nemini licere tes in solo , vel in silice , vel in marmoribus humi positis insculpere, vel pingere , sed quocumqtie reperitur, taIlI , Ira υissima poena mulctando elim , qui contrarium salutis nos is tentaverit, hecialiter imperamus . . Hanc Legem Sacri Canones sibi adoptarunt; nam in veteri Comellio Trullano Canone 73. ita sancitum suit: Crueis figuras , qua a nonnutitis in sis , ac pavimenta sunt, omnino deliri jubemus, ne incedentium concutieatione visuria nobis trophaeum injuria asseiatur. Ex eadem lege Petrus Crinitus viis impius vocabulum penitus abstulit, ut salsam opinionem suam confirmaret, ob quam Signum Crucis minime adorandum disseminavit. Sed Cardinalis Perronius fraudem magna cum laude patefecit, hominique nefario vehementer dolum exprobravit . 8. Inter virorum Principum exempla merito praedicatur , quod de Tiberio Augusto memoriae proditum Bit': Deambulans per Palatis vi dii in pavimento domus tabulam marmoream, in qua Crux Dominica erat insculpta, er ait: Cruce tua , Domine, frontem nostram munimus, ct pectora ,
ct ecta eam sub pedibus conculcamur : ct dicto citius jussi eam auferri. 9. Inter Concilia tertium Provinciale adduci debet, quod Sanctus Carolus Mediolani celebravit. In ipso post allatam superius sententiam haec adduntur: aeuodpraeterea alias sancitum es. id pro Sacrosancte Crucis
Cultu , Cy' Veneratione servari Episcopus jubeat, ut ne ea humi exprimatur , neve sordidis,'aliqua labe inquinatis locis. Idem Sanctus Carolus alio loco se habet': Cruces, edi Isu Chrisi Nomina . aliaque Sacra Imagines terra insculpta, aut in Deo indecoro depicta, saltem intra mensem inde auferan-
Io. Si quis autem Theologorum opiniones intelligere velit, Silvestrum
503쪽
strum ', Tabienam, di Graphium percurrat , nec Raymundum Cassinam ex ordine Sancti Dominici praetermittat, quem magnopere com mendat Pater Iacobus Echardus'. Ille quidem enumeratis Decretis, ne Crucis Signum humi, vel in pavimentis insculpatur, id posterorum memoria dignum tradit: Ex quo patet, quam recte olim fecerim, removenda Crticem quamdam ferri in summitate muri Qxam in oces ibi hominis indicium, qua certis temporibus , sis rapercutiente , reddebat humi in via publica ad nos pertinente aliam Crucem,qua a praetereuntibus pessumdabatur. Raemomi, inquam,
ut Sanctissmum Signum, qualectimque esset, a tali injuria vindiearem, licet aliqui parum hae percipientes id deriderent. Qui denique Iurisperitos eve dere cupiat, Tortum ipsis proponimus', & Raynaldum , qui legem explicans a Theodosio, dc Valentiniano conse stam, uti dictum est, atque ea potissimum verba : gravissma paena, haec scribit, Demam in dicto Textu indictam, esse mortem, subjicitque graviter juxta puniendos eos, quipi gunt, vel pingere faciunt Cruces, tet Sanctos ad pedem parietum in earreriis
Iuluss, , fetidis, ne gentes ibidem mingant l, nam, non ob ante consuetudine, debent puniri tam qui pingunt, quam qui FVere faciunt, ant pictas non delent, ct tollunt f. II. Verum ad peculiares hujus Civitatis leges super haere sermonem eonvertamus: Cardinalis Benedictus Iustinianus Bononiensis de Latere Legatus inter caetera haec arandavit: Pracipit, ut nemo audeat pingera i seu pictum retinere in extrema parietum cujusvis aediscit parte signum Crucis, aut sties Dei, Teata Virginis, aut alicujus Sancti ri ne populus ad eum Deum mingat, vel ob aliam hujusmodi causam. Idem sancitur in Synodo Cardinalis Iacobi Boncompagni Decetaris nostri : Ammeantur otices as immisis locis, nec audest quis easdem pingere in infimo pariete ad avertendam plebem a Iotio, sive a sordidis egerendis . Id pariter confirmatum ab ipso
suit die II. Oetobris anno I 727., cum Parochis eamdem legem indixit . ia. Cum haec ita se habeant, Sacras Imagines in porticibus, ac parietibus domorum collocari summopere commendamus, & singulos hortamur, ut debitum honorem, cultumque illis persolvant, quem valde imminutum non sine animi nostri moerore perspicimus, si superiora tempora cum recentioribus Conserantur.
I 3. Signum vero Crucis in parietibus externis Templorum pingi concedimus, ut lotium, aliaeque populi sordes ab eodem loco amoveantur: attamen altius a terra pingatur, ne fortasse Divinum hoc Signum inqui-
504쪽
inquinetur, si aliquis imprudenter ad eosdem parietes accedat, ea peracturus, quae ibi peragenda non sunt. I . Signum tamen Crucis, quod muris externis, vel interioribus domorum appingitur ob eamdem causam, non ob ullam pietatem; quod facile ex loco , ubi collocatur , di non semel ex verbis deprehenditur . quae circa ipsum Crucis Signum inscribuntur, penitus obliterari intra mensis spatium ab hac die praecipimus; nec ullus in posterum audeat id sacere; nam Divinissimo Crucis signo Fideles uti nequaquam debenti ut a muris privatarum aedium sordes arceant, cum praesertim populus reis pia non impediatur, ne sordes ipsas egerat, cum necessitas impellit.
Praeterea non vilissima solum habentur loca, in quibus Crucis signa pinguntur, sed aliquando Crucis Insigne s de quo scripsit Sanctus Hieronymus': Regum purpuras, ct ardentei diadematum gemmas patibuli SaI-toris pictura eondecorati turpiter objicitur , vel etiam abjectissimis humanae naturae sordibus subjicitur 1 s. Nonnulli pietatis studio adducti contemptum ejusmodi nobis exposuerunt, quorum voluntati morem gerentes has litteras edidimus. Nullam poenam illis infligimus, qui non paruerint; etenim neminem inventum iri putamus, qui haec jussa detrectet; sed pietas, ac religio facile
omnibus persuadebit, ut absque timore poenae illa exequantur . si tamen has paternas hortationes contemni videbimus, quod futurum non arbitramur , auctoritate postra PerVicaces coercebimus.
Dὸ solimni FUD S. Petronii, ac de supplicationibus consuetis , in quibus Ω-
erum ipsius Caput circumfertur . De inventione Orporis S. Petronii; ae da genuinis actis , quibus res ab illo gesta ad nos pervenerunt. De causis , ob quas pietas, ac religio in ipsum magis augeatur. I. I v.Octobris de more celebrabitur Festum S. Petronii Episto-
si Bononiensis, cujus patrocinio, ac tutela haec Civitas, a Dioecesis commendantur. In pervigilio ejusdem celebritatis, nempe tertia die Octobris, Sacrum illius Caput a templo Sancti Stephani ad illud Sabisti Petronii solemni supplicatione indicta transferetur iperactis deinde Uesperis die quarta Octobris Sacrum Caput eadem pompa in pristinum locum restituetur , ut fieri quotannis consuevit. a. Exploratum est omnibus , binas supplicationes, quas modo commemoravimus, opera, studio , ac pietate Thomae Vaccarii Sacerdotis plurimum splendoris semper accepisse; cum tamen ille vitae cursum a lolverit, nec alius in ipsius locum subrogatus fuerit, nos ipsit per has lit teras, ne Sancti Petronii cultus imminuatur, magnopere hortamur S
505쪽
dalitates omnes, aliosque privatos Cives , qui superiori tempore his sup plicationibus non desuerunt , & pompam intorticia praeserentes secuti sunt , hortamur, inquam, ne in posterum hoc pietatis Institutum deserant, sed eamdem semper religionem , ac modestiam ostendant, quae
maximum rebus sacris affert ornamentum .
3. Ita proseeto exempla majorum imitabimur ia Nam licet publicae pietatis erga Sanctum Petronium vetustissima documenta non suppetant, cum decesserit quinto seculo . ejusque Corpus in Basilica Sancti Stephani conditum fuerit, quam ille a fundamentis excitaverat, nec ullum superfuerit monumentum loci , in quo Sacrae ipsius Reliquiae depositae fuerant, tamen anno II r. singulari Dei beneficio Sacrum Corpus e tenebris emersit, quibus tamdiu delituerat , cum Innocentius II. Pontificatum,& Henricus sedem hujus Civitatis tenerent. Tunc vero Civium animi tanto studio, ac pietate incensi sunt erga Sanctum Episcopum, Paren'temque amantissimum , ut publicis etiam signis illam testarentur. Nam Basilicam ipsi maximo sumptu nuncuparunt. quae inter praeclarissima Italiae delubra merito adnumeratur; supplicationes ad ipsius honorem frequenter instituerunt, cultumque assiduum , ac peculiarem illi persolverunt; quippe dies certa proposita suit, qua solemni honore memoriam ipsius celebrarent, & proprium officium , ac Missam cum octava impetrarunt . Haec non modo commemorant rerum nostrarum Scriptores,
sed exteri pariter, qui severo judicio vetustatis monumenta disqui
. Ut pietatis studium erga Sanctum Petronium augeatur,cum exemplis majorum nostrorum eximiam ipsius Sanctitatem conjungemus, ac praeclara beneficia , ac prodigia , quibus Deus hanc Civitatem , Dioecesim , populum , & nos omnes ob Sancti Petronii merita cumulavit. Haec tamen silentiopraeteribimus, cum plenae sint historiae, & nostri Annales, di saepius disertorum virorum piis Concionibus ipsa praedi
s. De ipsus tamen sanctitate pauca verba nobis facienda sunt, quamvis satis esse possit testimonium Sancti Eucherii, qui Sancto Petronio coaevus ibit,ae de ipsius integritate haec posterorum memoriae commendavit': Hilarius nuper . O in Italia nune Antistes Petronius, ambo ex illa planissima ut Hunt mundanapotesatis Sede . unus in Relio ιοnis , abus in Sacerdotii nomen ascindit. Illud tamen Sanctissimi Episcopi virtutem magis declarat, quod Plures annos piis exercititionibus impendit,&priusquam in Italiam veniret , amore incredibili solitudinis adductus,paternae domus commodis, ac
deliciis posthabitis in deserta loca Thebaidos, atque AEgypti s ubi pluries aperta vitae discrimina subiit se contulit,ut celeberrimos Anachoretas in-
a Tilemonti rom. rs. Operum suorum I. 31. Baliarti in vitis sanctorum dum ro fert vitam S. Petronai .
b In Episiola sua paraenetica de contemptu Mandi, ἐν Saecularis Pbilosopbiae.
506쪽
viseret,cum quibus integerrime versatus est,ipsorumque exemplis aeriores stimulos ad exercendam poenitentiam, &jucundissimas rerum Divinarum contemplationes sibi comparavit. Haec profecto singularem Petronii iam ctitatem certissimis documentis patefaciunt. Ob eam causam Gennadius, qui vixit saeculo quinto haec de Petronio tradidit ': Petronius 'Bononiensis Ecclesia Episcopus, vir sanctae υita. Porro, si haec Gennadii sententia Sancti Eucherii verbis superius allatis adjungatur, apertissimum de summa
virtute, ac probitate Sancti Petronii testimonium coaficietur. Nam gravissimi illi Scriptores , & Petronio coaevi eo tempore scripta tradiderunt. quo judicium de rebus certum . rectumque ferre consueverunt, neque laudes , aut criminationes temere , & inconsulto impertiri .ε. Qui sancti Petronii res gestas in lucem ediderunt, vitae rationem , quam in AEgypto, ac Thebaide duxit, haud multum commemorant. neque profecto Sacros Oratores de hoc disserentes unquam audivimus. Qui tamen hanc cognitionem expetunt, librum percurrant . qui inscribitur: devita. ae rebus gesis Monachorum ., gypti, Auctorem nonnulli Sanetum Petronium existimant. 7. Id quidem inficiatur Rosweydus , nec spernenda proseri argumenta . Gennadius autem ' rem dubius proponit: Petronius Bononiensis
Ecclesia Episcopus. Vir sancta Vira , ct in Monachorum sudiis ab adolescentia exercitatus, scripsisse putatur Vitas Patrum monachorum Mnti, quas velat speculum , ct normam professionis sua Monacti amplectuntur . Aubertus quoque Miraeus haec subdit': sed, quandoquidem Gennadius dicat: putatur scripsisse: non omnino eertum es , eum Vitas scripsi se . 8. Procul dubio Gennadius librum secundum intelligit: de rebus gesis Parrum, quem Sanctus Hieronymus Rufino pro certo adscribit. Sed quoniam certissimum est eum librum a Rufino consectum fuisse alterius
nomine, cuius etiam itinera . & virtutes memorat; ideo non immerito
assirmari potest ex eodem libro deprehendi, & cognosci praeclara sanetitatis monimenta, quae Petronius in AEgypto, ac Thebaide reliquit . Nam ille , cujus itinera, resque gestas Rufinus describis. nonnisi Sanctus Petronius suisse judicatur . s. De his monendus fuerat populus hujus Civitatis, ac Dioecesis ,
cujus gerimus curam, ut pietatem retineret erga hunc Sanctissimum Episcopum, in cujus praesidio, ac tu tota haec Civitas acquiescit, non modo cum binae supplicationes, quas exposuimus, publice indicentur.
sed, ut aliis quoque temporibus debitos honores illi persolvat.
507쪽
De Ue Udinis, qra a Graeis exposulari Iolent. De summo sudio, ae diIigentia , quam semper contulerant Romani Pontifices , ut Seb sinatisos ad bonum consilium traducerent. Σuam magnam perniciem, ac damnum ipsi Schismatici intulerint Catholicis in Oriente. m male impenderent ipsi eleemosynas, quas in his Pro inciis congesserunt. Eva de causa vetitum fuerit illis tradere eleemosynas; quibusnam tribuenda sint illa , qua jam congoti
I. T Niversis eognitum est odium , quod a Michaele Cerulario ia Graecos Orientales Schismaticos dimanavit contra Apostolicam sedem , ac Fideles in Occidente , qui arctissimo Fidei vinculo
ipsi conjunguntur. Non semel etiam ostenderunt se paratos esse finem dissidiis imponere, & aliquando rebus cum Romano Pontifice compositis, iterum desciverunt; illud pariter certissimum est Turcarum praesidio ipsos abstulisse loca Palaestinae veteri Religione consecrata, quae Sedes Apostolica Regularibus Franciscanis custodienda tradiderat, scamantinfimi Salvatoris monumentum , quod singulari prodigio inter tot clades.& excidia Civitatis Hierusalem integrum ab omni discrimine vindicatum fuerat '. Cum haec ita se habeant, tamen Romani Pontifices nihil intentatum reliquerunt, ut errantem hanc gregis partem ad ovile revocarent . Ipsi quoque Pontifices eximiam in eosdem Graecos benevolentiam testari nunquam omiserunt, quae eo devenit, ut per Iudices Sedis Apostolicae saepius declaraverintAlexandri III. Decretum in Concilio Lateranensi in eos, qui Christianos mercatores in servitutem abriperent, aut illos mercibus spoliarent, ad Graecos , licet Schismaticos, pariter eX- tendi , ne ipsi in itineribus aliqua molellia vexarentur '. Forum tamen audacia limites omnes excessit, uti ex hoc Decreto Innocentii VI. deprehenditur: Cum Sancta Loca Hierosolymitana , in quibus Verbum Caro factum es, ct ηψra repationis Maseria, Deo miserante, completa sunt, hactenus adminis, atjoni. edi eusodia Fratribus Sancti Francisci de Obsertantia a Sancta Sede Apsolica commissa, nuperrime hisce diebus a Graecis Sehimaticis , subornatis Aula Turciea Minis, is , de manu dictorum Fratrum Sancti Francisci , summo Latinorum dedecore usurpata snt, iis praeipue subsidiis, qua ex Fidelium Chrisianorum eleemosynis sedem Graeci preceperunt . Post haec audent frequenter in Italiam se conterre, ut magna pecuniae subsiaia congerant,
a Lib.a. de my. Polemiea Sehismatis Graeeorum eripta a card. Cora parti rias. uum. I 4 I. b In e. commvn. de Roptoribus.c In Thesauro de Poenis Ecclesia L pari. a in verbo Sebi a Card. Ibisius de Ineonfiantia in Fide eap. IO. num. I.sub vigore tamen Pignatellus Consili.99. tom. 8. 4 In Generali congregati de Propagan. Fide habita eoram ipso die as. Ianuarii anno 1677.
508쪽
Disola Encyclicn Archipmbseris , Vicariis Fororis, er Parochis Dis csanis . Te Choreu s dirum natura sua culpa obnoxiae sint. An illis Lateus interess p ne ullo crimine. Θαnam poena praescribantur viris fecissastris , qui Choreis adsunt, ct illii pari mum, qui saltauiο-nes ducere non erubescunt.
r. On pariun dubitavimus, utrimquae his litteris concludimus,l magis explicanda serent publico Decreto, quod deinde conia
suetis locis figeretur; an vero simplex edictum promulgandum esset, quod nullam voluntatis, consiliique nostri rationem pates ceret ; an tandem edicto hujusmodi litterae adjungendae serent, quae Typis editae haud mediocriter adjuvant eos, qui litteras scribunt, de eos h-mul, qui litteras easdem accipiunt. Primum igitur improbavimus. ex quo praeclara de charissimo Clero nostro virtutis opinio valde labesa tur , cum perpauet selum adnotandi sint. Secundum pariter absecimus consilium , ex quo sussiciens malo remedium nequaquam adhibetur. Temtium elegimus, quo nempe indicatur, quid faciendum sit. 6c per adjunctas litteras rationes explieantur , di impedimenta omnia de medio tolluntur, quibus aliqui Sacros Canones . ac praestantium Theologorum sententias parvi facientes vivendi licentiam misere tuentur. Cum haec d
liberamus , exemplum sortissimi Martyris, & Episcopi Sancti Cypriani imitamur, qui causam , ac negotium suscipiens a nostro parum d lsimile, librum despectaculis populo suo inscripsit, eumque initio sic alloquitur : Quamvis ego certus sim, vos non minus esse invita actiι graves , quam in Sacramento Fidelis: tamen . quoniam non des ut vitiorum agpriores Maredi,
est indi stentes patroni, qui praefant etvtiis alictoritatem oc. o eo usiqne mer- Cattis est Ecessassea disciplina vigor, ct ita in omni languore vitiorum praeipitatur in pejus , ut jam non vitiis excusatio , sed auctoritas detur , placuit paucis vos nune non in fruere . sed infructos admonere, ne quia mala sint tincta vulnera, sanitatis obducta perrumpant cicatricem . Librum de Demetilis Sancto Cypriano tribuimus; tametsi non ignoramus plurimorum opinionem , qui illum magni aestimant, sed Cypriano adscribendum non arbitrantur . Nos autem sapientium Virorum sententiam amplectimur. inter quos Cardinalis Baronius, Iacobus rimelius, Petrus Faber , Iacobys Sirmondus, Desiderius Fraldus, Cardinalis Bellarminus, ac Stephanus Ba luetius enumerantur , qui librum eumdem de spectaeulis non modo vetustissimum, & omni laude commendandum, sed Cyprianum illius Auctorem putant. a. Sed ad rem veniamus, quam agendam suscepimus . Cum anno
superiori Baccbanalia permissa etint, delatum nobis suit aliquos ex Cle-
509쪽
ricis Sacris Ordinibus initiatos, ic sacerdotes etiam nostrae Dioecesis publicis Choreis intersuisse , & saltationes pariter exercuisse; Parochos vero nonnullos Choreis non modo indulsisse, sed etiam locum in propria sede praebuisse, ubi viri cum mulieribus saltationes instituerent. Aliqui
inter ipsos poenas scelere suo dignas non dederunt, non quod innocentes haberentur, sed quod ipsorum crimen satis aperte demonstrari non potuit : caeteros, quibus indignum facinus occultare non contigit , in Urbem accivimus, & graviter objurgatos debitis etiam poenis affecimus . Tunc aliqui non quidem ob nequitiam, sed ignoranter, aut imperite nimiam severitatem nobis objecerunt, quod Clericos majoribus ordinibus praeditos, Sacerdotes, & Parochos poenis ejusmodi corrigendos putaremus , qui Choreis operam dederant, licet mulieres quoque admiscerentur. Choreas, Gebant, nullam ex se criminis labem, aut maculam inurere, praesertim Bacchanalium tempore, cum singuli homines remissionem aliquam sibi concedere jure possunt; Pudor me tenet cum Cypriano exclamamus praeseriptiones eorum in hac causa , typatrocinia referre. Quamobrem jam tum cogitavimus aliquid super hac re in lucem proserre, cum praesens occasio id requireret; ideoque imminentihus rursum Bacchanalibus has litteras exarandas Censuimus, quibus ostendemus, primum Choreas cum scelere reipsa plerumque conjungi, licet in se nihil nefarii contineant: Secundo ad Sacerdotes pertinere , ac pOtissimum ad Parochos, virorum, ac mulierum oculis subjicere magnum innocentiae discrimen, dum simul in Choreis versantur: Tertio, licet ejusmodi saltationes aliquando sine ullo crimine exerceantur, non ideo tamen Clericis. Sacerdotibus, ae praesertim Parochis convenire : Quarto tandem, Bacchanalium dies haud ipsis Choreas permittere. Quae omnia , si clare probentur, neminem fore putamus, qui nos reprehendat ob nimiam severitatem superioris anni, aut edictum vituperet,
tanquam inhumanum, quod his litteris adjungimus, & proxime suturis Bacchanalibus , & in posterum perpetuo servandum praecipi
3. Scriptores Theologiae Moralis unanimi sententia assirmant, nullum crimen admittere, qui Choreis indulget. Bartholomaeus Fumus interivetustiores id apertissime docuit ' : Choreas dueere ex suo genere peccatum
non es. Idem tradit Aetorius Primo quaeritur . an Chorea sint damnanda , ux peccata mortalia Θ R6pondeo ex communi opinione omnium, quos jam retuli. non esse damnandas, ut peccata mortalia , quoniam ex se illicita non sunt. Sedronium ex mala intentione , aut abusu, aut ex probabili periculo libidinis in aliquo, aut ex aliqua alia circumsantia. E contrario Sancti Patres Choreas
criminibus obnoxias, & implicatas exclamant: ubi Cythara inquit S. Ephrem ) ex Chorea, ibi vitiorum tenebra , mulierum perditio Angelorum
510쪽
trisitu , diabolifessum. Sanctus autem Basilius ' asserit in mulierum saltati onibus corporis, aut animae integritatem amitti: God si nonnulla pee-eatum eorpore e gerunt. Omnes tamen animo depravatae, atque inquinata sunt.
Qui diligentius hanc rem perscrutari velit, Sanctum Ambrosium ' inter Latinos Doctores, & Sanetiim Ioannem Chrysostomum ' inter Graecos expendat. Quantum vero adversentur in hoc recentioribus Theologis sapientiores Christianae Ethices Magistri, liquido apparet ex Balthasare Francolino. qui hos ita loquentes inducit: omnes tam Latini, quam si rari Doctores Choreas damnant tanquam delictum Deo graviter invisum cte. Vesri tamen Casilisa recentiores eratem in eis foeditarem inesse negant. Num hoc etiam es illud, quod pertinet ad solam veterem disciplinam , ct nosro tempori non tangruit, ut paulo ante dicebas p Ita profecto nViro tempori virtutes non congruunt, sed sti vitia ; ct Patres fure suorum temporum Doctores . non autem nostrorum. Puto quia, hae dicturus sis, quid enim aliud respondere possis , non video . Omissis tamen omnibus, quae graviter, sapienterque subdit Francolinus numero 33. , concordiam asseramus, qua Pater Se-gneri Theologos simul, & SS. Patres jure merito conjungit': Ajunt Theologi saltationibus nusiam sceleris foeditatem inesse, quod verum es; nam ipsarum naturam flam considerant. SS. Patres agunt de iis , qua ab iisdem
saltationibus consequuntur, ct vehementer illas improbant, quia in extremam perniciem fideles adducunt. Me pacto hae sententia , qua contraria videntur , sim VI conertiari queunt. Amba quidem , diυersa tamen ratione veritati consentanea sunt. Peccatum sane non admittit, qui ad Choreas pergit , periculum tamen subit innocentia, qtia Deili labefactatur ob ea , qua inter saltandum accidere consueverunt; tum quippe libidinis flamma magis incenditur, animaque
excidium facilius inducit, quia profecto Theoligi non inficiantur; imo SS. Pa tres tunc sequuntur, Urmantes Choreas is ejus nodi periculum criminibus graviter obnoxias.
4. Cardinalis quoque Bellar minus , cum in Belgio sermonem habe Tet , Choreas eadem de causa magno studio insectatus fuit: De Choreis inquit tantum dieam unum verbum , atque ideo potissmum , quod intelligam , nonnullis non videri hoc verum malum , er sciam, Lomnii esse publicarscholas, ubi docetur ars tripudiorum . Sed ego prosecto . si adulterium, o fornicatio es malum . videre non possum , quomodo viros cum feminis tripudiare non m malam; eum ad hoc illud maxime proυecet cte. Tu ad calorem adoIessentiae addes calorem potationis , deinde ibis, edi redibis , cantabis, saltabis cum puellis , er ego nihil mali suspicabor λ Idem docet Sanctus Caresus Barro maeus L qui Choreas nuncupat ossensionum edi peccatorum Seminaria . PO-stremo in eadem opinione versatur. S. Franciscus Salesius, qui postquam
a In Orat. t. de Temperantia Deontinentia. b In lib. a. de Virginibus . e In Homin a. de Davide . d In lib. Clerieus vmanus eoiam. 7. disp. 7. e In suo libro cui titulus est Chriseianus In tructus pari. 3.serm. 29. sub n. In Actis Ecel. MeHolanensis. g In L Insiit. ad vitam piam, ac devotam susi piendam