장음표시 사용
621쪽
s 96 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
candae , & famulorum , qui verum domicilium in alia Parochia possident: ex quo sequitur , ut nec ejusmodi puellis, neque simulis matrimonium inire liceat coram Parocho quasi domicilii, sed Parochus veri domicilii accersendus necessario sit. Haec pauca habuimus , quae tibi responseremus; interim gratias, quas possumus maximas, tibi persolvimus, qui hanc nobis scribendi occasionem praebuisti.
Cum v a campesti es pullisa praerupta , ae viatoribus admodum disseiles sint, ct eum Parochis onus incumbat, vel Viaticum infirmis minis andi, vel mortuos emerendi; agricola, est vicinorum praediorum domini liberum illis transitum; per eadem praebere tenentur. Semitas hujusmodi non esse inter vias publieas recensendas ob delata per eas cadavera, Cruce praelara . Goam requirantur , ut Cia construatur pubIDa. Σv-odo se gerere debeant Parochi, A id forte contigerit.
I lonos praediorum, cum via publica impedita prorsus est, omnes aditus occludere, ne transeant iidem Parochi per ipsa praedia, cum Divina Eucharistia ad aegrotum aliquem , seu vita sanctus ad sepulchrum desertur. Quare has literas encyclicas promulgare de crevimus; sed quoniam aliquis, licet ignarus , ac imperitus, judicium tamen suum , uti moris est, serre volet. & plures fortasse non deerunt, qui pro certo teneant, eam viam habendam esse publicam , qua cadaveressertur , praelato Crucis vexillo ; ideo literas etiam has scribendas duximus, quibus ostendamus, nullo pacto intercludi posse viam privatam Sacerdoti, qui ad aegrotum cum Divina Eucharistia properat, si per viam publicam nullo modo possit, vel magna cum dissicultate incedere debeat. Idem praestandum Sacerdoti probabimus, cum ad sepulchrum cadavera comitari oportet i quin ob hanc causam privata in publicam viam con
a. A primo exordiamur, quod a jure liquido decernitur ' : Cum via publica vel fluminis impetu , vel ruina amissi es, proximus viam praesare debet cuilibet de popuIO. 3. Insuper Bartholomaeus Caepolia juris peritissimus ita scriptum reliquit ' : a ro pentillimo , an quis pol ire, seu transire per fundum alienum , est a' Dominus possis prohibere Golentes ire,stu transire perfundum suum, ct dic, quod ire per agrum alienum fas es, Ius non es cte, sed licer Ar fas, ct sit
aequum de Iure DiDino , tamen non es Ius ; ides, Ius non dat ciυit m a tionem zubi enim aliquid mihi pro des , ct tibi non nocet, aeqvuin es, ut me non pr bibeas, iret Ius ibi de Piat . q. De
622쪽
4. Deinde plura exempla enumerat, quibus Ius ipsum suffragatur . ita ut per fundum alienum transire liceat; porro inter alia illud recenset: via publisa es destructa. s. Quamobrem . si , quando via publica in ruinam abiit, vel magni gdissicultatibus impeditur, euilibet de popuIa conceditur per alienum fundum liber transitus , quanam ratione id recusari poterit Sacerdoti, qui ad aegrotum cum Sacris Mytheriis accedit, vel deiunetum ad Ecclesiam prosequitur . iisque omnibus. qui tunc Sacerdotem comitantur 3 6. Suspicari prosecto haud possumus, aliquem reperiri, qui privatam Sacerdoti viam concedendam assirmet, ea tamen conditione , ut aliqui4 persolvatur. Nam quis Chrillianus pecuniam a Sacerdote repetera auis deat , qui aditum deposcit , ut gravi morbo laborantem Eucharistiae Sacramento reficiat. vel preces effundit pro illius expiatione , qui ad tumulum deportatur p sed his omissis , tunc solum aliquod pretiumis jure postulari fas est, cum publica via destrueta per fundum alienum iter sibi quis sternere eontendit se ut domum suam, sive ad agrum comis molius revertatur, sive aliam ex eo utilitatem percipiat': Si quis sepulchrum habeat viam autem ad sepulchrum non habeat s ait Ulpianus yct a vicino ire prohoeatur: Imperator Antoninus cum Patre rescripsi, iter ad Sepulchcum peti precario , ct concedi flere, ut quoties non debetur impe-rretur ab eo. qui fundum eonjunctum habeat . Non tamen hoc rescriptum , quod impetrandi dat saeuitatem , etiam actionem civilem inducit, sed extra ordinem interpelletur . Concludit etiam Judicem posse impellere, ut transitus concedatur . pretio tamen , quod justum eis, soluto : Praeses etiam compellire debet justo pretio iter ei praestari, ita tamen ut A ex etiam de opportuηitate loci tripiciat, ne vicinus manetum patiatur detrimentum . Attamen jure exposci nequi t ab eo pecunia , qui via publica privatam suscipit ea conditione , ut nullum jus perpetuum assiequi contendat, sed tantum ad temptis , donec illa in pristinum restauretur'. interpretes etiam ad Legem si locus j. Quemadmodum fertitutes amittuntur, sermonem instituunt de Privato , qui, corrupta via publica , iter cuilibet praebere tenetur, & in quirunt, an Princeps eidem privato per luere aliquid pro incommodo debeat, idque ex aure assirmant. licet rei pia non observetur : Prassare
debet de Vicino sermo ei euilιbet de populo , ut in 'satis hujus Cititatis Bononiensis , si secundum Aeonem , sed an dato pre jo a Fisco , videtur, quo
. Sed jam deveniamus ad illud , quod secundo loco propositum est, utrum privata via in publicam vertatur , statim ac cadaver praelata Cruce per illam insertur . Haud temere suspicamur, errorem hunc Plebis ex Iege a. cap. de mligiosis . er sumptibus onerum initium traxisse , cum in ipsa Antoninus Imperator ita decreverit : In υiro , vel ignorante te , ab alio ill
623쪽
s 98 PROSPERI CARD. LAMBERTINI
vim tarpus in puram possessio sem iram , vel lapidem, locum religiosum fuere non poteis. Sin autem voluntate tua morturam aliquis in lacum tuum intuIerit. reIlissus ise esscitur . facto monumentum neque voire , neque obtigari a quoquam . prohibente Arri r ione ps , in dubium non venit. 8. Quidnam ex hac auctoritate cootra quaestionem k quam pertractamus , desumi potest 3 Agit Imperator de sepulchro, quod in alieno
lando constituitur, nos autem de transferendo per viam privatam Cadavere , quod in alio loco, nempe in Ecclesia . aut sepulchreto humandum est. Antoninus non integrum fundum , sed locum sepulchri tantummodo religiosum esse declarat , Monumentum. In nostra vero quaestione non scitum cadaveris translatio cum sepulcro permiscetur, sed illuc tiam falso putatur , non exiguam tantum fundi partem , sed integram viam religiosam. & publicam existimari. q. Illud sane omnem dubitandi Ioeum abstulit , quod ius Canonicum
veterem Antonini legem abrogavit . uti Scriptores unanimes fatentur'. inter quos Molina haec scripta reliquk : Illud etiam praemittendum est, quod quamvis, Iure Civili confiderato, eo ipse quod quis inferebat mortuum in Jepulchrum, locum religiosum sciebat, L. a. Od. de relig.'sumptib. funer. hoc ramen de jure Canonico non procedit: immo . quamois quis mortuum inserviis sepulchrum, sepulchrum ipsum non efiisne religiosum . nisi auctoritate Episcopi ad hujusmodi usum deputatum fuerit Text. in Cap. Ad hae . de retieiss δε- mibus . Ex quo infertur, quia tali sepulchrum factum , non interυeniente Episcopi auctoritate , poterit vendi, aut alienari, quamcis . Iure Ciυili considerato, a Iienari non pset. Cum enim ratio . ct eausa malis quare sepulchrum . pos
quam eorpus in re humatum erat . vendi , seu alienari non poterat , est , quia eo ipso , quod eorpua in re inferebatur , religiosum sciebatur, atque per consequens non erat in hominum commercio, consequens etiam es , ut, ratione Legis cessante , eqsare debeat ejus em Legis dispositio . Ius autem Pontificium in hac re non sbium Civili anteponitur in ditione Ecclesiae, sed in Orbe uni verso , uti Frances advertit ε. Io. Sin autem hac dissicultate omissa ad Crucem in alieno fundo praelatam tota quaestio redigatur, Omnis dubitatio ditat vi iacile poterit, si, qui hoc in errore versantur, animo suo perpendant, has privatas aedes Archiepiscopales ob eamdem causam diabendas fore publicas , ex quo Cardinalis Gabriel Palaeotus primus hujus Urbis Archiepiscopus renunciatus, Crucem praeseserre coepit, & sic prodire ex suis aedibus . atque in eas revertit eadem ratione plures Domus privatorum Civium . ac Palatia jam publica censeri deberent, quae tot Crucibus praelatis aditum praebuerunt, quot in Urbe Sodalitia enumerantur, quae per dies Rogationum Beatae virginis erigiem , aut etiam Divinam Eucharistiam
pro a Gonet Decap. Aboondae de SepuIturis. Tolosanus in Partitionib. Iuris Carnoniel lib. r. rit. r . de Sepulturis eap. r. Gratianus di cepi. IIO. π. I.'seqq.b De Primogen. Hi an. lib. I. e amas nans. 38. 9 sqq. e te Ecclesia Cathedrali
624쪽
prosequuntur , cum in festo Corporis Christi per Urbem circumfertur . Tunc enim solemnis, ac sacra pompa easdem privatorum aedes, ac Palatia libere pertransit. I . Postremo ad viam publicam essiciendam tria requiruntur et ut communis sit omnibus; ut solum illud publicum sit, aut pecunia publica comparatum ; tandem ut publicum ad locum ipsa perducat. Via quoque publica dicitur , quae per diuturnum & immemorabile tempus publica semper habita fuit. Publica vero appellari nequit via , quae
undequaque occluditur, aut in qua suas arbores quis obtinet '. Itaque si . lieet Parochus aliquam privatam viam iniverit , cum ad aegrotos Eucharistiae Sacramentum detulit, aut cadavera ad Ecclesiam comita
tus est, si . inquam, dici nullo modo queat solum illud aerario publico emptum, si propriae arbores semper in eo loco permanserint, oc adhuc permaneant , si nemo prohibet fundi aditus obserari, postquam via publica reparata suerit, quis sanae mentis unquam putabit viam privatam converti in publieam, cum nullae conditiones ex iis interveniant, quae publicam essiciunt, quis , inquam , id putabit ob eam solum causam , quod Parochus eamdem viam aliquando susceperit, cum suis muneribus fungeretur ξ vanum pariter, ac ridiculum esset, si quis metueret quamdam servitutem constitui , si Parochus id frequenter faciat. & etiam diuturnitate temporis fieri posse, ut privata via in publicam reddatur ..
Nam lege Praetor ait j. de itinere , actuque privato, haec traduntur : Iulianus recte ait eum . qui propter incommoditatem rivi, aut propterea quia via publica interrupta erat, per proximi vicini agrum iter fecerit, quamvis id frequenter faciat. non videri omnino usum esse . Tum quia restaurata via pu- tilica transtus ille secluditur; postremo, cum notum secerimus h publico mandato vias ejusmodi privatas non immutari, nec in publicum usum cedere, quamvis Sacerdos, ut suis vacet muneribus, easdem vias
non semel conterat, id satis est , ne ulla consuetudo immemorabilis inducatur , ob quam illas fieri publicas contingat. Ia. His rationibus agere cum illis poteris, qui contrarium sibi persuaserint. Primum , si via publica incedere queas absque gravi incommodo . privatam in alieno iando deseres . Secundo, cum publica via patitatim destruitur, Magistratus huic negotio praepositus ge imminenti xuina certior fiat. aut res ad nos ipsos deseratur, qui hanc viae reparandae causam cum Magistratu ipso libenter transigemus. Tertio, cum per alienum fundum iter necessario habendum est, moneatur prius qui nam di claves tenet, non modo urbanitatis gratia , quam viri Feclesiastici semper excolere debent, sed potissimum ne Sacerdos improviso, advem, tu sores octauus deprehendat, ex quo scandalum , aut dissidium aliquod excitetur. Ultimo, si privata via tenenda sit, nullum inseratur detrimentum , di brevior semita deligatur .
625쪽
Qn m consentanea sint haec polirema monita, celebri Moysis exemplo confirmatur '. Cum iter per regionem Amorrhaeorum sulcipere deberet, haec prius nuncianda voluit: Obsecramus, ut nobis transire liceat per terram tuam . En urbanitatis exemplum : Non ibimus per agros. nee per vineas , non bibemus aqtuas de puteis tuis . sed gradiemur via publiea. nee ad dexteram , nec adseniseram decimantes, donee transeamus terminos tuos. Cui restondit Frim: Non transibis per me ; alioquin armatus occurram tibi. Dixeruntqua filii IsraeI: Per tritam gradiemur viam . ct si biberimus aquaritias nos, ct pecora ηψra , dabimus , quod jusum est: Ilia erit in pretia dissetistas, tantum velociter transeamus. Quibus verbis satisfactarum se detrimentis omnibus declarat. I4. Proponas tibi ante oculos, cum privata aliqua via transeundum erit, Moysis exemplum , cui publica via in alterius regione iter iacieadum fuit . Hoc solum discrimen intersi, quod Moyses Edom rei ctantem , ejusque exercitum dissipavit, viamque sibi ferro patefecit. tu vero mansuetudine, atque officiosa humanitate, si quod inveniet obstac lum . & impedimentum , superabis, secus autem Sacram Eucharistiam adiaegrotum deferre . vel cadaver ad tumulum comitari quacumque via , a Cratione poteris , non praetermittes. Deinde nos admonebis de iis, quae contigerint, ut jure debitam pervicacibus poenam irrogemus. Potiremo nostram tibi benedictionem impertimus . . :
Invitaηπιr Fideles ad Ecelsam VerrisoblitaMam promDIoata ibidem in Nativitate Domin centum dierum Indulge t a ob rere t e desecta Abaria duo, quι- rum alterum S. Ap Ilinari. aherum S. Ambrim d ca um est. Indicantur casse, quae excizare debeηt fide s , ut ea . qua posRnt, animi de υοtione religio uin ctilium praedictis Sanctu exhibeant. 4 mvis anno 16os. , cum Alphon sus Palaeotus hanc Sedem Ohtineret, Ecclesiae nolitae Metropolitanae S. Petro nuncupatae fieri coeperit aedificium: nemo tamen ip norat Altaribus semper caruisse duas postremas Capellas non longe a Presbyterio ,& Ara majori Collocatas. Quamobrem eadem Altaria condere pro tenuitate nostrarum virium Proposuimus, postquam persectum a nobis fuit aliud Altare. ubi Divina Eucharillia servatur. In Tabella primi Altaris Sacrum illud monumentum praeclaris coloribus expressum oculis fidelium subjicitur. cum S. Petrus Apostolus in Emiliam S.Apollinarem Episcopum . ac M rem misit, ut Christianam fidem: disseminaret. In tabella vero alte rius Altaris haud d ssimili arte . atque industria S. Ambrosius Mediola Densis Episcopus exhibetur , cum Theodosium Imperatorem ab aditu Ecclesiae
626쪽
etesiae prohibuit post nefariam caedem , quae Thesi alonicae serpetrata
fuerat. Arte peritissimus reliqua omnia persecit, quibus ea)em Altaria circum exornantur. Nam singulari Dei beneficio factum est, ut haec nostra Civitas adhuc pingendi gloria supra ceteras efferatur . Exhiberi voluimus in priori S. Apollinarem a B. Petro in Emiliam pro an nuncianda Christi Religione designatum , tum quia veritati parum consentaneum videtur, quod S. Apol linaris hanc Civitatem praetermiserit, quae inter Amiliae primarias enumeratur; tum quia longe a veritate abhorret, quod S. Zamas hanc primus Episcopus Ecclesiam administraverit, cum ille primus illorum tantum existimari debeat, quorum nomina clare innotescunt. Porro assirmari mequit ante S. Zamam alium neminem huic Ecclesiae praefuisse , quae tunc per tercentum fere annos Pastore caruisset,
postquam opera S. Apollinaris Christiana fides Bononiam illata suit. 'πι- rum alias id susius, & clarius demonstrabimus. Iam de alia picta Tabella verba faciamus, quae S. Ambrosium exprimit , cum Theodosium , uti diximus, ab Ecclesiae ingressu prohibuit: satis est percurrisse semel praeclara ingenii. monimenta ab eo consecta, utiplius in hanc Civitatem benevolentia dignoscatur , & quam libenter ici ipsa moratus fuerit; quantaque ipsius laetitia , & majorum nostrorum voluptate Martyrum S. Agricolae, Sanctique Vitalis ossa detexerit. Quamobrem merito vetustiores inter patronos hujus Civitatis ipse recensetur; sed de his hactenus. Itaque s. Apollinari, ac S. Ambrosio perpetuum monumentum in hac Met politana constitui voluimus, eoquod primis seculis hic Episcopatus juri Metropolitico Romani Pontificis tantum seriectus, cum deinde Mediolanensis Ecclesia in Metropolim redacta fuisset anno 374., tunc idem Episcopatus S. Ambrosii suffraganeus extitit, donec ab ea jurisdictione sejunctus , Ravennati Ecclesiae adjudicatus suit, quae sane Ecclesia S. Apollinarem auctorem , ac Parentem habuit, di anno 439. in Metropolim conversa est . Nostra vero Ecclesia eamdem conditionem obtinuit, cum Gregorius XIII. ipsam Metropolim declar vit . quod alio loco magis explicabimus . Hae suerunt causae, quibus nos
adducti perficienda suscepimus, quae nuper exposuimus. Nihil aliud
superest , quam gregem amantissimum curae nostrae traditum magnopere hortari, ut eosdem sanctitate praestantissimos viros , ac de nobis ita benemeritos omni cultu, pioque studio prosequatur. Quare, cum pr Oximis diebus Natalitiis ipsorum Altaria primo detegenda speremus, centum dies Indulgentiarum impertimus universis, qui Poenitentiae Sacra mento expiati , Divinaque Eucharistia suscepta . semel per eos dies hanc Metropolitanam Ecclesiam adibunt , Sanctosque Apollinarem , atque
Ambrosium suppliciter rogabunt, ut nobis a Deo obtineant, quae ad hanc mortalem vitam sustinendam , beatamque in Coelis comparandam necessario requiruntur.
627쪽
Ad Caudinteum Ioannem Baptisam Scaselli Caneellarium Archiepiscopalem Epis Ia , qua Osenditur , duo Tel plura beneficia , qua simplicia nuncupantur, nisjusa de causa, ab eodem retineri non posse. Utrum absque dispensatione Apsesica Episcopus pest alicui tertium , quartum , ct quintum beneficium smplex idcirco conferre , quia prima duo Beneficia ad vitam honese sustentam
duin satis esse non videntur . Utrum aliqua intercedat discrepantia inter beneficia libera collationis , ct ea , qua adjus Patronatus spectant. auid circa hanc rem decerni soleat a Sacra Congregatione . virum nepos illius, qui Po rochiam abdicaυit, impediri posset, quominus ad eamdem obtinendam eandidatus interveniat. Sensus Consitutionis S. Pii H qua ad hoc spectat, indicatur. i. Aucis abhinc diebus quemdam in hac dioecesi reperiri nobis pate- secilli, qui secundum Beneficium simplex obtinuit, Cum primum haud lassiceret pro. honesta illius sustentatione ; cum vero haec duo simul Beneficia satis esse nondum videantur , tertium Beneficium smplex Iurispatronatus Laicalis ipsi proponitur. Revocari tamen in dubium signincas, utrum pro retinendo tertio hoc Beniacio Apoliolicae Sedis Auctoritas requiratur. Insuper, quidam Parochus hujus dioecesis sponte di ini sit Ecclesiam suam . idque legitimas ob causas nos ipsi probavimus. Deinde publicum examen indiximus, interque competitore nomen Sacerdotis deprehendimus , quem ex fratre nepotem superioris Parochi esse cognovimus. Quamobrem super his opinionem nostram tibi explicabimus, ut qua ratione in posterum, consilioque utaris, tibi clarius innotescata. A primo capite exordiamur . sic autem decernit Tridentina Synodus ': Statuit, ut in pserum unum tantum Beneficium Ecclesia sticum singulis conferatur . quod qu/dem F ad vitam ejus, cui confertur, honese su*ηt randam non fesciat liceat nihilominus aliud simplex fissciens, dummodo utrum
que persualem re eumam non requirat, eidem conferri.
3. Non desunt Theologi, qui docent conserri posse ab ipso Episcopo
tertiam , quartum ,& quintum etiam Beneficium simplex optimo jure retineri, si duo priora Beneiata pro honesta vitae sustentatione nota sufficiant, nec ullo modo Pontificis facultatem exposcendam . Etenim
cum permittat Concilium Tridentinum simplex Beneficium fissciens illi, qui necessaria ad vitam honeste ducendam ex primo Beneficio haud
satis percipit , ideo tellium, quartum, & quintum etiam Beneficium aliud sitfileus appestiri nequeunt, donec unum satis non constituerint. Porro sic argumentantur Theologi M. A. A
628쪽
4. Accedit etiam ante Tridentinam Synodum nulla lege vetitum fuisse plura simplicia Beneficia in unum conferri, si ad vitam sustinen iam
necessaria judicarentur '. Tota in eo disputatio vertebatur, utrum id liceret, postquam honesta sustentatio comparata fuisset . quod Innocentius approbavit interpretes vero jure id concedi posse recusarunt '. Cum igitur Tridentina Synodus hanc solum controversiam de medio au-serre voluerit, quisque facile intelligit nequaquam prohiberi, ne tertium, quartum, & quintum etiam Beneficium in aliquem conferatur , & ab eo retineatur , si duo , quae prius assequutus est, ad vitam alendam satis esse non existimentur, plura vero simul congesta Beneficia sussicientem sustentationem minime excedant.
s. Postremo Tridentina Synodus ferendi vocabulo semper utitur: SinguIis conseratur erc. evi eonferatur se. eidem conferri ste. . quo quidem vocabulo continere . & explicari nequeunt Beneficia Iuris,atronat is, sed alia solum Praesentationis , Insistitionis . Quare nullo paeto Laicis interdμetum dici poterit, ut ad tertium, quartum , dc quintum Beneficium , quae jure ad illos pertinent , Clericum aliquem nominent, qui duobus aliis
Beneficiis jam praeditus est , licet sussicere ipsi , vel non sussicere ad honeste vivendum videantur . Ita Matabrius tradit' , qui consuetudinem etiam unanimi assensu comprobatam testatur; eamdemque sententiam Pani mollius complectitur . 6. Attamen si Sacrae Concilii Congregationi parendum est, uti oportet, quae idem Concilium sola interpretatur, contrarium omnino si tuendum est iis omnibus, quae paulo ante exposuimus; Concilium quidem Clerico permittit, si primum jam collatum ad vitae sustentationem nequaquam sufficiat, uti superius dietum est, uo loco Concilium numero singuJari utitur. Item de alio Beneficiomplici , sed lassicienti agit Concilium , de secundo tamen Beneficio haud lassicienti ne verbum quidem facit. Quamobrem Sac. Congregati Concilii interpres declarare potuit, si secuiaum Beneficium min me sunficiat , conferri haud posse alia Beneficia , licet ad Clericum sustentandum satis esse nequeant. Insuper noti stimum habetur, nomina Prasentationis , Collationis, se Insitutionis non semel permisceri . Itaque cum eodem loco Concilium nomen collationis adhibuerit. ideo Sacra Congregatio interpretari, ac decernere potuit nomine collationis , praesentatio
nis , ct Insitutionis rem eamdem intelligi , ac constitui . Qua de re, si nequit Episcopus sua auctoritate tertium simplex Beneficium in illum conferre , qui duobus aliis, licet non susscientibus, praeditus et , ob eamdem causam non conceditur Laicis tertium smplex beneficium
629쪽
1ιrspesronatus impertire Clerico , qui alia duo Beneficia simplieia jam obtinet , sive pro illius vita sustinenda lassiciant, sive non sussi ciant ; ideoque necessaria utrisque Apostolicae Sedis auctoritas judi
. Nunc superest, ut videamus, utrum haec etiam Sacrae Congre. gationis exemplis confirmentur. Ac primum Sac. Congregatio permitistit Episcopum in eum Clericum . qui ex primo simplici Beneficio satis honeste sustentari nequit , secundum Beneficium sive sufficiens , sive haud tussiciens conserre. licet sub eodem tem , modo tamen inter se diversa extiterint'. Illud etiam probat Sac. Congregatio ut aliquos
simplex Beneficium in eum conseratur, qui plures habet pensiones Ecclesiasticas, quae honestam sustentationem suppeditare nequeunt. Siquidem Beneficia pensionum nomine non continentur ' . Concedit Sacra Congregatio Presbyteris obtinentibus plura pia legata . seu Capellanias Juris patronatus Laicorum . quae vera Beneficia non putantur concedit, inquam . ut Episcopi facultate interposita , simplicia Beneficia consequantur . uti in serius demonstrabimus; haud tamen concedit, ut absque Apostolicae Sed is auistoritate tertium Beneficium tribuatur illi , qui duo jam acceperit, licet ad ipsum alendum non sufficiant '. Nebisque tandem concedit, ut, qui duobus Beneficiis praeditus est. tertium licet Laicalis Iurispatronatus quoque retineat. Qua de re in suffragia Cardinalis Paulucci, cum in sac. Concilii Congregatione Secretarii munus gereret, haec leguntur ': Daitarum fuit, an habens duo Bene cia simplicia, tertium de Drepatronarus ad praesentationem. Patronorum aucto ritate Ordinaria assequi, ct retinere possit absque ispensati e Aquiotica . Sacra Congregatio censuit, tertium Beneficium Amplee, etiamsi de Drepatrona tus . non posse retineri cum duobus aliis absque Sedis Apostolica auctoritate . Item die I . Novembris anno I 6s . SaC. Congregatio hanc sententiam evulgavit : Sacerdos Idannes Ηγacinthus Fraeea provisus ab Ordi uario datribus Bensciis suescibus de nrepatronatus tenuis reditus ad necessariam si sentationem infus cientibus , humiliter petit declarari, an absque dispensatisne Apssiolica possit illa retinere . nera cte. respondio, non posse absque dispens tione Apostolica retinere . S. Cum nos pariter secretarii munere sungeremur. Episcopus gi- tecten. plura a Sac. Congregatione postulavit, quibus die a a. Novembris anno Ira I. Sac. Congregatio his verbis respondit: obtinens primum Teneficium e libera collationis , sive G Aurepatronatus Iaicorum , ad
sui susentationem susscient, pol absque di pensatione Apostolica retinere se
630쪽
eundum de Iurepatronatus. Sac. Congregatio responsum hoc dedit: Nega- time . Deinde id secundo loco petitum fuit : An obtinens duo Beneficia e libera eollationis. si e de Drepatronatus laicorum , minime sussicientia ad congruam sustentationem , posset retinere tertium, est quartum de Iurepatronatus lateorum absque dispensatione ApUtolica . Sacra Congregatio ita reupondit: Negat me G ad mentem, videlicet, ne Episcopus molestiam ullam afferret iis, qui praediti jam duobus Beneficiis non sussicientibus, aut liberae collationis tertium pariter, vel quartum Beneficium Iurispa tronatus Laicalis bona fide posmerent. Tertio quaesitum est: Au id quod procedit in retentione Beneficiorum , procedere etiam debeat in Legatis Piis , ct Capellaniis de Iure patronatus Laicorum, & a Sacra Congregatio. ne responsum fuit: Negative. Porro hae sententiae promulgatae fuerunt
9. His explicatis, verba de eo facienda sunt, quod secundo loco proposuimus, utrum nepoti jure permittatur in Parochiam subrogari, quam ejus avunculus libere dimisit, quod sane ab aequitate alienum non judicamus , ic tacite ostenditur ex cap. ex pari. r. ise Osscio Iudicis Delegati. Dissiduitas aliqua desumi potest ex Coniti tutione. S. Pii V., in qua , causis expositis, ob quas Episcopi dimissiones ejusmodi, ac resignationes excipere possiunt, haec statim subjiciuntur': Caterum praecipimus , atque interdicimus , ne ipsi Episcopi, aut alii collatores de Be 'eficiis , - ωciis re
gnandis praedictis , aut suis. aut admittentium consanguineis , Unibus , vel familiaribus , etiam per fallacem circuitum multiplicatarum in extraneos collationum . audeant pro viaere . a d sis rus , ac etiam quidquid praeter, auteontra formam prandorum fuerit a quocumque modo temere attentatum, id
totum ex nunc vires, ejectum decernimus non habere. His tamen verbis
nepas Parochi dimittentis Ecclesiam nullo pacto ab examine secluditur. Nam Pontifex solum complectitur assines, ac familiares illius , in cujus manu Beneficium dimittitur; nec ullam de publico ex mine mentionem habet . in quo sane Beneficium non arbitrio Episcopi, sed examinantium suffragiis consertur . I . Attamen , licet nepotes, & consanguinei parochi dimittentis Beneficium, ad examen publicum alias convenerint, tamen id inpinsterum omnino interdicimus. Equidem plurium excusorum negligentia S. Pontificis Constitutio mendosa in lucem prodiit; non enim admittentium, sed dimittentium vocabulum substitui oportere Fagnanus sapienter advertit Prosecto eadem Constitutio cum exemplari prius comparata libro septimo Decretalium inserta suit, quae Typis editae, sed nunquam promulgatae fuerunt, quibus conficiendis praefuit accuratissimus Cardinalis Pinellius, quo tempore Clemens VIII. Pontificatum gerebat. Porro non vocabulum admittentium, sed dimittentium ibi d