장음표시 사용
641쪽
qui ad consessiones audiendas accesserit. Palam evulgetur in tanta pauis pertate versari Parochum , ut nullum omnino charitatis ossicium rem dere queat Sacerdoti, qui ministrandis Sacramentis . & peragendo Divisno cultui comes adjungitur , ideoque statuendum esse omnino tributum aliquod Paroclitanis, quo malum ejusmodi de medio auferatur . Si haec fiant, procul dubio quid certi, incertique Parochus ex Beneficio consequatur , perspicuum erit; quin liber accepti, expensique proseretur, &testimonia jurejurando confirmata elicientur. Cognitum ita fiet plurium vocibus , Capellanum sue Administrum a Parocho sestentari commode posse, quod tamen ab ipso negligitur; a capsulis Ecclesiae certi ses me praeberi Missae stipendium iis diebus , quibus alius Sacerdos ad populi Consessiones excipiendas accersitur: neque his tantum limitibus populi querimoniae concludentur . Insuper assirmabunt nihil ex suo patrimonio Parochum possidere. quod inconsulto Episcopo suis consanguineis dimisi, cum Parochiam consequutus est , licet ejusdem Patrimonii εtitulo sacros Ordines susceperit. Illud quoque asserent Beneficii proventus insumi, ut soror ipsa Parochi, frater , fratrisque uxor , ac nepos sustententur , qui suis laboribus, atque industria vitam tueri deberent, quae sane expensae si detrahantur , cum ad Ecclesiam minime pertineant, si etiam cumulandae pecuniae pro consanguineis minuatur desiderium , superesse plusquam oporteat sacerdoti, qui suam operam Parocho imma-dit , cumque gravissima cura animarum valde sublevat, licet si generatim rem perpendamus in ad eam provinciam serendam nullo modo tene tur ; superesse , inquam , plurimum praedicabunt, cum praesertim certum sit nonnisi exiguum aliquid erogandum esse pro eodem Sacerdote , si Missae stipendium non desit. Io. Diuturna experientia satis cognoscimus indolem, & naturam eorum , qui in civitate , ac dioecesi versantur. Qua de re facili coi jectura perspicimus finem denique statuendum querimoniis ob eas rationes, quas paulo ante commemoravimus. Illi certe Parochi, qui Sacramentis ministrandis . & Divino cultui celebrando se prorsus impares dictitabant, aut tacendi consitum capient, aut etiam libere sateri non dubitabunt, se nullis administris indigere, suasque vires lassicere, ut totam deinceps provinciam sustineant; item parvi momenti esse . s Parochia careat iis Sacerdotibus , qui pro consessionibus audiendis designati fuerant; cum illi
praesertim ad Ecclesiam raro accederent, neque liorae dimidium insumerent in expiandis fidelibus qui ad Poenitentiae Sacramentum confluerent. At vero . si oratio nostra nuper excitata dissidia composuit, nobis tamen inquirendum superest . car illi, qui confessiones audierunt. donec limites
temporis a facultate nostra praescriptos attingerent , cur, inquam, proro garionem e X poscere praetermiserint.
II. Equidem ex ea parte dioecesis, quae in montibus sta est . delatae sunt querimoniae , videlicet, haud mediocre detrimentum inferri populo ,
642쪽
eo quod Sacerdotes aliqui pristino Consessarii munere fungi recusent.
Inde consilium nobis tacite suppeditatum fuit, ut rem dissimulemus; ne examen novum , saltem nobis praesentibus, indicamus iis Sacerdotibus,
qui ad consessiones excipiendas semel probati fuerunt, licet definitum ipsis tempus jam praeterierit. Quapropter praecipimus Vicariis Foraneis
BaragaZetae, Barbaroli, Baeta ani, Calvenetani, Caprarae, Cavannae, GuΣ-
ani, Lizetani, Mongli id orae, Montiscereris , Montis S. Ioannis, Monti veglio, Monet uni, Panici, Pianori, Pini, Pittgliani, Rossent, Salvari, Sambri, Samoggiae , S. Laurentii in Collina , Venolae . Veret uni, Zenae, diligenter explorare, quisnam ex Parochis sibi subjectis Capellanum administrum habeat, dc quis illo careat. Insuper investigent accuratissime,
utrum revera populus detrimentum capiat, eo quod alius Sacerdos ad consessiones audiendas Parocho non adjungatur ; de quibus omnibus nos fidelit r admoneat datis ad Cancellarium nostrum Archiepiscopalem literis intra spatium mensis Julii proxime ineuntis; illudque in fine literarum superaddent, utrum ipsi quoque pro conserendis populo Sacramentis novis Ministris indigeant. Supervacaneum ducimus eosdem Foraneos Vic rios hortari, ut quam primum jussis nostris satisfaciant . & nihil a verit te alienum nobis exhibeant. Nam rei magnitudo, & gravitas ad haec praestanda satis exstimulare debent ipsorum animos , qui perpendant
etiam oportet, vicarii rationem . ac munus in hoc positum esse prae ceteris , di collocatum .
I a. Facillime quidem sacerdotum nomina scire possumus, qui pro
audiendis Consessionibus iacultatem acceperunt, & nunc peracto tempore fidelibus idem Sacramentum administrare renuunt, cum Cancellarius noster Consessarios omnes in acta referre . atque adnotare diligenter consueverit. Illud tamen incertum nobis est, in qua Parochia commoren
tur, cum ipsi libere sedem immutent, & varias dioecesis partes ad libitum pervadant. Quapropter singuli Parochi hujus dioecesis jussu nostro moneant quoscumque Sacerdotes intra suae ditionis fines constitutos, qui aliquando ad Confestiones audiendas probati fuerint, & inde munus ejusmodi deseruerint, ipsos , inquam . moneant, ut nos conveniant intra
mensem Augustum proxime ineuntem, & poenam suspensionis a divinis coram Notario Fora neo, ac duobus tellibus, illis indicant, nisi obtemperaverint; cujus rei certum,obsignatumque documentum ad Cancellarium nosti um transmittant, priusquam mensis Iulius elabatur. Parochis autem urbanis praecipimus accurate perquirere, an dioecesiani Sacerdotes in suis Par Ochiis versentur,ipsorumque nomina ad eumdem Cancellarium deser-re , qui Consessariorum indicem percurrens statim deprehendet, an inter illos recenseantur, qui olim consessiones audiverint. piumque hoc institu tu ira postea dimiserint. Ipse Cancellarius a nobis intelliget qua ratione iis dem Sacerdotibus praecipiendum sit, ut nostrum in conspectum veniant. 13. Ne vero hi Sacerdotes imparati ad nos accedant, pro certo ha-
643쪽
beant, quod primum a nobis sedato , compositoque animo probabitur,
nobis facultatem inesse Conses arios in examen vocandi, cum praescriptum tempus audiendi conselliones praeterierit; secundo , jure quodam,& muneris quoque noliri ratione nos adduci, ut examen coram nobis indicamus; id autem incommodo . ac molestia aliqua non carere, quam tamen libenter perserimus , ut gravissimo muneri, quod nobis imposit uni est, pro tenuitate nostra satisfaciamus; tertio , hoc consilio , atque instituto optimis semper Confessariis dioeceses affluxisse , quibus olim Caruerant; tandem in peragendis examinibus humanitatem cum s ermonis, ac rerum perspicuitate conjuni tam semper nos praes ituros. Etenim non ignoramus a Sacerdotibus . qui oppidanis tantum Poenitentiae Sacramen tum administrant, non exigendam esse eamdem doctrinam , quae neces Iario requiritur in iis, qui in civitate quoddam veluti Tribunal aperiunt, ubi de gravioribus causis judicium serendum et . Verum . ut uno verbo omnia complectamur , in medium proseremus ea potissimum . quae in Lxxxv I. institutionem congessimus. quam si aliqua ex parte velint impugna re per nos non licebit. sippe parati sumus ab I que ullius praesidio universa , quae in eo loco proposuimus tueri , atque delendere .l . Neque sane persuadere nobis possumus ab ejusmodi Sacerdotibns dimitti coniectiones audiendi provinciam ob eam rationem , quod mentem assidua 1 ludiorum exercitatione debilitaverint, ut Gobatius accidisse commemorat. Qua de re facile ollendemus . ipsos ab hoc munere desistere , eo quod novum coram nobis examen subire recusent. Equidem assirmare nequeunt se impares esse huic oneri serendo , cum ipsum an rex sponte sibi depoposcerint; nec ullo modo ipsum declinarent, si facultatem iis primo concessam absque ullo coram nobis examine prorogaremus . Neque pro excusationis causa afferre queunt, aut debilem valetudinem , aut locorum distantiam . Tum quia cervis ipsis velocitate comparantur ,& longa satis itinera suscipiunt, ut illas Ecclesias adeant, in quibus pro Defunctis ossicia celebrantur ; tum quia plerique ex ipsis ade Xamen venire renuerunt, cum in illorum Parochiis versaremur ; idque tunc dissimulavimus , quia necessariis Ministris carere populum nondum ad nos pervenerat. Postremo, quia Bononiam frequenter veniunt, cum illis, voluptatis causa , libuerit, via ut privatis negotiis suis operam impendant. Immo inter eos aliquis, dum Bononiae moraretur, incitatus ad examen accedere, libere respondit, nolle se deinceps in consessionibus audiendis tempus insumere.
I s. Illud pariter demonstrabimus gravi culpae obnoxios esse, si Fideles rite constentes excipere praetermittant, ne iterum examini subjiciantur . Qu. eltionem illam missam facimus, utrum , si nulla alia causa interveni .it, revera teneantur ad novum examen venire, dc Consessarii
munus retinere ; dc iacile ipsis concedimus tria pollulari , ut aliqua
644쪽
omistio cum peccati labe conjungatur. Primum , quCd rem omissam periasseere quis potuerit; secundo, quod rem eamdem gerere debuerit; tertio, quod illam omnino praetermiserit. Attamen illud exposcimus , an iactio , quae ex natura sua bona est, in malam converti, & labem admittere possit ob nefarium finem , quo suscipitur, aut omittitur squod proculdubio de omissione indifferenti rei caeteroquin bonae dicendum ei ) . Id vero assirmandum ab ipsis certissime putamus, cum tu hanc opi
nionem unanimes Theologi consentiant '. Cum haec ita se habeant, ipsorum sententiam , ac verba serio perpendamus. : Ego censessiones audire fdeIium recuso, quia meus non est ad noυtim examen accedendi coram Episcopo , quo si inlinunem , ae liberum ipse me faceret, fisceptom antea provinciam retinerem . Quae quidem propositio h. ic pacto intelligenda , & explicanda est: Confessarii munus in pserum respuo non ulla quidem scrupulo , aut religione adduistis , sed quia inanis superbia ad που um examen me venire haud permittit .
aut etiam ob eam causam . quod antea pos exigvam exercitationem ad confessoner audiendas probatus , deinάe nullum aliud voIumen praeter Breviarium . ae Missale in manibus habui, vi nempe, Sacrum facerem, ter Canonicas horas persolυerem . Uunc vero meetim consit vi Iibris omnibus nuncium mittere, illudque experiri. si sorte contingat absque nοUο examine Gnfessarii fuctiliatem mihi prorogari. Nam satis erit, s fideles inter confitentes , meque ipsum nulla d cultas interponatur, ct silervacanerm prorsus es ab aliis indagari, utrum lepram a lepra probe secernam , utrum crimina 'Pontifici. vel Episcopo reservata bene noυerim , virum Melas ipsos examinare , dum peccata confitentur sua, didicerim , qua tandem ratione illos excipiam , qui proxima peccavdi occasione, aut praCa aliqua consuetudine detinentur. Cum Opiniones , caulaeque ejusmodi proculdubio nefariae sint, nemo erit communi sensu adeo destitutus. qui non intelligat in grave scelus prolabi eum miserum Sacerdotem, qui licet necessario Consessarium agere non debeat, tamen hoc pio munere perfungi declinat ob superbiam , quae ipsum accedere ad novum examen prothbet, aut ob timorem , ne ipsius ignorantia , atque imperitia ad gerendum gravissimi momenti negotium detegatur , quod tamen ille nequaquam dimitteret, si celari aliqua ratione malum pollet, quo ejus animus labefactatur. 16. Postreino, si post responsa a Vicariis Foraneis reddita intra tem poris spatium , quod superius praescripsimus, fortasse deprehendamus falsum esse, quod palam evulgatum fuit, nempe, Divinum cultum imminui , eo quod nonnulli Sacerdotes a consessionibus audiendis recellerint, si, inquam, salsum id es Ie cognoscamus, Sacerdotem, qui causa evitandi examinis Poenitentiae Sacramentum administrare det titit, serio admonebimus, ut aeternae saluti consulat, certoque sciat, se esse magno in discrimine constitutum . At vero si cognitum . perspectumque fiat ali- . cujus Sacerdotis causa, qui audire Consessiones recusat, uti prius con-
645쪽
sueverat . necessario in aliqua Parochia novos administros requiri, qui
populum rite confitentem excipiant, Curamque animarum non mediocriter labefactari, tunc Sacerdotem , qui pristinum Consessarii munus in eo loco deposuit, praecepto adigemus, ac poenas noltro arbitrio statuendas irrogabimus, nisi di sto obediens fuerit , praecepto, inquam, adiis
gemus, ut in examen veniat, susceptumque antea consessiones audiendi pium institutum exerceat, donec alius Sacerdos idoneus, minusque pervicax pro Sacramentis adminii trandis lassiciatur. Si quidem plane intelligimus momento temporia haud ita facile inveniri Sacerdotem poisse , qui in remotas dioecesis partes se conserat ad expiandum populum Poenitentiae Sacramento ; neque ita facile constitui potest , ac decerni 1 ipendium , quod Parochus, aut Populus eidem Sacerdoti debet impertire ;nisi sorte aliquis tam ardenti charitate incensus sit, ut sponte hoc onussbi desumat. II. Attamen , ut omnes clare percipiant, gravissimis rationibus nos moveri , ut hoc pervicaci Sacerdoti praecipiamus , pauca aliqua subjiciemus. Siquidem consulto semper agere nobis libet maxime , idque certum esse omnibus , ac manifestum volumus, non temere . sed tutissimo jure a nobis res administrari. Itaque pluribus ex causis conserre Populo Sacramenta praecepto tenemur, primo ob munus , quod gerimus, sive ob justitiam ; idque Parocho , certisque animarum Rectoribus Convenit, qui populum suum confitentem audire debet, aut per alium populo satisfacere , quoties ipse deposcat '; secundo , ob charitatis leges , cum aliquis in mortis discrimen versatur , aut aliud simile contigerit , & nullus adest , qui Poenitentiae Sacramentum adminis rei ; tertio, obedientia cogi possumus, cum Episcopus ob graves, ac legitimas causas Sacerdoti indicit, ut populi consessiones excipiat - . Hac postrema ratione , tanquam basi , praeceptum nothrum innititur . Quippe, licet immerentes, huic civitati, ac dioecesi praepositi sumus. Insuper , cum Sacram ordinationem instituimus, obedientiam nobis Sacerdotes polliciti sunt. Tandem praecepti hujus aequitatem , & causam in dubium revocare nemo potest , quod certis solum temporis limitibus concludimus , nempe, donec alius Sacerdos subrogetur . 18. Id sane clarum satis videtur , quod tamen , si opus sit, exemplo magis declarabimus. Inquiri solet. an Sacerdos . qui neque animarum cura, nec ullo Beneficii titulo praeditus, nec ullum stipendium accepit , Sacrum tamen facere debeat singulis diebus sestis. an solum , cum solemniores dies celebrantur . Id vero plures assirmant, plures quoque inficiantur . De hac quaestione fusius alio loco verba faciemus, cum Proxime ineunte anno novam lucubrationem irpis evulgabimus. Interim sa
646쪽
tis sit indicare, quod Theologi, qui in hac re varietate opinionum dissentiunt, unanimes tamen asserunt Sacerdotem , qui nec animarum curam , neque Beneficium , neque stipendium obtineat. rem divinam operari debere, cum necessitas id pollulaverit, veluti si die sello aliqua Parochia sacrificio careret , eo quod pars populi celebranti Parocho inter suerit , reliqua vero satisfacere Praecepto nequeat, quia tantae hominum multitudini Ecelesia satis non fuerit. Item , si Divinam Eucharis iam graviter aegrotantibus administrari oporteat, nec praelio sint Sacrae Particulae . & Parochus Sacrum jam Consecerit. Insuper communi assensu satentur iidem Theologi posse Episcopum . si animarum salus id requirat, praecipere peculiaribus SacerdotibΗs, ut Sacrum Deo operentur illis etiam diebus, quibus id sicere nulla lege adigantur . poste , inquam . id prae cipere, quamvis nulla ex causis modo expositis intercedat. Passerinus accurato studio rem petra stat: quamobrem . si Episcopus Sacerdotem praecepto cogere potest . ut aliquando auctoritatem suam in verum Christi Corpus exerceat . qua ratione indicere nequeat eidem Sacerdoti , ut ni mytii cum Christi Corpus auctoritate sua utatur, cum id causa aliis qua pol tu laverit, ea conditione interposita , ut prius ad novum examen accedat 3Iς. Iam animi nostri sententiam aperte patefecimus. Illud superest
ingenue quoque admonendum , priusquam acciti Sacerdotes nos conveniant , utrum poena , quam nostro arbitrio decernendam contra pervicaces indicavimus , suspensionem a complecti possiit: quod a veritate alienum minime perspicimus, ut hoc pacto incommodum ipsis minuamus , quo ad remotiores Ecclesias se conserunt, ubi pro Deianistis Officia indicta fuerunt, cum tam difficile , ac molestum existiment Bononiam venire , aut in eam partem dioecesis, ubi virsamur, ut a nobis ex
ao. Deliberatum a nobis fuerat inquirere quaenam parochiae in montibus sitae novis administris ad consessiones audiendas indigerent; ideoque Vicarios Foraneos eorum locorum solum nominavimus , ex quibus potissimum ad nos usque querimoniae devenerant. Sed quoniam non immerito suspicamur idem quoque consilium ab illis Dioecesis oppidis suscipiendum , ideo praecipimus reliquis omnibus Vicariis Foraneis Dioecesis , ut intra spatium temporis antea praescriptum idem perficiant. quod Vicariis Foraneis in locis montium constitutis gerendum proposuimus.
647쪽
PROSPERI CARD. LAMBERTINI INSTITUTIO XCV.
Disola meario Generali reddita. Utrum Simoniae Iabes inuratur ei, qui Bene Dium Ecclesiasisum construit eo jure, ut ipse , quoad vitam agat suam , deinceps ejus consanguinei fructus percipiant. An ad id perficiendum Sedis Apο-sοIica auctoritas intercedere debeat. Utrum Simonia macula careat is , qui divitiis auget Canonicatum jam fundatum, ea tamen ratione, ut ad e&mdem obtinendum nominetur . Utrum . qui Drepatronatus Beneficii 'aditus sis ,
Benescium idem in se conferri possit petere, ct quo pacto. Uidam Ecelesiasticus Beneficiis obtinendis idoneus novum ex
suis bonis instituere Beneficium exoptat, ea tamen interposita conditione , ut sibi primum , ae deinde post ejus mortem quibusdam consanguineis jus nominaηὸi tribua Illud pariter adjungit, se primum hoc Beneficio frui velle . atque Episcopo ob eam causam seipsum praesentare, a quo debeat omnino ad Beneficium admitti. Cum nos heri vespere convenires id nobis propolasti,& accuratum studium te collaturum pollicitus es, ut rem totam examinares . Nos etiam post sedulam ipsius rei disquisitionem judicium , ac sententiam nostram seremus. a. In Iure Canonico cap. Tua nos . de Simonia illud inquiritur: Si aliquis alicui Ecclesia de bonis suis quadam obtulerit, petens, ut in vi a sua sibi liceat eadem bona in ipsa Ecclesia pro Praebenda tenere , an bona recipi debeant se oblata, ct idem Clericus a pιmi valeat in Canonicum ejisdem Ecclesia absque vitio Simonia. Summus autem Ponti sex his verbis responsum iacit: Nos igitur devotioni tua taliter respondemus; quod si quis Clericus cum conditione . vel pacto largiatur . veI erat bona sua, ut illa postmodum pro Praebenda retineat , ct ut in Canonicum admittatur, hujusmodi oblatio . vel receptio feri non poterit sine vitio Simonia , eum in talibus innis pactio, aut eonuentio cessare debeat juxta Canonicas sanctiones; si vero pure , osne pacto, edi covditione qua- Iibet ferat bona sua , rogans humiliter , ut in Canonicum admittatur, est bona ipsa retinere Abi liceat pro Praebenda , ct Clerici ejusdem Ecclesia pure conseu-tiant, hujusmodi reeeptio proculdubio feri poterit absque scrupuli Amoniaca pra-
3. Praeclarus vir Fagnanus in Cip. Idem: Tua nos, num. 4. de Simonia, hoc pariter sibi accidisse commemorat: Cum quidam Clericus non ita pridem sua bona patrimonialia contuli1set pro erectione Archipresbteratus in Cathedrali Ecelsa , cum reservatione Iurispatronatus , eo pacto adjecto , ut posset seipsum praesentare , O non alias ; eonsultus ab eodem Clerico respondi , erectionem, edi insitutionem inde secutam fuisse simoniacam, O nullam per hane Decretalem, ct optis esse nova erectione , ct proυimne Sedis Amsolica, quam posea itim Clericus impetra υit a Sanctis a D. NUDO Urbano VIII. ex pra-Disiti od by Cooste
648쪽
sentatione enim acquiritur prasin a οjus sipiriΠιale ad Beneficium obtineudum. θ sco ιspo es compelli ad instituendum . Huic sententiae Piring hius, Cabas.
sutius . dc Agorius unanimi contenui subscributu '. . Recens autem Nicolius tradit sententiam a Sacra Congregatione Concilii promulgatam anno 1686. . ob quam rejicitur, & improbatur, tanquam Simoniaca , conventio a quodam viro proposita, qui augmentum dotis Canonicatus de Iure patronatus Laicalis pollicebatur, adjecta ea lege, ut ad eumdem Canonicatum a Patronis deinde nominaretur . Eam sententiam ex actis nos ipsi desumpsimus, & hoc loco exponendam neces.sario existimavimus. Alexandrina Animenti Dotis Canonicatus . Vaeante a pluribus men sibus Canonicatu in Ecclesia Collegiata Sam2a Maria de Die Iur Datronatus Fratrum de Mantellis , Sacerdos Thonias Maria Verrras proposuit distis Patronis , se dicti Canonicatus dotem aricturum fre mediante asponatione cujusdam vinea , expressa tamen lege adjecta , ut ad eumdem Canonica tim debeat ab illis praesentari. Tmens nihilominus, iά aliquam simonia labem invoIvere , pro conmentia sua serenita e proposuit infrascriptum dubium , quod auditum , er narratorum meratarem comprobante Episcopo , relatum fuit in proxima cingregatione per mο- dum Summarii .
cum autem Eminentissimi Patres mandaυerint, illud in folio adseribi, decernendum nunc superes: n dicta contentio sit moniaca pSacra Congregatio Concilii respondit virmati De . s. Pol remo non ita sacile intelligi potest, qua ratione Beneficii Patronus seipsum praesentare queat, cum id vetitum sit in cap. per ve stras . Ae nrepatronatus . Siquidem inter prie sentantem , ac praesentatum discrimen intercedere debet'. Itaque curi Beneficii vacatio contigerit, si
possidens jus nominandi, illud assequi desiderat, seipsum praesentare nequit , sed poscere ab Episcopo , ut idem Beneficium sibi conseratur, si
idoneus satis existimetur, aut in alium transferre debet reipsa juspatronatum , ita ut jure nominandi in pollerum destituatur , idque totum au-etoritate Episcopi comprobari oportet. ita censent praeclariores Canonum Inici pretes, qui a Pitone tecensentur . Alio pariter modo res confici poterit, nempe si spiscopus ante omnem praesentationem Beneficium Patrono conferat, qui iijud accipiat, ac deinde collato Beneficio c0nsensum suum impertiat . Nam ambitus nota lic impeditur, uti recte Pirin-ghius expendit'. Haec vero omnia causae, quae initio proposita est, nullo modo conveniunt. Clericus enim ex suis Bonis novum Beneficium erigere deposcit, eam tamen adjicit legem , ut ipse, ac deinde consanguinei jus
649쪽
jus nominandi obtineant; eam pariter addit conditionem, ut seipsum praesentare liceat. 6. Haec potissimum deprehendimus contra Beneficii Institutionem,
quam examinamus . Attamen plures aliae Institutiones nobis occurrerunt conventione interposita, ob quam Beneficii Institutori seipsum praesentare conceditur , idque sine ulla controversa probatum , confirmatumque suit. Siquidem Fundatores seipsos revera praesentarunt, eonque Episcopi sine ulla haesitatione ad Beneficium admiserunt. Quae cum ita sint, facile conjicimus ejusmodi Institutionibus nequaquam inesse
gravissimam notam , quam paulo ante exposuimus.
. Prosecto , si Piringilius, & Agorius juxta Fagnani opinionem superius allatam arbitrantur legitimam , & juri prorsus consentaneam Institutionem, qua Beneficii Fundator filium suum , amicum , aut consanguineum praesentare exoptat, qui fieri potest , ut nulla simoniae labes in hoc dignoscatur , & tamen ejusdem notae accusetur Patronus , qui seipsum praesentare velit. Equidem conventio, ex qua solummodo simonia dimanat, in utraque parte proponitur. & illud etiam aptissimo convenit , quod tradit Fagnanus : expraesentatione acquiritur praesentato jus
stirituale a/ Beneficium obtinendum , Episcopus potes compelli ad insi-
8. Neque illud magni ponderis haberi debet, quod Beneficii Patronus ambitus culpa vindicari nequeat, si seipsum praesentet, Contra vero immunem , ac vacuum omni labe existimari, si filium, amicum . aut cognatum nominet. Quid enim est simoniae cum ambitu 3 Item si ambitus crimine liberatur Clericus , qui vacantem Parochiam eo sibi deposcit animo, ut doctrinam , ac virtutem ostendat suam , ob quam , si reliquis competitoribus antecellat, Parochiam Consequatur, quanam rati
ne accusabitur ambitus. qui seipsum pr.esentat ad Beneficium animarum cura liberum , quod ipse instituit . ea solum mente , ut Episcopus accurate perspiciat, utrum idoneus ad idem Beneficium videatur, illudque s bi conseratur . seu potius Beneficii Institutio permittatur si neces riis ad ipsum obtinendum meritis exornatus judicetur Siquidem hoc pa- isto intelligitur, aut saltem intelligi debet conventio, quae interponitur, cum aliquod Beneficium hac lege instituitur, ut Fundatori liceat seipsum
praesentare , ipsique debeat Episcopus Institutionem concedere . 9. Hae sane rationes animum nostrum magnopere in hac sententia confirmant, tamen ob ingenii nostri tenuitatem adhuc incerti, dubiique suissemus , cum praesertim Fagnani auctoritas. quam nos plurimi facimus , adversetur , nisi accessisset opinio praeclari sumi Canonum Interpretis , qui nuper Romae diem supremum obiit, quique in jure Canonico , & causis Beneficiorum summa cum laude diutissime versatus est , &plura super his rebus monumenta in lucem protulit, quae Omnium consensu summopere commendantur.
650쪽
ro. De Pitonio ' verba sacimus , quem honoris causa jam superius
nominavimus, qui hanc sententiam nostram ob easdem causas tuetur , quas paulo ante commemoravimus. Igitur , quae contra proposita fuerunt , diluenda suscipiamus . Ac primo cap. T a nos , de Sisa Ionia , contrarium nobis minime videtur . Nam qui tunc bona obtulerat petens ,
ut illa tenere pro Praehenda sibi liceret, & etiam inter Canonicos cooptaretur . haud Canonicatum instituebat, sed tantum Canonicus assumi cupiebaei, mutatoque nomine bona sua patrimonialia, tanquam Praebendam retinere , ne torte Canonici ipsum adscribere suo coetui recusarent, eo quod praebenda carcret. Insuper, cum eodem loco nulla mentio habeatur , ut ina posteris eadem praebenda superesse deberet, apertissime conflat, simoniam tunc, implicitam fuisse: contrarium tamen su- urum Ponti sex tellatur , si absque ulla conventione bona sua Ecclesiae obtulisset declarans illis trui velle tanquam Praebenda , eumque Canonici , nulla oblati muneris ratione habita , in suum coetum recepissent . II. At vero pauca de auetoritate Fagnani dicenda sunt, & discrimen statuendum inter illud . quod ipse assirmat, & id, quod gestum suit.
Quod Fagnanus asserit ab omnibus comprobari nequit ob eas causas , quas nuper explicavimus. Id vero , quod peraetum tum fuit, adversari nequaquam debet iis . qui contrariam opinionem tuentur. Siquiisdem nemo ignorat in causis etiam, quae nullum juris impedimentum continent, si quis tamen a ius , ac sollicitus ad Pontificem pro obtinenda absolutione confugiat, eam facillime concedi, ut scrupulis aditus occludatur , omnique sollicitudine fideles eripiantur. I a. Qui vero percurrent sententiam sacrae Congregationis Concilii superius allatam,manifestum discrimen agnoscent inter hanc nostram quae litonem . & illam, quae proposita eum fuit. Etenim nos agimus de Beneficii institutione . quae sciente , ac probante Episcopo perficitur zagimus de Iurepatronatus retinendo, qu .ae sane conditio a sacris sanctionibus permittitur, ut 6deles ad nova statuenda Bcneficia conciten tur . Agimus postremo de conditione se ipsum praesentandi, quae simul cum Beneficii institutione conjungitur , quae nihil quidem ab aequitate alienum praeseserat, uti superius indicavimus. In causa vero Alexandrina Canonicatus inititutus jam fuerat: qui pro augnento dotis vineam superaddebat, nullum ejusdem Canonicatus Jus patronatus sibi comparabat , quod prili ino Domino permanebat. Augmentum vineae absque auctoritate Episcopi decernebatur , & licet ipse rem antea cognovisset, ac probasset, id tamen satis non erat, ut apertissima si moniae labes evitaretur. Quippe Thomas Maria Verrus sine Beneficii inititutione, nulloque Iure patronatus obtento dotem Canonicatus auge-hat , 8c cum Patronis Beneficii conventione agebat, ut se ipsum ad illud nominarent.