장음표시 사용
691쪽
3. Id vero desumitur apertissime ex eo, quod nonnulli parochi eo ius praescriptos cogere, & multi alii Sacerdotes Consessarii ad illos convenire omiserint , quamvis interesse deberent; & satis esse putaverint ad illum , qui coetui praesidet, pagellam mittere , in qua sententiam suatii descriptam assirmarent. In hac dioecesi alii quidem Archipresbyteri subjectos habent Parochos . alii tamen nullos ditioni suae Parochos adjunetos habent, & solum Titulares Archipresbyteri nuncupantur, quos
vel Dece res plerumque nostri, vel nos ipsi constituimus. Cum Parochus aliquis titulum Archipresbyteri a nobis expetivit, cavendum duxi mus , ne ipse immunem se, ac liberum a coetibus Ecclesiasticis arbitraretur , sed nobis pro certo responsum suit, illum etiam daturum esse ope- Tam , ut Coetus ejusmodi cogeret. & Sacerdotes, atque Consessarios suae Parochiae ad illos convocaret. Quare id munus eidem Parocho injunximus, cum diploma pro conserendo Archipresbyteri titulo obsignavimus ; nunc autem compertum reipsa fuit, ipsos huic praescripto muneri haud satisfacere, cum in eorum ditione nulli alii Sacerdotes versentur
praeter Capellanum s si tamen aliquem Ministrum sibi adjunxerint j : postremo sui reliquas etiam corruptelas enumeremus in indicem illorum percurrimus, qui responsa propositis in conventu quaestionibus ad Poenitentiarium haud miserunt. & octo deprehendimus Archipresbyteros , qui id facere contempserunt annis 1 38., & 1 39. ; insuper alios viginti Movem Archipresbyteros, qui ab anno 1 3 q. munus Musmodi ad hanc
usque diem detreptarunt, etiamsi annus ad finem 'ope jam pervenerit ἔcertumque illud sit, quod hi Conventus Ecclesiallici mensibus Novembris , ac Decembris omittuntur; nam ante illud tempus convocari se lent . ut hyemis viarumque incommoda declinentur .
Deus bone i Adeone arduum , ac dissicile videtur Theologiae Mo- Talis quaestiones coacto coetu pertractare . ea conditione pariter adjecta, ut illis mensibus, qui minus incommodi afferant, iidem coetus indican tur , modo tamen anno peracto omnes praescripti conventus habiti fuerint Id enim permittunt Decreta, quae nuper commemoravimus 3 re quae die aa. Novembris anno 1 31. evulgata suerunt, licet plures aliae Dioeceses eos coetus in singulas hebdomadas praescribere consueverint.
Novum dc inusitatum est tot sacerdotes reperiri , qui pedibus couter ni Episcopi sui mandata, quae haud temere, de inconsulto, sed juxta EC clesiae disciplinam, atque instituta ab ipso sanciuntur, quamvis etiam iidem sacerdotes in Sacra ordinatione. Decretis ejusmodi observantiam polliciti fuerint: Promittis inibi , ct Stiee foribus meis reverentiam is obe dientiam Promitto . Equidem P. Ludovicus a Ponte votum reipsa implicitum illis verbis asseruit, cum Pastori suo promissum illud praebeatur. Jui Deum ipsum exhibet, ejusque personam in terris sustinet '. Incre-ibile pene est inter Sacerdotes etiam, qui virtutem excolunt , & se omni
692쪽
prorsus macula immunes existimant aliquos non deesse in ea cogitatione solum defixos , ut Pastoris sui jussia quocumque modo eludant, eaque subdolis , & ineptis rationibus interpretentur tanta animi quiete, ac laetitia, quae etiam ex oris serenitate deprehenditur, ut peritissimo Ma thematico conserri posse videantur, qui post assiduos labores , diuturnasque vigilias circuli quadraturam detexerit. Postremo inusitatum videtur, quod plures ex nostro Clero sacerdotes, Parochi, & Archipresbyteri acerrime in prima acie arma suscipiant pro tuenda ignorantia . cui nos bellum indiximus, quod sane omni studio prosequemur, donec
hac mortali aura fruemur . Revera Pro ignorantia decertant, qui remedia impediunt ad eam expellendam necessaria ἔ nec sortasse unquam revo-
earunt in mentem , quod ipsi saepius in Evangeliis legerunt, nempe , siccecus coecum ducat,ambos in foveam cadere .
s. Sed jam praecepta post exclamationes statuenda sunt , quae omittere non licet, ne muneri nostro deesse videamur . Primum igitur, singulis Archipresbyteris praecipimus, ut singulis mensibus Coetus pro examinandis Moralis Theologiae quaestionibus indicant, edictumque renovamus die a a. Novembris anno I73 I. Promulgatum , iterumque persemittimus, ut illis mensibus hi coetus statuantur . qui minus incommodi
sint, dummodo labente anno praescriptus Coetuum numerus absolvatur .
Secundo, praecipimus Archipresbyteris , Parochis, ac Sacerdotibus Confessariis, ut simul ad eosdem coetus conveniant; & pro certo teneant haud satis esse , si responsum suum , ac sententiam scriptam transmittant, nisi sorte legitimum impedimentum interveniat, nempe, si gravi morbo laborantibus operam suam praestare debeant, vel ipsi vera aegritudine retardentur . Episcopus Petricoriensis typis dedit conventus Ecclesiasticos in sua Dioecesi peractos, & post trecentos annos eam consuetudinem illic institutam testatur . Illam vero prae caeteris utilitatem desumi commemorat , quae praecipitur eX sermonibus post Blutam quaestionem fieri solitis .
ex quibus non semel sententiae sequitati minus consentaneae corriguntur aliorum opinionibus, quae ad veritatem magis accedunt. Plerumque
etiam severitas illorum, qui acriori studio Ecclesiasticam disciplinam expetunt, ab aliis temperatur , qui prudentiae laude, atque experientia magis excellunt , quemadmodum idem Episcopus in libri Praefatione recenset. Haec satis ostendunt nihil prodesse, si responsa ad coetum scripta mittantur. Nam qui absens est, satisfacere nequit iis dissicultatibus , quae
ab aliquo sortasse in medium proseruntur, neque aliorum rationibus adductus opinionem suam deponere. Tertio, Titulares Archipresbyteros magnopere hortamur sibi deligere alium Archipresbyterum non Titularem , ad quem se conserant cum suis Capellanis, aliisque Parochiae suae Confessariix, quoties coetus Ecclesiasticus ab illo e vocabitur ; vel alteri Titulari Archipresbytero se adjungant, cum coetus eosdem singulis mensibus instituunt; neque enim coetus re ipsa nuncupari debet, cum solus
693쪽
His verbis usi non suillemus . nisi gravis Auetor Ecclesiasticus eos prius
attulisset , cum hoc idem argumentum pertractaret ' . 7. Quae huc usque diximus, coetus habendos , 8c responsa ad Poenitentiarium mittenda satis ollendunt, ac constituunt, tamen haud consulunt gravissimae corruptelae, ob quam Parochi, & Conseisarii ad eosdem coetus minime conveniunt, & caeteri omnes, qui id sacere debent juxta Decreta, quae anno III i. Consecta sunt. Quare renovamus ea , quae tunc praescripta suerunt, nempe, ut ille in cujus aedibus, vel Ecclesia Coetua cogitur , praesentes accurate describat, & absentes etiam cum iis causis, & impedimentis, si quae asserent, quibus adduisti, ad conventum cum reliquis accedere nequaquam potuerint: deinde, cum responsa ad Poenitentiarium mittet, eos pariter nominabit, qui coetui non interfuerint , ut poenas arbitrio noliro decernamus, & salutarem quoque medicinam ipsis adhibeamus. Nam Consessarios , cum ad facultatem prorogandam accedent, examine severiori excipiemus . Parochos autem
ad novum examen vocabimus, si pervicaces his jussis iaciendis deprehendamus: vel enim mandata nostra despiciunt, vel adeo torpescunt otio , ut nullam studiis Ecclesiasticis excolendis operam praebere velint ; equidem primum suspicari nullo modo possumus, sed potius oscitantem socordiam , ex qua magna rerum ignorantia dimanat, ideoque novum illis examen indicere juremerito possumus, sive Parochiam a nobis , sive a Decesseribus nostris obtinuerint. 8. Episcopus Petricorii eo loco, quem superius nominavimus , --ximas agit gratias illis Ecclesiasticis , qui coetus ejusmodi vel coegerint, vel iiidem interfuerint; deinde se graviter animo perculsum satetur aliorum causa , qui idem Institutum neglexerant. Husdem Episcopi exemplum imitamur , eisque gratias singulares persolvimus , qui munere hoc tuo perfuncti sunt; sed nobis dolendum non est ob illorum pudorem , ac verecundiam, qui ad eos coetus perraro accesserunt. Nam jure quidem suspicari nobis licet, nullo pudore assici, qui hanc disciplinam , de In- si tutum contempserint, quin etiam ob pervicaciam insolenter se jactare: ideoque noster animus frustra moerore tabesceret .
9. Venerabilis Dei Famulus Ioannes de Ribera Patriarcha Antiochenus, di Episcopus Valentiae misi ad Concilium Provinciale Salmanticae coactum , libellum plenum sapientissimis monitis, quae ad Episcopos pertinent. Is libellus typis a Cardinali de Aguirre traditus suit '. Praecaeteris autem illud potissimum admonetur Mittat frequenter Episcopus
Visotis encyclicas , qua Clericis, qua Curatis, qua vero Loctrum Incesis,mηes exhortando , ut eorum ocia diligenter adimpleant. Id profecto salutare Consilium pluries secuti sumus, sed , ne molestiam, ac fastidium Parochis hujus Dioecesis afferamus . ac ne novas encyclicas litteras confi-
694쪽
ciamus, aliquid hic breviter superaddemus , quod sane aliud argumentum, sed haud minoris utilitatis, complectitur . Io. Institutionem quinquagesimam quintam promulgavimus die Io. Martii anno 1736. . ubi de Paschali praecepto verba facientes, haec decrevimus : Aeprimum aliqui Rectores Ecclesiarum facile negligunt illorum ηο-mina Patri Poenitentiaris scripta refrre,qui ad divinam Eucharisium in Paschate non accesseriι t. VI ea λουlis indigni judicati sunt. Gare, ne gravissimum hoe malum in alissat, singulis Parochis tum Cicitatis . tum Diaeesspraeipiamus , ut intra defigηatum temporis spatium Patrem Poenitentiarium admoneant ,s frte aliquis in Paschate Euebarissa Sacramentum haud sumpserit, aut si ob
sngularem imisericordiam praeceptum ejusmodi nemo violaverit: ipsius Paenitentiarii jussu ad pronunciandum in contumaces Interdicium devenient. hae sacere contempserint, poenas nos arbitrio statuendas persement. Ir. Porro id alienum non est a Synodo Decessoris nostri cap. 3. lib.2. Attamen quadraginta tres Parochi Dioecesis eorum nomina nondum exhibuerunt, qui in Paschate hujus anni 1 3 ρ. Divinam Eucharistiam perceperint. Ia. Iam facile perspicimus, quid respondeant , nempe , in suis Parochiis neminem versari , qui Paschali praecepto non obtemperaverit. Sed quo tendat haec animi lenitas , ac moderatio, a nobis patienter intelligant; omittimus contemptum, quo jussa Pastoris sui hac ratione
13. Decessor noster singulis Vicariis Foraneis praecepit epistolam singulis mensibus scribere, qua admonerent, an aliquod scandalum in ipsorum ditione contigisset. Id etiam adjungitur iisdem literis , quibus Vi-
earii Foranei constituuntur . Haec optima consuetudo paulatim obsolevit. ita ut solus Archipresbyter , ac Vicarius Foraneus Treppii in finibus Dioecesis, ac ditione Florentina primum hoc Institutum constanter retineat . Id caeteri facere praetermiserunt ob eam causam , quod nihil mali obtigerit, ut literae scribendae viderentur. Utinam a velitate alienum hoc non esset i sed illi vehementer errant. Nam gravissima facinora saepe committuntur; quae tamen Vicarii Foranei dissimulant, nec de illis certiores nos faciunt, ita ut abstinere a literis conscribendis non indicet quidem disciplinae , morumque integram observantiam . I 4. Hoc sane exemplum nos magnopere perterret, adducitque, ut pro certo habeamus plurimos fore, qui Paschali praecepto minime pareant, si consuetudo scribendi de medio auferatur ob eam rationem , quod populus omnis obtemperasse praecepto ejusmodi censendus sit, cum nullae a Parochia literae redduntur. Ipsi vero scribere cessantes nos etiam monere negligent, si aliquis in Paschate ad sacram Eucharistiam non accesserit.
is. Quapropter his nostris literis praecipimus Parochis omnibus. qui anno I 739. ad Poenitentiarium nequaquam scripserint eorum nomi
695쪽
na, qui Paschali percepto non obtemperaverint, vel ipsum Poeniten tiarium non admonuelint ab omni populo perceptam esse Eucharistiam, praecipimus, inquam, huic muneri satisfacere , priusquam mensis Ianuarius anni ineuntis I74o. absolvatur, dc in posterum id peragendum a singulis Parochis infra octavam A scensionis Domini perpetuo decet nimus . Qui haec jussa non secerit, poenas illi arbitrio nostro irrogabimus; interim vero sex Romana scutata persolvet, quae a nobis pro Locis Piis sublevandis conserentur .
Norma quadam praescribitur μνο eaetibus Eccumsicis, qui in hae Metropolitana Ecclesia haberi consueterunt ut quasiones Threligia Moralis discutiantur. De his , qui caeribus hujusmodi interes tenentur . Utrum omner qui Canonici dignitate ins niti sunt , eοηυenire debeant. An Canonicus Paenitentiarius . intervenire adstringatur. Utrum Consessarii ReguIares ad exeipiendas Laicorum Confessiones approbati, hoste fecIsasicos conventus adire tenean
I. Uamvis in xxx Ir. Institutione promulgata die v. Septembris L s anno Mnccxxx I v.normam aliquam praescripserimus pro coetibus Ecclesiasticis, qui in hac Metropolitana Ecclesia fieri
consueverunt, ut quaestiones Theologiae Moralis examinentur , tamen perpauca necessario addenda sunt. a. AC primum, monemus omnes, qui convenire debent, ne id sacere Praetermittant, iterumque in delinquentes easdem poenas innovamus , quas jam constituimus .
3. Sed quoniam nonnulli se immunes putant, in fine harum literarum indicem eorum subjiciemus, qui coetibus iisdem interesse omnino
. Secundo. qui tenetur ad hos coetus Ecclesiasticos accedere, ille Permaneat, donec universa concio dimittatur . Quippe, non dicitur venisse, qui ηοnserit: nec discedat loeo , statim ac ab urna nomen illius extractum est, qui propositae quaestioni respondeat. Nam quisque intelligat necesse est, quibus argumentis eadem quaestio declaretur, quid dei de P. Theologus, & nosmetipsi superaddamus. Qui non Paruerit, Poenis iisdem obnoxius sit, quae in absentes ab his coetibus sanciuntur.
s. Tertio, qui cum reliquis in coetu versetur . donec tota res Peracta suerit, modestiam praeseserat, mentemque, intendat; neque Ob imsitam socordiam eos corporis motus imitetur, qui ob naturales causas sunt ab animantibus,dum in machina pneumatica concluduntur, quem admodum nos ipsi non semel inspeximus.
Ο rto, qui quaestioni respondet, haud novis, di insolitis opi
696쪽
nionibus adhaereat , sed illas potissimum , quae prael antium virorum auctoritatibus magis innitantur, quam sane viam magna cum doctrinae laude P. Theologus insistit.
T. Quinto, curam aliquam impendant omnes , ut sententiam suan clarius exponant. Quaestionem prius declarent; responsum deinde suri,ciant, illudque suis rationibus confirment, ac post emo diluant argumenta, quae Contraria esse videntur. Nam si confuse, & incondite simul omnia permisceantur, dissicile prorsus est intelligi, quae in medium proseruntur. Illud pariter monendum ducimus , ut ex gravioribus The logis auctoritates desumantur , certaque de illis cognitio prius comparetur : etenim non semel Canones afferri deprehendimus, qui in tota juris amplitudine haud continentur . Saepius pro nostra mediocri experientia juris Pontificii ea nobis voluntas incessit, ut Canones illos omnino salso, vel pessime exscriptos ostenderemus, ob eam rationem, quod notis compendiarii ab Auctoribus editos describere nesciverint . 8. Postremo, cum tot Parochi ,& Sacerdotes Consessarii, iis omnibus , quae superius enumeravimus, accuratissime satisfaciant, reliquos hortamur, ut ipsorum exempla sibi ante oculos proponant, non vero imitentur eos, qui unum , vel plura ex iis, quae nuper indiximus, praetermittunt.
9. Sed jam illos recenseamus, qui his coetibus interesse debent, iaquibus de Moralis Theologiae quaestionibus sermo instituitur . Itaque
omnes id praestare tenentur, qui vel Saeculares , vel Regulares animarum curam exercent. Neque hoc sane in dubium revocari potest , cum Sm. Congregationis Concilii sententiis comprobatum semper fuerit. Ut vetustiores praetereamus, illam tantum asserimus, quae die 3. Septembris anno I 6so. promulgata fuit his verbis: Sae. Congregatio censuit, Di - um cogere posse ad interessendum Congregationi castuum conscientiae Parochos tam
Saculares, quam Regulares , curam animarum exercentes '.
Io. Convenire etiam debent Sacerdotes iaculares , licet cooptati inter Canonicos hujus Metropolitanae , vel alicujus Collegiatae Ecclefiae, qui Poenitentiae Sacramentum Fidelibus administrant. Id quondam in Sacra Congregatione propositum , sed nihil prorsus decretum fuit. Tandem post novam Disquisitionem , & examen responsum est etiam Canonicos Consessiarios teneri, & prae caeteris Canonicum Poenitentiarium
Quippe die 1 ς. Martii anno i6ρ a. petitum illud fuit: An Episcopus possest compellere Canonicos , Confessarios , caterosque Presbteros Cathedralis sub
poma pecuniaria , ut accedant ad Congregationem casuum conscientia , Sacra
autem Congregatio ita respondit: Fosse compellere omnes Sacerdotes saeculares O ssarios , etiam Uint Canonici, careros vero non posse compellere , sed homtari . Monacellus alia Decreta commemorat, quibus Sac. Congregatio eamdem sententiam confirmavitς. II. De
697쪽
II. De Canonico Poenitentiario satis constat ex auctoritate Cardina lis Petra , qui per plures annos Secretarii munus in sac. Congregatione Concilii magna cum laude gessit, suisque praeclaris in Apostolicas Congregationis sententias plurimum illustravit ' . Porro ille perpendens cet- tum , decretumque esse a Sac. Congregatione , ut saeculares Consessarii his coetibus Ecclesiasticis interveniant, statim haec superaddit: citerum ab inde eitra eadem Sae. Congregatio censuit, Disi um cogere posse s ut iisdem coetibus intersint j nedum Parochos . sed etiam Confessarior saeculares: quod sane non sium procedit quoad eos , qui ex fundatione Beneficii, vel ocii tenentur ad munus Confesserit, ut prae cateris es Canonicus Paenitentiarius ; sed etiam quicumque alii Sacerdotes seculares sine titulo, ct voluntarie ad Confessones ab
Ia. Alias pariter disputatum fuit, utrum Regulares Consessarii conventus eosdem pro examinandis Theolosiae Μoralis quaestionibus coaetos adire tenerentvx. Cardinalis quidem Columna in sua Synodo ipsos impulit, ut id facerent h. Romanum quoque ultimum Concilium tit. I ς. cap. 9. Regularibus Confessariis idem praecipit, nis sorte in suis Monasteriis coetus ejusmodi statuantur. Attamen ex communi jure id necessario praestandum ab ipsis nequit affirmari, quamvis in Mongsteriis non immunibus,
sed Episcopi ditioni subjectis immorentur. I 3. Nemo ignorat aliqua Regularium Monasteria jurisdictioni Episc
porum subjici ob eam causam , quod praescriptus ab ΙΠnocentio X. numerus Religiosorum virorum in illis non habeatur Qu re Episcopus Forosemproniensis dies a. Maji anno I 68 s. illud petiit aε C. Congregatione': Episcopus exponit, in Civitare Forosempronien . duo adesse Regularium aenobia, unum scilicet Minorum Convenitialium Sancti Francissi, alterum vero 'Barnais bitarum , quae propter exiguum Religiosorum numerum inibi degentium subjecta sunt jurisdictioni Ordinarii ex Decreto sanctae memoria Innoeentii X. incipien.
Ut in parvis : er licet dicti Religis hujustmodi subjectionem agnoscant, atque
patianitir , qui tamen ex eis saecularium eonfessiones , eodem ordinaris 'probante , excipiunt, ad Congregationem castitim conscientia, qua 'Iulis mensibus habetur, cuique Confessarii Omnes interstini, accedere renuunt ; quocirca petit
declarari, an praedictos Confessarios Regulares euerepessi ad interebendum pra- fata cingregationi easuum conscientiae . Sacra se. respondit Negat e. 14. Idem argumentum rursus propositum fuit in Sac. Congregatione , cum nors ipsi Secretarii munere fungeremur , ab Asculano Episcopo, qui exponens ncclesiae suae statum, & conditionem, illud praesertim admonuit, plura in sua Dioecesi Regularium Monasteria inveniri sibi subjecta
juxta Decretum Innocentii X., quod nuper Commemoravimus; Regulares autem in ipsis degentes, qui saecularium confessiones excipiunt, declinare a conventibus Ecclesiasticis, in quibus Moralis Theologiae qua:
698쪽
stiones examinandae proponuntur . Quare idem Asculanus Episcopus exposcebat, an id praecipere posset in literis, quae dari solent, cum sa- cultas audiendi Consemones illis concederetur . Nos profecto rationes Omnes congessimus, quae Episcopo suffragari possient; verum Sac. Congregatio die Ia. Martii anno III 8. respondit, servari Decretum editum in Causa Forosemproniensi , de quo nuper mentionem secimus. i s. Postremo , coetibus iisdem necessario interesse non oportet reliquos Sacerdotes, qui ad consessiones excipiendas designati minime sunt, neque caeteros ex Clero seculari; tamen id perutile foret ipsis. nee Episcopus praetermittere unquam debet eos vehementer hortari, ut conis veniant , quod nos hisce literis libentissime sacere intelligimus.
De exercitiis spiritualibus , quibus vacare debent, qui ad Sacras Ordines promovendi sunt. De utilitate , qua ex illis dimanat . Gamobrem initio huj mcdi exercitationes fuerint excogitatae . Et a quo praescribantur, se quo tempore . O tenditur hoc Insiturum obserυari tum Roma, tum in aliis Italia Civitatibus . Rejiciuntur futiles excisationei, quae adduci flent ab iis , qui sese ab hae pia consuetudine expedire terint.
i Uisquis intelligere facile potest quam utile sit iis, qui ad Sacros Ordines assumi debent, nempe, Subdiaconatum, Dia- . conatum , ac Sacerdotium , in aliquem locum se recipere . antequam iis ordinibus initientur, ubi sejuncti ab hominum commercio , Divinarum rerum meditationibus, piisque libris intenti, novi gradus sanctitatem, ac praestantiam familiaribus colloquiis assequantur , munera quoque percipiant, atque ossicia , quae eodem cum gradu junguntur; Poenitentiae Sacramento animam expurgent iis maculis, quas toto vitae cursu contraxerunt, ut veterem hominem exuentes novum induant; postremo vires suas ad trutinam accuratissime revocantes ad Sacerdotium ascendere non audeant, nisi animum satis compositum paratumque sibi ad eam dignitatem sustinendam agnoscant; quo sane pacto ad severam pristini temporis disciplinam pro imbecillitate hujus nostrae
aetatis Consermantur, cum nempe irregularis putabatur, nec suscipiendis Ordinibus idoneus, qui post Baptismum lethale crimen admisi sistet: n eo tantum sinquit S. Hironymus in quo ordinadus es tempore sine ullo eriminest, ct praeteritas maculas nova conversione diluerit; sed ex eo tempore , quo in Chriso renatus es, nulla peccati conscientia mordeatur. a. Initium hujus sacri recessius ad S. Augustinum referri posse videtur. Nemo enim ignorat , Qui in Sacra H litoria parumper versatus fuerit, primis, beatisque Ecclesiae temporibus, si ipsius necessitas novum aliquem Sacerdotem exposceret, morem, institutumque fuisse, ut pinpulus Dissiliam by Corale
699쪽
pulus alicuius meritis, ac virtute adductus eum subito teneret. & Episcopo ordinandum inferret. Hac ratione S. Paulinus ad Sacerdotium ev cstus fuit, uti testatur ipse in epistola ad Alipium, quae inter epistolas S. Augustini vigesima quarta recensetur: Nam ego etsi a Delsinino Burdigala baptizatus , a Lampio apud Barcinonam in restania per vim subito inflammata plebis ordinatus sum. Idem prorsus accidit Pauliniano S. Hieronymi fratri, cui manu injecta populus os occlusit, ne communi omnium voluntati reclamaret '. Quamvis autem post aliquod tempus consuetudo ejusmodi vetita fuisset ob gravissimas corruptelas, quae inde manabant, uti desumitur ex fabula secunda Imperatoris Ma jorani, & melius ex epistola prima S. Leonis, tamen S. Augustinus post haec Decreta per vim subito concitati populi Sacerdotio initiatus fuit a S. Episcopo Hipponensi valerio . Possidius eidem S. Augustino coaevus haec omnia in ipsius vita commemorat : Eodem itaque rempore in fessa Hipponensi Catholica GIerius Sancttis Discepat m gerebat, qui eum flagitante Eccles tica necesstate deprο- tidendo , ct ordinando Presbrere Civita is plebem Dei alloqueretur, er exhortaretur , jam mentes Carbolici Savccti Augustini propositum ct d minam . manu injecta squoniam ct idem in populo securus , est ignarus, quid futurum esset. adstabat) cte. Eum ergo tenuerunt, ρο , ut in t bus consuetum est. Episcopo ordinandum intulerunt , omnibus id Ano consensu demerio feri. perficique petentibus, magnoquesudio ct clamore sagitantibus , ubertim eo sente be. Georum , Di voluerunt, completum es desiderium . Quare, cum hoc eventu
impeditus se tantisper ante Sac. Ordinationem colligere non potuisset, ad eumdem spiscopum Valerium literas dedit, ut facultatem obtineret secedendi in remotum locum ab hominum societate, ubi per aliquod tempus , nempe usque ad Festum Paschatis Ordinatus fuerat juxta Rivium initio Quadragesinae 3 versaretur , piisque exercitationibus tempus illud conserret. Incertum sane eli, an Valerius S. Augustini voluntati morem gesserit, vero tamen simillimum est, quod eidem permiserit usque ad Pascha Sacerdotis muneribus nequaquam perfungi . Id apertissime deprehenditur ex vita S. Augustini Gallice . & Latine conscripta, quam nuper P. Abbas Benvenuti ad hanc nostram vernaculam linguam reddidit . s. Haec sane spiritualium exercitiorum speciem aliquam praeseserunt. quae ante Sacram ordinationem suscipienda indicuntur: etenim dubitari nequit, quin S. Augustinus idem consilium ante piobaverit, quod peracta ordinatione perlecit: sed hanc disciplinam recentioribus , magisque perspicuis monumentis explicemus. AC primum S. Carolus Borromaeus in quarto Concilio Provinciali, quod anno Is 76. coegit, haec praescri-hit: Subdiaconatum suscepturus, quo diligentius vita perpendat rationem, cui se ille suscipiendo sancte obstingit, ae proiηde re tota accuratius deliberata, pu-
700쪽
riori mente, ardentioraque animi voluntate ad rem tanti momenti accidat, priusquam eo Sacro ordine initietur οῦ aliquem semotum locum adeat, tibi ab omnibus euris. er oecupationibus liber , cum Omnis anteacta Dira sua peccata Histeηti eοη- si1 ntia discusso ne rite confitearur , tum in salutaribus meditationibus , aliisque spiritualibus exercitationibus totus versetur . duce θ moderatore Abi adbibito religiose viro earum usu perito, quem Episcopus in primis probarit. In illis autemm I messe , teI Iongiori, breviorive tempore permat, prout de moderatoris con .slio Episcopus expedire curaverit. Gar irem exercitationes eodem prascripto ermodo . o tempore Diaconi, cum ad Sacerdotii gradum accessuri sunt. με ineant, ac praesent. 4. Secundo. Sanctus Vincentius a Paulo anno I 6a8. cum Augusti. no Boterio Episcopo Bellovacensi censuit nihil conserre magis , ut Ordines ea pietate , ac Religione , qua opus es h , Clerici accipiant , quam in aliquem locum procul a turba, ac negotiis secedere, ubi per decem dies pie, sancteque detinerentur . Qua de causa normam proposuit huic rei magnopere accommodatam, in qua rebus coelestibus contemplandis , instructionibus audiendis, sanctis libris perlegendis . conscientiae diligenter discutiendae , sacris rubricis, ac Missae tum prIvatae . tum solemnis , Breviarii, di Romani Pontificalis caeremoniis addiscendis, exercendisque, diem totum accuratissime disti ibuit. Quapropter in Decreto Canonizationis, quod in appendice libri IV. de Canonietatione San rubrum nos ipsi descripsimus', haec habentur : Ita Clericis in seriem Domini Nocatis, qui in hujus mortalis vita terra deserta ct inaquosa ad AIsare Domini minis antes verbos exemplo, sancta Dei plebi tendenti ad Geissem Patriam, excusso Diabobea captivitatis jugo . praeire debent. auria fuit, ut priusq/ιam ad Ecclesiasticos gradus
ascenderent,a mundanis tumuItibus in sanctam secedentersolitudietem, per aliquot dies Diυinis rebus meditandis, eontemplandisque, sui muneris ociis vaearent. Tertio, exponemus singularem utilitatem , quam dimanare ab
his exercitationibus commemorat Ludovicus Abel ly Episcopus Ruthenensis, di eidem Sancto Vincentio conjunistissimus : In quamplurimis inquit dioecesibus ad hune eumdem em adhibentur illa , qua communitermeantur ordinandorum Exercitia . quibus per decem , aut duodecim eirciter dies , in unum locum convenientes ii omnes , qui ad Ordines recipiendas admissi sunt, variis exhortationibus , infructionibus , collationibus spiritualibus, alii
que piis G aptis exercitiis dissonuntur Et de his quidem ordinandorum Exercitiis, qua Spiritus Sanisus ultimis hisce temporibus suggessit, illud dicere sussciat, vix explicari possὸ, quam eximios is uberes fructus producere
soleant: ita ut , si eo quo deceat modo peragantur , sapientissimorum , in re-bM Ecclesiasteis expertissmorum virorum judicio , plerisque aliis modis deficientibui pesnt abunde supplere , quod experientia ipsa probatum es, abunde probari potes ' . Quamobrem Romani Pontifices hac pia consuetudine magnopere probata indixerunt omnibus, qui aliquem ex sacris Ordinibus To.vII sq.34. b Diso opere quoi inscribitur Eηchiridion Epis ollicitudiηis p.r s.