SS.D.N. Benedicti 14. Opera in duodecim tomos distributa tomus 1. 12. Benedicti 14. Pont. Opt. Max. olim Prosperi card. De Lambertinis ... Institutionum ecclesiasticarum. 11

발행: 1750년

분량: 886페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

711쪽

Evenire potest , quod testator aegrotus ita morbo prematur, ut haec uni versa exponere nequeat, & opera alterius prorsus indigeat, qui aliqua ipsi in memoriam revocet; idque Sacerdoti tunc minime interdicitur. praesertim cum de legatis statuendis testator moneri debet; sed prudentia , simul ac probitas in Sacerdote appareant, qui se prorsus alienos a fraude , privataque utilitate palam debent ostendere '. I 4. Deinde Sacerdos idem manu sita describat testatoris voluntatem sibi. ac testibus expositam , idque ilatim clara voce coram testatore , &testibus perlegere tenetur, & emendare fideliter quidquid immutandum testatori videbitur. Post haec testatori scriptum ipsum obsignandum tradet; illud quoque Sacerdos, ac testes obsignabunt, asserentes, quod testamento condendo interfuerint. Si Parochus ipse accitus testamentum exaraverit, Ecclesiae suae sigillum imprimet. Consessarius vero ordinarius. aut Capellanus, & Consessarius extraordinarius proprio sigillo tellamentum obsignabunt. Si testator nomen suum literis efformare nesciat, vel id sacere ob gravitatem morbi nequeat. satis erunt tes imonia Sacerdotis , ac praesentium testium , qui, si literarum ignari penitus sint. tum solus Sacerdos testamentum manu sua signabit; testes vero crucis signum efformabunt '; deinde Sacerdos illud crucis signum a testibus , quos nominabit, appositum asseret. Is . Non semel aliqua testamenta perspeximus peracta vel a Parocho, vel ab aliis Sacerdotibus, quos nuper explicavimus, & illa quidem

nec diem, neque annum, neque locum, ubi testamentum factum fuit. praestiebant, &caeteris quoque clausulis carebant, quae necessario requiruntur. Insuper experientia compertum nobis est, Parochos, aut

alios Sacerdotes scripto testamento domum suam illud intulisse, di omnem deinde cogitationem prorsus abjecisse. Quapropter post ipsorum, vel

testium mortem , testamentum idem penitus concidit, Ac multa dissidia concitavit. Itaque formulam in describendis testamentis servandam Parochis , aliisque Sacerdotibus in fine hujus Institutionis proponimus, ut corruptelae primo loco expositae consulamus . Perpauca etiam in serius decernemus , ut futuris litibus ob imperitiam . vel negligentiam Parocho.

rum , aut Sacerdotum , omnem aditum occludamus.

I 6. Quantocius fieri poterit, nec serius odio diebus post obsignatum testamentum , Parochus, aut Sacerdos una cum testibus publicum Notarium conveniet,cui notum faciet se jus et statoris eas tabulas scripssse . Ipsas deinde ostendet, ut in acta a Notario reserantur . Tella menti ipsius partes explicari a Parocho, vel Sacerdote, ac testibus non opus

est , si illud a testatore ipso , ac testibus obsignatum fuerit '. Satis erit, si testes easdem tabulas, & obsignationes manu sua peractas suisse confirment :

a in eit. Bononiem Legatorum s . Praemisso siquidem eor. Re r uico .

712쪽

68 8 PROSPERI CARD. LAMBERTINI

ment: insuper haeredem institutum, legata , Decreta, & reliqua omn ia ,

prout in testamento describuntur , a testatore constituta fuisse comprobent . Sin autem a Parocho , vel alio Sacerdote, non autem a testatore ,

supremae illae tabulae scriptae, signataeque fuerint, quamvis testes easdem tabulas obsignaverint, tum Parochus exponere palam debet, ac post ipsum seorsim testes, omnia, quae in illis tabulis continentur '; id vero faciendum praesertim indicitur, cum testes litterarum imperiti crucis signum tantum eiunxerint. Sed prius ipsi testes nomen suum tabulis obsignatum agnoscent, vel Crucem efformatam , Cui Parochus ipsorum nomen subjecit. Deinde Scriba tradito sibi testamento adjungat, quidquid testes deposuerint. In fine hujus institutionis totius rei sormulam addemus, ut Notariis Foraneis , quomodo res eadem gerenda sit, innote scat. 17. Non ignoramus haec omnia non sussicere , ut supremae tabulae vim suam obtineant, & executioni mandentur , nisi Parochi. ac testium

examen decreto idonei Judicis intercesserit, & illi vocentur ad hoc judicium, ad quos testamentum pertinere videatur. Quippe fides Parochi, ac testium nihil aliud praeseseri, quam teli imonium ad perpetuam. quod quidem parvi momenti habetur, nili quae modo exposita sunt, omnino

observentur- : haec tamen haud necessaria Monaces lus advertit , si ob legitimam consuetudinem tellamenta suum eis istum habeant, etiamsi testimonia non repetantur, di in publicum tabellarium referri absque nova promulgatione loleant. Sed hoc negotium a nobis declinandum putamus. & solum instruendos esse Parochos, aliosque Sacerdotes operam sedulam conferre, ne ipsorum imperitia male teli amenta Condantur, aut in tenebris sepulta

delitescant. Reliqui vero, ad quos tellamenta ipsa speetant, ad juris peritos confugiant, ex quorum consilio faciendum suscipient quidquid utile sibi, & consentaneum judicabunt. Formula testamenti, quod absente Miario conficitur a Paro ho. 13. T N nomine Domini. Amen. NN. quondam N. N. ditionis, ac Dioecesis Bononientis Dei beneficio sana mente, ac sensibus praeditus, visu loquela, atque intellectu, sed

corpore aegrotus, &lecto decumbens, ne ipsum improvisa mors opprimeret, antequam de bonis suis teliaretur. me in serius obsignatum ore suo. & clara voce rogavit, tanquam ipsius Parochum . absente Notario publico, ut ejus testamentum exciperem , & scriberem ; ac re ipsa coram testibus inserius adnotatis, & ob hanc causam accitis ab eodem testatore

713쪽

' N.N., ego excepi, iterumque excipio idem testamentum , quod manu mea describo, dum testator ipse tractim enunciat quae suprem a voluntate deliberat; hasque tabulas re peracta Notario committam ; quibus NN. bona sua divisit, ac dividit eo modo , qui subjicitur, nempe: Primum , animam suam testator Deo optimo Maximo commendat, cujus opem implorat, morte praesertim proxime impendente , ut ad sempiterna Coeli tum gaudia excipiatur. Praecipit corpus suum sepulturae mandari in Ecclesia N. N. , postquam in cadaver redactum fuerit, proque animae suae expiatione Sacra

fieri.

Item ratione legati, & quocunque meliori modo &c. relinquit

summam pecuniae N. numerandam N.

Pro reliquis autem bonis mobilibus. immobilibus, se moventibus, rebus , rationibus, & actionibus tum praesentibus, tum suturis idem testa- . tor N. ore suo , & clara voce haeredem suum instituit, nominat, declarat , di vult N. N. libera voluntate, ac ratione hoc loco addantur subinstitutiones, aliaeque conditiones, quas testator praescribet, & quae notarietare debebunt) . Commissarios autem , dc excutores postremae hujus voluntatis idem testator N. designat N. N. , quibus facultatem tribuit, ut &c. hoc loco describantur facultates generales, seu peculiares, quas illis conserendas

testator judicabit .

Porio ipse testator declaravit hanc esse suam postremam voluntatem,ae testamentum; quod si ratione testamenti vim non assequatur, decernit, illud valere tanquam codicillum , vel donationem causa mortis, aut cujuscumque postremae voluntatis , quae valida, & essicax habeatur . Re vocat autem , obliterat, & irritam facit aliam quamcumque voluntatem, aut testamentum , quod ipse alio quocumque tempore, vel ratione condiderit , ita ut hoc postremum valere solum debeat, di perpetuo observaria suis haeredibus, & ab aliis , ad quos pertinebit; idque totum fieri praecipit quocunque meliori modo, qui rationi consentaneus sit. . His omnibus, & singulis continue praesentes adsuerunt in eodem oppido, ac domo testatoris, nempe, in cubiculo, ubi ipse aegrotus decumbit, jam nominati testes N. filius N. dic. qui testatoris ore proprio rogati fuerunt, ut testimonium facerent. In fidem &c. manu mea hassii premas testamenti tabulas obsigno, dc Sigillum Ecclesiae meae superaddo. Formula servanda,dum Parochvs testamentum Totaris publico committit. I9. D Everendus D. N. Filius D. N. N. Rector Ecclesiae Parochialis N. coram testibus inferius signatis, ut observantiam testamenti interius descripti certam , ac perpetuam redderet, commisit, dedit- Tom.XI. S s s a Que

714쪽

que mihi Notario publico solium, in quo asseruit contineri testamentum , & voluntatem ultimam N. N. in sua Parochia commorantis nempe, si adhuc superstes fuerit; sin autem e vivis decesserit , addatur in in sua Parochia commorantis , dum viveret, & dum animam postremo exhal vit ; quod tella mentum ab eodem Reverendo Parocho conditum luit, rogante i plo testatore, dc absente Notario pubi leo die mensis hujus anni . Idem testamentum exceptum coram testibus in ipso dei criptis ,& similiter ab eodem testatore rogatis, scriptumque fuit manu ipsius Reverendi Parochi tellatore di istante. quae vellet ; qui sane testator dum supremas has tabulas conficeret,corporis quidem aegritudine ten batur , mentis tamen sanitate , sensu , visu . auditu, intelle, tuque praeditus erat; in quibus tabulis testator assirmat legata decrevisse , haeredemore suo declarasse . & reliqua omnia , prout in testamento continentur , libere constituitia . & insuper postulat, ut traditum mihi , exceptumque suum te ita mentum publica fide confirmarem . dc illud in acta mea reler rem; quae omnia meliori modo M. sententia vero Huldem testamenti est

Husmodi L hoc loco reseratur testamentum 2 . Formula depositisnis Parochi . enm mterrogatur δε iis , qua in

resamento continentur.

ao A C deinde interrogatus a me Notario idem Reverendus Parochus de iis, quae habentur in testamento mihi tradito, ipse jurejurando intei posito. & tacto de more pediore Sacerdotali, deserente me Notario publico , respondit haec , quae sequuntur :In testamento peracto , ut superius expositum fuit. tibique tradito N. testator , anima sua prius Deo commendata , decretoque s bi tumulo in Ecclesia N. , & pro animae expiatione Missarum Sacrificiis indictis praecepit numerari N summam pecuniae N. Choc loco caetera legata, & alia, si quae proposita suerint a testatore singillatim enum rei 3 Haeredes honorum suorum genera Ies instituit N. N. ore suo, & CIara voce L hoc loco explicentur si qui alii substituti sint. veI aliquid aliud clx- ea h.eredis institutionem a testatore decretum fuerit I . Postremo, commissarios suos designavit N. N. , re reliqua omnia, prout in tellamento describuntur, quoes ego testor , & approbo illud idem esse, quos excepi, scripsi, obsignavi. addito pariter Sigillo E clesiae meae Parochialis. Formula Diqitigod by Cooste

715쪽

Formula depositionis testum, eum interrogantur de eodem tesamento. ar. Ost haec idem Reverendus Parochus adduxit j m nominatos, &λ inserius scriptos testes, qui condendo testamento interfuerunt. Ac prunum N. filius N. N. oppidi N. interrogatus a me de rebus in eodem testamento contentis , jurejurando interposito , laetisque Scripturis, deserente me Notario publico in hunc modum respondit: Die Mensis Anni accersitus domum in oppido ubi ipse gravi morbo de-

Cumbebat , ore suo , claraque voce me rogavit, & etiam N. , ut testes essemus postremis suis tabulis, ultimaeque voluntati. Quare Reverendum N. Parochum suum illic praesentem exoravit,ut, absente Notario publico, testamentum suum exciperet;illud Reverendus idem Parochus N. excepit, scripsitque enunciante testatore , quae vellet. Is quidem anima sua Deo

commendata , sepeliri corpus jussit in Ecclesia dce. C hoe loco describatur responsum ejusdem testis ad singula capita testamenti, quemadmodum in responsione a Parocho facienda superius exposuimus ;deinde Notarius hoc modo prosequatur 3 . Insuper testamenti tabulas ego Notarius testi N. N. palam ostendi,quas ipse diligenter expendit, & nomen suum in fiae obsignatum , vel ejus loco crucis fgnum perspexit, cui subjiciebantur ipsius nomen, & cognomen ; quibus peraetis testis ipse jurejurarado dixit: Hoc est revera testamentum N N. , cui ego testis intersui cum alio teste , quem superius nominavi . Super his omnibus &c. Post haec. Notarius depositionem eliciet ab illo, vel aliis testibus, qui

sorte interlueim t. & pro hac eadem causa coram adducantur. Quod si testamentum manu testatoris obsignatum fuerit, nullum tunc examen Parochi. vel testium requiritur, & satis erit . si ipsi testamentum idem agnoscant eo modo, quem explicavimus, & etiam superaddant legata, haeredis Institutionem , aliaque omnia decreta fuitie ab ipso testatore , prout in ejus supremis tabulis exhibetur; nec opus est, ait singillatim enumerent &C.

Leras observanda in Civitate . ae Disees Bononiens pro quibusdam eventibus, qui in eo endis ad sepulturam radaυeribus illi unt, aliissues mitibus. na. Uamvis nonnullis corruptelis prospicere curavimus, quae in

hanc Civitatem invectae fuerant, cum mortuorum cadavera ad tumulum efferuntur, tamen alia nonnulla supersunt emen-- danda, quae ut melius intelligantur, explicari debet eorum consuetudo jampridem in hanc Civitatem nostram indicta. S s s s 2 23. Cum Diuiligod by Corale

716쪽

de senetus ipse, sive haeredes id statuerint . Petitum fuit a Sacra Coa

gregatione die I . Martii anno I aa. ': An cadavera definclarum BGlienda in Ecelisia Patrum Minorum de Observantia terra Tetrae sancia , antequam ad eorum Ecclesiam deferantur , debeant prius asportari ad Paroebiu- Iem erctram ibidem debeat feri expositio usque ad horam sepulturaZSacra autem Congregatio resippndit negative . Eadem sententia die I 6. Mariatii Ira 6:', atque 3 terum die 5. Februarii anno II 34. confirmata fuit. Insuper ex jure communi desumitur , quod Capellanus Sodalitii, in cujus Ecclesia tumulum sibi defunctus elegit, si ad pompam funebrem

veniat, post Sodales suos locum teneat . Iuri pariter valde accommodatum videtur, quod cadaver ab aedibus suis minime efferatur, neque ab Ecclesia , ubi collocatum fuerit , nisi Parochus intersit, ad cujus diti nem pertinet deiunctus; nisi sorte idem Parochus accitus venire recusaverit, nec alios in locum suum Sacerdotes lassicere velle declaraverit. Decreta super hac re Passarinus Donatus , Lantusca', ac Pigna telistus sese commemorant , & ob eadem decreta Scriptores unanimes idem docent R.

26. Sed abhorret a jure communi tot Cruces deserri in pompa sun bri , quot Sodalitates, vel Ordines Regularium accersiri contigerit: siquidem Ecclesiae , ubi defunctus terrae mandatur , solum elevandum die I 6. Martii anno a Ta6. Sacra Congregatio constituit, omissis aliis sententiis, quas eadem Congregatio haud dissimiles olim promulgavit. Siquidem in Volaterrana petitum suit: An Archipresbyter associando cadavera sepclienda in Ecclesia Patrum Onventualium , teneatur incedere sub illorum Cruce , seu potius valeat propriam Crucem eIevare 3 Responsum est : rmative quoad primam , s negative quoad secundam partem' . Congruit alia quoque sententia , quam die vigesima nona Ianuarii anno 173ς. Sacra Congregatio edidit, cum Sabinensis causa funerum proposita suisset: sed alienum magis a jure videtur, quod Sodalitia, vel Ordines Regularium suas Cruces praeserant, cum Metropolitanae Ecclesiae Capitulum ad funebrem pompam invitatur: nam ipsius solum vexillum tunc elevandum est, & omnes, qui ad exequias celebrandas acciti fuerunt, illud sequi debent , uti a Sacris Congregationibus Romae toties decretum

fuit M. o 7. Cum

717쪽

27. Cum ob antiquam consuetudinem in hac civitate, ac dioeeesi minime id observetur, sed tot vexilla Crucis serantur, quot Sodalitates , vel Ordines Regularium pompae funebri interfuerint, quemadmodum ab Archiepiscopali Cardinalis Gabrielis Palaeoti ' primi hujus urbis Archiepiscopi deprehenditur illis verbis et Expresse praecipimus, ut omnes , Osingulisatis horisfmuI conmenire debeant sub suis quique rixiIlis ex Crucibus in locum , ubi defunctus erit, ut sepetiri possit , quod insti tutum

quidem tenetur, etiamsi Capitulum Metropolitanae Ecclesiae accesserit , ideo vetustatis gratia nihil novi statuendum volumus, & consuetudines a Decesseribus nostris jam inductas permittemus, ea tamen Conditione , ut aliae quaecumque Sodalitates, Ordines Regularium . Ac Capellani conductitii prius ad Metropolim conveniant, quoties ejus Capitulum laneribus associandis intervenerit, di ex eo loco pompa funebris incipiat usque ad domicilium desuncti, sive ad Ecclesiam, ubi cadaver fuerit expositum. Ratio enim habenda est Capituli nostri juxta sententias Sacrarum Congregationum , quas Bassus recenset La 8. Sed jam sermonem ad alia convertamus, quae vetustatis consuetudinem adjunctam non habent . Ac primum nobis delatum suit unam, vel plures Sodalitates convenire ad ast iandum ianus desun-cti , qui eisdem Sodalitatibus adscriptus fuerat. Quare consilium a n bis petierunt, nempe, quem locum tenere, dc quid peragere tu ac debeant pa9. Equidem Romanum Rituale ita praescribit ': ordinatur Proc/fsis , Iraecedentibus laicorum Gnfraternitatibus , si ad int: tum sequitur Clervs Regularis, ct Saecularis per ordinem , binique procedunt praelata Cruce , deυο te Psalmos , ut infra. decantantes , Parocho praecedente feretrum cum luminibus : inde sequvntur alii funus comitantes, est pro defuncto rite Deum δε- precantes sub silentio. 3 o. in statutis Cleri Romani prorsus idem decernitur ': Societates , qua ad funera suorum Onfratrum me Sacco accedunt; non ante feretrum , sed pos illud incedunt: e contra Sero , qua cum Sacco comparent, ante ipsum feretrum suis locis procedant , hoe es ante Gerum Regularem , sive secu

larem

3I. Hoc loco res non agitur de iis Societatibus , quae Saccum induere consueverunt, sed de illis, quae Sacco minime utuntur . Hae vero, si cadaver a clare oporteat, absque ullo dubio seretrum subsequ i debent,6c ordinatae pie incedere , preces Deo persolventes, veluti Rosarium , pro defuncti expiatione, sed voce submissa : Pro defuncto sita statuit Rituale Rominum in Deum rite deprecantes sub silentio. Porro submissae voces comparantur silentio, quod a Rituali decerniture ea quoque ratione

718쪽

minime perturbatur ordinatus illorum cantus , qui ieretrum praece

dunt.

32. Insuper deprehendimus non semel a Parocho, vel haeredibns defuncti Capellanos conduetitios acciri. non tantum ex clero Saeculari, sed etiam ex Regularibus . qui aliquando nullis Ecclesiasticis ordinibus praediti sunt, sed inter laicos, sive Conversos ordinis numerantur: non ignoramus istos post nuncupata solemnia vota Regulares re ipsa habendos

esse , & quibusdam frui privilegiis, quae Clericis saecularibus tribuuntur ;quin immo iisdem privilegiis etiam gaudere ante Votorum nuncupationem. dum adhuc in Novitia tu versantur. Ita prosecto Canonis privilegium assequuntur ; sed haec omnia Convertis ipsis a jure Pontificio conceduntur. Nam clare desumitur ex Canone : Si quis suadente II. qtias. 4. in Clericum , veI Monachum violintas manus injecerit: & ex cap. Religis de sententia excommunicationis in sexto . Gamvis autem is , qui Religionem ingreditur , Religiosus censeri cum ejectu non possit, donec sit tacite . vel expresse

Pi Essius ; siquis tamen violentas manus in eum injiciat, Excommunicationis lata a Canone vincuIum non evadit. Attamen intelligere nullo modo possumus, qua ratione Conversus Regularis personam Capellani gerere possit. dum justa perlbluuntur desunctis, vel ipsorum cadavera ad sepulturam eia seruntur: neque facile percipimus Conversum Regularis Ordinis acceris siti ab illo . qui virum aliquem Religiosum invitat, ut Capellani munere fungatur. Quapropter statuimus non nisi Sacerdotes, aut Clericos Sacris Orbinibus praebitos, cum cadavera efferenda sunt, acciri possse tanquam Caiaellanos conductitios. Idem Regularibus indicimus, illos ab eodem Capellani munere prohibentes, qui Sacris Ordinibus initiati non fuerint. ει multo magis Ordinis Conversos, nisi sorte haud Capellani nomine perpauci Regulares, sed tota ipsorum familia ad a clandum cadaver invitentur: nam cum ipsa pluribus constituatur,ex quibus alii Laicos inter recensentur, alii minoribus, alii majoribus ordinibus, alii demum Sacerdotio initiantur, ideo non interdicimus Conversis Regularibus convenire ad su-nebres pompas cum aliis Fratribus , id est cum universa familia. 33. Insuper percepimus excitari aliquas controversias inter Regulares , 5c Capellanos Regulari ordini minime addictos: nam vocantur aliquando ad atacianda cadavera quidam Presbyteri seculares. & Ecclesiarum quoque Rectores, qui ad pompam funebrem . tamquam conductitii.Capellani interveniunt. Acciri solent ob eamdem causam . Ac eodem Capellani conductitii titulo ParochilRe gulares , aut viri Religiosi in Monasterio degentes. Itaque cum Claustrales , &non Claustrales simul inversunt . tum Parochi reliquis Capellanis, qui curam animarum non hahent, praeire consueverunt. Inter Parochos autem Saeculares , ac Re

gulares illi principem locum obtinere solent, qui prius animarum Curam susceperint. Caeteri Capellani sive Claustr iles fuerint . sive Claustris liberi, ac immunes, qui Parochi titulo piaediti non sunt, confusi,

719쪽

permixtique lanebrem pompam comitantur , quae non semel ordinati se fuit, ut Capella ni antecesserint Parochis locum se retro propiorem sibi sumentibus; & tunc bini Capellani non Claustrales incedebant; illos deinde bini Claustrales sequebantur , &hoc paeto universa pompa designata fuit. At nunc Claustrales aliqui Parochis, & Capellanis haud Claustralibus praeire contendunt, licet omnes conductitii Capellani nomine

ad funebrem pompam conveniant. Quapropter ob has controveisias tur e concitatae sunt, dum cadavera efferrentur .

34. Ignoramus profecto , quibus rationibus innixi Claustrales praecaeteris omnibus locum sibi deposcant.

ag. Ipsos tamen. neque probare , nec improbare volumus, antequam ex utraque parte argumenta proserantur. Illud certissimum est,

quod nos jubemur a Tridentina Synodo, his dissidiis aditum occludere ': Controversias omnes de praecedentia , qua persepe maximo cum scandala oriuntur inter Ecclesiasticas Personas tam sectilares , quam Regulares, cum in Processionibus publicis , tum in his, qua sunt in tumulandis aesunctorum corporibus , or in deferenda Umbella , ct aliis sim/bbu s, Episeopus amota omni appellatione , er non obstantibus qtt.buscumque componat. 36. Itaque . ut finem dissidio statuamus, ac ne Regulares primum locum petentes rem solum dissimulent, donec tempus excitandis turbis opportunum acciderit, ipsis praecipimus, ut infra tres menses ab hac dierationes in medium nobis adducant, ob quas Claustrales suos ad celebranda sunera accitos, tanquam Capellanos conduehitios, praeserendos arbitrentur reliquis Parochis, ac Sacerdotibus , qui Capellani pariter titulo funeribus iisdem intersunt. Interim se gerant eo modo , quem subinjicimus, donec Iudicis sententia interposita, sive alio quocumque modo

controversia dirimatur.37. Plures ob causas Claustrales ejusmodi, tanquam Capellani conductitii sun cribus ducendis interesse queunt; vel quia defunctus in ipsorum Eccletia sepulturam sibi deligens, ex ipsis aliquos celebrandis exequiis , tanquam Capellanos accersiverit; vel quia inter Parochias eorum. Ecclesia recenseatur . Quare Parochus cum reliquis se conserens ad domicilium de seneti, alios ejusdem Claustri Religiosos viros, veluti Capellanos secum adducit. Id etiam contingit, cum defundius in aliam Ecclesiam deserendus est . ubi sepeliri constituit, vel ubi similia ipsus tumulum sibi decrevit: tunc enim Parochus, ex suis Claustralibus aliquos, tanquam Capellanos sibi adjungere potest, qui ipsum cadaver prosequantur . Postremo id eveniet, si Parochus aliquis, vel haeredes defuncti Claustrales ultro deposcant, ut pompam sunebrem Capellanorum conductitiorum nomine comitentur '38. Igitur si cadaver in Ecclesia Claustralium tumulandum sit, ipsique vocentur tanquam Capellani ad ipsum associandum , tunc in limi-- nibus a Scisas de Regularibus , et Moviali bas evit. II.

720쪽

nibus Ecclesiae senebrem pompam commode expectare queunt, nec ullas

turbas movere, ut primatum prae caeteris Sacerdotibus obtineant: neque momenti habet quidquam illa argumentatio: Defunctus in templi Regularium sepeliri saluit, ergo ipsi Regulares cadaver associare debent. Nam responsum jam fuit, quod liceat ipsis su nebrem pompam in Ecclesiis suis expectare. Die a a. Iunii, &I3. Iulii anno petitum fuit a Sacrorum Rituum Congregatione: An Regulares possint cogi ad associanda eada-

mera in eorum Ecclesiis tumulanda an vero possint expectare in dictis propriis eorum Ecclesiis ; o an in casu, quo ReguIares non accedant ad associandum dicta cudaGera , amittere debeant intortitia Z Sacra Congregatio in hunc modum respondit: Sacra Congregatio respondit, reguIares non posse cogi ad exeundum

a propriis Ecclesiis ad essectum a sociandi cadavera in eisdem sepelienda, sedos Fcere , quod illa expectent ad januas . 2ιο vero ad intortitia remisit causam ad Iudices suos . Ita refert Lantusca . Alias pariter ejusdem Congregatio. nis sententias Ursaya sese commemorat 39. Quod s Parochus Claustralis fuerit, di Capellanos aliquos sibi adjungere debeat, dum pergit ad aedes deiuncti, ut inde cadaver es erat ad Ecclesiam . Aut si Parochus ipse Claustralis additis sibi Capellanis iis. dem defunc tum comitari teneatur ad aliam Ecclesiam, in qua totius Familiae tumulus postus est, vel defunctus ipse sepeliri decrevit, tunc sane ad evitandas turbas aliud consilium non suppetit, nisi quod Parochus ipse Sacerdotes seculares sibi in Capellanos assumat, vel eos tantum Claustrales, qui studio ceteris praeeundi non serantur ; siquidem perpauci inter ipsos

in hac pervicaci sententia versantur. o. Postremo , si ob eam causam eveniat controversia , eoquod

Claus rates ejusmodi a Parochis, sive haeredibus defuncti ad asses iandum

cadaver invitantur universis indicimus ut e Claustrales nequaquam advocent, donec lis dirimatur . Accersant ipsos haud veluti Capellanos conductitios, sed tanquam Societatem Regularium : tunc enim Crucis suae vexillum sequuntur, Zc sibi designatum locum occupant, nec ullus timores , ut primatus obtinendi causa pompa su nebris impediatur . I. Haec omnino tenenda praecipimus, quin rationes utriusque partis cum in Petitoris , tum iis Possessorio labefactentur : neminem suspicamur queri de nobis merito posse, eo quod solum expetimus longe amovere turbas, quae seculares ipsos graviter offendunt. Insuper, cum rationes in medium proserentur a competitoribus, judicium serre integrum parati sumus, & etiam, quae modo sanximus, prorsus .abrogare: neque sane hoc totum negotium temporis multum exigit, ut proponatur, ut examinetur , utque sententia seratur . Quippe magnum discrimen interest inter hanc controversiam , & illam , quae in Tridentina Synodo Canonicos inter Renulares ex Congregatione Lateranensi , & Abates, & Monachos rim. XI. Titi Cassi

a D Theatro Regularium ad voeabulum associatio cadaverum. b Tom. par. I. discept. II. n.6. ἐν seqq.-tom. 7.part. I. disiept. 6. num. 72. et 73.

SEARCH

MENU NAVIGATION