장음표시 사용
121쪽
ligiosum hunc cultum decerncrent, qui suo reipsa inerito mactandus hoc honore non csset: ejusque rci gratia invigilarunt, ut ex cortis indiciis merita uniuscujusque dijudicarent , & caussam martyrii, vitamque Martyris penitus ita ternoscerent. Ex multis Ecclesiasticis mouumentis , quae partim invidia temporum exciderunt, partim non est instituti nostri per lasere, duae supersunt spectabilium Ecclesiarum Encyclicae . quae cum ad hocce argumentum illustrandum, atquc ad priscum simul conscribendarum literarum morem confirmandum faciant, linc limco a nobis diligenter expendentur: pracsertim cum antiquitas religiosi cultus Sanctis attributi, magis hinc demonstretur in persuasione vetcris universalis Ecclesiac, si ci catque diligcntia Hus. dem Ecclesiac , dcnunciantis passim fidelibus, honorandos, venc-randosque Martyrcs , dc Natalem diem , festumque statuentis . Equidem tria, quae hodieque orthodoxi profitemur , dogmata, juvabit cadem in primaeva Christianorum fide contemplari, cultum videlicet Sanctorum , tum Festorum usum , dcnique declarationem , quam sequior Aetas Canonizationcm dixit Martyrum , aud Sanctorum quorumvis, qui colendi fidulibus pro
De Encyclica Smyrnensis Ecclesiae, qua universis Fidelibus Martyrium S. Polycarpi de-
I. En elieae Factus praestantia. II. Describit mart3rium B. Ab- carpi Episcopi Smrnensis . III. cir ad Pb Iominensem , o simul ad uisiversam Caibesicam Ecclesiam inscripta fuerit. IV. Profusis fidei a Pobcarpo , atque ab aliis Maroribus edita, Enoclicis adjuncta est . U. Eae professiones mavxo usui Patrιbus ,
122쪽
o Ecclesiae fuerunt. VI. Proponunt SmFrnenses venerationem , S Iium SanctorMm . VII. Gentilibus su spicantibus , ne cineres Po-hcarpi vel ut Dei adorarentur , cujusmodi esset culIus ille, expcntiatur. VIII. Allia Marorum ejusdem aeυi exempla non absimia Iia . IX. rimus Enoclicus ex Smrnensium , aliarumque Ecclesiarum literis ejusdem argumenti. X. Expenaitur annotatis temiaporaria Scriptoris Epistolae . XI. Dominicus Cursor electus est
I. Um multa quantivis pretii Ecclesiastica monumenta ab L. Eusebio in Historia reservata sint, tum ultimo loco mi ni me esse debet epistola haec Encyclica Smyrnensis Ecclesiae . non tam quod in ea genuini Encyclicarum characheres deprehendantur , quam insuper , quod praecipuorum Catholicorum dogmatum rationes oppido perspicuas , atque certas suppeditet.& vim etiam propositi in Encyclicis magisterii insigniter edoceat . Rem itaque ut agamus, sarum literarum veritas primum,& ut Munt, identitas exploranda est , tum scopus , atque argumentum aperiendum , ut dogmatum eo tempore in communi professione receptorum capita subinde enarremus. Ac Eusebius quidem earum literarum satis amplum fragmentum Historiae ibae inseruit, principio tamen, ac fine mutilum . Quum vero non ita pridem Jacobus Ulterius Armachanus ex vetusti simis Codd. intcgram Smyrnensem epistolam evulgasset, Valesius in notis ad locum Eusebianum , quae desiderabantur , adtexuit, & magno Ecclcsiasticae hujus disciplinae illustrandae lucro vulgavit. lino qua vir optimus fuit perspicacia , veteris hujus scripti conditionem , dc naturam olfecit, cum Eusebius pra faretur ad eam cpistolam e Cujus exitum, prout literarum monumentis 'oditus , hodieque circumfertur, huic Historiae necessario inserendum
II. Epistolae autem argumentum totum in B. Polycarpi Episcopi Smyrnensis martyrio describendo versatur: imo non acta tantum , quae CVenerunt, enarrat universa , sed proponit etiam dogmaticam disceptationem de vero Martyrio , ac consummato Martyre, cui dies natalis, ac religiosus cultus debeatur. Rationes Disiligod by Cc oste
123쪽
tioncs, quibus id adstruit, infra reseremus. Intorim quemadmodum haec epistola in Encyclicarum censum veniat, disquirendum t dc quamobrem in eo, quod Polycarpum Martvrem imitandum proposuerit, verumque ut Martyrem dignoscendum, magisterium Ecclesiae repraesentet, nonnullis animadversionibus apericndum.
III. Aggredimur ab epistolae titulo, qui est hujusinodi: EGelesia Dei , quae est Smyrnae , Ecclesiae Dei apud Philomeliam , ciromnisus ubicumque terrarum Sanctae, o Catholicae Ecessae Populis misericordia, pax, o caritas Dei Patris, o Domini N. IC. multiplicetur . Cur vero Ecclesiae Philomeliae epistolam hanc
distincte inscripserint Smyrnenses , quaeri potest . Philomelium Civitas est in Phrygia Australi, Celaenis, dc Laodiceae proxima: quod docent Strabo Geographiis lib. I . pag. m. 663., dc Cicero lib. 3. cpist. 8. dc lib. I s. epist. 4. Eccles a itaque Phi- semetiensis prima videtur a Smyrnensi postuhise , ut Acta haec ad se minerct. Id ctiam forte contigit, quod pro more inter liberas Asiae Civitates recepto, peculiaris societas aliqua populum inter ec populum interesset. Vcrumtamen non id SmyNncnsi Clcro propositum fuit , ut ad hanc peculiarem Ecclesiam stri ret, sed ad universiis per orbem Ecclesias scribere utique
constituerat . Quod imprimis docet titulus : Et omnibus ubicumque terrarum Sanctae , ω' Catholicae Ecclesiae Populis. Deinde loco Philomeliae, legitur in ejusdem Epistolae editione Coteleri na r Ecclesiae Philadelphiae . Quod minime arbitrandum est Scribarum vitio contigisse, sed quia Cursor, qui epistolam dedit, nomina Ecclesiarum iis exemplaribus omnibus inscribere coi suCverat, quae apud eas relinquebat. Quom admodum agentes de epistola S. Pauli ad Ephesios, eX Basilio observavimus, eandem variis Ecclesiarum nominibus inscriptam reperiri, quod cum ellet Encyclica, Tychicus Cursor unicuique exemplari ejus Ecclesiae nomen inscriberet , ad quam deserebat. Nemo enim , qui sanaae mentis sit, vocare in controversiam debet, ab ipsa Smyrnensi Ecclesia authographum aliud exemplar dirigi ad Philadelphicnses potuisse , ex quibus XII. Martyres una cum B. Pin
124쪽
Iycarpo occubuerant. Quod etiam sub finem hujus Encyclicae
legimus : Haec de B. Polycavo, qui cum aliis XLI. Philadelphiems bas apud Smyrnam martyrio est coronatus. Quamquam non elu: dubitandum , quin alia praccesserit epistola Smyrnensis Ecclesiae ad Philadelphiensem , in qua de sesce Martyribus, corumque
actis ageretur . Nam hoc innuunt verba illa, quibus Encyclica haec initium facit: Scripsimus vobis, Fratres, tum de reliquis Mamtyribus , tum de B. Polycarpo . Et in sine ejusdem epistolae . Aevos quidem petieratis , ut cuncto , quae gesta sunt, fusius exponeremus e Nos vero in praesentiarum brevi compendio indicavimus per Fr trem nostrum Marcum . Ex quibus dilucidius consiletudo istius. modi epistolarum apparet, ut nomina , & acta Marmum Evam gelicorum ad promovendum cultum exponerentur . Tandem quod propositum mittondae in universum Orbem Encyclicae cxplicuerant Smymenses verbis illis': Ecclesiae Catholicae Populis , sub finem manifestius cxplicant. Quae vos postquam Acceps ritis , rogamus, ut ad Fratres , ulterius positos, episeolam transmittatis quo se illi Dominum benedicant. Quo de more in nostra Disteri. I. achum cst.
IV. Docuimus non semel, fidei prosessiones insertas plerumque Encyclicis , grauc argumentum veritatis fuisse apud primitivos Christianos: authores otiam Encyclicarum professiones sive a propria Ecclosia , sive ab insignibus in Ecclesia viris emissas , Inserem consucvllic o denique prosessiones easdem servatas diligenter mille ab Ecclesiis , ac potissimum ab Ecclesiarum Ap stolicarum Doctoribus , in sincerae , ac genuinae asscrvatae Traditionis argumentum . Ab hisce institutis ne hilum quidem defecerunt Smyrnenses Prcsbyteri , & Catholicam professionem Polycarpi, marn rium consummaturi, hujuscemodi Encyclicae imtegram adtexuerunt. Neque pauca sunt priscorum Martyrum aeta , in quibus fidei professiones emissae ab iisdem, antequam gloriosum ex tum obirent, accurate , diligenterque doscribuntur . Quin etiam aliquas prae fervoris assecta in publicis Ecclesiarum precibus usurpatas novimus. Sic cum Athenogenes igne esset ob fidem urendus, hanc Orationem dixit: Lumen Litare,
125쪽
erae gloriae immortalis Patris Coelesis, Sancti, Beati, Jesu Chri- se , quum ad selis occasum pervenerimus , lumen cernentes Vspertinum, laudamus Patrem , is Filium , se Spiritum Sandum Di am . Dignus es tempore quovis saucris vocibus celebrari , Fili Dei vitae Do cror, quapropter Mundus te glorificat. Meminit ejus professionis
S. Basilius de Spiritu S. cap. 9. , ubi quum proballet ex Apol gia Dionysii Alexandrini ad Dionysium Romanum directa , similis formulae veritatem, qua clausit Apologiam , mox subjumgit : Visum es Patribus nostris vespertini luminis gratiam haud umquam silentio arripere , sed mox M Vparuit , agere gratias . Quis autem fuerit author illorum verborum , quae dicuntur in gratiarum acIione ad lusernas, dicere non possumus . Populus tamen avtiquam profert vocem, neque cuiquam unquam vis siunt impietatem committere, qui dicunt: Laudamus Patrem , Or Filium, Gr Spirisum Sancum Deum. Quod syis etiam novit Athenogenis hymnum, quem tanquam agressorium disi lis fis reliquis, fesinans jam ad perficΠ-cm , quae fit
per ignem, is novit o martyrum sententiam de Spiritu . Addit etiam, plorasque Omnes Ecclesias , quas sigillatim enumerat, in ea consuetumne perdurare , ut publice in Ecclesiis hymnum illum ves pertimina quotidie dicerent. V. Has itaque professiones & ad Ecclesias fuisse transinissas,
& magna religione retentas , ad fidem etiam faciendam adduci a Patribus consuevisse , in numerato est. Quapropter nullus dubito , quin huc respexerit S. Hieronymus, quum advers. Helvia dium cap. s. scripsit: Nunquid non possum tibi totam Veterum serj-
torum seriem commovere , Ignatium , Pol Arp- , Irenaeum , Justinum Martyrem , multorique alios Apostolicos , ct eloquentes viros , qui adversus Hebionem haec eadem sentientes , plena sapientiae volumina confri runt ρ In professione cnim Polycarpiana certissima con fessio est consubstantialitatis Divini Verbi, ut praetermittamus , eundem Martyrem in aliis etiam epistolis , quae intercuderunt , quasque Encyclicas ab eo datas, supra commonuimus, idipstim docuisse r quod docent vel fragmenta Carumdem epistolarum, quae primus vulgavit Fcvardentius in Not. ad lib. 3.
Irenaei cap. 3. , atque alii subinde, qui Patrum Apostolicorum
126쪽
eollectiones dederunt. Ad idem Smyrnensis hujus Encyclicae
magisterium respexisse videtur Mansurius Primas Carthaginensis, qui offerentes semet Praesidibus ad martyrium, redargutos in ea stribit. Legebatur autem in actis Collationis diei III. cap. I 3. In eisdem etiam Uteris lectam est, eos , qui se offerrem persic tionibus non remprehensi, se ultro dicerent, se habere Scripturas, quas non traderent, a quibus hoc nemo quaserat, displicuisse Mansiris, ct ab eis honorandis eum prohibuisse Chrisianos . Ex quibus duo ρομspicue colliguntur. I. , ex ea Smyrnensium epistola testimonia fuiste desumta, ut sanciretur, non licere Christianis semet persecutioni OTerre t & siqui id tentarent, eos ab honore Martyribus debito excludendos . II. Fuisse Episcoporum eam solicitudinem , ut probarent, qui Evangelicum martyrium subiissciat, qui
VI. Alterum autem dogma de veneratione, cultuque Sanch rum in eadem Encyclica insigniter exprimunt Smyrnenses. Scribunt enim, Christianos omnes solicitos fuisse de Polycarpi reliquiis , atque ea id quidem mente, ut Fideles communicarent Samm Cadaveri . Quibus duo itidem docemur . I. Cadaver Sa ctum vocari, proinclaque dignum veneratione , non secus ac vasa sancta dicebantur, seu, cum honore habenda . ΙΙ. Expetitas ejusdem Reliquias a Fidelibus , ut illi communicarent, seu cubtu religioso prosequerentur . Phraseologia haec erat Seculi illius . Namque in Actis martyrii Sancti Ignatii legimus sub finem , Ecclesiam multis visionibus certiorem seistam de recepta a S. Martyre beatae vitae retributione, adesturque Sanctam Be tum diximus, vobisque diem, o tempus indicavimus , ut tempore ejus martyrii convenientes, Athletae , or generose Christi Martyri comm
VII. Sed ut dogmatis hujusce documenta luculentiora eX hac Encyclica depromamus , juvat ad Paganorum , Iudae rumque calumnias, & consilia animum intendisse. Ii stilicet non ignari, quanta veneratione Christiani ad religiosam hanc
communionem participandam eos prosequerentur , qui consummato martyrio gloriosam mortem oppetierant, solicim curarunt,
127쪽
ne Beati senis Polycarpi cineres recolligerent, invidiam ex eo Creantes , quod illum , ceu Deum, essent adoraturi . Qua de restribunt Smyrnenses Clerici : Quidam igitur suggesserunt Nicetae
Herodis Patri , Fratri autem Dasies, ut Proconsulem adiret , moneretque , ne ea ver illius donaret ; ne forte , ut a/ebant, relicti Cru
et o , hune deinceps Chrisiani colere inciperent Et si quidem haec dicebant , suggerentibus, atque instantibus Judaeis, qui etiam nonros sit cite observaverunt , eum e rogo corpus auferre remarent .
Quorsum autem ea Fidelium solicitudo in reliquiis exquirendis , quorsum Ec Judaeorum calumniae, nisi commune dogma inter Fideles fuisset, Martyrum corpora sancta esse , atque adeo veneranda ρ Sed calumniam quidem refellunt Clertici , &. quo cultus genere a Fidelibus reliquiae honorarentur , aperiunt. Stulti, qui ignorant, nos nec Chrsum unquam posse r iisquere , qui pro salute omnium quotquot ex genere humano salvi futuri sunt, mortem pertulit, nec alium quemquam colere fi istam enim utpote Filium Dei adoramus e Martyres vero tanquam Disipulos, o imitatores Domini , merito amore prosequimur , ob eximiam irarum benevolentiam , quam erga Regem , ae Magistrum suum declararant. Quorum nos quoque eonfortes , se condisipulos fieri, omnibus modis opimmus . Adorationem itaque Christo debitam adstruunt, quia est Dcus homo; unde Divini Verbi consubstantialitas. sequitur ramorem vero , seu honorem religiosum Martyribus docent attribui ob rationem quandam naturae limites supergredientem , seu ob eximiam erga Christiim caritatem , quam in subeundo Martyrio exhibuerant. Sed dilucidius etiam mentem suam aperiunt Sinurnenses , dum subjiciunt. Atque ita demum ossa illius gemmis pretiosissimis cariora , o quovis auro puriora colligentes .
ubi decebat condidimus . Quo etiam in Deo nobis , fieri poterit, comvenientibus cometat Deus Natalem ejus Martyrii diem cum hilaritate , o gaudio celebrare . tum in memoriam eorum , qui glorioso cer-
amine per uncti sunt , tum ad posteros ejusimodi exemplo erudiendos. o confirmandos . Gemina sint iis, quae in Actis S. Ignatii prope finem leguntur . Solae enim duriores Sanctarum ejus Reliquiarum partes resiliae sunt , quae Antiochiam delatae sunt, o in δε-
128쪽
tario depositae, thesaurus sene inaestimabilis, ob Martyris gratiam Eselesiae relictus . Polycarpi cineres gemmis a Smyrnensi Ecclesia
comparantur: Ignatii vero ossa in Encyclica de illius martyrio th saurus inaestimabilis nuncupantur . Doctrina interim haec de cultu Sanctorum sedulo est animadvertendae, cum dc hinc Carolinorum librorum sententiam assequi valeamus, dum negant,vel Imagines , vel Sanctos esse adorandos sed ex motivo Iupernaturali, religioso dumtaxat cultu prosequendos . Unde Gallican rum Antistitum de eo dogmate fides vendicatur, quam vel malae caussae astu se vel inscitiae proscindunt passim Heterodoxi . Alia fidei dogmata , si hoc loco id ageremus , pronum esset ex eadem Encyclica illustrare, quorum amplam segetem benevolo Lectori comparandam relinquimus VIII. Praestabit observasse , Ecclesiam Smyrnensem non id primam excogitasse, ut Encyclicas de martyriis , dc fidei professionibus literas in omnem Ecclesiam transmitteret. Secuta iula est S. Lucae exemplum', qui Stephani, aliorumque Floriosos obitus ad communem Fidelium eruditionem conscripsit. Praeiverunt etiam collectares actorum martyrii S. Ignatii, quaα
forte mutila primum ad Ecclesias fuere transmissa . Colligo id ex fine Actorum , ubi dicitur ae Horum nos 'si spectatores facti . Non unus itaque actorum illorum scripto .. Et paullo post. Hobis Hem , o tempus indicavimus . Similia occurrunt alia , ex quibus liqueat , ejusmodi acta , ad instar Encyclicae epistolae,vel a sociis S. Ignatii Martyris, vel ab Ecclcsia Romana aliis passim Ecclesiis denunciata fuisse . Nec desunt praeclara ejusdem temporis Encyclicarum hujuscemodi exemplas omniumque loco e se potest, quod Eusebius lib. q. Histor. cap. I s. quum recensitisset Smyrnensium literas, continuo stibtexuit. Celeberrimus quoque inter reliquos ejus temporis martyres fuit Planius. Cujus fimgulas confessiones , ae libertatem in dicendo, utque coram Populis , ac Pra fidibus pro fidei uestrae defensione peroraverit: conciones item de inissitutione fidei s praeterea cohortationes , atque inmitationes ad eos, qui persecutionis tempore lusi fuerant: allocutiones etiam, se consiliati rara, quas in cauere positus adeuntibus ipsum Fratribus adhibuit; quae
129쪽
Aper his tormenta, quantosque dolores si inueris r Clavorum insuper eonfixiones, se mirabilem in medio rogo constantiam: mortem deniquei am, quae euncra illa miracula stasecuta es, siqui volem cognosi re, eos ad episeolam de illius martyrio uberrime conscriptam amandamus , quam ms in opere de priscis Martyribus, quorum 86siones eoAegimus , ordine suo instruimus . Aliorum praeterea , qui in Urbe A e Pergamo sub id temporis martyrium passi sunt, asta etiamnum circumferuntur , Carpi videlicet, Papuli, se mulieris cujusam Agathoniae : qui pos multas, atque illuseres confessiones , gloriose exitu consummat uni. IX. Quod autem dixit Eusebius, quum ad Smyrnensium epistolam praefaretur , eam vetustis literarum monumentis contineri, quae tunc exstarent omnibus obvia , idcira post Encyclicae enarrationem verbis hisce confirmat. Sed er alia martyria sub idem tempus, quo Polycarpus passus est , apud Smyrnam facta , tu eadem epipola conjunctim leguntur, in quibus se Metrodorus quidam , qui Marcionis siciae Presbyter dicebatur flammis consumtus interiit. Monumenta illa literarum nihil erant aliud , quam unus quidam Encyclicus Tomus, in quo id genus epistolae simul collectae comprehendebantur . Qitapropter Valesius optime annotat, locum Eusebianum perperam ab aliis intellectum , quasi ilic dixisset,omnia martyria , quae tunc in variis Civitatibus evenerant, a SINU nensi Ecclesia in hac sila Encyclica fuisse conserta . Pionii nCmpe , Metrodori, Philadelphiensium , aliorumque . Loquitur autem Euscbius alio ac diverso sensu. Namque id tantum innuit, alia martyria per alias , atque alias Encyclicas denunciata , in illis literarum monumentis comprehendit atque adco praeter hanc Smyrnensium Encyclicam , esse alteram dcscribentem Pionii Martyrium , alteram Philadelphiensium, alteram Metrodori , &Pergamensium Martyrum alteram , diversis eas temporibus CXaratas , & Ecclesiarum selicitudine in unum volumen compactias.
Haud aliter ac cum ipse Eusebius collegisse dicitur passiones Maretyrum Palaestinac, non quod in una quapiam epistola Omnium illorum martyria descripta essent, inrelligitur, sed quod ex variis epistolis , quas diversae Ecclesiae de Martyribus Pa ac-stinae
130쪽
stinae conscripserunt, & in unum aliquem Encycllcum tomud Collegerunt, Eusebius eam Martyrum Palaestinorum Historiam compilavit. X. Clerici tandem Smyrnenses Encyclicam claudunt, anno. laudo annum , diemque Martyrii: haud aliter ac in altera Encyclica Actorum Martyrii S. Ignatii id annotatum num. 6. legimus - Haec autem acta sunt ante diem XIII Kal. Ianuarias, hoe es vicesima die mensis Decembris , apud Romanos Consilibus Sura , o Sedecis . Imo a Smyrnensibus dies , atque annus potioribus: Chronologicis characteribus , dc notis consignati deprehenduntur. Passus es autem Beatus Polyearpus die secundo mensis Xanthici, ante diem septimam Kalendas Martias, magno Sabbato, hora octava . Castus es M Herode, Pontifre Asiae , Philippo Tralliano , Statio Quadrato Proconsile . Regnante in secula Iesu Christo , cui gloria, honor,m e s, ac thronus sempiternus ab aetate in aetatem . Hi Chro- nologici termini materiam praebuere uberrimam eruditis viris,
ut in hoste characterea multa accurate commentarentur. Additur etiam : Universi, qui nobiseum sunt, vos salutant, est Evar sus hujus epistolae scriptor. Ex quo illud eruere pronum est, ad
hasce Encyclicas nomine Ecclesiae conscribendas . atque ad c tera monumenta publica conficienda, aliquem ex Apostolica institutione delegi consilevisse. Praeiverat enim hac in re Paulus in epist. ad Romanos , cuius in cap. est.. v. 22. lcgimus : S
. tura vos ego Terrius, qui series epistolam in Domino . Morem secutae sunt Ecclesiae , & imprimis Martyres , qui , cum aliquando Pacem lapsis in Deciana tersecutione inconsultius dedissent, Encyclicum scriptum emissuri, Lucianum delegerunt. Sic enim integra habet eorum apud Cyprianum epistola num. IT. Scias, nos universis , de quibus apud te ratio constiterit, quid post commissum egerint, dedisse pacem; Et hane formam peν te est aliis Episcopis imnotesere voluimus. Optamus , re cum Sanctis Martyribus pacem habere . Praesente de Ciero Or Exorcisa , ct Lectore . Lucianus scri sit. Ubi cum Encyclica universis Episcopis esset denuncianda, consueti adhibentur characheres : praesentia Clericorum , Exo
cistae , Lectoris exprimitur: Lucianum pariter scripsit se, mo-F 3 nctur,