장음표시 사용
141쪽
Cujusmodi sane non est regia illa dignitas , qua Deus Regis
nomen subit , sed qua homo , qua Ecdlesiae caput, qua formam Theocraticam sustinet in totius moderamine Religionis . Atque hoc plane sensu loquuntur Patres, inter quos audiendus Augustinus in Psal. 3 . Filius Dei , qui facit nos, factas est inter nos ι σRex noster regit nos , quis Creator noster fecit nos . Vse est tamen , per quem facti fimus , qui est , per quem nos regimur: CT ideo Christiani, quia ille Christus. Ii omnes , qui in Christum credunt , Hi ejus Ecclesiam , ita regnum componunt. Quid est enim spe git Augustinus J regnum ejus , nis credentes in eum . Vide sis quae idem Doctor habet in Psalm. r.
XVI. Neque vero illud aeternitati Christi repugnat quod
ait Apostolus, I. Corinth. I s. v. 2 ., eum tandem aliquando regnum hoc Deo , & Patri traditurum . Namque, ut expendit laudatus mox Augustinus Trachalu 86. in Johannem , Gontium Apostolus asseverat dumtaxat , integrum electorum numerum esse ad Patrem adducendum , pios nimirum omnes salvandos este, Christo sospitatore , dc Patronor impios vero aeternis , dirisque suppliciis assiciendos . Dicit amem Deo , ct Patri , id est, Dco , qui suus, idemque Pater est f siquidem in Graecis
Codd. unus utrique voci articulus praefixus cst J Quemadmodum enim Christus, prout homo , in Deum omnia refert ι Ita idem ipse , qui Dei Filius , Omnia refert ad Patrem , totius divinae naturae, & substantiae sontem, & Originem. Quocirca frustra erant ex Arianis multi, qui ab hoc Pauli testimonio regnum futuri seculi Christo adimi opinabantur , quod si Patri
reddat, jam ipse sibi minime retinere videatur . Hanc sane ineptam consecutionem vidit , & rejecit Hilarius, II. de Trinit. Hideamus, an traditio regni defectio fit intelligenda regnandi, ut quod tradidit Filius Patri , tradendo non teneat. Quod squis contem dat fateatur necesse est, Patrem , quum tradidit omnia Filio s Lu- cac I o. in amisisse tradendo , si tradentem traditis egere significet. Et codoritus in coment. ad locum illum Pauli, inquit ad rem .
Tradit enim regnum Deσ, CT Patri, non ipse regno nudatus , sed tyrannum Diabolum, Cr omnes ejus adjutores subjiciens , M omnos Diqitigod by Coral
142쪽
Ffilmittant, atque universiorum Deum vnsant , efficiens. XVII. Itaque prudenti consilio Smyrnenses Clerici hujuscemodi formula , Regnante Christo , Encyclicam suam insignivm
rc , cum & formulae vetustalcm , usumque in Ecclesiasticis Literis secuti in eo sint, tum Divinum Christi Regnum adversus priorum Haereticorum aberrationcs confirmarim : unde Theocraticum Ecclesiae regimen adstruitur , in quo Rex ipse Christus e Coelis sacram hanc Rempublicam moderatur, dc Hierar Chas ipsos, quibus externi regiminis facultatem impertitus est, ipso dirigit, trahit, deducit, ne abs revelationis tramite aberrent , sed gloriosum Deo Patri, & Christo Regnum faciant. Hinc ortum dubio procul est, ut Patres in Conciliis saepe adunati , ubi Christiani nominis , dc Regni Christi majestas splendescit, aut sub initium , aut sub finem Actorum eam ipsam , quam expendimus , formulam proposuerint. Quod ut in Syn dis priorum Seculorum passim est perspicere, ita corrogatis nonnullis exemplis sequiore aetate pariter obtinuisse , demonstrabimus, ut communis persuasionis, & usus in Ecclesia universa successio clarius appareat. XVIII. Ac Concilium quidem Braccarense Primo loco venit
audiendum . In notis enim Chronologicis diserte habet. R gnante Domino Nostro Jesu Chriso, currente Aera 6 Io. , anno 2. R gis Misonis , die Kal. Iuniarum, cum Galloeciae Provinciae Disopi M. Ea autem potissimum mente uti videntur Patres recepta formula , ut quae pro Ecclesiae regimine decreta edenda erant , ab ipsius Christi voluntate ductuque promanare intelligercntur. Quapropter Martinus Braccarensis pergit eodem loco praefari . Dispiratione hoc Dei credimus provenisse . Sanetissimi Fratres , ut per ordinationem Domini gloriosissimi Filii nosmi Regis ex utroque Concilio conveniremus scilicet ex utraque dominati ne tum Regum Suevorum , qui Galloeciam tenebant, tum G thorum , qui si ib Leovigildo cetera Hispaniarum Regna occupabant . Govigildus autem , qui sacris Arianorum initiatus erat, Episcopos Catholicos ejecerat , Mirus vero, sue Theodomirus Catholicam fidem defendebat.) in non sium de visone alterutra, Dissiligod by Gorale
143쪽
gratulemur, sed etiam ea , quae ad ordinationem . se disciplinam
Ecclesi Uticam pertinent, pariter tantoquamur. Scriptum eis enim in Evangeliis, dicente Domino . Ubicumque fuerim d- . vel tres corprigati in nomine meo , ibi ero in medio eorum . Nitigesias , Ecclesie censis Episcopus , dixit r Neque aliud potes credi, is quae Aa urilitatem no aram pertinent animarum . divina inspiratione inchoari.
ct perfici posse. Hinc post Braccarensis hujusce Concilii celebrationem Theo mirus Lucensem Episcoporum conventum haberi voluit, ut Nationalis Braccarensis Concilii decreta audiret, suaque constitutione confirmaret. Est autem Regia illa constitutio apprime comparata ad explicandam singularem directionem, atque opem , qua Christus verus Melcliae Rex mcder, tur , & animat universam compagem. Constitutio hoc ecdem anno data est, eamque eruit e tenebris Ambrosius Morales . Incipit autem . Deo omnipotenti, trino , ct uno , o vero , Patri, se
Filio, o Spiri/ui Sancto , γέ sea sapientia instabili in Deitate te
fecta , ex arce summa quaecumque sunt, tam praesentia , quam I Q ra inspicit ut praesius, ordinat atque disponit ut Dominus: Us Costorum Rege inspirante , seu opitulante , Ego Theodominus Rex, cognomento etiam Misus, Galliciae totius Provinciae Rex. Deo , οὐ me Genitrici gloriosae Mariae, ae ceteris Sanctis eviens esse famulus , se fervus , coadunato nutu Dei Comitio in Lurens 1am raserae Pr vinciae Urbe omnium Catholicorum Episcoporum , seu Religiosemm Urorum , nobis ab Vsis intimatum es uno animo . tardeque perfriis, authoritate etiam Sessis Apsolicae Sancti Petri . e M leg tionem
Meri exeipimias . Lucensis Ecclesia in altero pridem Concilio M tropolitica sub Baccarensi Primate declarata fuerat, cujus rei laguntur acta in Colliat. Concit. Hard. Tom. III. ad illum annum , & pag. 373. Quamobrem laudatus Morales in Archivis Ecclesiae Lucensis inscriptum tabulis reperiri testatur chronicam hujusmodi annotationem . Tempore limorum sub Aera DCVII. die leniamum Ianuarii , Theodemiras Primeps Suevorum Concilium in Civitate Lucense fieri praerapis ad eonfirmandam Fidem Catholicum, vel pro diversis Ecclesiae causis . In eo Contalis facta es Metropoliat πώ Lucensis Ecclesia . Iure itaque Metropolitico Nitigius sus-
144쪽
fraganeis Episcopis suis adunatis in Concilium, Primatis, & SP
nodi Braccarensis decreta proposuit . Quod & Regia constituti ne proditum est, ut quemadmodum Ecclesiastica id genus si tuta innotescerent Populis & Ecclesiis , perspiceremus . XIX. Primates equidem siquae decreta ad publicam Ecclesiarum frugcm attincntia vel collegissent, vel condidissent, ea cum Metropolitis Provinciarum, tum ceteris per orbem Episcopis , & EccIesiis per Encyclicas patefacere consueverunt . Quapropter idem Martinus Primas , quum novam Canonum Orientalium Conciliorum translationem , collectionemque adornasset, eam inter alios ad Nitigium direxit, eidemque epist Iam dedit, quae una cum Collectione exstat apud Hard. ibid.
pag. 39o. Sed praestat de aliis Martini epistolis, Isidori verbis disterere e Martinus , inquit ille, Dumiensis monasterii Sanctismus
Pontifex, ex Orientis partibus navigans in Galliciam venit , ibique eonversis ab Ariana impietate ad fidem Suevorum Populis , regulam fidei, se Sanctae Religionis ranstituit, Ecclesias informavit . Volumen epistolarum edidit, in quibus hortatur vitae emendationem , se conversionem fidei , orationis instantiam , ct eleemosynarum disrum ionem . er super omnia eulturam virtutum omnium . pietatem M. Ex his interim , quae occasione Braccarensis Synodi annotavimus , satis liquet, qui fuerit in Ecclesiis Encyclicarum usus, fidem potissimum, aut disciplinam continentium, qui se vatus ordo fuerit in iisdem proponendis. Facit autem ad praesens argumentum , quod qui Synodis hujusinodi subscripserunt, se Episcopos in nomine Christi, aiunt subscribere , quatenus ejus nomine, ejusque directione , & authoritate praesunt Ecclesiis , dc fidem , disciplinamque stabiliunt . XX. Toletanum III. Concilium , celebratum sub Reccaredo Rege, posteaquam ipse , & universa Gothica Gens , .Ariana perfidia ejurata, Catholicam Fidei professionem edidisset, Form
lae receptae documentum in Achis suppeditat. Incipit enim. In nomine Domini Iesis rarisi . Et ad rem nostram clarius concluditur . Sint ergo damnata in Gelo, se in terra quaecumque per hane Catholicam fidem damnantur : sint accepta in Coelo , or in Terra , G a quae. Dissiligod by Corale
145쪽
co Patre, is Spiritu Sancto es gloria in secuta seculorum. XXI. Eandem plane formulam apud Romanam Ecclesiam obtinuisle novimus . Quippe in Synodo sub Gregorio M. Romae habita , legimus illam in hunc modum . Regnante in perpe- . tuum D. I. Christo , temporibus piissimorum , ac Serenissimorum Dominorum Mauritis, Tiberis , o Theodosii Auguseorum , ejusdem Domini
Imperatoris Mauritis anno tertio decimo, indictione XIII. , V. die me sis Julii . . . Gregorius Papa.
XXII. Quod porro non semel monuimus , Actorum Conciliarium initia illis fere verbis constare. In nomine Domini Jesu
Christ , ut intelligeretur Christo duco , & opitulante peragi
quaecumque in Conciliis peragebantur , id luculenter confirmat Concilii tuearcinonensis titulus . Fuit autem anno 637. Aerae His. panicae congrcgatum , & incipit. Cum Duce Domino Jesu Christi , die Kal. Novembrium anno feliciter 14. Regni Chri, flanissimi σ pissimi Domini Reccaredi Tarraconensis Provinciae Episcopi in Unbem Barcinonem in Ecclesia sanctae Crucis Disient congregati vorsanc, Synodus flatuere elegit M. XXIII. Et Concilia quidem posterioris aevi recte judicarunt,
verbis illis : Regnante Chri fo, insigniter explicari Monarchicum Christi regimen , 5 pcrpetuam Ecclesiae gubernationem, directioncmque. Id innuit inter alia Concilium Herudsordiae in Anglia cclcbratum, in quo hi potissimum characteres chronologici annotantur. In nomine Domini Dei. er Sal toris Iesu Chriasi , regnante in perpetuum, est gubernante Ecclesiam suam eodem D.
N. J. C. placuit conmenire nos juxta morem Canonum venerabilium . tractaturos de necessariis Ecclesiae negotiis. Convenimus autem die 24.
mens Septemb. Indicr. 1 in loco , qui dicitur Heru ord. XXIV. Imo Principatum Christi in universalem Ecclesiamelcgantcr cxpressit Concilii Cloveshoviensis II. praefatio his verbis : Regnante in perpetuum D. N. J. C., qui cuncta Patris imperio . ac pariter Sancti Spiritas gratia vivificante disponit, haec , quae habentur Synodalia gena . Septembris mensis initio , prope loco , quae vocantur Clodeshos, peracta fiunt. Adunatum fucrat hoc Concilium propter Diuitiaco by Corale
146쪽
propter duas Zachariae Romani Pontificis Encyclicas, de quibus , quum id actum coram praecipuis Angliae Pracsulibus, annotas Ict , Anno Dominicae Incarnationis 7 7. Indictione I . , anno Me Regni Aedilbardi Regis Merciorum: qui scilicci Concilio aderat cum Principibus, ac Regni Proceribus XXXII.; pergit Concilium . Post devotam ad invicem salutationem , imprimis a Praesidente praefato Metropolitano scripta toto orbe venerandi Pontificis Domni Apostolici Papae Zachariae in duabus chartis in medium prelata sunt: se cum magna diligentia , juxta quod ipse solica fia authoritate praecepit. Spectabant nimirum literae illae ad fidem , disciplinamque toto passim Christiano Orbe instaurandam . Atque interim ex his elucescit,quemadmodum ad Seculum usque VIII. ederentur Encyclicae, eaedemque a Metropolitanis ubique susceptae , vel in Synodis lectitari deberent, vel per epistolas suis ab unoquoque Provinciis intimari, de Proponi.
XXV. Eadem utitur expressione Concilium Foroiuliense ,
suamque Encyclicam ad hunc modum exorditur. Regnante D. N. I C. in perpetuum super omnes Coeus , se super omnem terram , Rege Regum , est Domino Dominantium , cujus Regnum sempiternum es, qui es super omnia Deus benedictus in secula . Et in Epigraphe Carolini Capitularis Aquisgranensis paullo aliter ea formula lcgitur . Regnante D. N. I C. in perpetuum , Ego Oratus gratia Dei , inque misericordia donante, Rex , es Recror Regni Francorum , ct devotus sanctae Dei Ecclesiae defensor , humilisque adjutor. Ipso a tem in limine ejusdem Capitularis Christum vocat Regem . Considerans pacifico piae mentis intuitu una eum Sacerdotibus , o Cons liariis nosiris abundantem in nos , nostrumque Populum Christi Regis
XXVI. Despoticum Christi Salvatoris in res omnes dominium , regimen , S gubernationem explicuit Synodus apud C lichith celcbrata, quae hujusmodi exordium habet. Regnan-re , ac gubernante Deo, se Domino Nostro Jesu Christo , qui difpensat orbem terrarum in aequitate , quique Coelum , se omnem Creaturam sua virtute penetravit, necnon cuncta Patris imperio ,
147쪽
ae pariter Sancti Spiritus gratia sursum , atque deorsum mirabiatem in modum perficit , atque discernit : Et eodem Domino donam te , Anno Dominicae Dearnationis Sis. Iudita. IX. haec Synodus
congregata fuerat die VI. Knt. Augusti in loco famoso , qui dicitur C lichyth. XXVII. Cloveshoviense Concilium III. in ea formula amplissimam Christi Monarchiam exprimi asseverat. Habet enim. Regnante in perpetuum D. N. I C. . qui Mundi Monarchiam sua semper virture Plernat in aeternum . Similiter loquuntur Episcopi in Concilio Suessionensi II. anno 813. , in Uintonensi anno 11 f., in Tricassino II. anno 878. . & in aliis passim . quorum ad instar omnium erit laudasse , quae habet Concit. Mogunti-Dum . Imperante super omnia aeternaliter Regum Rege . D. N. I. C., o sub eo regnante temporaliter Serenissimo Henrico , Rege Myus -- minis IV. . venerabili qaoque Sigefrido Moguntinae Ecclesiae Primate , ct Apostolicae Sedis legato aurigante currum Dei anno I 2., qui tunc mocabatur annus Incarnati Verbi Io I. , octava Indiarione. Concinunt quae ad finem Actorum leguntur . Acta sint haec apud Moguntiam Metropolim Orientalis Franciae , a no ab Incarnatione Domini IOTI . , Iudictione S. , I 8. S tembris , regnante Serenis o Henrico Rege hujus nominis IV. , Amno Regni ejus I 3., ordinationis vero ejusdem IT . . apud Mogum tiam vero praesulante reverentissimo Primate Syrido , anno ordia nationis ejus Ιχ. super omnia autem regnante Domino Nostro Iesu
riptos Ex his liquido apparet illius formulae antiquitas, & usque
ad XIV. Christianum Seculum perseverans usus. Hinc certe profluxit, ut Patres ubicumque fere de Christo agunt, Regem nostrum , Caput, Ecclesiae sponsum, gubernantem, dirigentem. opitulantem appellent. Quae omnes quidem expressiones TheOcraticum Ecclesiae regimen innuunt, & designant. XXVIII. Superest sam , ut in alteram Encyclicae Smyrnensis formulam inquiramus, ubi scilicet aiunt Presbyteri, Encvclicam se per Marcum transmittere , Fidelibus, Ecclesiisque omnibus de- nunciandam . Id autem ex recepta consuetuditae ita se habuit.
148쪽
Eo Cursor Dominicus Ecclesiae in unaquaque Provincia spectabialiori, ejusque Praesidi exhibebat Encycsicam: Praeses vero in
publico conventu eam legebat, advocatis plerumque, ubi fieri commode poterat, proximioribus Episcopis , aut Presbytcris . Clero etiam , &. Fidelibus. Quod liquet tum ex monumentis Ecclesiasticis, quae alibi protulimus, tum etiam ex more , quo publica Imperialia edicta eodem tempore publicabantur . Marcus enim Antoninus edictum pro Christianis vulgavit, quod integrum resert Eusebius H. l. . c. I 3. datumque est Communi Asiae, unde sub finem ejus additum . Proposita Ephes in publico convem tu Asiae. Hoc autem inter hasce duas formulas interest, quod prima innuit directum edictum ad Proceres ipsos, qui Urbium Asiae conventum publicum repracsentabant. Namque Sociae Urbes locum aliquem habcbant, & templum , in quo ipsarum legati statis anni temporibus convenientes , publica agitabant negotia, audiebant Imperatorum iussa , cadcmque subinde ad proprias Urias regressi singuli, publicitus proponebant,
satagentes ut executioni apud omnes mandarentur. Hcrodotus lib. a. author est , in Aegypto Graecas Civitates Gentis Tergeminae , Ionum , Dorum , Aeolumque Fanum habuisse
Commune . Et maximum quidem eorum Fanum , ac celeberrimum Graecum vocatur . Civitates autem , quae COMMUNITER illud exstruxerunt ,sunt senum quidem , Chius , Theos , Phocaea , Caletomene r Dorum autem, Modus , Cnidus , Halicarnassus , Phasilis dAeolum vero , una Mytilene . Harum civitatum hoc Fanum est .
Conventus Delectorum Procerum ad sacrificia , ad ludos , tum ad publicas, privatasque contentiones audiendas, discutiendas, finiendasque convcniebat . Ita Dictator Sylla , teste Appiano lib. 1. de Beli. Civit. , tributum ut imponeret, commune to tius Asiae Ephesum accersivit. sitaque de eo jussa vulgavit . Commune illud in templo convenisse , ut alia , quae commmdiore loco dicentur , praetereamus, ostendit nummus Claudii Imperatoris apud Tritanum, in quo templum conspicitur cum inscriptione . quae & hanc praecipuarum Urbium consensionem in uno quodam templo frequentando, atque communibus re-
149쪽
bus inibi agitandis mirificε illustrat. Sic autem babet. COM. ASI. ROM. ET. AUG. Peritissimi autem rei nummariae viri cusum Ephesi numis,ma illud judicant . Porro templum erat aedes publici juris
totius Asiae, ceu communi omnium sumtu exstructum. De
sacro hujusmodi loco , celebratoque ibi Concilio , ad quod
Sociae Asianae Urbes singulae suos legatos . seu Synedros mittebant eodem Polycarpi aevo , loquitur Aristides oration. sacr. Imo praeter Commune Asiae totius , quod in Ephesiuio Romae , &. Augusti templo conveniebat, singulae Provinciae suum pariter Commune habebant , ut ibi memorat Aristi- deS . Quo etiam reser eas, quae in Cod. Theodos. de Legatis , & decretis Legationum , exstant leges inscriptae ad Comcilium Provinciae Africae , ad Concilium ByZacenorum , ad Concilium Tripolitanorum , & aliae passim . Quod eruditε annotatum est Spanhemio in epist. ad Andream Morcilium . quae E. in ejusdem Morellii specimine universae Rei numariae antiquae . Edicta vero hujusmodi in Concilio , seu Communi primo totius Asiae legebantur, eademque Legati in Pr
vincias suas regressi in communi singularum conventu propo-ncbant. Hinc itaque manavit similis ad Ecclesiam consuetudo,
ut Encyclicae opistolae ad principem, seu primatialem Civitatem primum a Cursere Dominico deferrentur , tum ad reliquas subindς inbea transmitterentur, g. IV.
150쪽
De Martyrio vero, & EvangelIca in Encyclicis proposito.
I. En cItea Smrnensis seros is fasis MartFribus se remere edocet. II. Dotes veri marorii in Pobcarpo expensae. III. Cusdem coe- Ieses visiones, Heraca fortitudo , o eo esto consubstantialis Trinita-ιis . IV. Miracula in Pobcarpi marorio quae contigerinι. V. Eυan geIicum mari rium accurate describunt Sm enses . VI. LIIud exigunt ad divini impAlfus, mor que rationes. VII. Moriυa ejusdem subeundi referunt ad earitatem erga Deum . VIII. Uirautem usque AEdeo praecelIentem requirunt, ut υA ab ipsis Eibnicis probari posset. IX. Eos, qui iis dotibus destituti se se ultro, ac temere Prae- si inus offerrent, redarguunt. X. Haec Enoctica magni babita apud Ecclesias . XI. In authoritatem deducta es a sepriano , ct Pontio ejus vitae scriptore . XII. Decretum ejusdem , necui Iiceret ultro se Persecutoribus offerre , babitum istut lex uniυersalis Ecclesiae.
Ι. Chinmensis Clerus, quum ceteris per orbcm Ecclesiis S. O Polycarpi martyrium denunciaret, id pariter sibi silmserat, ut verum a falso Martyre, ac duplici quidem de caussa, di
criminarct, quarum altera erat, quod martyrium usque adeo apud fideles aestimaretur, ut quotquot Confestares, Martyrcs dicebantur , amplissirnis quibusdam praerogativis gauderent, dc solerti indagine caveretur , ne ceteris Haereticorum Sechis , de Martyrum numero, dignitateque gloriantibus , hujusccmodi honos sine delecitu immeritis haberetur . Quapropter Smyrnenses Divini Polycarpi martyrium, quod tot illustribus characteribus splendescere compertum Crat , Ecclesiis per orbem ceteris proposuerunt, ut formam dignoscendorum Martyrum , Corumdemque meritorum criteria haberCnt. Suberat ratio alicra quod plurimi semet Praesidibus nec delati, nec conquisiti , temere atque inconsulto traderent, qui subinde in agone constituti, ut