장음표시 사용
211쪽
cae formam, quae per ea tempora usuveniebat. Sic enim habet ibid. cap. 4. Te per omnia, ac perpetuo optamus in Deo valere , Pater Eleuthere . Has literas ut ad te perferret, statrem orallegam nostrum Irenaeum hortati sumus . Quem quidem , ut eo mendatum habeas, rogamus, utpote aemulatorem Telamenti Christi. Nemo enim certius & luculentius aperire impietatem Montanistarum poterat, quam Irenaeus homo Asiaticus , qui suismet oculis illorum vitae rationem perspexerat.
earum apud Ecclesias omnes aestimatione.
SENOP1 Is . I. Marures fuam de eontroisiniis sententiam ferre consueverant. II. Virorum dodirina aut pietate praestantium postrema monii a pIurimi aestimata. III. Marores ante obitum Literis sua monita complectebantur. IV. Mar rum nomina iis Literis inscripta . . U. Confessoris , aut Maroris tituIus qua ratione concederetur . VI. Cons oris ora ius S Iaudes ex Curiano expenduntur. VII. Periculosus Ecclesiae habitus est Iapsus Marurum. VIII. Autoritas Literis Marorum attributa ab Ecclesiis. IX. Id in caussa Lapsorum definienda expenditur. X. O in Arebidiaconi in bisee Liateris describendis , custodiendisque. XI. Varia earum Literarum genera secernuntur . XII. Eadem scripta Mistarum a Conci- Iiis, S a Patribus fuere laudata ad autoritatem suis placitis con
I. niam Lugdunensis, & Viennensis Ecclesiae non obscure asseverant, se Encyclicae evulgatae anne uisse judicium Martyrum in caussa Montanistarum publicatum , necnon epistolas quae ad Eleutherum conscriptae fue-
212쪽
16srant, simul equidem doccnt, inter Ecclesiasticos mores su ille receptum , ut in gravioribus controversiis Martyres. Confess tesque publicum judicium suuin interponerent, quod non exiguae foret autoritatis . Gus rei nonnulla documenta tetigimus in I. Nostra Dissertatione de Lit. Encyclicis . Accuratiorem nunc huiusce argumenti tractationcm aggredimur, quum id res ipsi postulare videtur. Praesertim cum Themisonis epistola ad omnes Fideles inscripta, atque ad Ecclesias directa fuerit, ut Pscud martyris cavilac consultum irctur, atquc eluderetur Encyclicae Sotcris autoritas . Ex quo factum est, ut Asianae Ecclesiae cxcitarentur omnes ad subtiliores Montanistarum thecnas publico scripto patefaciendas. Tanti apud Ecclusas momenti fuit simplex etiam falli Martyris tentamentum de audacia. II. Magnorum clarissimorumque virorum illud semper pretium fuit, ut quo celebritate nominis praeminerent magis , coquisque vehementius illorum monita dia documenta in eXtremis necessitatibus etiam expeteret. Et hoc Platonis ingenium adventis Socratem fuisse, hanc voluntatem illustriores doctrina viros tenulisse , accepimus . Ipse Redemtor paucis ante obitum
horis legali & mystica Coena peracta , Sermonem illum divinis. simum habuit pracccptis moniti squc plenum, quod refert Evangelista Johannes cap. 1 . & scqq. Petrus etiam Apostolus in epistola 2., quam paullo ante obitum scripsit, salutaribus monitis totus abundat, illisque pondus addere videtur sitimet obbtus praedictione , quam expressit cap. I. v. I 3. Jusum autem ambitror quandiu sum in hoc tabernaculo , suscitare vos in commotione rcertus quod τelox es depositio tabernaculi mei , secundum quod or Dominus noster Isis Christus significavit mihi . Haud aliter Paulus ut Asianos fideles in fide solidaret, quos Sc Apostolicis sudoribus converterat, dc prae ceteris sua doctrina perfuderat, Epis: pos ad Mileuitanum Concilium evocans , suisque monitionibus erudiens , Actor. 1 I. & et s. subjungit. Et nunc ecce ego scio , qui amplius non videbitis faciem meam vos omnes , per quos transivi pra dicans Regnum Dei. Et Romae in vinculis postus epistolas odidit plurimas, ac de iis scribit ad Philippenses cap. I. v. I 2.
213쪽
Scire autem vos volo , Fratres, quia quae circa me sint, magis ad profectum venerunt Evangelii, ita ut tantula mea mavisi a serent in Christo in omni Praetorio , ct in ecteris Mundus. 'III. Rationem candem consectati sent Apostolici viri, atque in vinculis constituti, anteaquam gloriosum martyrii exitum consummarent, id genus cpistolas dirigcbant Ecclesiis . Hujusmodi sunt Ignatianae epistolae VII. sincerae quae supersunt, minimeque interpolatae , quas partim in vinculis positus , pamrim quum Romam pugnaturus cum bestiis ex Principum cse odeduceretur, ad varios fideics conscripsit. De quibus Acta martyrii S. Ignatii r quae quum narrassent iter S. Martyris usque Smyrnam, nec non occursum B. Polycarpi Smyrnensis, haec subjungunt. Apud quem diversatus spiritualium cari atum ipsim participem fecit , Iusque vinculis gloriatus illum hortabatur , ui se iis seo proposito adjuvaret. Ei vero universam quidem Ecclesiam idem communiter orabat f namque omnes Asiae Urbes, Gr Ecclesiae per Episcopos, Presbteros , ac Diaconos Sangrum salutabant eunetis ad ipsum festinantibus ut aliquam panem spiritalis ea sematis participarent JP ecipue autem S. Pol cavum , ut citius per feras e mundo sublatus in conspectam Christi prodiret. Atque haec ita loquebatur, ita
contestabatin suam in Chrissum caritatem tantum extendens, m pul-
cm confessione , se eorum fervore , qui pro ejus certamine simul Deum orabant, Coelum obtenturus esset, O Ecclesiis, quae ipsi per suos Praefectos occurrerunt, mercedem rependeret. missis ad eas liscris gratias mens, quae spiritalem cum oratione , o MLortatione gra iam stillabant . Hoc Ignatii factum tum quoad Asiae Praefectos Ecclesiarum obviam illi properantes , tum quoad cpistolas huc & illuc trans inissas , habuisse ante oculos Lucianum, plurimi autumant , quando in Dialogo Pellegrini, qui igne erat concrC- mandus , eundem introducit scribentem paullo ante supplicium hortatorias epistolas ad diversos rerum ejus intime conicios . In Pellegrino enim traducit Lucianus mores Christianorum , atque imprimis cos, qui insignes, praeclari, communesque erant, non acturus proinde de hac epistolarum consuetudine, quae. Martyribus supplicium obituris conscribebantur, nisi id in
214쪽
mores Christianorum fuisset ubique receptum , ut praesertim in epistolis Ignatianis perspicuum est. Ceteri vero Episcopi
etiam in carceribus constituti & martyrio proximiores, epistolas hujuscemodi exarabant. Eusebius lib. 8. Hist. Cap. Io. integram adducit eam, quam Philea rimultarum in Thebaide Episcopus hortatoriam ad suae Paroeciae fideles conscripserat. Id quoque cgisse Dionysium Alexandrinum aliosque novimus, quorum infra cxcmpla aliquot commendabimus. Quin etiam haec consuetudo post secundum Christianum Seculum eo devenit , ut propter disciplinae abusus visum fuerit Conciliis aliquibus ei modum imponere , certasque rationes praescribere ic terminos. hujusce autoritatis exercendae . . IV. Ut autem hae epistolae vim autoritatis majorem adipi-
sccrentur, inscribi illis consuevit Martyris nomen: quod quidem erat Orthodoxae confessionis index, & character . Ipse Ignatius Theophori titulum suis inscripsit. Et Encyclica Lugdunensis aperte innuit, adjunctas illi mille epistolas Martyrum , ut de ea loquitur Eusebius . Epistolas varias Martyrum , quas illi partim ad Fratres in Asia, or Phrygia degentes , partim ad Elem serum Romanae Urbis Episcopum siri erant. Themison etiam Montanista sitae Antencyclicae & nomen addidit, & titulum Martyris.
Quamquam discrimcn temporum est accurate observandum . Primo enim scribentes nequaquam titulum Martyris apposuisse propria manu videntur, sed Ecclesiae ipsae , quarum erat de eo dijudicare , consueverunt inscribere . Lugdunenses enim Martyres oblatum sibi ultro cum titulum submisse rejecerunt, taciteque carpunt superbiam fastumque Montanistarum , qui ejus honoris usurpationem indiscriminatim & promiscue concederent omnibus , ut suo jam loco annotavimus. Sed inv luit decursu temporis , ut ipsi Encyclicarum autores public rumve quorumvis scriptorum sibi Martyris , aut Conselibris nomen adscriberent. Quod imprimis perspicere cst in actis Concilii Carthaginensis a Rebaptirantibus sub S. Cypriano habiti , in quo plurimi leguntur subscripsisse cum tittalo Martyris , aut
215쪽
V. Mos cohonestandi viros sanctimonia praeclaros atque adhuc superstites titulo Consessoris aut Martyris , ex ipsa Gentilium agonistica palaestra in Ecclesiam hauddubie profluxit. Quom- admodum enim ad publicos ludos admittebatur nullus , qui in palaestra probatus antea idoneusque judicatus non fuisset subeundi fortiter certaminis r sic in agone Christiano accuratu observatum esse , prodit laudata Lugdunensis Encyclica . Et non aliter atque apud Gentes erant primae, Zc secundae notae Agonistae, nimirum qui victores aleae, & qui victoribus proximiores declarabantur. quorum singulis sita proemia attributa sunt: haud aliter Christiana Ecclesia athletas suos, qui nequidquam frendentibus idololatris aut fidem constanter profiterentur , aut pro eadem ferro Tyrannorum peterentur. subirentque supplicium, aut Consesbris , aut Martyris titulo cohonestare Consuevit. Haec honoris nomina eorumque usus designantur in memorata saepius Encyclica, ubi occurit prima comprehensio ,& prima , ac secunda confesto. Is enim Martyr ferebatur, qui perpessis cruciatibus , quorum stigmata, & vcstigia in corpore gestabat, superstes de liber dimittebatur: Confessor vero, qui de fide coram Iudice interrogatus, spretis minis , constanti fortique .animo ad quaelibet subeunda compertus agnitusque paratissimus, absque inflictis vulneribus liber evadebat. Cyprianus in epist. I 3. perspicue docet, fuisse suo tempore qui Martyres, & qui Confessores dicerentur. Literas feci , ait ille , quibus Martyres, se Confessores consilio meo , quantum possem, ad Dominica praecepta revoearem . Et ante Cyprianum Encyclica Lugdunensis apud Euseb. ibid. cap. 4. Quid jam opus es referre numerum Confessorum, qui postea superfuerunt Quocirca Author operis de simplicitate Clericorum , quod legitur inter opera Cypriani, scribit. Confesto exordium Horiae est, non meritum eoronae: non perficit laudem, sia initiat dignitatem. Expressius in epist. 1 2. laudatus Cyprianus . Muste tunc adhuc Confessore, nune autem o Martyre . Et Victor Tunnensis in .Chronico, ubi de Archimimo Christiano . Qui eum fortis atque invictus maneret, jubet eum subire sententiam evitatem sed ille
ut columna immobilis, Christo solidante fortis emeritas , Confessor re
216쪽
vertitur gloriosus, ct s Martyrem invidum hosis noluit facere , cim
fessorem tamen noluit violare . Numerabantur ad commendationem
vulnera, S consessiones , atque inde tituli duplicatir velut in Sancti Maximini passione legimus . Bis ConAsor ea ι tertio Maris υν erit per gladium. VI. Doctrinam hanc mirifice illustrat Iocus S. Cypriani in epist. 18. ad Lucium, demonstratque titulum Confessoris elle non exigui aut vulgaris honoris argumentum , nec gloria Marturbbus debita eum vacare. Lucius Romanus Pontifex re Conses.sor exilio multatus ab Imperatore fuerat, sed Deo Ecclesiam miscrante. liber ad suam sedcm regressus cst . Id illi per episto tam gratulatus es h Cuprianus. deque eo argumento inter alia sci ibit . Et nuper quidem tili, Frater cariss ne, gratulati sumus, quum te honore geminato in Ecclesiae fae adminis tione Confisi rem pariter , ct Sacerdotem constituit divina dignatis Sed se nune non minati tibi, o omnibus tuis, atque uuiversae Fraternitati gratulamur , quod cum eadem gloria , se laudibus vestis reduces vos denuὸ . ad sos feceris benigna Domini se larga protectio, ut pasiendo gregi Pastor , cst gubernandae navi Gubernator, o Plebi regendae Rectiν redderetur e ut appareat relegationem vepram sic divinitus esse dispositam, non ut Di opus relegatus o pulsus Ecclesiae desu, sed M E ct iam major reὰiret. Neque enim in tribus pueris minor fuit man ii dignitas, quia morte frustrata de camino ignis incumnes exierunt a aut non consummatus Daniel exierit in seis laudibus, quia qui Leonibus sus fuerat ad praedam , protectus a Domino vixis ad gloriam. In Confessoribus Christi dilata martyria non meritum Confessionis minuunt. sd magnalia divinae protectionis sendunt. Repraefiniatum id via dentes in vobis, quod apud Regem fortes atque illustres pueri praedia caverunt e i os quidem paratos esse ardere flammis , ne Diis e us sim
virent , aut imaginem quam fecerat , Adorarent ' Deum tamem
quem colebant, potentem esse , ut eos de camino ignis eximeret , se de Regis manibus , ae de poenis praesentibus liberaret. Θωd invenimas in confessionis vesrae fide, ut in Domini circa vos protectione nunc g situm , ut eum vos parati fueritis se promti omnes sebire si plicium sDο nus tamen vos poenae subtrahere . cst Ecclesiae reservaret. R
217쪽
IaientiLus mobis breviata non est in Episcopa Confestonis dignitas, si
magis crevit Sacerdotalis authoritas, ut Altari Dei assistat Ani iis es. qui ad Confestionis arma sumenda Cr finenda martyria non verbis Plebem , sed factis cohortaretur , o virtutis exemplo . In hoc testi- moiso vides in laudem verti titulum Confessionis , quippc qui ad martyrium disponeret, & aequalis gloriae meritum obtineret . Vides insuper perseverantem receptamque doctrinam in Encyclica Lugdunensi propositam, ut exercitatorum Martyrum& Consessorum haberetur ratio, dc non sine accurato examine iis titulus concederetur , qui promti par lique deprehendebantur.
Tanti scilicet habita est sententia per Encyclicam ab Ecclesiis i ea . Hoc de argumento dignae sunt quae legantur Cyprianicas Cristolae 9. Io. I s. Jo. 37. II. M so. , in quibus gradus illi plenissime describuntur .. VII. Quaedam igitur haud vulgaris ea erat laus & gloria , quae Consessoribus &, Martyribus adscribebatur, imo de quidam
in Ecclesia gradus. Varius autem eorumdem census Crat apud Montanistas. Tertullianus post Doctores arbitrabatur collocandos. Scribit enim in opere de Praescript. cap. 3. Quid ergo, si Episcopus, s Doctor , s etiam Mart)r lusus a regula fueris p ideo
haereses veritatem τώebuntur oίtinere 3 Ex quo perspicere est .
tantumdem in controversiis valuisse apud fideles judicium Mamtyrum , quantum eorumdem lapsus a fidei regula communi d lore audiebatur. Et Lugdunensis quidem Encyclica lapsum qu rumdam ita commc morat, ut quae inde jactura illata Religionisuerit, non ambigue dii Ierat. Hinc Pontius Diaconus in vita Cypriani, Sanctissimi Antistitis Apostolicum ictum ex co potissim im commendat, quod diligentius Martyribus ad supplicium fortiter obeundum excitandis incubuisset. Quis, inquit ille , tot Confesseres fovitum notatarum sicunda insicriptione signatos, ct - exemplum martyrii superfittes resimatos . incentivo tubae coelestis animarer ρ ipse Cyprianus in epist. 47. gravanter se aceepisic scribit, Maximum Romanae Ecclesiae Presbyterum , & Nicostratum Archidiaconum Novatiano adhaesisse, quod mala hinc non comte Cnda. persentisceret oritura. Et in epistola ad Comellura
218쪽
Pontificem asseverat, Novatianum Schisina a nonnullis probatum iri, quod eidem publicis Literis Conscubres aliqui nomen dedissent suum. Hiue quosdam Fratres nostros error induxerat, quod sibi communionem Confessorum sequi videremur. VIII. Sed ad ea jam aggredientes quorum gratia instituta disputatio haec est, quo in pretio client judicia Confessiorum Martyrum sive oretentis sive scriptis evulgata, disquiramus. Encyclica Ludguncia sis fidem illas apud Ecclesiam obtinuisse , nitide attestatur, commemorans dc proprium privatum judicium Mamtyres voluisic proferre ; eosque alleverat Eusebius alias dediste insuper ad Eleutherum cpistolas pro pace Ecclesiarum quasi legatione fungentes . Quid ita 3 aut quorsum Martyres judicium de nova Montanistarum prophctia tulerunt, de ciborum delectu , de sinceris vcri martyrii characteribus , nisi ca illis attributa fuerit autoritas, qua pacem Ecclesiarum publicis scriptis judiciiLque possunt retircire 3 Tertullianus adv. Pra am cap. I. satis commonstrat , quo in loco Martyrum testimonia haberentur . Quoniam enim Praxeas Romano Pontifici denunciaverat MontanistaS, fueratque omnino auditus e Praxeas, inquit ille , de Iaeratione martyrii in tus, ob solum tar simplex ae breve carceris tari
.ium M. Cyprianus etiam adinstar magisterii habuit cpistolas Alartyrum in Schismate Novatiani editas pro Cornelio, E clesia Catholica. Et quantum sine momenti fuerint caedem in Caussa Lapsorum , agnovit 'ipse Cyprianus , Zelumque illorum insani elogio maehat, scribens in epist. 1 F. Coronas via ra --nu pertas inde huc tra. id sis , ct de pocalo salutari Tratribus propi-nUis. Accessit ad Confusionis, exordia glori a se militiae victricis .isciplinae tenor, quem de Epistolae vestrae vigore pcrspeximus, quam mori ad Collegas vestros in Confessione volscum Domino copulatos , fluita admonitione - iis ι ut Evangelii sanc, praecepta , ct tr dita nobis semel mandata vitalia , fini ac stabili observaIione t neantur . Ecce alius gloriae vestrae sublimis gradus 3 ecce iterum cum σonfessione geminatus promerendi Dei titulus r stare firmo gradu, is in hac acie qui Evangelium conantur irrumpere , praeceptis D misi submovendis manys impias inferentes, fidei robore submovere sDiuitiaco by sic
219쪽
praebuisse ante initia minutum , nune se moram MAGISTERIA praeshere . Et paucis interjectis Laetor igitur se vobis, fortissmi ne saeti*imi Fratres , o quantum gratulor martyribas isthic honoraris ob virium gloriam, rantam gratulor pariter o vobis ob Dominicae etiam dis plinae gloriam is IX. In controversia Lapsorum, atque in iis quas Montanus protrudit, novitatibus refellendis plurimum contulerunt Marthrum 8c Consessorum epistolae. Quemadmodum enim post Em cyclicam Lugdunensem , & latum in eaque comprehensium j dicium Martyrum . palam innotuit Montani factio. novaequo Prophetiae commentum ubique fuit detestatum r ita cetobris controversa de Lapcs, quae tertio Christiano Seculo Ecclesias distraxerat, atque in atrox dc dirum schisma Cruptura esse vid batur , epistolis Martvrum ad Ecclesias missitatis, fuit pene compressum. De iis epistolis Martyrum loquitur Novatianus in epist. I., quam utpote Romanus Archidiaconus . Apostolica Sede tunc vacante, scripscrat ad Africanas Ecclesias, exstatque inter Cyprianicas. Laudat ucro Novatianus Consessorum perinde, ae Romani Cleri epistolas, cujus nomine inter alia scribit. Quam ροβm Confessorum quoque , quos hie adhue in earcerem dignitas suae confessionis inclusit, se ad certamen Evangelicum Fua fides in eonfessione tam gloriosa semel coronavit, literas habeas eo pirantes eum Liateris nostris, quibus severitatem Evangelicae disciplinae protulissent. ac illici es petitiones ab Ecclesiae pudore revocarunt. Epistolas igitur Martyrum adjunxcrat Romanus Clerus epistolae suae , ut Cyprianus , & Afiicani Antistites utrumque judicium cognoscC-- rent, dc remedia capcllercnt. Autoritatem judicii a Martyribus
lati expendit eo loco Cleius Romanus . Nise hoc fecissent, disciplinae Evangelicae ruina non facile sarciretur ρ praestertim cum nulli magis tam congruens esset tenorem Evangelici miraris illibatum, diagnitatemque servare , quam qui se eruciandos excarnificandorique prs Evangelio furentibus tradidissent, ne martyrii 'honorem merito peia rent , se in martyriis praevaricatores Evangelii spe voluissent. Nam
qui quod habeι , non eustodit in. eo , ex quo illud possides , dum id
μ quo possidet, violat. violat illud quod possidet. Eodem respo-
220쪽
xit Carthaginensis Synodus , quae ut decreto edito de rebaptLΣatione Haereticorum vires adderet, jussit Epistopos , quotquot illud ipsiuin suo calculo , voto , & interlocutione approbaturi erant, CXprimere non gradum tantummodo Episeopi, sed etiam Martyris, aut Consessoris: quatenus apud Fideles M Episcopi dignitas, de Confessoris Martyri Re autoritas .d persuadendum valerent. Id quod in aliis controversiis perspicere est e Historia Eusebii, qui passuri has epistolas martyrum comme
X. Porro Romani Archidiaconi, currente Interpontificio , summa crat per id rempus potestas una cum Archipresbytero: quae deinde ejusdem Sed is Primicerio , dc Conliliario Communis facta est . Non aliter vero ac Dominicus Curior ex ordine Diaconorum assumebatur, pencs quoquc Archidiaconum crat munus epistolas conseribendi, aut satrem rccognostcndi & 1 ut, scribendi. Idem cxcmplaria illarum duo crarabat, alterum in scrinio Apostolicae Sed is reservandum , ut 1iquae fraus in epistolis ad Ecclesias directis interveniret, facile exemplarium &Codicum collatione deprehendi posset. Inter alia hujus tei d eumenta seis locis proserenda, insigne illud est quod ex epistola Vigilii petitur, ubi agit de Iudicato a se constripto in causia Trium Capitulorum , & Rusticum , ac Scbastianum Romanos Diaconos de ossicii praevaricatores condomnat . Lcgitur illa in Achis Synodi V. Collat. VII. , atque in ea Pontisex. Nam dum secasionem euntis ad Siciliam reperissis , Or Ddicatum nostrum , laude sue ejus , ubi etiam Filii nostri Diaconus , Primiseris que tecum
manifestam es subfrusi se . Rusticus itaque delator Judicati Mproditor , velut Archidiaconus, una cum Primicerio eidem subscripserat. Quod Vigilio consuetudo Apostolicac Sedia appellatur . Prosequitur enim ad hunc modum. Quomodo etiam in Palatio , ut Fratri nostro Menuae , ad quem scripseramus, celeriter re deretur , institeris, nulli habetur incertum; haut Filio nostro Surgemtio Primiserio petenti Schedam i am Judicati nostri , ut apud se pro loco sivo secundum eo uetudinem retineret c ubi animadverte morem
R Asciplinam retinendi duplicis Gemplaris quidum stripti P per