장음표시 사용
221쪽
DISSERTATIO ILI77malios dies dare noluises, donee exemplaria per plurimos Sacerdotes, σLauos, sed cr per gloriosam Visum Tyrannum Magistram milisum , aliosique Lateos in Africam Provinciam destinanes p quod in Ecclisia nostra a Diacono nunquam factum est: ac nolis vestentitus ejus exem. plaria desti 1es. Ac cle istiusmodi Diaconi ministerio in chartis publicis asservandis evulgandi sime exemplaribus, cum multa alibi sunt disputanda, tum satis hoc loco crit exemplum Novatiani nuper laudati, qui quum epistolas Martyrum , editas in caussa Lapsorum pro suo munere adservaret, sitae opistolac ad Africanos majorem ut fidem conciliaret, eas annexuit. Et Ecclesiae Lugdunensis , atque Viennensis Encyclicam adversus Montani Sectam in Orbem emissurae, quas retinebant ejusdem a gumenti epistolas Martyrum, ad Ecclesias direxerunt legendas. XI. Hinc ab co tempore passim auditae vulgataeque sunt epistolac Martyrum, eaeque in varia genera etiam discretae. Dogmaticae enim aliae crant, Bc hortatoriae r cujusmodi sunt epistolae Ignatii scptcm, Martyrum Lugdunensium, & illorum, quorum in controversia de Lapsis judicia ad Cyprianum, dc ad Asricanas Ecclesias Novatianus direxit: quasque Salutem appellitabant vulgo Africani, quemadmodum in Dissertatione I. annotatum a nobis est. Erant remissiuae aliae dictae , quibus scilicet Martyres lapsis pocnitentibus indulgentiae beneficium interpoliabant . Erant cliam communicatoriae a Mareyribus scrip-rae . Non seclis enim ac Episcopi varias dabant pro re ipse epistolas, dabant etiam Martyres, in .int rim invalescente persuasione, quod eandem illae autoritatem nancisci deberent. Quocirca dum , ut pronum erat, abusus obrepercnt in Ecclesiasticunt ordinem plurimi, eam facultatem Illuberitana Synodus Martyribus abrogavit Can. 1s. Omnis qui attulerit literas Conssonis, sublato nomine Cons oris c eo quod omnes sub hae nominis gloria passim concutiant plices CommunicatoriaΘ ei dandae Funt Literae. Et Synodus Arelatensis Can. 9. De his, qui Confessorum Literas inerunt,
placuit ut siuulatis ilias accipiant communicatorias. XII. Itaque eo aestimationis hujuscemodi mrtyrum epistolae devenerunt, ut cum ceteris Sanctorum π. epistolis, re carum-
222쪽
178dem Tomis Encyclicis asservarentur, atque in controversiis v lut norma Ecclesiasticae traditionis haberentur . Quae est solidissima defendendae fidei methodus, accurate observata in Comcilio Gen. Ephcsino Actione VI., ubi quum Nicaenum Symbolum recitatum fuisset , Episcopi Ephesini monuerant . Quoniam vero Aliqui Onulant quidem eam confiteri, eique consentire , male autem interpretantur finsuum veritatem, Acut eis placet, se ei evmveniunt veritatem , opus fuit ex Sanctis, ct Orthodoxis Patribus compar re testimonia, quae satisfacere valeant, quomodo intellexerint eam, se praedicare con sint: ut palam sit, quia omnes rectam Oimmaculatam habentes fidem , se intelligunt, se interpret mur is praedicant eam . Ad hanc Episcoporum postulationem Petrus Primicerius Alexandrinus, cui ex officio Sacrorum Codicum cust dia erat contradita, ad argumenti illustrationem nonnulla capitula protulit, eaque etiam ex MarWrum opusculis asseverat fuisse excerpta. Prae manibus habemus Codices Sanctorum Patrum, o Episcoporum, diversorumque Mart rum isdegimus autem ex eis p capitula, quae , s placet, relegantur. Utique non sectis ac P
trum dc Episcoporum , crant Martyrum Codices non aliud quam mi Encyclici, in quibus illorum collectae epistolae silerter stadiebantur. Eundem Patrum , Episcoporum . dc MarΠrum Censum , eosdemque gradus enuntiant Basilius , & secti Monachi in Libello adversus Nestorium , quem Ιmpcratori The
sio obtulcrunt, ubi scribunt, Tom. I. Concit. pag. II 3I. Pomro autem inter alia Dei beneficia non immerito rensiuda es veritatis cognitio , ct odium falsae cognitionis: quo nimirum exploratu pers
c gae habemus fidei mseria, iam inde ab initio a Sanctis son sis , Martyribus , Confesoribus , se Discopis tradita . A Martyribus quidem in suis hauddubie epistolis , quas sententiam suam in unaquaque controversia dicturi, in Orbem emiserant,& Ecclesiae religiosE servaverant. Atque hac, reor, de caussa vel ipsae Martyrum passiones, & consessiones tanta diligentia asservatae leguntur, ut ad fidem . & disciplinam stabilienδam comtinuo essent in pronitu . De quo loquuntur Acha Saturnini Presibyteri, ec Sociorum apud Baluzium pag. 16. Qui Religionis S '
223쪽
rate gaudet, errore damnato , ut Ecclesiam Catholicam teneat, Samctam ae communionem a prosen discernat , Acta Martyrum legat. quae necessario in Archivo memoriae conscripta sunt, ne seculis transi euntibus obsolesceret glorio Μ rtyrum , is damnatio Traditorum . Sem vari ea in Archivo memoriae , dictum soncinne & apposite . Nam quemadmodum in Imperio Archiva erant publica, in qu bus Acta Proconsularia condebantur, ne memoria exciderent
Unde Magistri memoriae inter dignitates Domus Augustae leguntur fuisset Eadem fere ratione Christianorum Ecclesia accurate describi jussit Martyrum acta , atque ad fidem faciendam incredibili solicitudine asservavit : imo & viros probitate insignes ubique habuit, iisdem scribendis, custodiendisque constitutos . Confer sis celebrem Carthaginensem Collationem , in qua laud ta fuisse Acta Martyrum , dc Collatio ipsa non semel insinuat . re S. Augustinus in Breviculo Collationis ejusdem luculenter
De Martyrum Presbyteris, eorumque in persecutionibus munere.
I. Institutio Pres terarum Doctorum , ὸ quibus aIiqui Marorum euoram gerebanι. II. Ilorum necessitas, ct offlata I H. Quomodo Agonotberae apud Gentes instituerenrur, quae essent conciones Agonales. IU. Eundem fere ritum ST Paxtas, Pol earpus adhibuere . U. Moris exempla suggeris Enc cIisa Lugdunensis . VI. Eodem saepe officio ipsi Episcopi furiti sunt. VII. Plerumque tamen Pres Ierorum Doctoνum aIsquem ad id deligebant . VIII. Quemadmodum Pres teri, ac Dia ni Marurum gerere se se deberent , exponit Cyprianus. IX. Eorumdem muIriplex so- sic trado pro vario Marorum gradu, ct conditione. X. Quomodo M a MILDisitigod by COrale
224쪽
AAristites Marorum appellari. XI. cui eorum zelus pro fide Christiana . XII. Au Ecclesiastis as denitates saepe e Iii . XIII. G. s.r eorum qui Marures erant declaranisi , reserebais EpiJovis. X IV. Onciones ad Marorium exhortatorias Iireris mandabant. XV. Praejertim id obtinuit, instante aut fervente Pers cutione. XVI. Lune fueris b Heemosti Libellorum repud Maμ-ures vis, S auetori res.
I. Α Ntiochena Ecclesia, quae ab Apostolis ipsis fundata , MI L Christianam disciplinam edocta fuit, nonnullos habuit
Doctores Presbyteros , ex quorum numero fuit ipse Paulus Ap stolus . Haec constitutio ceteras per orbem Ecclesias paullatim ita pervasit. ut ex Originalibus , muricibus, dc Apostolicis Ecclesiis nulla fuerit, quae suum Doctorum Presbytcrorum Collogium non haberct, cui illi dumtaxat cooptabantur , quos dc d chrinae fama , 5 morum probitas commendaret. Porro inter alia quae obibant. munera unum in persccutionibus erat potissimum excitare Martyres, ut virili sertique animo hostibus Religionis obsisterent, quatcnus Opus esici, martyrium pro fide consummarcnt. Id genus nilnistarii prae ceteris commendavit Encyclica Lugdunensiε, ex qua novimus . Pothinum Episco,pum Lugdunensem , Attalum , & Sanctum , qui Diaconus erat, apud martyres innumeros quos persecutio vexabat, impigrEmunus istiid fuisse executos. Λωnebant fortes exercitatOS , ut a suscepto consilio nullatcnus deflecterent, desides atque haesitantes ad martyrium accendebant .' Lapses vero falutaribus m nitis ad meliorem frugem adducere laborabant. Quae spar sim laudata Encyclica commcinorat , ea etiam Commem rant antiqua monumenta quae in hac disputatione conge
II. Hujuscemodi Presbytcrorum institutio pcr ea tempora suit apprime necessaria. Nam quum nonnisi CXercitati, promti, paratique Consessores gloria Sc laude martyrii cohonestarentur, esse dcbuit qui excrcitatos aut faceret, aut cognosceret: qui que apud Episcopos testaretur promerita uiuuscujusque , titulo Martyris, aut Conscsseris, aliisque concessis vulgo praerogativis
225쪽
post diserimen cumulanda : qui denique martyrii caussam , opera , verba , consessionem Literis mandanS, omniaque ad examen revocans , dignos qui anniversariae commemorationis honore
assicerentur, pro munere dijudicaret. Accedit, quod quum flurimi ex Gentibus vel Martyrum praedicatione , vel miracuis conversi, Ec in carceribus ob id detenti, baptismum cxpet rent , peropportuni aderant Doctores Presbyteri, qui eos &. instruerent in fide , &. salutari lavacro regenerarent, atque Evam gelicis monitis ad Christianum agonem Communirent. Denique quum Martyrcs saepe in fidei controversis ctiam Encyclicas evulgarent , suamque sententiam exprimerent, adfuerit illis oportet Doctor aliquis, qui non tam exciperet, quam moderaretur scriptionem : media ctiam fidei, disciplinaeque consentanea ubi opus erat, suggereret. III. Agonem Christianum summopere commendatum in Encyclica Lugdunensi novimus non sine quadam analogia ad illorum temporum mores . Qui in agonalibus decertaturi nomen dederant, nisi sub Gyrrinasiarcha in Palaestris rudimenta agonu stica aliquandiu cxcepissent, atque exercuissent, nequaquam admittebantur. Hujus rei gratia publici crant, dc privati ludolum Praefecti, qui exercitandis parandisquc agonothetis operam impendebant . Publici erant Hellanodicae , qui publicum Gyπ. sium Hellanodicon dictum regebant: privati erant Athloth tae, Pcoelotribae , & Alipepetae. De his Pausanias edisserit in Eliacis , & Pracsectorum solicitudinem , praeviaque scholarium exercitia pandit, nequis iners ad publicos ludos cum sollenni e probratione , & Populi adstantis nausea admitteretur . Hinc la datas passim a Veteribus Scriptoribus conciones N. hortationes agonales legimus. Recolit eas Aelianus lib. 6. de Anim. cap. r. Homines ut bene ac fortes sint, hortatione egent, is oratione suasionis plena, quae o metum restat, ct addat animos . Huc respiciebant v ces acclamantis Populi, quarum formulam memorat Ovidius lib.
IO. Metamorph. Adjiciunt animos buveni clamorque, favorque, Verbalire dicentium: Nunc , nunc incumbere tempus.
226쪽
' 18 a Dionysius pariter Halicarnasi . vim, & cssicaciam huiuscemodi concionum cleganter exprimit in epistola de conscribonda Historia. se Agotheiam vidi, qui ante certamen fortando alios, quasii mei certavit. Et mox . Ut enim generosi i milites, auditis Du-
cum orationibus, maxime de victi a commendanda nisuntur ; sic erqui hortatorias tu certamine orationes Athletae accipiunt. Quid in
Agone Olympico cum Athletis jam paratis probatisque suo adhuc tempore factum fuerit, Philostratus cnarrat in vita Apollo. iiii lib. s. cap. ult. hisce verbis. Eleenses eum Olympicorum cera minum tempus propinquaret, Athletas suos dies triginta in ipsa Eliade jubebant exerceri . Deinde tu unum congregatos se alioquebantur e Bis in certamen , ὸ Cives, se viri esse , vincere potentes. Cum vero in Olympicum campum venisent, ad eosecm certatores his verbis ut bantur . Si jam sisticienter elaborastis, ut in Olympicis certare possiris, nec ignavi quippiam , aut humiliter esiis factari , audenter II
dium intrate. Qui vero non ita paratus es, quocumque vult, abeat. Nostri ctiam SS. Patres candem consuetudinem memorant, quos
inter Basillius M. serna. 1. de JHunio sub initium scripsit. Qui Athletis exercendis, pueri que ad hujusmodi certamina instituendis Pra secti sunt; si quando in sariis certaturos producunt, hortandi gratia
mulsa disseruui de necesserio tolerandis laboritus, deque coronis . Ade que multis perfiadent, ut dum vicZoriae gloriam ambiunt, corpora sua contemnam. Et S. Hieronymus ad Julianum sub fin. Et Athinae suis incitatoribus fortiores sunt, cr tamen monet debiliores, ut pugnet, illa
qui fortior es. IV. Eadem actio, solicitudo , dc studium in Agone Christi: no fuit pones Episcopos , dc Presbyteros . Ad eos enim imprimis pertinuit , fideles non interna issis exercitamentis ad fortitudinem , atque ad servandum fidei susceptae propolitum adhortari , quatenus sive externis persecutionibus , sive internis hostibus, Mundo scilicet , Concupiscentiae , dc Diabolo fortiter alacriterque obsisterent. Atque in hoc sane ex stadii lcgibus & publicis ludis formam Christiani Praesules mutuarunt. Quod insignia duo loca B. Pauli, & Encyclicae Lugdunensis aperte tectantur. Ille in epistola ad Hebraeos, qui quod Christo nomen dedu-
227쪽
dedissent, multa domi patiebantur incommoda. hortatoriam con cionem instituit, adinstar earum , quae Agonales dicebantur. Eos iccirco ut ad tolerantiam excitet, imprimis fortissimos vete ris Testamenti Heroas commendat, qui exanitatis laboribus , gloriae coronam fuerant adepti. Ipsum deinde suprcmum Ducem nostrum, dc exemplar proponit Christum Dominum , cujus sortitudinem imitarciatur 3 ac tandem concludit cap. Q. V. I. Per patientiam curramus ad propositum nobis certamen . Aspicientes in torem fidei , ct consium torem Jesum, qui proposto sibi gaudio .su inuit Crucem , confisione contemta , atque in dextera Sedis Dei stadet . Recogitate enim eum , qui talem si inuit a peccatoribus adser sum semeti um contrajictionem et ut ne fatigemini, animis ut bis δε- fientes . Id vero ut assequantur . e Vestigio monet. Perseverate in disiplina . Nimirum in Ocrcitamento sub Pracpositis, ad quos dixerat curam animarum pertinere . Propius abludit Encyclica Lugdunensis ab co more, proponitque veros & cxcrcitatos Martyres hisce agonisticis verbis : Aequum sine erat, ut fortissimi Athletae, qui multiplek certamen siubierant, atque insignem victi-riam retulerant, insignem immortalitatis coronam exciperent... Eadem cohortatione usus est Polycarpus , Smyrnenses suos c
terosque fideles alloquens , adhortansque ut Episcopis , ac Pre buteris hisce obaudiant . Rccolit insignia sertiminorum exempla Martyrum , qui viriliter, pro fide de Religione passi fuerant, suamque concionem claudit verbis illis , quae apud Eusebium Hist. lib. 3. c. 36. leguntur. O ccro vos omnes, ut pareatis Pra positis mc is , omnemae patim iam exerceatis , quam spretavsis non sum iis Ignatis , Rufo , σ Zosimo viris beatissimis , sed etiam in aliis civibus, atque inquilinis vestris, ct in ipse praecipue Paulo , ceterisque Apostolis , pro certo habentes , quod hi omnes non frustra e
curre ut, sd in fide se jastitia ingressi ad Leum sibi is Deo LM-
tum perveneruut, quandol idem se passionum ejus participes extiterunt. Nullus dubito , quin Smyrnensium Praepositi, quos laudat Polycarpus, quique passionum Christi participes essecti, verbo, dc exemplo praciverant, aliqui fuerint Doctores Pres. byteri, adhortandis ad constantiam Consessoribus destinati.
228쪽
Episcopus, Attalus, & Sanctus Diaconata insignitus , codem munere defuncti sunt , Ceterosque Martyres , & Confessores in carectibus constitutos confirmare allaborarunt. Quod re exemplo pracstitit Maturus Neophytus , atque extra carceres ipso in agone Alexander . De iis loquitur memorata Encyclim. Praecipue tamen vulgi, ac Prae is, ct militum furor uni mersus incubuit in Sanctam Diaconum Viennensem, or in maturum
Neophytum quidem illum sed generosissimum nihilominus pugilem Christit in Attalum quoque Pergamenum , qui columna, o firmamentu Melesiae nostrae semper fuit. Ii nimirum Presbyterorum Doctorum
munera implentes, promtos paratosque fecere Martyres , quos iu carceribus socios habebant. Agonotheta quoque aderat ipse Alexander, qui nutu. gcstu, fronte , totoque habitu eosdem Martyros dum torquerentur , animabat: non s ecus ac in publicis ludis gestu manibusque Agonothetae ad victoriam excitabantur pugilcs , ut infra ex Tertulliano accuratius. Certe de Alexandro scribit Encyclicae Autor. Alexander quidam natione Phryx, profesone medicus , qui plum jam annos moratus fuerat in Galliis r Ur omnibus notismus ob amorem Dei, ς eximiam in pra dieanda fide libertatem squippe fossilicae gratiae minime expers erat Tribunal ad flens, cum tuos ad comessionem nutibus hortaret- , cu His qui Tribunal circumdabant , tamquam parturiens videbatur. Ubiter animadvcrti hoc loco velim , duo non frustra in hac Encyclica annotari, nimirum & Alexandrum Phrygem esse, a que interna Apostolica gratia praeditum . Carpunt enim Autores non ambigue commentum Montani , qui per Phrygiam docuerat, sibi uni , nullique ceterorum mortalium Spiritum Sanctum esse datum . Hujus in Alexandro coelestis gratiae eLfectum produnt, describuntque ejus admirabilem sortitudinem in serendis cruciatibus, quos ad vulgi excandescentis tumultum
eidem intentavit Praeses . Alexander vero nec ingemuit unquam ,
nec vocem ullam protulit. sed interias mente in se collecta colloqueba
VI. Equidem Presbyteri Martyrum dignitas vel ex eo clu
229쪽
cet, quod sellennc hoc ministerium Episcopi ipsi met obire haud dctrectaverint. Obicrat illud in carcere Pothinus Episcopus . qui non alia de caussa scrocientis Populi iram tulit. SacpisIime in sinccris Martyrum Achis Episcopos idipsum egisse legimus . Dc Savino Episeopo & Martyre plura habet sinccra ejus passio
apud Baluzium Tom. 1. Miscellan. pag. 47. Et rivulgatus es ei visus Episeopus vir eloquentissimus, cr delimato sermone clarus ira omnibus divinis infructionibus gratia D. N. I Chr. repletus . Comprehensiis est Savinus , Diaconis duobus comitibus & sociis pro more Episcoporum ejus aevi. Sed ut omnia insigni uno excmplo contrahamus , mentem juvat referre ad elogium , quo Cyprianum Romanus Clerus mactavit in epistola . quae inter Cyprianicas num. 3I. legitur . In quo loco maxim s tibi . atque uberes gratias referre debemus . , reddimus, quod illorum caneris tenebras
literis tuis Huminasti quod ad illos venisti; quod modὸ introire ρι misi, quod iturum animos sua fide , ct confessione robustis tuis allo.
ionibus, literisque recreasti ; quod felicitates eorum condignis laudiabus perseeuetus , accendisi ad multum ardentiorem coelestis gloriae cupiadis tem 3 quod pronos impulsi ι quod , ut credimus , se optamus via res futuros viribus tui sermonis animasti . Ut quamquam hoc insum deside confitemium. o de divina indulgentia venire videatur 2 tamen in martyrio sivo tibi ex aliquo debitores facti ese videantur . Vides in hoc Cypriani encomis expressa munera Doctoris Martyrum , e
que Agonotheticis simillima r nisi quod illi marcescibilem dc
mox perituram , hi vero immarcescibilem atque immorialem adipis rentur coronam . Ad eos itaque Doctores pertinebat, Consesseros in carceribus convenire, eosque nunc adhortationibuε , nunc scriptis ad marturii gloriam provocare. Cyprianus , velut Primas Carthagincnsis vix a Romano Clero instantis persecutionis commonefactus, cxtemplo ad Successum scripsit epist. 8O., eundemque jubet. Episcopis Omnibus intimare, ut serventius atque instantius Plebes suas pararent virtutum excrcitio, ne inter cruciatus a fide desisterciat. Haec peto per vos o Collegisnsris innotescant, at ubique hortaru eorum possis Fraternitas corrobora
ri , Or AEd agonem spiritalem praeparari: si singuli ex ristris non ma
230쪽
ris mortem cogitent, quam immortalitatem : ut plena fide , ac tota et irtute Domino dicata gaudeant magis, quam timeant in hae confisione ,
in qua fiunt Dei se Chriisi milites non perimi , sed coronari . VII. Saepe tamen Episcopi qui hoc osticio defungebantur,
rebus ita exigentibus e Presbyterorum Doctorum numero deli gebant aliquos , quibus simul cum Diacono Martyrum haec so licitudo mandaretur. Acta Sancti Saturnini Presbyteri, & Socio rum apud Balugium Miscellan. m. z. pag. I 8. n. 3. , id perspicue attcstantur. Ibat etiam Presbter Saturninus numerosa vastatus progenie liberorum, cfres partus partem sibi sociam martyrio destinavit, partem sivi nomiuis pignus Ecclesiae relinquebat . Hos agmen Domini
cum siquebatur . in quo fulgebat cocksium splendor armorum , sulum ei, urio jussitae, silvationis galea , ct gladius bifrons sermo Dei quorum praesidis fulti spem violoriae promittebant . Vides Sanctissiamum Presbyterum promtos paratosque fideles ad proximum
martyrii certamen pro s. io mulacre parantem . Clarius num. 8.commendata cst Saturnini cum fortitudo , tum ossicium & dignitas . O admiranda satis , ac praedicanda Presbyteri Doctiris diamina responsio I Legem sanctissimam etiam in tormentis Presbur praeia dicat , pro qua libenter sipplicia si inebat. Eorum munera prolixius enarrata fuerunt a S. Cypriano in epistolis ad Presbuteros Carthaginenses datis, quibus plura de Martyrum instructione curaque demandat, ipsaque rei tractationc commonstrat, mille ex illis Presbyteris aliquos ad haec ministeria praepositos . In epist. 8 i. datam ob id sacpius normam recolit, atque imminente persecutione, ut prudenter se se gerant, commonefacit. Vos autem, Fratres carisimi, pro dis lina quam de mandatis Dominicis 4 me semper accepistis, sese udum quod mr tracIante crepedidicistis', quissem se tranquillitatem teucte: ure qui uam vestrum aliquem tumultum de Uratribus moveat, aut ultro se Gentilibus offerata apprehen Ss enim se traditus loqui debet; siquidem io uobis Do minus positus illa hora loquatur: qui nos confiteri magis voluit, quam prasiteri. Ubi Evangelicas illas martyrii rationes consectandas
det nonstrat, de quibus Ecclesiae Smyrnensis Encyclica pridem