De literis encyclicis ab apostolico aevo ad Concilium Nicaenum generale 1. Dissertatio 2. Francisci Dominici Bencini abbatis S. Pontii ad regiam celsitudinem Caroli Emmanuelis subalpinorum principis

271쪽

DISSERTATIO ILD Te us . Addit cap. 2 s. intcrsui stu huic Synodo Cassium Tyri, MClarum Ptolemaidis Episcopos , qui N. Encvclicam in Urbem transmiserint, de qua paullo infra disseremus. Commemorat eandem Synodum Libellus Pappi num. II. Synodus divina ct sura provincialis, collecta Caesareae Palaesinae , sive Pyrgsratonis a Theophilo sis Assimo ejusdem Episcopo , alii ue duodecim: quae de Sancta Pasita idem constituit. ΙΙ . Victor itaque Pontifex ut epistolam Caesarcensis Concialii accepit, de moribus invenit in Romana Ecclesia juxta traditioncm Petri Oc Pauli servatis consentaneam , suo cam firmavit calculo, suaque autoritate velut Encyclicam indixit Ecclesiis, quatenus omnes toto orbe dispersae in co praecipuo festo consentirent . Praestitit id Pontisex in Romana Synodo , de quacitatus mox Libellus num. 9. haec habet . SInodus L Dina , se sacra provincialis Romae collecta a Beatissimo ejusem Episcopo Victore, or aliis Epscopis quatuordecim: quae vetat Iudaice reli rari Luna decima quarta Sanctum , ct mysticum Pascha ; sd in fla - - οῦ se vitae praestatrice Dominica. Dc epis sola Victoris pcr Or- m in confirmationem decretorum Synodi Caesareensis cinissa, infra dicemus. IV. Polycrates Exarcha Ephesinus vix Encyclicam Caesereensem a Victore Pontifice confirmatam accopit, coacta statirn S, nodo , sentcntiain illam tueri ai laboravia momcntis plurimis, quae ipsum & Asianos Episcopos in observatione Iudaici Pa chatis confirmarent i tum vero re ad praejudicium atque ad animositatem deducta, sic disputavit perinde atque illud merum distiplinae caput inter dogmata & regulas fidei omnino et treserendum . Digna sitiat quae hic adseribantur verba Elisebii Hist. lib. s. cap. 24. Episcopis vero Asiae , qui morem μῖὰ majoribus traditum retinendum Use acriter contendebant, Polycrates praeerat . Qui quidem in ea epistola quam ad Vita rem , ct ad Romanae Urbis Ecclesiam siri t. traditionem ad sua inque tempora propagatam exponit his verbis r Nos igitur verum , cst genuinum agimus diem di nec addentes quicquam , nee detrahentes . Etenim in Asia magna quaedam lumina extincta smι, quae illo adventus Dominici P die Dissiligod by Gorale

272쪽

DE LITERIS ENCΥCLICIS

die resurrectara sunt, cum Dominus de Coelo veniet plenus majesareis gloria , sanctorique omnes fusicitabit, Philippus scilicet unus e Eu de em 'solis ι qui mortuus es Hierapoli, cst duae ejus filiae , quae Virgines consenuerunt: alia quoque ejusdem filia , quae Spiritu Sancto assata vixit , cst Ephes requissis. Praeterea Phauves , qui iusinu Domini recubuit; qui etiam Sacerdos fui . ct laminam gesavit ;Martyr denique, 9 Doctor extitit. Hic , inquam, Johannes apud Ephesum exreemum diem obiit. Polycarpus quoque . qui via Sm nam Episcopus , se Martyr fuit, itemque Thraseas Eumeniae Episcopus se Martyr , qui Smyrnae requiescit. Quid Sagarim Di pumeundemque Mart rem attinet dicere, qui Laodiceae est mortuus Quid beatum Papirium , quid Melitonem Eunuchum , Pi Spiritu Sancto afflatus cuncra gessit, qui σ Sardibus situs eis, adventum Domini de Coelis , in quo resurrectarus es . exspectans. Hi omnes diem Paschae

quartadecima Luna juxta evangeliam observarunt: nihil omnino et a-riantes, sted regulam fidei consanter sequentes. Haec Polycrates quoad consuetudinem suam defendendam : de Synodo ad petitionem Victoris Ephesi congregata , deque assidentium Episcoporum' numero prosequitur ad hunc modum Eusebius. Pos haec de Episa is qui simul aderant , cum Meesriberet, is eadem cum ipso sχ tiebant . se loquitur: Possem etiam Episcoporum qui mecum sunt , facere mentionem , quos periistis ut convocarem , Acut o feci. Quorum numerum s adseri ero , ingens numerus videbitur. Hi cum me pusillum hominem invisi stent , episeolam nostram aseno fluo comprobarunt , gnari me canos illos non fruina gestare , sed vitam ex pra

oepiis institutissue sese Christi ense .

U. Anteaquam ulterius disserendo procedamus, quo susce- .ptum hoc a nobis opus collincat , Co juvat mentem intendere. nimirum ad Traditionis & Dcpositi argumentum , quod ad hanc controversiam terminandam non semel adhibuerunt Encyclicae , praesertim solertiam , 8c Religionem ea in re D ehorum Presbyterorum commendantes. Theophilus iccirco omnes Palaestinarum Episcopos , & Doctores PrcSbuteros quos Sapientes vocat, Caesaream accersivit, quae Apostolica apud cos servaretur coasuetudo , exploraturus. Illi vero EcclesiaruinabDissiligod by Corale

273쪽

DISSERTATIO IL

22 ab origine sua & sandatione ad haec usque tempora constantem dc perseverantem usum aperuere, ne ipsis quidem refragantibus Asianis , ut mox videbimus . Ephesina quoque Synodica seriem Episcoporum , Presbytcrorum , dc Martyrum proponit, qui Pasicha Iudaico more iisdem in locis celebraverant. Et quod accuratius animadvertendum est, ad ea quae asseveraverat, Confirmanda notat Theophilus, illorum Episcoporum , dc Presbyterorum plurimos supernaturalibus donis ic carismatibus fuisse insignitos. Quin etiam apposite notat, quosdam simul Episc pos mille dc martvres, cujusmodi fuit Thraseas, cujus membnit Apollonius itidem Ephcsinus Episcopus in fragmento apud Eusebium lib. 1. Hist. cap. 18. Meminit etiam cujussam Thrastae , qui Area haec tempora Martyr fuit. Nam quum Apollonio Ephesino Episcopo Martyres , dc Episcopi omnes Dioece-scos suae opera Ecblesiarum deberent innotescere, opus Encyclicum in luccm vulgaturus Apollonius , indiculum eorumdem ad ceteras Ecclesias attexuit. Commendat etiam a plurimis divini Spiritus carismatibus, de doctrinae praestantia Melitonein. Et Irenaeus dogmata Florini per eadem tempora oppugnans, ex traditione Presbyterorum ducit argumentum, dum Florinum sic alloquitur , apud Eusebium lib. s. cap. χO. Haec dogma dissentiunt ab Ecelsa mee dogmata hi qui ante nos vixere Presbyteri , qui etiam Apostolorum 2scipuli extiterunt, nequaquam tibi tradiderunt. Id genus alia ad praecipuum Encyclicarum scopum facientia , dc in Dissert. I. notavimus , & deinceps in operis decursu occurrent annotanda . Certe postulatum viactoris Pontificis ad Asianos , ac Palaestinos scribentis , ut controversiam ad receptas Ecesesiarum consuetudines exigerent , supponit, imo etiam demonstrat , hanc methodum dirime darum Religionis controversiarum fuisse per haec tempora plane

receptam.

VI Ad rem . Haud equidem dubitandum est, quin Synodia

ea Ephesina adinstar Antencyclicae , Theophili Caesareensis Encvclicae opposita fuerit. Haec sene Encyclica fuit, & communibus horum scriptorum characteribus insignitur. Namque

274쪽

DE LITERIS ENCΥCLIC Is

conderetur , diligenter exploratus usus fuit Ecclesiarum poti ssimum Apostolicarum, atque Sapientum,&Presbyterorum traditio, observantia , ac sententia fuit accurate indagata . Quapropter Eusebius lib. 1. cap. 11. scripsit. Episcopi vero Palaesinae, quos Pullo supra commemoravimus , Narcisus scilicet, o Theophilus , secum illis Cassius Tri , ct Clarus Ptolemaidis Episcopi , o qui Amia

cum iras convenerant , postquam de traditione diei Paschalis , quae jam inde ab Aposolis ad Vsos continua successione manaverat, multa in suis literis dis eruerunt , tandem ad finem epistolae his utuntur verbis. Quae porro 1 equitur formula omnium certissimus est Encyclici scripti character. Muni cnim Episcopi illi . Date ope-mm , ut epistolae nos e exemplaria per omnes Ecclesias mittantur, ne nobis erimen imputent qui animas suas a recti veritatis tr mite facile abducunt. Quorsum haec , amabo, si non ca fuit lex communis Ecclesiarum , ut scripta magni momcnti invicem darent, invicemque accipercnt, in unum tandem dogma simul omnes conspiraturae 3 Aut cui bono non Palaestinas tantum , & Syriacas Ecclesias omnes in ea traditione perseverare,

ut non Iudaicurn . sed Christianum Pascha celebrent , tanta solertia commonstrant . sed universam Aegyptum quoque in hanc sententiam veniret & stabi l iri satagunt Autores hujus Encyclicae , si haec ad totius Christiani Orbis consensionem exprimendam comparata non erat Z Certe id convincunt ea quae in Encyclica sequuntur. Alia etiam vobis significamus, eodem quo apud nos die Pascha Alexandriae celebrari. A nobis enim ad illos,or vis sim ab iliis ad nos literae perferuntur 2 it aut uno consensu σμαι hacrufinctam peragamus diem . Iccirco de hac epistola memoriae prodidit Hieronymus de Script. Eccl. Theophilus Caesareae Palaesinae , quae olim Turris Str tonis vocabatur , Episcopus sebSevero Principe adversus eos, qui decimaquarta Luna cum Judaeis Pasicha faciebant, cum reteris Episcopis Synodicam, o valde utilem compositis Vsolam. VII. Ut autem Caesareensis haec Encyclica ad Episcopos , de Ecclesias Urbium , ac Provinciarum devenit , excitati ubique Diuitigod by Corale

275쪽

DISSERTATIO IL

Apostolicam eandem observantiam , usumque commendabat, vel

simul in Synodis collecti, vel in Sedibus quilibet suis Encyclicae subscripserunt di nonnulli etiam novis documentis decretum comprobarunt. Eusebius lib. F. Hist. cap. 23. , quum Asianorum tumultus commemorasset, de hujuscemodi Synodis scribit. Θnodi ob id coeturique Episcoporum convenere . Atque omnes uno eonsensi Ecclesiasicam regulam universis fidelibus per epistolas readiderunt : ne videlicet ullo alio quam Dominico die mysterium Resurrectionis Domini unquam celebraretur e utque eo dumtaxat die Pasitatium jejuniorum terminum observemus . Et tunc primum scripto declaratum fuisse , reor , discrimen quod Pascha Christianorum a Judaeorum Paschate secernebat . Duplex enim ab Asianis , ut diximus , statui posse videbatur : alterum etiυρωσιαον , quo Christus post ultimum Pascha cum Judaeis celebratum ,

tanquam Agnus in Crucem actus fuit et alterum Α'ναtἄσμιον , quo

nimirum 4 mortuis resurrexit. Encyclicae omnes sive Conciliorum , sive Episcoporum in diem Dominicum , quo Salu toris Resiirrectio contigit, ad ejus rei memoriam excitandam unanimiter conjiciunt Pascha Christianorum . VIII. Juvat interim Actorum , & Synodorum ordinem digerere , qui rem omnem elucidabit , dc fuit hujusnodi. I. Victor Pontifex ad unum ritum Ecclesias revocaturus , Syn dorum Caesareensis , & Ephesinae sententiam exquisivit. II. Acta secuta sunt , dc emanavit Encyclica Synodi Caesereensis. III. Polycrates evocatis ad Synodum Asianis Episcopis , Ephesinam Antencyclicam publicavit. IV. Pontifex Victor alteram Romae Synodum collegit , in qua post confirmatam Encyclicam Caesareensem , comminatorias ad Asianos literas dedit, serio commonens . ut ab iis quae in Antencyclica scripserant, re maturius perspecta , discedant. V. Cclebravit Hicrosel mitanam Sunodum Narcissiis Epistopus, idem scilicet qui cum Theophilo Caesareae Encycliciun scripscrat, quam tunc mor recepto Episcopis sub sua Metropoli constitutis intimavit. De hoc coetu Episcoporum loquitur Libellus Synodicus. Θnodus Dissiligod by Corale

276쪽

iii DE LITERIS ENCΥCLICIS

divina est sera Provincialis , relucra Hierosolymis a ter Beato illius Archiepiscopo Nareus , se aliis Episcopis quatuordecim super stico Pascha secundum Sanctissimum Aoicetum , se Victirem pronuncians . Ex his postremis verbis Hieroselymitanam hanc Synodum post Romanam Victoris celebratam collegimus. M Lcum autem Pascha dum appellat Libellus Synodicus , non Obscurε confirmat discrimen illud Paschatis , de quo nuper disi seruimus . H. Habita quoque est eadem de causia Lugdunensis Synodus , de qua. Synodici Autor . Synodas divina se sacra Proetiscialis eoile M Ggduni Galliae ab Devaeo stultissimo ibidem Episcopo , altrique tredecim Episcopis , quae similiter de divino , sem,ico Pasicha constituit. VII. Apud Corinthum etiam , celebre tunc emporium, dc Greciae Metropolim, sub Bacchylide Urbis Episcopo Synodus altera celebrata est , de qua Libellus Synodicus . Sy notis divina se sacra Provincialis collec a Corinthi 4 Bacchylide ejusdem sanctissimo Archiepiscopo . aliisque ocrodecim Episcopis , quae idem de beato Paschate constituit. VIII. Idem Libellus Asiaticam Sunodum alteram ita commemorat . SIVod sdivina se sacra Provincialis eoilecta in Apa a Plasima sanctissimo , aliisque quatuordecim Disopis , quae similiter de Sancumscha constituit . IX . Majoris Asiae Provinciae in eandem

sententiam lucrunt . Nam Libelli Autor scribit . Synodus ....... in Osioenae , cui Edesa , cst Adiabenorum regio subjacet , coia tecta ab Episvis octodecim , quorum Praesis memoriae proditus non es r de SancIO PVehate idem satuens , Commodo imperante . X. tandem Mesopotamica Synodus congregata aliis manus dedit, eodem Autore attestante . Ab octodecim Episcopis collecta in m sopotamia , Commodo imperante , quae de Sancto Pascha similiter consituis . IX. Pleraeque omnes rccensitae hactenus Synodi Antencyclicam Polycratis oppugnarunt , cditisque epi l holis sententiam suam , usum Ecclesiarum suarum , & persevcrantem in cis

dem non interruptam vetustam traditionem exposuerunt e ad 'o

ut consensus Ecclesiarum circa disciplinam rationcmque obse vantiae luculanter cluceret. Alii etiam sacri Tractatorcs id tysen Digitigod by Corale

277쪽

DISSERTATIO IL

sum docuerunt epistolis suis , quibus demonstratum est , alia

quos dumtaxat Asiaticos in ea consuetudine stabiles , a ceteris aberrare . Interim ex solicita illa Conciliorum celebratione , atque Encyclicarum aliarumque epistolarum mulgatione sat luculenter apparent mirabiles huius epistolaris disciplinae effectus , qua nimirum consensio universalis Ecclesiarum explorabatur , in normam submovendae contentionis . dc o ditionis explicandae agnoscendaeque transitura .

X. Euseoli aetate duplex asservabatur Encyclicus Tomus . quorum alter epistolas a Conciliis editas , alter Bacchylidia Episcopi Encyclicam , εc quae illam consecutae sunt Praesbyterorum , ceterorumque Doctorum epistolae , complectebatur . De utroque- scribit ad hunc modum Eusebius lib. s. His . cap. a 3. Exstat etiamnum epistola Sacerdotum , qui tune in Palaestina congregati s2nt .... Alia etiam exstat epistola S odi Romanae . cui Victoris Episcopi nomen praefixum est. Habentur praeterea lis me Episcoporum Ponti , quibus Palma utpote antiquisimus praefuit: Disula quoque Ecclesiarum Galliae exstat , quibus praeerat Ir Naeus 3 Ecclesiarum quoque in Oseroenae Provincia , o in Urbibus regionis illius conuitutarum literae visuntur . 'Et haec quidem priorem Encyclicum Tomum respiciunt, in quo subscriptiones factae , & praestitus consensus Encyclicae Caesareonii repraesentantur . De altero autem prosequitur Eusebius . Seorsum verὸ Bacchylii Corinthiorum Episcopi , aliorumque complurium epistolae em m. Qui omnes eandem fidem , eandemque doctrinam proferentes.snam edidere sententiam . In his duobus Libris seu Tomis, qui Eusebii, Ec Hieronymi aevo servabantur, communis doctrina, judiciumque apparuit. XI. Obvium igitur omnibus quum esset Ecclcsarum orbis judicium contra Asianos prolatum , variisque Encvclicis constabilitum , Constantinus M. argumentum ab co sumit ad stansendam quorumdam pertinaciam , qui adhuc Judaicum Pascha celebrabant . Nam posteaquam Nicaenum Concilium Orbis judicium illud confii malici , Imperator CXC-

278쪽

DE LITERIS ENCTCLICIS

condidit, quam recitat Eusebius in vita Constantini lib. 3. cap. I9. In ea piissimus Princeps ex hisce Tomis Encyclicis non

obscure argumenta sumere videtur. Quippe tametsi illos nominatim non appellet , ad eorum tamen autoritatem procuIdubio mentem intendebat . Scribit enim . Cum hic ordo dere risimus sis , quem omnes tam occidentalium , quam Meridionarum . ne Septentrionalium Orbis partium Fectistae , ac nonnullae quoque Orientalium stemant . Idcirco id aequum rectamque esse judicaverunt . quod se vobis placiturum esse spopondi , ut filicra quod in

Urbe Roma , perque omnem Pallam , Africam . Aegyptum , per Hispaniam , Gallias , Britannias , labias , per universam Achaiam . per Asianam , ct Ponticam Dioecesim , per Ciliciam denique com Mi sententia observatur , id vestra quoque prudentia libentius an

mis amplectatur . Illud nimirum attendens , non modo majorem esse numerum Ecclesiarum in locis supra memoratis ι me um etiam aequis uis se , ut omnes in communi id velint , quod fricta ratio ML sere videretur , nec ullam cum Judaeorum perjurio societatem habere . Ubi cum in Pr inciis percensendis ordo ille servetur , quo Literae in supradictis Encyclicis Tomis digestae erant , Non inanis conjector erit, qui Constantinum ad eosdem rc pexisse , opinetur . Sane plurimos Asianorum vi pressos &autoritate Caesarcensis Encyclicae ad meliorem fi ug m venisse , observavit Beda lib. 3. Hist. cap. et 7. Omnes Sancti Phamnis siue seres in Asia ps obitum ejus conversos esse , omnem per Orbem Ecclesiam di se hoe solum fidelibus celebranaum . Nicaeno Concilio non salutum noviter , sed confirmatum es , ut Ecclesiosica d cet Historia . In Libro pariter de sex Aetatibus scribit . Victor, tis late Libellis , constituit , Pascha die Dominico celebrari, scuso praedecessor ejus Eleutherius , cujus decretis favens Theophilus Caesareae Palaesinae Episcopus , friUt cum ceteris in eodem O rilio Episcopis Synodicam , Gr mlh utilem epistolam

XII. Quod si roges, qua demum de causa Concilium Nicaenum controversiam hanc jam plane determinatam iterum sumscrit definiendam, in promtu est observare, recens pCr Catempora exortum distidium inter Alcxandrum Alexandriae Episcopam a Diuitigod by GOrale

279쪽

scopum , & Crescentium, praebuisse Patribus occasionem Comciliaris decreti cvulgandi. Ad rem elucidandam faciunt verba Epiplianti haeresi Io. Jam pridem enim o a primis inque temporiam variae in Ecclesia de hae sollennitate rentroversiae ne disensiones exstiterunt Quod ct aliis temporibus accidit, velut Alexandri Episcopi inexandrini , , Crescentis, quemadmodum inter se mutuo scri erint, or acerrime pugnaverint . Et hanc litem ab ipso Nicaeno decreto petitam sublatamque fuisse, ipsa testatur Synodus in epistola ad eundem Alexandrum . Quod autem Momnium consensium de Sacratissimo Festo Pasichatis attinet, scitote , quod vestris precibus haec quoque pars prudenter eonui tuta es s it aut omnes Fratres , qui Iudaeos prius imitabantur , secuturi Iam sint Romanos , ct vos . GF omnes, qui ab initio Pascha custodiunt. Romanos ubi appellat, hauddubie respicit decreta Eleutheri, ec Victoris, qui generali sanctione idem stabiliverant. Atque adeo fatentur Patres illi suo calculo decreta se confirmare, quae pridem in ea caussa fuerant evulgata , atque Orbis totius. judicium repraesentaverant. Quod est insigne documentum autoritatis , quam apud Generalia Concilia obtinuerunt Encyclicae, quotic post legitimam promulgationem receptae ubique fuissent, atquGin fidei normam adscitae.

s. III.

280쪽

sas DE LITERIS ENCΥCLIC Is

De Antencyclica Polycratis Ephesini,

& contentionibus eandem

consecutis.

simis solertia ad judicium illud patefaciendum . III. Poberares, o Maηi obse aηtiam Pascharis inter fidei dogmata recensebant. IV. Ob hune imprimis errorem Victor communione priυat Asianos. U. Eorum intolerabiIis spretus Magisterii Ecclesiae. VI. Irenaeus intempestiis pacem curabat. VII. Primatus Apostolicae Sedis multipliciter in hae contentione enituit. VIII. Quid interesset Victorem lxter, ct IrenaeMm, ct cujus sententia potior deineeps fuerit. IX. Fuerunt ex Asianis qui resipiscerent; fuerunt quiis bacretieam Sectam abirent. X. Sententia Uictoris δε eaυklationibus vendicatar. XI. Eadem a Conciliis, b d Caibolica Eeclesia approbatur.

I. Ametsi decreta Pontificum Eleutheri, & Victoris, quae JL judicio totius Christiani Orbis primum obsignata, tum

a Constantino M., & a Synodo Nicaena fuerunt confirmata , satis undequaque commendent Ecclesiassicum Magisterium , imo etiam Pontificiam in rebus Religionis autoritatem , & Sanctae Sedis Primatum abunde demonstrent . non defuere tamen, at

que hodie non desunt plurimi, qui ab hac Polycratis Antencyclica Principatus Apostolici exagitandi ansam arripiant. Culpant nimirum Victorem . quod praepropere hac de caussa pacem abruperit, quod brutum fulmen vibraverit, quod velut suae potestatis limites practervolanti non paruerint Asiani, quod denique ab eodem excommunicati , nihilosecius in Ecclesiae Catholicae communione perseveraverint. Quapropter cum ineptae