장음표시 사용
311쪽
DISSERTATIO N. αεν tigerit, hisce verbis prodit, apud Eusebium lib. 1. HEL cap.
18. Erat quidam Natalis nomine Confessir , qui non ita pridem, sed nostra aetate vixit. Hic forte in fraudem inductus eis ab Asielepio doto , ct altero quodam Theodoto Argenturio . Ambo autem Uti di sipuli e ut Theodoti illius Coriarii , qui primus ob hane doc inarusta potius insaniam a Victore, ut dixi, tunc temporis Episcopo, ab G
clesiae communione rejectas eis. Hi persuaserunt Natali, ut accepto Ialario Episcopus crearetur , ea filicet conritione , ut menstruos ceniasam quinquaginta denarios Ab illis acciperet. Sociatus igitur illorum
partibus sive a Domino corripiebatur in somnis a Clementissimus enim Deus ae D. N. I C. eum qui p6ponum suarum testis exstiterat, perire extra Ecessam nolebat. Sed cum nocturnas ejusemodi visiones negligeret Natalis. ω potὸ honore primae apud illos Sedis, o turpis lueri cupiditate quae multis mortalibus exitio es 9 inescatus, tandem a Sanctis Angelis per totam noctim flagris Meses se gravissime verberatus es . Adeo ut primo diluculo consurgens succum induerit , seinere conspersus , confessim cum lacrymis ad pedes Zepherini Dis pi se se abjecerit , non flum Cleri , verum etiam Secularium vestiagiis advolatus . se Christi miseericordis Ecclesam ipsam miserieordem fletibus sis commoverit atque conterrerit. Multirique precibus Uus . sensis etiam vibicibus plagarum quas pro Chrsei confessone peritulerat , vix tandem ad confessionem admissus. Fac um hoc ita Zephirini Pontificis animum pcrculit, ut decretum illud edendum esse censuerit, quod Tertullianus in lib. de Pudicitia falsε quidem, sed vere peremtorium appellat, dc quo Lapsos poenitentia functos communione sub exitum vitae donandos esse edicitur is VII. Sed praetermissa hoc loco varia circa lapsos admittenados Ecclesiarum disciplina , in eam potissimum inquiramus , quae communius aevo Cypriani recepta erat . corruptam illam atque admodum luxatam fuisse, ipse Cyprianus testis est in epistola i6. Arguit ex Clem nonnullos qui Laesis veniam passim concedebant, atque adeo Presbyterorum illorum culpam ad hunc modum exagitat. Nam cum in minoribus peccatis
PN peccatores poenitentiam justo tempore, o secundum disii inae
312쪽
263orainem ad Exomologesim veniant, se per manus impositionem Episcopi or Cleri Jus communicationis accipιant 2 nunc crudo tempore . persecutione a)huc perseverante , nondum restituta Ecclesiae irarus pace , ad communicatiouem admittuntur , cst stertur nomen eorum rCr nondum poenitentia acta,noudum Exomologes facta , nondum manucis ab Episcopo ct ciero imposita , Eucharistia illis datur. Et inopist. 17. ad Plebem Carthaginensem . Audio tamen quosdam
de Presbyteris nec Evangelii memores , nec quid ad nos Martyres scri erint, egitantes , nec Episcopo honorem Sacerdotii sui est thedrae reservantes , jam eum Lapsis com Nicare coepisse , Gr stem e pro ipsis, or Eucharistiam dare , quando oporteat ad haec per ordinem per nisi . Nam cum in minoribus delictis , quae non in D minum committuntur . poenitentia agatur justo tempore , ct Gomo&gesis fiat , inspecta vita ejus qui agis poenis ιiam , nec ad communicationem venire quis post, nisi prius illi ab Disicopo est Clara manus fuerit imposita . quanto magis in his gravissimis se extremis delictis caute omnia o moderate secundum distiplinam Domini observari oportet 3 Vos quidem nostri Presbyteri, cr Diaconi monere debuerant , ut eommendatas sebi oves foverent, se divino Ma-gserio ad viam deprecandae salutis instruerent. Ego plebis nos eo quietem novi pariter o timorem, qui in stisfactione Dei o deprecatione vigilarent, nisi illos quidam de Presbyteris gratificantes decepissent. Vel vos itaque fingulos regite , ct consilio ac moderm
tione vestra secundum divisa praecepta Lanorum animos temperater nemo adhue importuus tempore acerba poma decerpat: nemo navem
Fam quassatam se perforatam fluctibus , priviquam diligenter refecerit , in altum denuo committat: nemo tuuicam filsam accipere es induere properet, nisi eam se ab artifice perito D tam et Herit, ct a fullone curatam receperis. Haec eadem in epistolis aliis inculcat Cyprianus. Atque ad has disciplinae rationcs mcntem haud- dubie intenderunt Patres Concilii Epaoncnsis carru Lusis , d es, qui is Catholica fide baptizati sunt, si praevaricatione 2amnabili post haeresim transierint, grandem redeundi di ultatem sanxit
VIII. Quum igitur hinc Decii persecutio saeviret , inde s
313쪽
ctiones Montani , Ec Novatiani peccata quaedam contra Dominum admilla , inaccessibilia esste doccrent : Schismatici vero nullo praeniisse examine , dcicctuque omni posthabito contenderent , Lapsis promiscue omnibus veniam esse poemittendam agi eoeptum est a Catholicis Episcopis de selubri aliquo temperamento , quo Sc Haereticis, & Schismaticis modus imponere tur , simulque robur disciplinae circa poenitentiam firmum sub sisteret e atque adeo & remedia Lapsis , dc impedimenta lapsuris objicerentur. Quod per Encvclicas factum esse, paullo infra demonstrabimus.
De varia Martyrum , & Lapsorum conditione aevo Cypriani ab Ecclesiis expensa .
I. Marorum in Ecclesia denitas , gradus autoritas. II. Stantes tui essent , es unde dicti . III. Stantes ex ordine Mart um inooeo baberentur. IV. Stantes ,-Exercitati Marures tiam Θκodatibus decretis, tum Lib. IIis Lapsorum subscribere poterant. U. Lapsorum genera recensenthr. VI. Iis occeinci qui jurabant per genium Caesaris . VII. cui Sacrificati . VIII. Qui Thurimari. IX. Qui Libellaiiei: deque iis Q inni cieri Roma ni sententia . X. Erant qui opinarentur, Libellaticos omni crimine υacare , quod Lib Ilis non aliter quam data Oeensione uterentur . XI. Hanc sit, lationem Religionis adbiberi posse , Veteribus Haeresiarebis placuit.. I. TN Encyclicis Ecclesiarum Smyrnensis primum , tum Lug- L dunensis , dc Viciancnsis 'abunde perspeximuS , quanta accuratione, selutia , & moderamioe us sint Ecclesiastici Praesules, antequam Martyrem aliquem Fidelibus proponerent ve-
314쪽
27 Onerandum . Declararunt non semel. quodnam martyrium cxistimari oporteret Evangelio consentaneum , dc qui Exercitati Martyres client appellandi , quorum scilicet tantopere habita ratio est tum poli consummatum martyrium , tum anica
concessis praerogativiso Iis enim qui post consellionum , post carceres Ec tolerata tormenta essent sit perstites, id honoris clargiti sunt Antistites, ut gradum in Ecclcsia constituerciat. Quin co dignitatis pervcnerunt, ut Synodum ipsi aliquando colebrarim de decreta ediderint, scribonte autore Litelli synodici.
D. odus . . . in Gallia congregata a Cous csioribus , quae Montanum ,σ Maximillam abdicavit: cujus decretum ad eos qui tu Asia erant, Fideles dimana et it . Ab co equidem igna pore Martyrum cpistolae frequentes in vulgus cmanarunt, a sacris ipsis Tractatoribus veneranter cxceptae . Cyprianus disciplinae hujus assertor p. iis min cpistolis suis conditioncs exponit Vcri Martyris , quotquot hujusmodi sunt, appellat Stantes, Floridos, Corematos , &. Consummatos. De quibus ad eorum illustrationem, quae postea dicenda sunt, nonnulla praefabimur. II. Stantes generatim illi omnes diccbantur qui in emisia confessione persistebant immutabiles . Et hoc titulo Cuprianus in epist. 3I. fidulas omnes justos a Laptis discriminat. Oremus
pro Lusis, ut erigantur : oremus pro Stauiπus, ut non ad ruinam usque torren/ur . Phraseologia haec e divinis Scripturis petita cit. Apostolus enim ad Roman. cap. II. v. 1 o. scribit. propter imeredulitatem fracIi sunt: Tu aut sa , G noli altum sapere 3 sed time. Et cap. I . v. Domiπo suo gat. - , .. yγtens es evrm Deus Paluere illum . Et id quidem singulare cito Dei donum , atque ab eo postulandum, monct in epiί . I. ad Corinth. cap. IO. V. t r. s is se existimat fare , et iis r ne cassit. Et ca P. I F. U. I. Stantes in Evangelii confessione commendat- Eet inret se quod praedicavi vobis , quod or acccepistis , in ενο Cr satis. Eadcm voce utitur quum permanentiam in fide rccolis, m r. ad .Corinth. cap. I. V. 2I. Adjutonrs semus Vardii vcstri: nam sita, ua is o Et de
Epaphra ColosIentium Apos do scribit in episti ad Colos lenses
Cap. . v. I a. Semper solicitus pro vilis ira orationum , at uetis per
315쪽
fecti. Hinc apud eundem Apostolum cap. I. v. F. epistolae ad Galatas, Stantes & Servi opponuntur . State , se nolite vos iterum jugo servitutis contineri. Ad quod facit illud Zacchariae cap.
3. v. T. Haec dicit Dominus exercituum si in viis meis ambulaveris custodiam meam custodieris, Tu quoque μάicabis domum meam , cst eusto.
dies atria mea : dabo tibi ambulanses de his, qui nune his assiunt. Hebraeus legit. Ambulanti in viis Domini sors erit imo Mantes. Fideles Stantes , id est, qui in conscssione & bonis operibus perseverarent, ad suffragia esse vocandos, scribit Cyprianus in epist. I . Hoc enim o verecundiae , or disii uae , Or visae omnium
nostrum convenit, ut Praepositi cum Claro convenientes , praesente GrStantium plebe, quibus o Vsis pro fide cr timore suo honor adhibendus est, duponere omnia eommunis consilii Religione possimus. Et clarius in epist. 17. Quando Ecclesia in Episopo , or Clero , se in omnibus Stantibus sit consitura. Eorumdem preces plurimi facit idem C
III. Ex ordine autem Martvrtim Stantes erant qui post varias Praesidum & tyrannorum insectationes , post martyrii cruciatus , perstitissent immobiles. Hos tametsi pauperes condignis honoribus subsidiisque afficiendos cile , scribebat Cyprianus epist. 37. Pauperibus quoque eura er diligentia vestra non defit: ii tamen qui in fide Stantes, cir nobiseum fortiter militantes Christi eastra non reliquerum. Eorum titcras prae CCtcris recipi oporter decernit in opist. 3o. Quanto meliores irarum literae fuissent, s proi s preces Stantium humilitate i rum adjutae fuissent: quoniam Grfacilius impetratur quod petitur , quando is pro quo petitur . condignus es , ut quod petitur impetretur. Totus est in epist. IO. ut Stantium Martyrum gloriam encomtis celebret. Florida consessio, & Floridi Martyres in epist. xi. dicuntue . qui fortes in consessione , paratosque ad quidquid subeundum se se commonstrarent e Coronati , qui in fide dc Religione tenenda mortem obivent: Consummati, qui iis omnibus strenue defuncti, quae Martyribus erant superanda, in confessione occumberent.
IV. Martyres illi qui Stantes & exercitati appellabantur, inter alias praerogativas quibus ab Ecclesia cohonestati sunt, illam
316쪽
quuque adipistebantur,qua in Ecclesiasticis controversiis ferre suffragium , dc contentiai cs sciatentia sua componere postent. Pe speximus id in Encyclica Lugd. , dc Viciancias. In Synodo qumque Carthaginensi sub Cypriano Epistopos plurimos velut Martyros subscripstile novimus,non inutili gradus accessione ad decre-ttarum acquitatum commendandam: qucmadmodum ex iis quae paullo intra disputabimus , perspicue constabit. Scit dc alia cospraerogativa a ceteris secornebat, qua scilicci Martyrcs quoties ad ipses recurrerent Lapsi, porrectis libellis subscribebant, quibus iidem Lapsi apud Episcopos vcl pacem, Vci poenarum impetrabant relaxationem. Ue hac illorum praerogativa agit Tertullianus in libro ad Martvrcs. tam pacem quidam iis Ecclesia non ha-bontes , a Martyribus in carcere exorare conse et erunt . Es ideo eram
citam propterea in votis habere cr se ere es custodire debetis , ut si forte is aliis pracsare posuis. Quamquam idem scriptor , quum ad castra Montani litarum transiit let, hanc in Martyribus pracrogativam irridet dc insectatur, quum scilicci Martyres pro iis criminibus Epistopossxorarent, quac gregis illius homines in accestibilia appellitabant. Conser iis librum Tertulliani de Pudicitia cap. 22. Contra vero cum multis in locis , tum praesertim
homis i o. in Libri Numerorum Origenes ea jura Martyribus attributa commendat : S. Cyprianus , tamctii illis modum imponi aliquem peroptaret , non interim illaudata praeterini sit . V. Lapsi de quibus contentio orta cst, ii erant qui lcmporCDecianae persecutionis, confessionem fidei & gloriam Christiani nominis aliquomodo laeserant. Namque jure Canonum communio illis vel ipse in exitu vitae denegabatur , dc perpetuae poenitentiac , gravissimis lue poenis subeundis addicebantur. Horum familiam ducebant Apostatae, quibus pro criminis gravitate nonnisi rarisime venia conccita cst. Et de his cum sua Carthagincnsi Synodo Cyprianus ad Cornelium seri it in cpist. 37. Interesse debet, Frater Carisme , inter eos qui vel apostataverun , is ad ficulum cui renunciaveravi, reves gentiliter vivunt, vel adhaereticos transfugae facti, contra Ecclesam parricidialia quotidie
317쪽
arma Fuficipiunt o inter eos qui ab Ecclesiae limine non recedentes,
ct implorantes jugiter ac dolenter rivina se paterna flatia , nune se ad pugnam poratos esse , ct pro Domini sui nomine . nc pro sua salute sare fortiter se pugnare profitentur. VI. Alii Lapsi erant qui ut se se a persecutionis furore i
munes praestarent, siquando jusjurandum emittere rogarentur, per genium Caesaris jurabant. Imperatores ipsi, qui in hum nis adhuc agentes sua habebant Altaria suos lue Sacerdotes , id moris introduxerant, ut Subditi per Caesaris genium jurarent. Et inter illos primus fortasse Caligula morem usque adeo promovit , ut interimi nonnullos justerit, quod nunquam per genium suum dejurassent, ut observat Suetonius in illius vita cap. 17. Hinc Smyrnensis Encyclica resere, Proconsulem hoc etiam intimasse Polycarpo . Jura per genium Caeseris : referente Eusebio lib. 4. His . cap. is. Et Tertullianus in Apologetico cap. 32. ad rem scribit. Sed se juramus sicut non per genios Caesarum, ita per salutem eorum quae es augustor omnibus geniis. Nescitis, genios Daemonas dici se inde diminutiva voce Daemonium. Occurrit saepius in Actis
Martyrum , Iudices id genus juramenti Christianis proposuisse. VII. Sacrificati ex Lapsorum ordine illi dicebantur, qui de es culentis quidpiam quod fuisset Diis oblatum, comederent. Illud
enim Decius paritor silo edicto caverat,ut venalia pleraque omnia prius aut perfusa , aut libata , aut sacrificata est vat, quo detegerentur Christiani,quibus ea non comedere mligio erat,ut discimus ex Actis SS. Terentii, Africani , dc Sociorum . Eadem pro iit Lactantius de Mortibus Persecut. Cap. 37.
VIII. Thurificati dicti sunt illi qui quum ad publicas ossicinas emturi quidpiam accederent, focis ubique paratis grana thuris injiciebant, quemadmodum ad argumentum idololatrici cultus
Edictum imperiale fieri decernebat. Uc. Libellatici ex Lapsis plurimi in hac Deciana persecutione sunt appellati. Res a Praesidibus excogitata ad Gentiles a Christianis secernendos ita se habuit. Iis qui Idolis sacra fecissent, concedebant libellos quo iam, rei peractae indices de testes. Quapropter. Christiani ut capitis discrimen evaderent, vel incunias . E-
318쪽
27 libellos hujusmodi redimebant, vel per alios Gentiles sacrificia Omerentes, nomen proprium libellis adscribebant, quibus persecutione reddebantur immunes . Agit de his prolixe Cyprianus in opusculo de Lapsis , & gravitatem criminis ita detestatur. Nee sibi quominus agant poenirentiam, blandiantur qui etsi infandis se
crificiis manus non contaminaverunt, libellis tamen conscientiam 'Lluerunt . Et illa professio denegantis, contenatio Chrisiani quod fuerit , abnuentis: fecis R dixit quidquid alius faciendo commisit. Equidem non immerito. Nam cum Libellus publicorum Actorum imdicium csset Sc documentum , cui nomen ejus qui libellum acceperat, inscriptum erat, satis grave scandalum Fidelibus in gerebant , seque a fide ec a nomine Christiano descivisse probabant quicumque libellos illos proferrent. Hus i , prosequbtur Cyprianus , deliquit qui fecundum hominem Deam cogitans , dere se poenam criminis credit ,si non palam crimen a sit. Chrisus in praeceptis fluis dicit: qui confessus me fuerit, confiteιitur eum Filius hominis. Et Christianum se putat qui Chrimanus esse eonfunditur aut meretur Quomodo potest esse cum Christo qui ad Christum pertinere aut erubescit, aut metuit, Et hunc Cypriani Tractatum Romani Clerici Inter pontificio currente, in Ecclesia quum lcgillent, communi QTragio approbarunt, Libellaticorum crimen Exsc-crantes. Scripsit iccirco ex illis unus & omnium nomine epi. stolam , quae est num. 31. ad Cyprianum, Romanae Ecclesiae
Presbyter Novatianus , & ad rem inquit. Qui se iras infideles illicita nefariorum libellorum profesone prodiderunt, quasi V seri,
irretientes illos laqueis Diaboli, viderentur, quo non minius quam
si ad nefarias aras accessi sint, hoc 'se quod ipsum contesati su rant , tenerentur. Cum totum fidei sacramentum in con sene Christi nominis intelligatur esse digestum , qui fallaces in executione praefigias quaerit, negavit, se qui vult videri propositis adversus Evangeliam vel Edictis mel legibus satisfecis, hoc ipso jam paruit, quod videri paruisse s voluit. Et idem Romanus Clerus in epissi 33. ad Cyprianum scripsit. Sed etiam adversus illos qui acta fecissm, licen- iam sam alique ut se siriberentur, mandando fecissent. Non est enimium is selere, qui ut fleret, imperavis; nec est AElienas λ crimine
319쪽
α7s euius eo nβ , licu nou a se admissum erimen , tamen publice legitur. Coiverunt igitur in eandem sententiam Romanus Clerus, di CP prianus Africae Primas , ut reos cxistimarent quotquot libellis persecutionem declinarcnt. Et iccirco Schismatici qui Novatiano adlueserant, Sanctum Cornelium cum aliis calumniis insimularunt, tum illum libelli labe maculatum esse dixerunt, teste S. Cypriano in epist. 1 f., qui etiam in epist. 68. revocans ad judiciunt Concilii Carthaginensiis caussam Basilidis 3c Martialis, recenset illorum crimina , Ac inter alia inquit: Basilides, se miserialis nefando Idololatriae libello contaminati sunt. X. Ad haec , apud nonnullos invaluerat periculosi opinio illa seu potius Christianae Ethices corruptela , qua nullam in his procurandis , emcndis, accipiendisque ii liis noxam admitti arbitrabantur: imo licitum unicuique prorsus id esse ad poricula cvadenda , Ac ad cruciatus ac furorem Tyrannorum declinando . Diu multumque in hujus opinionis falsitate coarguenda insudarunt sacri Tractatores , 5 praesertim Ct crus Romanus , ac Cyprianus qui in exhortatione ad martyrium 8c rationibus 8c exemplis demonstrat , eos omnes qui libellos aut postularent, aut acciperent , ne fidem Christi confitcri cogercntur , gravissimo crimine. maculari. Pluribus argumentis id ipsiura prosequitur , ut Libellaticos uti simulatione fidei quae illicita scmper damn bilis est, exemplis Tti vcteris , atque imprimis EleaZari certo demonstret. Ac nequis vel libello, vel alicujus rei oblata AIi μυ-- Pa fallat, amplectatur decipientium malum minus. Nec Eleazarus tacendus est, qui quum sebi a Miniseris Regis sterretur facultas , ut accepta carne qua liceret sibi usi , ad circumveniendum Regem simularet se illa edere quae de sacrificiis atque illιιitis cibis ingerebantur , cofσtire ad hane fallaciam uoluit , dicens, nec aetati suae , nee nobilitati convenire id stetere , quo eneri flandali reninrexistimantes Eleadarum nonaginta annis Matum ad Alienigenarum --
rem relicta ac prodita Dei lege transisse nee tanti esse Merari brevi vitae momenta, ut inense Deo incurrerent aeserna supplicia. Et mox. Sinerra prorsus fides , se virtus integra aestis puro , nec Regem A
uochum cogitas, sed Deum judicem; ut sis , proficere sibi ad salutem
320쪽
non posiet ,s hominem derideret sir falleret: quando Deus qui eo silentiae oster Iudex es cir sius timendus , nec derideri posit -- vina nee falli. Eadem scribit Romanus Clerus in suis epistolia quac inter Cyprianicas num. 3I. &. 3 s. leguntur. Et Cyprianus passim sententiam candom inculcat in plurimis aliis Literis ad Clerum Carthaginensem dc ad alios transmissis. Certe in epistola ad Antonianum &. de eodem crimine copiose operoseque disputat, & novum Libellaticorum subterfugium refellit, qui vulgo persuadere conabantur, libellum se data occasione persec tionis dumtaxat accepisse, alioquin nequaquam accepturos. Quam do is , verba sunt Cypriani, cui libellus acceptus est, dicat: Ego prius legeram , cr Disops tractante cognoveram , non sacrificandum Idolis, nee simulacra servum Dei adorare debere: ct idcirco ne hoc facerem quod non licebat eum occasio libelli fuisti oblata, quem nec ipsem acciperem . nisi ostens fuist occasio J ad Magistratum vel veni, vel alio eunte mandavi: Chrisianum me esse, sacrificare mihi non licere, ad aras Diaboli me venire non posse , dare me ob hoc praemium, ne quod non licet, faciam. Eo igitur praetextu crimen suum obvelare nitebantur , quod illud data occasione facerent, secus, nulla ratione facturi . Ab hac tamen cavilliit one resipuerunt Libellatici post quam & commoniti redii guti a Cypriano fuerunt, eodem sanistissimo Antistite scribeme ibid. Nunc tamen etiam iste qui Illelio maculatus est . postquam nobis admonentitus didicit nec. hoe se facere debuisse. er si minuas pura sit. Cr os ejus feralis cibi eontagia
nulla polluerint, conserientiam tamen ejus esse pollutam inet auditis nolis, Cr lamentatur, σ quod deliquerit, nunc admonetur, se non tam crimine quam errore deceptus , quod jam de cetero instructus cir pa ratus sit, contestatur.
XI. Sed & perniciosam illam opinandi licentiam, idemque in anum dogma , licitum scilicet esse Religionem simulare, invexerant pridem Haeresiarchae . Praelusit certe Simon Magus qui attestante Origine lib. 6. contra Ccisum cap. 6. . docuit, quemlibet posse exterius Religionem simulare , modo illibatam
servet mentem . Eadem opinione ducebatur Menander , quemadmodum ex Grtulliano discimus in lib. de Anima cap. 1 o. Id