장음표시 사용
341쪽
ram mediocriter temperandam esse eredidimus , ut interim dum Episeoptis dari a Deo nobis si inetur , in hoc o eorum qui moras possent dilationis sinere, caussa teneatur : eorum autem quorum vitae suae foem urgens exitus dilationem Non potes ferre , acta poenitentia , se professe frequenter suorum istestatisne facti m ,s lacrymis, si gemituus , si fletibus , dolentis ac vere poenitentis animi signa prodiderint , cum spes vivendi secundum hominem nulla sentiterit, ita demum caute se filicite subveniri Deo ipso sciente , quid de talibus
faciat , Cr quatiter judicii sui examines pondera ρ nobis tamen anxie ramitas , ut nec pronam nostram improli homines laudent facilitatem , nee vere poenitentes accusent nostram quasi duram credulitatem . X. Haec Romani Cleri Encyclica a Novatiano tunc Archidia-Cono exarata fuit. Zeloque &. eloquentia Cyprianicas epistolas aemulatur . Subscripta autem est ab univcrso Clcro , nec non
ab iis qui Romae aderant, Consesseribus . Testatur id in epi stola ad Antonianum laudatus saepe Carthagincnsis Antistes . Additum est etiam , Novatiam tunc scribente , o quia frustrat, sua
more recitante ; Presbytero Muste tunc adhuc Confessore , nunc etiam Martyre sub cribente , ut Lalsis infirmis se in exitu consituris pax daretur . Quae pars altera ruit decreti Fiduciarii , seu Provisorii. Quin etiam operam locavit suam Romanus Clerus, ut eadem sententia ubique locorum obtineret. Iis certe paria simi quae
scripsit ad Siciliae Episcopos , & quorum exemplar huic epistolae adjunxit. Quales literas, ait. in Siciliam miserimus , subjectas habebis . Quod equidem documento est , cam fuisse Romanae Ecclesiae mentem , ut haec epistola more ceterarum Encyclicarum in Orbem vulgaretur. XI. Insuper quandoquidem magna erat Confessorum, & Martyrum disnitas atque autoritas, ut maturius Ecclesiau ceterae ad assensum traherentur, non satis duxit Romanus Clerus id agere , ut Martyres supradictae Encyclicae subscriberent, sed illi peculiarem eorumdem epistolam annectit , commendatque .
Quamquam , scribit idem Clerus . Confessorum quoque quos hic ALMe in carcerem dignitas fluae Confissionis inclusit, se ad certamen Evam gelicum sua fidei in confisione jam gloriosa semel coronavit, literas fimis beas
342쪽
293beas conspirantes cum literis nostris , quibus severitatem Evangelieae disciplinae protulerunt , se illicitas ραδειones ab Ecclesiae pudore remotarunt . Nisi hoc fecissint, disciplinae Evangelicae ruina non facile
sarciretur , praesertim cum Nulli magis tam congruens esset, tenorem
angelici vigoris illiLatum dignitatemque ser re , quam qui se excruciandos est excarnificandos pro Evangelio furentibus tradiderunt , ne martyrii honorem merito perderent.
XII. Sed in ipsas jam Mosis dc ceterorum Consessorum literas inquiramus, quas Clerus Romanus ad Cyprianum transmisit . Communicaverat idem Clcrus Tomum Encyclicum XIII. Literarum , simulque Encyclicam Cypriani decretum Fiduciarium
proponentis , cum Presbyteris, Diaconis , ceterisque Conses ribus Romae in carcere dctentis. Inter alias erant epistolae decima , dc quintadecima , quae adinstar concionum Athleticarum erant , dc velut orationes ad martyrium hortatoriae. Eralegerunt Con sibros , dc in epistola rescribentes, quae num. 3I. legitur , Cypriano gratias reterunt, sicque ad agonem torti alacrique animo sustinendum , ab earum lectione excitari fatentur.Sententiam deinde suam circa decretum Fiduciarium eleganti dc fervida onatione exponunt. Verba illorum cedro digna prosequamur. En aliud, inquiunt, gaudium nosrum, quod in officio Episcopatus tui , licet interim a Fratribus pro temporis condisione di
fractas es . tamen non defutui ..... Sed quod nos ad majorem la risiam robustius provocavit. tacere non posumus , quin omni vocis no- prae t simonio prosequamur. Animadvertimus enim , te congruente
censera es eos digne objurgasie qui immemores delicrorum suorum , pacem a Presbyteris per absentiam tuam festinata es praecipiti evia. ditate extorsissent; se illos qui Me respecta Evangelii Sanctam Domini canibus , ct margaritas porcis proseua facilitate dynasente cum grande delictam , se per totum pene Ortem incredibili et ad ratione grasatum non oporteat, nisi ut i e scribis , caute moderateque tractari , consultis omnibus Episcopis, Presbteris , Diaconibus , O 1βο-ribus , est Vsis Stantibus Lauis , ut in tuis literis se iis istaris: ne
343쪽
vellere , aliasque addunt rationes, quibu3 decretum Fiduciarium omnin6 probant stabiliuntque. XIII. Interim Cyprianus nihil per Africam intentatum reli
quit, ut Collegas suos ad consentiendum eidem decreto adduce ret . Atque imprimis scripsit in epist. 26. , nullam rationem habendam csic Libellorum, quos Martyres ante redditam Ecclesiae pacem Lapsis concessissent. Imperat iccirco Clero Carthaginensi, ut literas illas XIII., seu Tomum Encyclicum curet intimari Ecclesiiis Africae, subjungitque. Et ideo instetur interim Vsolis, quas ad ws proxime feceram: quarum exemptam Collegis quoque multis ammisi , qui refri erunt , placere sibi quod tuimus , nec ab eo receden dum esse, donee pace nobis a Domino redditώ, in unum convenire , se singulorum caussas examinare possimus. Sed est quid mihi Cataonias Collega meus scri erit, quidque ego ei rescri erim , ut sciretis , utrissique epilolae exemplum literis meis junxi: quod totum peto Fratribus mseris legatis. XIV. Literas tum Romani Cleri, tum Consessorum vix accepit Cyprianus, quum animadvertens miram in observando te nendoque decreto provisorio consensionem , continuo illas ad
Clerum Carthaginensem transmisit , jussitque ut exemplaria universis Africae Ecclesiis intimarentur . Namque in cpist. 32. postquam diserte commemorasset epistolas Romani Cleri, dc Con- fetarum , subjungit. Exempla vobis tr Umisi: vos curate quantam potestis pro diligentia ves . ut scripta nostra , est illorum rescripta Fratribus nosns innotescant. Sed s qui de peregrinis Discopis Coli gae mei , vel Presbyteri , vel Diacone1 praesentes fuerint, vel supervenerint, haec omnia de vobis audiant: ct s exempla episeolarum transiribere , is ad suos perferre voluerint , facultatem transiriptionis aeripiant. . ut in Ecclesiarum tu quoquo modo interim compo. nendo fervetur una ct fida consensio . XV. Restat ut quae autoritas huic Provisorio decreto in Ecclesia fuerit attributa , paucis expendamus . Vis autem ejus mirum in modum ex eo elucet, quod Cyprianus in epist. 34. ad Clerum scripserit, eos omnes a communione arcendos esse , qui decreto refragari auderent, &. salubri, ut loquitur, auxilio O, Dissiligoo by Cooste
344쪽
3 octsisterent. Ipsum Cyprianum verbis suis audiamus. Vos itaque se- euudum literas meas Meliter o salubriter confidentes , a consiliis melioribus non recedatis . Legite vero has easdem literas ct Collegis meis, Aut aut praesentes fuerint , aut supervenerint, ut unanimes se eon cordes ad fmenda ct sananda Lararum vulnera consilium salubre teneamus, iractaturi pleni me de omnitus cum convenire in unum per Domini misericordiam coeperimus. Interim squis immo eratus es prae- eops sitis de noris Presbyteris , vel Diaconibus, sive de peregrinis au-flis fueris ante sententiam nosram communicare cum Lusis, a communicatione nostra arceatur , apud omnes nos caussam dictarus temeritatis suae , quando in unum , permittente Domino , convenerimus . Clericos omnes ctiam peregrinos severo cidcm decreto supponit Cyprianus non alia sane de caussa , quam quod Fiduciarium illud edictum suum pro universi Claristiani Orbis judicio magisteri que habendum clla arbitraretur . Atque huc respiciunt quae scripsit ad Clcrum Romanum , quum illi s uperiorem epistolam
dirigeret. Quippc in epist. 3 s. candem sententiam excommunicationis contra decreti obtrectatores dc transgrcssercs insinuat, inquiens . Quod si ultra temeritas eorum non meis , nee vr is literis compressa fueris , nec conssiis salutaribus obtemperaverit , agemus ea quae secundum Evangelium Dominus agere praecepit. Rescripsit ad haec Romanus Clerus in epist. 36. , dc quod in transgretares statuerat Cyprianus , summa consensione approbavit, quin & immoderatae petulantiae dc temeritatis periculosae eosdem coar.
XVI. Ad vim Encyclicae hujus seu decreti Fiduciarii editi
accuratius commonstrandam , plurimum dc prae ceteris argumentis aliis facit Libellus de Lapsis , a S. Cypriano per cademtcmpora exaratus , in quo dc Varia Lapserum genera , & crim, num quae illi patraverant, gravitalcm , & difficultatem describit veniae obtinendae, nisi competenti poenitentia divinum Numen ad gratiam 5c miserationem infleehere laborarent. Id multis cum rationibus , tum exemplis adstruit atque demonstrat. Quandoquidem vero invaluerat atque altas radices C rat praesumtio Martyrum , dc Confessorum , qui Lapsis omnibus pacem
345쪽
que id interim agit , ut jus illud certis limitibus circumscribatur , Ccrtaque ut ratione definiatur , vehementius instat. b Ara Dei animae occisorum Martyrum elamant magna voce ,
dicentes : Quousque, Domine Sanctus CT verus , non judicas , ct vindicas sanguinem nostrum de his qui in terris habitant
requiescere ac patientiam tenere adhuc jubentur : or quemquam
posse aliquis existimat remittendis passim Luanti que peccatis H-gnum fieri contra Judicem velle , aut prius quam vindicetur , usi alios posse defendere 3 mandant aliquid ΛIartyres sieri λ Si jusa , si licita . si non contra ipsum Dominum , a Dei Sacerdote faciem da sun3 ι obtemperantis facilis et prona consensio , si petentis fuerit religiose m deratio . Mandant aliquid Martyres fleri 3 Sed si Fripta non sint in Domini Lege quae mandant , ante es, ut sta mas illos de Deo impetr e quod posulam; tunc facere quod mam dant di neque enim Batim videri potes de divina majesMe tam cessum , quod fuerit humana pollicitatione promissum , Multa in lianc rem congerit ad decreti Provisbrii defensionem in eodem opusculo Cyprianus . quod cum altera subinde Encrclica de qua pollea , in Orbem transnisit. - XVII. Rebellium hujusinodi motuum , quibus & Martvres nonnulli praerogativas suas intem ranter ampliabant, &. Clerici aliquot lapsos Sc plcbcm contra decretum Fiduciarium incitabant , autor erat & dux Felicissimus, qui cum factiosis aliis Prc1byteris junctus, apcrtum schisma adversus C rianum invexit . Hunc S. Antistes gradu & communione privavit, decretumque excommunicationis in Epist. 1. direxit ad Caldinium, & Herculanum Collegas, & ad Rogatianum , atque Numidicum compresbyteros , quibus haec insuper mandat. Hasliserin meas Fratribus nostris legite , ct Carthaginem ad Clerum quoque transenittite , additis nominibus eorum quicumque se Feli Limo junxerunt. Insuper cum Schismatici Africanam plebem miris artibus Adversus Primatem suum excitarent, scripsit ille circularem epistolam quae num. 3. legitur, & Felicissimi socio
346쪽
rumque facinora prodit. De suo autem decreto ita edi sierit. Eadem nunc ratio , eadem rursus everso per quinque Presbyteros Feb. est imo eopaiatos, ad ruinam salutis indueitur, ut non rogetur Deus , nee qui negavis Christum, eundem Chrisum quem negaverat, deprecetur: post culpam criminis tostatur se poenitentia: nec per Epsopos , cr Sacerdotes Domino satisfiat, sed relictis Domini Meerdoti bus , eoutra Evangelicam disciplinam πο- traditio sacrilegae institurionis exfiurgate cumque semet piacuerit tam noris , quam Confessoribus, or Clericis Urbicis , item o universis Episcopis vel in nostra
Prom/ncia , mel trans mare constitutis, ut nihil innovetur Area La- - orum causam , nisi omnes ira unum convenerimm , se collatu eoAFlii, cum disciplina pariter, is misericordia temperatam malentiam
fixeri s . Contra hoc consilium nostrum rebella ν , ut omnis Sace
dotalis aluoritas se potestita factiosis conspirationibus destruatur . Ubi contentionem hanc a Schismaticis excinatam adversus Fiduciarium decretum appellat rebellionem , esseque ait eversivam autoritatis & potestatis Sacerdotalis, quae jura magisterii adhibuerat in co decreto formando, cui commune Orbis judicium accessit . Oppido pulcrum S cificax est hoc Cypriani testim nium ad Encyelicarum Literarum usum, vim , & magisterium commendandum . Paria sunt quae scripsit ad Antonianum in Epist. 11. ubi recensitis actis in decreto Fiduciario promti an-do , subjungit. Siquis vero aAte Concilium nostrum , se ante sente tiam de omnium ci filio statutam, Lusis temere communicare voluisset, irae a eommunione abstineretur . De .actis ipsis decreti Fiduciarii sic loquitur . prae Literae per totum Mundum visae siunt , er in notitiam Delesiis omnibus , σ universis Fratribus perlatae sene. Equudem in promulgatione decreti hujus Encyclici apud Ecclesias omnes satis elucet, quanti haberetur disciplina haec scribendarum Encyclicarum , quum fervente licet persecutione, quae anno 1 so. dc 13 p. grassata est nihilque praepedierite aut rerum difficultate , aut locorum intercapedine potucrint Episcopi in illud decretum consentire . Neque verb Cyprianum haec cum Antoniano iactabundum asseverasse, aut finxisse dixerit, cui sinum omnino sit sinciput. Eap ratum satis est, Antoni
347쪽
num jam ab anno ipse 11 ., quo decretum sequens in Vulgus emanavit, subdubitare coepisse de autoritate fuciem Fiduciarii
decreti, eique Peremtorium quod in eadem caussa Lapsorum secutum est, ex adverso committere , perinde ac si horum at terum abrogari oporteret. Quid igitur causiae fuit, cur Antonianus aut falsitatis Sanctum Antistitem non postulaverit, aut tanti decretum Fiduciarium aestimarit, ut de Peremtorio haesitaret ρ Noverat scilicet ille consensionem ab Ecesesis omnibus decreto Provisorio praestitam: rationes decreti alterius Peremtorii, quo ut indulgentius cum Lapsis ageretur, cautum est, plane ignorabat. Primum decretum Encyclicis a Novatiano suo,& a Ciero Romano confirmatum pluris faciebat, quam quod Ecclesiae subinde, a quibus ipse cum Novatiano distractus erat in Schismate . pari consensu eodemque magisterio condidissent. Quamobrem Cyprianus ad eundem scribens & decreto Fiduciario nihil attribuit, quod ex Antoniapi ipsus, & ceterorum conscientia non esset ι & Peremtorii decreti rationes omnino consentaneas & aequas esse defendit, ut Pullo infra prolixius dis putabimus.
De exitu Decianae persecutionis, deque Schismatibus Romae, . & Carthagine excitatis.
348쪽
tiano excitatur. VII. Alterum Carib ine d Noυato, FeIiess-mb , .m factiosis Pres teris . VIII. Noυato Romam pro clyceniste , Felici simus etesiis, Archidiacorus praees Sobismoticis . IXCyprianus. in Concilio Carlboginensi Privatum Lambesitanum, et complices Sobismoticos damnat : qui Forthnatum in Sedem Car-
I. , Andem occasione primi belli Carporum & Gothorum I anno Σ11., Deci Ecclesiam suam miserante, truculentissima Decii persecutio cessavit. Duos imperii hostes , exte
num Unum, internum alterum , Turannos &. Barbaros Decius expertus est. Atque e Turannorum numero, quos Trebellius
Pollio usque ad XXX. reccnsilit, Valcns fuit, de quo Victor de Caesarib. Valens Licinianus Imperator essectus est . Is quidem impcrium in Illyrico arripuit, de eodem scribente Vopisco.Quum paucis diebus Ill=rico imperasset, occisus est . Hus apud Oc-Conem numisma exs at, cujus antica pars sic inseribitur. Imperator Caesar Iulius Valens Pius Augustus. Anno I. Macedoniac quoque Pracses Lucius Priscus Gothorum auxiliis fretus, tyrannidem & imperium asIumst: De eo scribit Victor de Caesarib. Per eos dies Lucio Prisio delata dominatio Gothorum concumsu , postquam dirreptis Thraciae picririque illo pervenerat. Qua caussa Decio quam potuit maturrime Roma digresso, Iulius Valens cupientismo vulgo imperium capit. Verum utrique Priscus nempe , dc valens 9 mox caesi: cum Priscum Nobilicis hostem patriae censuisset . Praeter hos fuit Perpenna, qui Tyrannidem in Galliis arripuzrat : quamquam & hunc brevi interemtum , reserunt Historiae Augustae Scriptores . Accedcbat de illud indommodi , quod Gallus qui polica in imperio successit , occultis machinationibus Decio insidias , ec publicae tranquillitati turbasili uer taII. Ex alia parte aspera Gothorum gens , quae ad Vicinia Paludis Meotiais multo pridem insederat, ut Iomandes de r bus Gothicis narrat di per eadem tempora collato cum barbaris aliis exercitu , Daciam , ac Moesiam occupaverat, atque ad sinistram Istri sedem fixerat: unde assiduis & inopinis depraeda- Duiliaco by Corale
349쪽
tionibus Thraciam in stabat. Philippus Imp. reprimere illos nequidquam molitus fuit: quod feliciter Decio contigit,qui eosdem ad Thanaim usque rejecit, dc Gallum ingciatibus copiis instr istum misit qui barbaros contineret. Zoili nus lib. 3. His . cap. 13. describit auspicatissima prima Decii gesta adversus barbaros,
quos a regione quam incoluerant, & Unde venerant, Scythas appellat. Prodit etiam tunc demum cam l omanis i lacu ille sentcntiam , ut Thracia lallo amplissimo circumdaretur, quatenus barbari in imperii Provincias non ultra irruerunt. Cetera his vc bis prolequitur . Quumque Gallum ad Thaumidis ripam solis magnis
c m copiis collocassent, i Decius J cum reliquis ad hos ure propias
accedolat. Rebus ex animi sententia succedentitas, Gallus afl mollem das res novas conversus, legatis ad barbaros missis et ut tu finierat eis '. iasidiarum ad Dersus Decium zenirent, hortabatur . Ais ια id me quod imperatum erat , accipienti us , Gallus quid- capcidis Le rLIM Thanaidis intentus erat: Barbari vero trifariam dit' si qeodam in loco aciem instructam collocabant, quem locum Palus quaedam a fronte
muniebat. Ubi multos ex eis Decius interemissi, aciws secunda se pervenit : qua iba quoque in fugam acta , pauci quidem ex acie terris prepter paludem conspeeIi βιnt . Ibi quum Gallas per indicia Deeio An fcessit , ut eos per ipsam paludem invaderet, imprudenter ob locorum ignorantiam progri sus, ct cum copiis quas secum ducebat, in luto δε- Mus . a barbaris undique telis petitus, nuώ cum iis quos propter se habebat, nemine prosus evadendi facultatem nacti, periit. Laetaniatius quoquc de Mortibus Pcrsccut. cap. 4. scribit. Nam prosus
adversum Carpos , qui tum Daciam , Mosamque occupaverant , timque eircumventus a Barbaris , ct cum magna exercitus parte de
latus , ne sepultura quidem potuit honorari, sed exutus se nudus, ut hosem Dei oportebat, pabulum feris ac volucribus jacuit. Et Epito- me Victoris. In silo barbarico inter eonfusas turbas gurgite Paludis submersus est , ita ut nec eadaver ejus poterit inveniri. III. Barbari, quibuscum pugnavit Decius, a Zosimo Scythae, Carpi a Lactantio , & a Scriptoribus rei Augustae Gothi vocantur . Ut autem dc secum ipsis , cum rei veritate concilientur aliquomodo Scriptores , expendenda sunt quae in hoc argu-
350쪽
mento scripsit Jornandes. Loquens enim de primis Gothorum irruptionibus in Romanum imperium , apposite observat, barbaros alios Gothis misie admixtos , Boroncs puta , Gothos , Une-gundos , ut eos Zoiimus passim appellat, Astringos , Tliaphilosaliosque quos ibi lcm suo quemque nomine oenso.Carpos autem Lachantius vocat non immerito , quum Carporum opem ob majorem locorum experientiam Gothi expetierim. Concinit enim Jornandes cap. I 5. Sed se Carporum tria millia accessere , genus hominum ad bella minis expeditum , qui saepe Romanis infesti erant. Iccirco in aliis Gentium Septentrionalium transmigrationibus Carpi plerumque associati fuerunt, ut in Langobardica expeditione in Italiam fac a proclive est Observare. Et Imperatores quidem a Carpis devictis cognomentum sumere nequaquam dedignati sunt. Apud Tristanum Tom. II. pag. 377. nummus hodieque exstat sub Decio cultus quum primum Gothos dcbellasici, Ed inscribitur. Victoria Carpica Votis X. Gothis tamen potissimam rei gestae partem fuisse attributam , testatur Constantinus M. in Orat. ad Patres Nicaenos Cap. 24. Te nunc interrogo , Deci , qui Iustorum laboribus olim insultabas , qui Ecclesiam odio prosequebaris . . . . . . . Quid reram nunc agis post hanc vitam nameerre infelicitatem satis Apercist declaravit illud temporis sipatium
quod inter vitam , ac mortem tuam intercessit: cum tu in eampis Scythicis una cum omni exercitu prosi tus , imperium Romanum tantopere ubique relebratum , Grihorum contemtia ae ludibrio exposuisti.
Qinn etiam ita crevit in barbaris illis audacia, ut Carpi quidem vicum proprium in Moesia construxerint, de quo Ammianus lib. 2 . cap. II. , dc Thraciam atque oppossitas sinistrae Danubii Urbes continuo infestarint, adeo ut Romani ad dexterum litus Haed. fluminis castra & Urbes excitare coacti fuerint, illorum impetus repressuri. De his Menander Rhetor lib. I. cap. 33. de Gen. Demonstrat. ait. Necessarii autem , ut quod attinet ad Urbes sexta flamen conditas a Romanis, quae Carpiae dicuntur , ne trajiciem res barbari inflarent. Nec Carporum gens domita usque ad Diocletianum fuit, qui victos tandem , & bello captos per tractum Pannoniae dispersit. Consis di hoc de argumento Amin . mia Disitigod by Corale