장음표시 사용
331쪽
terorum factio , qui autores nonnullis Mart rum fuerant, ut nulla Presbyterorum de Epistoporum habita ratione, non m gando orandoque, sed abGluto quodam jure suo pacem Lapsis impertirent, seque illis communicare declararent, tametsi nul- Ium de patratis sceleribus, nullum de conditione Lapserum , nullum de poenitentium dolore & proposito examen institueretur . A Paulo quodam Martyre haec licentia incoeperat, in turpe vigoris Evangelici dctrimentum ruitura. De quo stribit ad Clerum Romanum in Epist. 33. Cyprianus. Quorumdam peris specta temeritate, qui poenitentiam agere es Deo satisf acere detreiactant, pacem non dandam Abi populantes, sed quasi jam datam sibi
viniueanus , quod dicant, Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in Literis eorum quarum exemplum ad vos tranfimis, legetis . Accesisit Martyr es ipse Lucianus, qui Pauli vestigia lcgens, hanc praesumtionem mirum in modum dilatavit. De eo ad Clerum Romanum scribit Cyprianus in Epist. a 7. Frater noster Lucianus se ipse unus de Confessoribus, fide quidem calidus o virtute robustus. sed minus Dominica lectione fundatus , Puedam conatus es, imperiti jam pridem se vulgi autorem conisituens, ut manu ejus scripti l belli gregatim multis nomine Pauli darentur . Et quum Martyres quos iam ipse Luciano, dc Paulo cautiores laudasici, e vestigio
subj ungit. Lucianus vero non tantum mulo AEdhuc in carcere posito,
nomine illius libellos manu sua scriptos passim dedit, sed is post His
excessum eadem facere sub qus nomine perseveravit, dicens, hoe sdiab Ego mandatum. Crevit autem usque adco Luciani audacia , Ut nomine Martyrum omnium Encyclicam conscripserit, & velut exemplar formamque agendorum in hac causia, cum ad Cyprianum , tum ad alios transmiserit. Lucianum ceterosque monuerat S. Doctor , ut maturius in concedenda pace deliberarent. Verumtamen illi eo pertinaciae devenerunt, quo Epistopis imponere sibi persuaserint. Postquam vero, stribit Cyprianus , ad eos s Lucianum, dc Martyres P literas misi, ut quasi m deratius aliquid se temperatias fieret, -iversorum Confessorum nomine idem Lucianus epistolam friUt, qua pene omne vinculum fidei,
o timor Dei, ct mandatum Domini, ct Evangelii fa/ cti in orin firmitas
332쪽
firmitaι solveretur. ScriEsit enim omnium nomine universis eos p cem dedisse, or hane Formam per me aliis Episcopis innotesere velle , cujus epistolae exemplum Ad vos transensi. Quos tumultus , quaeque incommoda haec epistola Luciani omnium Martyrum nomine insignita , Ecclesiis intulerit, narrare prosequitur Cuprianus , & quibus potest argumentis hanc Luciani temeritatem exagitat omnibus. In iis vero quae sequuntur epist lis alia etiam reconsset, quae ad Evangelii vigorem penitus evertendum , atque ad Hierarchici ordinis potestatern conterendam Martyres praesumserunt. X. Ex iis quae hactenus disputavimus , apprime relucet usus Encyclicarum quac ad moderandum jus illud a Martyribus occupatum fuerunt adhibitae. Cyprianus cnim Epistolas Omnes in hac controversia cinanatas direxit ad Clerum Romanum , ut rem omnem accurate expcndereἔ, suaque sententia saniori dusciplinae accederet , quemadmodum in cit. Epist. 17. scribit. Addidit etiam sanctimmorum aliorum Martyrum Literas , qui ambitum Luciani improbaverant. Quapropter ut Clerus Romanus in candem sententiam coiret, etiam atque etiam rogat,
clauditque his verbis epistolam suam. Laborantes h e nos , ct tam tra invidiae impetum totis fidei viri ου resistentes , multum sermo v ser adjuvit, ut divinitus compendium fieret ι se pri quam venirent ad vos literae, quaae vobis proxime misi, declararetis nobis , quod ρ- eundum Evangelii legem flet nobiscum fortiter atque unanimiter etiam vestra sententia . Quod vehementer Cyprianus exoptabat,
praestitit Clerus Romanus in Epistolis 3 o. 3I. dc 36. ad eundem transmissis. F-IV,
333쪽
Ab Ecclesiis Romana , & Africana per Encyclicas edito in Caussa Lapsorum.
I. Faetionibus, ct persecutione υexatur Africana Ecclesia . II. Pro. υisorium Decretiam evulgat , idemque Coprianus eum Iredecim nIiis solis in bae contrουersia scripris ais cierum Romanum transmittit. III. Ratio decreti edendi ex Qpriano proposita'. IV. Exemplo Ciυilium Edidiorum illustrata. V. De eodem scribit ad Clerum Carrbasinensem UI. Eidem adjungit Tomum χΙΙΙ Epistolarum . VII. Decretum EnocIicum suis IlIeris approbat Gerus Romanus. VIII. Approbat etiam Afrorum Sententiam ,πt Decretum Peremtorium ad finem usque persecutionis disseratis. IX. D dem judicium conspirarunt Oecidentales. X. Literas Cleiari Romani conseribit ΝΟυntianus, o Mart*res etiam sebscribtint . I. Marti m pariter Literae Literis Cleri Detunιur. XII. Lune fuerit Mar rum de hac controversia sementia . XIII. Dr- crurum Dromowt yer Africam Gyrianus. XIV. Promoυei ct Cleri os Marorum sensi raratorias Literar X U. Autoritas deereri ex .o dedueia , quod ejνs irren gressores sesere muItentur. XVI. Ex opuscula Gyrioni de Laesis confirmata. XVII. Obtrectatores Decreti duce FeIte smo quicumque erant, eoercentur ' S praeis stilis it i ab uniυerso orbe consenseo demonstratur.
I. IJ Issidium hoc Ecclesiae intestinum circa ann. 2SO, , quo Deciana porsecutio depopulabatur gregem Christi, de
reconciliatione Lapsorum excitatum, miserrimam secit Africanarum Ecclesiarum conditionem . Namque Presbyterorum factio pertinax quae subinde in apertum Schisma erupit, laxiori suae opinioni innixa audacter tuebatur, Lapsis omnibus nul-
334쪽
lo instituto delectu communionem omnino esse, concedendam. Eorum impulsu Martyres multi & Consessores pacem in libellis dabant, datamque contra decreta & placita Episcoporum acerrime propuSnatiant. Ipsa plebs in liberiorum opinionum
patronos, ut assolet, pronior ad tumultum usque & seditionem haec acta defendebat . Lapsi vero quid non tentarent, ut quam a Martyribus pacem subscriptione libellorum nacti fuerant, posthabitis Episcoporum comminationibus defenderent, juraque communionis adepti, in ordine Stantium Fidelium haberentur . In his rerum angustiis quid agerent Ecclesiarum Antistites , aut opem luxatae disciplinae allaturi quae consilia capesserent Coire in Synodos , & contentionem communibus votis dirimere, ne optandum quidem erat, quando iis omnibus periculum capitis imminebat, qui post vulgata Decianae persecutionis edicta in suspicionem Christianae professionis venirent. Quid igitur 3 Non aliud praesto fuit remedium, quam circularibus Literis vicissim Ecclesiarum judicia inquirere, & adunanime unum & concors dccretum devenire.
II. Igitur Ecclesiarum Praesules modum ut ponerent factionibus . & unitatem sarcirent, pie sapienterque Oeconomiae E clesiasticae salubre temporamentum sunt amplexi: nimirum ut semota paullisper summi juris obserarantia, remisso utentes dum contentio fervebat, distractas invicem Ecclesias ad unitarem re-ν arent . Sancitum iccirco fuit, ut libellos quicumque a Ma tyribus obtinebant, Oftarent Episcopis, satisfacerent , atque in exitu vitae Communionem obtinerent: Ceteri verb Lapsi impositam sibi poenitentiam susciperent, & interim finem perse- Cutionis praestolarentur, quando Ecclesiae integrum futurum erat hanc de Lapsis controversiam certo dc peremtorio judicio definire. Ceteritin Antistites caussae gravitatem advertentes , nunquam non conati sunt iis qui dissentiebant, seniorem partem sententiamque persuadere . Cyprianus scribens in Epist. 1 o. ad Clerum Romanum de iis omnibus luculenter edisserit, quae ejusdem cum Clem illo sententiae consors perre at, anteaquam ad salubre hoc temperam tum deveniret. Et quid
335쪽
egerim , inquit, loquuntur vobis epistilae pro temporibuae emissae -- mero XIII., quas ad vos transimisi. D qudus, nee ciero consilium. nee Confessoribus exhortatis , nec extorribus, quando oportuit, Assurg ris , nec universae Fraternitati ad deprecandam Dei misericordiam
allocutio eo persuasio nostr defuit, quantum secundum legem fidei,
timorem Dei, Domino Aggerente . nosra mediocritas potuit eniti. Posteaquam vero est tomota venerunt. Ave jam tortis Fratribuου -- .gris, sive adhue M torquerentur inclusis, ad corroboramdos se con*- .
mandos eos miner firmo penetravit. t utique per Epistolas ad ma Urium hortatorias , de quibus supra dis Ieruimus Item cum comperissem eos qui sacrilegis coni ritibus manus sus atque ora mac
lasnt , -ι nefandis libritis nihilominus consilentiam polluis i , exambire ad Martyres passim, OUessores quoque importuna , o
uos deprecatione coremvere, ut fine ullo disrimine atque examine singulorum , darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii Diagem 3 Literas feci , quibus Mintres, ct Confessus consilio meo quantum possim is Dominica praecepta revocarem . Item Presbyteris, est Diaconibus non defuit Sacerdotii istor, ut quidam minus disii inae memores, ct temeraria sesinatione pνaecipites , qui cum LVM co--nicure jum eo erunt, eo rimerentur interce nrisus nobis . H
bi quσque is quantum potuimus, animos composuimus , se ut Mel fiastica disii ina semisretur, instruximus. Praeclara est omnis haec Cypriani oratio, ex qua discimus , quanta cum accuratione ex men a Pracsulibus ante Encyclicarum evuIgationem institueretur . Una enim cum praesenti Encyclica transmisit ille ad Cl rum Romanum Epistolas XIII. alias in controversia Lapserum editas , ut Clerus Fiduciarium hoc decretum re pe specta& mature discussa , susciperet suoque suffragio communiret. Publica enim id genus Edicta Seculi more componebantur . V Ierianus quum persecutionem in Christianos edixisset, epist tam seu relationem, quam Aetas illa appellabat orationem , ad Senatum transmisit, eique annexuit Edictorum exemplaria, quae ad varios Provinciarum Iudices de persecutione dederat.
Formam publicorum hujusmodi Edictorum discimus ex Cypriano scribente in Epist. vo. ad Successum. Resri F - δε--
336쪽
tum , ut Disi i , se Presbyteri, o Diacones incontinenti anima mortantur : Senatores vero, se Viri Egregii, Or Equites Romani , dignitate amise , etiam lovis spoliemur, etsi ademtis facultatibus. Cὰrsiani se perseveraverint, capite quoque multentur e matronae ademtis bonis in exiliam relegentur . Caesariani quicumque vel prias
confidii fuerant, veι nune confesti fuerint, confiscentur. Or vindi in a Caesarianas possessiones descripti mittantur . Subjecit etiam Valeria
nus L erat . Orationi suae exemplum Literarum , qu.u ad Praesides Provinetarum de nobis fecit: quas Liter πι quotidie speramus venire , fantes secundum fidei firmitatem ad passionis tolerantiam , cr exspe- orantes de ope se indulgentia Domini, vitae aeternae coronam . Mos scilicet Ec consuetudo obtinebat, ut epistolae omnes ad rem publicam facientes, tum majoribus, tum aequalibus trit, natibus intimarentur , ut in ca quae agenda somni, concordes unanimesque omnes conspirarent.
III. Aperit igitur Cyprianus in hac Epistola io. ad Clerum
manum acta omnia , quae decretum hoc Fiduciarium praecesserunt, ut Romana Ecclesia servatam moderationem & aequitatem perpendens, in candem sinaul disciplinam concederet. Postmodum vero, subjungit Cyprianus , cum quidam de L sis e sua sponte , sive aliquo incitatore, audaci flagitatione prorumperent. ut parem sibi a Martyribus Gr Conssoribus promisam extorquere vi
lento impeta niterentur , de hoc etiam bis ad Clarum Literas feci , legi eis mandavi, ut ad eorum violentiam interim quoquo gen re mitigandam , siqui libello a Martyribus accepto de seculo excederent , exomologesi facia , es' manu eis in poenitentiam imposita , cum pace sibi a Martyribus promisia ad Dominum remitterentur . Nec in Ae legem dessi, aut me autorem temere constitui: sed eum videreturor honor Martyribus habendus, ct eorum qui omnia turbare eupi hant , impetus eomprimendus , CT praeterea ve a fripta legissem. quae hue ad Clarum nostrum per Clementem H odiaconum nuper friseratis , ut iis qui post lapsam infirmitate Apprehensi essent, o poeniseu es communicationem desiderarent , si miretur: staudum pulmis er xum ves- sententia , ne actas nouer qui a nutus esse oreonsentire cina omnia debet, in aliquo discreparet . Plane eeterorum ea AE , Diuitiaco by Corale
337쪽
eausas, quamvis libello a martyribus accepto , disseret mantais ,
ct in nostram praesentiam refer vir ut cum, pace a Domino no bis data , plures Praepositi convenire in unum coeperimus , commuis
nicato etiam vobiscum consilio, disponere finguli is reformare pos
IV. Habes hinc liquido demonstratum , Episcopos, quoties
Encyclicum quodpiam decretum conderciat, ita Legis elle diacique Autores , ut omnino consensus Ecclesiarum exigatur , iidemque , quod praecipuum est, communicent consilium suum cum Apostolica Sede . Ut autem penitius haec Cypriani actio introspiciatur, memoria repetendus venit pristinus Imperii mos, quo Magistratuum ordines Edicta sua aut praecepta in publicum bonum evulgaturi, ad Populos, atque ad Urbes dirigere imprimis consueverunt, quod sive per relationem , sive per comcionem orationemve fieri dicebant. Moris hujus specimen e hibet Trebellius Pollio in vita Claudii. Is ad Imperium electus quum fuit Iet, Populis per edicta declaravit, Aureolum esse Tyrannum , SI ci nequaquam obtemperandum .' Ad Senatum vero de eadem re orationem transmisit, seribente Pollione . Qui primum ut factus est Imperator, Aureolum qui gravior Rei p. blicae fuerat, quod multum Gallieno placebat, eonficia habiro , a Reipublicae gubernaculis depulit, Tyrannumque missis ad Populum Edictis. datis etiam ad Senatum orationibus iudicavit. Haud aliter Cyprianus in XIII. laudatis epistolis velut totidem edictis praescribit Africanae Ecclesiae, quid in Lapsorum controversiacsset agendum . A Clero autem Romano velut concione & oratione petit consensum suum suffragiumque . V. Porro ad eundem Clerum scribit, se hujus Fiduciarii de-εreti primum Clero Carthagincnsi Africano normam dedisse, cujus ab ipso postulat confirmationem . Normae autem rationes exposuit in antecedenti epistola I9. ad Clcrum Carthaginensem , cui ut executioni mandaretur , districte praeceperat. In ea tametsi perseveret S. Antistes in proposito summi juris adhibendi cum Lapsis , nihilominus ob periculosas excitatas factio nes temperamento decreti Fiduciarii acquiescit, quod Formam
338쪽
29 appellat . Quoniam tamen signifieasis, resiam i-moderates esse , ese
communicationem accipiendam festinanter urgere e se des Arastis in haere Formam a me vobis dari; satis plene siri se me ad hanc rem praxiamis literis ad vos factis credo, ut qui libellum a Martyribus acceperunt, se auxilio eorum adjuvari apud Dominum iu delictis μή is possint ,si premi infirmitate aliqua es periculo coeperint, exomologesi facta , ct manu eis a vobis in poenitentiam imposita, cum ' ce martyribus fluis promisa ad Dominum remittantur . Ceteri vero qui nullo libelgo a Martyribus accepto invidiam faciunt, quoniam non paucorum . nec Ecclesiae unius , aut unius Provinciae, sed totius Orbis haec causia est, exspectiniis Domini protectione Ecclesiae usius publicam pacem. Cyprianus verbis illis, invidiam faciant. designat querulas dc calumniosas quorumdam in eum voces , quod nimiae dc intemperantis severitatis , non verae disciplinae zelo sic ageret. Qua de causia subj ungit , rem hanc ob criminum gravitatem particularibus decretis nequaquam expediri polle , sed cum omnium post persecutionem Epistoporum consensu, cum omnium examine , omniumquC sententia definiri oportere . Hoc enim . inquit, o verecundiae , est disciplinae, se vitae ies omnium nostrum convenit, ut Praepositi cum ci
convenientes , praesente es Stantium plebe , quibus o Vsis praside se timore fluo honor habendus es, disponere omnia consilii communis religi ne possimus , VI. In horum sine Actorum ordine & recensione, quae in hac Encyclica contigerunt, augustissime splendet non solum Episeoporum dc Ecclesiarum consensus , sed etiam ratio examinis ante editum decretum instituti, dc distiplina in mittendis recipiendisve Encyclicis observata. Una cum epistola 17. ad Clerum Romanum transmisit Cyprianus Tomum velut Encyclicum, complectentem epistolas XIII. ab ipso in hac de Lapsis controversia vulgatas , quarum meminit in epistola 2 o. de argumentum proponit. Formam Encyclici Tomi easdem habuisse, vel ex eo colligimus, quod Pamelius in quatuor Codd. MSS. velut in fasticulum unum digestas se deprehendisse testatur. Quum per Africae , Italiaeque Ecclesias passim legerentur . mirum non est si abs aetate sequiori fuerint eodem ordine asservatae , quo illas Cypri
339쪽
nus in Orbem vulgaverat. Alibi autem observatum a nobis est, receptam fuisse consuetudinem , ut cum Encyclica epistolae ceterae conjungerentur , quae ad eandem controversiam facere , eademque occasione editae videbantur VII. Clerus Romanus ut simul cum Tomo Encyclico decretum Fiduciarium accepit , illud approbavit . insigni erudit que rescripto clim remedium per Encyclicas allatum, earumque ad sopiendas controversias necessitatem commendat, tum mutuam consensionem judiciumque commune obfirmat. Euamquam bene sibi cinius animus , ct Evangelieae disciplinae vigore subnixus, se verus sibi in Decretis Coelestilus telis essectas , sleat filo
Deo judice esse contentus , nec alterius aut laudes petere , aut accUationes pertimescere : tamen geminata sunt laude condigni qui cum coms entiam fiant Deo sit debere se judici , ac Ius tamen suos desideranteliam ab usis suis Fratribus comprobari. Quod te, Frater Cypriane , facere non mirum es, qui pro tua verecundia or ingenita industria consiliorum tuorum nos non tam Iudices voluisti, quam participes inveniri r ut in tuis rebus gestis laudem tecum . Lm illas probamus . inveniremus , se consiliorum tuorum bonorum cohaeredes, quia se affirmatores esse possimus. Idem enim omnes credimur operari , in quo deprehendimur eadem omnes censurae se dissiplinae eonsiensione μiali. Quid enim magis aut in pace tam aptum , aut in bellis persecutionis tam n
cessarium , quam aebitam siveritatem divini vigoris tenere Quam qai remiserit, ins adesi rerum cursu erret semper necesse est , ct hue amque illae variis ct incertis negotiorum tempestatibus dissipetur , drquasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo , navem Ecclesiasticae salutis illidat in sicopulos e ut appareat non aliter saluti Ereti sicae
ιο uti posse , ni qui contra ipsem faciunt, quasi quidam adversi fimetus rebellantur, eis di plinae 'sius semper custodita ratio , quasi s
lutare aliquid gubernaculum in te euate servetur. En quomodo per Encyclicas in unum omnes decretum conspirarent Ecclesiastici Praesules,omnes idem operarentur, Judices essent om nes, &salutis gubernaculum modcrarentur. Agit mox Romanus Clerus
de Lapsis , editumque a Cypriano judicium probant, ut scilicci qui cumque Idololatria commaculati essent, quicumque Libel-
340쪽
latici dicerentur, quorum scelus Apostatarum sceleri declarat suppar cile , assiduis poenitentiae operibus suam resipiscentiam
a scelere comprobarent, tandem in exitu vitae reconciliationem communionemque adepturi. Scite enim Clerus nimiam lenitatem & inofficiosam adhibitam cum Lapsis benignitatem appellat omnium summam crudelitatem. VIII. Partem alteram quod attinet Fiduciarii decreti a Cypriano propositi . quo nimirum sanxerat, ut pro caussa aliorum e Lapsis differretur peremtorium judicium usque ad redditam Eccletiae pacem, ita approbant & commendant Romani Clerici. Quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat , quod se tu i et crasti prius. Ecclesiae pacem susinendam, deinde si collatione con- filiorum eum Episco is , Presbyteris , Diaconis , Confesoribus, paritero Stantibus Laicis facia , Lapsorum tractare rationem. Perquam enim nobis es invidiosium, se onerosum videtur , non per multos examinare quod per multos commissum videatur fuisse. r unam sententiam dicere , eum tam grande crimen per multos dissusum notetur exisse ι quoniam nec firmum decretum potes esse , quod non plurim rum videbituν habuisse consensim . Aspice totum Orbem pene vastatum ubique jacere dejecurum reliquias se ruinas: se iccirco tam gramde expeti consilium, quam late propagatum videtur delictam. Musit minor medicina , quam vulnus es: non sint minora remedia . quam funera : ut quo modo qui ruerunt , ob hoc ruerunt, quod caeca temeritate nimis incauti fuerunt: ita qui hoc disponere nituntur , omni consiliorum moderamine utantur . ne quid non ut oportet factum , tanquam irritum ab omnibus judicetur.
IX. Im, etiam ex hac Romanorum Encyclica discimus , non Clerum illius Ecclesiae tantummodo, sed ceteras etiam occidentales Ecclesias decreto illi Fiduciario velut salubri & Oec
nomico temperamento adhaesilie . Cujus temperamenti moderamen
nos hk tenere quaerentes , diis quidem , se multi , se quidem cum quilissam Distois vicinis nobis se appropinquantibus , ct quos ex aliis provinciis longe positis persecutionis sius ardor ejecerat, ante constitutionem Episcopi nihil innovandum putavimus , sed La orum cu