장음표시 사용
351쪽
mi anus lib. 28. cap. I. Hieronymus in Chronico, Aurelius Victor , alitque minoros Scriptores.
IV. Interea abs litiusmodi Gothico bello , & a Galli conspiratione cum Gothis habita , declinare coepit imperium , ut Constantinus M. observat s jactaque sent dominationis Gothicae fundamenta , cujus Epocha in annum quo Decius obiit, Christi autem 1 1 2. Omnino incidit. Animadverterat id ipsum pariter simus , qui post enarratam Galli proditionem, subjungit cap.
1 . Prosperae Barbarorum res incremenι- coepereia Non evim cum
praeda tantum Gallus eis ut Hos intra fines redirent, permisit, v ram nium quotannis cert m pecuniae Ammam dare promist ex emptitas nobilissimum quemque per vim Mduci pessu se quorum pleraque capta Thrasiae Philippopoli, hostium in potestatem venerant. Na rare ibidem prosequitur Decianae totius stirpis interneci nem , N. cap. 26. de Galli impcrio scribit. Quum autem neglia genter imperium Gallus iam seraret, primum quidem Scythae n rionibus sibi vicinis terrorem incutiebant: deinde paullatim progressi , ad Vsem usque marestas regiones populabantur adeo quidem, ut nialagens Romanae ditionis ab eis non vastata manserit, sted omnia prope dixerim oppida desitura moenibus , o sissem munitorum magua pars capta fuerint. Nec minus bello, quod undique sicaturiendo velut emerserat, lues etiam pestilens in oviais at e vicis sed cura , quiaquid erm humani generis reliquum ab infit: quae Inue numquam superioritus stem lis tantam hominum stragem ediderat. Loquesntur de hac Epid mica lue Dionysius Alexandrinus , & Sanctus Cyprianus. Haec
Romanarum Gentium consternatio cessit in commodum Barbarorum, scribente eodem Zosimo cap. 27. Hoc rerum statu cum peratores Gallus , dc Volusianus P Rempublicam tueri non possem , o omnia extra Romum risita negligerent i rursu Gothi, or Binani, is
insundi, cr Carpi eivitates in Euron diripiebam, quidquid eis Ap rabat , sibi a erentes. V.Decius itaque hinc Tyrannis, inde Gothisexcidium imperio minitantibus, imo & conspirantibus in idipsum per rebellionem Persis, referente rasimo lib. I. cap. 27. , debellandis inimicis imtentus , hominiamque provincialium indigus a caede & persec V a tione
352쪽
tione Christianorum cessavit. De hujus persecutionis exitu loquitur Cuprianus ipso in limine opusculi sui de Lapsis. Pax ecce, dilectissimi Fratres, Ecclesiae re ita est: se quod dissicile nuper incredulisae perfidis impossibile videbatur , ope atque ultione divina securitas nostra reparata est. In lactitiam mentes redeunt, or tempestate pressurae, ae nube ct caligine discusia , tranquillitas ct serenitas refulserunt.
Dandae laudes Deo, es beneficia ejus ac munera cam gratiarum actio ne celebranda , quamvis agere gratias nostru vox nec in persecutione 'cessaverit. Neque enim tantum inimico licere potest, ut non qui D minum toto corde es avima Gr virtute diligimus, benedic Iones e uso laudes siemper es ubique cum gloria praedicemus. Exoptatus votis omnium dies venit, or post longae noctis horribilem tetramque caligia nem , Domini luce radiatus Mundus eluxit. Integrae quidem Christianorum paci interccdcre visi sunt Gallus Zc Volusianus, qui obluem invalescentem edictis sanxerant, ut Arae Idolorum ab omnibus frequciatarciatur , passim sacrificia fierent, cusis etiam nummis cum ea inscriptione : Apollini Salutari. Sed incommodum non grave admodum Christianis ex eo illatum est, tum ob intestinos impcrii tumultus, tum ob tuom ipsim quae nullo negotio civilem politiam suideque habebat. De qua notatu non indigna sunt quac scribit Cedronus in Gallo . Eo tempore posis insaluit ab Aethiopia in Occiduam usique terrae partem propagata tneque ulla fuit inbs ejus expers , multae etiam bis ea lue in F sae. Obtismis anno XV. , coepit Autumno , se dessi sub ortu m Cau
VI. Ecclesia itaque, pace utcumque rcstituta, atque ab CXic nis hostibus libera , intestinis diiscnsionibus N. litigiis coepit divexari. Vix Romana Ecclesia diu viduata Pastore, Cornelium elegit Pontificem, quum Novatianus Urbis Archidiaconus contraordinationem Cornctii aperte dc palam contenderC , Cunque velut illegitimam improbare vcritus non est. Crevit infel x illius Ecclesiae conditio , quum idem dc numerosa factionc innixus , dc magna etiam plebis parte distracta, Schisina induxit, dictum ab autoris nomine Novatianum .' quod quemadmodum & per Orbem propagatum fuerit, &. Ecclesias populosque in exitium
353쪽
sum , postea dicemus. VII. Non aliter quassabatur Ecclesia Africana diro illo Schis. male , quod Novatus Presbyter Carthaginensis una cum factiosis quinque Presbyteris induxerat, FelicisIimus autem seditionibus ac tumultibus auxerat, plerique Lapsorum fovebant, qui licet Fuduciario decreto coerciti, contumacis tamen propositi tenaces erant . Jam tum quum Cyprianus ad Sedem Carthaginensem fuit evectus, rebellaverat ab co Novatus. dc Schisma cum supradictis quinque Presbyteris nusquam deposivit. Quas autem turbas per Africam excitarint factiosii Presbyteri, enarravimus paullo supra quum de Fiduciario decreto ageremus. VIII. Novatus interim , dum Cyprianus Clerum Carthagianensem ordinaturus erat, Romam pCrgere decrevit, suumque velut vicarium. & iactariorum quos in Africa relinquebat, ducem ac principem anno 1 so. Felicissimum constituit. De eo scriptit pol ea Cyprianus in epist. 1 I. ad Cornelium. Idem eis N matus , qui apud nos primum dificordiae cr Schisematis incendiam L
navit , qui quintam suis ex Fratribus ab Disopo si gregavit, qui imi a persecutione ad evertendas Fratrum mentes , alia quaedam pem
secutio nostris fit. Vse est qui Felicissimum satellitem suum Diaconum
nee permittente me , Nec sciente, sua factione o ambitione consituit . Eadem de Novato scribit Eusebius in Chronico. Novatus Press ter CFriaui Romam veniens , Novati anum , Or ceteras Confessores fissi sciat. Et Pacianus in epist. 2. Tuus forte Presbio Novatus ex Africa Romam venit. Porro Fclicissimus Diaconus ossicium Archidiaconi a Novato videtur acccpise , ut quae ad eum gradum spectabant , co absente in Ecclesia Carthaginensi ubi opus esset, etiam per violentiam obiret. Conjecturam hanc nostram lubet ad hanc amussim exigere . Novimus ad Archidiaconos id olim potissimum pertinuisse, ut totius Clcri, & pauperum imprimis gererent curam , A quotusquisque dignu& esset qui gauderet emolumentis Ecclesiarum , attente perspicerent. Officii hujus exemplum in Caeciliano Archidiacono Carthaginens exhi- . bet lib. I. Optatus . Quam igitur cotam anno S. Cyprianus in
354쪽
secessu adhuc degens , velut vicarios carthaginem direxisset Catidonium , & Herculanum Epistopos, cum duobus Presbyteris Numidico , & Rogatiano , tum ut Fratrum ne sinatibus succurrerunt, tum etiam ut eorum aetatem, merita, conditiones disquirerent, qui ad Ecclesiasticae administrationis ossicia & gradus erant promovendi , intercessit prohibuitque Felicissimus i Imo illis omnibus audacter interminatus est , quod si pergerent C
priano obtemperare, suae communionis jacturam essent facturi. Audaciae , fateor, dc temeritatis plenus erat Felicissimus . Sed quo demum suco rationis tantopere se se extollere , de plebi imponere poterat , si ossicio Archidiaconi nequaquam fungebatur 3 De hac Felicissimi, ac seciorum pertinacia Icripserunt VLcarii ad S. Cyprianum, qui in epist. I. rescripsit, ut Felicissumum cum asseclis suis multarent excommunicationis sententia i
uod dc illi executi sunt, dc forma dcnunciativa quae ad costem co vinculo innodatos declarandos fuit adhibita , legitur in epist. 41. Sed nihil audaciae suae remisit Felicissimus cum aliis
abstcntus, imo dum Novatus Schisma totis viribus Romae excitabat , ille in Africa intentatum nihil reliquit. ut Schisma suum prolataret. Qua aulcm dc causa cogitemus, Felicissimum hac in re praeivisse Donato , Fortunato , Jovino, Maximo, dc Gordio Presbyteris, & Fiduciarium decretum in caussa Lapsorum emanatum imprimis convellere studuisse , plurimumque ad Fidelium seductionem potuisse, nisi quod gradu Archidiaconi fuerit insignitus 3 Hoc certe ossicio defungens Felieissimus ed rem adduxit, ut Cyprianus epistolain quae est num 43. coactus fuerit ad plebem ipsam conscribere, quatenus sprexis machin tionibus Schismaticorum , Ecclesiae aciliaeresceret; tamque vChementes excitavit motus. ut Cyprianus Carthaginem ad Pascha celebrandum quod eo anno as i. in III. Idus Aprilis imcidit , nequaquam venire potuerit. IX. Vix tamen Cyprianus eodem anno Carthaginem ingressu est, Episcoporum Africanorum Concilium quantocius adunavit tum pro caussa Lapsorum definienda , tum etiam pro Schisinate comprimendo. Venit ad hoc Concilium Privatus,
355쪽
Ilx Lambesae olim in Numidia Episcopus , qui aliquot ante annos ob multa Sc gravia delicta judicio nonaginta Episcoporum fuerat
condemnatus: licet currente interpontificio sententiam hanc rescindere allaborasset. De eo tamen scripserat in cpist. 36. ad Cyprianum Romanus Clerus . Quod autem pertinet ad Privatum Lamsolstitum , pro tuo more fecisti , qui rem nobis selisitam nun clare voluisti . omnes enim nos decet pro corpore totius Ecclesiae , cujus per varias quasique Provincias memira digesa sunt, excusare. Sed nos etiam ante literas tuas fraus callidi hominis latere non potuit . Nam eum antehac quidam ex Vsius nequitiae cohorte venisses Hexillarius Pritati futurus , ct fraudulenter literas a nobis elicere curaret, nec quis est latuit, nec literas quas volebat . accepit.
Una cum Privato , Carthaginem etiam appulero Alix Pseud Episcopus ab ipso Privato constitutus , Jovinus , & Maximus factiosi Presbyteri , bc postus jam pridem abstentus . Sed quum simul omnes Concilio rejicerentur & damnarentur cin rabiem acti, Fortunatum ex quinque illis factiosis Presby teris unum , dixerunt Carthaginensem Episcopum ι atque is demum conciliabulo inito , direxit Felicistimum cum lita Syn dica ad Cornelium. De quo ad Cornelium pariter scripsit Cyprianus , ut infra commodius dicetur. Fervebat interim adhuc in Astica laxior illa opinio circa Lapsorum reconciliationem, multoque vehementius incitabantur a Schisinaticis populi adversus Provisorium seu Fiduciarium decretum . Hic erat E clesiarum status, hacc conditio post sublatam persecutionem
356쪽
a Patribus Catillaginensibus in caussa Lapselum, edito , dc per Encyclicas promulgato .
S x Η Ο I s. I. primus Carthaginem regressus congregat Plenarium Concilium . II. Celebratur ann. 2s I. post Pasebalem solbennitatem . III. Acta expenduntur , ct decretum. IV. Decreto adiunxit oprianus Iibellum suum de Lapsis. V. Laps rum tria genera st creta , SM -oquoque judicatum. VI. CaκIum , ωt in exitu pax omnibus daretur. VII. Reretices a Coneilio Roma.o Legati audiuntur. VIII. HIicillimum Romae non receptum , Sobismaticum decIarat. IX. Transmittit ad Cornelium Episcoporνm Cn: bbi eorum indiculos. X. Sebismaticos deni vetari debμisse, ex Cornelio S Qpriano Aemonstratur . XI. Sanodalis En clica publicatur. XII. Corne-
Iias , ct Occideηiales eidem subseribunt. I. T Ost celebratam ut diximus Pascimiis festivitatem , anno
A is i. sub finem Aprilis, & fere post biennium quod
in secessii transegerat, vcnit Carthaginem Cyprianus , celebraturus quod spoponderat , cum Episcopis Africae Concilium , in quo deliberandum erat, quid tandem & quo jure agendum esset cum Lapsis. Dubitandum non est , quin ovocatoriis literis Episcopos Africanos commonuerit: quippe res quae tum Africae , tum Orbis totius Ecclesias tangeret, Nationalem plenariam Synodum procul dubio exigebat. Coacta igitur Synodus fuit imprimis ad caussam Lapsorum ventilandam definiendamque , tum etiam ad componenda dissidia quae provincias Africanas in partes distraxerant. Hac de Synodo loquitur Cyprianus ipse in epist.
ad Antonianum . Secundum quod antea fuerat destinatum , persem tione sopita, cum d ua esset facultas in unuom conveniendi , copiosius
357쪽
Epsoporum numerus , quos insegros se incolumes fides sua se
Domini tutela protexit, in unum convenimus.
II. Synodi tempus quod attinet, celebrata cst statim ac Camthaginem regressus est Cyprianus, currente scilicet anno 2 I. quo Decius Gothico bello distractus, nequaquam impediit, quominus Episcopi, exsules aliique res Ecclosiae libere agerent; dc quo pace Ecclesiis restituta , Clerus Romanus Episcopum dixit Cornelium. Quin etiam contigit Synodus mox a Pas chate celebrato , qua tempestate viciniores Episcopi quotannis Cari h gine ad Coetum celebrandum convenire simul assiieverant. Innuit consuetudinem hanc Cyprianus in epist. 1 6. , ubi Fortunatum , ceterosque Episcopos ita alloquitur . Quoniam tamen scri asis , ut cum pluribus Collegis de hoc 's plenisme tractim , ernune omnes fere inter Pasichae prima soli nnia apud se eum Hruriabus demorantur, quando sollennitati relebrandae apud suos satis fetarint, CT ad me venire coeperint, tractabo cum fingulis plenius . Quibus verbis aperte docet, Episcopos in more habuiste ut PasPhali sellcnnitate peracta, Carthaginem ad colebranda Concilia pro-l crarent. Mos hic apud reliquas provincias usque adeo inva-uit, ut consuetudinis observantia sacris passim Canonibus praescribatur. is
III. Acta Concilii describit Cyprianus ipse in epist. 11. ad
Antonianum. In unum coubenimus , CV Scripturis diu ex utraque
parte prolatis , temperamentum salubri moderatione Iibravimus , ut nee in totum spes communicationis se pacis LVsis denegaretur , nec
plus desperatione deficerent, or eo quod i Ecclesia cluderetur . secuti
seculum gentiliter viverent; nec tamen rursus censem Evangeliea solveretur , ut ad communicationem temere prosilirent, sed traheretur diu poenitentia , sir rogaretur paterna clementia, CT examinarentur
causae cr voluntates Cr necestates singulorum ι secundum quod libello eontinetur, quem ad te pervenisse confido, ubi fingula placitorum capita confripta fiunt. Libelli nomine vel Cyprianus Encyclicam intelligit, quae a Synodo Carthaginensi conscripta est, dc R mam atque in alias provincias directa, vel opusculum de Lapsis suum, quod quemadmodum prodierit, observasic inutile non cst.
358쪽
IV. Cyprianus ut compesceret laxiorem opinionem illam , quae titulo dc fuco clementiae tot seditiones per Africam excitavcrat , hunc de Lapsis libellum conscripsit, quo doctrinam in Fiduciario decreto propositam mirifice adstruit confirmatque .
Opusculum equidcin magni pretii est, in quo dc Lapserum genera , 8c criminum gravitatem, Ec limites praerogativis Ma tyrum constitutos , dc necessariam Sacerdotibus in unoquoque
delicto judicando maturitatem inculcat. Ipso in limine initi que Concilii hujus jussit Cyprianus idcm opus lectitari, ut nossent
Episcopi omncs , quanto cum moderamine ipse in caussa Lapsorum tractanda versatus esset: & quemadmcHum eadem Peremtorio decreto ita esset dirimenda, ut nulla criminibus f menta consequerentur. Gravissima sane & acris est Cypriani e postulatio adversus Patronos opinionis laxioris circa operis medi latcm , ubi licentiam illam appcllare non dubitat summam crudelitalcm , qua non medela vulncribus , sed certa mors aegris
inseratur. Hic Libcllus ad Cornelium aliosque Antistitcs cum hac secunda Encyclica fuit a Cypriano transmissus . De quo postea. V. Interim a Concilii Patribus gravitas criminum, dc varia Lapsorum conditio ad examen vocata cst . Et Lapses quidem in classes Omnino tres secreverunt, quarum prima fuit illorum qui libellis securitatem paciscebantur Libellatici ob id nuncupati. Autera corum fuit,qui thus adoleverant aut de victimis idololatricis comederant: dc hi Thurificati. aut Sacrificati audiebant. Tertiam classem faciebant Apostatae , qui curatum. Christianum nomen blasphemiis etiam onerabant. Atque ii omnes sunt quibus Felicissimus cum factiosis Presbyteris pacem nullo negotio dari vinlabant i quibus Manyrum & Conselibriun aliqui suffracto suo accesserunt. Patres itaque distinctione utuntur , ac Libellaticoaa ceteris Lapsis secernunt, Se cum illis remisse iure utendum , cum aliis vero summi juris limites non ericedendos decernunt. Aequitatem l Patribus circa unamquamque Lapsorum claslem rite adhibitam , Cyprianus in opis . ad Antonianum commemorat . Cum erga inter i s. inquit, qui furificarist , -lta β
359쪽
diversitas quae inelementia es o quam Merba duritia, titillatius exm iis quisacrifiearint, jungere Quando is cui Libellus aeceptus es dicat. Ego prius legeram , o Episcopo trociamre cognoveram non sata rei fandam Irilis. Breviter deinde perstringit , ut supra diximus, Concilii Acha ι tum vero sit ungit . Nunc tamen etiam isti gia libello maculatus es, postea quam nobis admonentibus diritat nee sisse orare debuisse , ct si manus pina fit. st os ejus feralis eiri contagia nulla polluerint, consuentiam tamen ejus esse pollutam 2 flet audiatis nobis, se lamentatur, o quod deliquerit nune admonetur, o non tam crimine , quum errore deceptus, quod jam de cetero instructus est paratus fit, eonte tur. Quorum si poenitentiam respuamus habentium aliquam fiduciam tolerabilis conficientiae , rim eum seore , cum liberis, quos incolumes refer merant, in haeresem vel Schi a Diabolo invia ante rapiuntur: se adscribetur nobis in die judicii, nee ovem sauciam curasse, se propter unam sauciam multas integras perdidi e . De edito pro utraque classe Lapsorum decreto Synodali ita concludit. Est ideo placuit , Frater earissime , examinatis caussis fingulorum , Libesim uos interim fuscipi , Sacrificatis in exitu subveniri, quia e mologesis apud inferos non est . VI. Synodus interim quum ceteris Lapsis ad mortem usque poenitentiam decreverit, hauddubie consultum illis voluit qui inopinato interircnt. Qua in re id Synodice a Patribus cautum
est, quod scribit idem Antistes ad Antonianum , Sed siqui in in- Armitatis us oecupantur , illis sicut placuit in periculo I rimitur ι ρομ uam autem Fubventum es , or periclitantibus pax data es , AUDearia nobis non possunt, aut opprimi , aut vi Hr manu nostra in exit mortis urgeri; ut quoniam morientibus pax datur , necesse fit mori eos qui acceperint pacem t eum magis in Me judicium divinae pietatisse paternae lenitatis appareat, quod qui pignus vitae in data pace percipiunt, hic quoque ad vitam percepta pace teneantur : Et i circo si accepta pace eommeatus a Deo datur , nemo hoe debet in terdotibas eriminari, eum semel placuerit Fratribus in periculos,bvenire .
VII. Carthagine congregati adhuc erant Patres Africani, quum duo Episcopi advenerunt quos Cyprianus Legatos Ro
360쪽
rnam miserat, daturos operam elcchioni Cornelii. Eos audivit Concilium , quum reserrcnt dc acta Romanae Synodi adversus Novatianum ejusque Schisma, & crrorcs potissimum circa po cata quae Stoico astu paria cilc asseveraverat, undequaque dis seminatos. Quae in sequenti disputatione opportunius redibunt elucidanda.
VIII. Actum pariter est de Felicissimo & fustiosis Presbyteris , ac confirmata quae in illos jam emanaverat, Excommunicationis sententia. Etsi enim Felicissimus Fortunati quem una cum aliis Carthaginensem Pseudocpiscopum constituerat. legatus Romam venitici ante Synodalis hujus Encyclicae promulgationem , a Cornelio tamen receptus non fuit: quippe, cum more recepto ad Clerum Romanum superiore anno transmissa fuisset sententia excommunicationis in Felicissimum dicta , jure Ca- nonum nequaquam recipi poterat, nisi Cyprianus ipse sentcntiam quam tulerat, revocallet. Reipsa tum Felicissimum, tum Schiunatis 5c pertinaciae consertos vclut excommunicatos a Cornelio , Sc a Ciero Romano fuit Ic habitos , docci Cyprianus ipse in epist. 19. ad Cornelium. Maxime quando CT Fortunati nomen jam satis nosses , qui eis unus ex quinque Presbyteris jam priadem ab Ecclesia profugis , GY flenteotia Coepiscoporum nostrorum maiatorum , cse grav1simorum virorum nuper a stentis , qui super hac re priori anno ad te liseras fecerunt: item Fest issimum signfrum sed rionis recognseres , qui Gr ipse in iisdem Coepiscoporum nc reum s ritis ad te pridem literis continetur: cui non tantum ab iis resic absentus, sed abs te illis naper de Eeclesia pulsus est. Porro Cyprianus epistolam ad Cornelium anno 112. dedit, atque adeo quum memorat Concilium anni 131., hoc ipsum Carrhaginense laudat non eo tantum titulo , quod decreta adversus Africae
Schismaticos edidisset, sed etiam quod multis & gravissimis Epis.copis constiterit.
IX. Ad liaec, quum Fortunatus Pseudocpiscopus ire id potissimum intenderet, ut Schisma suum stabilirci, dc quod juvat
conjicere, ei refragarantur aliqui, aliqui vero asicntirentur, conducentissimum universae Synodo vis uni est , indicare nelio Diqili sed by Corale