장음표시 사용
371쪽
fieri oporteret, qui quum per annos tres omnibus poenitentiae actibus certum animi dolorem , dc resipiscentiam ostenderant, victi tamen cruciatibus , fuerant lapsi. Hac de re sex Episcopi Cyprianum interrogarunt, qui Epist. 16. ad eosdem rescripsit. Quod ad mei animi flententiam pertinet, puto, his indulgentiam D mini non ἀfuturam, quos constat petisse in acie, nomen confessos esse, violentiam Magistratuum, ct Populi furentis incursum immobilis βdei Obstinatione vicisse, pasos esse carcerem , diu inter mDas Proconia salis, ct fremitum Populi circumstantis, tormentis laniantibus ae longa iteratione eruciantibus repugnasie: ut quod in novissima infirmis te carnis subactam videtur, meritorum praecedentium defensione rei vetur i , si satis talibus gloriam perdidisse , non tamen debere nos eis se veniae locum elaudere, atque eos a paterna pietate , ut a n stra communicatione privare , quibus existimamus ud deprecandam et mentiam Domini posse se ficere , quod triennio jugiter ac dolenter. ut scribitis, eum summa poenitentiae lamentatione planxerunt . Cert non puto incaute se temere his pacem committi , quos videmus miliariae suae fortitudine non prias pugnae defuisse , o si acies etiam δε-
ὸ venerit, gloriam suam posse reparare . Addit, hujus novae comtroversiae judicium reserri oportere ad Concilium proximo U re Celebrandam . Idque reipsa achum est in Concilio Carthaginensi, ubi plures Episcopi quorum nomina habet Epistola Synodalis quae est num. 6 I. in eam sententiam iverunt, ut ob instantem persecutionem mitius cum Lapsis ageretur. Synodicam enim suam his verbis aggrediuntur . Statueramus quidem jam pridem, Frater carissime, participato invicem nobiseum consilio,
ut qui in persecutionis infestatione Fupplantati ab adversario , ct la fuissent, se serificiis se illicitis maculassent, agerent diu poenitentiam plenam, o si periculum infirmitatis urgeret, parem sub ictu mortis
acciperent. Nee enim fas erat, aut permittebat paterna pietas ct
dirina Clementia, Ecelesiam pulsantibus elaudi, se dolentibus aedeprecantibus spei salutaris sub Vium denegari, ut de siculo recedem
res sine communicatione pace , ad Dominum remitterentur. A
gumenta etiam innuunt, quibus id statuendum Censuerunt, ut quicumque poenitentiae addicti erant, ob instantis persecuti Diqitigod by Corale
372쪽
nis discrimen relaxantur, Sc communione donentur . Quapropter concludunt. Placuit nobis, Sancto Spiritu Aggerente, o Domino per visiones multas cr mani las admonente, quia hostis nobis imminere pronuntiatur σ ostenditur . eolligere intra castra milites Chrim , cr examinatis singulorum causis , pacem insis dare, imo p gnaturis arma suggerere e quia credimus vobis quoque paternae miseri.
eordiae contemplatione placiturum.
VIII. Ex iis quae in Galliis , & Hispaniis contigerunt. vis Peremtorii Decreti facile cognosci potest. & quod earumdem Provinciarum Ecclesiae subscripserint Encyclicae Carthaginensi.
commode judicari. Stephano Romanorum Pontificatum geremte , erat in Provincia Proco nsulari Asiliri, seu Assiiritarum Fortunatian Episcopus , qui sub Decii persecutione profanis sacrificiis semet polluerat. Quum verb autoritate Encyclicarum quas Cyprianus ediderat, probaverat Cornelius Pontifex, & c terae per orbem Ecclesiae sua consensione firmaverant. Sacr&cati omnes Clericali ordinatione, & Sacerdotali honore exciderent , tantumque post plenam poenitentiam ad communione mlaicam admitterentur,Fortunatianus ab Episcopatu dejectus est. IaOmnem tamen partem vir apprime contumax intentus erat, ut
ad Episcopatum obreperet. Cujus rci admonitus Cypri anus , scriptit Epistolam M. ad Epictetum Fratrcm, atque ad plebem Assuritanam , graviterque instat, ut Fortunatianum Ionge ab honore Bc gradu Episcopali depcllant . Exagerat autem in hac Epistola crimen quod ille tum adversus Religionem Christi,
tum contra Dccretum Encyclicum p petraverat. Sic, inquit, quorumdam pectora tenebrarum ingruentium prosenda caligo eaecaverat , ut de praeceptis salubribus nihil lucis admittant, sed semel a recto limite veri itineris aves, per praeceps se abruptum eriminum Forum nocte atque errore capiantur . Nec mirum . F consita nostra, aut Domini praecepta nunc Mnuunι qui Dominum nega Uerunt. Vides hic, Cyprianum non solum judicium consiliumque Orbis nuncupare quod prodierat Peremtorium Decretum , sed Domini praeceptum diisserte nominare, ob eam quam Divinus Spiritus universae Ecclesiae praestat assistuntiam. Qua de causia
373쪽
prosequitur . Quia ne tales ad Altaris impiamenta se contagia
Fratrum denias redeant, omnibus viribus excubandum est, ut qua tum possumus ab hae eos sui sceleris audacia retundamus I ne adhue agere pro Sacerdote eouentur qui ad mortis extrema dejecti ultra ivss
Lai eos minae majoris pondere merum . ,
IX. Et sise disciplinam illam candem quam in Encyclicis descripserat, servari dc in Hispaniis , & in Galliis Cyprianus curavit . In Hispaniis quidem Basilides. qui saeviente persccutione nefando idololatrico libello sese commaculaverat, in Deum& Religionem blasphemus , sponte Episcopatum deposuit, atque in ejus locum Sabinus elechias fuit. Martialis in Gallia , quum acri publicis institutis, confessus esset, obtemperasse se Idololatris, & Christum abnegasse , locum in Episcopatu cessit Felici. Acta haec Hispani, de Gallicani ad Cyprianum transmiserunt, qui in Synodo Carthaginensi Anno 214. omnia rata habuit,
emisitque Synodicam quac lcgitur nim 67. , dc in qua ad rem scribit . Cumque alia mutia sint cir gravia delicta , quibus Basilides , tr Martialis implicati tenentur, frustra tales Episcopatum sebi usurpare conantur, eum manifestum sit ejusinodi homines nee Ecclesiae risi posse praeesse, nec Deo fierificia sterre debere. Maxime cum jampridem nobisium , or eum omnibus omnino Episcopis in toto Mundo compit ut is , Ni Cornelius Collega noser. Sacerdos pacificus se risus, es martyrio quoque dignatisse Domini honoratus, decreverit ejusem da homiues ad poenitentiam quidem agendam pose admitti , ab ordia natione autem cieri atque Sacerdotata honore prohiberi . Et sub finem his vcrbis concludit. Propter quod integritatis o fidei vostrae Religiosam solicitudinem, Fratres dilecIisimi , or laudamus pariter σ probamus, Cr quantum possumus acionamur literis minis,
ne vos eum profanis σ maculatis Sacerdotibus communicatione sacrilega misentis. sed integram cr sinceram fidei ves e firmis tem religis timore fervetis. Idem argumentum multipliciter coi firmat ibidem Cyprianus agens de Martiano Arelatensi, ut pinstea dicemus ubi ad schisma Novatianum cujus ille prim Llus fuit, disputando venerimus, multaque occurrent observanda , quae communem Orbis Christiani venerationcm crga huju-
374쪽
33ciscemodi Encyclicas abunde testantur . Interim dum Cyprianus scribit, Decretum Peremtorium ab omnibus ubique Episcopis in toto mundo constιtutis fuisse acceptatum, subscriptum , confirmatumque , colligere pronum est, judicii praerogativam Ecclesiaeque magisterium in hisce Encyclicis repraesentari, quarum decreta vel ut Domini praecepta Orbis Catholicus religioso obsequio susteperit. X. Hinc scribit Cyprianus, caussam Martiani definiri oportere adamussim Peremtorii Dccreti: quod dc Synodus Carthaginensis in epist. 67. decreverat. Agctas enim illo cadcm de caucsa in Epist. 68. ad Stephanum Pont. observat, Martianum Ar latensem , qui propter gravia crimina dc ob fotum schis. ma Novatianum , Episcopatu licet multatus , audientiam tamen postulabat, caussam agere nequaquam gncipitem dc dubiam , quam scilicet definiverat Encyclica ab Ecclesiis suscepta, dc comprehensum in illa Decretum Peremtorium , cui Cornelius 8c Lucius consensum praebuerant suum . Ex quibus , inquit, eum Mariscianus esse coeperit, se se Novatiano conjungens , adversarius misericordiae se pietatis exstiteris , sententiam non dicat, sed accipiat , nee sic agat, quasi irae judicaverit de Collegis Sacerdotum , quando i e sit ab universis Sacerdotibus judicatus. Ab iis nimirum qui supradictam Encyclicam suffragio suo firmaverant. Permanentem hanc in Sede Apostolica doctrinam his verbis exprimit. Se
mandus es enim Antecesorum minorum Beatorum Martyrum ComeLlii se Lueti honor gloriosis p quorum memoriam eum nos honoremus, multo magis tu, Frater earissime, honoris re se fervare gravit
te se autoritate tua debes, qui Vicarius o successor eorum factases. Illi enim pleni Spirita Dei, in gloriose mar0rio eonstituti, damdam se Lusis pacem emseuerunt, or poenitentia vcta fructum eo- municationis se pacis negandum non esse , literis suis significaverunt,
quam rem omnes omnino ubique em .imus . Repetit Cyprianus hoc
loco , quod supra jam observavimus , judicium scilicet Epist
porum omnium per orbem constitutorum ad Encyclicam Camthaginensem esse consecutum . Deinde rationem aperit, qua
quum Encyclicae ab uno aliquo Episcoporum rite evulgantur ,
375쪽
& cete is suscipiuntur , in unum idemque judicium omnes conspirant: quoniam videlicet unus est magister , unus Rector Ecclesiae Spiritus Sanctus . Neque enim poterat esse apud nos fen-μs diversus, in quibus unus est Spiritus r or ideo manifestum est,
eum Spiritus Sancti veritatem eum ceteris non tenere, quem videmus
diversa sentire . Agnoscit in Encyclica Cyprianus supremum Ecclesiasticum magilterium, atque Orbis judicium a Divino Spiritu profectum esse, cui asseverat repugnare illos qui Decreto Peremtorio repugnarent. Magni ponderis est hoc Cypriani testimonium ad cavillationes refellendas, quibus nescio qui homines circulatoriae artis non ignari , 8c sanc ipsam doctrinam velut novitiam traducere, & ob eandem nobis intemperanter irasci nequaquam sunt dedignati. XI. Tandem ad illud quod sustepimus argumentum facit caussa Therapit Episcopi. Is Victori Presbytero lapso ante plenam satisfactionem pacem dederat contra Decreti Peremtorii autoritatem . Res a Fido Episcopo delata est ad Synodum Carthaginensem sexaginta sex Episcoporum ; ut hinc appareat, decreti trasgressores ea culpa laborasse quae ad Concilium Nationale deferri oporteret. Licentia Therapii diu expensa est.& contraria Peremtorio Decreto tandem judicata. Quod ad Fidum scribit Cyprianus in Epist. 6 . Legimus Literas tuas, Frater earissime , quibus significasti de Victore quodam Presbytero , quod
ei antequam poenitentiam plenam egisset, er Domino Deo in quem deliquerat, satisfecisset, temere Therapius Collega noster immaturo te are , CT praepropera fesinatione pacem dederit. Quae res nos satis monuit , fessum esse a Decreti nosis autoritate, ut ante legit mum ST plenum tempus satisfactionis, Gr sine petitu se eonficientia plebis , nulla infirmitate urgente, ae necessitate regente, pax et comeederetur . Sed librato apud nos diu eonsilio , satis fuit Objurgare N rapium Collegam nostrum , quod temere hoc fecerit, cr instruxisse , ne quid tale de cetero faciat. Pacem tamen quomodocumque a Sacerdote Dei semel datam , non putavimus auferendam , ae per hoc Vict ri eommunicationem sibi emeessem usurpare permisimus. Sic cum Trin. imo lapso, de quo in Romana Synodo actum est , oeconomi-
376쪽
ce fuit definitum , ut restitueretur . Quod testatur Cyprianus in Epist. 1 1. ad Antonianum . Et Cornelius in sua adversus Novatianum Encyclica , apud Eusebium lib. 6. Hist. cap. 3. . agens de tribus Episcopis qui Schismaticum hominem ordinaverant , ad rem scribit . Nee multo post unus ex illis Episcopis ad Ecclesiam rediit, delictam suum cum lamentis ae fletibus confitens . Quem nos , quum universus Populus pro illo intercessissi, ad communionem laicam sufepimus .
CAPUT V I LDE LITERIS ENCYCLICIS
IN CAUSSA NOVATIANI SCHISMATIS. ET CATHARORUM EMANATIS.
DIIae factiones ambae schismaticae secum invicem pugnantes , per Africam altera, altera pCr universum Or-bcm disseminatae , contra Encyclicas Carthagincnses ex caussa Lapsorum exortae sunt, atque instar flammae civilis Ecclesiam omnem in partes distraxerunt. Africae Schisiaritici in laxiorc mopinionem turpiter dissiuentcs,omne probationis genus in Lapsis excludcbant, atque etiam reis graviorum criminum ultro communionem & pacem largiebantur, spretis Encyclicis sive cum Fiduciario . sive cum Peremtorio Decreto evulgatis . Contra vero Novatiani omnem poenitentiae aditum Lapsis omnino intercludebant , & adversus Encyclicum Peremtorium Decrotum severitate turgidi fit catique vulgarunt Antencyclicam , oppugnaturi judicium illud in quod Orbis univcrsus consenscrat. Media stetit Catholica Ecclesia , utramque factionem ex aequo dc- testans r utque magisterium suum tueretur , opposuit Antcncyclicae Novatiani apologeticum alterum S. Encyclicum scriptum , quo Scitismatis haeresisque autor Novatianus proscrii tus est. Haec onmia eo lubentius disputanda suscipimus , quod quae Disiligod by Gorale
377쪽
quae Capite superiori de Encyclicis Carthaginensibus disseruimus , luculenter solideque confirmentur.
De Fortunato, & Novariano, ac de Schismate utriusque.
STN o Ps s. I Novati Abisma ab Opinandi licentia exortum Ecelesiam Afrisa. nam vexat. II. Schismatici Fesicissimo duee eIguat neu -'iscopum Carib inensem Fortunarum. III. Iinanes plurimorum Episcoporum communionem refeIIιι Curianus. IV. μυatiam Romani Pres teri indoles S mores. V. Stοιcae Philosophiae sectator , paria esse erimina omnia opinobar Ar . VI. Quo sensu unam poenitentiam Iapsis concedi posse docuerit. VII. L propria secta illibatam ct puram manere Ecclesiam sensit. VIII. Noυato Car-rbaginensi tunc Romae agenti ju ιtur. IX. Cornelium electum Pontificem communionis cum Lapsis insimulat. X. Elgittir Pseudo- Pontifex Romanus , suam ordinationem Enoctica promuIgat . XI. Cursores suis Diacoxicis ixstraectos ia Orbem mucis.
I. Ion uno jam loco advertimus, Anno Christi as i. quo Decius bellorum incursionibus fractus a persecutione cessavit, caussam Lapsorum intulisse Africanis Ecclesiis novam persecutionem . Quinque Episcopi pridem abstenti, utpote Sacrificati , cum suis Presbuteris a Felicissimo seductis contra S.Cyprianum etcgerunt Episcopum Carthaginensem Fortunatum. Primordia factionis hujus a Novato sunt repetenda , qui adversus Cypriani electionem nihil reliquerat intentatum . Ingenium hominis , mores , & acta accurato describit Cyprianus ipse in Epist. 12. , quam per id temporis transmisit, quo ille Romae degens prolatando Novatiano Schisimati operam dabat. Nam de Novato , inquit, nihil inde ad vos fuerat nuntiandum , cum ma-
378쪽
gis per nos nobis debeat Novatus ostendi, rerum novarum siemper empidus , avaritiae inexplebili rapacitate furibundus, arrogautia se pore superbi tumoris infatus , semper sis Episcopis male eognitus , quasi haereticus fuere se per us omnium Sacerdotum voce damnatus , curio 2s semper ut prorit, ad λο adulator ut fallat , nunquam
fidelis ut diligat , fax se ignis ad constanda fiditionis incendia , tum ιο se tempsas ad fidei facienda naufragia , hostis quietis , tra
quillitatis a orsarius , pacis inimicus ...... Idem es Novatus
qui quosdam istic ex Tratribus ab Episcopis segregavit, qui in ipsa
persiccutione ad evenendas Tratrum mentes Mia quaedam persecutio
nobis suis. Ipse es qui Felicissimum satellitem suum Diaconum , nee
permittente me, nee siente , Asa factione se ambitione constituis; secum sua te sate Romam quoque ad evertendam Ecelsam navigans , similia illis cir paria molitus es , a Ciero portionem plebis avellens , Fraternitatis bene sili cohaere tis es' se invicem diligentis concordiam findens . Plane quoniam pro magnitudine sua deleat Carthaginem Roma praecedere , illis maiora or graviora commisit. Qui sis adversus Ecclesiam Diaconum fecerat , illic Discopum fecit. Cetera apud ipse in Cyprianum v deantur . A Novato dc Sociis Presbyteris licentiam illam opinandi ortam elle, qua nullo delectu habita jura communionis omnibus Lapsis impertiebant,
scribit idem Cyprianus in Epist. 11. ad Cornelium , ubi quum
Novati, & ceterorum Promuterorum crimina recensuisset , ad illorum schisima deveniens, ait. Taceo itaque de fanabius Ecclesiae factis ι conjurationes se adulteria, varia desinorum genera praei reor unum illud in quo non mea , nec hominum , fid Dei cossa est Pis eorum facinore non puto ese reticendum , quod β primo satim pe secutionis dis , eum recentia Pelinquentium facinora ferverent, o sacrificiis nefandis non tantum Diaboli altaria , sed anue manus ipsae Lapsorum atque ora fumarent, communicare cum L ss, ct poenitentiae agendae intercedere non de terunt. Hujusce saetionis nasminit pariter Cuprianus in Epist. i . , ipsb jucellus sui initio ad Clerum , & Presbyteros Carthagincntcs ita scribcns . Ad id vera quod stri runt hi Compresbyteri nostri Donatus cst Rrt natus . Novatus cse Gordius, solus rescribere nihil potui , quando a. 'L
379쪽
DISSERTATIO IIN, sprimordio Di patus mei patuerim , nihil ne consilio vesro , ct consensi. plebis mea privatim sententia gercre . Illi cnim scripserant , velle se communicationem Lapsis impertiri. Quapropter reponente Cupriano , nihil se velle judicio privatim suo deliberare,
iidem in 1chisma ruere, suaque autoritate id efficere coeperunt. ut cum Lapsi Canones poenitentiales siusdeque haberent, tum
Martyrum plurimi & Episcopo de Ciero inconsulto, pacem Lapsis elargiri praesumerent. II. Novatus itaque sub ipsium Decianae persecutionis initium ut quod in Africa excitaverat schisina, Romam venturus stabiliret, creavit Felicissimum Archidiaconum, & factiosorum Precbyterium constituit, cui Africani Episcopi quinque adhaerebant. Improbus Archidiaconus qui oblationes Omnes a Ciero receptas pro suo munere Custodiebat distribuebatque , pellicere spe lucri facillime potuit quoscumque perditos homines ad suae factionis consortium . Sanctione quidem Decreti Fiduciarii compressi sunt & abstenti Schismatici, celebratoque post Decianampcrsecutionem Carthaginensi Concilio in ordinem redigi visi lunt. Sed, quid non temeritati atque errori proclive Felicissimus & factiosi Presbyteri , utroque judicio posthabito , n
vumque duccm schismatis Privatum Episcopum naehi, causiam dicere in Concilio praesumserunt. Et quum a Cypriano , atque a Patribus Carthaginensibus rejicerentur, in tantum inae atque impotentiae efferbuere , ut N Cytrianum , S Patres velut Ca- nonum refractarios depositi Cnis sententia innodare auderent, &Pseudoepiscopum Carthaginensem Fortunatum eligerent, quem
Episcopi quinque multo pridem depossiti consecrarunt. Imo Felicissimus, qui cum perditorum calcma Romam properaverat Fortunati Synodicam Cornelio Pont. cxhibiturus una cum N vato , licet receptus nequaquam sit, vires tamen ut adderet ele-istioni sive intrusioni Fortunati, ubique per Romanum tractam
id studuit persuadere , quod quinque supra viginti Numidiae
Episcopi Fortunato communicarent. Mendacium hoc insigne
aperuit Cyprianus in Epist. 12. ad Cornelium , ubi de Episcopis Fortunati ordinatoribus disicrit, quos Privatus Lambesita
380쪽
nus jam ab anno a 1. depositus, Carthaginem secum deduxe rat . Venerat etiam eum illo scilicet Privato ) ct Felix quidam . quem ipse extra Ecclesiam in haeres Pseudoepiscopum olim constituerat sed se Iovinus, o Maximus comites cum Privato haeretico assuerunt, ob nefanda sacrificia σ crimina in se probata , sententia novem Di scoporum Collegarum nostrorum condemnati, CT iterato quoque a pluri bus nobis in Concilio anno priori abstenti . Cum his autem quatuον juncus es cir Reposus Saturnicensis legi jubent aliqui iniminem sis, autoritate Collationis Carthaginentis cap. I 13. 9 qui non tantum in persecutione ipse cecidit, sed se maximam partem plebis suae sacrilega perfecutione dejecit. Hi quinque cum paucis velSacrificatis, vel male sibi consciis , Fortunatum sibi Pseudoepiscopum cooptarunt, ut eram nibus in unum convenientibus talis eisit scilicci Rector, quales illi
III. Conditione Pseudoepiscopi, & famosi Presbyterii accurate enarrata, & ad hunc modum descripta, progreditur Cyprianus ad mendacium illud refellendum , quo Jactabundi Schismatici de numero adhaerentium sibi Episcoporum gloriabantur. Hine jam cse cetera mendacia , Frater curisime, potes noscere, quae illis homines desperati se perditi ventilaverunt, ut cum de Sacri eatis . vel haereticis amplius quam quioque Pseudo-Disopi non fuerint qui Carthaginem venerint, cir Fortunatum sibi dementiae seae
orium eonstituerint ι illi tamen quasi filii Diaboli. or mendacio F ni ausi sint, ut siribis, jacrare , vigintiquisque Episcopos a isse quod mendacium cst istic prius apud Fratres nostros jactabant, dicem res XXV Episcopos de Numidia esse venturos, qui sibi Disquis facerent ι quo in mendacio suo posqu- , quinque filis convenientibus naufragis or a nobis absentis , detecti sunt atque confus: Romam
cum mendaciorum μorum merce navigaverunt, quasi veritas post eos navigare non possit, quae mendaces linguas rei certae probatione comvinceret . Atque haec erat miserrima Africanae Ecclesiae facies , quum saevissima Tyrannorum persecutio grassata taci, Sc Schisimatici audaciores sacra omnia jura pessumdarent. IV. Per eadem tempora Romae Novatian Us, vir ceteroquin doctus, clegans , dc secularis eruditionis affectator superbus ,