장음표시 사용
401쪽
Romanae Synodi prodierunt, sententiam in Novatianum latam suis literis confirmarint. H. Cyprianus Ec Africani Antistires , quorum epistolae velut pars non exigua Tomi EncIclici, in tota Novatiani caus si emanati, ad Fabium directae a Cornelio fuerant, intantum iisdem decretis firmandis allaborarunt, ut eorum Zelo , dochri na , atque industria obviam Schismati itum sit. Nam de sub ipsa contentionis initia ante illius Synodi evocationem , Cyprianus ad Episcopos totius Africae Encyclicam exaravit pro legitima ordinatione Cornelii. quemadmodum scribit in epist. 4. Cui rei sopiendae necessarium duximus, in scribentium nobis inde Coia legarum nostrorum firma se solida aut oritas pararetur: qui moribusae vitae se disciplinae tune condigna literarum flarum testimonia praedicantes, aemulis quoque se rerum vel novitate , vel pravitate gaudentibias , omnem umbigendi se discrepandi strupulum se terant; o secundum consilium nostrum salubri ratione libratae in Me sueta aestuantium Fratrum mentes ,-cere ac firmiter tuum sacerdotium prebaverunt. Post adventum vero Caldonii dc Fortunati, quos scicuti sunt Pomprius ec Stephanus , idem Cyprianus, perspecta
medullitus catinia ex eorum certioribus testimoniis, necnon exactis , indiciisque ab achione Missorum Novatiani deductis, Nationalem Africae Synodum censuit cvocandam . De qua scribit ad Cornelium in epist. 8. Sed quoniam latius fusa est nostra pra- ωιncia , habet etiam Numidiam , se maritanias duas Abi cohaerem res , ne in Urbe sui a factum absentium animos inerata opinione
eonfunderet, placuit, ut per Episcopos retenca ὸ nobis rei veritare , ct ad comprobandam ordinationem suam facta autoritate majore.
tum demum scrupulo omni de singulorum pectoribia mensio, per omnes omniasi sis positas literae flerent cficut fiunt in ut te uniws Gli gae nolari, se communicationem tuam, id est Catholicae Ecclesiae untiatem pariter o caris cem probarent firmiter o tenerent. Eaod ditanitas evenisse , o consilium uostrum providenter perfecise gam demus . Sic enim tunc Discopatus tui ct veritas pariter o dignitas
vertissima luee o inanississima , firmissima comprobatione fundata es: ut ex refriptis Collegarum nostrorum, qui ad nos inde literas f Z 3 emnι ,
402쪽
eerunt, ct ex relatione ac testimonis Coiepiscoporum Pompei es Siephani , ct Caldonii ae Fortunati. ordinationis tuae se origo necessaria, or ratio justa, σ gloriosa quoque innocentia ab omnisus noster tur. De eadem Cypriani Synodo scribit Autor Libelli Synodici ad hunc modum . Srnodus divina ct sacra Provincialis Carthagine , nova Africae civitate dicta , collecta a sacro Martyre Curiana , qai ejus erat Episcopus , aliis octuaginta quatuor Episcopis, ae vatum utpote poenitentiam Lusis negantem abdicavit. Atque hac occasione Cyprianus, schisma ut comprimeret, aurcum de unitate Ecclesiae opusculum scripsit, recitavit in Synodo ac postea cum Encyclica Synodali ad Ecclesias direxit, ut paullo infra ostendemus. VII. Fabius Antiochenus, acceptis Cornctii epistolis cum Tomo Encyclico in Orientem transmissis , Concilium indixit totius tractus Antiocheni: sed morte praeventus nequaquam C lebravit . Praestitit id illius successor Demetrius , habuitque Synodi autores ipsos amplissimarum Provinciarum Primates, Helenum ex Cilicia, Firmilianum e Cappadocia , Theoctistum e Palaestina . De hoc conventu scribit Autor Libolli Synodici. Synodus divina o sancta Provinetalis collecta a Demetrio ejussem Sanctissimo Episcopo , qui Novatum d suis, tanquam qui fleccatoriabus latrocinaretur. Fabius certe ut a Novatiano recederet , fecerunt hortationes Dionysii Alexandrini, de quo Eusebius lib. 6. His . cap. - . Eidem porro Fabio Dionfius Alexandrinus Discopus scribens , postquam se alia multa quae ad poenitentiam j ctant, in suis ad illum literis exposuit Inter cetera facinus quoddam refert admiratione dignissimum : Lapsi videlicet poenitentiam agentis , qui pacem admirabili ratione consecutus fuerat. Addit autem Dionysius post facti narrationem . An non igitur perspicue apparet, eum reservatum fuisse ae tantissper in vita permansisse, quoad reconciliaretur , o deleto jam crimine pro multis quae gesserat, bonis operibus a Gripo agnosti poset, or praedicari. Et in altera ad eundem Fabium , cujus fragmentum recitatibid. Eusebius capp. I. 42. , & in qua recenset acta persecutionis in Aegypto excitatae, fortesque Consciseres inaltyrii pal
403쪽
ma decoratos, ita ad rem nostram scribit. Ceterum hi divini Martyres, qui ne sium assi res Christi, o regni illius eonsortes aejudicii participes una cum ipse judicaturi: dum hic apud nos essent, quosdam ex Fratribus lusos se Molis sacrificasse com ctos Aufi erunt:
or converson m illorum ac poenitentiam cernentes , cum judicassent. eam placere postse illi qui peccatoris paenitentiam mavult, quam mor tem , eos admiserunt, est collegerunt , atque in coetum suum receperunt , is in orationibus se cibo cum iisdem eommunicarint. Θιid ergo nobis . Fratres , de his suadetis P Quid nos agere debemus e num sententiae Martyrum accedemus , se rem ab illis judicatam , seu potius gratiam concessum tuebimur es eum iis quos illi miseratione prosecuti sunt, benigne agemus t An eo tra judicium illorum i ritum faciemus . nosique usi sententiae illorum discusores ae Judices rem
stituemus, elementiam dolore assiciemus, ord/nem eonsiturum eveneia
mus , Dei usias indignationem provocabimus e Postremis lusce vembis tunc exortum Novatianum schisma atque haeresim innuit, omne remedium poenitentiae secludentem : innuit etiam decretum judiciumque Orbis, 'uod ordinem constitutum appellat. Quapropter apposite observat ibid. Eusebius . Atque haec Dionysus consultὸ videtur adjecis , loquens de iis , qui persecutionis tempore prae infirmitate animi laps fuerant. VIII. Fabius ad meliorem frugem adductus, sese ad Ecclesiae defensionem parabat, quum fato defunctus est. Demetriu itaque illius succcstar, junctus Dionusto id effecit, ut univcrsus Oriens anathematismis petcrct scnisma atque haeresim N vatiani. Intantum vcro profecerant Sanctissimi Viri, ut Dionysius, quum ad Stephanum elechum Romanum Pontificem striferct, apud Euscbium lib. I. cap. . impense gratuletur , quod Oriem
tales Ecclusiae , quarum aliquae Novatianismo infectae mutuam communicasonem abruperant, jam per ea tempora denuo eadem fide conjunctae Novati nisinum simul insectarentur.
Quum itaque prodidisset Eusebius, quemadmodum ad Steph, num scribens Dionysius , id tandem illi indicat, omnes ubique Εeclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novit rem detestantes , inter se pacem iniisse : pro veritatis hujusce de-
404쪽
monstratione subjungit nobile hoc ex eadem epistola fragmentum . Scias autem , Frater , eanctas per Orientem se ulterius positas Eeclesias , quae prius erant disicissae , mune tandem ad unitatem reis mersas esse : cst omnes Ecclesiarum ubisue Antisites unum idemque semtire, o ob redditam insperato parem incredibili gaudio exsultare tDemetrianum silicet Disicopum Antiochiae, Theocristam Caesareae, Aeliae post mortem Alexandri met Ganem , Marinum Tyri , Laodiceae mero pos Thel iditis obitum Heliodorum , Helenam Tars , cunctas Ciliciae Ecclesias, Firmiliamim denique cum universa Cappadocia . Solos autem illustriores Discopos παminavi, ne forte F stila nostra prolixior, o oratio molestior redderetur. Syriarum quo que Provinciae omnes eum Arabia , quibus identidem necessaria βυ-
peditatis , ct quibus literas nunc si Hytis. Mesopotamia quoque, Pontus ac Bithrnia, ac ut uno verbo absolvam, omnes ubique terrarum laetitia gestant, Deoque gratias agunt ob hane concordiam sta- temamque earitatem. Atque ad hunc modum Encyclica Corne-nelii admirabili totius Orbis consensione firmata , Novatianisimum profligavit. Quapropter de hoc dc Encyclicae Romanae& Ecclesiarum Orientalium concentu multo postea scripserunt Patres Antiochenae Synodi in epist. ad Julium Pontificens . Nam ct Episcopos Orientis , qui is os aetate antecessissent , neutia
quam contradixisse firmabant tunc , quum Novatianus Ecclesia Romana ejectus es. Quod legimus apud Soromenuin lib. 3. Hist. cap. 8. IX. Emicuit sane prae ceteris in schismate Novatiano compescendo zelus Dionysii Alexandrini. Nam praeter ea quae apud Fabium egit, ut abdicaret Novatiani partcs, adhac reret autem Cornelio, invictus restitit omnibus qui factionem promovere , aut defendere viderentur. Quin cliam ut ipsum No. vatianum ad saniorem mentem adduceret, 'iteris allaboravit , de quibus Eusebius lib. s. Hist. cap. s. scribit . Sed videmmus e0 modi literas idem morasius scri erit ad Nomatum , qui tunc remporis Romanam Ecclesiam eonturbabat . Quoniam igitur ille drifectionis is Suismatis ea sam in quo syam Fratres eo erebat, a
ovibus se invitum eo impulsum fuisse causabatur , ct qualiter ad
405쪽
eum fribat. Dim,us Novato st tri saturem . Siquidem invitus, ue
eris, eo adductus es, id nobis ostende tua stponte redeundo. Sarias quidem ferat quidvis pati, ne Ecclesia Dei discinderitur , cum reliquis, quibus Novatianum suadet, ut sepolito schismate , ad Ecclesiam revertatur. Neque vero deflexit unquam Dionysius ab hac sententia . Namque ad Dionysium Romanum Pontificem , apud Euseb. lib. I. cap. 8. eiacm postea stylo literas dedit . Novarianum , inquit, merito aversamur , Pippe Pi Ecclesia, disidito quOssam ex Fratribus ad impietatem Ha hemiamque pertraxit, qui nefariam de Deo doctrin m invexis, ct Clememissimam D. N. I Gripum quasi impiae litem eri mn ter . Cetera Dionysii scripta commodius paullo infra expendemus. X. Interim assidua haec literarum & Cursorum ultro cire que commercia, Antistitum scripta sive Cornelio per Formatas communicantium , sive Encyclicam approbantium . imo & suscepta ab iisdem itinera & instituti conventus, Imperiali forensi judicio occasionem praebuere. Romae nimirum excitata suspicio est, a Christianis posse in imperium tumultus ac seditiones traduci. Quapropter non sine Schismaticorum delationibus , ut
opinor , & criminationibus Cornelius velut reus majestatis ac perduellionis in carcerem conjicitur . Id supererat desperatis Novatianorum rebus, ut captata occasione frequentium epist larum , motuum etiam dc tumultuum , quos inter Christianam
plebem gravitas contentionis pepererat , invidiam orthodoxis omnium periculosissimam crearent , agerentque ut Praesectus Urbis , harum rerum haudquaquam incuriosus & negligens , Pontificem vinculis adstrictum, causamque dictarum accerseret, eique indignanter proditioncm exprobraret. Sic de si .
ut nee Dei, nec praecepta Principum , nee nostras min s timeas.
contra Rempublicam literas accipias se dirigas. Quod legimus apud Anastatam in Cornctio. Itaque mutuarum epistolarum scriptio, quibus Ecclesiae usae sunt-ad Encyclicae confirmatio nem, locum delatoribus tribuit atrocissimae illius calumniae confingendae , quam Cornelius refellere studuit, dum scripti
num omnium argumentum exposuit sua ad Praefectum respon
406쪽
fione . Ego de eorma Domini mei literas aecepi non contra Rem
pallicam , sed magis speciale consilium ad animaου redimendas . Aniatistitum consensionem & conspirantem professionem, qua usum redemtionis a Christo factae peccatoribus poenitentia ductis non denegandum stabiliverunt, appellat Pontifex Coronam Domini, ad quos scilicet Encyclicas dederat, quosque ad refutandam in- fiuctuosae Redemtionis doctrinam consentientes habuerat. OPpido praeclara est ea Cornelii responsio ad confirmandam au.-toritatem , quac in consensu Eccleuarum posita est in controverissis omnino dijudicandis. Sed cum in eo potissima susceptae a nobis disputationis ratio versetur, illud ipsam argumentum paullo latius diducamum
De Autoritate Magisterii a Cornelio in Encyclica propositi, deque controversiis ejusdem pondere
SYNops sI. Vis Magisterii in Gelasiarum consensione ei, cet. II. Abima Hisque haeresis Nouatiani quibus censuris notetur, ex Dio sito Alex. III. Confessores Noυaiiani Iaqueis irretitos convertere faIVir δε- pria s . IV. Pres teri complures sebisma ejurant. V. Hujusce Harationis publicae Jorma ct actio VI. Nic borvs Afrorum Curissor eidem actioni eur interfuerit. VII. Formula condemnandi Novaliau smi d Cornelio per Goclicas publicatur . VIII. Aurornias Ene)clicae Cornelii elucet in damnatione Marciani Arelatensis.
407쪽
DISSERTATIO II. g63 I. Voltcs Eiclesia Christi pro jure divinitus sibi concesso
suam exserit autoritatem , ita ab iis omnibus qui Chri-- stiano nomine censentur, obscquium exigit Zc subjectionem , ut quotquot lint hontemtores ac refractarii, non audire , sed velut in rebelles & contumaces animadvcrtere semporcoris verit. Qui sane pnaecipuus cst character magisterii, seu ut Cornelius, & Cyprianus loquuntur, Coronae Antistitum in unum quidpiam concordi decreto consentlantium . Adeo enim in eo de quo agimus dccreto aut inormando, aut confirmando Provinciarum omnium PraesulcS colvere , ut Civilis p litiae affectatores vereri non immerito vidcrcntur, DC quemadmodum plurimum ad Ecclcsiasticam controversiam compescendam omnium tam admirabilis consensio valuerat , non minus contra imperii rationcs, Sc contra avitam Gentium religionem eorumdem arbitrio Praesulum esset aliquando valitura: Quasi scilicet non tantummodo ad animas abs Inferni potestatibus re
dimendas suis juribus uteretur Christiana Ecclesiia, sed etiam quod Salvatoris institutioni ex adverso repugnat J Mundi ambitum secularemque dominationem consectaretur. Ineptus igitur ut lubet, fucrit metus hujuscemodi Aulicorum, argumen to certe est . unanimem consensum Antistitum pro magiste
rio fuisse habitum , decreta corumdem fide proclivi fuisse suscepta , & quotquot illis refragarentur , graviorem censuram subiisse. II. Et Novatianum quidem schisma , post Antistitum vota& subscriptiones Encyclicae factas, improbatum ubique diri L quo assechum vidimus testimonio Dionysii, qui ad Stephanuni Romanum Pontificem scripsit, Ecclesia, omnes detestatas esse turbulentam novitatem sectae illius. Et hoc quantum ad schisma quod enim ad haeresim pertinet, qua Novatianus poenitentiae usum sustulit, scribit idcm praesul in epist. ad Dionysium Romanum pariter Pontificem, eam opinionem esse impiam , Has phemam , nefariam doctrinam inducentem , calummantem Chrsum Dominum uti implacabilem . Ubi perpendas velim solertiam accurationemque Ecclesiarum, quae in prava Novatorum dogma
408쪽
ta animadvertentes,propriis & congruentibus Censliris utebantur. Imo in quantam delapsus esset imPietatem Novatianus , diro schismate in Ecclesiam invecto, ipsemet Dionysius Alexandrinus explicat in epistola hortatoria , qua Novatianum, ut a factione resipiscat . graviter persuadet, apud Eusebium lib. 6.
cap. 41. Si tamen vel nunc persuaseris Fratribus , aut eos coegeris . ut ad concordiam redeant , majus tibi merisum erit, quam culpa. Et
haec quidem non imputabitur , illud natem praedicabitur . Quod sFratribas parere recusentibus id efficere non potes . tunm i us anι- mam sim . Considendus quoque Cyprianus in epist. 11. ad Antonianum , ubi praesertim quibus censuris Novatiani impietas comprimenda sit , docte pro more dc luculenter
III. Quoniam vero abs cpistolis quorumdam Consessorum , quas suac Antencyclicae adjunxerat Novatianus,vires sumit potisIimas hujusmodi schisma, Cyprianus ab illorum conversione tentanda exorsus est, suasque epii olas pcr Mettium Cursbrem Dominicum ea mente ad Cornelium direxit, ut siquidem eas probasset, ipsis Conscssoribus lapsis exhiberet lectitandas. Quaproptcr in epist. 47. sic Cornelium alloquitur. Et religioseum nobis , se nec arium vobis exsimavi, Frater carissime, ad Confusores qui illis sunt, se Novaliani o Novati ob natione se pravitate serieti de Gelsa ree erunt, literas breves Dcere , quibus eos pro
assectione mutua convenirem , ut ad matrem suam , ides Fecissam Catholicam revertantur. Quas literas tibi a Mettio H
podraemo legi prius mandavi, nequis uliud me scri Ue fingeret, quam
quod meis literis continetur . Mandata autem Mo Ilio, a me ad vos
misso, ut de tuo arbitrio rem gerat, etsi easdem literas Confessoribus putaseris esse reddendas , tune eas reddat. Mutuarum scilicet cpistolarum omnium scrutator primus erat loci Episcopus , necu-jus in fraudis suspicioncm vcnirent. Epistola vero Cypriani ad Consetares lcgitur num. 6., atque in ca , quum miris laudibus confessionem illorum affecillet , de laqueis Novatianorum quibus irrctiti fuerant, ad hunc modum dilputat. Gravat enim me atque contristat , ct intolerabilis percus es bene prostrati pectoris Digitigod by Corale
409쪽
ris moestitia pestivit, cum vos illic comperisiem contra Ecelesiast eam dispositionem sinnuit Decretum Peremtorium pro Lapsis ad poenitentiam suscipiundis evulgatum ) contra Evangelicam Legens , conIra infitutionis Catholicae Unitatem , alium Di opum fieri consensise , ides, Mod nec fas es, nec licet feri , Ecclesiam aliam eonfisui, Christi membra diserpi , Dominici gregis animum GT eo pus unum disillsa aemulatione lacerari. Carpit insuper & exagitat Novatiani jactantiam , qui tueri scse Evangelium Christi sui qdogmatis asseverabat. Nec putetis se vos Evangelium Christi as. rere , dum vosmetipseos a Christi grege , se uo ejus pare se concordia
separatis Nam cum unanimitas nos scindi omnino non δε- beat , quia nos Ecclesia derelicta foras exire , or ad vos venire non possumus, ut vos magis ad Ecclesiam matrem se ad nostram fratera
IV. Post aliquot Cypriani epistolas secuta est conversio Pres
byterorum , quorum pariter literas Antencyclicae junxcrat No vatianus, pracsidium suae factioni allaturus. Ultro petierunt illi a Cornelio , ut sibi integrum esset, schisma dc praecedentia omnia acta publica ejuratione damnare . Annuit Pontifex, alios que dolegit Presbyteros, qui illorum resipiscentiam, propositum voluntatemque cognoscerent. Quod ut fuit peractum, in alia Synodo re maturius discussa , admittuntur Lapsi ad Schismatis ejurationem &. ad congruam noxae fatisfactionem . Describit id Cornelius in Epist. 49. ad Cyprianum . Omni igitur acius Presbyteros inter Consciidres t ad me perlato,placuit eom hi Prest, terium . Adsuerunt etiam Disivi quinque , qui Or hodie praesentes fuerunt, ut firmato consilio , quid circa personam eorum OL servari deberet, consensu omnium statueretur: Gr ut motum omnium Creonsilium singulorum dignoferes, etiam sententias nostras placuit in notitiam vestram proferri, quas cr subjectas leges . V. Occurrit hic prisca riurationis forma , necnon Ecclesia rum solertia perspicienda . Familiam Confesssorum illorum ducebant Maximus, Urbanus, Sidonius sir Macarius , or plerique Fratres qui st eis adjunxerant. De his igitur a Presbyteris institutum cxamcn est, reique totius discussionem ad Cornelium re-
410쪽
366 tulerunt: cum aliis quinque Episcopis ac Presbyteris Doctoribus , actis perpensis , in communem sententiam de Lapsis suscipiendis conccsserunt , modo facinus suum Harare palam dc publice adigerentur . Porro ante celebrationem publici hujus conventus popularis stationis , eadein acta omnia tum scili-cct cxaminis , tum Sunodalis placiti Populo sunt dcnuntiata. De quo sic Cornelius. Quod erat consequens , omnis hic actas Populo fuerat in an us, ut es ipsos viderent in Ecclesia constitutos, quos errantes se palabundos jam di. viderant o dolebant. Ad haec, indicitur statio de publica faciendae Hurationis actio . Quorum voluntate cognita , inquit Pontifex , magnus fraternitatis concursus factas es . Recitatis igitur actis, Conselibres S Sectarii hac usi sunt urationis forma . Nos Cornelium Disopum Sanctissimae Catholicae Ecclesiae electam a Deo omnipotente, o Christo Domino simus . Nos errorem nostrum eoUtemur r nos in suram passi sum's . Circumventi sonus perfidia se loquacitate captiosa; nam etsi videbamur qui si quandam communicationem eumfhisnatico O haeretico homine habuisse , si cera tamen mens nostra semper in Ecessa fuit
Nec enim luoramus, unum Deum esse, unum Christum me Dominum , quem confessi siumus , unum Spiritum Sanctam, unum Disopum in Catholica Ecclesia esse debere . Haec coram EpiscopiS quinque, atque in statione , seu publico Fidelium conventu peracta sunt. De Episcopis enim dixerat Cornelius: qui se hodie praesentes se runt . De statione autem , seu publico conventu sic ibid. subjungit. Haec igitur , Frater cari1 ime , eadem hora , eodem momento ad te scripta transensemus, ct Nicephorum Acoluthum defendere ad navigium festinantem, de satione ad vos statim di si, ut nulla procrasinatione habita , velut praesens in isto Clero , ct tu iso Populi coetu , Deo omnipotenti , o Christo Domino nostro gratias agerct. Quae sunt in ejurandis erroribus Ecclesiasticae accurationi, vestigia illuitria de documenta. VI. Erat Nicephorus Curser Dominicus , quem CyprianuS ad Cornelium, epistolam ut deserret quae est num. F., direxerat , dc in qua Sanctissimus Praesul machinationes, & tumultus per Africam a Novatianis excitatos denuntiabat. Hunc igitur Dissiligod by Gorale