장음표시 사용
391쪽
risias literae calumniis se maledicris plexae eorum nomine frequen-ιes missae fuissent , O pene omnes Ecclesias perturbassent ι circumventos se esse Uirmaverunt; nec quia in uteris inesset scisse e tantumque circumductos commisesse se quoque Echisemata , o haeresis auures fuisse i ut putaremur ei manus quas in Episcopum imponi: Qui, cum Meeor cetera fui sint exprobrata , in abolerentur is de memoria toli rentur, deprecati sunt. Hinc Paesanus appellat fictas epistolas, quas scilicet Novatianus Sc Novatus conscribentes, a Confessoribus. ut signarantur , impetrabant, & velut ex illorum consesentia &voluntate exaratas in vulgus emittebant.
U. Cursores plurimos delegit Pseud Ponti sex, lusiuscemodi scripta ubique perlaturos, anteaquam facinoris rumor, literaC-que Cornelii Ecclesias pervagarentur. Et illi quidem Cartilaginem appulere , quum adhuc Concilium sub Cypriano haberetur : strenue contenderunt , ut in eo Africae Conventu legerentur Antencyclica , & libellus criminationum in Cornelium. coram probaturi, ut jactabant, vera EslC dc certa quaecumquCin scriptis iisdem essent comprehensa . Cursorum adventum M mina, & impotcntiam, qua ad schisma inducendum effraenesagcbantur. describit Cyprianus in epist. 4s. Venerunt ad nos, Frater eardsime, missi a Novatiano , Maximus Presbyter , o Augendus Diaconus, o Machaeus quidam se Longinus . Sed enim cum extiteris quas secum ferebant, o ex eorum sermone atque asseverati ne Novatianum Episcopum factum comperissimas. siticitae se contra Ecelesiam Catholicam factae ordinationis pravitate commoti, a communicatione eos nostra satim cohibendos esse censuimus , refutaris interim ac retrusis, quae ol nate M pertinaciter asserere tentabant.
Se inquit Cyprianus ex epistolis illorum fraudem detexisse , quod, opinor,ea forma subscriptionum destittierentur , qua Romanus Clerus in hisce Ecclesiasticis epistolis perscribcndis uti
VI. Porro Episcopi cujuscumque , aut Metropolitant,aut Primatis jus erat inquirendi in epistolarum veritalcm , conditionemque mittentis, missorumque , ne qua scilicet fraus , neve ullus intercurreret dolus. Hac de caulla Cornelius respuit Lite
392쪽
ras, quas Felicissimus Fortunati Pseudo-Episcopi Carthagincnsis lcgatus Romam attulerat . Et Cyprianus non immerito suspicatus, acta haec omnia de quibus instituta praesens disput, tio est, prae se ferre imposturam, recitari apud Synodum suam inhibuit, quousque Caldonius 3c Fortunatus, duo EpΗcopi Africani Romam dimissi pro Cornelii ordinatione , Carthaginem regrederentur. Quapropter Legati Novatiani non frustra veriti , ne fraus in apricum deduceretur, nullum non moverunt lapidem, ut Cypriano licet invito Antencyclicam libellumque in Cornelium contumeliosum, una cum intextis Confesserum litoris publice apud Ecclesias recitarent. Recte de illis Cyprianus in epist . scribit. Qui cum in statione invidiosis quoque com vitiis Or clamoribus turbulentis proruerent, ex flagitarem, us crimiana quae se Verre ac probare dicebant. publice is nobis , cy . plebe cognoscerentur i gravitati netsi e negavimus convenire , ut Collegae nosiri jam defecti , ct ordinati, se laudabili multorum ρntentia
comprobati , ventilandum ultra honorem maledica aemulantiam voce
pateremur. Interim non destitit Cyprianus fraudes qua& agnoverat . Concilio, & universiis Ecclesiis suis patefacere . Retia i tamen rationem instituti examinis , quo Antencyclicae &Cursorum pravitas detecta est, lucem nobis si vel obiter commemorasset , non exiguam allaturus in Priscorum Antistitum solortia describenda , admirandaque accuratione , qua EOS in Encyclicis publicandis usox esse, par est existimare . Omnia per Curserem suum Primitivum hac de causia transmisitim , enarraturum se ait, scribens ibid. Et quia , quibus refutati creo res Ami. or illicitis conatibus haeresim feci e nudati sint . in epistolam congerere sensum fuit e ex Primitivo Compresbνtero noIsrapiemst ὲ singula , quando ad vos veniet, audietis . Ubi vero Cyprianus ait missos eosdem in satisne comminatos fuisse , lecti nem Encyclicae se instituturos, eo&m repugnante Praesule pr cul dubio innuit publicum aliquem conventum . cui Cl CruS& plebs universa interesse deberct. VII. Telo quem in rcsellentia Antencvclica Navaliani, ejusque fraudibus patefaciendis adhibuit, eodem usus est ad redar
393쪽
mendas calumnias , quas factiosi homines libello denunciativo in Cornelium conjecerant. Qua de re scribit ad Pontificem in
epist. s. his verbis. Honoris etiam communis memores , se gravitatis Sacerdotalis, ae Sanctitatis respectam tenentes, ea quae ex adverse in librum ad nos transimissum congesta Iberant acerbatiombuseriminosis , respuimus ς considerances pariter se ponderantes, quod in tanto Fratrum religioseque conventu considentibus Dei Sacerdotibus, σultari posito , nec legi debeant , nee audiri. Nesae enim facile promenda sint, se incaute ac temere publicanda quae discordisse Huscripta audientibus scandatam moveant, is Fratres longe positus, ac trans mare eonstitutos , incerta opinione confundant . Viderint qui δε- rari suo , vel libidini ferviemes , o divinae Legis ac Sanctitaris immemores , jactare interim gestiunt quae probare non possunte es cum innocentiam destruere atque expugnare non vatiam , satis habemfama mendaci se falso rumore maculas inspergere . Saluberrime postea commonet, quemadmodum excipiendae sint illatae Clericis &. Sacerdotibus criminationes : Certe quod Praepositis, o Smcerdotibus congruit , danda opera es, ut talia quum is quibaseam scribuntur , per nos respuantur . Ubi enim erit quod disicimus, ae docemus scriptum esse e contine linguam tuam a malo . Porro haee fieri debere olfendimus . se quando talia quorumdam calumniosa temeritate consiripta sunt, legi apud nos patimur . Et Deirco, Fratre carissime, cum ad me talia de te, se Compresbieris tecum eonfide
libus fripta venissent, quae religiosam simplicitatem sonabant, nee uialis malediatorum se conviciorum latratibus perstrepebant, Claro, o Pisbi legi praecepi. VIII. Cursores igitur Novatiani repulsam passi , & prohibitine Carthagine Antencyclicam , dc propudiosa in Cornelium scripta vulgarent, per Urbes discurrere , privatas domos fidelium pervagari , & quotquot possent ad factionem seditionemque pertrahere . Illorum csFraenem temeritatem accurate describit Cyprianus in epist. Ac ne eorum furens audacia unquam
de rere, hic quoque in Schismatis partes Christi membra distrahere.
ct Catholicae Ecclesiae corpus unum scindere ne laniare nituntur ι ut
statim pre muturum domos, vel Vpidarim ter quasdam civitates
394쪽
currentes , ob inationis suae , or erroris Abi quaerant comites. Quibis semel responsium dedimus, nec mandare desipimus, ut perniciose dissem sone or concertatione deposita. impietatem esse sciam, Matrem δε- serere e se agnosian3 atque intelligant, Disopo semel facto , o COLlegarum ac plebis testimonio ae judicio comprobato alium constitui naliato modo posse e proinde si pacifice sibi ac Meliter conseiani, se se assertores angelii Chrsi esse confitentur,prius ad Ecclesiam revertam tur . Inter alia nimirum , quae illi jactitabant, illud crat praecipuum , quod Novatianus cjusque comites essent asperiores Evam gelii Chrsi . Hinc iidcm Cursores etiam Apostoli dicti sunt . scribente de iisdem Cypriano in epist. 1 f. ad Antonianum . Perplurimas Civitates notos Apos olos suos mittit . Et hujus modi titulorum praesumtorum caussa Novatianum sessive simul &accrbo exagitat sub finem epistolae L. Pacianus . Novatianus his melior 3 Emendator Prophetarum , Doctor Apostolorum e Jam cum Chrso videtur ut idem Moyses t Jam ut Paulus in tertium Coelum sublimis evehitur ' Et in epist. 3. luculcntius. Ergo a Chrisi seque ad Decii principatum nullus intelligens e Post Decium denique omnis Episcopus impatiens e omnes alii discluti, qui se miscere perditis mallent, qui perire cum mistris , qui alieno vulnere vulnerari ρ N vatiano vindice sevitia liberatur. authore corrigitur quidquid er
IX. Interim quum fraudibus hisce M machinationibus Schis malici praevenistent Encyclicam Cornelii , plurimarum Provimciarum Populos in suam factionem traduxerunt. Ιmo quand quidem haec haeresis quantum ad poenitentiam peccatoribus d negandam . affinis admodum erat placitis Montanistarum , Pr vinciae Phrygiarum lc Paphlagoniae , in quibus Montanistica lues grassabatur, Schismati non dissiculter adhaeserunt. idcmque adhuc profitebantur aetate Theodoriti, ut ipsemet attest tur lib. 3. Haeretic. Fabul. cap. 3. 8c Socrates quoque de Novatiano schismate verba faciens, in Provinciis , inquit, Phrygiae, o Paphlagoniae exacta Ecelsae illorum regala ac disciplina etiam
X. Post schisma passim & ubique disseminatum, Novatiani
395쪽
in singulis sermo Civitatibus aliquos suae professionis viros constituere coeperunt, per quos fachio confirmaretur. Quamobrem Cyprianus scripsit in cpist. 1 9. ad Cornelium. Nam GT pars Novatiani Maximum Presbyterum , nuper ad nos a Novatiano legatum missum, atque is nosra communicatione reserum, nune inis sἷi fecisse Pseudoepiscopum dicitur. Et in epist. 11. ad Antonianum . Ille posDei traditionem, post connexam cY ubique conjunctam Catholicae E elsae unitatem . humanam eonatur Ecclesiam facere, or per plurimas Civitates novos Apostolos suos mittit, ut quaedam recentia insti . rationis suae fundamenta confirmet ι cum jam ridem per omnes Pr
mincias , o per Urbes singulas ordinati sint Episcopi in aetate antis qui , in fide integri , in pressura probati, in persecutione proscripti, illes'er eos creare alios Psodo scopos audeat. Improba haec tentamenta refellit idem Cyprianus in lib. de Unitate Eccl. verbis illis . Hi sunt qui se ultro apud temerarios convenas fine divina dispositione praeficiunt, qui se Praepositos fine ulla ordinationis lege tam stituunt , qui nemine Episcopatum dante , Episcopi nomen Isbi assumunt. Qua propicr Anastasius Bibliothecarius, sive quis alius vitae G nelii antiquus scriptor , ad rem nostram ait. Sub Discopatu ejus
Novatus extra Ecclesiam ordinavis Nomatianum in Urbe Roma, ct
Nicos tum in Africa . Atque ad hunc modum Antencyclica Novatiani praeveniens acta lcgitimae ordinationis Cornelii, Italicas, Africanas , cetcra sque Orbis Ecclesias ita commovit, ut in plurimis scitisma in 'cxerit, dilatarit, confirmaritque , non sine orbis judicio compestendum . Diqiti sed by Cooste
396쪽
De Sunodo Romana sub Cornelio . deque Litetis Encyclicis adversus Novatianos
eam ad omnes Afros scribiι, S SIκοdum cougregni nationalem . VII. Antiocbena Gradus a Fabio indicta , celebratur ab illius successore Demetrio. VIII. Zelo Demetrii Antiocheni re Diου- hi Alexandrini approbatar elarim , ct moeliea CorneIii per universum orientem. IX. Dionasius Literas quibus resipdcere jκbet, scribit ad Nomatianum. X. Rescripta Praesulum totius pene Orbis ad Cornelium ansam praebuerunt , euπdem istus Imperii per-GeIlem criminardi.
I. Ypriamis ut agnovit Schismaticorum nequitiem , prodi- tiones, & impietatem , in ipse calumniarum contra Co nelium libello satis exprcstam, utque detexit ex epistolis ipsis,& procaci turgidoque agendi modo fraudem dc impossuram. ab eo quidem quod celebrabatur, Concilio Carthagincnsi rejecit Cursores , eorumdemque suscipere scripta penitus detructavit 3 judicium tamen ferre distulit, quousque Episcopi qui ab Ecclesiis Africanis pro Cornelii ordinatione directi fucrant Romam , regrederentur Carthaginem. Vix autem iidem Africani Praesulcs Africam appulere, & retulerunt, electionem Cornelii fuisse legitimam , quum & i est Cornelius vclut Pontifex habitus est,& Novatianus cum allectis suis sentcntia lata damnantur. Haec Disiligod by Corale
397쪽
DISSERTATIO ILIS 3 Haec omnia ad Cornelium scripsit Cyprianus in epist. 41. ubi
rationes prosequitur , propter quas & Cursores & Antencyclicam Novatiani omnino respuillet. Nam Or ego , or Collegae plurimi, qui ad me convenerant c scilicet edendi Peremtorii Decreti caus-M ὶ expectavimus adventum Collegarum nosuram Caldonii or Fomtunati s quos ad te nuper se Coepiseopos nostros, qui ordinationi tuae assuerant, legatos miseramus , ut eis adventautibus cst rei ripae v
ritatem reportantibus , majore autoritate or elucida per eos probatione partis adversae improbitas frangeretur. in Supervenerunt vero P
p us Cr Stephanus Collegae nostri , qui ct 'si quoque ad instruendos sis nos manifesa secundum gravitatem ae fidem suam iudicia aeresimonia protulerunt, ut nec necesse fuerit audiri ultra eos, qui a Novatiano venerant missi. Ex his vides, Cyprianum abs propriis caracteribus Antencyclicae agnovisse impoli iram e in alicra vero, quam Pompeius dc Stephanus attalcrant, indicia ac testimonia
deprehendisse legitimae ordinationis Cornelii, adeout Synodus Carthaginensis de gravitatem hujus, SI illius improbitatem vel sola lectione perspexerit. Unde Cyprianus ipse ad Antonianum epist. 1 f. scribens , ita loquitur de ordinatione Cornelii. Et factas es Episcopus a plurimis Collegis noseris, qui tune in Urbe Roma
aderant, qui ad nos literas honorificas , or laudabiles,o resimoni uae praedicationis illustres de ejus ordinatione miserunt. II. Insuper Primitivo Presbytero epistolas tradidit Cyprianus ad Cornelium dcferendas. Quum autem Primitivus Roma re grederetur Carthaginem , secum attulit epistolas tum Encyclicas de ambitu & schismate Novatiani, tum alias in quibus Ponti sex vehementer conquerebatur de Polyearpo Coloniae Adrumentinae Episcopo , qui quum primum ad eum scripsisset, Literis Formatis velut cum Pontifice usus fuerat: iterum autem scribens, Clerum Romanum in epigraphe Literarum appellaverat , nulla Cornelii Pontificis facta mentione . Rescripsit Cyprianus in epist. 48. id justu Carthaginensis Synodi contigisse,
quas decreverat, nec Cursores & epistolas Novatiani, nec alterius cujuscumque legationes excipere , anteaquam Legati a Concilio Romam transmissi, reverterentur, atque acta legitimae
398쪽
electionis referrent. Addit, continuo ab illorum adventu Cornelii electionem apud Africanas Ecescsas ubique fuisse proci malam , Novatianos autem ubique anathemate profligatos. In quo subit admirari sol crtem Ecclesiarum vigilantiam in mittendis suscipiendisque Ecclesiasticis epistolis, quibus pene universa regiminis compages , dc vigor disciplinae continebatur: caute iccirco examinandis, ne cui sub veri hc aequi specie error aut dolus illuderet. IlI. Inter haec Pontifex Cornelias in duplici Romana Syn do praesidium suae defensionis instituit. Primam celebravit continuo ac Episcopus ordinatus est, eidemque interfuerunt Italiae Episcopi sexdecim, duoque Africani, Caldonius & Fortunatus . De hoc Romano conventu loquitur Autor li ili Syn, dici. Synodus divina ct sacra Provincialis Patrum beatorum Romae congregata a Cornelio Beatissimo Papa, alii que ocrodecim Episcopis,
quae Novatum, laqueum illum poenitentiam agere nolentium , abdis
sit . In iis enim initiis nondum in apertum schisma eruperat Novatianus, sed jurgari propter dogma incoeperat, quo defendebat, Lapsis omnem penitus aditum intercludendum ad poenitentiam esse . Alteram autem Synodum Cornelius tum celebravit , quum abs Cypriano aliisque Episcopis intellexit, sibi operam dandam esse, ut Antencyclicae occurreret, purgaret ca- Iumnias in libello comprehensis , & subcrescentem Novatian rum factionem quacumque fas erat ratione comprimeret, COLIeista imprimis numerosiore Synodo Episcoporum . De ea scribit Eusebius lib. 6. His . cap. 23. Ob quam rem eum Romae comgregnia esset Srnodus , in qua sexaginta quidem Disicopi, Presbyteri
vero cr Diaconi multo plures convenerunt. Dubitandum non est,
quin haec Synodus a priori secemenda sit, praesertim cum haec mensibus aliquot post penustam electionem Cornelii, & denuntiatum schisma quod per orbem a Novatiani gregariis invehebatur , procul omni dissicultate celebrata sit, eadem' e com firmarit Encyclicum & Peremtorium Decretum Concilii Carthaginensis. De quo Cyprianus scribit in epist. 11. ad Antonianum . Etsi minus sufficiens Episcoporum in Africa numerus via
399쪽
batur , etiam Romam super hac re scri ses ad Cornelium Collegam nostrum , qui 'ste eum plurimis Episcopis habito Concilio in eandem nobiscum sententiam pari gravitate ae salubri moderatione consensit. IV. Haec igitur frequentior Romana Synodus, Cui praeter LX. EPiscopos & considentes Presbyteros atque Diaconos, interfuiste etiam opinor ceterorum Episcoporum legatos, suarum Provinciarum Ecclesiatumque scntcntiam de controverso dogmate prolaturos , in hujusmodi fere decreta consensit. I. Ut Cornelius haberctur velut Pontifex legitimus & canonice ordi natus . II. Ut assentirentur unanimiter Ecclesiae omnes Decreto Peremtorio, quod in causta Lapsorum tulerat Concilium Carthaginense, ec Cyprianus publicaverat. III. Schisma Novatiani, dc quae illi jungebatur haeresis anathemate reprobantur. His peractis, Encyclica scripta condita sunt, atque ad Provincias transmissa , quibus Oinnes subscripserunt. Quamobrem posteaquam Cornelius 8c acta Romanac hujus Synodi, SI Encyclicas evulgasici, scribit Eusebius ibid. , Ecclesias omnes in eadem decreta conspiraste . Cumque in Provinciis Antistites quid agendum esset, seorsum consultassent, hujusnodi deerratim promulgatum est e Novatum quidem se eos, qui cum ipse sese insolentiiss extulerant, OT PLcumque inhumanissimae ct a fraterna caritate alienae ejus opinioni consentire praesumserunt , alienos ab Ecclesia habendos esse: F Ires
vero , qui in calamitatem inciderant, poenitentiae remediis curandosese CT confovendos. Socrates quoque post enarratam promulgationem Antencyclicae Novatiani, subjungit lib. . Hist. cap. 18. Quod enim ille Novatianus J significaverat, ad Sacramentorum
communionem admittendos non esse eos, quipos baptismum erimen lastiferum commisissent, aliis quidem acerba o immitis videbatur hujus regulae promulgatis , alii vero hane regulam ut justam , se adflabialiendam emendationis et itae discipisnam imprimis milem si ceperunt.
Dum haec agitatur controversia , supervenerunt Literae Cornelii Romani Pontificis, quae eis etiam qui poss baptismum deliquissim . -- dueemiam spondebant . Itaque post Novatiani Antencyclicam , ejusdemque Pseudo-Synodum, secuta est Romana sub Cornelio Z i SynO
400쪽
U. Qui ii etiam Cornelius Pontifex alteram Encyclicam ad Fa bium Episcopum Antiochenum exaravit. Propter dispersas a Cursoribus Novatiani calumnias in Cornelium , nonnihil de ejus. dem clectione Fabius subdubitaverat. Quocirca Pontifex literas ad cum multo prolixiores dedit, in quibus mores Novatiani, schisma dc errores late describit. Fragmenta epistolae hujus leguntur apud Euscb. lib. 6. His h. cap. ψ3. Scripta autem a Pontifice cst postquam Encyclica Romanae Synodi decrcta suscepta ab Ecclesiis fucrunt Sc approbata . Eusebius enim haec praemittit . Exs aut adhuc Epsolae Cornelii Romanorum Episcopi ad Fabium Antiochensis Ecclesiae Praesulem mille, in quibus-Romanae Sνuodi sesa , ct omnium per Italiam CV Africam , alia que
locorum illorum Provincias sententiae declarantur . Aliae praeterea
latino sermone consecriptae expavi Epistolae Cipriani , Cr aliorum Amtistitum , qui cum ipso in Africa congregati sunt His ad sexcta erat alia ejusdem Cornelii Epytila de his , quae in Synodo δε- ereta fuerant: Gr rurses alia de facinoritas Novati. Has opinor epistolas omnes in unum Tomum Encvclicum redactas, direxit Pontifex ad Fabium Antiochenum . Sed Eusebius imprimis ex ultima Cornelii, quae ad historiam facinorum Novatiani spectarent, decerpsit fragmcnta, ut mox stibi ungit. Ex qua nihil obsat, quo minus hic aliqua inseramus , ut historiae nosrae lec res ea quae ad Novatum periinent, perspicμe cognoscant. Atque hujus Encyclicae fragmenta praecipua in superioribus descripsimus . Sat modo fuerit annotasse verba Eusebii, quae ad argumentum
Encyclicarum faciunt. Sub finem autem Disolae numerum recem set Episcoporum, qui in Urbem Romam convenientes, amentiam Noa vati condemnaverant , nomina quoque illorum . CT quam quisque regebat Ecclesiam a seribens . Eorum item sui Romae quidem min
me adsuerant , superiorum tamen Episcoporum sententiam literis suis approbaverant , vocabula simul Cr Cirritates , unde singuli literas dederant , accurate commemorat. Non itaque dubitandum est, quin
Italicarum Provinciarum Episcopi, simul ac decrcta Cori clii de