장음표시 사용
411쪽
igitur achis interesse voluit Cornelius ea mente , ut tanquam Praesens in icto CDVO , o in iso Populi coetu . Or in eadem satione, literis Pontificiis quas de furebat Carilaaginem , vires & rObur adjungeret. Hinc moribus receptum fuit, ut quoties Encyclicae evulgabantur, vel ab ipso Cursore Dominico , vel ab Episcopis in Ecclesiis legerentur, praesente tamen Cursbre rquod ic haec ipsa , qua de agimus , cpistola Cornelii, dc cetera quae infra describentur, monumenta sat luculenter commonstrant. Equidem usque adeo accurata consuetudo non alio
respexit, nisi ut Cursores sive ad alias Ecclesias progrcssuri, sive ad propriam reduces, publicam hujusccmodi recitationem, unanimemque acceptationem possent attestari. VII. Acha vero haec , quae Ponti sex suae illi epistolae adiunxerat , atque opera Nicephori ad Cyprianum transmiserat, commonet , aliis ut Ecclesiis Africanarum Provinciarum intimentur . Has literas, scribit sub finem Epistolae , puto te debere , Frater carissime , se ad ceteras Ecclesias mittere , ut omnes fiant Schisematici hujus se Haeretici dolum ae praevaricationem de die in diem evacuari. Constiti ex his , Novatiani doctrinam jam tum velut schismaticam , atque haereticam plane ab Orthodoxis fuisse rejectam . Nam quod Confessores in Formula professi nis, qua impietatem Novatiani detestati sint, dixerunt, se visos este communicare eum fhisematico Or haeretico homine, illud ipsum repetit loco nuper descripto Cornelius . Ut propterea omnino fatendum sit, vi & magisterio Encyclicae, quam dc Pontifex & Romana Synodus antea ad Ecclesias vulgaverant, factio nem doctrinamque Novatiani mansisse proscriptam .
VIII. Hinc Cyprianus in epist. 68. ad Stephanum Pontificem , agens de caussa Marciani Arelatensis Episcopi, qui pertinax assertor Novatianitat in Galliis fuerat , non obscure declarat , eundem autoritate Encyclicae ac judicii, quod per eam tulerat Catholicus Orbis, Episcopatu atque omni Ecclesiastico gradu SI honore excidisse . Ideoque Stephantun adhortatur , ut suis literis idipsum Gallicanis Ecclesiis palcfaciat . Quapropterocere re oportu plenissimas literas ad Coepiscopos nostros in Galliis
412쪽
constitutos , ne ultra Marcianum pervicacem se superbum , H dit L e pietatis . ac frateruae sinistis inimicum , Collegio nostro insultare patiantur, quod nec dum videatur a nobis abstentus, qui jam pridem jaciai ct praedicat, quod Novatiano sturins , ct ejus pervicaciam sequens a communicatione se nostra segregaverit , eum Novatianus ipse quem sequitur, olim abstentus es hostis Ecclesiae judicatus siti secum ad nos in Africam legatos misi sit, optans ad communicationem nosram admisti , hine a Concilio plurimorum Sacerdotum , qui praesentes eramus, sententiam retulerit, se foris esse coepis e, nee postea a quoquam nosrum sibi communicari, qui Episcopo Cornelio in Catholiaca Ecclesia de Dei judicio se Cieri, ac plebis suffragio ordinato, profanum altare erigere , ct adulteram Cathedram collocare, o sacrilega contra verum Sacerdotem sacrificia offerre tentaverit. Proindes resipisere , se ad sanae mentis consilium redire vellet, ageret poenitentiam , ct ad Gessam supplex rekiret. Quam vanum es, Trater carissme , ut No tiano nuper retruse se refutato, se per totum Orbem a Sacerdotibus Dei a lento , nunc adulatores adhuc nobis patiamur illudere , est de majestate se dignitate Ecclesiae judicare . Gravis nimirum socordia videri in Episcopis poterat, qui dum Marciano Arelatensi connivcbant, per ludibrium haberi patiebantur autoritatem magistcrii, dignitatemque judicii , quod universa Christiana Ecclesia irretractabiliter per Encyclicam tulerat . Quare subjungit e vestigio Cyprianus . Dirigantur in Provinciam, is ad plebem Arelatae eo Rentem a Te literae , quibus Abstento Marciano , alius in locum ejus sub tuatur , cst grex Christi
qui in hodiernum ab illo distipatus es vulneratus contemnitur, colligatur . Crimen autem , propter quod illum omnino amovcndum censuit Sanctus Praesul, non aliud memorat, quam pertinaciam ejus contra ceterorum Omnium decreta. Ex quibus cum Marcianus esie coeperit is se Novatiano conjungens, adversarius misericordiae se pietatis extiterit, sententiam non dicat sed accipiat; nee
sic agat, quasi ipse judicaverit de Collegio Sacerdotum , quando i e sit
ab unisersis Sacerdotibus judicatus. IX. In epistola quoque ad Magnum cani cm vcritatem si scipit demoni trandam. Plurimis Scripturarum testimoniis dog
413쪽
ma illud imprimis adstruit, quo unam profitemur Ecclesiam. atque in cum articulum impegisse Novatianum , atque adeo exintra Ecclesiam esse multis demonstrat . Progreditur subinde ad refellenda Novatianorum objecta , judiciumque Orbis in Lacyclica pronuntiatum apposite ita confirmat. Quod se aliquis illo
ononis, ut dicat eandem Novatianum legem tenere , quam Catholiaea Ecclesia teneat, eodem symbolo quo se nos bapti re; eundem nosse Deum Patrem , eundem Filium Christum, eundemque Spiritum Sanctum, ac propter hoc urpare eum potestatem baptizandi posse , quod videatur in interrogatione baptifimi a nobis non diserepare : Sciat quisquis hoc opponendum putat , non esse unam nobis se Schi Aricis symboli legem , neque eandem interrogationem . Nam eum iacunt: G dis remissionem peccatorum Gr vitam aeternam per Sanctam Ecele-Fam mentiuntur ita interrogatione,quando non habent Ecclesiam. Tunc
deinde voce Fa 'si confitentur, remissionem peccatorum non dari , nisi per Sanctam Ecclesiam posse , quam non habentes , ostendunt remitti illis peceata non posse .X. Confessores ad Ecclesiam reduces literas ad Cyprianum dederunt, quae num. 13. leguntur , deque ejurato schismate 8 haereticali illius dogmate agunt. Rescripsi ad illos Cyprianus dc late exagerat infelicem illorum conditionem , labemque s ne maximam, qua semet quum Novatiano adhaeserunt, implicuerant . Simpliciter enim . scribit in epist. 1 . , quid in meo com de fuerit, debetis audire . Dolebam vehementer se gr viter angebar, quod eis communicare non 'fiem, quos semel diligere coepissem . Po-sea quam vos de canere prodeuntes schismaticus se haereticus error excepit, se res erat, quasi vestra gloria in carcere remansisset. Illic enim resedisse vobi nominis dignitas videbatur, quando milites cir si non ad Ecclesiam de carcere redirent , in quem prius cum Ecclesiae laude se gratulatione venisent. Non alia sane de caussa tam grave Schismaticorum facinus demonstrat Cyprianus , nisi quod illi a communi Ecclesiarum judicio in Encyclica manifestato improbe abirent.
XI. Et hinc quidem schismatis, atque haeresia notas ad Ninratianos manasse , paullo infra declarat Cyprianus, ubi Sc ad
414쪽
37 orbis judicium appellat.& illud ipsum nuncupat constantiam, --ritatemque in duobus libellis, quos de Lapsis, ac de unitate Ecclesiae hujus contentionis gratia vulgavit. Et dum dominium sibi semper quidam plinquam mitis JUitia depsit, assumunt, de Ecclesia pereunteis dum se insolenter extollunt, ino suo tumore enecati veritatis luismen amittunt. Propter quod o nos temperamentum tenentes, se libram Domini contemplantes, ct Dei Patris pietatem ae misericordiam gitantes, diu multumque tractatu inter nos habito , justa moderatione agenda libravimus . Quae omnia penitus potestis inspicere trictis libellis , quos hie nuper legeram, se ad vos quoque legendos pro eommuni dilectione transemiferam e ubi Lusis nee censura des quae increpet, nee medicina quae sanet. Sed se Catholicae Ecclesiae unitatem , quuntum potuit, expressit nos miaiocritas . Quem libellum magis ae magis nunc vobis placere confido , quando eum jam sic legitis , ut se probetis is umetis . Siquidem quod nos verbis confri, mus , vos factis impletis , quando ad Ecclesiam earitatis se pacis unitate remeatis. Plurima occurrunt alia in epistolis Cyprianicis argumenta , quibus communem eam persuasionem viguisse monstretur , qua Orthodoxi unanimitor omnes post emisias Encyclicas , de post secutum Orbis judicium, arbitrabantur, factionem Novariani censuris schismatis , atque haerescon urendam CD sc , dc ubicumque jam appareret , csse anathematisinis exagitandam . Disitiroci by Cooste
415쪽
De Tomo Encyclico, Literas omnes complectente, quae ad patefaciendum Orbis judicium in caussa Novatiani
SYNOPSIS. I. suid riseηr ct qaa de caussa conficerentur Tomi mesIiei. II. Moris exempla in ipsa Apostolica ct primitiva Ecclesia occurrunt. III. Ex bisce Tomis Historiam trium priorum seculorum enuclcu-υit Eusebius . IU. In Arebiυis EccIesiarum quum asse arentur autographa GocIicarum, Romanus aliquis Pres ter eas in Tomum redegit, quae in praesenti caussa prodierunt . V. Mos asser-υandi in Arcbiυis autograpba exemplis adyruitur. VI. Duplex Tomus in bac caussa secernendus , quorum alter ex Eusebio expenditur . VII. De eo testimonium Hieron)mi. VIII. Alter rum Cornelii, tum Diovsit Aeae. Iiteras complectebatur. IX. Literarum Dio 3 sit ordo ae materies expondisar variis Eusebii locis Sconjectane s inuidem ductis.
I. NTOn uno loco in Dissere. I. de Literis Encyclicis obser-l l vatum a nobis est, priscos Ecclesiae mores id saepius tulisse , ut simul ac Encyclicae ad conspirantem Antistitum Omnium doctrinam, judicium & promtionem , veritatemque dogmatis ostendendam in vulgus emittebantur , in unum pariter dicem conjungerentur Episcoporum vota , subscriptiones, ecresponsivae epistolae , necnon Synodorum collectarum acta , relationes & quodlibet scriptum , quod ad eam controversiam facere videretur. Hoste Codices appellarunt Majores nostri Tomos Encyclicos , in quibus scilicet ut Ecclesiasticum magisterium cluceret, certum dc accuratum examen, quod in unaqua
que controversia institutum fuerat, luculenter perspici pollet. Non secus enim ac Concilii cujusvis gesta omnia Ecclesiastica A a 1 in
416쪽
in unum quempiam librum redigi consueverunt, ut emanatae definitionis aequitas appareret M veritas : eadem plane ratione una cum illa quae primum prodierat Encyclica epistola , ceterae velut in fasciculum jungebantur, ad Fratemirutis consens nem , totiusque Orbis judicium commonstrandum . Rei hujus ce & moris exempla cum in eadem Disieri. I. nonnulla protulimus , tum in superioribus specimen aliquod dedimus, quum de Fiduciario Dccreto ageremus. Juvat igitur ad ejusdem consuctudinis, priscaeque Ecclesiasticae accurationis documentum. de hoc quoque Encyclico Tomo dii Icrere , qui temporibus Eusebii 8c Hieronymi magno crat in pretio, magnoque usu ad Novatianorum caussam penitius introspiciendam . Neque vero dissicilis ea erat Ecclesiarum solicitudo, quum Presbyteri Do- chores vel Archidiaconi praecipuae cujusvis Dioecestos id ex o ficio curarcnt, ut vel authentica hujusccmodi scripta asservanda susciperent , vel ex alterius Ecclesiae tabulariis describcntes, in sua archiva conferrent . Quapropter in actis Conciliorum passim occurrit, prolatos fuisse Codices, qui plurimas id genus epistolas complectibantur, ex quibus ad eas quae ventilan dae erant, definiendas controversias argumenta Patres desumebant.
II. Porro consuetudo illa cum ipsa Christiana Religione videtur introducta, cujus ipso in exordio epistolae vulgo Catholicae nuncupatae in Tomos quosdam redigi simul consueverunt . Eusebius enim lib. 2. Hist. cap. 23. de scriptis Iacobi Apostoli disserens , cui etiam , inquit, a cribi flet epistola prima
earum , quae Catholicae dicuntur . in septem Catholicarum
numero recensetur . Epistolae quoque Ιgnatii eollectae in unum Tomum erant, quem transinii lurum se fore spopondit Polycarpus in epist. ad Philadelphienses. Imo in Tomo quodam peculiari as Iervatas suo adhuc aevo fuisse, attestatur Photius in Biblioth. Cod. t 16. Hinc factum cst , ut Summorum Virorum epistolae, tametsi paucis constrarent versibus, ad nos usque pervenerint , quod videlieet in hisce collectionibus. ad fidem faciendam idoneis apud Ecclenas asservarentur. III. Disiligod by Cooste
417쪽
III. Eusebius prae ceteris harum Literarum collectiones invisit omnes, plerasque etiam identidem in Historia recenset. Quin etiam fatetur se ex Codice Hierosolymitano, in quo pra cipuae collectae erant ex iis quae ad finiendas controversias in Ecclesia exortas primis tribus seculis prodierant. exscripsisse plurimas, easdemque sibi magno fuisse usui ad Ecclesiastieam Historiam elucubrandam . Libro enim 6. Cap. 1 o. postquam percensuisset virorum doctissimorum opera ac labores , ex quibus nonnulla in hasce nostras Dissertationes congessimus, ut apud Lectorem sibi fidem adstrueret , demonstratis Historiae fontibus, ad rem scribit. Eadem tempestate miati Ecclesia i VLri doctrina excellentes florebant: νον- epistolas quas ad se vicissim scri erant, hactenas asservatas facile eu reperire . Exuant enimno a quoque aetate in Bibliotheca Aeliae Urbis ab Alexandro Ecclesiae illius Discopo oo-racta . Ex sua nos alerrimam materiam M argumenti hujus, quod prae manibus habemus , tractationem in unum collegimus. Qua. verba ad hunc modum commentatus est
Nicephorus lib. s. Hist. cap. 34. Ad ea urique ιempor quampi rimi alii eloquentia se domina Viri clari floruere, quorum script in e solas in Bibliotheca apud Aeliam ad aetatem suam consem stas ese , Eusebius Pamphili memoriae prodidit. Unde sibi argumenta er materiam Ecclesiasticae Historiae remonendae suppeditatam esse ait, eam Bibliothecam idem refert instructam esse ab Alexandro , qui ama cum Narciso ex divino res isse Episco alem administravit Pr minciam . Mutuae & Encyclicae erant Epistolae illae , quarum insignia fragmenta inseruit Historiae suae Eusebius , & ad nos beneficio illius pervenerunt. Aetatem procul dubio tam longaevam non tulissent aurea haec priscae fidei & pietatis monumenta.
nisi in hujuscemodi Tomos Encyclicos collecta smul fuissent &asservata . Id e re publica Chris lanae Religionis erat, ut ali uis inter Latinos aemulator Eusebii fuisset, qui eodem labore
efungeretur ope Archivorum Apostolicae aliarumque praecipuarum Sedium , in quibus cum longe plurima , tum multo majoiis momenti documenta ad hoc ipsum argumentum facientia , asservari debuerunt: quae ceteroquin pene omnia multi'
plex temporum vicissitudo consensit. Α a 3 IV.
418쪽
' IV. Tomum itaque Encyclicum, qui Epistolas in caussa mavatiani emanatas Complectebatur , confectum arbitror ab aliquo Romano Presbytero, qui ad defendendam legitimam electionem Cornelii, epistolas ejus rei gratia Romam undique transimissas simul omnes collegit. Hic autem Tomus a multis descriptus, nulliisque in Archivis Ecclesiarum asservatus, quatenus lcgitima Pontificatus Romani successio , dogmatis veritas, & Novatiani haeresis comprobari posscnt, ad Eusebiuin usque pervenit. Advertimus non semel tum in Prima, tum in praesenti Dissertatione, Episcopos quoties ad communem Ecclesiae utilitatem vulgarent epitholas , carum autographa in Sedibus propriis tenuisse, ab A chidiacono, sive ab alio Ecclesiastico viro custodiendas , qui possulantibus exscribendi copiam faceret, suaque subscriptione sinceritatem exemplarium firmaret. Haec plerumque solicitudo ad Archidiaconum pertinuit: qui vero Exemplaria simul cum authentico Codice conserebat, Lector erat. Hinc quum Africani Praesules in eam sententiam lucre, ut decretum Fiduciarium eis rent , Cyprianus Saturum ordinavit Lectorem , ut XIlI. epistolas illas de quibus supra, quaeque Tomum alicrum Encyclicum Conficiebant, servaret, exscriberet, aut ab aliis descriptas velut Originali consorines probaret. Quod vero autographae dc originales epistolae in Ecclesiis asicrvarentur, ut siqua dabitatio , siqua fraudis, mendi, aut adulterationis suspicio oriebatur, collatione exemplarium cum authentico dignosci posset, discimus ex Dionysio Alexandrino , qui quum satisfactarus criminationibus quibusdam sibi apud Dionysium Romanum Pontificem illatis, fragmentum alicujus epistolae suae transmittere Romam deberet, nec vigente persecutione ex Alexandrinis Archivis describere pollet. id a Pontifice deprecatus est: quod totidem verbis resert S. Athanasius in lib. de Sententia Dionysii Alex. Ego ainem eam epis amob temporis calamitatem proferre nequeo ι Pod se Tibi verba libens mii, multo libentias autographum misi siem , missurus tamen , quandocumque mihi ejus copia fuerit. Exstabat igitur autographum scriptum, quod se transmisturum ad Pontificem spondet: id ncquaquam in se recepturus , nisi idem certo loco, ccrtaque a persona fuit Ict ast
419쪽
vatum. Quocirca hic idem Tomus Encyclicus in eaussa schiomatis Zc Novatianae haeresis collectus, Romae in authentico cust ditus, atque ad Ecclesias Antiochenam , & Alexandrinam trans
missas , fuit etiam in Archivis Hierosolumitanae Sedis , delatus hauddubie a Theochisto Primate Palaestinae, qui Synodo Antio clienae interfuerat sub Fabio , ad quem Encyclica hujuscemodi
scripta Cornelium direxisse , observavimus 3 ut hinc propterea vcncrit in manus Eusebii, Historiam clucubrantis. V. Et multa quidem sunt quae doceant, autographa Encyclicarum in ca ipsa Ecclesia, unde ad ceteras per orbem dimanarunt , fuisse custodita. Cyprianum Epistolas omnes, quas pro utroque decreto in caussa Lapsorum pericripserat , Carthagine asservasse, supra est annotatum di atque paullo infra docebimus, in Ecclesia Alexandrina custodivisse Dionysium scripta omnia orbginalia , quae adversus Sabellianismum prodierunt. Passim ad hujusmodi Literarum collectiones, quae in Archivis Apostolicae Sedis servabantur, appellant remittuntque Romani Pontifices. Et Hieronymus in Dialogo adversus Luciferianos caussam exigit ad id genus scriptorum , quae in Arca Ecclesarum custodiri assevcrat. Quod si Alexander Hieroselymitanus , dum Bibliothecam conderct , Epistolarum atque imprimis Mutuarum & Encyclicarum Codicca conlegit. quidni & ceterae per orbem Ecclesiae id ipsum quod Alexander, pracstare potuissent ρ An non plane arbitrandum e l, non minus Hierosolymis , quam in aliis Ecclesiis eorumdem scriptorum exemplaria fuisse in pretio habita , custodita, & ad posteritatem aliquandiu transmissa Ita equidem . Quod in censendis Encyc licis sequioris aetatis multo luculentius apparebit. VI. Duo autem in hac controversia Tomi Encyclici editi censentur , alter Cornelio cum Encyclicis evulgatus , alter vero postquam Ecclosiae, subscriptis Epistolis, celebratisque Conciliis, in Novatiani schisimatis atque haeresis condemnationem c civerunt. Collectionem primi, & Epistolas in eo comprehensas describit Eusebius lib. 6. Hist. cap. 3. Exstant adsue Epipolae Comnelii Romani Disivi ad Fabium Antiochensis Ecclesiae Praestem n is eo in quibus se Romanae Onodigesta, ct omnium ter Italiam, o Mincam, Aa ali qua
420쪽
arias e laestram illorum Provinciassententiae declaratur. Aliae praeterea
latino sermone ransiriptae exsant epistolae Capriani, se aliorum Anisi eum , qui eum 'so in Africa congregati sint. Ex quibus colligi r , issuetiam placuisse, ut subveniretur iis qui in tentationem inriderant, utque aathor nefariae opinionis simul eum iis qui AEd partes 'sus desereri r mi, ab Ecclesiae Catholicae confinio merito Mia retur . His adjuneZaerat alia e sedem Cornelii Epipola de his quae in Synodo decreta fuerante es rursus alia de facinoribus Novati. Haec prioris Tomi Encyclici in Novatiani caussa editi collectio erat, quae ad Fabium, ad CV-prianum , ad Dionysium Alexandrinum atque ad alios praecipuosAntis itcs transmisi i est. In eadem collectione distinctim recer, sentur duae sub Cornelio Romanae Synodi, senui cum utriusque Encyclicis : In achis primae Synodi legebatur Encyclica Cornesii. quam Epistolae aliae consequebantur circa Novatiani schismatia
improbitatem oditae, atque exhibentes sententiam Ecclesiarum Italiae, Africae , aliorumque locorum. Iis Cornelius acccdcrevoluit circularia Africanorum scripta ilim emissa, quum Perem torium decretum in Concilio Carthagincnsi promulgatum est. In altera Romana Synodo adductum ad c xamen fuit schisma Nova-tiani , expcnsaeque fraudcs, machinationes, ceteraque facinora ad judicium sunt deducta. Quorum Actorum exemplaria una cum altera Encyclica, in qua continebatur anathema adversus scelestam factionem, ad Eccleuarum ubique Praesules transmittere Cornelius voluit. 3VII. Haec Cornelii tum actorum, tum Encyclicarum col lectis in tantam aevo Hieronymi aestimationem venerat, ut ipse de Script. Ecclesiast. in Cornelio haec memoriae prodiderit. Cornelias Romanae Urbis Episcopusscri s epistolam ad Flavianam clegis ad Fabium AMioehenae Ecclesiae Discorum de Synodo Romana , Italica, Africana I et aliam de Novatiam , cr de his qui lusi sunt; tertiam de gestis S mri; quartam ad exurim Flavianum valde prolixam. O Nomatianae haereseos caussas, se anathema continentem. Peculiaris a Hieronymo iniecta Encyclicarum mentio in eo opusculo perquam su cincto, & ad rerum imma capita delibanda suscepto, non Obscui Earguit summam ouam apud Ecclesias haec Literarum Encyclicarum collactio obtinebat autoritatem.