De literis encyclicis ab apostolico aevo ad Concilium Nicaenum generale 1. Dissertatio 2. Francisci Dominici Bencini abbatis S. Pontii ad regiam celsitudinem Caroli Emmanuelis subalpinorum principis

발행: 1730년

분량: 712페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

DE LITERIS ENCTCLICIS

CAPUT IX.

DE ENCYCLICIS EDITIS

. CONTRA PAULUM SAMOSATENSEM. O propius a temporibus Magni Concilii Nicaeni absumus, eo scse nobis objiciunt illustriora & praestanti ra ditarendi argumenta , in quibus Christianae Rcligionis magisterium consensione Ecclesiarum perfectum olim ,& paleiactum fuisse dignoscimus . Unum e ceteris praecipuum, re sive controversiae gravitatem , sive celebritalcm sententiae attenderimus , sane praestantissimum ejus disciplinae monumentum suppetunt Encyclicae Literae , qaas Antiochenum Con ciIium ad refellendam Dacrcsim Pauli Samositensis evulgavit: atque insimul non tam Nicaenis Patribus, quam toti Christianae Reipublicae praeivit in divina Salvatoris natura dc constanter profitenda , 5 contra Arianorum blasphemias viriliter propusnanda.

462쪽

De Haeresi Pauli Samosatensis.

I. Haeresis Artemonis a Paula Samosatensi inηmata. II. Antio. ebena Urbs autonomia licet praedita , Ducenariis tamen Romanorum tributa pendebat. III. Ducenariorum multiplices gadus munera . IU. Ii d Christianis potissimum frequentibus minis pecunias corradebant . V. me Ducenarii manus S aηtea, post susceptum Episcopatum Antiochenum gessit PaHus Samgat. VI. I gκia o mores eiυilis ofeli ad Ecclesiam traduxit. VII. Non aliter atque Artemon Sanctos Ecclesiae Doctores infectabatur . VIII. Habitus est υelut praedamnatus in Tractatoria En Hiis ea Anovmi adυ. Artemonem scripta. IX. 'mnos ct cantica suae doctrinae adversantia abrogare studuit . X. Ingratiam Zenobiaesd Iudaeismum proclivis, quomodo irrepserit. XI. Gus de Christo,

deque Redemitone errores recenseHM.

I. Rrores, quos fissi initium Seculi III. Christiani adversus I , Sacrosanctum Mysterium Incarnationis, beneficium Redemtionis, & divinam Verbi naturam invexerat Artemon: An nymus vero, referente Eusebio lib. 3. cap. 28. , per Encyclicam & Tractatoriam nervose protriverat, iterum excitavit atque in scenam protraxit Paulus Samosatenss , testimonio ipsius Eusebii scribentis ibid. Porro in eujusdam ex illis autoribus luro adversus Artemonis haeresim elaborato , quam Paulus Samostensis nostris temporibus renovare aggressus est . Et Dionysio quidem Romanum Pontificatum gerente, ad hanc haeresim promulgandam aggrestum illum esse, idem Historicus autor est lib. 7. cap. 17. ubi quum electioncm Dionysii in locum Xisti enarrasset, e vestigio sit ungit. Sub idem tempus de6ncto Antiochiae Demetriano, Parius Samosatensis Episcopatum se epit. Hic eum adversus E cusae doc inam nimis abjecte se humiliter de Chriuo sentire eo

463쪽

DE LITERIS EMCΥCLICIS

41 pisses , quasi is nihil supra eam Nem hominum nataram hiaui ses. Sed quemadmodum ad Ephcpatum Antiochenum irrepserit, subindeque haeresim invehere conatus sit. diligentius inquiramus .

II. Inter ceteras Asiae Urbes Antiochia semper praecelluit. quae post victoriam Actiacam ab Augusto Imperatore autonomiam adepta est, eodemque anno acceptae libertatis , perinde ac si cum nova regiminis forma, nova decora acquisivisci, nummos rius rei gratia cudit: quapropter exinde auspicanda sunt primordia alterius Erechae, quae Antiochena Augustalis dicitur , dc cujus testes sunt locupletissimi ipsimet nummi Antiochcni hodieque superstites . Porro Urbes autonomiae titulo cohonestatae id quidem obtinebant, ut propriis legibus atque institutis viverent, ipsosque a quibus regundi erant, magistratus cligerent: Romani tamen Imperii agnoscere Principatum jubcbantur , dc ejusdem dominis subjici. Idcoque Arithides gravissimus diccndi magister, tucndae hujuscemodi libcri

tis gratia quam dederant ipsi Imperatores . a Populis accersiistus , illorum de hac autonomia jactantiam perstringit irridetique , quum reipsa servirent Romanis , & exactionibus ac vectigalibus , non aliter atque ceteri, passim urgerentur . Namque Principes interdum Procuratores suos mittebant, qui fuco publi- Carum Imperii necessitatum eos Populos gravissimis pecuniae multis afficiebant, dicti etiam Ducenarii. III. Atque perfunctus cum aliquandiu fuerit hoc Ducen rii officio Paulus Haeresiarcha, fortasἐe hominis indolem penitiva dignoscemus, ubi quid officii hoc esset , perspexerimus . In Notitia dignitatum Imperii Ducenarius multiplicis Officii nomen est . Et quamquam apud Vegetium lib. 2. cle re milit. cap.

8. Ducenarius inter gradus militares recenseatur, quod ille di Lenos milites moderaretur: apud Imperatores tamen & Pr Cipes erant Ducenarii inter gradus civilis administrationis, iidem. que duplicis generis : quorum alterum literatum , quod scriniis Principum navaret operam ι actuosum alterum , quod rebus gerendis Occuparetur , Et hi quidem aliter dicti sunt Magisti ia.

464쪽

DISSERTATIO IL

vetus inscriptio sub Augusto edita , apud Grutterum . Procurror Augusti Provinciae Baeticae ad ducena accipienda . Hi vero quan- . doquidem exactionum caussa Provinciam omnem pervagari dc perlustrare debebant, ab ipsis Imperatoribus velut publici e ploratores sunt habiti. Quocirca ut eos sibi faceret proclives Sc ne affectos, propria ornamenta eisdem indulsit Claudius Imperator , ut Suetonius refert in Claudio cap. 24. Ornamenta st-cularia etiam Procuratoribus Ducenariis concepit. Nominis porro sive clymon sive originem abs numero exactionum repetit Diolib. 13. Quippe vicesima , tricesima, sexagesima , dc ita deinceps exigebatur . Procuratoribus sis , inquit Dio , Vsum nomen ocii sui AE nomine pecuniae quam eo nomine accipiebant , inditum es. Eodem sensu Capitolinus in Pertinace scribit. Ad Ducenum se sertiorum si pendium transatus. in Daciam . Et penes Apuleium Milesia VII. occurrit. Procurator Principis Ducenaria perfunctus . Ii deinde in tantam audendi agendique ut luberct licentiam devenere, ut temporibus Constantini M. publica Lege Coercem di fuerint, quae est lib. ro. Cod. de exactionib. Tributorum, quae districte inhibuit, ne Ducenarii ex debitoribus aliquem OnVenirent , priusquam a Tabulariis Urbium breves nominatim accepissent Tributorum . Et lege seq. idem Imperator de

Cernit . Nemo earcerem plumbatorumque verbera aut pondera, alimque ab insolentia Iudicum reperta finiicia in debitorum solutionibus expavefiat. Indicant satis aperte , magistratum quendam Ducenariorum fuisse, & lucem pariter memoratae Legi asserunt verba Suctonii, in Augusto cap. 34. scribentis . Ad tres Iudicum d

curias quartam addixit ex inferiori censu,quae Decenariorum vocaretur.

judicaresque de levioribus summis. IV. Imprimis vero Ducenarios fuisse constitutos, qui Christianis quos Gentiles graviore multa assiciebant, pecunias extigerent, atque identidem variis artibus cωrraderent, non est equudem dubitandum . Ad id potissimum valuit intentata quotidie persecutio, nisi illi vexationes atque aerumnas pecunia redia.

D d a merent.

465쪽

412 DE LITERIS ENCTCLIC Is

merent. Certe accusationes adversus Christianos delatas apud Ducenarium tegimus . Namque Cyprianus in epistola ad Stephanum Pontificem de Marciano Arelatensi ejusque criminibus agens, scribit ad rem . Actis etiam publicis habuis apud Procuratorem Ducenarium obtemperasse se Idololatriae se Christum negasse . eontestatus es. Eulogius quoque lib. s. adversus Novatianum L quem pro imperitia Graecorum in rebus Latinae Ecclesiae. Novatum appellat J ut illum ostenderet in gravissima Valeriani persecutione, quod Paciano etiam observatum epist. 3. ,sC- Curum hilaremque vixille , quia apud Perennium Ducenarium

pecunia vexationem redemerat, in memoriam revocat acta P

rennii , sub quo Novatianus martyrio coronatus apud allectas jactabatur . Verba Eulogii sic exhibet Photius in Bibliothcca pag.

I 6 Q. Factum es hoe martyrium Decio se Valerio Imperatoribus Romanis , Perennio Ducenario , suppliciis Chrisianos asticere jusio . Et martyrium hoc inscriptum est: Nee flagella , nec tormevt , nec Aculeum Novatum tulis scribit: quamvis Perennium erudelissimum in

Christianos fuisse scribit.

V. Paulus itaque Samosatensis, hoc Ducenarii ossicio ministerioque functus, homo tenuissimi census, magnam opum Vim ace avit, earumque ut opinor medio Episcopatum invasir,

quippe qui Ducenarius magis, quam Episcopus appellari cuperet. Qua de re adscribenda hoc loco sunt, quae habet praesens

Encyclica Antiocheni Concilii. Quod quum antea paver ac meπ- ricus esset, nec ullas omnino facultates necepisset, aus artis ullius exerincitis sibi compaνasset, tam M incredibilem opulentiam pervenit per scelera re sacrileoa, fratrumque concussumes: dum injuria assecros docipit . promittens quidem sese illis accepta mercede opem laturum: DLiens autem 'ses, ese ex farilitate litigantium, qui ut negotio liber rentur , quidvis dare parati sunt, iturum inaniter captans, or pietatem quaestum esse exsimans. Pergunt autores Encyclicae fastum M arrogantiam Pauli porstringere, qui simul ut exactionibus N pecuniis operam daret, Ducenarii ossicium retinebat. MPee 4 f. , inquiunt, se amorantia supra modum elatus , secutares. gerit dignitates, es Ducenarius vocari, quam Dipotus mavult: se

. . per

466쪽

re Forum magnifice incedens, epistolas legens , aut dictans, ister ambulandum palam ct publice, stipaturique maxima hominum martitudine , partim praeeuntium, partim subsequentiam: adeo ut ex illius f su cr arrogantia incredibilis invi a odiumque multorum adversus fidem nostram eonfiatum fit. Neque id sane immerito . Quippe immcmor illς Evangelicae dc Christianae moderationis , quae erant secularis dignitatis ic magistraturae insignia , velut Sella, Tribunal, Thronus & quae sunt alia ambitionis & -mund nae gloriae incitamenta, ea Episcopali gradui attribuere vertitus non est. Qua de re verba iterum Encyclicae hic adscribamus . Neque item attinet examinare ambitiosam hominis vanitatem

in Ecclesia ficis conventibus, quam omni dis eonsectatur a nihil aliud quam inanem gloriam eaptans , is pompam assectans , atque hujusmodi artibus animos imperitorum perterrefaciens . Nam ct Tribunal,

o sublimem Thronum non ut Christi discipulus sibi usi contraxit e is

secretum perinde ne seculares magi atus ita appellatum habuit. Ad haec femur manu percutere , ct tribunal pedibus pulsare solitus . ris

vero qui non laudarent, nec ut in theatris fieri solet, oraria eorum terent, neque exciamarent, atque exilirent f sed cum gravitate aemodesta cisicis in domo Dei deret, audirent, increpabat se contumeliis Uiciebat. VI. Haec quae Paulus in Conventibus Ecclesiasticis intolerabili fastu sibi arrogabat. Supremi Magistratus & Tribunalis civilis propria erant i pecularia etiam Sophistarum, qui eadem tempestate non absimilem ambitiosam jactantiam apud ignarum vulgus adhibebant, ut ex Philostrato , Eunapio aliisque Scriptoribus , qui acta Sophistarum recensuerunt, liquido constat. Quod porro aiunt Patres Antiocheni de Secreto , quod Haer sarcha exstruxit, id omnino summarum Potestatum peculiare fuit. Sic Areopagiticus Atheniensium ordo jus in Secreto dic bat , loco scilicet cancellis velisque obducto, ne Iudicum V ta a plebe & circumhante multitudine audirentur . His Secretis pro capitis Hierarchici dignitate usus est Romanus Pontia sex , dum caussas plurimi mCmenti tractaret . Elevatio pariter Orarii e seculi moribus a Paulo traducta est ad Ecclesiam . Nam.

467쪽

DE LITERIS ENCTCLICIS

Convenisset, acclamationum vice oraria elevabant. Quum in Foro peroraret Aurelianus, oraria Populo Romano consuevit elargiri, ut eorum elevatione plausum significarent . quemadmodum Vopiscus in Aurel. prodidit cap. 48. sim pri-um do innasse oraria Populo Romano, quibus uteretur Populus ad favorem . Eiusdem rei gratia moribus recepta est & manuum , & vestium etcvatio, scribente Dione lib. 6 I. pag. 699. Cum dictaras aliquid erat, tum Vsi manus , atque vestes attollebant , tum alios ut idem fa

cerent , perarahebant.

VII. Interim arrogantissimus impostor ceteros omnes sive Patres, sive Tractatores sacros, velut simplices & si Diis placet, irreligiosos atque impios traducebat . Non aliter ac magister ejus Aricinon, de quo in sua Tractatoria scripserat Anonymus apud Eusebium Hist. lib. s. cap. χ8. Affirmant enim, priscos quiadem omnes es ipsos Apostolos ea quae ab usis nunc dicuntur, se ae-oepisse est Geuiser ae praedicationis quidem veritatem esse custoditam ψque ad Vic oris tempora, qui terti Petimus a Petro Romanae V bis Discopus fuit: a Zephirini autem temporibus qui metiri siueres cessit, adulteratam fuisse veritatem . Eodem astu in omnes Ecclesiae Patres ac Doctores ferebatur Paulus, in eo, ut in ceteris, Sophistas imitatus, qui in Declamationibus sitis ad Populum habitis reliquos omnes , sive illi superstites essent, sive vita funis dii, conviciis dicteritique velut fungos & stipites traducebant . Hoc Pauli ingenium verbis illis describit Encyclica. Et quidem Legis nostrae Docrores jam vita functis petulanter in concione lacerabat e de se autem 'si magnifica loquebatur non ut Episcopus, sed ut Sophisa quidam se imposior . Eadem impudentia vaferrimus ille robitatis, Rcligionis, severitatis, Δί moderationis simulator, Paui assecla Nestorius ducebatur , quemadmodum Patribus Ephes-nis Achion. I. sc VI. proditum est. VIII. Ut morem igitur, sic impietatem Artemonis edidicit Paulus Samosatensis, illiusque haercsim susccpit propagandam. Ad hoc vera , inquiunt Encyclicae Autores, qua prodito atque ejurato Milionis nostrae I serio ad exucrandam transegressui haere

468쪽

anemae quidni enim parentem illius vobis tandem indicemus in eo se plurimum 1actavit: ab hoc , inquam . r tionem eorum omnium exigendam esse non erisimamus . Optimo quidem jure non admodum laborandum este de Pauli erroribus asseverant . quia scilicet per ccleberrimam Anonymi illius Tractatoriam iidem in Artemone anathemate confixi jam fuerant Sc publice, velut Iiaereses, Ecclesiis denunciati . Quocirca cum sub initium tertii hujus Seculi dc Artemonis assectae , &. illorum haeresis comdemnata fuisset, non erat cur Paulus , qui eadem , aut illis consentanca docebat, ideoque proscriptus pariter erat, accur lius examen obtineret. Quod nobis locum facit conjectandi , epistolam Tractatoriam Monymi revera fuisse Encyclicam , a que insuper scripta ejuscemodi omnia diligenter ac sedulo pedilegi & evolvi consuevisse, quoties iidem errores in scenam a Novatoribus traducercntur iterum & defcndercntur . Id certe ne Paulum quidem ipsum latuisse . infra Obscrvabimus . Expendenda sunt, quae in hanc rem scribit S. Augustinus haeresi M. Pauliani a Paulo Samosatem , Chri sum non semper fuisse dicunt,

ejus initium , ex quo ae Maria natus est, assi verant: nec eum aliis quid amplius, quam hominem putant. Ipa haeresis aliquando cujusdam Artemonii fuit, sed eum defecis et , instaurata eu a Paulo Haec Augustinus ex Epiphanio deieripsit, qui haeresi ubi

de Paulo scripserat. Hic Samosatis ad Euphratem Urbem natus . Aureliano ac Probo Imperatoribus, Antiochenae Ecclesiae praepositus es. Qui elatus arrogantia se fastu a veritate excidit, atque Arismonis haeresim insau Fit ι qui cum ante multos annos extitisset, pen rus est extinctus.

IX. Ipsam pariter haereseos vulgandae rationem Paulus ab Artemone accepit. Equidcm Anonynius , qui Caius Presbyter Ecclcsiae Romanae sub Lephirino militans a Photio dicitur , ii ter alia argumenta, quibus in sua Tractatoria, stu Encyclico opusculo deliria Artemonis resellit, non ultimum est 'uod ducit ex Canticis , Hymnis, te Psalmis , quos ubique Fideles in Ecclesiasticis Conventibus Salvatori tanquam vero & scmpiterno Dco canebant , Psalmi suoque, O C ιica Tratram Ρη' 8xidem

469쪽

A Fidelibus conseri a Christum Verbum Dei emeelebrant, diminum iem ei attribuendo . Ruscemodi hymni quam fuerint in Ecclesia antiqui. ouantamque haberent vim ad fidem adfruendam , pr lixe & eleganter docet Basilius M. in opust. de Spiritu Sancti, cap. 19. Et hoc quidem Caii Theologi argumentum fuisse peremtorium , colligere pronum est, tum quia post evulgatum hoc opusculum, elanguescere passim factio Artemonis coepit, ut Augustino proditum/ tum quod nihil reliquerit intentatum haeresiarcha, ut hymnos illos in univcrso Antiocheno trachu obis literaret antiquaretque . Imo, iis sublatis Psalmos alios atque

hymnos invexit, & adhiberi jussit, in quibus suacmet laudea& encomta erant comprehensa . MAlieres autem , verba sunt En cyclicae Antiochenae , magno Pasita e die in media Ecclesia Psalis mos quosdam canere ad sui i us laudem instituit, quod quidem amdientibus merito horrorem incusseris . Discopos vero vicinorum Pagoisrum se civitatum , necnon etiam Presbyteros assentatores suos submisi, qui in suis ad Populum concionibus eadem de uso praedicarent. Et paullo infra. At vero illi qui in ejus honorem Psalmos canunt, or e ram Populo eum depraedicant, Vsum impietatis Docurem Angelum esse dicant e Coelo delapsum. X. Zenobia Palmyrenorum Regina Syriae vicinisque Pr vinciae tunc imperitans, magnis silmtibus exercitum instrumbat, quo Aureliano , & Imperio Romano per Orientem vehementer detrito exitium inferret. Iudaeos illa sibi devinxerat. hominum scilicet genus & novarum rerum quammaxime appetens , & Christiano nomini praesertim inimicum Zc adversum, imo dc impatiens quod Christias velut Messias atque Deus haberetur . Hinc consequebatur, ut quicumque propius Iudaeis accederent, aut Christi regnum odisse viderentur, illi demtim Zenobiae essent acceptissimi & familiares . Paulus igitur quodvis aggredi facinus paratissimus, ubi aulici favoris spes aliqua affulgeret, Regiis affectionibus doctrinam accommodat suam. Ec modo dignitates atque opes adipiscatur, jura omnia vertitatis , aequitatis, ec Religionis possumdedit. Ut sunt Athei h mines Plerumque audaces, ita secundis aliquando utuntur reis bus γ

470쪽

DISSERTATIO II

bus, benignioreque fortuna. Ossicium Ducenarii a Regina obtinet . quo scilicci exachionibus praeellet , dc pecunias ad exercitum contra Romanos instruendum necessarias ab Urbibus su jectis exigeret. Quod equidem innuere videtur S. Athanasius in epis . ad Solitarios scribens . Judaea Zenobia erat, ct prote-ctrix Pauli S Ualent . Imo testatur Philastrius haer. II. Zenobiam a Paulo ipsomet ad Iudaismum fuisse adductam. Hieraria sum hominem justum, non Deum verum praedicabat, Iudaicans potius . qui ct circumcisionem docebat: unde es Zenobiam quorun a Reginam is Oriente tunc temporis irae docuit juda, re . Athanasio Ec Philastrio concinit Thcodoritus lib. a. Haeretic. Fabul. cap. 8. Paulus in Artemonis impegit haeresim . se ea ratione Zenobiam Inbi conciliaturum exsimans. quae idem eum Judaeis sentiebat, or il- lis favebat. XI. Sed qui demum fuerint Pauli errores praecipui lc capitales perspiciamus . De eo scribit Eusebius Hist. lib. I. cap. 27. Hic eum adversus Ecclesiae doctrmam nimis abjecte se humi. liter de Chriso sentire eo ἰ et, quasi is nihil supra communem hominum naturam habuisset. Clarius A. Athanalius , de falutari adventu Dei, scripsit ad rem nostram . Paulus Samo serensis Deum ex Virgine confitetur , Deum Nazaret in lucem editum, o inde exi-sendi primordium , Regnique consitutum . Verbum tamen efficax e

Coeu , o sapientiam in eodem et sit, or praedestinatione quidem ante secula fuisse , or Nazaret primum exstare coepisse, ut unus segremus sit Deus Pater. Hoc impio BI nefario sὶ stemate universam Divini Verbi oeconomiam , quod inde consccutum est. Redemtionis beneficium penitus labefactari everti , assirmat idem Athanasius de Incarnat. Vcrbi adversus Paulum Samosaten. , observatque , haereticali Huscemodi doctrina Ecclesias om- .nes fuisse commotas . Olim , inquit, Sanctam Concilium maia habebat Pauli Samsatensis seditio , dum magnum illud de Christo M

serium subvertere conatur. Imo etiam nane male habet omnes vim

dices Vertoresque Sanctae Fidei . earumdemque rerum pestilens in vulgus blasphemia . DisIerte enim & palam docere sit stinuerat,

Christum esse Trinitati plane e3traneum , nitatque cum divina subs

SEARCH

MENU NAVIGATION