장음표시 사용
471쪽
substantia communis habere. Verba sunt ejusdem Praestitis in oratione , qua unum esse Christum sibi sumit ostendendum pag.
66 1. Deprehendi eos μιν Trinitatem Fummovere Dominum N 'um Jes.m Cissum , ut mancipium, ut hominem inadorabilem, cum sit adorandus, ac potius adorantem una cum ceteris omnibus , insem Uentem, o subjectum Sanctae Trinitati, ut Marcellus , or mulas Sam aiensis, divina se Apsolica Hipta ad fam detorquentes semientiam . Multa in hanc rem ex ucterum Patrum monumentis congerere haudquaquam necesse Ust, cum &. Ex his quae lo-
vitor delibata sunt, mons haeresiarchae satis accurate perspici possit, tum nullus sit vel Iovissime in Ecclosiastica Historia versatus, quem lateat Sectae hujus improbitas. Ad acta igitur Ecclesiastica, qtiae in ejusdem condemnatione judicioque contigerunt. disputatione progrediamur.
De Ptioribus Actis Concilii Antiocheni adversus
I. Paulus haerefim suam Iate disseminat nuIIa aut Ieυi admodum eοου. tradidi ione . II. Id actum d Pres teris Doctior ιbus, ut re Con-eiIiώm Antiochenum congregaretur , es Dio sius Alexandria. ea de caussa scriberet . III. uuid de Concilio illo sentiendum , ct an multiplex fuerit. IV. Christianis ab Odenato Rege indulta Iiberis' ras circa ann. 1 sq. v. sui potissimum miscopi Corellis iste uerint VI. D COIIatione L Iecta es epistola Dionasii Alexandrisi. VII. Aa quae duae exstant Dion,i Agex. Epistolae de hoe arguis mento sincerae sint . VIII. Damnato PauIi dogmate nihil de perins a sane iIum, agente Firmiliano . IX. Contra vero damnatur Pax Iκs ab utroqκe Dionam Alexandrino er Romano. I. Du-
472쪽
I. T Ucenarius una de Episcopus Antiochenus Paulus, fatig sibi & corrogatis undique opibus, satis patrocinio Tenobiae , cujus favorem amorcinque multiplici ossicio captave. rat, secure fidendum ratus, palam & publice irreligiosam haeresim suam coepit Antiochiac docere. Ex his quae testimonio Encvclicae Antiochenae supra commemorata sunt de hymnia pracsertim Paschalibus, Christi resurgentis Sc triumphantis glo. riam laudemque complectentibus, quorum loco suamet en mia velut hominis e Coelo delapsi substituit, non ambigue perspici aestimariquc potcst, plebem Antiochenam , vicinosque Epi. scopos & Populos ne hiscere quidem ausos, sed captivas manus Haeresiarchae dedisse . Non ignoro, Clericos orthodoxos, Lacetinte Malchione Presbytero Viro dissertissimo haeres obsi.
ere ac repugnare aggrestas esse .' impotentia tamen Haeresiam chae , dc Zenobiae favor irritos eorum cc itus effecere. Illud interim vehementer profuit, quod Dionvsum Alexandrinum ,εc Syriac proximarum Provinciarum Episcopos commonefecerint , ut rebus Antiochcnae Ecclesiae , Fidei periclitanti opem ferrent. Quamquam quum Odonatus Zenobiae multus anno 267. fatis concellerit, ipsaque Zenobia Regni in solidum lia res continuo quidem aci debellandam Acguptum mentem animumque appulerit, non tamen in discrimen venerit ante an num 16'. , percommodum Paulo Hacresiarchae fuerit integro
illo biennio contra fidem grassari, atque impune nulloque contradicente impiam doctrinam suam propagare . Quapropter iis omnibus in Encvclica enarratis , sit ungunt Patres Antiochent. His de caussis omnes quidem apud se privatim ingemisunt, Atque suspiarant , sed potentiam ejus atque tyrannidem adeo reformi ni, ut nec sere illum non audeant.
II. Haec erat Antiochenae Ecclesiae & Di cestos truculenista & desperata pene conditio , quum Catholici Presbyteri vehementius a Dionysio Alcxandr. atque a ceteris Sanchissimis Episcopis , quod saepius postulaverant , suppetias tandem obtinue. runt. Eorum igitur selicitudine anno 166. Antiochiae Conci
473쪽
mopere expetitus Dionysius Alex. , qui quum advenire non posiset, infirmitatem causatus , quid tamen de Paulo, deque ejus haeresi sentirci, Literis ad eam Synodum scriptis complexus est. Eusebius enim quum Pauli Samosatensis cicctionem ad Episcopatum Antiochenum, & promulgatam subinde ab eo haeresim enarrasset,ita lib. 7. cap. 17. subjungit. Dion us Alexandrinae Ecelsae scopus rogatus ut ad Concilium veniret, adventum quidemsum diem lis , senectutem is infirmitatem corporis causatus. Ceterum suid ipse de hae quaesionesentiret, per epistolasfignificavit. Suas hasce Literas transmisit Dionysius per Eusebium , dc Anatolium Alexandrinae Ecclesiae Presbyteros , ut mox videbimus. III. Porrb de hoc Episcoporum Concilio Scriptorum Critiacorumque Ecclesiasticorum multiplices sunt, atque inter se in vicem pugnantes sententiae. Haudquaquam scilicet expeditum est definire , quo demum anno simul una convenerint Episcopi, unicum ne pro ca controversia , an multiplex celebratum Con cilium fuerit, quae potissimum acta sint, qui fuerit Episcopo. rum numerus , & quae tandem decreta emanarint. Quid n bis in hoc doctissimorum hominum conflictu verosntilius vide tur, paucis habeto. Evocati procul dubio fuerunt Episcopi circa annum 166. , aut paullo ante, siquidem currente Codem anno magnus ille Dionysius, atque immortali memoria dignus, sive doctrinae profunditatem , sive etclum Religionis, sive integritatem puritatemque fidei spectes, suo merito &. Ecclesiarum
omnium Pater ac magister, communis pacis atque unitatis ascrior nuncupatus, bcato exitu ad Coclos evolavit ; atque adeo
congregatio illa Episcoporum ultra praedictum annum minime potest produci. Tria deinde ad minimum Concilia, seu tres Synodicas Collationes secernere jubet ordo rerum gestarum , Ecdiu multumque agitatae controversiae. Namque Flamiliarius Caesarcensis in Cappadocia Episcopus semel atque iterum ejus rei gratia ad Antiochenum Concilium properavit, & quum teristio evocatus iter illuc susceptilet, Tarsi extremum obiit diem. I uilla igitur aut multa Concilia, aut unius eiusdemque multiplices actiones, quod pro Varia Pauli hypocrisi, & pro temporum Digitigod by Corale
474쪽
porum conditione inchoatum quidem fuerit, sed non semel in.
terruptum ; iterum aulcm sustuptum , ac tandem cum sollenni Haeresiarchac condemnatione tei minatum , certo equidem allisemare nolim ob monumentorum illius aevi defectum , conjectaneis interim ita adstrui polle arbitror. ut sin minus rem acutangere. plurimum sane ad veritatem detegendam contulisse vio
IV. Odenatus particeps imperii factus est anno Chr. 164. . imperante jam annum XII. Gallicno. De hoc anno, Ec de utro, que Gallicino verba faciens Trcbellius Pollio cap. Io. ca nota characteristica , Coss. Gallieno Aug. VI. Saturnino utitur, quae in praedictum annum 26 . incurrit. Gallieno , inquit, se Saturnino Consulibus, Rex Palmyrenorum obtinuit totius Orientis Imperium. Addit Gallienum primo expeditionem in Persas Odenato mamdalle, qui cXercitu instructo Nisibin, Carram Urbes occupavit . Tum vero prosequitur ille . Vincente Odenato , triumphavit Gallienus . Et mox . Odenatum participato Imperio Augustum vocat. Sequente igitur anno, id tandem Christianis indulgente enato, ut liberε suis rebus vacarent, Concilium Antiochenum videtur congregatum. Solici ne enim Imperatoribus fuit,& quodammodo Religioni. ut sive in electione, sive in praecipuis victoriis triumphisque plurima beneficia subjectis Populis impertirent. Certe quum Odenatus Chtesiphontem usque processerit, atque intra munitiones suas Pcrsas occluserit, autore Zimo, dubitandum non est, quin reddita Orienti pace & smcuritate , locum dederit Episcopis Provinciarum illarum , ut quod agebant Eusebius Anatolius cum epistola adverslis Paulum Samosatenum a Dionysio missi, Synodum habituri Antiochiae
v. Primum hunc Episcoporum coetum Antiochenum describit Eusebius ibid. At reliqui Gelsarum Pastores undique exciti, tanquam adversus gregis Dominita vastatorem , fimul emmes Antio chiam eonveneruris. De numero Episcoporum , qui Convenere, re quorum plerique Metropolitani erant, haec scribit cap. 28. Iriter suos maximὸ eminebant Firmilianus Caesareae Cupadornm DL
475쪽
sevus e Gregorius θ -henodorus Fratres, Ecclesiarum apud Pont-. sol : Helenus quoque Tors. , Nicomas Iconii Antistites. Sed est Hymenaeus , qui Ecclesium Hierosolymitanam regebat, se Theote nas , qui Caesariensem illi finitim m Administrabat. Maximas praeis terea , qui Bosrensem Eccles m sumse cum lauri gubernavit. Semeentos quoque alios, qui una cum Presb eris, se Diaconis eo ren-xem,t , nequaquam dissicile fuerit recensere . Plcrique igitur aut Pri .matiali, aut metropolitica dignitate fulgebant, qui propterea ceterorum atque imprimis Suffraganeoruni suorum sententiam , professionem & vota hauddubio in Synodo repraesentarunt. Sed quum Eusebius Sexcentos quoque ullos appellat, non ad hanc primam tantummodo congregationem respicit, quasi tam frequens Episcoporum multitudo in ea consederit, sed habitas multipli- aes sibique succedentes Collationes innuit, ex quibus constitit Synodus ista, quibus varii interfuerunt Episcopi, Presbyteri,& Diaconi, absentium suoriun Pracsulum legatione funchuri . Suam ipse mentem explicuit Eusebius verbis seqq. Omnibus fiatar et aris tempore diser Ode μ se e numero in unum rarantibas ,
moliae disputationes, is quaesiones in m quoque consessu agitatae sunt. Coaluit itaque Antiochenum Concilium ex variis & diverso tempore celebratis Actionibus: idque eo magis constare debet, quod Firmilianum bis Antiochiam hac de caussa venisse , autores Encyclicae asseverent. VI. In praesenti vero collatione lecta est epistola Dionysii Alexandrini , tantique ponderis visa Patribus est, ut in altera Collatione Antiochena ann. aTo. , in qua Encyclica condita fuit , utramque simul ad Ecclesias Orbis direxerint. Quod Patres ipsi-met in Encyclica attcstati sunt, apud Eusebium ibid. cap. 3o. , ubi de Dionysio . Quorum ille scri r quidem Antiochiam ι sed e raris Aeem ne se latione quidem dignatus es , neque ad eum nomia natim , verum ad universam Antiochensium Ecclesiam literas suas di rexit, quarum etiam exemplum hic subjecimus. Quod equidem insigne documentum est accuratissimae veteris disciplinae , qua sive in epistolarum publicarum scriptione , sive in juribus Catholicae communionis moderandis , quoties Episcoporum aliquis
476쪽
temerasse fidem dignosceretur, usa est primitiva Ecclesa . Ut tur quum Pauli Haeresiarchae impietatem Antiocheni Prestri ri Dionysio patefecissent, rescripsit ille quidem , non Paulo tamen Antiochenum Episcopatum tunc gerenti , sed ipsi Antiochenae Ecclosiae Literas suas inscripsit. Haud aliter quando apud Carthaginense Concilium abs Novatiani Cutioribus in dubium
revocata est electio Cornelii Romani Pontificis, Patres nequaquam legitimum Pontificem probare & decernere, sed rem omnem in suspenso relinquere voluerunt, donec Legati Episcopi, qui electioni interfuerant , Carthaginem advenissent: atque imterim Adrumentina Colonia Literas ad Romanos scribens, non Cornelio, sed Romanae Ecclesiae direxit, & Presbyteris ac Di, conis Romae consistentibus . Qua de re quoniam conquestus est Cornelius, id decreto Carthaginensis Concilii factum esse , rescripsit Cuprianus in epist. 68. , quousque nimirum certis &indubitatis argumentis legitimam ejusdem electionem cogno
VII. Dissimulandum interim non est, de hac Dionysii epist
la, quam in Synodo Antiochena recitatam , atque ad Ecclesias cum Synodali Encyclica transmissam fuisse novimus . gravem h dieque esse inter Criticos sacros disputationem. Duplex ea qui dem sub Dionysii nomine in Bibliothecis Patrum legitur, quarum altera inscribitur : Epistola ad Synodum Antiochenam a re sus Paulam Samosatenum: altera vero hanc praesesert Epigrapheni Epistola ad Paulum Samosatenum una eum responsionibus ad Pauli Smmosiaseni decem quaemones. Ab ipsone Dionvsio conscriptae sine ejuscemodi Literae , an a posteriori manu seu conditae, seu in . terpolatae , in controversiam venit. Eorum qui utramque Alexandrino Dionyso adjudicarunt , Turrianus familiam ducit , aliis
tamen accuratoribus Criticis contra sentientibus . Quorum contentionem dirimere haudquaquam instituti nostri est , mult6que minus hanc illamve sinceram & genuinam adstruere r si dem testimonio Eusebii, & Encyclicae Antiochenae illud cera novimus, Dionysium Alexandr. epistolam reipsa scripsisse ali quam , atque adeo in Pauli damnatione servatum eum ordinem
477쪽
uisse, qui in Ecclesiarum consensione versatur. Unde Paulus cum Artemone magistro suo , cujus impietatem restaurare molitus fuerat, a Dionysio dc a ccteris Ecclesiis velut haereticus habi
VIIII Hujus igitur Collationis decreto, id potissimum rogante Firmiliano, factum est , ut dogma quod pridem Zephirinus cum
Ecclesiarum omnium suffragiis proscripserat . iterum anathemate configeretur . Nam quum Paulus Samosatensis Palinodiam Errorum atque emendationem polliceretur , simul etiam perspecta esset Patribus Odenati, ac Zenobiae in Haeresiarcham propensio illique paratissimus favor, optimum factu visum est Fir- miliano, si declinandae saevioris persecutionis gratia nihil durius in perlonam Pauli decerneretur . Innuit id Antiochena En- Cyclica , quae cum infractum dc plane Apostolicum Dionusii Alexandrini vigorem . quo velut cum Artemonis pertinacissimo assecla , communicare cum Paulo, eique in epistola vel salutem dicere detrectaverat, singulari commendatione & laude assecis.set , ita subinde prosequitur. Firmilianas vero cum bis Antiochiam venisset , damna it quidem dogmatis as illo invecti novitarem , at resamur nos , qui adfuimus, ct Hii plures perinde ac Nos optime norunt . Sed eum ille , mutaturum se sententiam promisisset , medens et Firmilianus , spera quesime ullo Religionis nostrae probro atque dispendio rem optivi posse constitui . distulit sententiam suam , deceptus scilicet ab homine , qui Deum ae Dominum suum negabat , se qui μdem quam antea profitebatur,violaverat. Sua igitur Flamilianum in deratio fefellit, eoque illum abs re impulit, ut Haere starchae emendationem spondenti facilius quam par erat, fidem adhiberet a IX. Interim uterque Dionysius consilium illud viriliter tenuerunt , quo Paulum velut haereticum a Christiana communione depellere coeperant. Tum enim constitit saluberrimos E clesiasticae oeconomiae limites haudquaquam a Firmiliano servatos filisse, quum S Synodus illorum sententiam ratam habuit. atque hac disciplina utendum suisse , rei eventus declaravit. De hac utriusque Dionysii contra Paulum aestimatione dc judicio 3PPO Dissiligod by Cooste
478쪽
apposith scripsit S. Athanasus in lib. de Synod. Arimin. & Seleue.
Duo enim Dion i ante annos LXX. fuere , qui S mos tensim sustulere, quorum alter Romae, alter Alexandriae fuere . Quod de hae Antiochena prima Collatione omnino accipiendum est : quipph posterior Celebrata est , quum alter Dionysius jam pridem obiisset, alter vero Romanus Pontifex anno 16'. nimirum ante exitum magni hujus Concilii humanis excetaerit. Valuit igitur primum , tum subinde obtinuit illorum de Paulo sententiar praesertim cum Firmilianus contrarium quidem senserit, sed ut ipsi Antiocheni Patres in Encyclica attestati sunt. deceptus ab homine, qui Deum ac Dominum suam negab i. ct qui fidem Pam antea n fitebatur , violaverat. Atque haec, quantum colligere licuit, acta sunt Prioris Antiocheni Concilii ad Paulicianam impietatem comprimendam ω
- De Perjutiis Pauli Samo tent, imperante in solidum Zenobia , deque nova Collatione Synodi
Antiochenae. STN o I Zenobia in solidam regnaute, o Aerapti expuaarisum meditanis te etiam spe Pudaeorum , Paulus suam haeresim animosius spargit. II. 'mnos Ecclesiasticos de Christo Deo abrogat, ct Epia
scopis per υιm ac merum insutiat. III. Rrmitraxas iterum regre
479쪽
I. Irmiliani indulgentior de Paulo sententia tam parum bo-LI nae frugis attulit Haeresiarchae, ut cum eadem fretus Episcopalcm honorem retinuerit, tum soluta Collatione prima Antiochena , novis auchus divitiis , & propensiore Zenobiae essectu & patrocinio elatus, horrendo perjurii crimine impietatem pristinam suam opera Sectatorum disteminare & palam ipte propugnare , per vim ac metum oppressis rectae fidei alterioribus, lino ullo contradictore institerit. Hos animos illi secit Zcnobia, cui Odenatus, post quartum Regni annum proditione sublatus, integrum Orientale imperium arm. 167. regundum dimis crat. De quo Trebellius Pollio in duobus Gallionis cap. 13. scribit. Odenatus insidiis confiurini sivi interemtus es cum Alis Herode, quemo Vsem Imperatorem appellaverat . Tum Ze bra uxor Πus, quod parvuli essent filii qus qui supererant, Herennius o Timolaus. ipsasHepit imperium , diuque rexit non muliebriter, neque more se Iiiueo. Vcre id quidem. Namque satis non habuit amplistimas Orientis Provincias ab Odenato stibactis tenere , sed ad invadendam Aegyptum , ceterasque finitimas Romani impcrii Provincias su iugandas animum appulit , ingentemque militarem apparatum instruxit, auxit, de ad hoc in lens tentamentum magnis suinibbus sussentavit. E Syria per Palaestinam facilis ad Acgyptum erat commeatus atque illud percommodum accidebat, quod Regina Judaeis pronior effecta , non cos tantum in exercitu milites aleret, sed longe plures in Alexandrino & Cyrenaico Tractu ejus generis homines commorantes ita sibi devinxit let . ut sin minus armis, tumultibus saltem dc seditionibus facile ejusdem votis obsecundarent. Judaeorum praesertim Alexandrinorum genus pertinax dc audax , atque ad tumultus ciendos mille comparatissiunum , notarunt post Josophum Scriptores. Qua prinpter Paulus Samosatenus tantopere Judaeis favit vel ipsa Religione sua & impio dogmaterat Ducenavius a Regina crearetur, magnaque severitate pecuniis corrogatis, illi intor paucos charus, liberrime quidquid liberet, aggredi aut exequi potuerit. Atque in tantum Zenobiae seu virium seu machinationum fama percrebuit. ut Romani metu perculli, quum sublato Gallicia im- . . belli Distrigod by Cooste
480쪽
belli Principe, Claudium anno 168. elegissent Imperatorem, im
ter ceteras de more acclamationes , illud quamvehementer expetierim publicis votis , ut adversum Zenobiam Romano Imporio insultantem bellicam extemplo susciperet expeditioncm . Quod lubet enarrare verbis Pollionis , in Claudio scribentis. Nam cum esset nunciatum nono Calendas Aprileis ipso in Gerario matris sanguinis dis , Claudium Imperatorem factum , neque cogi Senatus sacrorum celebrandorum caussa posset, sumtis regis, itum est ad Apollinis remplum , ae lectis Literis Claudii Priseipis, haec in Claudium dura fiunt: Augine Claudi, Dii te nobis praeuent: dictam sexagies . Claudi Auguise , Principe te , aut qualis tu es ,semper optavimus I dinum quadragies. Claudi Anguste, te Respublica requirebate diatam 1 dragies ' Claudi Auguste , tu Frater, tu Pater , tu Amicus , tu bonus Senator, tu vere Princeps r dictam octuagies . Claudi Augse , tu nos ab Aureolo vindiea e duram quinquies. Claudi Auguse , tu nos a Z nuta , se a Victoria libera r dictum septies . Certe idem Pollio supra avarum ac tenax faemineum genus Zenobiam corrogandis pecuniis addictam fuisse scribit i ut propterea mirum non sit , si Paulus Ducenarii munere insignitus, eoque strenue naVite que perfunctus , tantopere illitis patrocinio sit elatus. II. Suae igitur fortunae compos Haeresiarcha, illicet contra
datam Antiochenis Patribus fidem ad irreligi usa atque impia sua dogmata propugnanda resiliit . Tum illud hauddubie contigit , ut obliteratis hymnis sanctioribus, quibus divina Verbi natura celebrari consueverat, alios ad sui ipsius commendati nem substituerit , quos & Clerici & Fideles promiscud omnes Ecclesiarum Orientalium in Paschali sollennitate decantarent . Contigit &. illud sane universae rei Christianae periculosum , ut haeretici hominis impotentia ac tyrannide pressi Urbium vicinarum Episcopi manus darent, atque integrum Paulo facerent, Christum velut purum , nudumque hominem praedicare , & hypocrisi deposita , Zenobiae ac Judaeis impudenter & ncfarie ad- blandiri. III. Hinc in amplissimo Tractu Antiocheno nusquam periclitari magis & pessum ire fides Rcligioque visa est , quam per- E e 3 ditis,