장음표시 사용
521쪽
Purpurium Limatensem . Ipsi met ilIi qui hoc facinore vac tant , ejus fuere scntcntiae, quam prodit ibidem Optatus . Consulti siunt qui renuinserunt , Urs Vinor Garbiensis, Felix a R
tario , Cr Nabor a Centurion. Ii dixerunt, talem c/usiam Domino
debere reservari . Quod Cirtentia Acta ex Ecclesiastica dispensatione atque Ceconomia , ncve schisma induceretur , aiunt contigissc . Secundus minor Patruo suo Secundo dixit. Audis
quid dicat in te Purpurius J paratus est recedere, se schismas
cere non tantum irae , scd omnes quos arguis , quρs fio , quia dimistere te fatent se dare in re sententiam , remanebis Iolus haereticus, ideo quod ad te pertinet, quis quid egit, Deo habet reddere ratiovem . Secundus Felici a Rotaria Centurioni , or Vietiri a Garbe Haec verba ex Optato ut supra sunt emendanda in dixit e cuia vobis videtur Responderunt: habent Deum evi reddane rationem . Secundus dixit: vos skis , cr Deus: sedete . Et omnes responderunt , Deo gratias . Fueritne tempestiva ciuscemodi oecon mia , alibi commodius disquiremus. U. Interim cx iis quae disputata hactenus sunt, pro cem
to habcmus , Sccundum Tigistanum Numidiae Episcopum, &cum co Silvanum ad Cirtensium Sedem electum , ceterosque pluires Episcopos fuisse traditores , qui nimirum illud ipsum crimen quod certissime admiserant , Caeciliano , atque Hus Ordinatori suis Literis Antencyclicis calumnioso imposuerunt, inmque insolenti pcrtinacia , ut ejus rei caussa schiima quod Donatianum appellatum cst, in Ecclesiam invexcrint. De Silvani traditoris ordinatione agit etiam S. Augustinus epist. I 63. re lib. 2. contra Lit. Petilia n. cap. 2I. VI. Puduit Donatistas Conventiculi huius Cirtensis in Corulat. Carthaginensi , caustarique minime veriti furat, Acta spuria esse & fictilia, obtondentcs praecipue in illis contra Ecclesiasticam consuetudine in , diem dc Coil signari: tum etiam tempore persccutionis Episcopos haudquaquam in unum convcnire pintutile . Quid ratiunculis hisce Catholici rcgesierint, exponit S. Augustinus in breviculo. Verumtamen Acta cadem velut indubia pridem a Parmeniano Donatista fuisse habita, non ambigue
522쪽
docet optatus , qui veram Donatiani schismatis originem causiamque cx illis rcpetiit. VII. Porro altera caque vel cinctatior separationis Ecclcsiam in cauila fuit clectio Cacciliani. Erat pcr ca tempora Primas Carthaginensis Mensurius, qui ut eluderct Persecutorum furorem dc rabiem , pia quadam fraude usus, ablatis de Basilica sacris Codicibus Ec clam asservatis, nonnulla Haereticorum scripta in sacio Archivo reposuit, quibus inventis atque
igne consumtis, acquieverunt Persecutores . Factum hoC perscripsit Mensurius in epistola ad Sccundum Tigislanum, reserente S. Augustino in Breviculo cap. 13. Collation. diei III. In eadem epistola Mensurius quorumdam meminit etiam , qui sponte dc ultro 1ese obtulerant Persiccutoribus, palamquC pro fessi fuerant, se Dei ficos Codices nunquam fore tradituros . Intempcstivum Uuscemodi zelum juxta Smyrnensis Encyclicae decreta improbat indubitanter damnat . Quo de hominum genere scripsit etiam Eusebius lib. 8. Hist. cap. 3. Alius verὸ clamabat cir contenta voce testabatur , se sacrificia repudiare di alim Christianum se es voriferabatur, salinaris hujus nominis confessionem prnsferens : alius item se nee sacrificasse , nee sacrificaturum unquam 'rmabat. VIII. Inter haec, quum Alexander Tyrannus in Africa purpuram induisset, nova irrupit persecutionis tempestas. Ad Tyranni comitatum accersitus est Mensurius ea de cauila, quod Felicem Diaconum qui propter famosam de Alexandri tyrannide epistolam delatus fuerat, in propria domo occultasic di-
Ceretur . Verum anteaquam Pracsul optimus ad comitatum perveniret , humanis rebus excessit , refcrente ibid. Optato ι a
que eodem fere tempore a Ruso Volusiano Pracsecto Praci rii , qucm Maxentius in Africam ablegavcrat, Alcxander devictus captus strangulatus cst , quemadmodum loquitur Victor de Caesaribus , ZOsimus lib. 2. Cap. a F. Carthagine a tem abiturus Ucnsurius, quaecumque pretiosor crat Ecclesiae Carthaginensis suppellex, eam fidei quorumdam Seniorum commendavit: schedulam vero , in qua α Seniorum nomina, & res
523쪽
illis contraditae describebantur, fideli nescio cui aniculae ea conditione dedit, ut si sorte ipso ad Ecclasiam suam non amplius
remcaret, Successeri cam traderet.
IX. Maxentius Imperator , Tyranno & fict ionibus depres.ss , indulgentiam ac libertatem subicctis sibi Provinciis tandem largitus est. Africani igitur libcrtatem Religionis adcpti , metuque pcrsecutionum soluti, cogitare atque agere duelcctione Primatis coeperunt. Unanimi autem sententia Cleri totius, necnon sustragio Populi Caecilianus electus est Caselliagincnsis Primas, atquc a Pelice Apiungitano Episcopo o
X. Fuerat sub Mensurio Ecclesiae Carthagincnsis Archidia-
coirita Caecilianus. Acta quidcin Saturnini & sociorum rcfe- .runt, Mensurium recenti Scripturarum traditione pollutum , sceleris suis amentiam insolenti ferocia publicare cocphte: &quum deprecari a Martyribus vcniam combustorum sacrorum
Codicum debuistet , delicta sua majoribus flagitiis cumulasse timo usque adco in Martyres saeviisle. ut quum scelerum suorum complicem haberct Cyprianum, ipse prohibuerit fideicsi offerre Martyribus consueta subsidia . Sed haec jure optimo velut a Donatis is conficia , Actisque illis inserta refellit ibi Ba- luzius. Calumnia igitur hace ut Mensurio , sic Caeciliano imposita a Donatistis fuit in laudata saepius Collatione, referente S. Augustino cap. I . Brevi c. Invidiam quoque Caeciliano creavit Lucilla opulcntissima facinina , quam ille suo muneri intentus quum antinadvertisset ossa Martyris cujusdam inc gniti & ab Ecclosia non probati, ante Eucharistiae Communionem deosculari, publice objurgaverat; quippe ad Archidi conum, vel ad Seniorem Prestricrum speet ibat, inhibere ne quidpiam indignum in Eucharistica communionc fieret. Quod in Ecclesia quidem Alexandrina ad Archipresbyterum pertinuisic , docent quae scribit Socrates H. lib. 6. cap. s. Perra quidam fuit Alexandrinae Ecclesiae Archipresbyter . Huic infensius qui inn esset Theophilus, Ecclesia eum expellere statuit: eique hoc erimen ofecit, quod mulierem quandam secta Mamchaeam ad sacra Diqitirso by Cooste
524쪽
cleria admisisset, antequam ab errore Manichaeorum eam ab Da xisset. Atque haec erat nobilissimae Asticanae Ecclesiae condi. tio, quum Schisma Donatianum excitari incoepit, quod pro Astorum ingenio sat fervido atque audaci ita Ecclesias Eccle sis, Populosque Populis collisit, ac pertinaciter adhaesit, ut novo persccutionis genere non jam Tyranni , sed Christiani in Fratres s uos & Religionis ejusdem compotes quovis Persecuto. re truculentius saevierint.
De Antencyclica Majori ni Pseudo-Primatis Carthagin. , & Concilii Episcoporum Donatistarum , qua Schisma
I. Conspirationes Botri Coelesii , nec non Lucillae N Seniorum adversus Caecilianum . II. jura Primatis Numidiae in Ordinati e Praefatis Carlbaginensis . III. Illo absente ordinatus accitrasus: unde origo simultatum. IV. Nomidiae Episcopi SBac σωφυ, di pecunia LMcillae a Mersus Caecilianum irritanisci 'h . . Ust V mκης - 'edibu ipsius Ludillae, ct Caeellianama est ionis sententia pulsant . VI. Primatem eligunt Majorinum . LII. His de rebus Antenocticam eondunt, ct per In en-rium Scribam eυubant. VIII. Uerebantur illi ejasdem criminis a Laecιιιano pramum redargMi , ct traditores denunciari . IX. Sininguli Antenoeticae exemplaria ad Populas Dos transmittunι. X. Fuia conjecuri sint, ex Augustino proponitMr. XI. N atianumacbdmaricum apprime fant imitati. XII. Ouid eaussae fuerit . cur multae Ecclesiae illis adbaeserint.
Botrus & Caclesius sui fere impotes, quod spe Carth
525쪽
III. Coniecturam multo firmius adstriat Botri & Caelesii fiam
dulentia. Ii enim quum sibi aditum ejus quam ambiverant, ocis pandae dignitatis intercipi persentiscerent, in id incubuerunt, ut in Caeciliani ordinatione nequaquam exspectarentur Numidiae Episcopi, iique propterea in Caecilianum ipsum hac offensione commoveruntur. Advertit id optatus ibics pag. 39. Burus se
Caelesias , ut dicitur, a d Carthaginem oriunari cupientes, operam deis
derunt ut absentitas Numidis, fili vicini Disopi peterentur, qai
ordinationem apud Carthaginem celebrarent. Tune suffragio totius P pali Caecilianus eligitur . Haec competitorum Caeciliani protem
via hauddubie insinuat, Numidis jus aliquod in ea electione re, butum fuisse , quo frustrati cum fuerint, ira atque odio abreprili , Lucillae etiam , Botri, ac Caelesii suasonibus muneribusque inclinati Schisina conflarunt.
IV. Et Lucilla quidem missis oo. sellibus inummos intelligernam in Africa potissimum selles monetae genus quoddam filisse constat, ut prolixe Dci angius in Dissere. de inserioris Aminumismatibus J Episcopos Numidiae adeo in factionem stiam
pellexit . ut Caeciliano bellum indixerint. Venerunt Carthaginem Secundus Tigistanus Episcopus , ceterique Numidiae Antistites , qui in Cirtensi Concilio crimine traditionis comm culati deprehensi fuerant. Hospitio illos excepit muneribusque cumulavit Lucilla, atque id omnino egit, ut simul cum tro, Caelesio , di Senioribus olim sacri Thesauri Depositariis talia de Caeciliani depositione agitarent. Carthagine igitur coetus Episcoporum indicitur, cui interfuerunt LXX. Episcopi , atque insuper memorati nuper Seniores , aliique aut avari , aut ambitiosi, aut irati. Apposite Optatus lib. I. pag. 2O.. Secundum Tigi nam missum es , ut Cauhaginem veniretur: Πεμ risuntur omnes supra memorati Tmditores , suscepti hospitio ab avris , ab ambitoribus , a b iratis , non a Catholiris, quorum petiti ne Caecilianus fuerat ordi ius. De sellibus quos inter Episcopos Lucilla partita est, tesses producti sunt in estis purgationis Caeciliani . Nundinarius etiam Diaconus, ut in G
scis apud Zenophilum de Purgat. Caecita, has Lucillae num H h a clinas
526쪽
dinas patefecit,testante idipsum Augustino de Unit. Eccl. cap. 3 c. U. Conventus hic non in aliqua Christiana Basilica celebratus , sed in aedibus quas Lucilla & ambitiosi Seniores praebuerunt. Paucis expedita res fuit. Confictis calumniis, Caecilianum velut illegitime electum, esse jure ipso depositum
pronunciarunt, ac Lucillae domesticum Majorinum Episcopum Carthaginensem dixere. Causa damnationis proposita est in Antencyclica, quam ante Encyclicas, Caeciliani, ut Populorum animos occuparent. fraudulenter per Africam & continuo disseminarunt: unde Schisma radices egit multo altiores; quippe Afrorum pars altera sequebatur Caecilianum altera Majorinum . Quod describit eodem loco optatus . Interea ad Basilicam , ubi eum Caeciliano tota civitas in frequentia fuerat, nutias de syraάictis necessit . Tune a Caeciliam mandatum est: si eis quedin me probetur , exeat accusator se probet . LIIo tempore a tot inimiacis nihil in illum potuit confingi. Sed de ordinatore suo, quod ab iis falso Traditor diseretur, meruit infamari. Derum a Caeciliano mandatum es , ut si Felix in se seis illi arbitrabantur . nihil contulisset,
ipsi tanquam adhuc Diaconum ordinarent Caecilianum. Haec per jocum a Caeciliano dicta esse , observat in Brevic. S. Augustinus , qui illius verba sic recitat. Si Traditores sent, qui me ordia naverunt , ordinate me. Dicam scilicet eandem Episcopis illis cum suo Praeside Secundo inserens, qui reipsa sere omnes Tradito- res fuerant. Responsum Caeciliani agnovit equidem Purpurius,
de quo haec subjungit Optatus. Tune ει purius solita malitia fre-ras , quasi is Caecilianus filius Sororis ejus est. Ac ait: Exent huc quas imponatur illi manus in Episcopatum , ese μαωur illi evas de
poenitentia . His rebus compertis tota Eexlesia Caecilianum reιinuit,
se Laremibus tradidisset. Maelitia, quam in Purpurio indarguit Optatus, satis manifeste apparuit in Actis Concilii Cirtcniis, ubi quum ad cum Secundus Primas haec fatus esset: dicetur, te N GF filios Sororis tuae duos ι ille fit imperiose atque arroganter
potuit. Putas me terreri is te . . . . . . Nam ego occidi, o occido eos qui contra me faciunt: ideo uoli me provoc re, ut tiad dicam , scis me de πmine tractare .
527쪽
VI. Damnato igitur Caeciliano sententia Episcoporum Schis. maticorum qui traditionis Crimine infamati crant , Pseudo Episcopus Carthaginensis eligitur Majorinus Lucillae domesticus, qui hactenus Lectoris munere defunctus crat, scribente ibid. Optato. Sic exitum esseras, o altare contra altare erectam est, CT o dinatis illicita celebrata et rct majorinus, qui Lecror in Diaconio eriliani fuerat, Domesticus Lucillae, i a su fragante, Episcopus ordi. natus est a Traditoribus, qui in Concilio Numidiae, uisuperius diximus , crimina fa sibi consili fiunt, indulgentiam sebi inmicem tribuerunt. Mah, festum es ergo , exisse de Ecclesia o ordinatores qui tradiderunt, o majorinum qui ordinatus es . Suffragia etiam
vota adversus Caecilianum a Secundo Primate, atque a ceteris prolata sunt , quorum cxemplum unum videre est apud S. Augustinum in Trac. contra Fulgentium Donatistam cap. 16. , N. cst Martiani, qui Caeciliano ab ipsis nequaquam communicandam , scd eum instar palmitis infructuosi ab Ecesesia projiciendum edixit. Qua de re consulendus idem Augustinus
in Epist. I 61. III . & lib. 4. contra Cresconium cap. I. VII. Antencyclicam deinde condiderunt, in qua suadere conabantur , illegitime Caecilianum ordinatum Esse a Felice, reo ut affirmabant, traditionis. Subscripserunt Epistolae una cum Secundo Primate ceteri qui aderant omnes, eamque Ingentio Scribae tradiderunt, ut sumto Dominici Cursoris habitu celer rime ad Ecclesias Africae p rferret, quatenus Majorini electi nem ratam haberent. Fraudem hanc primus reseravit coram
Iudicibus Apronianus in Achis Proconsularibus Zenophili, apud Baiurium pag. 87. his verbis Subornatus es quidam privatus homo , qui modum Cursoris haberet, qui ad Catholicae unisarem veniaret , atque eos induceret, atque terreret. Detecta itaque factio es. Nam
componebatur Felici religiosissimo Episcopo per mendacium , ut videretur Scripturas proridisse, is ex se . Folici itaque ordinatori Caeciliani inainc Encyclica crimina duo eaque gravissima per summam injuriam linposita sunt, & quod nimirum tradiderit sacros Codices, dc quod ipsemet flammis injecerit. Sed de hac Don listarum nequitie atque Ingentii Curseris fraude , repete si lubet,
528쪽
quae a nobis disputata sunt in Disert. I. g. 3. num. Io. & seqq. VIII. Haec Donatis harum, opinor, recriminatio in Caecilianum fuit, qui quum non ex contemtu quidem, aliave praepostera caussa Episcopos Numidiae ad electionem suam evocare praetermisisset, sed quod nollet. ferme omnes reatu traditionis obstrictos teneri , ideoque Canonicae districtionis jure abstentos, ab omni Episcopali munere excidisse . non obscure jam in illos animadvertere hac ratione incoeperat. Veriti igitur , ne in eo Concilio , quod pro electione Caeciliani Carthagine celebrab, tur , abstenti ac poenitentes declararentur . adlociati Lucillae atque iratis Senioribus Caecilianum ipsum traditionis insimulare, caque de re judicia ceterarum Africae Eccletiarum praeo cupare conati sunt. Liquet id imprimis ex Optato, qui de Coetu Schitinaticorum verba faciens , s ubj ungit. Providentes qsod
fama duas res similes uno tempore loqui mon passet; ut crimina in silem xium mitterent sua , vitam infamare conati sunt alienam . Vides , Numidiae Episcopos cum Secundo Primate eatenus Contume Iiam in Caecilianum .molitos esse , quatenus sua traditionis crimina in silentium mitterent. Verebantur ergo de iisdem a CamCiliano redargui, a quo propter eadem nequaquam ad Concilium fuerant evocati, hauddubie in Concilio ipsomet volut aiastenti de Traditores denunciandi. Quod perspicue dc eleganter domi optatas , scribens ibid. Et cum ρ sent usi ab innacem
tibus argui, innocentes arguere studueruut, mittentes ubique literas livore dicrante conscriptas : quas inter ceteros actus habemus imposterum. Ruscemodi ιcilicet Schismaticorum Encyclicas una cum ceteris actis suo operi adjunxerat Optatus, quae sine nisi exscriptorum aut incuria aut falsa pietate excidissent, exemplar hodieque haberemus prae oculis hujus potissimum Antencycli-Cae, cujus ope Schisma constitutum cst. IX. His novam fraudem addidere Schismatici , ne aut machinatio deaegeretur, aut Catholici Episcopi adhuc cum Caeculiano in G,ncilio assidentes celeri remedio aliquo erumpenti factioni obsistercnt. Concilio demum terminato dc perfecto, Gulgari consuevcrunt Encyclicae, easque Patres ipli, quum ad
529쪽
Ecclesas suas regrederentur, deserre & Populis recitare. omissum id moris ab Episcopis Schismaticis, quorum singuli Antencyclicae suae exemplaria , durante adhuc conventiculo, ad P pulos siros transmiserunt, ut fidelium animi festinatione saltem occuparentur . Obseciavit id optatus loco citato. Adhue Ca
rhagine positi praecesserunt se Epis isseis , ut rumoribus falsis eunctorum aurilus insererent nundMutam , sparsa fama per Populos. Ddum de uno celetrata fini falsa, supradictorem verissima crimina Fb silentio latuerunt εX. Eandem Schismaticorum machinationem, & accuratam in calumniosis dispergendis rumoribus sestinationem notavit saepius S. Augustinus, vclut quum scribit lib. 4. coni. Crescon. cap. 7. Per judicium horrendae temeritatis fesinatione accelerarunt. Et in Epist. 16 1. ubi acta Conciliabuli & Schismaticorum ena rat , clarius hanc vafriticm describit. Igitur Concilium illud perme sum atque πefarium , maxime ut creditur Traditorum fuit, quibus confisis neundus Tinsanus ignoverat: ut quoniam de Traditisne fama crebuerat, infamatis aliis , A se averterent suspicionem , ct cum homines per Africam totam credentes Disopis falsa de innocentibus loquerentur , quod damnati essent apud Carthaginem Traditores, tamquam in nebulam mendacis i rumoris . Vs qui vere tradiderant, latitarent Magis enim amplexi sunt occasionem , quam sint alios falsa criminatione perfundere . est conversas in eos linguas hominum as inquisisione eriminum suorum hoc modo declinare. Atque ea fuit vis Antencyclicae hujus, ut eodem anno 3I2., eodemque Mense per universam Africam extemplo Schisma invaluerit, &Ecclesias Populosque intantum colliserit, ut alicubi ad camdem usque dc hominum laniaenam procederet. Apposite iccirco concludit Optatus. Vides ergo , Parmeniane, haec duo crimina tam mala Iam graetia Traditionis se Schisematis , ad tuos Principes pertinere . AEnse vel fero, incurrisse te in tuos , dum i scitaris alienos . Et eum priores tuos conset operatos esse hoe alteram
neos, ct vos jam eos seleratis vestiis sequi laboratis: si quod illi pri res in titulo Schismatis fecerant , is vos jamdudum fecisse, se nunc D-cere videamini e illi ruperunt seis temporitus pacem ι vos emerminatis
530쪽
XI. Morem atque artem Antencyclicae hujus sive condendae sive vulgandae Schismatici Africae didicerunt abs Novatiano , qui in suo advcrstis Cornclium Schismate, liter is non absimiles ad Ecclesias transmiserat: illius enim Encyclica crat pariter Synodica, dc denunciativa. Synodica quidem, ut propriam elcctionem sive potius intrusionem patefaceret, ac 1ubinde ab Episcopis Orbis Formatas reciperet: Denunciativa autem , quia contumeliosum Libcllum contra S. Cornelium complectebatur . Id etiam prospexerat Novatianus , ut Synodicam Cornelii antevertoret: unde factum est , ut plurimi de legitima illius ordinatione dubitaverint, quum in Synodica Novatiani viderunt Enarrata Pontificis crimina , atque a Cursoribus more Ecclesiastico missis constanter allecta , quemadmodum insuperioribus annotatum est. Haud aliter Concilium Carthaginense Schismaticorum direxit Antencyclicam velut Maiorini Sunodicam , de opera celerrimorum Cursorum ad Ecclesias transmisit, ipsius Majorini laudibus redundantem, ut Caeci iani , 8c Synodi ejus Encyclicam praecurrerent. Assumtus etiam Cursor Dominicus, atque Ingentio publico Scribae adsectatus, qui fronte deposita palam de audacter mentiretur, se recepille Literas Felicis Apiungitani, quibus Traditor comprobabaturi atque inscio Caeciliani Concilio , apud Africanas Ecclesias tum Synodicam Majorini, tum denunciativam traditionis perpetratae a Felice , ordinatore Caeciliani , quantocyus de disseminari & probari curaret. Unde de illud consecutum est , ut Ecclcsiae plurimae hanc Schismaticorum sententiam sint amflexae . XII. Age vero, quid in caussa potissimum fuerit, cur multae , eaeque non ignobiles Ecclesiae his laqueis tam facile irrctitae sint , hoc loco inquiramus . Atque ego quidem id proscchum opinor ex vetexi ipsa consuetudine Synodicarum , quas sibi invicem ac mutuo dirigebant majorum Sedium Episcopi, magnaque ex hujus disciplinae vi 8c autoritate . Uno sed insigni cxemplo utemur. Alcxander Hierosolymitanus Episcopus in vinculis detentus , stuque sere dc macie consectas , vix electim in Asclepiadis ad Epis parum Antiochenum intcllexit, quum