장음표시 사용
551쪽
matici, quum Caecilianum & asseclas compellari Ecclesiam
Catholicam in priori animadvertissent, factionem vero suam cum Majorino Lucilla penitus exclusam , tumultus movcriniec executioni obstiterint. Quapropter Legem quoque vulgavit Constantinus, quac lib. I 6. Cod. Theodos. L. i. tit. de Episcopis occurrit, ec in qua , re post Concilium Romanum accuratius perspecta, primum odietiim luculentius explicat, immunitatem iis Catholicae Ecclesiae minittrii qui adhacrcbant Caeciliano indulget. IX. Praeter acta vicissura in Caecilianum 3c Majorinum, in ipsa Romana Synodo quacstio proposita fuisse videtur, cui cx- partibus contendentibus Catholicae Ecclesiae titulus attribui Oporteret. Contentio haec ex ipso Imperiali diplomate consequebatur , cujus executor factus erat Caccilianus, indignantibus hauddubie Schisinaticis , nullum noci movcntibus Iauidem , quum se ab ea largitione exclusi viderunt, iesius inimici Caeciliani judicio. Crcvcrint in supcr jurgia nccesse cst, quum illi vel in ipso libello precum se se Catholicam Eeclesiam an-pellasciat, adeoquc sibi viderentur ea imperiali largitione cumulandi . Quid non nudet in iactios si avaris, atquc Cmbitu ngitatis Praesulibus auri sacra fame, ν Quid non consilium sedu-ccndac mulacribus plebis' Quid non furor ipse in Caecili unum ad rabiem usque praeconceptus 3 Et huic igitur contCntioni interccilerunt Patres Romanae Synodi, suoque iudicio cc in si ci iant, Caccilianum sive litorarum Communichtoriarii ni , i ve i pilusnet cditae prosessionis, sive denique silentii accusatorum' suo-ium ratio haberctur, in Ecclcsia Catholica vcriari: Ponatum vero Schismaticum csse . Restabat declarandum , Utra partium, Majorini ne . an Caeciliani Catholica csset. Cuius rei gr'tia
Episcopos duos, Eunomi una EL Olympium in Asticam mi
X. Id nimirum Eccleliae moribus peccptum fuit , C si otios de elcchione Episcopi majorum Staium coniciatio est et, ab Ca Synodo , cujus id esset prospicere , duo mi itcrcntur Antilli. tcs, qui illius nomine de rncrciret, cui cx duo us contendenti LV
552쪽
tibus seret communicandum. Sie quum ab Episcopis XVI. 8ca Clero Romano Pontifex elechus est Cornelius adversus No. tianum, Romana Synodus ad Cyprianum Episcopos Afiicanos , adhuc in Concilio Carthaginensi congregatos, direxit Pompeium M Stephanum , qui or etsi ad insemendos sis nasmanifesta fecundum gravitatem σMemfa.n DEDia ae Tesrimonia protulerunt: ut de illis ad Cornelium rescripsit Cyprianus in Epist. 41., innuens, elaborasse illos ut legitimam Pontificis electionem probarent. Haud aliter Paulus CPnus, a sua Sede pri-dCm ejectus, ac non tam Constantis Imperatoris protectione, quam Concilii Sardicensis judicio cidem Scili restitutus , ad eam pacifice capessendam missus est cum duobus Episcopis, ipso j
hente Imperatore , ut Socrati proditum Hist. lib- 2. cap. 23. Interim Oceldentis Imperator Constans in Paulum eum duobus Discopis , reliquo honorifico apparatu mittit, tam Fuis , tum Synodi Liareris communitam. His moribus usa est Romana sub Melchiace SP nodus ad praesentem controvcrsam peniti s definiendam . XI. Acta vero Episcoporum illorum enarranda sunt verbis
Optati pag. 18. scribentis. Tune duo Episcopi ad Africam missa Funt
Eunomias , ct Olympius , ut remotis duobus unum ordinarent. Venerirent apud Carthaginem e fuerunt per dies quadraginta. ut pronunci
rent , ubi set Catholica . Hoc studiosa pars Donati fieri passe non est. De dis paritum prepitus quotidiani sint habiti e Novi ima Sentemria horum Discoporum Eunomii or Olympii talis legitur, ut dicerent, illam se Catholicam, quae esset in toto orbe temarum dissus e se furentiam decem se novem Episcoporum jam dudum datam, disylvi non posse. Sic communicaverant ciero Caeciliani, se reversi sum. De his rebus habemas volumina Acrorum . Quod siquis voluerit, in re visimis partibus legat. Perierunt Acta haec, quae Optatus diligentissimus monumentorum scrutator sub finem librorum suorum attexuerat. Ex hoc tamen optati testimonio satis constat diu Carthagine a legatis Romanae Synodi disputatum esse , cui partium appellatio Catholicae Ecclesiae tribuenda esset: eosque tandem in eam sententiam concessise , ut juxta Synodale decretum cam dicerent Catholicam Ecclesiam, quae cum universis Orbe
553쪽
te orbe per Communicatorias jungebatur. Qucd quum non Ma-jotino , sed Caeciliano contigissct, in numerato erat, judicium Melchiadis de Caeciliano sartum tectumque esse praestandum. Hinc & luculentius elucet Communicatoriarum literarum viati. autoritas: atque indidcm illud ctiam percipitur, qua de cauLsa Optatus , Augustinus ccterique Catholici Tractatorcs hoc telum in Donati itas toties jactarint, atque ex commercio Formatarum partes Caeciliani adeo acritCr propugnarint. MI. Hos lcgatos codem anno quo Romana Synodus habita est , in Africam navigasse , praeter alia quae a Scriptoribus in hanc rem congeruntur, illud nobis argumento cst, quod Epis opi lcgati mentionem nullam consimilium decretorum Arelatensia Synodi fecerint , cujus utique autoritatem & in absolvendo Caecii a 3o consensionem magnopere extulissent, si
diu post hanc I Ornanam Synodum , vel post Arelatenszm ipsam in Africam properare j si citcnt. Adde , quod ante ipsam Atelat scm Synodum oppido exploratum fuit hoc legatorum
LI Synodi decretum, videlicci Dcnatisticam factioncm cxtra Catholicat Ecclesiae limites politam csie : unde dc longe alias notas verae Ecclusiae excogitare coepcrunt, ab iis quammaximo diversis, quas Orti odoxi cum Cypriano in lib. de Unitate profitcbantor quasque Optatus & Augustinus in unitate potissimum, univcrsalitate M perpetuitate contineri adverses illorum hypothescs constanter docuerunt,
XIlI. ' Pressi his dccretis Schismatici, mirum est quot subtersu ir excogitarint, ut hanc Ecclcstac suae univcrsalitatcm venis dicatcnt, de communionem cum Catholico Orbe mentirentur. Romae Episcopum suuin sc ha re Gloriabantur: quod Optatus invicto rcfcllit, docet de cum ab omnibus passim volui Schis. n. alicum CXagitatum. Gloriabantur quoque de Hispaniarum Ecclesiis: scd observat Ausustinus lib. 1. contra pist. Petilia. ui cap. i CS. lib. de unit. Eccl. cap. 3. , hunc Episiopum unius domus, Ec cujusdam mulieris Praesulem fuisse . Et lib.
3. contra Crcsconium cap. 63. Partem, inquit, Donagi audes strae tunera dieras quod o praeter Africam testro quas inle:is, GANI Ia
554쪽
SI Amen non vparentibus , ex Africa vas mittere Episcopos non negaris unum , aut duos , aut us multum tres . Et quum Sardicensis Pseudo
Synodus Literas ad Donatum dedit . multo superbius jactarunt. se cum Orientalibus Ecclesiis communicare: quod in lib. contra Fortunium resellit S. Augustinus, demonstrans . Episcopos illos Ariana labe fuisse infectos. XIV. Sed aliquandia nubem, ut aiunt, pro Iunone amplCXati homines ad quidvis audendum paratissimi, docere haud veriti sunt, Ecclesiam toto orbe terrarum diffusam , propter commanionem cum Caeciliano quadam velut contagione afflatam pari illa, id sola in Africa penes Donati asseclas Christiani nominis linceritatem rcmaniisse . Qtio de argumento consulendus Augustinus haer. 69. dc de Agone Clitistiano cap. 19. , nec non Enarrationc 29. in Psalm. S., dc in Epist. I 61. Equidem unam Ecclesiam suam sine ruga δί nracula , cetcras autem usque adeo pollutas csic arbitrabantur,. ut quum s ub Juliano ad Basilicas, quas Catholici rctro occupaverant, fallaci Principis bene-siccntia redierunt parietes inses quasi commaculatos exorcisarciat, abluerentque, altaria Dan gerent abradercnt , calices Dan gerent , cetcraque Ecclesiae vasa dc ornamenta cxpiarent.
Uad: Optatus lib. h. pag. 12. dc lib. 6. pag. III. scripsit. Quid eg ςam secrilegum, quam altaria Dei, in quibus v sc. i Iausa obtulissis, frangere, radere, removere λ Et Paullo post. Quid
8 restarum Durictam referam multitudinem, es vicum in mercedem
sic I sis. Drum 3 Quid ut immundo ore fieri legis haassibus libaretur, calida de fragmotis Aliaris fac a est . Mox cos, quod abrasissent Alta: i i, sic irridet pag. ii 3. Si a vobis lignum raditur, is terra ari te A Vfer ess fodiatur . Altam facite forsion, dura pro vesbo a bi ei Paeritis paritatem. Sed observate , ne τι niatis ad inferos, ct illic indieaeratis Core. Datan, o Abisan Schisematicos, magistro si licet vegros . Ergo est se se vos es ra SP constat Altaria . De aspersione aquae salsite ab iisdem adhibita , ut quae Catholici sacra habuerant, cxpurgarent, loquitur idem Optatus pagg.
XV. Interim tamen post Romanam hanc Synodum. post
555쪽
Legatorum confirmationem , & post magnum etiam Arelate se Concilium, eos ab universo Catholico orbe declaratos esse Schismaticos, lataque contra ipsos decreta mirabili consensione probata fuisse, liquet imprimis ex Augustino in Epist. 68. Sclib. h. adversus Lit. Petiliani cap. 91., ubi ait, Constantinum loca publica , ubi congregabantur , fisco vendicasse, atquci ipsis Basilicas lcge severissima auferri jussisse. Generalis quoque Nicaena Synodus exclusis Schismaticis omnibus , solum Caecialianum , & qui illi communicarent, interesse suis Achionibus voluit; & reipsa interfuisse docent, praeter Concilii Actorum subscriptiones, Gelasius inticenus lib. 2. de Act. Concit. Numeni cap. 27., Codex Canonum Eccl. Africanae, CPnum Concilium Generale V. Collat. 3. Hinc marus Remensis in tractis contra Hincm. Laudunensem cap. 2. & quotquot uno verbo sive antea, sive postea Nicaenorum Gestorum enarration dederunt
De Encyclica Concilii Arelatensis , quae
praecedentia Acta confirmavit.
556쪽
eis. XII. Iudicium GHamisi He boc irrefragabιIi Eessae Magisterio. I. ' Vina Maiorini pars, sed hactenus omnia commovente Donato Casensi, nondum penitus attrita & debellata, post Romanae Synodi & Legatorum qui in Africam missi fuerant sollenne judicium, pertinacius institit, ut Constantinus ipsc , R Gallicani Episcopi Iudices Traditionis essent: illud ubique
vociferantes, caussam suam non fuisse, ut par erat, auditam: Felicem Apiungitanum Caeciliani ordinatorem in jus vocatum non fuisse: & imprimis Melchiadem crimine Traditionis laborare . Quibus de caussis praeposterum atque irritum esse judicium Romanae Synodi contendebant. Certe Optatus assirmat, Legatis in Africam prosechis Donati fac ionem quotidiano strepitu se se opposuisse , ne sententiam Concilii vulgarent: ut propterea quum in Collat. III. Carthagin. illud idem crimen Donatistae objecerint Molchiadi, certum videatur & in adventu Legatorum objecisse. Constantinus ergo qui clemcntia ac
lenitate constituerat rem Omnem transigere , ut malae caussa
rationes ipso exitu frangeret, Actiano Proconsuli scripsit, quatenus caussam Felicis Apiungitani, cui potissimum innitebantur Schismatici, justo subjiceret examini . Tune Consantisω verba sent optati pag. 19. ὶ ad Aelianum Proconsilem fri .nt remotis necessitatibus pullicis , de et ita Felicis Apiungitani publice quaereretur . diducti fiunt Claudius Saturianus Curator Re publicae, qui Fuit tempore persecutionis in civitate Felicis . ct Curator prae jentis tune temporis , quando caussa flagitabatiar, Callidius Gratianus , ct Magistratus Alsius Caecilianus . Sed is Superstationarius peraductas , es Ingentius feriba publieus pependit se, metu imminentiam rormentoram . Responsis omnium nihil tale inventum est, quod vi-ram Felicis Disivi sordidare potuisset. Habentur volumina Acrorum , in quibus eontinentur praesentium nomina , qui se ut in causse , Claudii Saturiani Graioris, o Caeciliani R Iagistraras , o Supersationaris , ct feritae Ingentis , or Solonis effetalis publici illius temporis 3 Pos quorem response a supra memormo Proco uis hace pars
557쪽
sententiae dicta es: Felicem autem religiosium Episcopum, liberam
esse ab exussione infrumentorum De corum, manifestam es, eum n mo in eum aliquid probare potuerit, quod religiosi asscripturas tr diderit vel exusserit. Omnium enim interrogatio supra cripta mania festa es, nullas scripturas Deificas vel inventas , vel corruptas , vel incensas fulse . me actis continetur, quod Felix Episcopus religiosus His temporibus neque praesens fuerit , neque conmentiam accommodaverit , neque aliquid tale fieri jusserit. Unde pulsa atque exter se infamia , cum ingenti laude illo judicis recessit. Enarrat haec eadem S. Augustinus contra Crescon. lib. 3. cap. 7o. , ubi ex hac Aeliani Proconsulis sententia falsitatis redarguit Crest
nium qui scripserat , Felicem in eo judicio a nestio quo Vincentio convictum traditionis fuisse . Confer sis de Ingentii Scribae fraudibus, quae nos in Dissert. I. disseruimus . Quod vero attinet ad tempus instituti hujus examinis de vita Felicis Apiungitani, praecessit illud celcbrationem Arelatensis Conculti, eodem Augustino teste in lib. 2. Retractat. Capp. 27. 28. 3 . , ubi emendat quod alibi scripscrat, Caccilianum videlicet ante Felicis purgationem absolutum esse: id quod non de a solutione Caeciliani primum faeta in Concilio Romano intelligi debet, quae utique purgationem Felicis per Acta Procomsularia antecessit, sed de illa quae contigit in Synodo Arelatensi .
II. Post Concilii Romani sententiam Schismatici imprimis conquesti sunt, primo caussam Felicis praetermissam fuisse 'tum vcro Iudices de iis judicium tulisse quae ipsimet ignor bant . Hoc itaque visum est illis indulgere, ut in plenario Comcilio caussa penitus discussa finiretur . De quo scribit Augustinus in Epist. I 62. Ecce putamus illos Episcopos, qui Romae judia carunt , non bonos Iudices fuisser resulat adhue Ecclesiae universae Concilium Dedit ille aliud Arelatense Concilium , aliorum scialicet Episcoporum , non quia jam necesse erat , sed eorum perversitatibus cedens, o omnimodo cupiens tantam impudentiam cohibere .
Neque enim ausius es Christianus L erator sie eorum tumultuosis o
fallares querelas fisecipere, ut de judicis Episcoporum qui Romae fi
558쪽
'derant. 'se judiearet: sed alios, ut dixi , Dis pos dedit. Quod
igitur summopere expetebant, ut in Gallia , quae sicuti in libello precum assimabant, ab omni traditionis crimine immunis erat, Concilium celebraretur, id ultro concessit, ne si alibi Celebraretur , deinceps eadem criminat ne pergerent decretorum vim dc autoritatem declinare . Qua de Caussa generales Evocatorias vulgavit, Ec Episcopis ad Concilium venturis publi-Cam evectionem indulsit. III. Arelate tunc morabatur Constantinus, Civitati illi amplificandae intentus . Erat hacc pene omnium Gallicanarum nobilissima ad ostia Rhodani exstructa. Caput olim Populorum Saliorum . Dicta ctiam est Arelate Sextanorum , nomen ex eo sortita , quod quum Colonia facta est, Sextae Legioni sit attributa. Unde inscriptio apud Gruticrum pag- λ II.
Paterna etiam dicta est & Julia , quod illuc Tiberii Pater C loniam dediixisset, scribente Suetonio in Tiber. cap. . Patre. ad deducendas in Galliam Colonias, in queis Narbo ct Arelauerant, missus est . Quaproptor & alia inscriptio legitur apud Sy hium Miscellan. pag. I 6 I.
Urbem ita amplificavit Constantinus , ut a sinistra fluminis ad dcxlcram usque extonderit. Unde Ausonius M Clar. Urbib. cecinit. Praecipitis Rhodani his intercise mentis O meisiam facias navali ponee plateam. Quum rero in Urbium sive exstructione . sive amplificatione id usu veniret , Mi carum dodicatio frequenti Optimatum concurua celebraretur , Constantinus ampliatae abs se Urbis sollennem dedicationcm facturus, amplissimum hunc Episcoporum coctum advocavit: non allicr ac Episcopos, qui Nic no Concilio Diuitigod by Cooste
559쪽
lio interfuerant, Byzantium commigrare voluit, ut novae Urbis
IV. Congregati igitur in Arelatensi Urbe Episcopi Kal. A,
gusti, Volusiano II., & Anniano Coss., qui anno 3I . magistratum gessere, causiam Cacciliani ad examen rcvocare coe- pcrunt . Omnes quae in medium allatae sunt criminationes a parte Cacciliani dissolvuntur, idemque innocens declaratur , confirmata etiam Melchiadis sententia. Quibus peractis, anteaquam singuli ad sed os suas regrcdcrentur, visum est EncyclicamCdere , atque ea canonicis sanctionibus stabili re quae re praesciati rerum statui accommodata , & ad majores Ecclesiae utilititates cssent profutura. V. Exemplar Encyblicae hujus, & ejusdem argumentum exinhibcnt Acta concilii. Et quoniam character praecipuus Ency-εlicarum in exprimenda Capitis α membrorum consCnsione ver satur, Patres Arcta tonsos suam ad Sylvestrum , qui Melchiadi successerat, dire runt ceteris per ipsuin Provinciis intimandam. Inquiunt enim . Placiat ego praesente Spiritu Sancto es Angelis us , tu or his qui fingatis quos movebat, judicare profere--s de quiete praesenti. Hacuit etiam a te , qui majores Diaecestes renes , per te potissimum omnibus insinuari . Reipsa ad ceteras Pr vincias Encyclicam hanc transmissam fuisse, vel ex eo constat, quod univcrsus Catholicus Orbis Schismaticorum gcsta subinde Condemnaverit, de citra Omnem dubietatem Caecilianum velut legitimum Carthaginens Episcopum verumque Primatem agnovcrit: quod in magno Nicaeno Concilio apparuit. In Encyclica vero haec de Schismaticis scribunt. Ubi graves ac pe uicisses Legi nos e atque traditioni, straenataeque mentis homines fertulimus e quos o Dei nostri praesens autorisas , ct traditis ac re gula veritatis ita respuit, at nulla in illis aut dicendi ratio sub δε-
Vt . aut accusandi modus ullus aus probatio convenirer. Ideo δε- .ice Deo , ese Matre Ecclesea, quae siuos novis comprobat, aut de
remi fint, aut repulsi. De iis scribit Augustinus in Epist. 68. Constantinus alterum Episcopale judicium Adit , habendum in Hatens Galliae Civitiate . Ubi multi vestri, vana ct diabolica
560쪽
dissensione damnata , eum Caeciliano in remordiam redierunt; alii sero procacissimi or litigiosissimi ud eundem Imperatorem avelim M . Huic Encyclicae adjuncti sunt Patribus Canones, quorum plurimi exstant, dc qui sive ad Schisma comprimcndum, sive ad Ecclesiasticam disc1plinam ob saevissimas persecutiones multipliciter luxatam collapsamque pristino candori restituendam sunt comparatissimi. Iis ctiam obviam itum est non tam calumniis , quam haeresi Schismaticorum . Namque & Rebaptizatio, quam renovavit Donatus Casensis, damnata est, & de calumniis palam jactatis sic cautum in Can. XIII. De his qui
Seripturas Sanctas . tradidisse dicuntur, vel vasa Dominica , vel nomina Fratrum suorum, placuit nobis, ut laicumque eorum ex actis publicis fuerit detectus , non verbis nudis ab ordine cieri amoveatur.
Nam si isdem aliquas Ordinasse fuerint deprehensi, se de his quos or- .dinaverint, ratio subsistit, non illis obsit ordinatio. Et quoniam multi sunt, gis contra Ecclesiasticam regulam pugnare videntur , ct per seses redemtos putant se ad areusasionem admitti debere, omnino non Admittantur, nisi ut supra diximus , actis publicis docuerint . Modus itaque constitutus est testibus, quos ad probandum traditionis crimen adhiberi contingeret, manifesto indicio , constitisse Patribus fraudcm in Caecilianum usurpatam , qua Donatistae per Ingentium scribam pecuniis redemtum calumnias in Felicem & Caecilianum composuerant, ut ex Achis eodem anno de purgatione utriusque abunde compertum est. VI. Porrb elucidandae promulgationi Encyclicae hujus non inutile erit receptissimos Ecclesiae mores in mentem revocare, quibuε in unoquoque Concilio sive Generali, sive Nationali, Mue quomodolibet plenario consueverunt Episcopi decrcta sua ac sanctiones omnes ad fideles certis communibusque regulis informandos , ipsi primum subscribere, tum vero eadem abscntibus subscribenda dirigere. Quod de Concilio Carthaginensi sub Aurclio in Cod. Canonum Ecclesiae Africanae expressiim hahemus . In actis enim Synodi illius legitur , Episcopales Sedes
Praeter vacantes alias numero exstitisse CCCCXX., quae omnes 3b Octhodoxia commendabantur. Quippe Rufinianus Scriba