De literis encyclicis ab apostolico aevo ad Concilium Nicaenum generale 1. Dissertatio 2. Francisci Dominici Bencini abbatis S. Pontii ad regiam celsitudinem Caroli Emmanuelis subalpinorum principis

발행: 1730년

분량: 712페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

epistolam continuo exaravit transmisitque, cuius est initium, apud Euseb. Hist. lib. 6. cap. II. Alexander Servus Dei , is Cinctus Jesu Chrim , Beatissimae Antiochensium Ecelesiae in Damino salutem . Expedita mihi ac levia vincula Deus escit custodiae meae tempore, postquam ccimperi Asclepiadem , virum Moi meris. maxime idoneum Sanctismae Ecelsae vestrae Epistopatum divina providentia sescepise. Sub fincm vero haec vir Sanctissimus adjungit . Porro has Literas , Domini Fratres , per Beatum Presb- rerum Clementem ad vos misi, virum virtute praeditum se Probatum , quem vos o nostis jam, est amplius cognsetis. Qui quiadem Dei nutu ae praviaentia , dum hic apud nos praesens esset , EGelesiam Chrisi es confirmavit se magnopere auxit. Clementem Alexandrinum intelligit, qui ab Ecclesia sua dimissus fuerat Hierosolymam, ut. Martyres Carceribus inclusos dc solaretur scadjuvaret, pro more apud Ecclesias illius aevi recepto . Qua occasione Alexandrum inter & Clementem amicitiae necessitu do intercessit, ipseque Clemens librum de Ecclesiastica Regu la , sive adversus Iudaeos ci inscripsit, memorante ibid. Eusebio cap. I 3. Hoc igitur more usus Majorinus,& non ignarus. plurimum praesidii dc firmitatis accessurum electioni Caeciliani , si prior ille Synodicam suam evialgaret, Cum antCvertere,

seque majoribus Ecclesiis studuit approbare.

532쪽

3o DE LITERIS ENCrCLICII

De Eneycl ica Caeciliani, deque Communicatoriis adversus Schismaticos illi redditis.

tur. II. CaeciIianus evulgatis Entbr isticis literis suis, ab uniυerso pene orbe Commκηicatorias accepit. III. Confensio Orbis in Elafilio. xem Caeciliani fuit verum Ecclesiae Magisterium. IV. Consensio haec Ecclesiarum illustratur exemplo Veteram Societatum. V. In de refellit Augustinus Jadctionis Donatisicae temeritatem. VI. AH ruit etiam excidiiue illos ab Ecclesiae Caibesicae unitate ct fide. VII. Vim Pudicii illius πηουit ImperaIor Constantinus. VIII. Idem Imperator priυilagiis re largitionibκs favet parti Catho- Iicorum. IX. 'seMAs CommunicaIoriarum e F ormararum expexditur

I. Iterarum quae Communicatoriae dictae sunt & Form, a tac, non shmel a mobis expensa autoritas est, summaque vis in Ecclesastica compage & unitate servanda . Rei excmpla cum multa passim protulimus, tum illud sane consipicuum cx Novatiani audacia, qui quum sua Antencyclica Cornelii literas praevcnisset, communicatoria ac mutua id genus scripta per Cursores sitos apud non ignobiles Ecclesias fur ripuit, iisdemque intrusionem suam firmare claboravit. Tam chementi accuratione observatum idest, ut quum Pseudo Epis copus Carthaginensis adversus Cyprianum Schisma excitavit, atque in partes nonnullos Episcopos pertraxit, Sanctus Praesul optimum factu judicaverit, dirigere ad Cornelium Catholicorum Episcoporum nomina, ut scilicet nulli praeterquam iis con municatorias daret. Quamobrem scripsit etiam in epist. 19. Miserim tibi proxime nomina Elisoporum isthie consitatorum, Pr imregri est Aia in Ecclesia Catholica Fratribus praesunt. Quod utique

533쪽

ῶges de omnium nostrorum consilio placuis fribere, ut erroris dilueu-di . oc perspiciendae veritaris compendium fieres. se scires tu se Colle gae nostri , quibus siribere, o Literas mutuo a quibus vos accipere

oporteret. Si quis autem praeter hos,quos epistola nostra complexi sumus. scribere vobis auderet, sciretis eum vel sacrificio . vel libello esse maculatum . vel unam de haereticis, perissum scilicet se profanum . Quibus docemur, hasce Communicatorias mitti consuevisse. ut errores facile diluerentur. 8c veritas ex unanimi professi ne perspiceretur. Vicissim Cornelius quum nosset quidem . primos Cursores Novatiani a Cypriano rejectos esse cum sua Antencyclica , alios tamen quinque in Africam eadem de caus,sa navigasse, commonefecit illico Cyprianum , dc illorum nominibus in epist. 1 o. designatis, graviter mandat, ut ab omni communione in universa Africa rejiciantur. InvigileIur ergo, scribit Pontifex, in omnibus Coepis is noseris cr Fratribus innotescat scilicet ejuscemodi missos esse Schismaticos, ideoque ab hoc sanctiori Literarum commercio removendos . Hinc Cyprianus exagitans Marcianum Arelatensem , Novatiani sectatorem scribit Pontifici Stephano in Lpist. 68., ut abstentum illam declaret , additque sub finem. Significa plane nobis, quis in locum Marciani Arelate fuerit sub tutus , ut sciamus ad quem Fratres -- os dirigere , es cui fieribere debea s. Nihil oberat intercapedo locorum Gallos inter dc Afros, quin mutuo hasce Communicatorias scriberent, tamque id vehementer expetebant, ut ne dolo malo aut coeco errore fieret , apud Primates ipses certam uniuscujusque electionem dc Orthodoxiam perquirerent. Ipse equidem Cornelius posteaquam ab Ecesesiis velut legitimus Pomtifex cognitus est, tam frequentes recepit epistolas ex omni te rarum parte, ut observante Anastasio in ejus vita , hac una docausta tanquam reus Majestatis apud Principcs delatus sit. Eodem facit quod scribit Hieronymus ad Thcophilum. Quum enim is Paschalem Pacificam omisistet, ut siquo modo fieri posset, grave illud dissidium sopiret, quod inter Iohannem in roselymitanum , dc Epiphanium . Hieronymumque servebad ob causam Origenianam. Iohannes quidem inepte dc per calumniam Diqitigod by Corale

534쪽

DE LITERIS ENCΥCLIC Is

municare posse , qui communione Cathedrae Petri aestituerentur; Hieronumus autem id refellit inter alia his verbis . Pra xerea quod stribis, nos pergere tecum Romam , σ Ecclesiae communicare ei, a qua videmur communione sejuncti: non es necese iretam. longe: or his in Palaesina eorim modo ei Iungimur. Communicatoriis scilicet Formatis, quas scmper a Stricio, & Damaso Obtinucrat, dc nullo negotio poterat cxlii re . Haec igitur constans fuit Conantunicatoriarum consuetudo , cujus inloc ipsa qua de agimus, Donatistarum oentroversia illustre monumentum occurrit: siquidem hinc Caecilianus receptis undique conam unicatoriis legitimam elechionem suam probavit , suosque adversarios iis destitutos redarguit Schismatis dc impudentiae: inde veto Majorinus, quod nonnullas ab Episcopis Africae communicatorias accepisici, tot machinationes ac tam diuturnos tumultus excitavit, ut negotium Catholico Orbi s cessere visus sit. II. Itaque eodem tempore, ut diximus,quo Schismatica factio in aedibus Lucillae suam Pseudo-Synodum celebrabat, Caecilianus quoque in Basilica Catholicorum cum Episcopis suis, quae pacis erant, agitabat. Porro vix Catholicis innotuit festinata horrcndae temeritatis machinatio, quum statim denunciativam Encyclicam suam exararunt, eamque ad Episcopos totius Orbis direxerunt. Haec quidem Sunodica pro more sacrarum Cloclionum Enthron istica fuit: fuit & denunciativa ι quippe Maiorini acta , Lucillae dc Episcoporum facinora pat faciebat. D lendum sanc, intercedisse hoc aureum priscae aetatis Bc fidei documentum: quamquam eae luppetunt rationes, quibus satis abunde suadeamur , Orbem universum per communicatorias Literas suam cum Caeciliano conscnsioncm attestatum este , atque insimul Schismaticos de Traditores velut extra Ecclesiam positos cxsecratum fuisse . Et Episcopi quidem Schismatici sive ut diutius Lucillae convictu fruerentur, sive ut rei exitum OpCruciatur , diu admodum Carthagine commorati sunt . Quod

laudatis sepra verbis indicavit Optatus , dc innucre perspicia

535쪽

DISSERTATIO IL.Metur S. Augustinus in Epist. 16α. , dum ipsi Concilio LXX. istoporum partis Majorini opponit iudicium Orbis pro Caeciliani elechione contra Majorinum et Orbis , inquam , univertire in Capite Hierarchico, dc in Epistopis, ceterisque Ecclesiis eandem pro Caeciliano sententiam proferentis, Synodicam acceptantis , & citra ullam ambiguitatem ejusdem legitimam electionem agnostentis. Certe , inquit S. Doctor , non chartis ver ribus , non archivis publicis . non gestis forensibus aut velamineis agimus . Major liber noster Orbis terrarum eis. Hoc judicium Ombis approbantis per Communicatorias fidcm Caeciliani electionem , lono ait antecellcre judicium LXX. Epistoporum . Peto tamen , inquit, ct jusum ese arbis r , ut tantum valeat Concilium Secundi Tigi ni, quod Lucilla conflavit adserans absentem Caeci ianum is licam Sedem , totumque Orbem Caeciliano communieantem . Quasi diceret: Conseruntur invicem quae Maj rino , & quae Caeciliano datae sunt ab Ecclesiis Communicatoriae: illae per cmentitum Curserem mendacemque testem extortae . hae vero ab Apostolica Sede, a Primatibus, atque a plerisque Epistopis ultro datae deprehendentur , nemine non statim agnosce te hujus legitimam canonicamque electionem, di illius factiosam atque enormem intrusionem . - III. Neque verb dubitandum est , quin Catholicus Orbis sitis histe ad Caecilianum communicatoriis omnium consensionem , atque adeo supremum magisterium suum pro rei dignitate expresserit. Ordo ipsemet diseiplinae id abunde suadet . Nam Primates quicumque cligerentur, una cum actis Hus quod lebrabatur Concilii, hnodicam fidei professionem ad teros Primates mittebant, qui vicissim communicatorias reddebant , ceteris Sumraganeiε Epistopis in sententiam votumque sui Primatis concedentibus. Accedit, quod Primatum qui litice occasione Pasthalium conseribendarum ceteris Husdem honoris consertibus electiones Sustra ganeorum suorum per annum c lebratas denunciarent. Quod & in exemplo Marciani Arelatensis paullo sepra memorati luculenter perspicitur , & Cyprianua in clectione Cornelii suis Literis docuit. Nam quum Pom

536쪽

tisex ec ab Episcopis XVI. qui Concilio aderant, electus esset,& ab Episcopis Africae duobus qui Romam missi fuerant, probata Africanis fuisset ejus electio, dc suscepta Synodalis Emc vclica , continuo Cypriani ec ceterorum Africae Praesul umcommunicatorias accepit. Imo Cyprianus in epist. ψ3. usque adeo ratam habet ac firmam Cornelii elechionem hisce Lit ris undique celebratam , ut Novatiani asseclas dc temeritatis,&1chismatis, dc tantum non haeresis manifestae redarguat, a que ut ab ea pertinacia resiliant, vchementer adhortetur. Qiabus semel responsum dedimas . nee -ndare de imus , ut perniciosa. ensione er concenatione deposita impietate μα- , matrem a Frere : ct agnostant atque intelligant Episeopo semel facto, or GLDgarum ac plebis testimorio se judicio comprobato , aliam consimi

nalis modo posse : proinde si parisiis Abi ac fideliter confidam , s se

assertores Evangelii Chrim esse confisen ν , prius ad Ecclesiam re vertantur . Vides, extra Ecclesam dc impios haberi eos qui post ejuscemodi communicatorias Cornelio datas, Orbis judicio reconsensioni intercederent . Iis gemina sunt quae scribit in epist. 3 F. ad Antonianum, ut illi electionem Cornelii prubet.& abs sequela Novatiani absterreat. Ut Cornelium, inquit , --biscum verius noveris , non de malignoram o detrahentium mem

porum testimonio , quorum numerus universus per talum Mundam com

cordi unanimitate consensit. Nam quod Cornelium carissimam Deo .er Christo , or Ecclesiae ejus, item Consererdotitas cuinis laudabili Praedicatione commendat. Repetit haec eadem argumenta Paesanus in epist. ad iampronian. , ceterus Novatianos sic generatim compellans . An sapientiores illo μι-s, o spiritu eamis imsamur adversas eum, quem aeterni Dei resem nobilis eruaer. ct clarismηe passionis corona ρreduxit ρ Quid tot earum partium Saceia res , quos per totum Orsem eum eodem Curiano pax una soli vis e Magna igitur mutuis histe Primatum Literis autoritas est attributa , eaque tanti momenti, ut qui contra niterentur. merito in suspicionem fidei venirent.

IV. Statim vero ac Caeciliani Encyclica ad Apostolicam S dem

537쪽

DISSERTATIO IE

dem delata est, probata continub fuit . 8c ad Caecilianum ip

sum redditae sunt communicatoriae. Pontificis sententiam secutae fuerunt transmarinae Ecclesiae, quae iccires & Caeciliano communicarunt, dc eos ab hac sanctissima societate alte. nos censuerunt, qui communicare eidem detrectarent. Ita disserit Augustinus in Epist. i 61., ubi Conventiculi illius Donatistici intollerabilem temeritatem redarguit, quae quum in Urbe totius Africae Metropoli erupidet, ceteras Ecclesias in magnum discrimen conjecerat. Erat autem, prosequitur Augustinus , transmarinis vicina regionibus se fama celeberrima nobilis annis non mediocris autoritatis habebat Disivum , qui posser non curare consepiramem multitudinem inimicorum , eum se videret se Romanae Ecclesiae, in qua semper Apostolicae Cathedrae viguit pris , cipatus , se eeteris teriris, unde Evangelium ad Vsem Apricam venit, per communicatorias Literas esse conjunctum e usi paratus si

mussim fam dicere, se ad maris ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Praeclara est hacc Augustini disputandi ratio. sumta procul dubio ex antiquarum Societatum civilium persectissima unitate , cujus scrvandae gratia Urbes sectatae atquesccum invicem conspirantes , si forte una quaedam Sc altera inter sese dissentirent, per publicos Societatis Scnatorca ex suis thet Lemibus fundamentalibus in loco delecto ad res communes deliberandas dissidium componere , pacemque sarcire allaborabant. Sic in Ionica Societate conveniebant Delphis Amphyctionea, seu Proceres Societatis servandae , quos sociae V oes singulae statis temporibus dirigebant, ut disputationes quum

audiissent, ultimo eas judicio definirent. Quod siqui essunt judicii osores, ii poenis , bellis , ipsaquc Urbium eversione mul

tabantur . Ad hunc fere modum , inquit Augustinus , Cathedra Apostolica centrum est unitatis de Christianae secietatis . Ibi caput Hierarchicum, cui ceteri Episcopi in una cadcmque sententia jungebantur. Caecilianum per receptas redditasque communicatorias socium agnovcrat : quapropter squi

Caeciliano oblatrare velint, & ipse & illi ad ipsum Societatis di unitatis Centrum convcniant, ubi certo certius construturum Diuitigod by Cooste

538쪽

turum erat, Caecilianum hujusce Societatis iuribus compotem haberi , ceteros vero extra illam vel ipsius dissensionis caussa

existere.

V. Huic argumento priscarum Societatum arctius deinde imsistit Augustinus, atque inde colligit, Secundam Numidiae Primatem , cui velut Protothrono de primae Cathedrae post Carthaginensem in Africa praesessio illius coetus, in quo cicchus cst Primas Carthaginensis, sine dubio competebat, in eo quam- maximo aberrasse , quod per seipsum it lcgitimam clectionem Cacciliani judicare ausias sit , quando universa Christiana societas illi per communicatorias arctissune conjuncta erat. Adccntrum potius unitatis properandum fuiste ait, ubi decernendum erat, uter illorum , Caecilianus, an Secundus haberi Socius oporterct. Agnoscit igitur Augustinus praerogativam prae- sedcnai Concilio illi, in quo Primas Carthaginensis eligebatur; sed damnat illius audax judicium, quo totius Orbis consensi ni pro Cacciliano intcre dc re praesumscrat. Haec res maximὸ liciore debuit Se udum, qui tuue erat Primas , si ' opterea Concilium regebat, ut paci consuleret: Facile enim fora sis rabida iv Ab ntes ora placata vel fraenata comprimeret, si diceret. Videte, Fratres , psi tantam stragem persecutionis misericordia Dei a PrimcFibus sieculi pacem e se concusem : nou debemus nos Chrisiani cir isi a unitatem disrumpere Christianam, quam jam Pa anus non

iustequitur inimicus. Itaque ut issas omnes eausas, quas clades tur-lolent, oimi temporis inflixit Ecclesiae. Deo judice dimittamus : aut si atqui in vobissent, qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea f

cile valeant edocere, negant que convincere, se talibus communis

re formidente pergant ad natres or Collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum Eliseopos, ut ibi prius de tuorum factis QT eonimmasia conruerantur, quod ad judicium Collegarum Afrorum male sibi confii et exire noluerunt , ut inde illis denuntietur , ut veniant, . iἴique objectis respondean3. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas cir perversitas innotescat, missaque Tractatoria super eorum nomine , per totum Orbe m terrarum , quacumque jam Christ Eret sta dilatata es, ab omnibMs Ecclesiis eorum communio traecidetur ,

539쪽

ne aliquis error in Cathedra Gessiae Carthaginensis oriatur. Tumismum secari Episcopam alium Plebi Carthaginensi ordinabimus quam a tua Musa isti fuerint separata e ne forte cum alius modo

saerit orrinatus . non ei communire r ab Ecclesia transmarina, quia isti ab honore depositus non et Huitur, quom jam orinarum fama celo avis, o ad eum eommeare Communicator as Literas setis, atque ita magnum sandalum schimatis in auitate Christ 1am paca

ris temporum oriatur, dum pracpropere mostras volumus praeeipirare sententias I er non contra Caecilianum , sed contra orbem terrarum , qui or per quomItium communicat, altare aureum erigere vi

deamur .

- . . VI. Contra veritatem scilicet Societatem Ecclesiarum illi peccabant , qui post si uccptas ab uno aliquo Communicatorias ceterorum Christiani Orbis Antistitum , posthabito tam gravi SI ad autoritatem idonico judicio, ringari lc contentiones se- Iere audercnt. Quamobrem quum LXX. Episcopi in domo Lucillae congregati , etiam post emissam Caeciliani Encycli cana, post rcceptas undique ab eodem Communicatorias cet rorum Episcoporum, adhuc canonicae clectioni Carthaginensis Primatis obtrectare pergerent, jure optimo Atagustinus eos fio ci facero judicium Orbis , & Christianae unitatis ac Societatis sacriiugos esse temeratores a firmat. Imo es in eadem illa Epistola penitus a sacris Christianorum abstentos esse , atque ab ipsa Religione Christi alienos scribit. Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptitationis insaniam p ab haereditate Christi quae per omnes gentes dissese es. n ariam siparationem . De Codicibus

non tantam nostris , sed etiam eorum recitamus Ecclesias , quarum n mina hodie legunt, cr 'ibus hodie non communicant. Quae eum recitantur in conventiculis eorum, Leotiritus suis dicunt: Pax te-ι-ι σ cum 'sis Plebibus quibus titerae scriptae sunt, pacem non

habent

VII. Constantinus M. eodem anno 3I3. . quo a Schismaticis LXX. EpisPopis haec Pseud Synodus celebrata est , literas dedit ad Anulinum Proconsulem Africae , quae Provincia extincto Maxentio, dediderat sese Constantino . Jubet autem -- I i perator,

540쪽

DE LITERIS EICT CLICII

perator, ut templa quae fervente persecutione ablata Christianis fuerant, iisdem restituantur, modo sint Catholicae E clesiae uesti . Itaque pars una Christianorum erat quae Catholica dicebatur, altera quae extra Catholicam Ecclesiam v gabatur . Edictum hoc legitur apud Eusebium H. E. lib. 1 o. cap. s. Θapropter jubemas, ut simia atque has Literas acceperis , siquae ex illis, quae M Catholicam Christianorum Ecclesiam per si gulas civitates, aut in aliis locis pertinebunt ea eonfestimiliorum Ecclesiis restitu facias. Vulgatum est hoc edictum anno

Chr. CCCXIII. Namque Lactantius , qui & illud rccitat in

lib. de Mortib. Persecutorum cap. 48. haec continuo subjungit . His Literis propositis, etiam verbo hortatus es , in Conventiacula in pntum pristinum restituerentur. Sis ab eversa Eeelsa inque ad restitutam fuerunt anni X. mensis plas minus IV. Incoepit sculicet persecutio die a 3. Februarii ann. Ch. CCCIII. Edictum autem Constantini vulgatum est die I 3. Iunii ann. Chr. CCCXIII. Igitur tempus integrum persecutionis fuit annorum

X. mensium III. ac novemdecim dierum .

VIII. Alteram deinde Epistolam, suadente Hosio Cordubens, dedit Imperator , eamque largitionis faciendae gratia Ca cil ano inscripsit. Quod equidem animos Schismaticorum v I ementer exulceravit, simulque e plebe infima plurimos Ca- tb ilicae Ecclesiae restituit. Illam recitat Eusebius ibid. cap. 6.,cjusque cxordium est hujusinodi. Conflantinus Augustus Caecia fano Dimpo Carthaginensi. Quandoauidem placuis nolis , sti per cmnes Provincias Africae, Numidiae, se viri que Mauritaniae ,

certis qui&sam legitimae er Sanctis nae Religionis Cath licae ruin pris ad semim necessarios aliquid praebea M. Agnoscit piissi in us Priuccps legitimos Minissa os Caeciliani assecias, gnarus facinoroiam cs e atque c3tra Ecclesiae gremium positam Donatist trum s actioncm . Non alios hyc designari, quam qui e cm

SEARCH

MENU NAVIGATION