장음표시 사용
541쪽
lisa Praeensula, ct Patricis Viserio Praef Aerum eoram haee dodi
se mandata, ut inter cetera Drjus rei Ga perexIem curam gerant δκω st quid ej medi ingatur , negligere ar H est Hare Hixea1 t. -- sue s0Ms 6 cineri hemines in hae amentia per Urare cerspex ris , absque ulla Meficatione si adiatis seditis aditis. In alici onaritor edicto, ubi Clericis Asricae immunitatem publicorum oncrum in irat, sbios in hunc censum venire voluit Clericos Caeciliani. Quod cxprcssit verbis illis apud Euscbium cap. 7.
Quocirca eos homines , qui intra Provinciam tibi ereditam in Gesssa Catholica, cui Caecilianas praeest, huic Sanctissimae Religioni ministrant, quos Clericos vocare eo ueverunt, ab omnisus omnino publicis sanctionitus immunes volimus conservari. Cognita itaque Imperatori erat Catholica Eccletia , quae Caeciliano communicabat per suos Africae Praesules , dc ideo Schismaticos improba atque adulterina falsitate, necnon mentis amentia teneri,
Occilianum vero legitimae ordinationis gradu fulgere perspiciebat. IX. Jure itaque metitique Donatistas urgebat lib. a. Optatus , ubi alti Siri ius hodie qui 1iser es socius, eum quo nobis i
ras Orbis eo ercio Formatarum in una eommunionis societate co cordat . Una enim totius Ecclesiae communio est: dc non aliter atque eadem per orbem diffusa unum corpus constit uit. ita omnes illius corporis partes inter sese communicare mutubdebent: Quod quidem per Formatas , quas S. Pontifex stricius Africanis dabat, & per frequentes Episcoporum Communi catorias praestabatur. Quam veritatem quum pluribus demo n-strasset optatus, librum primum ita demum concludit . Docuimus vj ros Pasres fuisse Schisematicos se Traditores . . . . Omnia tela, quae falso in alienos factare voluist, meritatis elypeo repulsa in rudis parentes reeiproco ictu venuntur . Omnia igitur quae a Tein Traditores se Schsematicos dici potuerunt, vestra sunt. Nam M.fra non sunt, quia in radice manemus, ct in toto orbe terrarum cam omnibus sumus . Haec ille circa ann. CCCLXXX. scribebat, atque adeo longe post invectum Schisma, & post datas abs Catholico Orbe Primati & Episcopo Caeciliano Communicat I i 1 rias. Diuit os by Coral
542쪽
tias. Quod si etiam post annos plurimos, etiam post amplificatam mirum in modum Donatisticam factionem , adeo firmum& inconcussum primum illud judicium Orbis perseverabat . quam autoritatem illud ipsum initio causiae dc nondum latius grassante Schismate obtinuisse apud fidoles arbitrabimur e Mnon vel luce ipsa clarius est, Encyclicam Caeciliani, eique praestitum per Communicatorias consensum , supremi Ecclesiastici
De interposita a Donatistis appellatione, deque Catholicae Ecclesiae nomine.
S v Η Ο ILI. αηatistae. a Seb smate ad haeresim abripiuntar . II. EceIesias omnes , excepta GaIlieana , crimine traditionis insimulant. III. Preces re appellationem ad Constantinum transmittunt. IU. Duo fuerunt Donati , factionis hujusce autores . V. Constantinum ve- . ut arbitram medium in bine ea D eligunt. VI. Ab eo id unum expetebant , ut Iudices P Gallicanis Episcopis daret, quos WIurnpostasiae immunes, solos judicium ferre posse aiebant. VII. Dexi ex utraque parte Episcopi jubente Conj antino Romae conυeniunt , V. Y eclitonus a calumniis absolvitur . VIII, Melcbiadis oe Con- se tertio coormat judicium orbis antea emanatMm. IX. Donisum etiam , cui partium appellatio Catholicae Eccle-c grueret . X. Cur duo Episcopi in Africam mis fuerint Melabiade. XI. Arita legationis ejusmodi quae fuerint. XII. Conti it 1IIa ante celebrationem Concilii Arelatensis. XIII. Conarus Abomaticorum multiplices, ut Catholici υiderentur. XIV. Eo tandem infanine delabDηtur, ut Ecclesiam per orbena disper-IAEm jactitens desecisse. XV. Comma8i tamen judicio Orbis pro-. μεινA Iur. I. Fre diuitiam by Cooste
543쪽
sor I. URegie, ut diximus, Schismaticorum animos, adhuc in Γ sua Pse ad Synodo dissidium dc electionem Majorii ipertinaciter defendentium , Epistola Constantini , qui C.
cilianum Episcopum Cartilaginensem publico testimonio probabat , ejus ministros appellabat legitimos , cique adhaerentem plebem amplissimis largitionibus muneratus Crat , ceteros in adulterina falsitate & amentia agitatos appellans . Imb id eos potissimum in rabiem egit, quod Imperator Caeciliani partem nuncupasset Catholicam , aliis ab hoc censit seclusist quae dos erat ac praerogativa stantium , & fidelium . Invaluerat nimirum apud Africanos post Schisina Novatiani summa Catholici nominis aestimatio , quod usque adco pro charachere Christianaci
Ecclusae habitum xst, ut qui illo destituebantur, ceu foetus adulterini , & putrida membra haberentur . Qua de re & saepe Sc in lib. de Unitate prolixe agit Cyprianus, & qui cum ubique imitatus est, Paesanus in Epistolis suis ad Sempronianum . Ira igitur 6c furore perciti Donatistae , gradum a Schi
male ad haeresim fecerunt: audirique apud ipsos coeptum est, Ecclesiam omnem quae per universum habitabilem Orbem diffusa erat, nequaquam esse Catholicam , sed praevaricatricis turbae coetum, qui , Traditoribus regeretur: Sanctam apud semetipsos tale Ecclesiam , quae nec unitate , nec Unisersalit te indigeat . Lubet verbis Augustini in Epist. 161. hanc illorum amentiam ob oculos ponere . Sed psquam, ait illa , i s
rebus experti fiunt, cum Caeciliam permanere sommunionem Orbis terrarum, o ad eum a Transmarinis Ecclesiis Commmnisatorias Liareras mitti, non ad illum quem siti scelerate ordinaverant, puduite- smper tacere: quia possit ei objici, cur paterent- , ignaram per tot gentes Ecclesiam communicare damnatis: ct orse Vs ab imnocentis orbis terrarum mmmunione praeciderent, cum tacendo rem Disopo quem Carthaginensibus ordinassent, a toto orbe nomcommunicari: elegerunt sicut dieitur, ad duas vere caussim cum Caueriliano apud Gelsas transimarinas, flarati ad utrumque , uis eum oluissent quacumque versutia false eriminaiionis miseere , satin
rem plenissime cupiditatem suam: si autem non posse, , in eadem qui-
544쪽
dem mmersitate durarens . sed jam tamen quasi haberent quod Aerirent , malos Iudices se esse perpessos, quae vox est omnium male si ligatorum , eum fuerint etiam man cytissima veritate superati . Capto igitur ad hunc modum conlilio, ut Majorini Ecclesiam es-1e Catholicam Sanctam ostenderent, seque cum iis tantum communicare & velle dc posse , qui ab omni Traditionis crimine immunes essent, ad Gallicanos Episcopos , atque ad ipsum Constantinum appellaverunt. Nova haec retro inaudita Schismaticorum machinatio hoc loco paullo accuratius disse tienda est ri praescrtim cum gravissimae contentiones , quae circa jura appellationum in judiciis Ecclesiasticis & olim .cxa serunt. α hodieque vigent, indidem abs ille dubio profluxerint .
II. Ac primo quidem exploratum cst, post primum persecutionis Diocletianeae Edichum innumerabiles ex omni Christianorum ordine mille , qui Sacros Codices tradiderunt, Oble - vante Optato , cujus verba superius desci ipsimus. Qua de cauLsa apud S. Augustinum in Brevic. cap. II. Donatistae assii ma-bant, durante pcrsecutione nec legitima Concilia , nec Ecclesiasticas ordinati oncs celebrari potuisse , quia tu vastasia erat Mundus. Sola Gallia cib ea labe immunis servata clξ: quispo Constantius chlorus , qui in amplissima ca Provincia imperabat , odi rum obstitit exccutioni. Innuit id Eutropius lib. I o. scribens . Hic non modo amabilis, sed se venerabilis Galliis fuit, praecipue quod Diocletiani suspectam prudentiam, Or Maximiani sanguinariam temeritatem imperio ejus evaserant. Et antc Em tropium Lactantius lib. de Morta. Pcrsccut. cap. i 6. scripserat. Vexabatur ergo universa terra, or praeter Gallias, ab Oriente usique ad Occasium tres acertissi,nae bestiae saevietant. Sol os itaque Gallos plene orthodoxos cxistimabant Donatistae , cete-rCS ad unum Omnes Traditorc3 , ne ipso qui&m Apostolico Praesule pxccptor squidem Melchiadcm Rom. Pont. traditi nis reum dixero in Collat. Id. diei. quod legimus in laudato Breviculo S. Augustini cap. 18. Qua de caussa Episcopum
c4 Actica Romam navigare 3 asserunt, qui Esldopatuin ibi gc
545쪽
reret. Cur ita censuerint, in promtu mussa est, ut si Tradiator haberetur Melchiades , irrita pariter haberetur ejus senteniatia , qua Caecilianum absolverat, utpote ab eo profecta, qui omni usu Episcopalis autoritatis jure Canonum excidisset. III. Schismatici igitur paucis ab hinc diebus, quam ad Anulinum Proconsulem , ad Caecilianum . ejusque Clericos Lit rae Cons antini redditae cuciat fasciculum in aluta signatum Pr
consuli obtulerunt, rogantes, ad Imperatorem ut dirigeretur.
in libello quem sigillo obsignaverant, conficta plurima in Ca
cilianum crimina describebant: in altero autem erant hae pre ces , quas reservavit Optatus lib. I. pag. 11. Majores vestri L cianus , Dignus , Nassutius, Capito, Fidentius cir ceteri Imperatorem Constantinum harum rerem adhue ignarum fis precibus rogaverunt, quarum exemplum infra scriptum est: Rogamus te, o Constantiae optime Imperator, quoniam δε genere justo es , cujus. ter in ter ceteros Imperatores persecutionem non exercuit. o ab hoe facis re immunis est Gallia . Nam in Africa inter nos, o eeteros Dis pos contentiones sunt. Perimm , ut de Gallia nobis Judices dari praeripiat Pietas tua . Datae a Luciano , Digno, Nasutis , Capitone ,
Fidentio, o ceteris Episcopis partis Donati. Sunt qui hinc colligant, Majorinum jam tum humanis exemtum , quod eius nomen in hoc libello precum non occurrat. Alii vero & fortaς se rectius , non partis Donati, sed partis Maserini in ipso Optati textu legendum arbitrantur. Et sane in Epist. 48. S. Augustini non unius editionis lcgitur: Litellus Ecelsae Calholicae eriminum Caeciliani traditus a parte Maseri. Ubi alii Codices habent a parte Maserini. Emendationi huic favent quae legum tur in Collatione III. cap. χ ho. Libellus Ecclesiae Catholicae eriminum Caeciliani traditus a parte Maserini. Atque ita legendum in Optato, censuit Hcnricus Valesius in Dissere. de Schismate Donatistarum cap. 4. Quod si vulgatam lectionem Optati retinere malis, fortassis ille rcspexit ad Donatum a Casis Nigris Episcopum , quo suasore Libellus ille conscriptus est, &qui ex nonnullorum sentcntia successit Majorino in usurpatione Cathedrae Carthaginensis eodem tempore. quo Libellus mem
546쪽
ratus prodiit. Quod tamen cum multis , tum Natali Alexandro ad Sec. I. Dissert. Ι. nequaquam probatur . Sed de his hactenus .
IV. Praestat advertere , duos fuisse Donatos , quorum alter Episcopus a Casis Nigris fuit, & hunc quo de agimus libellum obtulit. Hic vero , Caeciliano adhuc Diacono , Schisma jam invexerat, teste S. Augustino in Brevic. Collat. III. cap. I 2., dc post clectionem Caeciliani fuit praecipuus schismatis famtor, ut idem Doctor prodit lib. a. contra Cresconium Cap. I. Quin etiam Majorini claclionem ipse potissimum expetiit, ut de Haeresib. cap. 69. scribit Augustinus , qui paritcr lib. I.
tractat. cap. 2I. observat, Donatum fuisse qui Iudicos trans marinos postularit. Certe Romam profectus est, ut contra Caecilianum caussam diceret, quod ex Brevi c. ibid. Capp. I 8. 2 O. liquido constat. Alter autem Donatus fuit Fpiscopus Carthaginensis: & quamquam Donatistae a primo nacti sint appellationcm , ab hoc altero tamen ita appellari perrexerunt, cujus nimirum, autore Augustino de Hacresib. cap. 69. non cruditionem solum atque eloqucntiam plurimi facerent , sed sanctimoniam tanti ac stimarent, ut eum propemodum pro Christo
haberent, patiendius Lorari, si Christo , quam si Donato dotrahatur. Quapropter id in vulgus passim de illo jactabatur ab asseriis e Donatus oravit, tar res oudit ei Deus de Coelo .
V. Judicem porro expetierunt Conista n tinum , quia δ' --gMine 1 sto ciat, & quia Pater erus pers. v. one.m η'n secerat . In eo enim errore versabantiar, id se ci edere sinu labant, Onan CSChristiani Orbis Episcopos, utpote traditionis crimine inscclOS, ab omni jure dc praerogativa iudieii incidis et atque adco justum aliquem quaerendum csse Judicem , cujus sententia cura Omncm criminis suspicionem p osita ad partes invicem conciliandas idonca ci ci. Reipsa nitit ex jure quodam ordinario , sed ob generatum , ut alabant , Ortis appa iam , Omnium lud Ecclesiae graduum desectionem Constantinum Judi m , velut arbitrum medium clogerunt. Hanc illorum mentcm CX primunt preces istae Imporatori oblatae de quibus supra, actA
547쪽
posteriora Schismaticorum abunde confirmant. Nam silemet Donatus Carthaginensis, quum jussiones quasdam imperiales , ad res ec controversias Ecclesiasticas pertinentes deserti sibi ubderet , referente ibi l. Optato, his vcrbis audacter respondit. Quid Chrisianis crum Regibus ' Aut quid Episcopis cum Palatis Donatistae igitur in eo rerum statu arbitro medio utendum cro diderunt , re judicium Constantino deferendum, quem ut i 'quitur Augustinus in Epist. 161. Arbitrum is Ddicem causserractionis feciseri. Ad haec Constantinus , tametsi adhuc Catechumenus , longe Episcopis illis moliaratior , dc in cognostendis Ecclesiae juribus & tuendis religiosior , primum quidcin teste Optato , ita respondit. Quilus lectis , Conctantinus pleno li- . ore sendit: in qua responsione ct eorum preces prodidit . dam MI: Petitis a me in seculo judicium, cum ego ipse Christi expectem 'dicium . Postinodum vero Ecclesasticos Iudicos qui caullam cognosccrent , delegit. Et tamen dati sunt judices Maternus ex Agrippina Civisaie, rarai us ab Augustoriis Civitate, NArtam
VI. Iudicium igitur n ab ipso Constantino Principe Rrri omnino expetebant Schisinatici, sed Episeopos ut doligcrct Gallicanos , in quos nulla traditionis suspicio incucri potcrat . M jores vestri i stribit adv. illos Augustinus in Epist. III. J quo- niam in sacrilega praecisime pervcrsitatis Episcopum eontra Episco
pum ordinaverunt, altare contra altare exfraxerent. Psea Lit
rus ad Imperatorem Constanti-m, is iater Afros Episcopi transmarini judicarent, misi cnt. Et de criminc dumtaxat traditionis cxamen fuisse instituendum, testatur idem in Epist. i 61. δε-
dicem enim caussae traditionis eum fecerunt, qui ad eam etiam fir ces miserunt. Quum vcro Imperator tres nacinoratos Gallicanos
Episcopos Olegisset, epistolam ad Mahiadem Rom. Pont. dbrexit, cujus est initium apud Eu bium H. E. lib. I C. cap. s. Constantinus Aura,sius Miltiadi Episc o Urbis RGnae , ct Marco . suoniam hujusetari plures liselli a V. Cl. Anulina Africae Proco sente ad me sunt missi, in quibus continetur , Caeci ianum Carthagi
548쪽
situtis multis de eau sis in auri . Quod quidem permolesum mia
videtur in isis Provinciis, quas Divina Providentia meae devoiationi spontanea deditisnE tradidit, se in quibus maxima es Populi multitudo, pletem quasi tu duas partes divisam ad deteriora defie- adre , ct Disopos inter se dissimi, e . Placuit mihi, ut idem Cae-ellianus una eum decem Effors, qui occusare i .im vi entur, creum deeem aliis , quos ipse ad fam ea am necessarios esse judicaverit , Romam naviget, ut ibi coram vobis , cst coram Rheticis, μι- terno. ct Marco Collegis vesris , quos ea cc se Rom m Properare, si, pssit audiri , quemadmodum sanctissimae legi convenire optimλnasiis. Porro ut totius negotii pleni mam valeatis haurire notitiam, exempla libellorum ab Anulino ad me missorum , literis nVis sub
AD ad Collegas vestros supradieZys transmisi . Eribus lectis perpendat gravitas vestra , quonam modo supra memorata controversa a
curatissime dijudicanda sit, oe ex praefripto iustitiae terminanda . Siquidem nee tuam sedulitatem latet, tantam a me reverentiam μneyil imae Ecclesiae Catholicae exhibori, ut generaliter nullum fhisma aut distilium Hlibi a vobis reliqui velim. Quibus integrum judicium Episcopis exercendum relinquitur , adeout penes irsos foret, dissigiam illud perniciosum componere, & excitatas in eo Schismate turbas consopire . Sed qui demum sit Mareus ille , quem in epigraphe Melchiadi jungit Imperator , pronum definito non cst . . Nonnulli legi iubent o Marino, scillaci Arelatensi Episcopo, qui nimirum cum Melchiade praeeile acti ni deberet. Verum injussit MSS. Codd. , nulloque alio vcrit iis praesidio abs vulgata editione discedunt . Si ullus est divinationi & conjectitrae. locus , Marcus, opinor, Presbyter fuit ex illorum ordine, quos sequior aetas Primicerios appcllavit, idemque ab Imperatore dclectus est Pontifici in hac contenti ne secius dc consiliarius . Forte de illius doctrina atque in t gritate fama percrebuerat , atque is habebatur Marcus, qui disputationi a secunda , ut loquebantur , interesset. Sic Alexa dro Episcopo Alexandrino advcrsus Arium disputanti adfuit Athanasius & in disputatione cum Paulo Samosatensi praecupuas egit partes Malchion Presbyter Antiochenus . Certe Com
549쪽
stantinum In hac sua electione ad Iudicum Doctrinam praestantiamque mentem intendisse, constat ex Rheticio, quem prodit Hieronymus de S. E. tractatum contra Novatianos scripsisse . quorum schisma huic Africano non absimile crat. Meminit Husdem in epist. 6. ad Florentium, dc in cpist. pariter a 33. tibi eum Romam sissi Sylvestro venisse scribit, tum nempe quum Arelatense Concilium Encyclicam suam ad Pontificcni illum transmisit, ut in Provinciis cvulgari jubcret. Intorini praetor tres illos Gallicanos Episcopos , alii pariter XV. cx Ita.
lia venerunt, quorum nomina & Sedes recciasci optatus. VII. Iis una cum decem aliis pro utraque parte Africanis Episcopis simul Romae congregatis, Dux & Pracscs Catholicorum erat Caccilianus, Schisinaticorum autem Donatus a Ua- III. cap. 3I8. nec non D. Augustinus in Brcvic. III. dici cap. Iz. , ubi assi at , in id consensisse Schismaticos , ut deni cum Donato a Calis Nigris, totidcmqtie cum Caeciliano Romam venii cnt ad caussam ventilandam . Tempus Concilii hujus clesinat optatus ibid. scribcias . cinvenerint in Domum musae in Lateram , Constamino III. Licinio III. Coss. n. Nonas Ocnιris die siexta , Feria si rina . Qui characteres congruunt anno Chr. CCCXIII. Triduo integro Cacciliani causia agitata cst, atque inter alia introduehi a Donato accusatorcs, de quibus haec Breviculum cap. I a. Atque inde ex ordine legi coepit etiam Epi-- pale judicium Melchiadis Romani Episcopi, Cr Hioram cum illo GALsorum cr Italorum Episcoporum in eadem Urbe Romae factam . Cmisi judicii prima parte , ides , gesis primi diei rentatis , ubi accusasores Caeciliani , qui missi fuerunt, negaverunt se habere quod in cum dicerent, ubi etiam Donatus a Casis Nigris in praesenti conviatas sanue Diarem Caeciliam Sehi a fesse Carthagine de Carthaginis enim Schisiate exorta es aάυersus Ecclesiam Catholicam pars DONari s ubi etiam promiserunt isdem adversarii Caeciliani alio die se 'Hesentaturos quos caussae necessarios sustraxisse arguebantur : o hoc meutili, uberim ad judicum accedere noluerant. Et cap. I 8. ibid.
ss Nigris . De quo utriusque partis convcntu nos ccrtiores facit epistola Constantini ad Melchiadcm , dc Acta Collation. diei
550쪽
1antes, traditorem illum esse. Confer sis quae apud Optatum. dc apud Augustinum Epist. I 61. in hanc rem leguntur. Porro Synodi hujus Romanae Sententia haec suit, Ex Codem Brevico Collat. III. diei cap. II. Gesta apud Melchiadem habita recitata sunt, quibus apparuit, Omnium qui confiderant Episcoporum semi. ntiis is lassus Melchiadis Caecilianum absolutam atque purgatum ,
Donatam vero damnatum, qui praesens fuerat in prima actione eonvictus , illa silicet Donatus a CHis Nigris, quem praesentem tune fuisse constitit. Quod optatus quoque luculento testimonio confirmat . Caecilianus omnium supra memoratorum Sententiis innocens est pronunciatus e e iam Melchiadis Sententia , νιν judicium clausumes, his verbis: Cum confiterit, Caecilianum ab iis qui cum Donata venerunt juna professionem fam non accusari , nec a Donator eonvictum esse in aliqua parte confiteris r suae communioni Getesiasticae integro tu retinendum esse merito censeo . Sufficit ergo es Donatum tu sententiis esse percussum est Caecilianum tanto judicio esse '
VIII. Accurate animadvertenda sunt verba BIa Conciliaria de Pontificii decreti, quibus assirmatur, Gecilianum . . . . .suae comm ioni Ecclesiasticae Emegro satu retinendum esse. Hac enim judicandi ratione satis aperte Melchiades indicavit judicium O bis jam emanatum per Literas Formatas Caeciliano datas, quibus legitimam illius clectionem & ordinationem ratam , it gram, ac firmam debere esse d reverat. Atque hinc Caecili num post ejuscemodi sententiam , non curas conspirantem multitudinem inimicoriam, cum si videret se Romanae Ecclesiae , in qua semper Apostolicae Cathedrae viguis Principatus , ct ceteris terris per communicatorias Uter sese conjunctam. Ut scripserat Augustinus in Epist. 1 61. Interim Constantinus eodem anno quo suam de immunitate Clcricorum Constitutionem ad Caecusanum , dc ad legitimos Ecclesiae Catholicae ministros dederat, de qua superius verba fecimus , in mense Octobris, atque adeo post celebratum hujusmodi Concisium, firmavit. Renovatae L gis Ec Constitutio is occasio ex eo sumin videtur , quod Scisis. matici, Diuiti so by Corale