장음표시 사용
561쪽
sis Concilii ex albo qui apud Primatem Carthaginensem servabatur, fuisse DV. a firmat: quorum in Concilio interfuisse CCLXXXVI.
his verbis annotabat. Catholicae partis Episcopiscundum subfriptis nem huic brevi insertam, liciuntur ducenti sexaginta sex, exceptis his quos dicunt, necdum subfrirasse. Qui in praesentia ccterorum deinde subscripsere , fuerunt XX. Quod ibi Nampius alter scriba testatur. De reliquis demum in cadem Collat. I. dici cap. a I s. dixit Alipius Episcopus. Scriptum fit, ducentos viginti esse asentes, quos
aut infirmitas, aut aetas , aut eerte necessitas detinuit . Et ad l1os
etiam Synodalia decreta ab unoquoque Metropolitano missa sunt substribenda, ut ex eodem Codice Canonum discimus. Id ipsum contigit sub Grato Carthaginensi, de quo paullo postea . Et ad eandem consuetudinem animum intendisse Ecclesias sub
Leone Imperatore , quando pro confirmatione Chalcedonensis Concilii Tomus Encyclicus evulgatus est . in nostra Disieri. IV. demonstrabimus.
VII. Jam vero nostri pensi est, elucidare subscriptiones Em cyclicae hujus Arelatensis ab omnibus Catholici orbis Praesulibus factas, quum earum numerum , quae in ipse Concilio factae sunt, verosimilius intuerimus . Qua in re scribit eruditis limus Sirmondus, se in MSS.Codd. Actorum Synodi hujus deprehendisse Clericos in univcrsum octoginta quinquer Episcopos scilicet XXXIII., Presbyteros XUI., Diaconos XXVI. , L ctores duos, Exorcistas quinque. Verum fingamus animo lom se plurcs huic Synodo interfuisse . quis demum ignorat, oscia tantia dc incuria Amanuensium saepe contigisse , ut sitbscribentium Episcoporum numcrus in Mia. Codd. mutilus, aut etiam interpolatus legatur . Equidem qui hoc documento Arelate sium Patrum numerum definiri velit, is procul dubio non asi sequitur, neque rcete aestimat Constantini mentem , qui sive ut rebellibus Afris plenarium Concilium postulantibus latisfaceret, sive ut perquam solle em ipsiusmet Urbis dedicatio nem celebraret, Episcopos quam potuit plures evocavit, sui que expensis aluit: praesertim cum in Epist. ad Chrestum S, Iacusanorum Antistitem scribat. Quoniam igitur plurimos ex dia
562쪽
mersis ae prope infinitis loris Epsopos in Urbem Arelatensim iam Kal. Augusι jussimus convenire se. Addit ut ec ipse Arelatem veniat, adjunctis tibi duobus 'undi ordinis . Graece apud Eusebium lib. ro. Hist. cap. 6. . . . . id est, secundi su selii. Quod explicuit Gregorius Narianamus, verba faciens dosua in Presbyterum clinione hoc versu: Per vim secundis collocat me in fidibus. Et ejusmodi plorumque erant Presbyteri Doctores, ut supra quum de Literis Constantini ad Melchiadem & Mircum , Pontificis in disputatione Romanae Synodi adjutorem , disseruimus . Adde 'uod Augustinus contra Parmenian. lib. I. cap. I. ait, acio. sedisse Iudices in Concilio Arelatensi . Atque hi Synodo interfuerunt. Nam quum ab aliis Scriptoribus ad 6oo. Episcopos augetur hic numerus, ii hauddubie intelligendi sunt vclde Epistopis, qui consensum situm Primatibus 'ad Concilium euntibus dederant, vel qui postea Synodalibus Encyclicis su scripserunt , quos fuisse coo. verosimillimum est. Notat ipse Sirmondus quandoque in Codd. hunc titulum legi. Contalium Arelatense primum sexcentarem Disoporum , in quo statuti sunt C
nones XXH. . . . . . sciscribentibus Rheticis Eduorum, Vocato Lugdunensi, or ceteris. Cum mianus quoqua Hibernus in Epist. ad Segionum Abbatem in Syllog. Epistolar. Hibernic., quas vulgavit Usierius . ita scribit. Item Arelatens Synodo DC. Disco
rum confirmante primo in loco de ob sematione Pa ae , ut uno die or uno tempore pre totum terrarum Orbem a nobis eonservetur. Et
Ado Viennensis in Chronico. Eodem tempore is illud Sacraις mam Concilium apud Arelatem sexcentorum Epimporum colligitur .
si nimirum Epistopos Concilio praesentes, dc eos qui postca in
idem consenticiates substripserunt, una simul enumerant, quorum plurimi judicium Synodale, alii vero judicium Orbis constituunt.
VIII. Scio , Valesium in Dissert. de Schismate Donatist. cap. 2O. nihilosecius contendere , paucos Arelate Episcopos ad suis st: imo Augustini locum , ubi acio. Iudicos ait, omnino cmen dandum. scril ndumquc 1 o. Addit cliam, eo loci Augusti
563쪽
num non de Arelatensi, sed de Romana Synodo Iocutum esse. Sed pace Cl. Viri, nulli bi legimus, interfuisse Romanae Synodo XX. Episcopos, omnibus ad unum Scriptoribus consonis eiciatibus, novemdecim dumtaxat adfuisse , ut non semel optatus as crat, & nos paullo sit pra docuimus . Quid , quod S. Augustinus loquitur do 1 oo. judicibus, quorum aliqui Erant Itali, alii Gallicani, alii vero Hispanit Ex quibus Nationibus Episcopos in Arelatensem Synodum convenisse tam certum cst. quam est a veritate alienum in Romana Synodo convenissa Hispanos. Sed verba ipsa Augustini de Caeciliano disserentis lib.
r. contra Parmenian. cap. F. describamus . Si autem , inquit
ille , post dictam causiam , prolatamque feniretiam eum Traditorem didies se perhilent , usique adeo dementes sint homines. ut ducentos Jodieci , apud quos victi sunt. victis litigatoribus exedant esse postponendos , or ta xen in his omnibus , Famis magna temcritate. Italos , Gallos , sir Hispanos accusam, relictis eueris tam multis Pr
vinciis atque gentibus . a quibus nefando sacrilegis separati sunt , quilus uisque obesse non uuat crimina Italorum , Hispanorum , at De Gallorum , etiamsi vera ἀicerentur . Distinguit hoc Ioco Augustinus Concilium , Sc judicium Orbis . Arelate in Concilio acio. Episcopi Iudices ex Italis , Hispanis, & Gallis adsuerunti Orbis vero secutum judicium Synodalia illorum dccreta approbavit & subscripsit, dum tam multae Provinciae, atque Gentes sequuntur quod χoo. decreverant, seque ab omni Schismatueortim commercio separant. Idipsum paucis repetit Augustinus subjungens . Fatetur enim Parmenianus ad Arelatense Oppia iam or Episcopos Iudices, or partes ex Africa convenisse, Caecilia num sensere, atque Donatisas ι uti omnia fluis credidit, qui nihil victi patuerunt de Iudicibus conqueri . Tunc scilicet quid ad Loo. Iudicum sciatentiam reponerent, non habuerunt: quamvis post-rcodum de illis quoque ut docebimus , Parmcnianus dicam cripserit. IX. Huc etiam reseras quod scribit Augustinus , Arelatensem Synodum longe fuisse Carthagin ensi sub Cypriano habita Munici osorem . In lib. enim de Baptismo contra Donatistas
564쪽
cap. s. perstringens Donatistarum Rebaptizantium disciplinam.
ad hunc modum loquitur . Quapropter illud unam considerent. quod omnibus patet. Si autoritas opriani stequenda es, magis eam sequendam in unitate semanda , quam in Ecclesiae consuetudine eom. mutanda . Si autem Comiliam ejus attenditur. huic est universae Ecclesiae pserius Concilium praeponendum . Nam ct Concilia poseriora paeiaribus apud Posseros praeponantur , ct universum partibus semper optimo jure praeponitur . Igitur Arelatense Concilium ad quod indubie respicit Augustinus, & cujus decreto disciplina Afrorum circa Baptismum cum Schisinaticis ec Haereticis omnibus iterandum, tandem abrogata penitus cst, longe Carthaginensi Concilio fuit numerosius, quum tamen in Carthagiancnsi sub Cypriano Episcopi LXXXVII. convenerint . Quam veritatem luculcntius quoque adstruit verbis illis , quibus Arelatense Concilium Carthaginensi opponit. Huic est universae G .clesiae posterius Concilium praeponendum .X. Syllae ster Pontifex vix Patrum Arelatensium Encyclicam suscepit, dc eorum petitioncs. ut ipse videlicet tam Encycli-Cam quam Canones approbaret, ec ad Primates Catholici Orbis , ut approbarcntur, transmitteret, nec Pastorali solicit,
dini defuit, nec receptae distiplinae, qua majorum Sedium Praesules Encyclica quaelibet scripta subsectis sibi Ecclesiis intimare debebant. Ex quo illud est consecutum , ut post Me-
latensium Patrum sententiam dc Pontificis approbationem Schi Inaticis ubique communio denegata sit. Certe B. Augustinus in Epist. I 6 h. palam osten stirus , caussam Donatianam plenario judicio in Arelatensi Synodo misse definitam , id potitumum
ex eo colligit, quod illorum s letalcm omnes deinceps sint exsecrati. Ex eo quod, inquit in trach. post Collation. cap. 4.
dc lib. 4. contra Cresconium cap. , totus Orbis eis non eo
municat . Neque captu dissicile est, huiuscemodi Encyclica scrip. ta potuisse circumquaque deserri. Nam Constantinus, qui rabidam Schismaticorum insaniam coercere peroptabat, quemad modum evectionem publicam Episcopis ad Concilium venturis
indulsit, sic Pontifici Sylvestro Magistrianorum dc Cursorum cinpiam
565쪽
plam dare pomit, quorum opera ubique terrarum haec Encyclica promulgaretur.
XI. Fateor, quod non semel assirmat Augustinus locis laudatis , Encyclicam Asiae Populis &. Orientis Ecclesiis diu fui Gst ignoratam . Sta instituendae in iis regionibus promulgati ni obstitit hauddubie civilis Principum ec aperta disiensio. Fcr-vcbat scilicet bellum Licinianum, Zc quae in eo commissa est pugna Cibalcnsis in annum 3I . ,ec diem VIII. Iduum Octo- 'brium incidit. Odio etiam plusquam vatiniano invicem flagrabant Maximinus 6c Licinius , qui tum per Asiam dc Orientem impcritabant. Quid igitur mirum, si quum hominos de una in aliam Provinciam migrare non possent, in illis haec Synodalis Encyclica nequaquam fuerit promulgata De hoc bellorum tui bine ce a su tendi tum Eusebius in vita Conitamini, tum Firmianus Liactantiu in lib. do Mortib. Persccut. cap. 9.Satis ad Orientalium consensioncm huic Encyclicae pracstitam. ubi primum innotuit. luculenter ostentandam facit, quod illimet Orientalcs in Nicaeno Concilio velut Catholicum, sc Carthaginensem legitimum Antistitem agnoverunt Caecilianum , quum ibi passi sunt de assessorem dc Iudicem. XII. Ccterum ad Encyclicae hujus magisterium stabiliendum magnopere ducit ipsia Magni Constantini solicitudo, qui Christianae Religionis fide disciplinaque imbutus. eos aeterni ignis poena multari cognovit , qui tam sollenta Ecclesiastico judicio intercederent i gloriam vero sempiternam adepturos qui propter illius defensionem corona martyrii assicerentur. His enim argumentis in insigni epistola sua ad universos per Africam Episcopos , dc ad Plebem Catholicae Ecclesiae dua , tolerantiam suadet. Ut quidqhia, scribit Imperator, inflentia illorum pro eo cludine intomperantiae tentaverit , feceritet e , id totum tranquillitatis virtute tolerent: Aihil eae reciproco reponatur injuriae emaxime quom debeat Mes nostra tan cre , quidquid ab hujusmodihommum furore patiatur, mars si gratia apud Deam esse valiturum . Quid es enim aliud in hoe seculo in nomine Dei vincere , Padi: λ:ωdiros hemium impctes sui V Legis P tkm lacessores
566쪽
to sidebitis per gratiam μή minae Divinitatis , ut langue fientibus eorum infiitutis et A me ibus, qui se miserrimae contemtionis vexilla rio praebent , Hant omnes non de ere sic paWcomm prset me per eum ies sempiteres letho dare , qui ρ sit p cniscvtiae gratio simper et Liae ceternae , correctis e=roruas his, iat Pari. Nimia equidem videri potuit 5 intcmpestiva haec lenitas Constantini. Sed in ipsis Clitistianissimi Imperii sui primordiis cximium benionita tis clementiaeque exemplum tradcre voluit, quo decesiorum Persecutorum , dc qui tum in vivis erat, Maximini crudelitas appareret exsecrabilior. Ceterum nihil practermisit e piissimum Principem, quod ad Ecclesiastici judicii aestimationem autoritatemque constabiliendam facerct, discimus ex ejus Literis ad Celsum Vicarium datis, in quibus se in Africam navigare coimstituisse scribit, quatenus furibundum illud Schisinaticorum g
nus compesceret . Euum favente pietate divina in Africam ven ro , plenissime .niversis tam Caeciliano , quam iis Pi coutra eum agrire videntur, lecto istaeido judi is demo raturus sim , quae o qum lis fiummae Divinitatis sit adirenda venerritis, Cr cujusemodi culta lectari videatur . inhibito etiam diligenti examine, ea quae nanealisui exinde istieebris mentis ignorant μtque occiat re se putant, plenissime sum reperturus , atque in lucem fac rus venire e ea emper as, quae res sis odi concitant faciuntque , ut non eum ea qua oportet . veneratione Summus mus celatur , perdam alae ἀscutiamu
567쪽
De Concilii Arelatensis Decreto circa Rebaptizationem , quod Orbis judicium Be subleriptio fit mavit.
I. Quid sibi velint phrases iliae apud Patres : Decretum Conciislii , ct judicium orbis . II. Hsce nominibus donatae fuerunt Enoclicae is Caclsa Lapsrum sub Copriam. III. Similiter Eu-Qclica Concilii Antiocbeni contra Paalum Samgat. IV. Id ab Augustino Mirmatum de En clica Aretarensi contra Rebaptizanis res. U. Idem scripsit S. Hieroumus. VI. Et Ixculentius Eusebius Do Ieensis de Enoeliea Antiochens. VII. Verisme idipsum de Arelatensii Decreto scripsit Augustinus . VIII. Petissimum quum agit de baeres Rebaptitantium. IX. Expenditur ulterius Auginini senteηtia . X. Constitutio Mediolani adversus Donat fas ab Imp. Constantino edita. XI. Eadem a sequentibώs Im-p-ratoribus confirmata. XII. Hinc Concilium Carib inense L. sub Grato baeresim appellar Rebaptir ationem. XIII. Gus Comessii Aria ρο Decreta . XIV. Laudata in eo moclica Areis InteUS.
I. CAepius quum superiores Encyclicas recenseremus , obser o vatum a nobis est, declarationes fidei & disciplinae in
Synodo aliqua promulgatas , acccdente Episcoporum consensu& unanimi Ecclesiarum persita sone , in supremum magisterium transiitIc: dc activum , passivumque votum Christiani totius Gregis repraesentantes, vulgaribus prisca actate vocibus Concilii Decretum, Orbis judicium elle appellatas. Id cum ex aliis monumentis in Comperto est, tum sane praeclarum documentum habet in pracsenti Arelatensium Patrum decreto, dc in coquod consccutum est plenissimum Orbis judicium in eodem partim fidei, partim disciplinae dogmate stabiliendo. Unde
568쪽
Augustinus, qui Coetum Arelatensem ejusque placita alicubi Decretum Concilii , & judicium Orbis appellaverat , crebro etiam plenarium Concilium alibi nuncupat, locumque tribuit arbitrandi, Cataonem VIII. Arctatensem , quo facultas omnis rebaptiZandorum Haereticorum sibi ala cst, pariter & Dccretum
Concilii, de judicium Orbis post hanc promulgatam Encyclicam
evasis Ic. II. Vetustissima equidem est haec Tractatorum Ecclesiasticorum phrasis, ut Encyclica edicta, quibus Ecclesiarum Populorumque consensus accedebat, Decreta Orbis terrarum ain Pellarentur . Decreta ccleberrima 4 quae in causIa Lapsorum variis temporibus evulgavit Cyprianus, dc Fiduciarium alterum, alterum Peremtorium dici voluit, necnon alia in damnatione Schisinatis Novatiani condita, eo potissimum titulo firma esse, 5 nullatenus citra salutis dispendium contemnenda, adstruit
B. Martyr , quod Ortis universi assensi comprobata sint, dc vehit a Conciliis Carthaginensibus prodierant, illibate suscepta. De quo idem Cyprianus disserit in Epist. 1 1. ad Numidiae Episcopum Antonianum , ubi post Romanae de Carthaginensis Synodi autoritatem , conspirans in idipsim judicium Orbis com
III. Alexander etiam Episcopus Alexandrinus in sua Encyclica demonstraturus, Arium plane esse haereticum, eum in errores Pauli Samosateni impegisse scribit, qui scilicet jam dudum in Antiocheno Concilio haeresis postulatus convictusque , unius alteriusve Encyclicae autoritate , quam judicium Orbis consectuum est , fuerat communi Episcoporum 8c Ecclcsarum suffragio proscriptus . Verba Alexandri do Ario scribentis sunt ejuscemodi. Pestiferum sudium Pauli Samosvieni Episcopi Anti chiae , qui Concilio omnium ubique Episcoporum, atque adeo judicio Ecclesae ejectas est. Episcopi nimiram qui sive ob locorum maximam intercapedinem , sive aliis de caussis non interfuerant Concilio Antiocheno , ii sua tamen consensione Encyclicis praestita quodammodo interfuerunt, ut hac subinde ratione Con-c lii Orbis judicium c merserit, quod Pauli haeresim eliminavit. Diqitigod by Corale
569쪽
navit. Unde merito vereque Alexander ea emphasi usus est: Concilio omnium ubique Episcoporum. Aque adeo judicio Ecclesiae ejectus es. IV. Utitur eadem phraseologia Augustinus, agens de sentemtia qua declaratum ruerat, haereticos ad Catholicam comm Dionem regressos nequaquam esse rebaptizandos . Quod quidem a Concilio Catholico Orbis terrarum decretum elle assim mat . Multoties id in Augustini scriptis occurrit, & praeclarum inter cetera est quod scribit lib. 6. de Bapt. contra Donatistas
cap. II. Secundum Scripturarum Sanctarum autoritatem decrevis Concilium Catholicum orbis terrarum , etiam in haereticis inventum
Christi Baptisenum non esse improbandum. Quod quidem non aliter affirmari potest, nisi quia quum Encyclica a Sulvcstro Ponti fice evulgata, Episcoporum ubique omnium consensione firmata sit, dogma quod in ea declarabatur . evasit Concilium Catholicum Orbis terrarum . V. Eodem respexit S. Hieronymus in Dial. adversus Lucise rianos, ubi controversiam illam rebaptirationis agitat. Quippea fleverat, Hilarium Diaconum dogmatiZantem , Haereticos Arianos rebaptizandos esse , in iudicium impingere quod SyI- vester Sc vetusti Episcopi ediderant. Legat cir iesus Hilarii LLbrius , quos adversus nos de Haereticis rebaptizandis edidit, or ibia reperiet ipsem Hilarium confiteri , a Julio, Marco , Gr Θlve o , ct esuris vraeritus Episcopis similiter in poenitentiam Γ ab que iteratione Baptismi J omnes Haeretieas si ceptos. Scilicci Marcus Pomtifex primo Romanae Synodi sub Melchiade judicio dc controversiae examini praesens , improbavit Donatum rebaptizantem: Sylvester autem id tum egit, quum sententiam Concilii Arelatensis, ejusdemque Encyclicam de approbavit & in Orbem vulgari jussit. Neque enim alibi lcgimus, Sylvestrum de ea Contentione suffragium tui ille suum , praeterquam in confirmatione Concilii Arelatensis, quae robaptizationem improbabat, & quam suscipientes veteres omnes Episcopi, cffecerunt Orbis judicium. VI. Luculentius has priscorum Theologorum phrases 8c di
stinctius expressit Eusebius Doryleensis Episcopus in libello de-
nunciativo Diqitigod by Corale
570쪽
paginem csse est. Nec ignoratis, scribit ille, eam doctrinam quae adversus Ecclesia ruam pietatem nuper caput extulit, Ebionis esse is Artemae ; nec aliud esse quam imitationem Parii Samosateia Antiochiae Episcopi , qui omnism ubique Episcoporum Concilio judicio ab Ecclesia remotus es. Secernit hoc loco Eusebius Concilium Antiochenum , a quo Encyclica profecta est , dc judicium Orbis , quod in eo praeclare enituit, quod Episcopi ubique omnes Encyclicam & summa consensione suscepissent, subscripti
ne 1ua firmassent. Citra controversiam igitur cst priscis illis te,
poribus decretum Orbis , dc judicium Orbis nihil aliud expressitIe , quam unanimem Ecclesiarum consensionem .
VII. Iccirco quum tam multi Episcopi ex diversis Italiae , Africae , Hispaniae,Brittanniae, & Galliae provinciis Arelatem Confluxerint decretum edituri, quod Episcopi ceteri absentes si ragio quilibet Qq roboraverunt, jure optimo Augustinus hunc amplissimum Coetum appellatione plenarii & univers lis Concilii, de judicii Orbis cohonestavit: quod passim de N tionalibus, aliisve numerosioribus Conciliis alibi facit. ut eru-d itissimo Si ondo, & Patribus Benedictinis S.Mauri in sua Opp. Augustini editione Tom. IX. pag. io 3. est observatum . Apud
Afros praesertim id obtinuit: qui non ea tantum Concilia . quae abs Catholico Carthaginensi Primate cum Episcopis totius Afri-Cae celebrabantur, titulo donabant Plenarii Concilii . sed etiam novimus, Bagaiensem Coetum a 3i o. Episcopis Donatistis celo. bratum adversus Maximianistas vocari plenarium, ipso Augustano Authore lib. 3. advers. Cresconium cap. 13. Ceterum plenarium Concilium ab universali Orbis Concilio vix ac ne vix quidem secernere licebit, nisi ad Encyclicarum disciplinam mentem intendamus. Quippe plenarium in Africa erat, qu lics dimidia pars Episcoporum Africae Carthaginem conveniLset. Absentibus cnim in eadem decreta consontientibus, & su, scriptione firmantibus,plenarium Ecclesiae Africanae Concilium dicebatur. Sed quum abs frequentiore Concilio diversorum RG