장음표시 사용
191쪽
η τι των τοιουτων. και τουτον in τον τροπον ταλαπι
ωσιν λιγα τα πραγματα, περι ων λεγομεν, και γνωριμυα τοι ακουουσι, τω προοιμι συνα ψομεν, ινα μηβραχυ τουτο τ μερος καθ' αυτ τεθεν γενηται. ταν δε tenda sunt. Si vero necessarium sit dicere , te portet te or Um gnarum Ostendere , ea lite intexere orationi illae, quasi ea missa Velis, S in orationis progressu polliceri, verum te demonstraturum esse, simulando, quod,
quae prius abs te dicta fuerint, Vera esse, vel iusta vel aliud liuiusmodi quidquam demonstrare velis. Et hoc quidem modo incredulitati medebimur. Omnino autem renuntiationes, expositiones, praedictiones ex his omnibus, quae ante diximus, dilucidas areves probabiles faciemus.
De ordine narrationum. Ordinabimus autem eas tribus modis. Nam si paucae fuerint res, de quibus dicimus, .notae auditoribus, prooemio narrationem adiungemus, ne par haec scparatim posita nimis brevis fiat. Si vero res permultae fue-
192쪽
rint, incognitae, deinceps ea connectemus, easque iustas, utiles, honestas ostendemus, ut non modo in rebus narrandis occupati simplicem nec Variam ratione in faciamus, sed etia in auditorimi animo capiamus. Sin denique res fuerint mediocres ignotae, re nuntiationem, vel expositionein vel praedictionem in exordio uno eodem quasi corpore colloccinus. Hoc autem faciemus , si a rerum initio ad extrenuina usque narrando prosequamur, .ni nil aliud complectamur, sed ipsas res nudas deciaremus. Quemadmodum igitur in exordiis narrationes ordinandae sint, ita scire poterimus.
I e constrinatione. Deinceps aute in confirmationes sequantur necesse est,
193쪽
των συμzερόντων, οιας πεΩμεθα δείξειν, βεβαιω-
και η δε οε του λεγοντος χρηστεον δὲ και αν τις τωναλλων πίττεων παρεμπισχη ταττειν δε αυτας δε δέι
πρωτον μυεν την του λεγοντος δοξαν ii δε χη, τα των πραγματων θη δεικνυντας, τι ταυθ - λεγομεν,
προς α ῖ' μυων λεγομἈνα προσακτεον λαμβανε ινδε αἱ τα παραδείγ χατα οἰκεῖα τω πράγματι, και τα
ρορη των εικοτων κα των παραδειγμ ατων ἐπι τελευ- per quas praedictas res, quas demonstrare polliciti sumus, ex probationibus, ct iustis, iii libus confimDabi inus. Si igitur confirmatisne, annectere velis, aptissimae concionibus sunt probationes, rerum consiletudo, ex Cln-pla, epenthymemata, existimatio dicentis Utendum est quoque, si qua alia probatio inciderit. Eae Vero sic sunt collocandae primum quidem dicentis existimatio; sin hac uti non poterimus, rerum consuetudo, ut ostendamUS ea, quae dicimus, vel his similia, isto modo fieri consuesse. Deinde exempla asserenda sunt, si in ilitudo adducenda, si qua est cum his, quae a nobis dicuntur. Oportet ver exempla sumere rei congruentia, lauditoribtis vel loco vel tempore proxima. Si autem secus sint, ex aliis maxima totissiima. Ρost haec sententiis utendum est. Oportet quoque partes, quibus probabilia Si exempla
194쪽
τιης ἐνθυμηματωδεις και γνωμολογικας - τελευτας ποιεῖς Θαι και τας με πίστεις οὐτως ἐπι ταις πραξε-
διεξιοντας λα τουτου τε του δικαίου, και του μ οίου et δικαίω, και του ἐναντίου, και του κεκριμ νου -καιου δει δε και τα παραδείγματα τοῖς πό του λε- γογιεiοις δικαίοις μοιο φερειν πολλα δε ξεις λεγεινε τε των δία, παρ καστοι δικαίων πολαμ εα νομε--νων, και εκ των ε αυτη την πολει, ν η λεγεις, και κτων ἐν ταις αλλαις πόλε ν. 4 ταν δε παντα τουτον τον τροπον κετιοντες διελθωμεν, πι τελευτης αυτου γνω χας και ἐνθυ χη λοχιτα, αετρια, και αλλη- propinata fuerint, in fine enthymematibus .sententiis terminare. Et probationes quidem sic rebus a nobis enarratis adiungemus 3 Si vero narratis rebus continuo sit fides, probationes omittendae sunt iusto autem ,
lagitimo , .utili, honesto dulci, facili,
possibili, necessario, res praedictas confirmare oportet. Et si quidem iustum inest, id primum collocabimus, aut hoc ipso iusto, aut simili iusto, aut contrario , aut iudicato iusto utentes oportet ero etiam exempla dictis a te iustis similia afferre. Habebis autem permulta tum echi S, quae privatim a singulis iusta existimantur, tum etiam ex iis, quae in ipsa civitate, in qua orationem habes. in aliis civitatibus iusta duci solent. Clim vero omnia hoc modo percurrente narraVerimus, & infite sententias Menthymemata inodica, ibi
195쪽
συνυῖαίνειν τον λογον. ταν δὲ παντα διελ*ς, ἐξ ν
ενδεχεταί σοι βεβαιωσαι την προτροπρο , επι τουτοις απασι κείαλαιωδως μετα ἐνθυμημάτων καὶ γνωμων
η σπη' ατων είκνυε, ως αδικον, και συροῖορον, και invicem dissimilia attulerimus , si quidem ea pars longa fuerit, eumque memoria tenere auditore Voluerimus,
paucis iterabimus. Sin autem sit rodica, facile memoria retinenda, ipsa hac parte definita, aliam adiungemus. Est quod dico, huius inodi: Quod iustum quidem est, auxiliari nos Syracusanis, ex dictis satis constare arbitror quod autem id quoque utile nobis futurum sit, edocere conabor. Rursu cUm eodem modo, quo in ante dictis iustum, utile percurreri , eiusque extremam partem Vel iterando vel finiendo absolveris, itidem aliam partem , quaecunque tibi adfuerit, adiunge. Hoc igitti modo aliam alii partem addere, Corationem contexere opus est. Cum omnia Vero persecutus fueris, quibus propositionem tuam confirmare possis, ad haec omnia summatim per enthymemata .sententias aut figuras demonstra, quod iniustum, cinu-
196쪽
αἰσχρον, και αηδες μη ποιεῖν ταυτα και αντιτίδει-ε ῖαλαιωδως, ὰς δίκαιον, και συμ Ιερον, και καλον, και ηδ πραττειν, ε - παρακαλεις. ταν δε κανως ηδ ης γνωμολογηκως , την προτροπρην περατι ραται. και τουτον χεν τον τροπον βεβαιωτομεν τα προτεθεν-
συρεις αῖ δε α με ἐκείνων ρμικρα ποιέῖν, τα δε σαυ-
του αυξειν ως ἐν Γις αὐξ σεσι προακηκοας. χρη δεπαρατιθεναι και εν προς εν, ταν το σον χύ ον , και προς πλείω πλείω, και ἐν προς πολλα , και πολλα προ εν, διαλλάττοντα κατα πάντας τους τρόπους, ταtile, turpe, iniucundiim sit, haec non facere; contrR Vero Op non summatim, ilod iustirna utile, honestum, iucundia in sit facere, ad quod exhortaris. Cum vero satis iam sententiis ustis fueris, pr positio conclusione terminanda est. Et hoc quidem mo-d proposita confirmabimus. Post hanc vero partem de praeoccupatione dicem US.
De praeoccupatione. Est autem praeoccupZtio eorum , quae adversus dicta a te proferri possint, praeoccupans reprehensio Oportet
autem advertariorum re extenuare, ita Vero ampli
ficare , quemadmodum in loco de amplificationibus audiisti. Oportet etiam unum tini conferre, quando tuum maius sit, plura pluribus, is num multis, multa uni, sic adhibere varietatem secundunt Onane spe-
197쪽
cies, tua quidem augendo , adversariorum autem res infirmando atque deprimendo. Et hoc quidem modo praeoccupationibus temur. Haec autem ubi fuerimus persecuti, in fine iterabi natis, assularentes fagura Ante dictas ratiocinationis, vel numerationis, vel electionis, Vel interrogationiS, Vel ironiae.
A P. XXXIV. De genere orationum suasori l dissuasorio.
Quod si ad ferendum aliquibus auxilium suaserimus, sive privatis hominibus, sive civitatibus, paucis dicere conveniet, si qua erga hos apud auditores sit amicitia, sive gratia, sive misericordia, eam in meditim ferre . Maxime enim omnes hi auxilio esse volunt, qui tali animo in eo fuerint a Diligunt quidem eos, a quibus vel ipsis, vel ipsbrum amicis, aliquid beneficii sive ipsbs, sive alios, qui ei curae sint, Vel Op-
198쪽
οἰκείως χειν αυτοῖς πειληῖασιν η οἰονται ἀναξίους tiναι δυστυχειν δει δε το τ α ποῖαίνειν χοντας, ους
οι κουοντες αυτοις βοηθωσιν. ἐαν δε -τα μη ενι, δεικτεον, περ ων λεγεις, αγαθων στερημενους, ων τοῖς αλλοις απασιν η τοι πλείστοις μετεστιν, χ αγαθουμηὼεποτε τετυχηκοτας η μη τυγχανοντας, in τευ- portune suscepisse , vel suscipere, vel suscepturos esse crediderint. Gratiam alitem habent his , qui sive ipsi, sive ipsorum amici, aut in eos, aut in ortim necessarios boni quidpiam opportune vel contulisse, vel conferre, collaturive putentur. Si horum igitur aliquid adsit, id breviter docere . . auditores ad misericordiam redigere oportet. Id autem facile essicere poterimus, si cognoverimus, solere omnes in eos misericordia commoveri, quos familiati erga se an ina esse opinentur, aut indignos calamitate suspicentur. Haec autem in iis esse ostendes, quos misericordia dignos Velis demonstrare, estque demonstrandum , eos inique passos, Vel pati, e passuros, nisi his auxilio auditores fuerint. Sin vero haec in illis non sunt, demonstrahis, eos omnibus boni privatos esse, quorum ceteri omnes, aut plurimi sint participes, nec unquam quidquam boni vel nactos elle, vel nancisci, nacturos ve
199쪽
αυτους αποτρεπουσιν υτ τας ταξεις ποι εον - ους δε προ τας S τεθων είθημενα προτροπας αντιδεεγον τα πρωτον μεν εν τω προοιμιω ει ρις μελHουσιν αντιλεγειν, προθεσΘαι τα ' λλα καθ' αυτ προοι- μι-ζεσθαι. μ ετ δε α προοφ ια , χαλίστα μεν κα-στα των προειρημενων καθ εν καστον προτιο εμ ενον επιδεικνυε ιν ως ου εστι χίκαια ουδὲ νόμιhια, ιυ δε esse , nisi auditores hoc tempore ad miserico iam moveantur. Ex his igitur auditores ad misericordiam ducemus 3 Dissuadere autem e contrarii locis poterim VS eodemqtie modo exordiemur, re enarrabimiis, probationibus itemur, priditoribusque Ostendemus, quae facere aggrediantur esse praeter leges, ciniusta,
perniciosa turpia, initi cunda, impossibilia,
dissicilia , ac minime necessaria. ordo vero similis erit, qui in genere suasorio. Quamobrem ultro dissuadentes disponere ita poterunt. 4 Qui autem alioraim suasionibus contradicere voluerint , primum quidem ea in exordio proponere debent, quibus sim contradieturi quoad oti qua vero sigillarim est exordiendum. Post prooemia autem est secundum numquod Que propc situm maxime demonstrandum, non esse ea, ad quae ad-
200쪽
ἔχης προς τουτω δεῖ δε και τα in αυτο αυξειν, ταδε του ἐναντίου ταπεινουν, ποιουπα ως εν τω προτρεπτικω εἱ- αι χρη δε και γνωμας ερειν και ενθυμηματα, καθαπερ κεισε, και τας προκαταλη ει λύ- v sarius exhortetur, iusta, neque legitima, neque utilia, neque cet. Hoc vero facies, ostendens, vel iniusta esse, quae ille narrat, vel inutilia, vel his similia, vel iustis contraria, aut utilibuS, aut his, quae talia iudicantur. Eodem modo .cetera, quae adsint, tractare debebis. Optimus igitur dissuadendi modus hic est. Quod si minus laoc facere potueris, reliqtio modo dissuadere orando poteris ut, si quidem adversari iis uitii in esse osteiiderit, tu vel turpe esse, vel intuit , vel distille, vel imposse sibile, vel alitui quidvis inius modi enitere demonstrare. Sin utile adversarius esse ostenderit, iniustum ipse esse, si quid aliud opportunum ad id habueris, demonstrubi S. tia praeterea augendo, .adversarii res deprimendo facieS , quemadmodum in loco de hiasioniblis dictuna est. Decet etiana sententia atque enthymelnata afferre .praeoccupatione refellere . ac in