장음표시 사용
211쪽
δεινοι εισι συμπαραληπτεον και τα ελαττωσεις, πο των αντιδίκων καταδεεστερως χει προς το λεγειν, ς πραττε ιν η αλλο τι των περι τον αγωνα προς θετουτοις ἐμβλητεον το, τε λαιον, και το νο λιμον, και
fuerit, partim mixtim , partim peculiari ratione benevolentiani captabit. Hic igitur modus erit, quo benevolentia coni parabitur. Nam hi quidem , adversus quos neque bono neque malo animo auditores fuerint, paucis sunt laudandi, adversarii vituperandi oportet Utem eos ab iis laudare , quae videntur maxime auditorum interesse dico, civitatis ramicorum studiosum, nil sericordem , Si similiari adversarium Vero ab iis vituperare, quibus auditores ad iram irritantur haec autem sunt, inritatis, amicorum Ostis, ingratus, immitis talia. s Opus est etiam laude iudice delinire, hi od iudices m graves musti Adversariis praeterea quae deficiunt, sicubi debiliores exstiterint sive ad dicendum , sive ad agendum , sive ad aliud quidquam, quod in disceptatione versetur, erunt ratione
complectenda , . tutium, in legitimum utile ,
212쪽
των προτερων. 6 α δ ἐκ του παροντος χρονου , περιαυτον ον ανθρωπον αναγκαῖον διαβεβλησθαι, ἐαν - Στρεπης θ τω παροντι α γωνι, η πιναντίος τοι ἐγκλη- μασιν η μολογουμενος τη κατηγορια απρεπης μεν οὐ γενοι αν ἐαν γωνίζηται νεωτερος η πρεσβυτερος υπερ αλλου ' πιναντίος δε, ἐάν τις ιαχυρος ων α G ε-
εναντίοι εiσι τοις εγκλημ απιν ὀμολογουμενος δ' εσται, quae deinceps sequuntur, inducenda. Cum iudices igitur neque bono, neque malo animo in nos fuerint, ex his eorum benevolentiam captabimus. Si quis autem male audiat, .calumnia ex praeterito tempore rationem attineat, scimus ex stipra dictis, quomodo insimulationes solvendae sint. 6 Quod si ex praesenti tempore calumnia fuerit, necesse est ipsum hominem eam attinere, si ineptiis sit praesenti controversiae, aut si criminibus tib contrarius, aut si pro confesso accusationi obnoxius videatur. Ineptus itidem fuerit, si aut iunior, aut senior pro alio disceptet sub contrarius vero, si qui Oh ustus imbecillum verberationis accuset; aut si quis contumeliosus coniti meliae temperantem insimulet aut si quis admodum pauper hominem ditissimum ob pecuniarum ereptionem in iudicium vocet.
Tales igitur homines sub contrarii criminibus sunt. Pro
213쪽
εάν τις σχυρος ων πο απΘενους αικίας διωκηται ηέαν τις κλέπτης δοκοῦν ναι κλοπης δίκην ευγη. λως δε οἱ τας πιο αυτων δόξας μοιοτροπους αυτοις εχοντες ομολογου κενοι τοι ἐγκληματι δόξουσιν ειναι πιρι μαν
ται γενησονται διαβολαί. 7 Ai ci πε ι το πραγμα
ταυταγα αδοξίαν τοι δικαζομενοι ποιεῖ. TIω οὐντας διαβολα τας προειρημενας πολυσχρον, τουτο δηλωσω δύο μανίη στοιχεῖα λεγω κοινα κατα πάντων
το μυεν ο ις αν νομίζης τους κριτας πιπληξειν, προκαταλαμβανε αυτους, και ἐπίπληττε το δε τερον εις τα πραίεις, μαλιστα μεν εις τους αντιθικους πο-
ροψεις ει δεχη, ει αλλους τινας, προφασει χρω-
con is autem erit, si quis robustus ab infirmo & becillo verberationis accusetur aut si quis fur existimatus iudicium fugiat. Omnino videbuntur criminibus esse obnoxii, quorum mores cum piuionibus hominum de iis conveniunt. Circa ipsum ergo hominem ex praesenti tempore calumniae huiusmodi fieri poterunt. Circa rem autem contingent, si qui adVersus proprio amicos, aut hospites, aut stios, aut de minutiis, vel de turpibus rebus calumilietur. Haec enim malam famam disceptantibus faciunt. 8 Quomodo vero has insimulationes dissoluturi simus, iam Ostendam. Duo quidem principia communia in onanibus esse existimo; alterum, ut quibus rebus adversarios lite correpturos esse iudices, his illos praeveniens corripias ipse alterum Vero, ut, quoad res culpam in adversarios quidem maxime, sin minus, in alios quoidam transfe-
214쪽
σμιαν χρονου γ πλπος, η αλλο τι cιουτον εαν ευπι αλλου λεγνης, ζητεον, ως δια - ιλια συνηγορεις , α δ εχ ραν του αντι κου η ἀια το τοις 'γμασι παραγενεσσαι οι το τω κοινω συμι ερcν η ια το ρη κον ει αι, κυα αδικεῖσθαι , ω συνσηγορίἰς εα δείρι 2 ογουμενος τω εγκληματι, η υπεναντίος τηὶ κατηγορία γενηται, τῆ τε προκαταληψει χρηFΘαι, και λεγειν, ως ου δίκαιον σκαι νόμγυον, ους συμzεοον ε της πο- λη εως η της ὐπο ίας κατακρίνειν, τὴν του πραγματος α κουσαι. - θμεν ουν περι το ανθρωπον αυτον δι- ras, eo ten praetextu , quod non sponte, sed ab ad-Versariis coactus in certamen escenderis. In unamquamque autem calumniam haec argumentari convenit iunior quidem causabitur aut seniorum, Ut mi cortina, qui pro se disceptent inopiam , aut criminum magnitudinem, hi tempori S prpescriptionem , Ut rerum multitudinem, alit aliud quid mihi modi. Si vero pro alio orationem habeas, dicendum est, te amicitiae gratia causam illius iuvare, aut propter inimicitiam adversarii, aut quia rebus interfueris, aut ob militatem publicam , aut hii is , cui patronus venis, ab omni-hus sit desertus, iniuria prematur. Quod si crimini pro confesso obnoxius , vel subcontrarius accusationi essici videatur, praeoccupatione utendum eii ,- dicendum , neque iusium , neque legitimum , neque titile esse ex opinione vel suspicione prius ferre sententiam.
quam res fuerit audita. Calumnias igitur ipsum homi-
215쪽
δικαίου δι ἄλλου τροπου τυχέιν δυνατον τα μεν οὐν ἰδίας διαβολας ara τοὐν δικαστηρίων ούτω λυ μ ν τας
12 α δε μετα τα τα εσται β βαίωσις, αν Ἀναντιλεγωνται τα πραγματα υπὸ των αντιδίκων, ἐκ των πιστεων α δ ομολογηται, ἐκ των δικαὸν καὶ ε των συμφεροντων, και εκ των τουτοις κολουθων. nem attinentes hoc pacto dissolvemus Io Eas Vero, quae circa rem sunt, hoc modo repellemuS, ut culpam in adversarium reiiciamus, aut maledictum, vel iniuriam, vel aViditatem, Vel pertinaciam, vel iram ei crimini demus prae nobis ferentes, nos nullo alio modo ius consequi posse Privatas igitur calumnias apud iudices sic diluemus communes vero ex omnibus locis solvere poterimus, quemadmodum in superioribus dictum est. I Exordia autem in genere iudiciali eodem modo collocabimus, quo etiam in concionali. Eadem quoque ratione narratione eXOrdi coniungemus, quas aut secundum partes probabiles iustasque ostendemus, aut separatim tanquam in unum corpus ordinabimus. I Haec autem sequetur confirmatio, ex probationibus quidem, si rebus adversarii contra dixerint; sin vero consenserint, ex iustis, utilibus,, his similibus. Artot Vol. V. Κ
216쪽
τάττειν si δεῖ των χεν π προων πρωτα τα ς μ αρτυρίας,
τοῖς σολ μείοις, και τοι ἐλεγχοις τελευταὶ ο δε τοι ἐνθυμημα , και ταις γνωμολογίαις. ἐαν ε ὁμολογπαι
βαίωσιν, τα προς τους αντιδίκους ταττοντες, προκατα-
λη ορμεθα αὐτων τα ἐπί οξα λεγες Θαι. αν μεν ουν ἐξαρνωνται το πραγμα, τα μενυῖ' μων' πίστεις ει- ρ μενα αυ τεον, τα ς π κεινων μελλουσα λε- γεσθαι διασυρτεον και ταπιινωτεον έα δε ορμολογουν - τες σιν ει νομα και δίκαια, ποῖαίνειν κατα του γῆ-Collocanda sunt ex probationibus primo quidem loco testimonia, .si quae nobis ex quaestionibus confessiones fuerant. Deinde, si verisimilia fuerint, sententiis Menthymematibus confirmanda sunt; sin autem non omnino verisimilia , Probabili tum exemplis, ciecmeriis D signis elenchis enthymematibus denique sententiis. Quod si autem res pro confessis fuerint, probationes quidem omitte natis, iustis alitem, quemadmodium in ante dictis utemur. Et hoc quidem modo confirmabimus. I Post confirmationem autem , ubi ea, quae contra adversario pugnant, colloca Veritanu S praeoccupabimus ea, quae verisimile fuerit adversarios di- turos esse. Et si quidem adveVarii rem negarint, probationes a nobis dietas amplificabimus, tias autem illi dicturi sunt, eas repreliendemus .extenuabimus. Si vero fateantur,is legitima S iusta esse, quae sectin-
217쪽
οε των αντιδίκων τα ἐναντία. Eαν δε α ἐνδεχηται
ταυτα λεγειν, πρηθυνησκε τους μαστα , τι υχυπερ του νομου , αλλα του πραγματος ἀκαζου νόοροίσαντες κατα τους νομους τους κειμενους τρο ψηῖον cκτειν, και Mασκε, τι υ νομοθετεῖν νυν προσηκει,
χρητον Θωνται, αλλα νομοθετησουσιν, στε μ λ χο dum scriptas leges ostenderimus, enitendum est, ut his sinati leges, quas, iustas, Chonestas, .utiles universae civitati iudicarunt plurimi, tales quoque re Vera esse ostendamu ς; quas autetia adversarii induxerunt,
contra se habere demonstremus in Quod si haec dici non poterint, iudices commonefaciendi sunt, eos non de lege , sed de re iudicare , quippe iuratos se secun dum leges latas sententiam athim ire, docendumque est, non hoc te inpore decere leges ferre, sed constitutis diebus. Sin vero contigerit, rem ex his legibus agitari, tiae iniquae videanthir, dicendum erit, non ex lege rem huiusmodi fieri, sed ex iniquitate. Nam legem quidem ad utilitatem spectare oportere hanc vero a ferre civitati perniciem. Dicendii etiam est, laaud contra leges facturos eiIe, si huic legi contrariam sententiam tulerint, sed lege potius laturo esse , ne sit ini-
218쪽
ως σοι συμῖερρι, δεῖ ταυτα ποδεικνυειν α δ' ς οεναντίος λεγη , χρη διδάσκειν ως ἡ νομοθετηλου τουτοδανοίιτο, ο τυ λεγεις, και τι συμ ερε αυτοῖς ουτω
χεθισταναι, δείκνυε, ως ουδε αλλο λεγειν Ἀναντίος δύναται νόμος, η δ τυ και πιρι με των νόμων, ως δῶ
Καθολο δε αν ο χολογν σαντες ε των δικαίων και probis atque iniquis decretis utendum. Oportet simul quoque hoc monere, quod nulla lex prohibet civitati benefacereri improbas vero leges auctoritate privare aliud nihil esse, quam civitatem beneficio assicere. Is Quascunque igitur ex non ambiguis legibus habuerimus, ex talibus praevenientes abunde contradicere poterimus. De ambiguis autem legibus 1 iudices ita senserint, ut tibi expedit, haec demonstrare oportet. Quod si iudex dixerit, quenaadmodum adversariUS, OmniΟ-nefaciendus est , legislatoren non ita sensisse , ut ab illo dicitur, di conducere adversario O iudici), legem sic interpretari. Sin vero nullo modo poteris in contrariam sententiam traducere, ostende, aliud nihil posse contrariam egeni dicere, atque ipse dicaS. Et quo quidem pacto oporteat uti legibus, ex hiS, quae diximus, sati intelliges. I Omnino vero si peccasse se 1 tetantur, in iustis tamen Hegitimis defensionis praesi-
219쪽
των νομίμων τρο απολογίαν ποιHσθαι θαλλωσιν, ἐκ τουτων τα, πίδος ληθησεσθαι προκαταληπτέον. 7Ἐαν δείμολογησαντες συγγνωμης αξιωτι τυχειν, O εχρη περιαιρεῖσθαι τα τοιαυτα των αντι δίκαν πρωτον μεν 'εκτεον, ως κακοροεστερον , και ς τα τοιαυταεξαμαρτανειν ασιν, ὀταν γνωσθω ν ως τε, es τουτωσυγγνωμην χετε, και τους αλλους πάντα των τι-
στας κατα τους νομους κρινοντας. εκ μεν ουν των τοιου-
των τας συγγνωμα πιριαιρη μ εθα, καθαπε ἐν αρ- dium quaerant, ex his confutatione sunt praevenienda, quae illi dicturi esse videantur. I Sin aute in peccasse se fateantur, si hi tamen ignosci postulaverint, sic ad Versario oportet confutare. Primuin quidem dicendum est, hunc deteriorem esse morem , eosque tunc crimen in impriidentiam reiicere, cum se deprehensos videant; proinde, si his ignoscatis, alios quoqtie omnes suppliciis liberabitis. Dic vero praeterea, si eos, qui pecca D1 se confitentur, absolveritis, quomodo inficiante condemnabitis Dicendum porro est, etiamsi ille imprudenter erravit, non tamen decet me ob huius imprudentiam detrimento astici Potest insuper moneri, chlinneque legislator per imprudentiam delinque i. tibus ignoscat, neque iudices secundum leges iudicIntes iure ignoscere posse. Ex his igitur atque similibus sibi igno. sci postulante confutare poterimus, sicut ab initio de-
220쪽
κων χελλοντα λεγεσθαι καὶ προς π αττιν και δικαιο- λογια και συγγνωμη εκ των πίρειθημενων προκατα α
τεον εν κε αλαι-τον λογον λον και συντομως, ανενο εχηται, προς με τους ναντιους χθραν η οργην,
λίαν, η χαριν, Ἀλεον. θεν δε ταυτα γίνεται, ν τωοημηγορικω, και ἐπι των προτροπων και ἁ ποτροπων--ρ καμεν, και ν τω απολογητι κω ει ι παλιν επι τελευτης δι μεν. 19 ον μεν ουν πρωτον λογον, αν κατηγορωμεν εν τοῖς δικανικοῖς ουτ και συνθησομεν κα ταξομεν. ἐαν δε απολογωμεθα, το μὰν προοίμιονομ οιοτρόπως τω κατηγορουντι συστησομεν των δε κατηγορουμενων α μεν ειυεναι που 'κουοντας Ἀπει σε, claravi irati A. innino autem, quaecunque adversarii dicturi sint .ad prohationem in ad ius suum ostendendum, ad veniam postulandam , ex ante dicti praeoccupabimus. I Post hanc aute in causae expositionem tota est oratio summatim repetenda. Et breviter, si fieri possit iudicum animi in adversarios vel ad odium, vel ad iram , vel ad invidiam in nos vero ad benevolentiam, vel gratiam , vel misericordiam commo Vendi sunt. Quibus autem rebus hoc fiat in loco de genere concionali , de suasionibu dissuasionibus diximus in loco de defensione rursus in fine percurremus. I orationis igitur principium in iudiciali genere, si quidem accusemus, ita componem iis, ordinabimus. Si vero defendamus, exordium, quemadmodum .in accusando, constituemus res autem , quartim accusamur, Qquas accusator auditoribus expo-