장음표시 사용
271쪽
ετεροι μνους και εγκωμια Tων μεν ου προ μη- ρου οὐδενος εχομεν εiπειν τοιουτον ποίημα εἰκος δε, ναι imagines, quia contingit spectantes discereat ratiocinanis do colligere, quid unumquodque sit veluti, quod hic est ille quandoquidem nisi s. id quod imitatione exprimitiir
prius contigerit vidisse, non imitamentum voluptatem efficiet, nisi propter artificium, aut colorem, aut eius modi aliquam aliam caulam. 6 Cum igitur secundum naturam nobis insit τὸ Imitari, harmonia, & rhythmus; nam metra parte esse rhythmorum, manifestiim est; ab initio qui natura ad haec ipsa maxime apti erant, paullatim promoventes, poesi genuerunt ex conatibus extemporalibus. Distracta autem est poesis secundum proprios poetarum mores. Qui enim natura graviores erant, honestas imitabantur adtiones, eiusmodi homin una qui autem humiliores, inhonestortim , primum vituperia pangenteS, quemadmodum alteri illi hymnos en comia. 8 Ac eorum quidem ante Homeriim nurulius nominare possumus huiusmodi poema; verisimile a
272쪽
ρα ανεισης ε της τραγωὴιας και κωμωοιας, ο ε εκατεραν τρο ποιησἈν ορμωντες κατα τρο ικειαν υ δεο μ ν αντι των αμβων , κωμωδοποιοι ἐγενοντο, οι δε tem est, exstitisse multos. Ab Homero autem exorsis liscet; quale est illius Margites, 3 huius molli alia , in qu bus insuper congruens iambicum accessit metrum. Ollamobrem etiam ιααβεῖον s.convici atorium Vocatur nunc, quia in hoc metro αμβιζον s.coni iciabantur se invicem. 9 Atque ex priscis facti sunt hi quidem heroicorum, illi vero amborum poetae. Quemadmodum autem in rebus seriis maxillae poeta fuit Homerus; unicus enim, non tantum quod recte sed quod etiam imitationes ramaticas fecit; hsic comoediae formas submonstravit primus, non Vitilperium, sed ridiculum dramatice exhibens; nam Margites eadem ratione se habet, ut Iliasin Odyssea ad tragoedias, sic ipse ad comoedias Io. Cum autem apparuisset tragoedia .comoedia, qui ad utramvis poesi ferebantur secundum propriam naturam, a quidem pro ambi comoediarum poetae facti sunt, illi,
273쪽
luia ουν ἐπισκοπεῖν, ε αρα ἔχει - α τραγωδία τοῖς
τα φαλλιικα, α τι και νυν ἐν πολλαῖς των πολεων διαριενει νομιζομενα, κατα μικρον ηυξηθη, προαγοντων, οσον ἐγενετοίανερο αυτοῖς. I DKαι πολλα μεταβο- Cap. Xλας μεταβαλουσα η τραγωδία ἐπαυσατο , πει ετ γ τ 'αυτης υσιν. I lLα το τε των ποκοιτων πλη- SYς ἐξ ενος εἰς δυο πρωτος Αισχυλος ηγαγε, και τατο πρου λαττωτε , και τον λογον πρωταγωνιστην παρεσκευασε τρέι δε και σκηνογραIίαν Σοῖοκλης. ro pro picis tragoediarum, eo quod maiores ac honoratiores formae essent hae comoedi et O tragoedia), quam illae lumbi O pos). ii Disquirere autem , an tiagoedia quoad formas suas iam perfecte satis se habeat, nec ne, tum ipsa per se spectata, tum respectu ad theatra habito, alius disputationis est. I Cum igitur ab initio extemporalis fuisset ipsa comoedia, haec quidem ab iis, qui dithyrambum exorsi sunt, illa vero ab iis, qui phallica quae etiamnum in multis civitatibus restant legibus constituta), paullatim aucta est, producentibu S, quantum ipsius fieret manifestum. 3 Et tragoedia cum multas mutationes subiisset, substitit, postquam suam ipsi hi naturam consecuta erat. 4 Ac numerum histrionum ex uno ad duos primus produXit Aeschylus, lartes chori minuit, personam primartim partium instituit; ire autem histiones in scenae oriramenta Sophocles
274쪽
γελοίας, δα το ἐκ σατυρικου μεταβαλειν, ψε απε- σεμνυνθη το, τε μετρον ἐκ τετραμετρου ἰαμβεῖον γε-
νετο. το μεν γαρ πρωτον τετραμετρω χρωντο διοι τοσατυρικρο και ορχηστικωτερα ει α τρο ποιησιν λεχεως
δε γενομενης, αυτη πύσις το οἰκεῖον μετρον εὐρε μα- λιστα γαρ λεκτικον των μετρων το αμβεῖον εστι σημεῖον δε τουτου πλεῖστα α ιαμβεῖα λεγομεν εν ῆδιαλεκτω τῆ προ αλληλους δεξάμετρα ε λιγακις , και εκβαίνοντες της λεκτικης αρμονίας. 16 τι
επει δίων πληθη, και τα αλλα ως καστα κοσμηθη- ναι λεγεται. πιξι μεν ουν τουτων τοσαυτα εστω μινειρημενα πολυ γαρ αν ἴσως εργον εἴη διεξαναι καθε-
καστον. Is Praeterea vero quoad magnitudinem ex parvis sa- bellis iermone ridiculo propter eius ex satyrico genere horiginem), sero in gravitatem composita est;&metrum quoque ex tetrametro iambicum evasit. Nam primum quidem tetrametro utebantur, propterea quod satyrica magisque saltatoria erat poesis Sermone autem formato, natura ipsa proprium ad inVenit metrum ex omnibus enim metris sermoni maxime accommodatum est iambicum. Huius autem indiciuna est, quod plurimos versus iambicos proferimus in sermone mutuo hexametros Vero raro, excedentes sermoni familiari aptam harmoniam. 6 Praeterea Ver epis odiorum c
pia Galia singula adornata perhibentur. Ac de his quidem tot nobis dicta sint magnum enim forsitan opus fuerit percensere singula.
275쪽
τα τινα αυτης χουσης, λιγο μεν οι αυτης ποιηται
tragoediae. Comoedia vero est, ut dicebamus, imitatio deteriorum quidem, non tamen quoad omne vitiorum genus; sed eius, quod Turpe est, cuius Ridiculum est particula Nam Ridiculum est error quidam turpitudo doloris expers non exitialis veluti statim ridicula facie est turpe quiddam ac distortum sine dolore et Iam tragoediae progressus quorum opera facti sunt, haud latuere comoediae vero progressus , quod non serio exculta fuit a principio latuerunt; etenim chorum comoedorum sero tandem magistratus dedit, sed voluntarii erant. 3 Postea vero quam formas quasdam iam nacta esset, pauci quidem eius Oetae commemorantur. Quis autem periona tribuerit, aut prologOS, aut nu-
276쪽
ν μικρον ξαλλάττειν , ὁ ἐποποιιαχόριστος τω χρόνω, και τουτω διαῖερει καί τοι το πρωτον μοίως ἐν ταις τραγωδίαις τουτο ποίουν και ἐν τοις πεσι. Iερηδέ ττι α λεν ταυτα, τα δε ιαια πης τραγωδίας. δό- περ σπις πιξι τραγωδίας οἰδε σπουδαίας και φαυλης, merum histrionum quaecunque id genus, ignotum est. 3 Fabulas autem fingere Epicharmus QPhormis inceperunt. . A princinio quidem fabula ex Sic
lia venit. Eorum ero, qui Athenis orti sunt, Crates primus incepit, abiecta iambica forma, generatim argumenta seu fabulas conficere. 7 Epopoeia vero tragoediae similis est, solo metro excepto, quod sit imitatio honorum quod vero metrum simplex habet S narratio sit, in eo discrepant praeterea etiam longitudine: etenim haec quam naaxime conatur intra unum solis ambitum consistere, vel paullulum excedere epopoeia vero indelinita est tempore, in hoc differt. Quam- qtiam primis temporibus similiter in tragoediis hoc ta- ciebant atque in carminibus epicis. 8 Partes autem quaedam eaedem Lint utrisque , quaedam tragoediae propriae. Quamobreni quicunque de tragoedia bona mala iudicare novit, mox it etiam de poemate epico:
277쪽
A P. VII. De tragoed a eiusque partibus.
Iam de poesi hexametris imitante, de comoedia, posterius dicemus de tragoedia autem nunc dicamus, naturae ipsius definitionem ex ante dictis enatam assumentes et Est igitur tragoedia imitatio actionis seriae perfectae, magnitudinem . idoneam habentis sermone condito separatim unicuique formae in partibus diυe sis , agentium , nec per narrationem per misericordiam metum huiusmodi affectuum purgationem efiiciens. Dico autem sermonem conditum habentem rhythmum harmoniam' melodiam separatim unicuique formae Vero dico), hi od ii aedam per metra solum perficiuntur, rursus aliae per melodiam. Quoniam autem agen-
278쪽
ξεως ἐστι μίμησις , πραττεται δε υπό τινων πραττον-
των, ους νάγκη ποιους τινας ιναι κατα τε το ησος
και την διάνοιαν λα γαρ τουτων και τα πραξεις
ειναι zαμ εν ποιάς τινας in πεῖυκεν αἴτια δυο των πράξεων εἰναι, διανοια και η9ος, και κατα ταύτας καιτυγχ νου και ποτυγχαι υσι πάντες. 7 Εστι δὲ της με πραcεως ο χυλ μίμησις λεγ γα μ υσον τουτον τρο συνθεσιν των πραγματων τ δε η - , καθ' ποιους τινας ιναι αμεν του πραττοντας διάνοιανδε, εν ο ις λεγοντες αποδεικνυουσί τι, η και ποῖαί- tes imitationem faciunt, primum quidem necessario tragoediae pars aliqua eris spectaculi dispositio deinde me-lopoeia, locutio : nam cuni his imitationem faciunt. Dico autem elocutionem ipsam ne trorum compositionem metopoeiam Vero id, quod vim suam manifestam omnibus habet. 6 Et quoniam imitatio est actionis cuiusdam; agitur vero ab agentibus quibusdam , quos necesse est certae quali ratis esse O quoad mores, quoad animi sententiam; propter haec enim etiam actiones dicimus esse certae qualitatis; ha natura constitutae sunt duae astionum causae, sententia animi mores ac secundum has scopum attingunt omnes is scopo aberrant. 7 Est autem adtionis qui dein imitatio fabula Dico enim fabulam hanc actionum compositionem mores vero, secundum quos certae qualitatis esse dicimus agentes a sententiam animi ea omnia, in quibus loquentes demonstrant aliquid, vel etiana opinionem enuntiant.
279쪽
ρη εἶναι ξ, καθ' α ποι τις εστιν ν τραγωδια ταυταδ εστιν , μυθος, καὶ θη , κοι λεξις, και διάνοιαι, καιο νις, και μελοποιια. 9 Oi μεν γα μιρμόυνται, δυοα η ἐστίν ως δε μιμουνται, ν - δε μιμουνται, τρία καὶ παρα ταυτα οὐδεν. ID ουτοις μεν οὐν υκ λίγοι sap. XV
αυτων, ω ειπιιν, κεχ ροται τοι ειυε τιν' και γαρ ψιν εχει παν, και ηθος, και μυθον, και λείιν, και μελος, και διάνοιαν σαυτως. ΙΙ εγιοπον δε τουτων στιν η των πραγματων συστασις. η γαρ τραγωοια μιμησίς ἐστιν ου ανθρωπων, αλλα πραξεων, και βίου , και ευουαιμονια και κακοθαιμονιας και γαρ η υθαιμονία και η κακοδαιμονία ἐν πραξε εστι, και το τέλος
ηλη ποιοί τινες κατα δε α πραξεις εὐδαίμονες ,
8 ecesse igitur est, omnis tragoediae partes esse ex secundum quas certae qualitatis est tragoedia hae litem sunt fabula,in mores, elocutio, S sententia, spectaculi apparatus .melopoeia. AEa enim , qui biis imitantur, partes sunt duae id autem quomodo imitantia una; ea Vero, quae imitantur, treS; praeter has alia nulla. Io I is igitur non pauci ex poetis, ut ita dicam, usi sunt formis nam spectaculi apparatum habet omne fama ,&mores fabulam Melocutionem, .melodiam in sententiana similiter. II Maxinuim vero ex his est actionum consit tutio. Nam tragoedia imitatio It non hominum, sed actionum, vitae, felicitatis atque infelicitatis : etenim felicitas infelicitas in actione eon sunt , tu finis hominis est actio hi aedam , non tialitas. I Sunt autem hominen secundum mores itidem certae qualitatis at secundum actiones sunt felices, vel A llor. Vol. V. O
280쪽
ξεις ιυστε α πραεγριατα και ό μυθος τελος της τραγ- εὐδίας το δε τελος λεγαττον ἀπαντων ἐστίν. 3 τι ἄνευ in πράξεως ου αν γενοιτο τραγωδία ανευ ἐ
νας ου ποιησει , της τραγω hας εργον, αλλα πολυμαλλον η καταδεεστείοις τουτοις κεχρημενη τραγωδία, εχουσα δε μυθον και συστασιν πραγματων. 5 Πα- ιαπλησιον γα ἐστι και επι της γραῖικης εἰ γα τις
ἐναλε ψειε τοῖς καλλίστοις φαρμάκοις in ν, ου αν
contra Itaque poetae non ut mores imitentur agunt, sed mores complectuntur per actiones. Quare adtiones fabula sunt finis tragoediae a finis est omnium maximum. I Praeterea sine actione quidem nullo modo fieri posset tragoedia; at sine moribus posset: nam recenti rum plurimorum tragoediae sine moribus sunt, Momnino poetae uilli utiusmodi sunt, veluti etiam ex idtoribus Zeuxis ad Polygnotum se habet. Nam Polygnotus est bonus pictor morti ma sed Zeuxidis pictura mores habet nullos i Praeterea si quis seriatim ponat sermones moratos .dictiones sententiasque helle confectas, nonem ciet quod tragoediae erat opus sed inulto magis tragoedia illa, ita in his magis deficiat, fabulam tamen habeat adtionii milue compositionem iri am simile quit Zim est hioqii in arte pictoria si quis namque ta-τulam pigmentis pulcheriinais susim ille verit, non per-