장음표시 사용
291쪽
χου τι εὐθυς οὐ ται τοιαυται Λεγω δε απλη μεν , ἡόπραξιν ης γενομε:ης, ωσπιρ ριπται, συνεχους και Hςιns. ειας, νε περιπετείας η αναγνωρισμου η μεταβατις γίνεται πιπλεγμεν δε, ἐξ ἡ μετα αναγνωρισμου, 31 περιπετείας, η μῖοῖν , Ἀτάβας Ἀστι. I αυτ δε δει γίνεσ9α ε αυτης της συστασεως του μυθου, οἰστε ε των προγεγενημενων συμψαινειν, 1 ε αναγ-cta velliti, quod statua Mityis Argis eum, qui causa interitus Mityi fuerat, interfecit, spectanti incidens videntur enim talia non temere esse facta : itaque nece sie sthtales fabulas pulchriores esse.
A P. .XI. De fabularum differentia.
Ex fabuli autem aliae quidem simplices sunt aliae autem, implexae: nam lactiones, quarum imitationes sunt fabtilae, ipsae per se sunt tales et Appello autem Simplicem quidem actionem, qua, uti definitum est. continuam hin peracta, sine peripetia aut agnitione transitus fit Implexam vero, ex qua cum agnitione aut peripetia aut anahabus, est transitus 3 Exsistere autem haec debent ex ipsa compositione fabulae, adeo ut ex anteactis, sive necessario , sive secundum verisimile, a
292쪽
μεταβολη, - φιλίαν, η ει εχθραν των προς ευ- cidat ut haec fiant. Multum enim interest, utrum haec propter haec fiant, an post haec tantum'. A P. XII. De peripetia i agnitione.
Est autem Peripetia eorum, quae aguntur, in contrarium mutatio, ut dictum est atque hoc quidem, uti dicimus, secundum verisina ite, aut necessarium a Velut in Oedipo adveniens nuntius, tanquam laetitiam allaturus edipo, eumque metu circa matrem liberatu rus, cum declarasset quisnam esset, contrari una effecit. Et in Lynceo, cum hic quidem duceretur ut morituruS, Danaus autem sequeretur ut interfecturus, huic quidem accidit ex anteactis, mori illi autem, servari. 3 Agnitio autem est, ut etiam nonaei significat, ex ignorantia incognitionem mutatio , sive ad amicitiam tenden S, sive
ad simultatem, inter eos, qui ad felicitatem vel ad in-
293쪽
ς η με Θατερου προς το ἐτερον μόνον, τανο δηλος τίς ἐστιν ' τε δ αρμῖοτερους δε αναγνωρ ται ριον ut ἐν Jῖιγενειήτω ορεστ ανεγνωοίσθη ἐκ της τεμ; εωςJτης επιστολης Ἀκείνω δε προς το 1. ιγενεια αλλης ευει felicitatem designati sunt. 4 Pulcherrima vero agnitio est , cum peripetiae simul fiunt; sicut illa in Oedipo 3 Ac
sunt quidem etiam aliae agnitiones nam circa res inis animatas, atque alia quaelibet aliquando, uti dictum est, contingit agnitio; , utrum qui Lam fecerit aliquis, an non fecerit, licet agnoscere : sed, quae maxime propria est fabulae lactionis, est ea, quae dicta est 6 Talis enim agnitio ac peripetia vel misericordiam excitabit Vel metum qualium actionum tragoedia esse linitatio supponitur. 7. Praeterea autem infelicitas, felicitas in talibris agnitionibus consequetur. 8 Quoniam vero agnitio, quorundam est agnitio agnitiones aliae quidem sunt alterutrius solum respectu alterius, tibi alter manifestus est quis sit aliquando autem ambos oportet se invicem agnoscere velut Iphigenia quidem ab Oreste
agnita est ex missione epistolae sed illi, adversus Iphis
294쪽
Vlled. χρησθαι , προτερον ειπομεν κατα iv τὶ ποσον καιMςὲns εἰς διαιρεῖται κε χωρισμεν , αδε ἐστί Ῥοολογος, Ἐπει τόλον, ' ξο δος X ορικον και τουτου τὸ μεν ΙΠαθοδος , τό δε Στάσιμ ον. 2 Kρινα μεν ουν παν- των ταυτα ἰδια δε ταἰ, πο της σκη 'ης , και Κομμοι. geniam, alia opus fuit agnitione. 9 Duae igitur fabulae partes circa haec sunt, peripet lain agnitio tertia vero es actio affectus comimovens. io Atque ex his quidem, peripetic agnitio expositae sunt. Est autem Actio a sectus commovens ea, quae mortem aut graves dolores asseri veluti, quae in aperto funt caedes, cruciatus, de Vulnera, quaecunque id genus.
A P. XIII. De partibus tragoediae secundum quantitatem, o in quosnam separatas dividitur.
Partes igitur tragoediae, quibus tanquam formis utendum est, prius diximus at secundum quantitatem, cinquas dividitur separatas, partes hae sunt Prologus, Epis odium , Exodus, Cla oricum huius Chorici, una quidem pars Parodus, altera vero Stasimon et Atque hae quidem communes sunt tradoediarum homni una propriae ver quarundam jum y e scena cantus', . Κ λμοι ,
295쪽
s στι δε ΙΠρόλογος μεν μερος ὀλον τραγωδίας το προχοροὶ Παρόδου. 4 Επεισόδιον δε μερος ολον τραγαλας
ve planctus. 3 Ac Prologus quidem est pars intes ra tragoediae, quae praecedit Parodum chori. 4 pis odium autem, par integra tragoediae, quae . interiecta es intercantus totius chori. Exodus vero, pars integra tragoediae, post quam non est chori cantus. 6 Chorici autem, Parodus quidem est prima oratio chori toti iis Stasimon ero, cantus chori, qui fit sine anapaesto trochaeo. 7 At Commus e si communis lamentatio chori h serionum e scena 8 Partes igitur tragoediae , quibuS, ut formis, utendum est, prius sunt expositae; secundum autem quantitatem , in quas ipsa dividitur separataS, hae sunt. J
fabulis, , quomodo perficiatur tragoediae opuS. Quae vero oportet spectare,in quae oportet caVere, Aristot Vol. V. P
296쪽
συνισταντας τους μυθους, και ποθεν εστα το της τραγ
ρυδε ελεεινον τουτο , αλλα μιαῖον εστιν λουτε τους
γα φιλάνθρωπον, υτ ελεεινον, υτε οβεῖον ἐστιν θοὐδ' αὐτον σφόδρα πονηθον ξ εὐτυχίας εἰς δυστυχ αν
μεταπιπτειν μ εν γαρ ιλανσρωπον χοι αν τοιαυτη συστα ς, αλλ' οὐτε λεον ουτε οβον' λμεν dum constituimus fabulas, inde perficietur tragoediae Opha S, necesse est ut dicamus post illa , quae iam dicta sunt et Quoniam igitur constitutionem pulcherrimae tragoediae oportet esse, non simplicem, sed implexam; eamque terribili tim, miserabilium imitatricem: hoc enim proprium liuiusmodi est imitationis: pr mum quidem manifestum est , neque probos viros conspici debere mutata vice transeunte ex felicitate in infelicitatem Choc enim non terribile es nec milerabile, sed detestabile: neque improbos, ex infelicitate in felicitatem hoc enim maxime a tragoedia alienum is aquia nihil la abet ortim omnium, tiorum pu est; neque enim humanitatis sensum tangit, nec miserabile est, nec terribile : neque rursus valde improbum ex felicitate in infelicitatem transire nam quod humanitatis sensum tangat, habebit hoc quidem fortati talis constitutio sed neque misericordiam, nec metum illa enim
297쪽
α τον καλως χοντα μυοον απλουν ναι μαλλον, διπλουν, σπερ τινες α , και μεταβάλλειν ου εἰς
ευτυχίαν ἐκ δυστυχίας, αλλα τουναντίον id ἀτυχίας vi δυστυχίαν, μη δια μοχθηρίαν, αλλα δ' ἁμαρτίαν μεγαλην η ἰου ειρπαι η βελτίονος μαλλον η χείρονος. Σημειον δε και το γιγνόμενον προ του μεν est circa eum qui immerito infeliciter agit hic vero, circa similem misericordia quidem circa immerentem, metus autem circa similem. Quare nec miserabilis, nec terribilis erit talis eventus. 3 Restat igitur, qui inter hos interiectus est. Is autem talis est, iii neque Virtute eminet ciustitia neque propter malitiam & impro-hitatem in infelicitatem transit, sed propter errorem aliquem eorum qui in magna gloria & felicitate siti sunt: veluti, Oedipus QThyestes, ceteri ex talibus fa- milus illustres viri. 4 ecesse ergo est, egregie se habentem fabulam esse simplicem magis, quam duplicem, ut aiunt nonnulli, mutare non in felicitatem ex infelicitate, sed contra , ex felicitate in infelicitatem; non propter improbitatem, sed propter errorem magnum,
sive talis siri qualem dixi, sive melioris potius, quam peioris Huius autem indicium est etiam id, quod a
298쪽
Θωσι και ὀ Εὐοιπίσης , ει και τα αλλα μιν εὐοικονομεῖ, ἀλλοι τραγικωτατος γε των ποιητων αἰνεται.
8 Δευτεῖα δ' η τρωτη λεγομεν υπό τινων ἐστιν 1 quotidie fit. Nam ab initio quidem poetae quaslibet fabulas recensebant; nunc vero circa paucas familias pu cherrimae componuntur tragoediae velut circa Alcmaeonem, Oedipum, Orestem, Meleagrum,&Thyestem, Telephum, quibuscunque aliis accidit aut gravia pati, aut facere. 6 Quae igitur, quoad artem, pulcherrima est tragoedia , ex hac est constitutione. Quamobrem etiam peccant, qui Euripidi id ipsum obiiciunt, quod hoc in tragoediis facit,in multae ipsius trapoediae in infelicitatem desinunt. Hoc enim est, uti diximus, rectum Indicium autem huius maximum est, quod in repraesentationibus scenicis tales traroediae maxime tragicae apparent, si bene peragantur: Euripides, etiamsi alia parum recte disponat, tamen ex poeti maxime tragicus saltem apparet. 8 Secunda Vero quoad pu chritudinem tragoedia est, quae a quibusdam prima dici-
299쪽
tur, quae duplicem habet constitutionem , sicut Homeri Odyssea, S. contraria ratione desinit melioribus peioribus 9 Videtur autem esse prima, propter spectatorum imbecillitatem. Nam poetae spectatoribus obsequuntur, ad vota eorum poemata conscribentes. I Haec autem non ea est voluptas , quae e tragoedia nascitur), sed magis comoediae propria : ibi enim, si qui inimicis simi fuerint in fabula, velut Orestes atque Aegisthus, amici tandem facti e cena exeunt, nec quisquam a quoquam occiditur.
A P. IV. Terrisile , liberabile quo pacto essiciatur. Ac terribile quidem in miserabile ex adspectu nasci
potest potest vero etiam ex ipsa rerum compositione; quod potius est,in poetae melioris opus) et Oportet enim, etiam iublato adspectu hiabulam sic constitutam esse,
300쪽
μῖθον, στε τον ικουοντα τα πραγματα γινομενα και Cριττειν και λεεῖν κ των συμβαινόντων ,πε αν πα-
γίας δε οριενον ἐστιν. 4 O δε λη ο οβερον δια της
oti λείους, αλλα το τερατωδες μόνον παρασκευαζοντες, ου- δε τραγωδία κοινωνουσιν ου γα πασαν δει ζητειν ἡδο-
αασιν ευ ποιητεον. 6 Ιοια οὐ δεινα η ποῖα οἰκτραίαινεται ταν συμπιπτοντων, λαβωμεν. Ἀνάγκη δε, η Γλων εἰναι προ αλληλους τας τοιαυτας πραξεις, η χθ ρων, Ῥυ ηδετερων. 8 A μ εν οὐν εχθρος ἐχθρον ἀποκτείνη, οὐδε ἐλεεινον υτ ποιων, ουτ μελλων hiatat, qui tantum audit res, quale aguntur, S horreat, misereatur, ex ipsis casibus qualia utique patiatur aliquis Oedipi fabulam audiens. 3 Hoc autem per Visionem apparare, Cartilicii magis expers est, & suppeditatione aliena indiget. 4 Qui vero per adspectum, non id quod terribile est, sed quod monstro sum tantum, apparant, nihil commune habent cum tragoedia : non enim Omnem a tragoedia portet Voluptatem exspectare, sed quae eius propria est. 3 Quoniam vero poetam portet voluptatem eam, quae ex miseratione metuque oritur, per imitationem apparare manifestum est, rebus
ipsis inserendum hoc esse. 6 Ex iis igitur, quae accidunt, qualia terribilia, Qqualia miserabilia appareant, iam ponamus. 7 Necesse autem est, huiusmodi actiones aut amicorum esse iaminum inter sese, aut inimicorum , aut neutrorum 8 Si igitur inimicus inimicum occiderit, nihil iterabile, neque dum hoc facit, neque