장음표시 사용
351쪽
στα μια πραξεως μίμησίς ἐστιν Ι Ε οὐ τουτοις τε in actione. 9 Praeterea quia intra minorem longitudinem est imitationis perfestio quod enina confertum magis est), iucundius est quam quod multo tempore diffusum: dico autem, veluti si quis edipum Sophoclis, tot versibus, quot constat Homeri Ilias, exponeret. I Prae
terea est minus una Osimplex friualiscunqtie epi
corum imitatio. Huius autern indicium est , ito ex qualicunque epica' imitatione plures fierent tragoediae. Ita ut si quidem poeta pictis hiabulam unain conficiat, necesse stheam , vel breviter expositam , Cur tam apparere, vel, si iustam epici metri longitudinem assequatur, dilutam O languidam . Sin autem plures fabulas comptixus Perit y Velut si e pluribus actionibus constet fabula non iam erit una sicuti Ilias,&Odyssea huiuscemodi prirtes habet multa S, quae etiam per se magnitudinem certana habent quamquam haec poemata constituta sunt quaiatum licet optime, quam
maxime unius actionis inritatio sunt is Si ergo tragoedia
352쪽
18, ARISTOTELIS DE ARTE POET LIB.
δαῖερει πατι, και τι τω της τεχνης εργω δε γαρ
his omnibus excellit, & insuper artis effectu oportet enim eas non fortuitam quamlibet, sed illam, tiae praefinita est, essicere voluptatem manifestum est , praestantiorem eam fore, cum magis finem suum consequatur, quam popoeia. I Ac de tragoedia quidem
epopoeia, . ipsis, Cipsarum speciebus, partibus, quot sinit , J quid intersit Qquibus ex causis veli nae fiant, vel minus, de reprehensionibus .solutionibus, tantum dictum sit.
353쪽
Ην τινα δυναMι εκαστον ἔχει καὶ πως δε συνίστασθm Cod. Med. B. ἔχει ἔκαστον Cod. Leid i ιν ita ut ad subsequens δεῖ reseratur. Cod Med. D. Varr. I L. in calce ed. Wechel. Paris. 1 38 8. edd. Basil. II a. 1339 Casau b. Duvali in marg. ἔκαστον ἔχειν δεῖ si μήλλοι καλως ξειν ἡ ποίησις Codd. Medicet omnes. Venet Leid Guelpher h. μελλε ι. Minus bene. Nostram lectionem , quam sensus exigit, tuentur Codd. Paris .in edd. fere Omnes Tyrwhitius recepit μεΛλει Vertit id INen, se recte se habitura sit poesis.
f. I. et οποι ια δη' Cod Guelph. δε Non bene. Και τῆς χυλi3τικῆς ii πλεωτι καὶ κιθαριστικε ς addi posse putavit Batseu καὶ iis ὀρ στικ, i , quod Aristoteles mox nentionem faciat των όρχ 1 1στων Non est necesse Esse enim non poterat mens Ari 1ioteli recensere sigillatim hoc
loco omnes arte huc pertinente S. I lαται in χ ανουσιορ υσαι se nσις το σύνολον Ita erami
354쪽
bitt. Vulgo μιμησεις, quod etiam Codd. Victorii Comment. R. 4 g. et Florent. Is et fol. pili mi, nec non Leid. Venet Guelph. Paris., Med. A. agnoscunt. Equidem cum Tymphisto hχ11σις praetuli , quoniam numerus singularis melius notam generalem artium pulchri designat. Probabile est quoque, librarios potius hoc loco μiμησις
in μμίσεις mutasse, quam vice versari quam tamen Ationem part in , alere non negaverim, cum pronuntiati του ει sit eadem , quae του . Vistorius maluit ιμμεις, propterea maxime, quod seqitatur σὐνολον neque enim artes
philaliri esse omnino imitationes resque prorsus easdem sed si quis ex ipsis decerpat, in quo conveniat illis inter se esse imitationes. hi id haec Victorii ratio ad praeferendum numeria in pluralem μια, σε messiciat, non assequor.
Farethi interim interpres doctissim iis, receptae ab ipso quo- qtie lectioni θαηιτις locum iuitii esse. f. a. 'Mτω ἐτερα DCod. Leici. δεεραι, librarii peccato.
ἀτεροι δε διὰ F. φω γης in hac lectitone quoad erba consentiunt tam Codd. a Victorio collati Vominent pag. 6 , qtiam quo recentiores viri do riti inspexerunt ueladius An notati in Arist. lib. de Poeticas. I. Venet. I Pso. l. hmonet, Simonem Portium in Cod Medice pro δια τῆς *ω:ns invenisse τη φωιη. Nostram lectionem tuentur quoqtie in
verbis edd. Ald Camor. Basileenses, Moret. Wechel. Mad. Robor teli Riccob. Victor Caslalvetro, Sytb. Casa ub Du- all. Goti isto n. Cooke, pio , instante . Tyr hiit. De sensu loci recte iam iudicavit Robora ellus Explicat in lib. Arist de Poet. p. Ii Florent. Is 48 fol. Verterunt
interpretes sic verba οι μὲν διὰ τέχνης , οι δε διὰ συνηθείας, τεροι δευι της δων ii ς' alii ex arte , alia ex consuetudesne, In-
nulli ex voce. Si ita legas , non video , quo mori concinnari possit vox cum arte e consuetudine ; nam ars .consuetudo perbelle sibi respondent tu opponuntur. Ego igitur conclu- iis verbis i μενδια τέχνης, ο δε δ', α συνηθειας in Ir parenthesis signa legerem pollea separatim ἔτεροι δε τοῦ topi . ut referantur ad priora illa γωαασι και σχii αα τι, qtlas sensus sit, nonnulli imitantur coloribtu, figuras, ἔτεροι δὲ καὶ τη ωνη, alteri autem horti adhibe L praeter illa duo etiam vocem -- Huic meae explicationi si suffragaretur aliquis C
de manu scriptus, qui haberet τοῦ φων , nihil esset hoc lo-
355쪽
e apertius. In postrema explicationis parte Robortellus a vero aberravit vult enim Aristoteles, esse, qui ora imitentur; non esse, qui non solum coloribus .figuris, sed etiam voce imitentur optime locum interpretati sunt Irinstantiitis, Thomas mining Aristot s Treans o poet
wIth noles o the translatio an on the original, London. I 780.
q. p. 4 I. SE Tyrwhitius Sensu est Nam quemadmodum sunt alii coloribus O guris multa imitantes p.rrtim arte, parti nusu; ulu imitantes voce; sc c. Uti Robortelltis voluit, texistum refinxit Reibitis. Cum interpretes verba οἱ μὲ δια τεχνης, οι δὲ διὰ συνγὶθεiας, τεροι δὲ διὰ της ωνῆς iungerenr, nodum cccte, ut ait, instante tu S in scirpo quem non invenerunt. Victorius multum in lais verbis explicandis desudavit, non ausus tamen mutare estionem Madius pro διοι της φωνῆς reponi posse Iliavit i της φύσεως Quodsi enim alii arte alii consuetudine linitentur; non superesse nisi qui imitentur natura Arrisit mihi quoque olim haec lectio. Improbavit autem eam ipse adiu , de recte in versione Latina lectionem expressit hanc: Ω σηπερ γὰρ και χρω-
male quidem sed mutatione hac non est opus obstat Codd. auctoritas Castesvetro . Poetica ' cistotele vulgari ratio sposa Basil. 376. . p. 6. ετ ερο δε διοι τῆς σω
mutavit in τεροι δείυφοτεροις, referen .haec Verba a antecedentia πιώμασι καὶ σ' χασι, ut exeat sensus, Pictores modo innitari coloribus, modo Ruis, modo utrisque Vertum,
ut bene animadvertit inini re, exoritur dissicultas, pictorem non posse olis coloribus imitari absqlle ullo σχη αατι. Nec antecedentia sunt χρώμασι Η σχημασι sed rat μασι XA σχήμασι Dacieritis Q. Poetique 'Aristote ave de re-marque critiques aram sterit 3m 733. . . T. Verba οι μὲν
διὰ τέχνης , ο δε διὰ συνηθεια ς, τεροι δε δια της φω: γῆς quoque iungens, ad ἀπεικα οντες referen S, nec tamen, quomodo ea cohaereant intelligens, pro διὰ τέχiη ma
luit δια τυ 1ς, pro διὰ τη ς ων uis legere δ. Ἀμφοῖν quod posterius in textu dedit Dan. Hein s quem etiam in hoc secuti sunt Batteti 1 Hartis. Refertur ἁμφοῖν ad dito
antecedentia membra δια τέχim αδιὰ συνγ1θείας. Non emtinent alitem τεροι δε διὰ της φωνῆς ad πιπεικαζοντες sed potius ici τεροι opponuntur τοι ἁ πεικὰ ζου ' tua de male
mutari lectionem vulgatam δια Mi φωνης in δι' ἀμφοῖν fa-
356쪽
cile apparet Editor libri Aristotelis de Poetica xoniens s
Oxo n. 76o. a. in textum admisit δι' ἄμφοῖν in notis editioni adiectis ait ad a. l. Notandum est, poeticam comparationibus ab arte pirigendi adductis singulo fere huiusce libelli capite illustrari. In loco igitur hoc dii scillimo de pictoribus tantummodo loqui philosophum cum nobis persuasisset Dacterius, lectionem δι' in φοῖν recipienda in esse
duXImu pro δια τη ἡ ω:/ης, quam pleraeque habent editiones. Nunc vero immutata e 1 nobis sero Tententia, locum hunc sic legimus S interpretamur: οίσπερ γὰρ καὶ χρῶμα coloribus και σχίν ας gestibus πολλὰ μιαουν- τα τινες ἀπεικαζοντες, ο μεν pictores δια τέ u ς is δὲ gesticii latores διὰ συνἘθεiας ἔτεροι Π απει. α οντες μιμουνται διὰ φωιiN. - Si vero ulla esset auctoritas, qua innitere nitar legere maluisse natis: καὶ χίμασι καὶ φωνη
interpretationem pugnat O quod pictores solis coloribus imitari non possunt; et quod nor significat gelitam quoad actionem , sed tantum quoad figuram ergo sub δὲ non intelliguntur gesticul. atores ii emendatione loci proposita editor Oxoniensis quodammodo cum Mailio conspirat, de cuius coniectura supra dixi. - Coniectura Dacierit διὰ τίχης pro διὰ τε ii haud displicuit instanteio Latim hic Aristot Rhet. I, i οἱ ia D εὶκ si ταυτα δρωσιν, οἱ δὲ διὰ συνίθειαν A H εξεως - Et hic ad Nicom l I, 4: ν δέ -
κως Provocat quoque ad Plinii narratione in de ptima equi ab Aristide casu iuvante, expressa, His . nat. XXXV, p. 699ed. Harduin. Cf. Valer Maxim. VIII et Verum ut data lectio bene se habet, si sensum spectes, iraeterea omnium Codd. edd. auctoritate firmatur. - Melitis utique fuisset, si Aristoteles pro λεοοι δὲ διὰ ii φωνῆς scripsisset ἔτσροι δὲ
τη *ων γ' statim tum in oculos incurrisset, respondere haec verba antecedentibu , colu ασι καὶ GD Mασι ex Oppositione nain loqtiendi forma a philosopho adlii bita τφροι δὲ διὰ της φο ν i ta tum est, ut interpretes haec iungerent clim ι με δια εχ in , οἱ δε διὰ συνηθείας, qui biis cum ea non itans tenda esse non hiis quidem aperte docent vox adhibita τεροι artic Piltis διὰ ii φω tu , qui in duobusna embris praecedentibus post pico mittitur Saepius autem
Aristoteles eiusmodi constructionem duriorem sibi permisit.
357쪽
Statim paullo infra legitur, τω υ, ω μιμουνται - και γὰρ
non adstipulo Reifo legenti in textu τὸ ς - , pro διὰ , ἐς
ψωνης. Ceterum de imitatione apud vetere voce peradi avide noti. instanteii QTyrwhitti ad h. l. Ipse Aristoteles Rhet III, 1 , 8 ed. Bip. Vol l V, υπηρξε δὲ καὶ ἡ φων,
έν. Ita quoque dederunt Balteux martes. Minus bene.
Ἐν ρυθμω καὶ λόγω και αρμον i, Cod Paris. zo 38. ρυθμοῖς. Vide Tyrwhitium ad h. l. p. II q. I οὐ τοις δ' ri χα ρις Sic Victorius moretius e Codd. suis. Cod. Leid τουτοις iti Edd. Ald Robortell. xl ad Ca-mot Bassit He ins mechel τοὐτοις δε χωρ iς. In edd. reliquis τοὐτοις δε ii . f. 3. Και ρυθμω χρώμεναιο Cod Medi c. B. καὶ ρυθμοι, haud dubie librarii peccato Cod paris et o 38, edd. Ald. Camot Wechel. Robor teli Mad Basil. I. a. υθμοῖς At in recepta lectione consentiunt Codd. reliqui omnes Cedd. In variis lectionibus editioni echelianae annexis .m
margine Basil. 2. notatur etiam lectio υθμω.Tυγχάνωσιν οὐ σαι Cod. Paris. 2938. τυ γ cνουσα I, libra. rii vitio. Ed. Rei Zii τυγχ ἁνουσιν οὐ σαι. Sic etiam Cod. Me- dic. C. sed ex correctione. Tοιαύται την δέ ναμ ιν' Abest τοιαύται a Codd. omnibus, e tithus varietatem lectioni excerptam teneo. Cf. Winingit Comment ad h. l. p. 44. f. d. ι κεῖται γ ρὶς αραονiας των ὀρχηστων Restitui hanc lectionem e Cod Paris. O38. Vulo : ἰτω δε τωρυ- ρμω μιμουνται χωρὶς αρμον iας ι των όρ 1στῶν Dacieritis οἱ των ρ 16ων dictit esse Vult pro οι ὀρχηστα i. Vertit: Les danisura ne se servent que u nombra seu l. Cf. Remarques p. 9. Verum hanc interpretationem verba non admittunt. H insus coniecit οἱ πολλοὶ των όρ 1στων Enimvero Onplurimi saltatores , sed omnes, solo rhythmo imitantur, arte saltandi per se considerata. Retrius dedit in textu, των όρ- ησζων Vi Z. τέ αι , icti legendum esse postea coniecit Tyrwhiittis. Exoritur quaesitio, quaenam sint saltandi artes' Sermo est, ut contextus docet de arte saltandi omnino. mne Coin ment. p. 49 iubet legi ιο των ὀρχηστων oc intelligi saltatores arte excesAntes. Ne moneam , hunc seu
358쪽
sum verbis ne inesse quidem etiamsi eum elici posse concedamnus, nihil tamen lucrabimur. Nam necesse est omnes saltatore rhythmo in litari, non solas arte excellentes verissima est dii a nobis recepta, quam praebet Cod Paris.
relio excerptus, Guel plierb. Medita B. Paris et o4o omittunt
f. s. N δε ποποι ἱα μόνον τοὶς λογοις ψιλοῖς η τοῖς μέτροις Sensus Epopoeia i in iratur solum ratione nuda i. e. modis musicis destituta siue metas. Hanc imitati, ne in infra Aristoteles vocat cap. illo G. ο αετριαν Optime locum exposuit Tymi huius in Animadv. p. Is Male intellexerunt eum interprete omine praeter Iadium Comment. p. 2), decepti maxime particula ii, quae hoc loco non est disiunctiva , ut sibi persuaserunt, sed declarandi vim habet. Vide Victorium ad h. l. p. II. Robor tellum p. 33. Alii in his minsitis . Case etro, de Ducerius interpretati
sit ni λόοους- ιλους orationem euestrem, cui Oratio metro in
opposita sit. Hinc Heliasius emendavit: τοῖς λέγοι ii ψιλοῖς γ έμμέτροις Male Λόγοι ψιλοὶ nunquam hoc eniti dicuntur, Qvel hoc interpretationi dissicultatem movere debebat, quod popoeia oratione sol tua exhibita in antiquitate esset inaudita. Quare etiam Morus coniecit λόγοις οὐ. ιλ.οῖς Hac tamen coniectura veru sensus prorsus tollitur. Erravit Morus in accepta significatione λόγων - . ιλ.ων. Tui- ningius etsi multum in hoc loco explicando laboraverit,
verum tamen eiu 1ensu in extorsit potita S, quam explanavit. Interpretatur verba τοῖς λόγοις ψιλοῖς ia τοῖς μέτροις, ord Mithout the ther means of Aod an rhythm
or at mos it si much in rhythmoni , si implite in theidea in m.etre without bthm in iis musica sense in stiri time. Vid. Comment pag. Is 6. Vulgatam claudicantem loci interpretationem secutus est 3 in versione libri nostri
Anglica Londin. 792 4 Quae idem vir ingeniosi 151-inus ad h. l. disputavit Note III, p. 93), peritis harum
rerum arbitri vix placebunt. Καὶ τουτοις π μιγύσα ματ ὰλλήλων, εὶ 3 hi τινι γένει πιλωMένη των μέτρων τυγχάνουσα μέχρι του τυν O - οε γαρ or ἐχοιμεν ονομ σαι κοιHον του Σωφροι ος καὶ Ξε- ναρχου μεμους Non al)paret Tu ining o Coniament. P. I I),
quomodo verba μέχρι τού curia antecedentibu cohae-
359쪽
reant. γ'νhitius vertit O iis , vel permiscens ea inter se,
vel in aliquo metrorum genere usa, ad nostrum usque tempus.
Quam vertionem iustam esse, negari non potest Sensus autem mihi videtur satis perspicuus Epopoeia utitur sive
metris inter se mixtis, sive Uno quodd metrorum genere, usque ad hoc temporis. Forsitan aute in iungendaciunt verba in hunc modum : ειτε χρωμDn τυς α νουσα Di τινa γένει των μετρων κεχρι οὐ νυν sive usa uno quo fiam genere
metrorum , quae usu venerunt tisque ad hoc temporis , ita ut verisba μέχ ρι του νυν spectarent proXitne τῶν μέτρων. Hunc sensum video tribuisse verbis Robortellum p. 3 Maestim p. I. Cooke vertit jque metris aut interse in , adit noatiquo genere ut a , quod in venis usque ad hoc temporis. Iunxit itaque μέχρι του νυν cum εν τινι γενει. Expressit autem sensuna, quem verba Graeca non habent. Reddidit eundem Italice Castelυetro Victorius vertit: 'e tin quodam genere metroriam utens, ut usque ad hanc diem fecit. Nec aliter min-Fus, Dacerius , iccolominii motison, alii Sed e verbi si χρι του νυν per se sumti non facile elicias , Fboeiam seque ad hunc diem uno metrorum genere usam esse Polliunt illa verba etiam referri ad priu periodi membrum ειτε μιγνυσα με ἁλλήλων. Nulla est causa, quod referantur ad posterius membrum solum Turiningius omnem disti cultatem tolli arbitratus est, si post τυ Πανουσα periodus finiretur, WVerh μεχρι του νὼν iuncta chim sequentibus ουδεν γαρ α εχ οιμεν initium proximae periodi essent Totum locum sic constituit: και τούτοις σε μι γνυσα μετ' αλλi3λων, ει, ν τινι γένει χρωμένη των μέτρων τυYYἁ- νουσα μέχρι γὰρ του νυν υ δὲ α εχ οιμεν . . . ingenio.
sa utique est coniectura Vereor autem, ne aliae didicultate ex sequentibus oriantur. quidem nihil muto Pro τυγχάνουσα Cod Medic D. habet τυγχανουσιν, sed a cor
Leid. Medic A. Omittunt, post γὰρ .pro τους Σώφρνος habent του . Agnoscunt quoque του edd. Ald Basil Roborteli. Mad. ech HAnso legere placuit προς τους Σώ-q υνος Hiaries πρὸς τους του . Sed vulgatum bene se habet. In margine edd. Basil. 2. nec non in arr. I L. ed. echel notatbi pro τους Σωκρατικους λογους vitiosa scriptur τους Σωφὶρονος λογους De Sophronis, Aenarcu
360쪽
mimis, an oratione soluta, ut Suidas vult, vel vincta, quod multo probabilius, compositi fuerint, erudite lis putar tint viri docti. Vide Robor teli p. 4 sqq. Victor. p. 34 Castelvetro . o inprimis vero Valchen aer ad Theocriti Adonia rus. Lugd. Bat. 773 pag. 88. 94. O sq. citius notam exscripserunt Harlesius ti Tyrwhit tus ad h. l. Quina in intelligantur ocr.atici dialogi utrili Xenophontei Platonici, an ab Alexameno Teio scripti ad exemplum mimorum Sophronis forsitan metro adstricti in then. Dipnosoph. I, p. o C. cf. etiam interpretes . l. Quois
modo denique Aristoteles sub popoetae nomine com p rellendere potuerit, ni nos Letis eos, qhlorian i et forma quadam tenus dramatici de eo disceptarunt Dacerius emarques p. I, inine Ote p. 6 I. Tὼναλλων τιν ν τοιούτων Sic edd. ld. Camot Basil. i. mechel. Victor Roborteli. Mad. ex recentioribus ed. Reig. Vulgo τῶν ἄλλων τινων των τοιούτων. Ποιο το τὴν se 13 ν Victoriis e Codd. quibusdam reposuit ου ποιολο τ ,iμi3 p. Male Loci sensu in plane non assecutus est. Referendum est υτ in antecedentibus ad ἔχοιμεν νομὰ σαι κοινον , non ad sequentia verba ποιοῖτο τὴν Γλιμ λ σιν Sententia Aristotelis haec est: Nisi statuamus, epico generi esse propritim, ut solit m ratione metrica imitetur, deest nobis nomen commune, quo Sophronis mimos, dialogos Socraticos, carmina trimetris vel elegis Composita, complecta inur. Haec innia sunt epici generis, quatenus nempe oratione metrica modis musicis destituta imitantur. ostram lectionem tuentur Codd. ceteri collati edd. omne S.