장음표시 사용
381쪽
mutatio μέχρι μόνον μέτρω - si μέχρι cum infinitivo sine interventione articuli construi pollit. Laudat Cebet. tab. 73 ed. Grono v. μουχροις ἄν δριν λαβεῖν. - Videntur mihi tam Gouli onus, quam Tyr hi titis, Winterpretes
fere omnes loci sensum, quem verba proferunt, non secuti esse Gouistonu interpretatur Ac popoeia quidem tragoediae solo metro tentis comitata es , nempe quod se orationem metricam imisatio sit sudiosarum raviumque personarum. Tyruvlhiit Epo oria igitur tragoediae eatenus similis ess, quod metro nitatio sit bonoruni T in in Vertit Epic Oet reesso far,it tragic, as et is an imitation os reat character and actions by means in oris . Omissi verbis μεχρι μόνου μέτρου. ouiston QTyrwhitti versiones si iussae sunt, repugnat sibi Aristoteles, iam dicens, po Oetam esse tragoediae similem eatenus, quod uno metro nilietur bonos statim Ver addens, popoeiam a tragoedia differre, cytio illa ta-
Iur metro simpli es. Fecit igitur Aristoteles idem notam sini-litudinis Quis Pitudinis tragoediae, popoeiae. Quod
cum in philosophum nostrum cadere non ponit, arbitror, Iocum alio modo esse intelligendum. N χρι μόνου μετρου non est et tenus, sed solo metro excepto Iam totum locum ita verterem : popoeia tragoediae similis es solo metro excepto. Est utraque imitatio rerum o personarum gravium sperfabulam . An μεχρι vim habeat praepositioni exclusivae, dubito quidem enimvero non inest tot loco sanus aliquissensus, nisi hanc vim illi tribuas. In textu uncinis inclusi
μετα λόγου. Codd. quos excussit Victorius Comment. . et nec non Medi c. omn. Ven Leid. dris . 74 I. Oclo. M s. Moret 2938. Guelph. pro μετὰ λόγου dbent με - γ λου. f. etiam Cat. bibl. Escorial T. I. p. 367. Pro vulgato ἡ κολουθ ii σε rescripsi cum Hein si O, Rei Zio, aliis, mκολουθησε nam sequitur τοῦδε . . . Sic etiam Cod Guelph. In Ven. 'eid. les itur ii κολοὐθησαν. Tuiningius Notes p. 226 opinatur olim lectum fuisse: in μεν οὐν έ ποποι tu τητραγα δία μέχρι μόνου του μετα ό λου μίμησιν έναι σπου-
δ' ciων ἡ κολούθη υν. Vide eius versionem. Tω δε το μέτρον α πλουν χροιν Codd. Medi c. A. Ven. Leid. το δε μέτρον τλ. . Medi c. B. C. D. το δὲ τ μ. απλ.4. Pro ἔχει Cod. Leid. εχει.
si μεν γὰρ τι μαλ ιστα Ita dedit Victorius. Ttientur es etiam liber l . ore L mod Guelpheib. Edd. Ald. Camot Basil Wechel. Castelvet r. Hein s. Robor teli Mad.
382쪽
Syl Casati bon. Duvall. Gouiston Oxon. Cooke Upton. Hartes mini antei η μὲν ὁτι μὰλ στα Vi istorii lectionem in textu expresserunt Morelius, Rei Ziusin TyrWhit t.
f. I. Περὶ Γν οὐ τῆς ἐν ζαμέτροις αια ητικ iis Restituit hanc lectionem Victonus e tribus Codd. g. Sic Aristoteles stipra cap. II, ): ταυτας μεν ουν λέγω τὰς διαφοροις
Cum Codd. Victor conspirant Medic B. D. Ven Leid. Pam s. roclo. s. Moret Guelph. qui tamen pro μιμητικr haher μιμησεως. Cod Med. C. ουν τοῖς ἐξαμέτροις μιμητικοῖς Med. A τῆς ἐν τοῖς ξαμέτροις μιμητικῆς Ed Ald.
μητινης Vel quod fortasse verius esse putabat, τῆς ἐμμέτρου μ. nam popoeiam non necessario hexametri condi. Sed lectio Victorii Codd. auctoritate suffulta retinenda est. Περι δε τραγωδίας λέγωμεν Codd. Leid. Paris. o 38. α938. Medic edd. Alii Basil. I. λέγομεν.
γελία misericordiae & metui Vide Leglapi Hanab Dram Atti rete T. II, p. 96. Viti uin aliquod scripturae, interpunctionis igitur erat manifestum, quod ut s anarent, Varia conamina interpretes fecerunt. Maximam difficultatem itidem movebat τὸ ΑΛΛΑ, ii ippe tia coniundi ione narratzo opponebatur miserisoriae minetur. Caslelvetro ver-
383쪽
tebat O non per narratione. Et ostreis Io Indiaca per siser cordia D per spavento c. Verum ἁλλα verti non potestolire a cib. Dacerius in versione Gallica το ιλλα plane misit Vertit: 'tine actiqn , qui sansi jecour de lamari Hon parte moen de a compilion de a terretir c. Twiningius Alotes p. 23 Ohic cum omnino naan cuna esse ratu S, qualis tamen esset, in hunc modum restitui oportere censuit: χωμις καστο των iδων ἐν τοῖς μορiοις forte IA δρώντων , κα ου δι' et παγγελιας ' ἁλλα ι ελέου καὶ ςόβου . . . Recte quo ii interpunctionem. Compertum
est hodie, quod iam liber Stus Morelli versio Paccii docere poterant, in plurimis Codd. τὸ ἁλλα deesse, ut in Mediceis omnibus in Veneto Guelpherbytano Tollendum igitur illud isse iudicavit instanteius Cnit. p. 2 8), S sustulerunt TyrWhit tus in ei Zius, quo equidem secutus sum. Quae in contrariam partem disputavit Loebel doctus vir iuvenis, in comment de Arsotelis notione tragoediae , Lips. 786. p. 7. nil me moverunt Sensum totius loci in versione Latina expressi pro χωρὶς κα στου TyrWhittus maluit χωρ is 4κὰ στω, ut magi perspicuum. Recte. Dederat hoc iam Reietius in ipso textu. Habent etiam infra f. 3. Codd. praestantissimi χωρις τοῖς ειδεσι Ἀπαγγελίας pro vulgato ε παγ γελιας rescripsit iam Victoritis Aristoteles supra τῶ δὲ τ μέτρυν ἁπλούν χροιν , καὶ ἀτταγγελια isi να dissere popoeia a tragoedia . Legitur etiam α παγγελiet in Codd. Moret. Veneto Cod. Med. A. habet ὰγγελιας Tην των τοιούτων μαθημὰ των pro παθημάτων non est lectio singularis editioni Aldinae, ut notavit Harlesius, sed agnoscunt eam Codd. Medic omne S, en Leid Guelph. Paris. I74 I. o o. 2938. vers. LBt Vallae, edd. Camot Basil. 1. a. echel. In margine ed. Basil. 2. notatur παθημάτων , quod in ed. Basil. 3. in textum migravit Scipio Asrseus in pracf. ad Meropen filam, drama Tusco idiomate scriptum τοιούτων glossema redΟ-lere arbitratus est. Tvetur autem illud Le ejus l. l. Referendum est τοιούτων αDαὰ των ad assectus ab Aristotele commemoratos misericordiam is et hi m. otabilis
est philosophi nostri locus de affectuum purgatione Musices ope Polit. VIII, 7. Provocat ibi Aristoteles ad ea, quae in libris de Poetica nisi us de asse diutina purgatione
dictitrus sit oi δὲ λεγομεν την καθαρσιν , νυν με ἁπλως, πάλιν δὲ ν τοῖς περὶ LIoni τι κii εροὐμεν σαφεστερον. - Sed
384쪽
lide omnia interciderunt. Desenderat in his haud dubie Poesilia tragicam contra Platonis de re pubi III, init. crimini itiones, fiod affectus misericordiae , et his tragoedii immis excitentur, adeoque nutriantur validioresque eLsici uatur, tim noster contenderet, eo poesi traeica le-
Vari .exha Liriri , proinde assed tum liorum purgationem optis illa proprium ju is finem tragoediae. De descriptione trag)ediae Aristotelica vide omnino praeter laudatos ab Hartesio ad hinc locum egrest iam Ninivit notam Pag. 23 sq. mes se Commentarro the Poetie of Aristotis
'O38. edd. Ald Camot Basil. I. a. ecla et Roborteli. Mad. δή. δυσμένον ἔν λογον Deest λεν in Cod. Med. . In ed. Moret vitiose δυσμένον. Γον ἔχροοῦνται ρυθ αδ και αρμον tu ν καὶ μέλος Victorius legit μέτρον pro μελος , approbantibus Castelvetro Gouistono Anonymo in notis d. instant. p. 2 9 Esse enim μέλος idem, quod αραον iαν. Vide Victorii Comment. p. 7. Hein- sitis iei Zitis μέτρον in textum receperunt Monuit Har-le suis, e post eum Tyrwliit tu , non bene sic emendari, quoniam μέτρον rursus idem sit tim ρυθμ*. Aristoteles supra cap. τα γαρ μέτρα θότι μόρια των ρυθμῶν στι, φανερὸν Voces iditur και μέλος delendas credidit Tyr hi t-tti , Ut ex glossemate ortas, in quo tamen ei non adsti-pli lor. Nequaqtiam idem est μέλος cum ραον iet. Spectat potius δραογiα, ad concentum musicum instrumentalem, que ira vocant s. die must ali che Beeleitune, αμέλος ad cantum de Gesang. Iam sensti est Sermonem coΠ tum dico habentem rhythmum metrii na, harmoniam sive musicam instr timentalem concinentem ho melos canthi m). Nil in clio rus canebat μέλη cum harmonia, i. e. ccinente musica instrumentali. Vulgata igitur lectio, quana omnes Codd. firmant, non mutanda est. Tδ δε χωρις τοῖς gi δεσι Ita restitui, fretus auctoritate
Codd. Victorii sevid. Comment. p. 38. Medic omnium,
en Leid Guelph. Paris . I 43 2938. O OO. Vulgo τοδε χωρὶς των εἰδων Rei Ziu rescripsit, ut stipra, το δὲ
385쪽
hene, iudice etiam nonymo apud Winstant not. p. 279.
σιν iam in ex in Heliasius, Balteusius, Rei Zius. Expressi hanc edtionem Ricco bonus in versione sua quod mani sum omnibus vim habet. f. 6. Ε τε δε πρὰ ζεώς ἐστι μίμησις Codd. Medic omnes
των RUt τουτο. O bene Vulgatum tuetur Vidi orius Comment. D. C; quem interpretem non accurate satis coniu-luit instant eius, uni castigans, quod Madio adstipula tus fuerit. I α δ ηθη, κὐθ' ί ποιοί τινας ariant Codd. edd. Nostram editonem habent Codd. Paris ac do. M s. Moret. Guelpherb. .edd. Moret Helias Sytb. Casa lib. Duvall.
Gotiis on Balteux Oxon. Upton Coohe, Hartes. Reig. instant. Visior ius troque eam in verssione Latina reddidit Codd. Venet Leid. Medi c. A. καθ ο ποiους Vitiose. Codd. Paris. 2C38. 2938. Med. B. C. D. καθ ο ποίους. Id tuentur edd. Ald Camot Basil. echel. Robor teli Caselvetro Madius in textu hahet α; ὀ ποίους In notis autem nostram lectionem reponendam esse coniectura si e-cutu est. f. . Καθ' α ποιά τις ἐστιν Eadem scripturae varietas in Codd. In Medi c. A. C. D. in Veia καθ' υπο . Codd. Leid Paris. 74 I. 2938. καθ ο ποιὰ Edd. in nostra lectione conspirant. νῆρος, dici isti Deest cita in edd. Ald Camot Basil. Wechel. Castelvetr Robor teli Mad.
χμὶν τοι τοῖς ειδες ινλLocus a Criticis conclamatus, , ut
386쪽
nunc legitur, in lanabilis. In αυτων subintelligunt interprete των ποι ψωμ' nec aliud quidquam subintelligi potest. Quod si itistum verborum enitim spectes, haud paucos
poetas his tragoediae panibus usos esse, repugnant, quae subsequunt Ur omni tragoediae has partes inesse Dacerius, Gouia sonus, Baucrisius verterunt, ολιγοι, ii ny a re que potnt de foete, noetae plerique, quem sensum verba, quod recte monuit Wining Notes p. 249 , vix admittunt. Hunc sensum autem si extorqueas , quid sibi vult ως si πεῖν , sive refera ad υ, iγοι, sive ad ιις ει Igσι, lucraberis nihil Codices medelam non asserunt Medic C. QVen. pro κέχρηνται habent κεχρηται. tibi ungam IV Uantiit animad ersionem p. 2 9): Non omnes poetas iis partibus usos esse ideo fortasse dixerit philosophus quod
nonnullorum ίθεις ει σὰ τραγωδ αι, alii contra πρότερον
τα συνiστασθα ι , - Liceret forte locum sic interpretari, nisi obstarent sequentia, insertum esset ς ει πειν --
Addit quoqtie doctissimus Britannus , , Sed totus hic lo-CUS, it pote vitio naulticipii laborans, enis modi est, ut nec sensum aliquem commodum ipse praebeat, neque ex Codictam varietate aut coniectura amo his sublevari possit. , , - γ hutus locum silentio praeteriit, in alii minu obscuris .corruptis milli US. και γὰρ ὁ . ιν in παν Codd. Ven Leid. Medic Α.C. D. versi Vallae, edd Ald Camot Basil Wechel. Casielv. Roborteli. Mad. in textu ο ιις Codd. Paris. 938.etoclo. 14s. Moret. Guelpherb. Medi c. B. 4εις. Nostram lectionem . iam a j1., io sep ios propositam, in Vetustissimo libro Sto invenit Victoritis, primus in textum recepit. Videtur utique sensus eam exigere Tria comperi
exemplarai, ait adius, in quibus 'Od. ιν non ο ις legebatur; sed Od. ιν erat in mar ne , nec eadem manu , qua liber exaratus erat, illa vox enat descripta. Quo fit, ut existimem, eos qui ψιν scripsere , non quod exemplar, n qu . . ιν legeretur , habuerint, sed ratione duce in eam sententiam de υenisse, ut meram mΠIn castigandam utarint; quorum ego iudicium n.Iίγο- Pere commendo. - Curtius in notis versioni Germanicae
Poetices Aristotelicae sit biectis Cp. 1eto mavult ο ις,
stotelem ipsam O integrum dramatis in scena exhibitionem sόα-
387쪽
ficet deinde supra Aristoteles 3 ιν inter partes ipsus tragoediae enumeravit: μυθος, καὶ ni θI3, καὶ ἐζις καὶ διανοια, καὶ
ο ις, καὶ μελ. ποι ice. Igitur ὀψις nihil aliud est, quam quod nos dicimus die Decoration. Rectius forsitan magis ad fidem Codd. Storum plurimorum legeretur eις, quod facile in o ιις mutari potuit. Cum tamen sensit eodem redeat, sive legas δ ιν sive . . εις, praeterea Aristoteles supra deo ει numero singulari, non de Kιεσι, Oculta sit, equiisdem Od ιν praeferendum duco. Ceterum ingeniose quidem, nimis tamen audacter, Castelvetro pag. 32 non solum
o ις, sed etiam sλυθος - λεξις - δε χνοια reponere voluit, ut παν casu acculativo sumatur. Non negandum est, hac
correctione repugnantiam του παν si casu appellativo intelligitur cum proxime antecedentibu ου Ἐλι γοι κέχρηνται sublataim iri obstat tamen Codd. auctoritas. Anonymus apud minstanteium not. p. 28o haesit in oce παν Si enim subintelligenda sit vox tragoedia, πασα Aristoteles scripsisset; si τραγρύλποιος vox πας requirenda esset. At qui harum neutra cum sensu loci cohaeret. Dixerat enim Aristoteles τούτοις ου ὀλiγοι - κέ χρηνται, im si sient,
qui non uterentur. Ergo non Utuntur omne, Legendum itaque videtur κε mται τοi, ειδε τι πῆσι & postea, και γ u a ο ιν ἐπιουσι, και θος , pro καὶ γὰρ δει ν ἔχει α Vox παν
igitur loco, quo legitur' ulgo, extrudenda es manc emenis dationem, si senium respicias, non incommodam censet Winstant ius , sed scriptionis aut pronuntiationi ratione habita parum verisimilem Coniecturam igitur profert aliam qua nautationis ope leviculae loci dissicultatem quodaminodo tolli arbitratur: τουτοις μὲν ουν οὐκ /iγο αυτων ως ειπεῖν κέχρ13νται τοις ειδεσι καὶ γὰρ -ιιν ΥΚ εχροι παν vi Z δραμ. α', M θος , καὶ μυθον , και λέξιν , και διανοιανωσαυτως, . . , pauci lii OmnibuS, velut formis, iit ita
dicam, usi sunt. Neque enim unicuique ita felici esse contingit, ut omne numero expleat, Atque pariter ωσαυ- τως in moribus, coniis tutione rerum , dictione Sc elaborandis praestet. Quam coniecturam loco aliquatenus mederi haud dissiteor, quippe qua ad la ibita sensti tri pariunt verba tolerabilem oecum constantem Manet tamen suspicio vitii adhuc in verbi cu Hιπεῖν, in voce πῆν uis de posita: nam etiamsi subintelligas δρῆα et, dura saltem ellipsis; sicut non minuS dura es in verbi S υκ ὀλiγο αυτων,
ubi supplendum est των ποιητων, quod ipsum ideo pro αυ-
388쪽
των reponere voluit Cisses: etro. Equidem locum intactum reliqui, exemplo r ei Zii, Tyr hitti, aliorum. f. II. ιμησi ἐστιν ου κέν ἡρ πων , ἀλλὰ πραξεων' Codd. Leid Paris. II i. 2938. 2C o. M . Moret. Cod Guelph. vers. Lat. Vallae cic Paccii πραοεως. Rescripsit πρὰ εως intextu Violortus, quia in hac tessione Codd. eius conlpirabant, atque etiam tr3goedia , Ut ait, unius, non plurium fa-eiorum , sit imitatio Comment. p. 63 . Enimvero Codd. laudatorum fidei opponi pote: audi oritas aliorum in πρ
ξεων consentientium. Quod vero alteram Victorii ratio-Dem attinet, non ani in advertit docillsimus interpres, philosophum de argum erit tragoediae generatim Limiae loqui. Sic modo ante dixit: αέγιστον - η TO A PAP.MATΩΝ
cdd. desunt. Excidiis autem ea ol ,, restitui in textum Oportere, non solum sensus flagitat, qui illis omissis fit ni ancus, sed etiam docet ipsa lectioia is varietas in Codd. Obvia. Dicit Aristotelas, tragoediam esse initationem acti
ni S, Vitae, se .chatis atque insesicuatis. Per it et enim felicitas in actione consistit. Cur hoc dixerit philolophus desola Iesioua te Nonne etiam inimicitas in actione consit it ZIn aprico est , verba και ἡ κακοδαιμον tu in textu desiderari. Paullo post felicitas infelicita ex aetione oriundae iterum iunguntur : κατα δε τὰς πραξεις εὐδαμοiες, A TOT NANTIO N. Reddenda textu illa verba est , ut sensti evadat plenus, integer lana vidit Casere uetro p. 39 Atii tamen non
adiltpulo coniicienti insuper pro καὶ Siου , Legra ευόαιμο 'iczς και κακοδαι Moliet , legendum et se και βiου και εὐδαiu ονος καὶ κακοδαhλονος, quasi novili ima verba in explicationis τουριου causa addita. II insani ius not. p. 28o additamento illo non opus elle putat. Affert plura loca Aristotelis aliorum , UUi Jolia felicitas in aditone consiste te dicitur. En ini- vero ita hoc nostro loco non de solabellait.rte sermo est, ut in laudatis a in lanicio sed de jelocitate, de in f tacitate, quae Atriaque tragUediae argumentum constituit. t. insta
389쪽
cap. VIII. Ergo ex locis laudatis colligi minime potest,
verba καὶ ἡ κακοδαιμονie in nostro loco absque causa fatis idonea desiderari. - Codd. Medic omnes, en Leid. Guelph. Paris. 74 I. 2938. O4o. haud dubie quoque ii ber s. Morelli, quamvis hic nihil de hac testionis varietate monuerit, cuin ceteroquin in omnibus eius liber cum Paris. οή . conspiret pro viligdi καὶ κακοδαιμονιας κο
paret igitur, in quibusdam Codd. Verba καὶ η κακοδαιμο pie legi, quae in editis non leguntur, desiderari vero millis, quae hi agnoscunt. Vera iri imina testio restitui potest, si textum vulgatum ex memorati Codd. quatenus mancus est, expleas vice versa resarcia Codd. lacunani ex editis orta est lectionis varietas defectus ex festinantia librariorum, qui Codd. exararunt, e quibus ceteri flu-Xerunt. Peccare potuerunt in unam altera in partem eo facilius, ito ea dein verba quidem longioris formaestatim repetebantur. Reprehensionem itaque non incurrere mihi videor, quoniana verbi καὶ η κακοδαιμον Ια adhuc desideratis in teYtu ipso locum dedi. Κοι το τε δεος πραζις Tiς στιν, ου ποιότης Cf. thic. ad ico m. I, 3 - o Magna Moral. I, . . Et hic ad Etl-dem. II, 1. Exposita est a me Aristotelis doctrina de summo bono uberius in Lehiauch de Geschlahre de Philosoph etinfeiner kratifchen Liseratur dejesben, P. IlI, p. 2 - 28. Verba ου ποιότης desunt in Cod Paris et o 38. i. 2. Oυκουν οπως τι ii 313sαιμ. ii σωνται Scribendum est cum Rei Zio ου κουν, quod etiam edd. Vetere.&Codd. Paris agnoscunt, non, ut vulgo in edd. recentioribUS, ου κουν Pro
nec non editiones amo t. echel. Casletu μιμήσονται. Perperam. Συμπεριλαμβάνουσι δια Vulgo συμ περ λαμβάνουσιν διά. f. 3. Eτι νευ μεν πρ οεως Restituerunt hanc lectio nem e Codd. suis in notis aditis, Victorius in textu Eandem tilentur Valla, qui vertit rursus citra actionem. Codd. Vera Leid Paris. 938. odo. M s. Moret. ωGtiel pherb. Recepit eam in textum quoque Tyiwhitius Vulgo misso τι legitur, νε μεν γαρ πρὰ εως. Cf. in stant ei not. p. 28 I. Και λως ποι α πολλοὶ τοιουτοι οῖον Malti it steli e-tro p. 42 τοιουτον, οῖον, viz. πεπόν ασιν ex sequentis
390쪽
bus supplendum. Sed nihil mutatione opus est. Cf. Wi
o μὲν γὰρ Πολυγνωτος ἀγαθος ἡθογραφος Ita dedit Vie&rius e Codd. suis. Connrmant lectionem Cocld Leid. Ven. Paris. oclo. M s. Moret. Guelpherb. versiones Vallae Paccii. Secutae sunt eam edd. Castelvetr Casa ub Duvall. Balteux. Rei g, artes, Tyrwhit t. In ceteris edd. legitur ἄγα θων ἡθογρ φος, quod defendunt editor Oxo n. 76o &Winstant eius. Utique legendum est ἀγαθός. Non enim Aristoteles loquitur de pictura vel honorum Vel turpium morum, sed de pictura morum omnino, quae Polygnoti praeclara, Zeuxidis nulla erat. Nec aliter video iudicasse Tisiningium Nores p. 2s I. Pro ουδὲ ἔχροι 1 θος in verbis se a uentibus in textu Cod Medi c. A. habet οὐδ' ἄν ἐχη Melius
forsitan. f. q. Οὐ ποιησε ο ὐ της τραγωδίας ἔργον Ahestri a
Codd. Ven Leid. Paris. 74 I. 2o4o. s. Moret. Guelpherb. 4 vers. Vallae. Non invenit οὐ Victorius in plurimis Codd. suis, quare illud etiam sustulit. Vide, quae fuse disputavit Comment. p. 7. Non bene fecit Victorius. Sensus loci necessario particulam negativam requirit, quam insuper tuentur reliqui Codd. in his Medicet omnes, Medd.
In Ald legitur οὐ ποι-εις, operarum peccato.
Ἀλλα πολυ μαλλον η καταδεεστερομ τουτοις κεχρημένη
τραγι)δiet Codd. Medic omnes & edd. Ald Camo t. Basili. . . echel ii καταοεεστέροις. Hanc lectionem valde ab si irdam esse, recte pronuntiavit ad ius p. II O. Videtur ortum traxisse ex eo, quod in nonnullis Codd. legebatur in antecedentibus ποιήσει ἐργον affirmative quare, ut sensus sibi constaret, ii in i mutari debuit. Rei ituta in aliis Codd. pristina lectione οὐ ii σε mansit tamen altera cor rupta ii pro . Hinc it in Aldinam eamque secutas editiones irrepsit, quamvis hae οὐ τοι, ει habeant. Maluit ad ius quoque καταδεεστέρως pro καταδεεστέροις inscitia Graeci mi. f. II. 6. T. I 8 ΓΠαραπλμιον γάρ έοι - δε τερον δε ταηθὴ Hic locus in Codd. edd. vulgatis valde turbattis est. Ausus suin verba pristino vero ordini restituere , nec vereor, ut futurus sit, qui me propterea reprehendat.
Nil seci, nisi quod sana ratio iuberet, obstantibus licet Co-