Opera omnia, graece;

361쪽

μουσικόν τι Carmini autem inii sic argumenti nullum in antiquitate vestigium : physici argumenti exstiterunt carmina plura speciatim Empedoclis, cuiu in textu mox fit mentio. Receperunt He insit coniecturam iam ita textum Balteusius, Haries, Rei Z, nuperrime etiam TyrWhittus, quos seqtii nullus dubitavi. Διὰ το μέτρων έκφέρωσιν Cod Medi c. A. διὰ το μέτρον. ora male. Pro ἐπιφερωσιν edd. Ald Basil. echel. Roborteli. Mad. κφέρουσιν. ni o Cod. Leid. edd. Roborteli Victor Mad. A. Dμοιως δε ανυ Codd. Medi c. A. C. Ven. μοίως δ' καέ. Γαθαπερ αιρίμ. ων ἐποίησε Κενταυρον' Ita recte emendavit Victorius e Codd. suis .ex Athenaeo XIlI, pug 6O8,

ubi hic de Chaeremone ait: ν δε Κενταυρω οπερυρὰμοι πολυμετρόν εστι . . . Nec aliter legunt Codd. Guelpherb. Paris. 74 i. o4o. 2938. COd. Medi c. A. C. tu Vener.έπi αυρον. In margine Veneti manu eadem correxit γρ.έπικένταυρον Cod. Leid habet επι ταύρον, sed eadem manu supra scriptum est κενταυρον. Ex receivioribu editoribus in textu iam exhibuerunt Κε, ταυρον He insitu S, B ei Zius,

ποιπὴν προσαγορευτέον Constituit Tymhitrus hunc locum

sublata interpunctione post μέτρων 4 reposita post α

giαν, ut sensus exeat hic quemii odum Chaeremo tanta rum fecit, hapsodiam mixtam , ex omnibus metri non satim is Poeta nuncupandus est. tiae tamen constructio vulgua durior est quare vulgata in retinui Verba μικτὴν ρα- ιωδίαν

glossema putat Tyrwhittus, absque causa idonea Vibitorius

sensu prorsus ei contrario, quem Aristoteles e primere voluit S invitis Codd. omnibus. Vide metorii Coin mei tap. 17 Tu inungi notam , qua nostram editonem a Victorio defendit p. 6 sq. Plures Victorii Codd. nec non Medicet in edit minstant excerpti omnes. Venet. uelpherb. Paris. Odo. 2938. sicut etiam d. Oret. υκ In non agnoscunt Male. Alii Victorii Codd. Guelph. Me dic. B. aris. χοὴo. d. Oret. καὶ τουτον ποι oti habent.

362쪽

, ,1 ANIMADVERSIONES CRITICAE

insitus προσαγορευτεον cum interrogationi nota legi iubebat. Non nec elle Balteusim pro υκ 1δη καὶ di Uit υχάττον Pessime. Miror sane, quod ei ius hanc lectionem receperit.

Πεyi μὲν ουν τούτων λωρίσθω Cod Medi c. B. τουτο. Mad. ΛIoret Balteu διορισθω. Male. f. . Eiσὶ δε τινες , αῖ Codd. Medic Venet Guelph. Paris. O4o. 2938. edd. Basit. Moret. 7.χσπερ 1 τε τονι δ δυραμβων πο in σις' Vulgo διθυρααβικων. Restituit διθυραμβων recte Tyriohittus, assentiente etiam Cod Paris et odo Guelph. Medi c. . ex corr. Idem iam dederat Morelius. Καὶ ἡ ων νόμων Ita legunt Codd. Venet Leid Parisienses collati omnes, wGuelph. In Veneti margine eadem manu adscriptum est νομιμων. Eandem lectionem tuentur versio Latina Vallae, edd. Ald Camot Basil. I. ed Basil. a. in margine habet μίμων, unde illud in ed. Basil. i. in textum migravit. Victor Roborteli. Mad. Benii, mechel. Moret Castelvetri, Riccob. Heins Oxon. Gouiston Reig. Hartes Upton Cooke, Tyr hiit. Infra q:ioque Aristotcne iungit τους διρυρὰμβους και τούς νομους. Codcl. Medicet Varr. I L. d. mechel annexae , Alex. Paccii vers. Lat. edd. Basil. 3. Sytb. Casa ub Duvali minis stini habent μ ων Male. Διαφερουσι ιε Editi Basil. διαφέρου ν ε operarum peccato. χτι αἱ μὲν αμα πασιν Codd. Ven Leid. Med. A. C. f. 8. αυτας μὰν οὐ λεγω Codd. Leid. Paris. 2938. οὐ. Vitiose. Ἐν οἷς ποιοῖνται in μίμησιν Sic recte emendavit Erotius Aristoteles infra Ἐν τρισὶ δ', ταυταις διαe οραις

α, και ς. Cf. Victorii Comment ad h. l. p. 9. Hein si in Ol. p. 72. TyrWhitt. p. 2 o. Secuti suiu id orium iam Reigitis WHarlesius Vulgo εν D. Ceterum totus locusTαυτυς μεν ουν λεῖ - ποιουνται την μίμησιν excidit in

edd. Robortelli, adii. A P. III.

363쪽

AD LIBRUM DE POETICA rim

a a. Recte sustulit interpunctionem post βψλτίονας Victorius, quam plurimae edd. habent, quae falium sensum

parit. Η Ιίρονα , ἡ τοιούτους, κνάγκη μιμεῖσθαι Restituit Verba ν καὶ τοιούτους, αναγκη μιμεῖσθαι ex tribus librisbas . Victorius. Desunt ea id edd. Ald Camot. Hinc etiam factum est, ut in Aldina post βελτίονας incidet ethir, οἱ καθ' ημῆς intelligerentur ii, qui postea vocantur οἱ τοιούτοι intra οἱ δμοι M. In edd. Basil. echel. Roborteli. Mad. Sytb. Casa lib. Duvall. Gouiston Oxon. Upton COOhe,

instant leguntur Verba αινὰγκη μιμεῖσθαι, missi η λὶ τοιούτους. oretius dedit ex libro suo Stois καὶ τοιούτους, expundiis verbis ανάγκη μιμεῖσθαι, sine quibu tamen, ut recte monuit Victorius p. i), sententia evadit hiulca In Codd. Medicet quatuor collatis desiderantur verba καὶ τοιούτους, αναγκη μιμεῖσθαι Codd. Ven Leid Gue Pherb. Paris. 74 I. 2o4o. 2938. habent ii και τοιούτους, omisso εναγκη μιμεῖσθαι. Fuit forsitan in his liber, quo

Morelius usus est Victorii lectionem reddiderunt Castet verro, Heinsius Hartes. Rei QTyrwbitt. quidem dedi

Pro η era τοιούτους cum Batteusi ii τοιοὐτους , quod hic

testatur legi in Cod Paris. approbante censore editionis Balteusianae in Bibliotheca philol. oetting. Vol Ι, . I, p. 82.

's σπε ο γρα φεῖς , Πολύγνωτος μὲν κρειττους, Παύσων δε χεiρου , Διονύσιος δὲ μοίους ει κα ε moti onus inter-PUnxit: σπερ ι γραφεῖς Πολύγνωτος μεν κρεiττους . . λ. ita ut σπε ο γραφεῖς pertineret ad periodum proxime antecedentem .sequentia constituerent periodum per sq.

Minus apte Saltem ovistono interpunctionem sic nautanti legendum fuisset: ολύγι ωτος μεν γὰρ κρ uti ex Codd. dederunt Victorius, Morelius M legitur etiam in Cod. Guelph. f. de pictoribus memoratis Aristot Polit. VIII, 3. Aristoph. Pliat. s. o a. laesmophoriag. s. s8 Achari . s. 834. Aelian Var. Hiii. IV, 3 XIV, 3. Plutarch. Vii. I imol. Vol. I, p. 46 ed. Steph. Suidd v. Παυσων Erudi te eleganter in hunc locum commentatus est in x angius Note p. 69. Loco Patisonis legere iussit Pausa'niae l. Boden in Comment. Ι de umbra poetica p. 3, quod Pausanias impudicus pictor fuerit, Aristoteles vero non aliam ob cautam interdixerit iuvenibus tabularum ausoni adspectum, quam ne eorum phantasia imaginibus im-

364쪽

xa ANIMADVERSIONES CRITICAE

Vulgo κα ἐστιν τέρs Male , cum antecedat ξει.

A. Paris et o o. d. oret ex libro Sto πασας τας ἀνομ. Porsitan legendum πάσας ταύτας . .

I si inui. περὶ τους λόγους modd. Medice omnes Venet. Ieid Guelph. Paris et o o Cod. Moret. καὶ το περὶ . .

Κλεο*ὼν δε ομοίους Est haud dubie Ctiophon hoc loco

memoratus idem cum eo cuius dictio infra cap. et velut nimis humilis traducitur. Utrum fuerit quoque idem cum nostro Cleophon quem Aristoteles Rhetor. III, 7, per

strinxit, an forsitan orator huius nominis diversus a poeta , ut opinatur Tyr hit tus, pro certo alfirmari nequit. Laudantur a Suid decem Cleophontis ah filae, ut poetae Atheniensis tragici Esrdinavero desideratur ad nostrum locum illustrandum carmen Cleophontis epistim s. ἐν ιιλομε- τρ α', non dram .atiotim Probabile est, ut pertinere τον ἀν- δοῦ bυλον si v ut nomen correxit Winingitis pag. 74,

J Io i δρὰ βουλον , cuius meminit Aristotele de Elench. Sophist. cap. XV, poema coliticum c leophontis epici generis , M. tri Homerico simileri nisi dixeriς, compositisse Cleophontem carmen epicum hodie deperditum utque adeo a veteribus non mast ni hahiriim . hinc a Suid ignorat una vel omissum. 'id Vidior ad h. l. p. a. Robortet l. p. 2I. Twining l. l.

Omittim o ante τὰς Codd. Medic Venet Leid Guelph. - Vuli Aristoteles, fleremonem primuna panidias Athenis in scenam in diixisse, iisque in certamine raniatico vicit se. Nam praeter eum etiam Hipponax, Epicharmus .alii

Hegemoriis aeqUales comoediae veteris poetae, parodii Siis sunt Athen. XVI p. 99 A. τούτων si πρωτος gizita. 27ὀν i τους ἄγωνας οὐ θυμελικους γε μων, καὶ παρ'

365쪽

AD LIBRUM DE POETICA a 9s

A 11ναίοις ἐνικησgν ἄλλαις τε παρω Παις καὶ τη Γιγαντομα.

go ικόχαρις. In contextu Graeco ed. Tyrwhitti male im- Prestum Νικόχαρης rectius in nota Νικοχὰρης Castelvetro Coniecit p. 43 pro την Δηλιάδα, legendum την Δειλιὰ δα, quasi ' πο των δειλαν ab actionibus timidorum imitandis, denominatum esset poema une ostroniade . Verum Vulgata lectio bene defendi potest. Erat Delia, descriptio ludicra insulae Deli, eiusque incolarum, Axi md partem sacrificulorum , coquorum, cauponum, propter tir bd mPeregrinorum ex omni Graecia confluentium QApollini jacra facientium Plura dabit Tyrwhittus ad h. l. instan-leius seno t. p. et a pro Δηλιαδὰ coniecit Δηλiαν, cuius Nominis fabulam , argumento nobis ignoto , docuit Aristophanes. Citatur ab Athenaeo Delias, opus prosaice scriptum, historiam Deli continens, auctore Sem Delio de quo hic non serna est. Vid Roborteli pag. 22. Mochares fuit Atheniensis Laudantur plures eius fabulae ap. Suidam. Apud Pollucem X et , icochares audit ico charmus. Ma-Ie. Cf. Fabric Bibl. r. in cat poet com dei, crit. f. . Περι τους Dθυρὰμβους κά περὶ τους νομους' Sic legunt Codd. collati omnes, praeterquam quod in Medic eis, Leid. Paris. 2938 omittitur περὶ ante τούς νόμους Edd. quoque Ald Camor. Basil. Victor Roborteli. Mad. Ben. Riccob mechel. Heins mouiston Glasg. Balteus Oxon. Cooke Upton Rei Z. Hartes habent καὶ τους νόμους Edd. Moret QTyrWhit t. καὶ περὶ τούς νόμους. In variis lecti. ed. Wechel annexis, marg. Basil. 2. legitur καὶ τους ρυμους. Recepit hanc lectionem in texiti in Sylburgitis, sicut etiam supra τοῖς QMοῖς substituit iμους, propterea, opinor, quod significationem poeticam τῶν νομων nesciret, scripturae vitium in vulgata lectione suspicaretur. Exed Sytb lectio καδε τούς μiμους transiit in edd. Casau b. Duvall. Winstant. Uς Πέρσας καὶ Κύκλωπας ιμόθεος καὶ Φιλόξει ος, 1μη - σαιτο ἄν μ' Multilia desudarunt in sanando hoc loco valde mendos viri docti Primum indicabo lectionis varietatem Cod Paris et o 38 edd. Ald Camot Basil. Robor-

366쪽

1 1s ANIMADVERSIONES CRITICAE

πεογας καὶ Κυκλωπας Cod. Leid. ως περγὰς καi. Ita quo que Paris. 938. Codd. Parii oo4o. 74 I. Guelph. ως περγῆς Κυκλεύπας. Od. Medic C. σπερ γας Κυκλ πας. Eandem lectionem e libro sito Sto notavit Morelius. In textu dedit σπερ γὰρ . Cod Medic D. σπερ γῆς Κυκλω πας. Cod. Ven. - Πέρσας, Κυκλωπας Medita A. B. εις Περσας Κυκλωπας. Lectioni ex Aldina propagatae ως περγα καὶ Κυκλωπας cum nullus sensus inesset, emendavit eam iam Victomis in Commentario ad Aristotelis Rhetorica, non ex Codd. ut ipse fatetur, sed ex contemara Franci es Medices, in hunc modum : ως Πέρσας καὶ Κύκλωπας. Hati l ipfiteor me dubitare, an haec Victorii coniectura ς Περσας Ilius Codicis auctoritate confirmetur. N

tata quidem est lectio talis e duobus libris Mediceis, e Veneto e Guelphe rhytano in edd. Winstant ei id in append. ed. Tyr hi tri), sed vereor, ut recte oculis suis viderint, qui hos Codices excerpserunt salte in in Guelpherhytano, quem ipse inspexi, minime ΓΠερσας, in in appendice ed. Tyr la notatum est, sed ως περγα legitur. Diserte etiam asserit Victorius p. 24 se, Περσαις dedisse nullius calamo exarati libri auctoritate, quam υis lares viderit. Neque tamen 1ilentio praeteribo, Robori ellum in Cod. Sto Περ- σους ναὶ Κυκλωπας invenisse. Ut ut sit, praesidium petiit Victorius emendationi suae ex loco Pausan Arcad. p. O Ied. v in Πυλαλύ - ἁδοντος Tιμοθάου νόμων του νιλη-σiου 4 σχες , και καταρξαμένου της dδης, Κλεινὶν έλ. ευθgρίης τείχων έγαν 'Eλλὰ δι κόσμον' 8 sane magnum pondus lectioni ως - σας inde accedere lubens concedo. Receperunt quoque in textum eam Hein suis,

Sylburg Casa ub Dux ait Go ubilon edd. Glas . Oxon Batteiix Harleg, Rei Z. instantei Cooke, pron. Enimvero longe praeferenda mihi videtur esse coniectura, quam miristi verbis exponere liceat Ex tribus poeticarum artihim disserentiis quoad imitationis obiecta unius saltem exemnium deficit; quod aine hic in Dithyra in bis inis ab Aristotele positum sitisse credibile est, aeque ac supra in popoeia Accurate porro tractanti fragmenta Amothei Philoxeni quae ad nos pervenerunt, iis orias, quas de viris illis antiqui tradiderunt, verisimillimum videbitur Timotheum τους βελτίους imitatum fuisse, Philo-Nen Umber τους μοiους, Adeoqu e tertium, quod deest,

exemplum fuisse poetae alicuius Dithyrambici sive omi-

367쪽

AD LIBRUM DE POETICA '97

ci, qui του χείρους imitando expressierit. Talis erat, pinor, Argias, qui memoratur a Phania resio, Aristotelis discipulo, ap. Athen. XIV , p. 638 B. ελετικος ὁ Βυζάντιος, ἔτι δὲ APΓΑΣ, ποιηταὶ MOXΘΗ ΩΝ ντες NOMΩΝ , προς

με τον διον χαρακτηρα της ποι ni σεως ευπόρου των δε

Tερπἁνδρου και Φρύνιδες Νόμων ουδὲ κατα μικρον 1δυναντο ἐπι ὀαὐσαι Memoratur etiam a Plutarcho, dum rationein

nominis eiusdem, quod Demostheni iuveni inditum erat, exquirit it Demost h. pag. Is 4 καὶ γὰρ APΓΑΣ τουν μαποιητii ην OMΩΝ ΠΟΝΗΙ ΩΝ και APΓΑΛΕΩΝ. Vide etiam fragmenta Anaxandridae Alexidis p. At laen. l. l. 4lterum Anaxandridae ap. Und. IV, p. 13 B. Commodum autem notavit Morelius Codicem sutura habere pσπερ γῆς

syllaba γα a praecedentibus distracta & circumflexa, uti in voce 'Aργῆυς circumflecti solet θ; eandemque lectioilem servaverunt SS. Medi c. I 6.&2I. qui supra vocantur C. D. quod sane aliquatenus suspicioni nostrae adstipulari videatur, nomet scit. ARGAE in hoc loco olim lectum fuisse. Si igitur per Codd. Is liceret, totum locum sic rerere fingerem : δσπερ API A LXὐκλωπας, Κ ADTιμόλος και Φι- λἰόξενος, μιμὴν ταιτο αν τις obvium autem est , in Cyclopibus repraesentandis tres imitationi differentias, de quibus agitur, facillime elucere potuisse; revela enim elucent in iis quae de polyphemo Homerus S Theocritus Euripides scripserunt. Quin etiana uterque Timotheus Philoxenus, Dithyrambiim edidit Cyclopa dictum De primo consulendus est Athenaeus I, p. 6 C. de altero idem I, p. 7 A. Aelian. V. H. XII, 4. Schol in Aristoph. Plui. 29O. Plutarch. Sympos L. I, cap. I. Schol in Theocr. d. XI. Zenob proverb. V, 4s TZet Zae Chil. Hist. X, 3 8; V, 23 Ex quibus locis colligere licet Timotheum admo-mericae maiestatis normam Polyphemum itinxisse, Philoxenum autem eundem cithara psallentem Galateae amantem , uti postea Theocritus, induxisse. Et Argae quidem Cyesops nullus, quantum scio, nemoratur sed ex Euripidis ramate satyrico abunde patet, argumentum hoc in ridiculum facile satis detorqueri potuissie. , Notandum est, Tyriphitium vix fuiste coniecturae supra expositae ab Olim parae auctorem. Apparet hoc ex II insanies nota sequenti: Mutinensis, qua fuit in libi is emaculandis prurigine, invexit huc Ἀργαν quendam , Mοχ ρωνίσμὰτων poetam, ut ait Athenaeus, i locum hunc lac qiiodana modo

368쪽

198 ANIMADVERSIONES CRITICAE

ab Aristotele scriptum fuisse existimat: δσπερ γαρ έρ-

πανδρος καὶ ρὐνις μιμουνται βουλτιους, οὐ τω και Αργας ομοίους , και oro: σας Κύκλωπας ιαοθεος καὶ Φιλόξει ος μιμήσαιτο ἄν. Benius etiam ποι iste Uel ο πεποίηκε quod Sitio patitur manes se Κύκλωπας idem, instante tu niu-tanduin censuit in Κυκλῶπα, cum omnes nomen ramatis

numero singillari memoraverint. Equidem in re incerta ipsum Aristotelis textum exhibui, sicut in plerisque recentioribus edd. legitur. Cf. etiam ruinino oles p. 77, qui emendationem Victorii ΙΠέρσας approbavit, in versione Anglica expressit. In verbis μιμήσαιτο αν τις plures edd. non habent τις, quod ex Codd. bene restituit Victorius. f. s. Ἐν τῆ αυτὶ δὲ διαφορὰ Sic emendavit Victorius in nota ad h. l. p. 23. Approbavit emendationem iam Hetn-fius, .receperunt eam in textum artessius, Retrius. Vulgo ν αυτ, δε τη Ἱαφορα Casa ub in marg. ἐν ταυτηδε τη δεα φορα.Bελτiους μιμεῖσθαι βούλετα ωννὼν Coniecit Samuel Peritus temere inarum ingeniose pro των νυν legendit m τω νυν iZ. χρόνω .interpretatur: Nunc, ex quo splend rem suum est consecuta, meliores indiicit Tragoedia, d terioribus ad Comicos QSatyricos poeta amandati S.

S. I. Tριτ διαφορα, τὸ ς καστα τουτων In Cod. M dic. C. haec verba in contextu desiderantur addita sunt in margine sic: τρiτη διαφορα, iνι τρόπω τούτων ἔκαστα .Eandem lectionem haud dubie ex glossa ortamo habet Cod Vener. f. ad h. l. lat. de republ. lib. IlI, pag. 276sqq. Vol. V ed. Bi p.

Mιμεῖσθα ἐστιν , οτε μὲν παγγέλλοντα , Ut ετερόν τι γιγνόμενον, ὼσπερ 'Oμηρος ποιεῖ, ii ς τὸν αυτον καὶ μὴ μεταβαλλοντα ii παντας πρὰττοντας καὶ νεργουντας τους μιμουμένους rata bene disposuit hunc locum Drwhit-tus Sensus verus e verbis satis elucet. Exquisite in timcommentatus est Wining Notes p. 18 sq. Alias a nostra diversa interpretationes, quas afferre, di itidicare nauseam faceret, vide ap. Robor tellum p. 24 sq. Castelvetru in P. 4s, alios. Rei tus locum ita mutavit: μιμεῖσθα ἐστιν.

ιτὲ μὲν ἁ παγγέλλοντα, τε δ' ἔτερόν τι γιγνομενον, ωσ--περ γηρος ποιεῖ is ς τον αυτον, καὶ in μεταgάλλοντα n πάντα ς πραττοντας καὶ ἐνεργου, τοι τους μιμουμήνους.

369쪽

AD LIBRUM DE POETICA 299

Cum commentarium viri, dum fuit, doctissimi in textum Aristotelis ab eo refictuin adhuc elideremus, causa mutationis ignoramus. Ut ii ἔτερον mutaret in τε δ ε ἔρον, videtur ille rationibus grammaticis in clii ditis esse, quoniam

antecedit τε λεν απαγγiλλοντα. At plurimi exemplis

probari potest, philosopliti in nostrum in scribe o leges

syntaxeos grammatica non semper tam accurate obser 'aD se, ut ab aliis scriptoribus Atticis observantur quare mutandi causa non erat satis idonea. Nὰντα pro Uigdi πὰν- τας iam reponere voluit aubonus de poes Sat. I. 3.

p. 83. Approbata fuit emendatio uolpono quoque Malim tamen equidem cum instanteio Νot. p. 274 Vulgatum πάντας tueri Aristoteles dicere vult Imitationem fieri poeta modo ex propria persona narrante, modo narrante alienam personam induto, modo exhibente personas omnes πάντας in ipsa actione versantes.' πὰντα hoc loco foret otiosum. Nam in opere dramatico persona omnia agendo imitari, per se intelligitur Contra poetam ipsum in opere dramatico nunquam neque ex propria, neque ex

aliena persona loqui, sed omnes personas agendo imitata, est imitationis dramaticae modus picae oppositus; erat Aristoteli consilium, diversos imitationis modo innuendi. Quapropter vulgatam lectionem intactam retinui. Pro

f. a. Ἐν τρισι δη ταυταις Codd. Ven Leid. Med. A. C. δε. Exciderunt verba haec sequentia, και Hira edit Robor- relli Verba εν ο τε , και , καὶ ως desunt in Cod Med. D. Εαια omittuntur in Codd. Ven Leid Paris. 174 I. Ogo. 2938. Exoritur hinc suspicio, totum locum esse interpolatum. Πράττοντες γαρ μ Θουνται καὶ ἔρωντες αμrsu' Ita emendavit Casu ubomis l. l. dederunt iam in textume insitas in cuius editione tamen male in presistim est πράττοντας), Balteux, arte suis, ei Zius Vulgo: πρὰττοντας - δρωντας Sic etiam paullo post pro vulgatori τι μιμουνταιδρωντας ex emendatione eiusdem Casini boni cum modo laudatis editoribus reposui τι μιμοὐνται δρῶντες.

legunt γὰρ Ι; Cod Medic eo A. verba ο Δωριεῖς' illa λεν κωμωδεας imissa iunt.

370쪽

3 οὐ ANIMADVERSIONES CRITICAE

Ἐπὶ της παρ' τοῖς δημοκρατία Cod. Leid. ἐπὶ τοῖς -

PI; γνητος' Codd. Vera Paris. 74 i. oino. 938. Me dic. B. D. Xωνιδου. Cod Paris et o 38. Medi c. A. C. ωὐλυ. In Paris. o 38 legitur etiam εγνυτος Codd. collati ceteri,

habet οννiδου, ut ex Sylburgii variartim lesionum farragine notavit Harlesius. Rectius dedit Heinsius Xtψιλυ, quem secuti sunt ed. Oxon Balteux Hartes. Reig. Fuit chionides, teste Suida, veteris comoediae poeta, Atheniensis docuit annis odio ante bella Persica Memorantur inter eius ahulas Heroes, Mendici, Persae sive Assyrii Citatur ab Athenaeo lib. Ill locus e X νιδου Πτωχ οῖς Vocutur quoque Chionides p. Vitruvium praef. lib. VI. 1agnetem numerat Aristophanes in veteribus Comicis primum, nulla Chionidis mentione iniecta Equit vers. IT. Epicham mus ex insula Co oriundus, Diog. Laert. VIII, 8 cf. Menag. ad h. l. maximam vitae partem degit Syracusis in aula Hieronis hinc poeta Siculus vocatus Exit an fabularum estis pauca fragmenta. Floruerunt Epicharmus, Magne QChionides inde ab Ol. LXX - LXXX, secundit in anonymum caligeri auctorem αναγραφη των λυα-

π:ὰ δων Vel caligerum ipsum Dubitat tamen instan-leius, an recte hic Chionidae aetatem ad Ol. LXXX collocaverit. Vide de orig. Comoediae Benileii Diss. Phalar.

P. I99 - 2Io, de Orig. Tragoediae ibid. p. 23 I, 3C9. Καὶ iis τραγωδιας Rei Zius emendavit της δε . Recte ex rationibus grammaticis antecedit enim v μὲν ω-μGiας. Retinti tamen eictionem vulgatam, ut supra . I. 'Mii νοοι δὲ δω ους Cod Medi c. A. δόμους Ven. μήδους. Perperam. Pro vulgato 'Aθiii αῖοι reposuit 'Aθεια iους editor Oxoniensis in notis. Recte ex legibiis grammaticis Pendet enim 'ADναiους ab υτοι φασὶν , αὐτους' καλεῖν - Αθην eriους δε Sic etiam paullo post pro αυτοὶ μεν ἔραν 'Aῆην .iους δε πρ ττειν προσαγορευειν, idem vir doetias rescribi iussit αυτους μὲν δρῆν cc. Attamen in textu nihil mutanduin Attulit instant eius similis ana coltithiae exemplum ex Aeliano V. H. II, II ΣΩKPATΗΣ ΔΩ κατα τὴν Αρ-wὶ των τριακοντα τους νόος ους ὰναιρουμένους , αα βαμλ

라틴어 텍스트