장음표시 사용
391쪽
alcibus Vulgo locus ita legitur: - ἔχουσα δε μυθον καὶ συ
ραπλμιον γὰρ - πραττόντων inepte legi, ubi hodie leguntur: non cohaerent cum proxime antecedentibus sedi pectant ad sententiam, ab Aristotele paullo superius propositam, non nisi tragoediam, cuius 1abula sit bene inventa& constructa, opus suum effecturam esse; nam huius sententiae illustrandae causa adiecta sunt. Animadvertit hoc, quod sciam, primus UeDetro p. 42), culti ipsa ver-ha sunt: Ed e da sapere, che di otio sitruo no in Logo non
converrevole queste Paroti παραπλησιον - ει κόνα Le quali a
roti debbono seguitare prossiniamente Aps πραπλματων S c. Iden censuit minsus not. p. 73 ed. Lugd. Bat. 6 II), peccΗns tamen in eo, quod verba παρα πλωιον - εὶ όνα non statim post πραγματων, sed post sequentem demum sententiam, quae Voce αναγνωρισεις auditur, reponi vult, quo
ipso transpositionis fructum sibi Hectoribus rurius eripit; nam manet semper locus turbatus incohaerens. Recentiores editore Verbu παραπλησιον - ει κόνα uncinis incluserunt, ut scilicet indicarent, ea per se legi oportere, qtioniam nullus sit eorum nexus cum pro Xime antecedentibus, sequentibus. Locum sic constitutum , quemadmodum eum constitui, ut verba re ραπλήσιον, non tantum
usque ad εἰκόνα, sed usque ad πραττόντων statim adnexa
sint verbi εχουσα δε μυθον καὶ συστασιν πραγμάτων, tum demum sequantur προς δὲ τοὐτοις . . . in versione Anglica iam expressit Tiomingius. Transpositionem, qualem fecimus, probatione, in nota p. et et ait, non indigere. o re, i confess, it is mons 'thye things, hiat re os evident sor min. , , - Subiiciam nunc edtionis varietatem in singuli S. f. s. si γὰρ τις ἐναλείψειε τοῖς καλλίστοις φαρμάκοις
392쪽
Puto Voculam τι excidisse; nam desideratur aliquid pulchris illis pigmentis illinendum. In Cod. Ven pro τις est τι .in Medic C. pro τοῖς est τουδε. An legendum, εἰ
γὰρ τι ἐναλεi ει se τις .s. Facile τις in τοι mutari potuit ob similitudinem pronuntiationis. Pro ἐναλε i.ιειε edd. plures, etiam artesiana, habent ἄναλε ιιειε. Edd. Basil. νικλgi ειε ex Vitiosa scriptura Codd. nonnullorum. Eodem modo legitur quoque in Codd. Leid. Paris. 741. In sequentibu in textu non ἐστι τε μ μ in σις, sed ἄστε μίμησις legisse Paccium, putat adius. Quod si ita legerit, non bene legit. f. 6. Πρις δε οὐ τοις τα μέγιστα Abest δε ab ed.
f. 9. ρίτον δὲ η διανο α τουτο δέ ἐστι τ λέγειν δυνασθαι α νοντα καὶ τα αρμόττονταί rustra sollicitavithii sic loc Lim adius p. II Si per διανοιαν , inouit, intelligamus sententiam, quae in Orationi verbis continetur, tiomodo erit Ver Um dicere τὸ δύνασθαι λέγειν, i. e.
posse explicare, quae insunt 8 hio inodo vox pus verbis ipsis adaptabitur Coniicit itaque legendum est: τοὐτο
δε ἔστι τω P γειν δεικνυναι τα ἐνόντα και τα ἁρμόττοντα.
Sed non opus est hac coniectura , nisi ea ira forte παρατρα- στικως adhibere voltieris. Sensus eli Partem tragoediae constituit tertio loco sententia, ut dicat poeta , quae actionibus, agentilius insunt conveniunt. Eine Bitte Thetide Tracoedie machen die Gesnntinge de Hiandeinde aus, d. i. die oeriliche aselliin defen, I as in thren Handiungenllegi und de Eben enlprichi Madius argutatus est, tam in voce δινασ2αι haereret. Cons Aristot Rhetoric. II, 2.
'Oπερ επὶ των λιγων τῆς ΓΠολιτιος M 'Pητορικῆς ἔργον ἔστιν Verba καὶ 'Pητορικης glossema arbitratus ei idem Madius, quod , in margine adscriptii in forsitan, postea intextum irrepserit Aristotelem enim statim subiungere, iQuies persona Spolitice loquentes finxisse, recentiores Vero poetas rhetorice loquentes ita gereri voluisse igitur philosi phum, facultatis orationis perficiendae munus olius esse politicaedo dirinae, non rhetoricae Pergo etiam και 'lla τορικῆς men
dote legi. Itertim argutatu es Madius Munus tacilitatis dicendi perficiendae tam ad Politicen, quam ad Rhetoricen pediat. Veteres poetae illi omnia, recentiores huicti ibuerunt neutri recte. Haec vult Aristoteles Vid. Rhet.
393쪽
1 I. Cf. instant not. p. 282, ubi vulgata lectio bene defenditur.
Hic locus olim valde turbatus fuit Edd. Ald Canaot Basil. echel. Castelvetr Robor teli Mad. in textu Helias. Sytb. Casau b. uvall. Gouision Oxon. Hartes. Cooke,
Upton. instant legunt: στι δε ἡ θος μὲν το τοιουτον, δηλοῖ τλην προHρεσιν, ποῖά τις, nonnullae edd. addunt εστιν Ἐν οἶς ου ἔστι δῆλον, 13 al. εὶ προαιράται ii Eb- γε ο λέγων. δε οπερ υκ γουσιν ος ἐνιοι των λόγων Notavit Marius p. 116 e Cod. Diegi de Mendoga lectionem, quae post λόγων addit: εν οις μηδ' ολως ἐστιν ο τι προαιρῶi era i φε γε ο λέγων. Conspirant cum hac lectione Codd. collati ceteri. λέγων post φεὐγει desunt in Ven Leid Guelph. Paris. 74 i. o o. ras. Moret. Cod.
Paris et o 38. ιο των λόγων. Alii Codd. ιοι omittunt. Codd. Veia Paris. 938 δστις Par. 174 I. ὀ τις. Recte iudicavit Madius, secundam lectionem videri apertam quidem, sed redundantem , primam ero valde perpleXamri quocirca in utraque mendum reperiri in prima enim esse verborum transpositionem , in secunda idem his inutiliter interiectum. Constituit itaque locum sic ἐστι δὲ ἶθος μὲν το
ρεῖται ἡ φεὐγε ο γων. Victorianam editionem secutus est ei ius, praeterquam quod ii προαιρε παι mutavit in si ante των λογων interuit ἔνιοι. Nostram ieetionem e Sto reg. Paris. . et Ii 7. motu sit Parte lus. Appri ha-rtint eam quoque ining Tyrwhiti. Vide Arist. Rhet. II, et Ἐθος δ' ἔπους λογοι ἐν σοις Πλη η προαίρεσμ' Ibid. III, 16 Ἐθιμὸν δε δεῖ την διηγmm ει ναι. εσται δε
394쪽
f. a. ωι δε λοιπων πέντε Cod Medi c. B. Glielph. Mis Moret. Paris et o C. in marg. πήμπιον. Ita pro πεντε rescribendum esse, ain coniecit aditis in nota ad h. l. I ictorius πέμπτον repossint alleusius dedit λωπων τὸ πέμπτον, quem secuti sunt Harte suis, Reigius Vulgatum bene tuetur Uinstantiitis not. p. 283. Η γαρ τη τρωγωδiας δυναuις Codd. Medic B. Guelph. Paris . o 4o Mi. Oret.' ως γαρ T. T. P.
Hic incipit translocatio illa capitum H insana, de qua supra p. XXXV pluribus locutus stim. In editione Heinis sana sequitur id caput, quod in vulgatis edd. una eratur Xl sin ed. nostra H l ., caput VII edd. viil g. Cnostra Vli Ihin ed. Hein si locum occupat capiti octavi.
f. I. Διωρισμέι ων δὲ τούτων λέγωμεν μετα ταυτα) Ver-ha μετοι ταυτα videntur mihi abundare.
f. a. fστι γα ρ λον OG μ ηδενεχον μέγεθος Desunt in Cod Paris. O38. f. 3. Και μέσον Codd. Ven. Paris. o 38. μεσην prima manu. Mendose. Erratum ex hodierna Graecorum lingua prosectum. Migravit quoque in edd. Ald. Camor.' αυτ μεν α εξ αναγκii με ἁλλο ἐστὶ In hac lectione consentiunt Codd. collati omnes edd. Ald Camor. Basil. r. nec non versiones Latinae Valla, Paccii. In co
εστι, haud dubie primitu operarum peccato. Orelius reis die Codicem suum in textu secutus est. Nostrum quoque dedit TyrWhiritis. Πε φυκεν εἰναι , γὰεσθαι Verba γίνεσθαι pro glossemate habuit aditis, non assentiente Victorio. d. Reig.
Tobi αντίον, ο αυτο omittitur o in Codd. Ven Leid .in Medic C. νε σοι δε ο eo αὐτὴ Inseruit o Victorius Codd. suorurn auctoritate. Agnoscunt illud quoque versiones Vallae
395쪽
Whit t. In aliis edd. μέσον δε καὶ αυτό. f. . ους συνεστωτας, μι θους Abest συ a Cod Med. A. Perperam Vitiosius adhuc legitur in ed. Ald τούς συ f. s. 'Eτι δ' πεὶ το καλον Codd. Leid Paris et o o. s. Moret Guelpherb. πι τὸ καλον, vitio ex pronuntiatio ne orto. Hinc Pacci versi explicanda est AD AEc uia chruin, sive animal. Victorius ex ea colligebat, Paccium legisse ετ δε το καλὸν , missis πει. Ex Uictorii commentario varians editio fluxit in marg. ed Basil aliarumque. Cf. h. l. doctam ruiningu notam p. 263. Διο ου τε πὰ μμικρον Codd. Ven. ωMed. C. πάνυ Mικρόν. Medic A. B. D. Paris. 74 i. oclo. M s. Moret. Cod. Guelph. παν μικρόν. Ita tioque leghint alta edd. Ald. Basil. 1. Minus hene Iidem Codd. Cedd paullo post pro παμμέγεθες habent τὰν μέγεθος Medic C. πὰ νυ μέγα. Vide Fenit Comment in Arist. Poet. p. os . Contra non sine miratione legeris, quam perverse hunc locum explicave
ne. Perche ro h percosante, che in questo teso .rbbia errore,
quarianta, O che ferrore sita nato alia linea irat. sopra με, 6 che o sortitore non molio intendente abbia simato, che μυittera significante quarunt per abbreviamento olesse aere μυρίων.
Ingeniose quidem, sed quoad sensit m perinde est, utril mlega μ σταδιων an μυρiων σταδiων, ut bene monuit II insaniesIIS. S. 6. Eυμνημόνευτον εἶναι mahent edd. Ald Camot Bais sit Robor teli Mad. Wecla et pannum assut Una του μήκους, quem redite delevit Victorius, cum nec optimi Codd. nec versio Paccii eum agnoscant.
396쪽
Moret.' medic A. B. ορος μεν προς τους ὰ Sensus loci est Magnitudo tragoediarum , quae certaminibus spectaculis destinantur, praescribi certa nequit, ilOniam non pendet ab arte poetica , sed a certaminis lege vel arbitrio ago nothetae. Cf. TyrWhit t. ad h. l. p. 46. Sine causa in verbis Aristotelis haeserunt Caseis etro vir doctus in Memoires de PAcad. des uer T. Vi I, p. 84.
enim . termino opus esset tragoedias recitandi causa c. Sed nunquam τραγα δέαιν αγων iζειν significat tragoedium recitare. Vid. alchen aer ad Theocrit. Adonia Z pag. 39O. Secutus tamen est Castelvetri emendationem Riccobonus. Magia opere placuit illa quoque Winstanteio not. p. 284. Di Dficultatem moverunt verba Aristoteli 9, ut sonant, interpretibus propterea, quod putare tu plailosoplatim velle centum tragoedias una die doceri . Victorius philosophum excusat
p. 83. Quis enim non intelligit, is inquit, idnes i. e.
εκατον τραγω δίας hexuberantiam oriationis essed , Benius vertit si centum tragoediae , verbi gratia, totis illis spectacularum bus recitandae proponerentur. Apparet, enitim verbis rotis illis spectaculorum rebus se quae in textu non eguntur, exuberantiam orationis A sotelicae paullhilum di in inuere voluisse. Daceritis, ast sim vertunt: 'il amitioue cent tragedies E GN IOUR. Recte de hac versione ait
Tminingius They ma e Myiones expression to hyperbolicessor hyperbole Ve'. Barthelem s. Memoires de heratur Sc. ol. XXXIX, pag. 83 nostrum locum interpretatus
credidit, nonnullas tragoedia ante exitum certaminis excidisse. Enimvero plane non est in verbis Aristotelis dissicultas quam solvere tantopere annis sunt interpretes laudati . lillo phus, ipsa eius verba si consideres, nullum definivit tempus, intra quod centum tragoediae exhibendae sint. ι γὰρ δει κα τὸν ρ et γωδέας γ iζεσθαι -- etiamsi centum tragoediae deinceps docendae essent, ad cis 6B.rneas doceri oporteret. Sensu tam clariis est, ut mireris, tilviros doctissi in os fugere potuerit. Ceterum oratore ad
elepsydian orationes suas habuitie, apud Rona a nos lege
397쪽
Pompeia duas accusatori, tres defensori datas esse horas iam monui minsitis. In verbis postremi S, σπιρ ποτε καὶαλλοτε φασιν, mendum forsitan adhuc latet. Cod. Ven. habet φησίν Har stis φασὶν uncis inclusit, ut a librario additum. Retrius legit σπερ ποτ αλλοτε καὶ ἀλλοτε α- σιν Sensum probabilem in versione expressi. f. 8 δὲ κατ' αυτὴν τῖν φυσιν Sic rescribendum voluit Sylburgius Recte Codd. Medic omnes Gen. ita legunt. Vulgo ο δε καθ' αυτην . . Nostram lectionem intextum iam receperunt Harlesius. Rei QTyrWhit t. Tου πράγματος ορος Teste Maio Cp. 26 in nonnullis Codd. in margine tamen, nec ab eadem manu reperitur δράφλατος pro πράγματος Pacclus verrit: itae ero secundum actionis naturam fueris. Sed utrumvis legas, sensus fere eodem redit. Mihi videtur δρὰ ματος glossema redolere.
f. I. Tω Γενὶ συμβαίνει Sic egregie correxit Vim reus Var. Lecti lib. XXX c. 3. Similis locus est apud Aristo t. Ausc. phys ΙΙ, , ubi de duobus diversi causarum generibus
agitur: τὴ μὲν καθ' αὐτὸ α, τιον ρ σμένον τὸ δ κατα συμβεβηκος ἀόριστον si πειρα γὰρ αν τω is συμβα in . Vulgo legitur τω γένει, quod miror etiam Tyrwhitium retinuisse.
Nostra lectio, approbata quoque Castelvetro Me insio Minstanteio, iam recepta est in edd. Harles1 3 Reigii. οὐ τω δὲ και πράξεις modd. Medi c. B. iii hoe ex corr.' οὐ τω δε α π. Pariccio O M s. Moret. Guelph. ουτω δὲ καιαι π. Vulgatum bene se habet.
Abest a Codd. Medic omnibus, de a Guelpherb. f. ad h. l. H nil summi viri, Excurs. I ad Virgil Aen. II. Ἐπσι sic Cod Medi c. A. πιιδά. Nonnullae edd. επάι εἴς ἡ Ἐρακλης, omisso articulo. f. 3. Η δια ὐσιν homittunt δι Cod Medi c. A. ed Basil Ἐν τω ΓΠαρνασσω) Dedi Παρνασσω gemino er, quamvis Codd. in scriptura varient, o in plurimis edd. Παρνασεύexpressum sit. Nostram scripturam defendit esset ing. ad Herodot. IX, 3 , p. 7O7. Locus Homeri, quem Aristoteles
respicit, est in Odyss. T. Vs . 43 sq.
398쪽
Mανῆναι δε προσποιήσασθαι' Coniicit Harlestis , Aristotelem cripsisse υδ μανῆναι προσποιήσασθαι, hoc sensu: lneri. quidem Ulymis , quod pertinuit ad capti rei non ob res fecit Homerus mentionemri nam cum horum a terum vulneratio accideret, non necessarium aut probabile fuit, altertim Crabiem' quoque feri Patet ex hac coniectura, Harlesium Aristotelis mentem plane non cepisse. Ad argumentum Odysseae nec vulneratio in Parnasso, nec rabies Uly1sis simulata in collectione exercitus, ab Homer relatae sunt, quoniam non ad unam eandemque actionem ab eadem causa pendentem perti irebant, quamvis poeta vulnerationis in parnasi obiter meminerit Coniectura optimi viri nihil optis est. Ἐν τω γερμωJ Codd. Paris. 2938. 2odo. s. Moret
Ἀλλα περ μιαν πραξιν οἶαν λέγομεν, τ ην δυσσειαν
συνέσπιν τεν Ita recte octim interpunxit constituit Reifius. Ipsa verba iam dederat e Codd. suis Victorius, bd male ea intellexit, ideoque male interpunxit Legitur apud eum: ἀλλὰ περὶ μiαν πρῆξιν, οῖα λέγομεν τὴν 'Oδίσσειαν,
συνέστησεν quod Vertitur , vertim circa unam actionem, qua
lem dicimus Odysseam . mansit. Quis autem unquam Odysseam dixerit actionem ' Deinde vox συνέστ11σῆν non bene redditur mansit. Ut Reigitis verba disposuit sensus est perspicUUM: Verum circa unam afflanem quam dicimus Ut L. Argumentum popoeiae constituere oportere) Odysseim composuit Cum lectione Victoriana conspirant Codd. Ven. Leid. Pro λέγο&εν Codd. Me dic. . . D. Guelph. Paris. et o o. s. Moret. habent λέγοιμεν. Νon bene Eandem varietatem , memorat Victorius quoque, in Codd. quibusdam reperiri. Pro ἄλλα Guelph. Paris. o o. s. Moret. ὰλλ' es. Cod Paris. 2938. συνέστii κεν Edd. Ald. Camot Basil mechel Mad Robortet l. vlb He ins Goul-ston Oxon. Cooke, pion. instant TyrWhit t. αλλ'
399쪽
Η ὰφαιρουαενου Cod Medic D. ανα φερομένου. Διεzέρεσθαι και κινεῖσθαι το λον' Cod Med. A. inittit ἔθα φερεσθαι καί Acute monuit Niningius p. 272, δια φερεσθαι nu 1 quam e sensu occurrere , quo sumi debet in
hoc loco, ut sit mutura, diversum reddi igitur vocem esse suspeetam. Iam accedit uel uitas Codicis Medicet, in quo διαφερεσθαι και non legitur. Uncis verba seclusii Coniicit TWiningius, Aristotelem scripsisse δια eθgi ρεσθαι Sic in Topic Vol. I, pag. 2 8 . d. V Uall. p θείρεσθυι το 2.ον. In margine exempli editionis echelianae Paris. 1 38. 8. quod in bibliotheca Gottingens est, vir doctus eandem emendationem adscripsit διαφθειρεσθαι. Vinstantilus not. p. 286 aliam propinavit coniecturam, ut legatur δεῖν φαιρεῖσθαι aut saltem ἁφαιρει θαι, pro διαφέρεσθαι. Parum feliciter. Oυδεν μόριον τούτου έστι Sic correxi, secutus accusersionem nulla quoque eius erit ars sevir Totius'. Vulgo οὐδε μόριον τουτό ἐστι. Verum sic verba non satis cohaerent Um antecedentibus Codd. Victor Medi c. A. C. D. Leid. Paris. 743. Ven. οὐδεν Ven. ουδε μοριον του λουέστὶ Medi c. A. habet του δν έστι aperto scripturae Vitio). Valla vertit: nulia pars s universi. Hanc lectionem praefert Minstantiitis. Dedit eam in textu Castesvetro Codd. Medi c. B. Paris. 2938. oclo. M s. Moret.)- Guelpherb.cio ουδεν μόριον του λ.ου στi. Sed του λου mihi videtur glossema esse a librario in margine additum , ut τουτου explicaret, quod postea in textu in irrepsit Pristina lectio τούτου facile in τούτο quod edd. habent, transire potuit.
400쪽
Veia QMedic. C. 'τι υ ουτω. Leid. Medi c. A. D. τι et τω Cod. Ghielph. 'τι ἐν τω Perperam Te γενόμεναι re stituit vidi orius , quem etiam secuti sunt Castelvetro, Castu b. u. ill Hartes. Reig. TyrWh. In reliquis edd. ταγι i/ψεtα. On edte. Και τα δυνατὰ Deest articulus in ed. Ald. Fuere verba Madio p. i 31 omnino suspecta , nec sine causa abundant enim, vix congruunt cum sequentibus κατὰ τὸ αναγκουον otio modo Aristoteles res necessario vibiles Din- , die nothwendi moeglicli sindo cogitare potuitu Accedit, tiod in antiqtia versione Latina aeci plane omissa sint. Videntur glossema esse ad antecedentia οια αν γένοιτο illustranda. Igitur uncos adhibui. Cf. Winini tes p. 272. f. a. ις μέτρα τεθῆναι ita dedi auctoritate Codd. Leid. in marg.'Paris. 74 I. 2938. 2oqo. Guelpherb. Vulgo ει μετρα τι θεναι Minu bene. Ἀλλα οὐ τω διαφερει Edd. Ald Camot Basil. echel. Rohorteli. Mad. αλλα τούτο διαφερει ita quoque in Codd. Leid. QMedic D. Sed melius Victorius τούτω nam sequitur τὼ τον μὲν - λεγειν. f. 3. Διο και ιλοσοφώτερον καὶ σπουδαιότερον ποίησις
ιστορ te Peccant viri docti in sensu plerumque, quem Voci τ πουδαιότερον tribuunt Dacie Vertit, plus morale ;Balteusui S plus Urtistiis sic etiam Curtius aessingius,mἱ licher, lihrrei herum artesius explicat, diligentius, gravius.
Enimvero nullum horum potes, cum historia eam si compares, sati con Venit. Σπουδαιότερον est omnino melius excellentius, nobilius Recte wining Poet i a more excialent thinsithan hiso . Vide ei uidem not. p. 2 3. Aristot Rhet. 1, 7 καὶ λα επιστηριαι καλλiους ii σπουδαιότεραι, και α πρὰ γ- ματα καλλi καὶ σπουδὰιότερα Ibid. c. 9: καὶ αἱ των φύσει σεχ υδαιοτέρων senatura excellentiorum' ἄρεταὶ καλλiους, και τα -ργα ' io ἁνδρος ii γυναικός. Et hic ad ico m. VI,