Opera omnia, graece;

41쪽

textus in ed. Hein si a vulgato dive ita haec: Usque ad finem capitis P sectandum numerum Capp. in ed. Basil. OPP. Arist. III servatus est ordo vulgatus Caput VII in edit He ins incipit

Est cap. XII in vitigati edd. Caput VIII idem est ac VII in vulgatis editionibus Capp. IX. X. XI. XII. respondent Capp. VIII. IX. X. XI. in vulgatis Capp. XIII XIV XV XVI. XVII. XVIII. fuit ii vulgatis ΙΙ. XIII XIV XVII. ΛΔΙΙΙ.)XVII MAU. Inde a cap. XIX vulgatias ordo Capitum cum Hein stati Conspirat . Infra in margine ipsuis textus Capitum ordo Heinssianus accurate ad verba Graeca a me annotatus est. Iam videamus Causas , lii blas adducitas minisus vulgarem te Xtus Ordinem immutaVerit. Sunt eius verisba haeCCC is M Eρ γ δ τραγωδίας, οἷς μεν se εὶδεσι δεῖ χρωσθαι Iani vero ad eum pervenimus is Clorret, in quo aut necesse

est at quid nobis debeant eruditi, qui foedissimam aliquot capitum huius libri transpositionem, In quo Dr-

utilia prope omnia erant, quae divinitu a maximo virorunt de Tragoedia eiusque partibus dicuntur pria ni advertimus, aut ut doctis rationibus ea quae dicuntur, confutent quare, ut , quod in siluimus, Leritori probranuS, totum ordinem, quem secuti sumus in ins contextu, e re inius obiter. Si quis tamen gl inde nos arbius mulit , iis fruatur. Sed de

42쪽

Capite sexto, post imitationem, quam Hexame tram Philosophus vocat , de Tragoedia agere incipit, cuius definitionem proponit. Ac primo in ipsa desinitione quaedam, quae obscuriora videbantur illiotrat: secundo, ex eadem partes qualitatis elicit qua pri

mo αναλυτικως, mox συνθετικως proponit. Illius me

thodi respectu con situtio Tragoediae, Fabulam quam vocat, Issye'ri es, cum sit praecipua huius vero prima Partes autem qualitatis hae sunt: tibula, Mores, Sententiae, Die lio , Apparatus, Modulatio. suem deinde ordinem in explicatione singulorum persequitur , se= vat. Sex autem esse partes tantum neque plures, tribus in imitatio=re disserentiis probat, quas initio libelli posuerat, οἶς, ως , . Prima λὶsru mentum, quo nitamur, signis Catur quo Apparatum ac Modulationem refert. Secunda modus denotatur, quo imitatio diverstatem sumit eo autem Sermo refertur Tertia Materies, sive Subieritum, denota tur quo ab illa, Mores e Sententia est referenda. Deinde praecipuam partem esse abillam, ive issam con situtionent, senilit quod gravissimis eoden capite argumentis probat donec praecipuam in Tragoedia, b quas animam, cori sitiationem se co=rcludat. Secundo loco Mores ponit, quod i faciendu)ir, imi litudine praeclara sendit. Tertio Sententiam, cuius obiter occasione Morum se Seir tentiae ostendit Vserentiam suarto D lionem Partibus poUtremo mi)rus

essentialibus suumsimul tribuit locum quaesunt Modulatio ex ApparatuS. ,

, Capite septimo , quod transeos tum, ut postea

43쪽

o tendemus, a librario erat, definiti illa strandi causa, partes quantitatis ponit, in quibus partes superiores intelligi non poterant quae sunt Prologus, piso-drum, Exodus, Chorus. Cuius Chori duas sutuit partes deinde , singulas obiter exponit , , eodem capite absolvit Neque sentiales enim, de quibus fuse

acturu erat, o totam ex iis explicaturus Tragoe'

diae essentiam, absolvere partes poterat, praecipue autem praecipuam, abit iam nimirum sue Const-

tutionem nis prius Epi odium quid esset, qui Cho--

TVS, quorumsaepe urentionem in praeceptis facit illae de prima parte essentiali erant, obiter proposuisset. Ut Cum quis επεισοδιὰδ ης μύθοςst, docet; quod profe-elo intellexisset nemo nis qui, qui se sodium, iam ante didicisset se, Capite des o primam essentra aggreditur partem : idque e definitionis fundamento integrae enimo absolutae aditionis imitationem esse Tragoediam, Delum erat. Hinc pulcherrima de ius actionis magnitudine, sive de Periodo , oritur quaesto. Cum enim totum ne magnitudine se aliquid posit, . totum enim es quod principiuna, medium o snem habet nihil at tem pulchrunt si ne in agnitudine aliqua bordine rursus magnitudine nimia sensus dissundantur. sciti parvitate confunduntur nimia, cum vixientiant et terminitan ausae invenire consitutionis in Tragoediarrecesse es quam ex ipsa Fabula se arte, non extrinsecus petendam docet. Ac Urerer concludit, D οσν με'

ἔθει, κατὰ το εἰκὸς ἡ το ἀναγκαῖον Gεξης γιγνομ4γων, συμβαi γε εἰς εὐτυχiαν ἐκ δυστυχίας, νεξ εὐτυχίας i δυ τυχία μετ βάλλειν, κανος ορος ἐστι του μεγέθους. ,,

44쪽

, Cum Tragoedia autem it absolutae, ita unius

actionis sit imitatio . quod in innitione die lum). Llud etiam uidendum erat, qua est una amis Oua C-ca ne eorum notat errorem , qui uniu a Limnem unam

acilionem esse existimassent cum ab uno se eodem mul ta quoque sant, quae sunt multum inter se diversa, neque ulla cohaerent ratione. In hac parte erra se eos notat, qui aut Herculis aut Thesei omnes complexi adliones fuerant, quod unam esse unius a tione in re didissent Monet ergo sciat reliquae , quae imitaritur artes, unam imitantur ita b costitutionem in Dramate , quandoquidem unius actionis imitatio est ut totius , ita unius debere esse plura enim redii coniungi noli posse. Et quandoquidem, quemadmodum, ne Hagnitudine, sic sine ordine nihil pulchrum es. ita intersese cohaerere unius actionis illius partes debere, ut sublata aut mutata una, transferatur risque o mutetur totum quia id, quod utrum Ut vel adpit, animadverti non potes, pars totius dici revera non potes, di, Capite sequenti, rit quam non si cuiusvis recte actionem consituere in Dravrate sendat, ab is ricis poetas si/iguit, quod lusorici, quae fiunt, poetae, ut feri debent, omnia describunt ouare barragisterium ac grave poetae, quam lasori es, runus

esse subiungit. Alter enim sycitur, quod aestum; alter id quod uerisimile es o potes seri, cons ierat. Siquidem in ingularibus i oricus, in uniuersalibus

versatur poeta. Parvam deinde in Comicorum ac ragicorum consitutione disserentiam Uendit. Et, ut melius intelligatur, quantum ut quis recite consitu -

45쪽

tionem consituat intersi, poetam non respectu Mne-rorion, sed Vsus costitutionis, dici poetam notat. Et

quandoquidem Fabulasne pisodio nulla est Epif-

ditim autem aut res te, aut contra Cum praecipua acilione connectitur conlatitillio 1iem eam absolutam eqse in qua recite Episodium cohaeret in qua vero contra, prehendi, se ab illo vitio 'Eπεισοδιάδη μύθου vocari ossendit. Cuius vitii occas nem tam in bonis quam ineptis Uendit poetis. Et cum in posmna de sinitionis parte conditio illa ad di ferentiam fuerit posta, ut commiseratio b terror, non quidem e narratione , sed exi a fabula se actionis nascatur constitutione harrcsUreynmn eius partem exemplo .corsrmat suae quiadem omnia ad actionis consitu thonem sue τον μυθον,

primam essentiae partem, manifese peritant. , , , Capite sequenti illam essentia, dividere incipit partem Sicut igitur humanae actiones aut suntsint-plises, suique similes adfnen usque procedunt , aut mutationem aliquam illustrem habent, ita Fabula aut fanplex es, aut Driplexa. Rursus, implexae partes

sunt duae quarum alteram πριπξτειαν, quae es, ni fain contrarium mutatio alteram ἀναγνάρισιν,

sine Agnitio rem dixit suas, ut recte adhibeantur ex Us nas rebus oportere sendit, ut vel necessario vel versentilite) eveniant. Capite duo Ciro par tes Consuutionis, sive Fabulae implexae, Peripetiam se Agnitionem exponit. Et priorem quidem prius ἰquam exemplis e Tragoediis illuserat. Deinde ex Agniationem innite , ut melius a quae Tragoediae stpropria, selidat reliquas excludit. Insire capitis duos Agnitionis ponit O S. D

46쪽

x L PRAEFATIO.

, Capite tertio b decinio quod misere diuulfum est , pos partem secundam essentialem , Cum ad prima in peritet, vulgo ponitur decimum enim , sex tum ii Agnitionis. de qua a=rte egit exponuntur pecies. Cuiu initium es ἀναγνώρισις τ μέν εστιν εἴρηται πριτερον εἴδη δε αγαγνω Θεως b c hoc est, Agnitio autem uidit, supra diximus Specie autem Glius haesunt. Ponit autem quinque: I. τὰς δια σου μείων. II. τας πεποιημένας υπὸ τού ποιπού. III. τὰς λα μνημης. IV. τὰς διὰ συλλογισμου. V. τὰς διὰ παραλογισμού de quibus surgulis CCurate. ,

, Capite sequenti quod es decimum e quartum. ante duodecimum , postquam duas Fabulae isnplexae penitus absolvit partes, quarum Uerior Agnitio, prior Peripetia fuit . tertiam proponit quae est πάθος. sve Perturbatio. Cuius capitis initium es Δύο μεγ

ρισις εὶ ρηται si bus verbis isse trans ostione n in diacat Scinns praecedenti capite . has sinctiones en Dirsequimur cum vulgo de Agnitiones egisse dicit cur nunc quanto pos demum de hac agi P Lodem capite τού πάθους deflnitio proponitur reliqua miserrii uerran posta fuerunt ut ne quidem de tertia ex praecipvnfere Fabulae parte duobus sequentibus capiti-hils rasotelem egisse, eruditi sciuerint. Cui enim de Perturbatione ibi agi suboluit quamvis enim caputrinum esse, in quo περ ελεεινο και οβερου nanisse

ageretur, intelligerent, quasi in tenebris, connexis nem cum superiore capite videre non potuerunt. Vi

debit autem, qui continuabit des ritio=rem του πάθους

47쪽

cum sequentibus hoc modo Παθος δε εστι πρίεξις θαρ

τικ erc. Osendere ergo pergit. quandoquidem exi a consitutione scut duae superiores partes , haec quoque es petendi qualis Fabulae consitutio per

turbationem asserat quod futurum , ait , ne borravis e felicitate in aduersam, nec improbi ex infelicitate nsecundam, neque valde improbi e felicitate maduerson incidant fortunam, sed cum aliqui eorum, qui in dignitate e secunda versantur fortuna, virtute tamen o iusitia non nimium excellit, non ἰύ- demo improbitatem , sed sagitium aliquod segne , in adversam incid/t fo=tuna1n quare in deinceps, non omnes admittere hoc Fabulas, sed paucas, in quibus propterea, reliquis reliciis, Tragici poetae versarentur, ostendit Elian laridem τω παZων Euriapidi relinquit quod movere perturbatione in animo , Tragoedia est proprium. Et quandoquidem πάθος, ut ex consitiιtione, ita potissimum e felicitatis in a sversam forturnam mutatione, aut contra, a Citur.

aliaeque consitutione implices , aliae sunt duplices , in quibus non modo in adversam improbi incidun o tunam, sed i probi sunt felices, sicut Aegiphus o Clytae)nnfra,riseri, Oreses o Eleectra apud Sophoclem, felices, consiturionem talern ni lita posponendam, certe in Tragoedia, docet se, Cum superior capite de Perturbatione egisset,l ad de nitionem Tragoediae ex sentiam heritare

48쪽

ostendisset eam, hoc capite e Tragoediae actione. N0n ex Apparatu , ut putant imperiti , petendam δε- cete id choragi enim, non poetae sise qua occasone, quales sint personae, quae movere solent τα παθη, docet. Cum ergo ii qui atrocia inter se committunt facinora, aut amici sint aut inimici arit neutri, ait Philosophus, s inimicus inimicum intersciam, nullam Comini erationem, nisi respecitu facinoris , quod

manum per se movet animum, commovebit ut re

neutro a erili modo I fuerint resut ergo, ut id ab

amicis fiat e consanguinreis Puemadmodum, cum frater fratrem, flius matrem, mater lium intersi cit. Tum enim vehementer excitantur τα πάθη. Rursus, cum qui aliquem interscit, aut eum norit aut non norit o qui non novit, aut cu=n facinus com-nsist posset agnoscere eum, quem susulit, aut an tequam committat quis ex sis modis maxisne ex citet το παθος, sendit. quo rursus prius περ ἀγα-

γνωρiσεως egisse sequitur Philosophum suare enim. quis si ustis illius D τψ πάθει, doceret, priusquam. quid illa esset docuisset me fenus de Perturbatione, b quo parito illa ad τον μύθου, quae Tragoediae es pars prima, spediet. se Duobtis sequentibus capitibus, quae dicenda περιτο μύθου , pr inra Tragoediae parte, sabant, ab Ioluit uuae capita diversa continent praecepta suo dis ipso capitis initio Philosophus professus erat. Itacitam scriZserat ἄν ε δεῖ στοχάζεσθαι και α δεῖ εὐλα

μ ν ις Ouae verba nunc ad caput prius, uod de Per-

49쪽

turbationibus agit, translata sunt. Itaque τῶν παθῶν

definitionem quibusdam interpositis aliis, ab issa

Lectrina των παθω o praeceptis diviserunt. Hoc praeterea, ne in iis capitibus περ παθῶν agi, docti adverterent, secerunt Palfuin enim capitis illius, cui praefixa erant, argumentum continebant. Sulla enim περ της τῶν μύθων συστάσεως nis quatenus ad Fabulam Perturbationes spes lant, ibi praecepta traduntur I neque TDBA εστοι το τῆς τραγ δίας εργον, sed . πῶς δεῖ το λεεινον κινεῖν καὶ σοβερὸν δράντας ut , capitesequenti quare qui haec issa verba quas argu

mentum caput illiu posuerunt, vehementfr aberraru=it. Primo enim vendiderunt. Cum e=um capite se quenti ita coniurgenda erant: ν δεῖ στοχάζεσθαι και α δεῖ εὐλαβὰῖσθαι συνισταντας τους μύθους, και πίθενἔσταιτο τῆς τραγωδia εργον, ἐ*εξ γ αν εἴη λεκτεον τοῖς νύν iρημίγοις Δεῖδε τους μύθους συνιστάναι καὶ τη λεξει απεργαζεσθαι τι μαλιστα προ μμάτων HEμενον. Si quis

quaerat, quid duobus illis agatur capitibus hoc quod verba sa promittunt. Primo , ων δεῖ στοχάζεσZαι, hoc es , quae sequenda sint: secundo, α Οεῖ εὐλαβεῖσ2al, quae in Fabula corsituenda fugienda sint atque adeo quae it Fabulae constituendae methodus suo

. yris δε, nimirum, totam primum deducere ex ante oculos ponere Fabulam debeat , it facilius connexionem eius videat, poeta suo modo dabitus c, quando ingulorum intertexere oportet Turn de Epi odio, iisque cum Fabula connexime, Urenno de picorum ac Tragicorum effodiorum discrimine agit Capite altero duas perspicuitatis car a co=ylituendas esse parte docet quarum alteram, Connexionem sive

50쪽

δέ τιν, alteram Solutionem sue λύσιν, vocat. Cuiusti tri yue, ut recte absolvantur, nagnas habenda ratio. Deinde, quatuor Tragoediarum esse formas docet, ut quid sequendumst poetae, magis appareat. Et quandoquidem, non in dramatibus moia , de quibus agit, verum etiam in Epic opere , Fabula ponenda st 5 rerum consitutio, utriusque disseren tiam, ne quis decipiatur . sendit. Urerno quaedam de choro quo uecto nempe cohaerere debeat cum Fabula, hic docet. Neque in toto capite , ut hoc obiter dicamus, non enim diligenter omnia hic pr0-- ponenda sunt, cum tantum ordinem confideremus'

aliud, s. ω στοχάζεσθαι και ἁ δει εὐλαβεῖσθαι συνιστά reae τους μύθους, quidquam invenies. Et haec

munia de prima parte Tragoediae sue του μύθου πέρι Ita sine ulla confusione iam desecunda Tragoediae parte, quam posuerat, sequenti culte agit quae est το ηθος Sequentibus de tertia e quarta . Sententia ex Dictione. Ita omnia ab A1 sotele scripta

sunt. Reliquae enim duae partes , non poetae sed theatri sunt is, Vulgatum iam ordinem, idque obiter , vide mus. Sexto capite qualitatis in Tragoedia ponuntur partes, Fabula , Mores, Sententia Dictio. Appara tu i modulatio Capite septi,no de prima parte agere incipit ambitum enim Fabulae o magnitudinem

Ionit Oectavo, unam esse Fabulam debere, e quae strana, senditur. Nono, Fabulae consituendae rationem persequitur e cuius argumentum superior

bus patet. Decimo in Simplicem se Implexam ἐν ditur Fabula Fabulae Implexae duae ponuntur Par-